Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

102. Grote gezinnen taboe?

Wij hebben een gezin met vier kinderen, waarvan de jongste net vijf weken is. De andere kinderen zijn 9, 8 en 6 jaar oud.

Ik stond verbaasd en versteld van de reacties die er op de komst van het vierde kind door jan en alleman gegeven is. Mijn man is een halve aso, waar begin je aan, nog een erbij, wil je soms twaalf kinderen,je doet het voor de kinderbijslag of alleen maar een sissend uitgesproken..zoooo! om over de half rascistische vergelijkingen maar te zwijgen. Soms vroeg ik dan alleen maar wat bedoel je daarmee, ik kreeg er ook wat recalcitrants en iets snauwerigs van.

Nu de jongste geboren is en ik regelmatig met alle vier de deur uitga, gaan de opmerkingen gewoon door. Het schijnt niet te mogen, een gezin met meer dan het gemiddeld aantal kinderen. Waar bemoeien mensen zich toch mee?

Ik woon in Amsterdam en ik vroeg me af of het misschien een typisch randstedelijke reactie is. Ik kom nog wel eens in Brabant en daar hoor ik nooit opmerkingen.

Ondertussen geniet ik overigens volop van mijn gezin. Maar leuk zijn de ongevraagde opmerkingen niet.

Carry

Reactie voor op de website?

102.1. Allerlei reacties

Hallo Carry,

Ook ik heb door de jaren heen heel wat opmerkingen gehad over de grootte van ons gezin. Toen ik zwanger was van de derde, ik had al een zoon en dochter, kreeg ik te horen dat er echt niet meer soorten waren, en dat we wel op konden houden.
Later werden de opmerkingen brutaler, we leken wel konijnen, en meer van dat soort taal. Maar het allerbijzonderste was wel, toen ik er zes had vroeg een ouder iemand of die allemaal van mij waren. Toen ik dat bevestigde reageerde ze heel verbaasd, en zei "dat hoeft tegenwoordig toch niet meer". Ik: "oh nee?", waarop ze zei dat ik maar eens met de huisarts moest gaan praten, die had er wel iets voor. Hier kan ik nog steeds om lachen, ik heb me er nooit iets van aangetrokken.
Inmiddels heb ik acht kinderen, ik krijg nog wel verbaasde reacties, maar geen negatieve meer.

Groetjes...........Nell

Reactie voor op de website?

102.2. Hartstikke leuk

Ik heb (nog maar) twee kinderen, maar vier lijkt me hartstikke leuk. Ik wil even laten weten dat als ik een groot gezin zie, ik meestal denk: Dat wil ik ook! (Overigens woon ik ook in Amsterdam)

Groetjes, Aletta

Reactie voor op de website?

102.3. Spijt

Tot mijn spijt maak ook ik wel eens van die vervelende opmerkingen, niet om te kwetsen maar meer uit verbazing.

Het spijt me en geniet van je gezin, ik beloof je hierbij dat ik dat niet meer zal doen.

groeten Hans
vader van 1 bijna kind

Reactie voor op de website?

102.4. Omgekeerd

Na het lezen van de reactie van Hans, bedenk ik me dat ik eigenlijk regelmatig hetzelfde doe, maar dan omgekeerd. Ik ben moeder van 6 kinderen (en wij kregen en krijgen wel opmerkingen over onze kinderschare, meestal positief, soms niet). Zelf ben ik alleen thuis, en ik heb altijd de neiging om aan mensen met 1 kind te vragen of ze er nog wel meer willen. Ook niet netjes natuurlijk, en net zo goed een inbreuk op iemands privacy, als de reacties op ons grote gezin.

Nog even voor de duidelijkheid, ik vond het vreselijk dat ik geen broer/zus had en heb. Helaas was dit geen bewuste keuze van mijn ouders, maar voor mij bleef dit hetzelfde.

Ingrid

Reactie voor op de website?

102.5. Samen delen

Triest om te lezen dat veel mensen al nare opmerkingen krijgen als ze pas 4 kinderen hebben. Voor ons is een kind krijgen niet iets wat je zomaar erbij doet of om mee te pronken. Menselijk leven is toch het meest waardevolle dat er bestaat?

Onze kinderen leren met elkaar te delen. Overbevolking is een kreet waarachter de consumtie-mentaliteit en egoisme van veel mensen zich wil verschuilen. Deze wereld heeft zoveel te bieden aan heel veel mensen, als alles eerlijk verdeeld wordt hoeft niemand gebrek te lijden of het milieu schade te lijden.

Geboortebeperking lijkt een makkelijke oplossing maar is een valkuil. Laten we de handen ineenslaan en tonen dat het ook anders kan, met respect voor ieder leven, als we maar willen delen met z'n allen. Onze ervaring is dat zorgen voor elkaar en leven voor anderen veel meer voldoening geeft dan een luxe leventje alleen voor onszelf.

Eigenlijk hebben mensen maar weinig nodig om een rijk leven te hebben: voedsel, wat kleding, een plek om te wonen en het belangrijkste: een liefdevolle relatie met degenen met wie je het leven mag delen. Dit wens ik ieder die dit leest van harte toe.

vriendelijke groeten, Antoinette

Reactie voor op de website?

102.6. Vergeet deze gezinnen niet

Ik wil graag een groep grote gezinnen onder de aandacht brengen die hier niet zo snel zelf hun zegje kunnen doen, nl. de buitenlandse gezinnen en vooral de moeders die hier soms in grote eenzaamheid hun grote gezin hebben.

Laten we proberen ook deze gezinnen te steunen en solidair met ze te zijn. Vaak is een vriendelijke groet en een praatje over de kinderen (soms met handen en voeten) al genoeg om het ijs te breken.

De reakties die ik dan krijg op mijn grote gezin zijn vaak hartverwarmend en heel anders dan van Nederlandse vrouwen. Zoals de hindoestaanse buurvrouw die met vanzelfsprekendheid altijd klaar stond om op mijn kinderen te passen, ookal waren het er 5 of 6 tegelijk, als ik naar het ziekenhuis moest. En de jonge marokkaanse vrouw die schalen vol koekjes voor me bakte toen ze erachter kwam dat ik zo misselijk was in het begin van de zwangerschap.

Dit respect en meeleven kom je niet zo snel meer tegen bij anderen. Deze vrouwen hebben zelf ook behoefte aan respect en meeleven want zij worden nog harder geoordeeld als ze veel kinderen krijgen in dit land. Het is aan ons om ze te laten voelen dat ze ook geaccepteerd worden.

Antoinette

Reactie voor op de website?

102.7. Een hele gemene anonieme brief

Carine schreef:
    Nog erger vind ik mensen die zich ermee bemoeien hoe groot ons gezin mag zijn.
Hier ben ik het helemaal mee eens!

Wij hebben zelfs nadat Allard geboren was een hele gemene anonieme brief gekregen over hoe onverantwoordelijk we wel waren door meer dan twee kinderen te "nemen". Ik zal jullie de details besparen hij was zo lang dat ik hem niet eens heb uitgelezen en direkt bij het oud papier heb gelegd, maar hij heeft zo'n enorme indruk op me gemaakt! Als ik aan die brief terug denk, en dat gebeurt veel vaker dan ik wel zou willen, doet dat weer pijn.

Ik wou dat ik die brief van me af kon zetten.

Ellen

Reactie voor op de website?

102.8. Zij ook...

Als wij met ons (kleine) grote gezin (vier dochters van resp. 7, 6, 5 en 3,5 jaar) bijvoorbeeld in de dierentuin lopen, ervaar ik dat zelf helemaal niet als een groot gezin. Tot ik een familie zie met ongeveer dezelfde samenstelling. Ook een vader, moeder en vier kinderen van ongeveer de leeftijd van die van ons, dan pas valt me op dat het toch wel een aardig clubje is.

En ja, mensen zeggen soms de meest vreselijke ondoordachte dingen. Toen wij in (zeer blijde) afwachting waren van onze vierde waren de opmerkingen ook niet van de lucht. Drie kinderen past nog in het "modebeeld" maar vier.... En toen dat ook nog (alweer) een meisje bleek... Was dat nu nog wel de bedoeling... Had je niet liever een jongen... Een simpele opmerking als ; "nu stoppen jullie zeker wel" of juist "nu gaan jullie zeker door voor een jongen", alsof we daarvoor alleen ons vierde kind hadden willen hebben.

Gelukkig kunnen wij dat allebei makkelijk vergeten. En er zelfs na een poosje om (glim)lachen.

En dan de nieuwsgierige blikken, zonder iets te zeggen. Waarschijnlijk hebben grotere gezinnen er nog meer last van: wij maken er met name in de vakantie een sport van; elke lange nieuwsgierige blik naar ons gezin (je ziet ze denken, horen die allemaal bij elkaar, hoe kunnen die kinderen zo hoogblond zijn met twee toch min of meer donkere ouders, of natuurlijk de opmerking "zijn het zussen",) levert in gedachten een gulden op.
Zo kwam het voor in Zuid Frankrijk, waar natuurlijk de blonde lokken zowiezo opvallen, dat we bijna elke paar stappen tegen elkaar konden zeggen: Dat gaat goed, alweer een gulden....

Maar wat natuurlijk het belangrijkste is, we zijn waanzinnig trots op ons gezin. Of we nu met z'n allen op pad zijn, of in kleinere groepjes, het is natuurlijk altijd leuk om leuke opmerkingen te krijgen en helemaal niet leuk om akelige opmerkingen aan te horen.

Al betrap ik mezelf er ook op dat je ook wel eens zelf in de fout gaat. Al heel gemakkelijk zeggen wij tegen elkaar:, ja, natuurlijk doen ze dat, zij hebben ook "maar" een kind. Alsof dat niet meetelt.

Ik herken ook wel wat in het (ergens in deze online gelezen) bericht over een moeder die het toch allemaal maar zelf op moet knappen. Je hebt er uiteindelijk zelf voor gekozen is dan vaak de (verkapte) uitleg voor het uitblijven van hulp. Toch is dat vaak geen onwil maar ook ondoordachtheid. Net als de opmerking tegen mij toen ik met nr. vier in mijn buik in de auto stapte: "Ga je dat kleine stukje ook met de auto: dat doe ik altijd op de fiets." (zie je het voor je, met drie kleine kinderen van 1, 2 en bijna vier op de fiets met een dikke buik......) Of mijn vriendin (!) die zei: waarom ga jij niet vaker naar het strand, heerlijk als het mooi weer is... (ook weer even schetsen: vier blonde dametjes (factor 20) waarvan de oudste net op zwemles, de tweede bang voor water, no. 3 helemaal niet bang om mama kwijt te raken en no. 4 die alleen maar zand wil eten. Kortom heerlijk voor de kinderen, maar zeer stressvol voor de mama)

Hulde aan alle mensen die dit goed kunnen inschatten, maar waarschijnlijk zijn het vooral die ouders die ook een groot gezin hebben die enigszins kunnen bedenken wat een groot (en heel jong) gezin betekend.

Nog even voor Ellen,
Laat die vervelende brief maar snel uit je gedachten verdwijnen. Jij bent blij met je gezin en je gezin is blij met jou. En dat is gewoon het aller- aller belangrijkste.

Hans: Veel geluk, en geniet met volle teugen!

Groet, Annemiek

Reactie voor op de website?

102.9. Trots

Ook wij hebben in het verleden wel eens opmerkingen gekregen in de trant van : 'zo jij durft!' toen ik de verwachting van ons vierde kind aankondigde.

Hoe bedoel je, vroeg ik dan?

Meestal reageren mensen nu eenmaal primitief en projecteren ze hun eigen ongenoegen op anderen. Als je er bij jezelf echt van overtuigd bent, dat elk (wonder)kind geliefd en gewenst is, laat dan anderen niet toe om een van de meest basale en intieme gevoelens te vertroebelen met de twijfel, haat of afgunst van die ander! Als ik wij met ons gezin over straat lopen of in de dierentuin, dan voelen wij ons zo ongelofelijk trots en rijk, dan ga je als vanzelf met opgeheven hoofd lopen.

Domme opmerkingen van de 'buitenwacht' sta ik gewoon niet toe en vraag meestal: wie zorgt er voor jou als je oud bent.

Het is overigens wel iets makkelijker als je zoals wij in een overwegend 'Christelijke omgeving' woont dan in de grote stad volgens mij. Mensen wonen daar zo opeengepakt, dat ze ook onverdraagzamer worden en dan 'ongenuanceerd van zich afreageren; meestal is het toch gewoon jaloezie want: wat lopen er toch een hoop eenzame mensen rond, die maar wat graag die 'nestwarmte' voor zichzelf zouden willen.

BE PROUD !!!!!!!!!!!!!!!!

Cees & Gerrie

Reactie voor op de website?

102.10. Kinderen taboe

Hallo allemaal,

Opmerkingen krijg ik niet alleen van jaloerse mensen maar er gebeuren ook veel vervelender dingen.

Na de geboorte van no 5 en 6, een tweeling, werd ik aangevallen door een vrouw met een mes, met de reden dat zij geen kinderen kon krijgen. Daar schrok ik toch erg van.

Toen Tom nog maar een paar weken oud was, werd hij bijna meegenomen door een ouder echtpaar. Ook omdat ze geen kinderen konden krijgen.

Dat vind ik schrikbarend

groetjes, Ingrid

Reactie voor op de website?

102.11. Trots op mijn gezin.

Hallo allemaal,

Regelmatig kijken mensen mij verbaasd aan als het er in een gesprek op neerkomt dat ik 5 kinderen heb. Maar echt negatieve reacties heb ik nog nooit gehad. Ze hebben eerder zoiets van "dat geloof ik niet", ik moet soms echt praten als brugman om de mensen te laten geloven dat het toch echt zo is. En daarna zijn ze dan weer verbaasd over het feit dat ik zelfs 4 dagen per week werk en dat wij geen huishoudster o.i.d hebben.

Ik ben 36 en mijn oudste dochter is (bijna) 16, we lijken erg veel op elkaar, en ik mag mij gelukkig prijzen dat ik veel jonger uitzie dan mijn leeftijd is. Dit wordt mij vaak gezegd en daar ben ik stiekum wel trots op. Nu moet ik trouwens toegeven dat ik meerdere ouders van grotere gezinnen er vitaal, jong en ontspannen uit vindt zien. Het is dus misschien toch wel zo dat kinderen je jong houden!!!

Ook wil ik opmerken dat ik geen gelegenheid voorbij laat gaan om op een subtiele manier te laten merken dat ik 5 kinderen heb. In de supermarkt bijvoorbeeld als ik met de kleintjes boodschappen doe "kom we gaan naar huis want jullie grote zussen en broer zijn straks weer thuis". Of als ik op het consultatieburo ben met de jongste "het advies van de wijkverpleegkundige verandert zo vaak, 16 jaar geleden met mijn oudste dochter........". Achteraf moet ik om mijzelf lachen, mens wat stel je je weer aan. Maar ik ben zo ontzettend trots op de hele club dat iedereen dat mag weten.

Ik wil dus bij deze laten weten dat lang niet in alle gevallen nare opmerkingen worden gemaakt maar dat men ook heel positief reageerd op gezinnen die groter zijn dan dat tegenwoordig "normaal" is. En dat daar waardering voor is.

Hilda.

Reactie voor op de website?

102.12. Je blijft jong

Hoi Hilda,

Ik ben waarschijnlijk net zo trots op mijn gezin als jij. Omdat wij in een dorp wonen zijn wij wel overal bekend/berucht. Toch zou ik soms liever wat anoniemer zijn, mijn nieuwe zwangerschap was veel sneller bekend dan me lief is, staat bovenaan de agenda van vergaderingen van schoolbestuur, peuterzaal en speel-o-theek, en is onderwerp van gesprek bij zwembad en voetbalveld. Het vervelende is dat ik dit allemaal via via verneem, terwijl tegen mij niemand iets zegt, geen negatieve, maar ook geen positieve reakties.

Maar soms gaan mijn haren echt recht overeind staan, zoals gisteren toen ik mijn dochtertje naar een vriendinnetje bracht en die moeder opmerkte: ze kan beter hier spelen, dan krijgt ze ook eens extra aandacht...... Dan krijg je wel even de neiging om zo'n mens...........grrrrrrrr. En even later werd mijn andere dochtertje thuisgebracht door een vader die me een plastic tas met jongensondergoed overhandigde: "Mijn vrouw wilde het aan school geven, maar ik zei: bij ....kunnen ze het beter gebruiken!" Nou zijn mijn jongste 5 allemaal meisjes, bovendien is het nog niet zo erg met ons gesteld dat we geen ondergoed voor de kinderen kunnen betalen, maar hij dacht echt ons een grote gunst te bewijzen. Vanmorgen heb ik de zak dus demonstratief aan de kleuterjuf gegeven voor als een kind in zijn broek plast, gelukkig zagen andere moeders de humor ervan in, want dan kan ik mijn commentaar ook niet voor me houden.

Omdat ik er ook vrij jong uitzie voor mijn 36 jaar kunnen buitenstaanders het vaak niet geloven dat ik bijna 9 kinderen heb, ze verwachten dan dat je er totaal afgeleefd uitziet, vroeg grijs en veel rimpels, maar inderdaad is het zo dat kinderen je jong houden, mijn conditie is prima en mijn benen hebben geen gelegenheid om spataderen te ontwikkelen, wat dat betreft ben ik best trots.

Groetjes, Antoinette

Reactie voor op de website?

102.13. De laatste zeker!

Als trotse moeder van "maar" 4 kinderen (6, 4, 3 en 10 mnd), denk ik dat het hebben van een groot gezin in de Randstad inderdaad meer kritiek oplevert dan in de kleinere steden en dorpen. Zelf heb ik niet echt kritiek gekregen, alleen toen ik zwanger was van de derde heeft eens iemand gezegd: was het een ongelukje? (nummertje 2 was toen namelijk nog maar net 7 maanden). En ondanks dat er in ons dorp hoofdzakelijk 2-kinder-gezinnen zijn, en ik maar 1 ander gezin ken met 4 kinderen, heb ik hier geen kritiek gehoord, of iedereen deed het heel netjes achter mijn rug om. Ik kan me ook niet echt meer de reacties herinneren, dus het zal wel allemaal heel neutraal zijn geweest. Wel zei mijn schoonmoeder na de geboorte van de laatste tegen mijn man (niet tegen mij): "dit is toch wel de laatste zeker!".

Toch hoor ik op het dorp wel af en toe opmerkingen van: 2 vind ik meer dan genoeg, ik moet er niet aan denken weer zo'n klein wurm erbij, en: daar begin ik dus echt niet meer aan!. Als ik zoiets hoor dan kan ik dat gewoon niet begrijpen, en soms ben ik wel eens een beetje jaloers. Ik zou willen dat ik er zo definitief een punt achter zou kunnen zetten. Zo van: nummertje 4 is de laatste en er zal er zeker geen meer komen. Ik kan het nog steeds niet, al is onze kleinste al weer 10 maanden. Ik ben ook nog "maar" 31 en heb dus nog zo'n 10 jaar te gaan. Ik heb met mezelf de afspraak dat we voor het jaar 2000 moeten beslissen, anders wordt het leeftijdsverschil te groot. Maar of ik me daar aan hou?! Gelukkig heb ik een man die met beide benen op de grond staat en me regelmatig tot de orde roept.

Ik ben in ieder geval heel trots op mijn gezin, en laat ook geen kans onbenut om te laten merken dat ik er 4 heb. Omdat mijn man ploegendiensten loopt is hij overdag vaak thuis en hoef ik niet altijd iedereen op sleeptouw te nemen naar zwemles, het buro, winkel, etc.. Maar als ik dan op het buro zit tussen al die moeders met hun eerste of tweede kindje, kan ik het ook niet laten om, zodra er een gelegenheid is, te laten merken dat ik er nog 3 heb. Heerlijk, die gezichten! Ik heb inderdaad ook het geluk dat ik er jong uitzie. En waar ik ook van kan genieten is dat ik rustig met 4 kinderen naar het zwembad ga, of iets anders onderneem en dat dat dan ook nog allemaal redelijk soepel verloopt. En dan zit er een moeder naast me met 2 kindertjes, die niet luisteren, lopen te zeuren, of gewoon lopen te vervelen. Dan is het leuk om te zien dat zij het met 2 kinderen drukker heeft dan ik met 4. Want je ziet ze kijken als je bij het zwembad aankomt, zo van: die heeft er 4, eens kijken hoe ze dat doet.

Ik zie ook heel duidelijk bij onze buren dat ze het met 1 kindje zelfs drukker hebben dan wij. Het is namelijk een dwingelandje van bijna 2, die niet wil eten en slapen en constant, maar dan ook echt bijna 24 uur per dag, de aandacht wil. "Ze zit in de peuterpuberteit" zegt de buurvrouw, "dat hoort er bij". Nou dan is er wel iets mis met onze kinderen, want zo extreem hebben ze het toch nog nooit gebrouwen. Nummertje 1 en 3 hebben de peuterpuberteit zelfs helemaal overgeslagen. Ze durfde zelfs een keer te beweren dat het met 4 kinderen makkelijker was dan met 1. Waar dat op sloeg vragen we ons nog steeds af, want we waren te verbaasd om te vragen hoe ze daar nou bij kwam. Dat onze kinderen 's avonds om half 8 allemaal op bed liggen en er vervolgens niet meer uitkomen tot de volgende ochtend, vinden wij heel normaal. Dat heb je volgens mij ook voor een groot deel zelf in de hand. Maar zij ziet het anders, zij wijt alles aan het "temperament" van de kleine. En dat de kleine ondertussen om grenzen "schreeuwt", dat ziet ze niet.

Dat vind ik ook zo leuk aan meer kinderen hebben, ze zijn allemaal weer zo verschillend. Hoe zou een vijfde kindje zijn?

Mary

Reactie voor op de website?

102.14. Een beetje soepel soms een beetje strak

JA het is inderdaad zo dat men een afgeleefd oud iemand met rimpels een blubberbuik en onverzorgd uiterlijk verwacht bij het horen van een (on)redelijke kinderschare.
Omdat wij zo weinig tijd hebben voor ons zelf is het denk ik voor ons extra belangrijk om er goed uit te zien, zodat dat toch nog een stukje is van jezelf als mens en niet alleen maar moeder zijn.

En JA het klopt dat je toch veel mensen met één of twee kinderen ziet tobben terwijl wij met onze hele klub overal als vanzelfsprekend mee omgaan.
Er zijn regels waar een ieder zich aan dient te houden, anders wordt het één grote bende, maar kinderen hebben duidelijke regels nodig om goed te kunnen functioneren in onze maatschappij. En zo is er duidelijkheid voor iedereen.

Natuurlijk bestaat de peuterpuberteit maar het is maar net hoe je daar zelf mee omgaat, een beetje soepel soms een beetje strak en voor je het weet is die periode ook weer over. En dan maar op naar de puberpuberteit, ik kan er een boek over schrijven....... maar dat staat onder een ander thema.

We are all SISTERS!!!!!!

Hilda

Reactie voor op de website?

102.15. Jong blijven

Een verzorgd uiterlijk, er leuk uitzien ook al heb je een groot gezin. Het kan.

Nu moet ik eerlijk vertellen dat ik een hekel aan kappers heb en er bovendien geen geduld voor heb. Het vreemde is dat ik bij de kinderen dat geduld wel heb.

Vóór de opnames van Hoera een kind bij ons thuis, had ik de haren wel even mogen kammen, maar de tijd was veel te kort. Normaal maak ik me daar niet druk om, ik ben wie ik ben.

Ondanks dat, hier is altijd wel wat te doen. Dat vind ik veel leuker en belangrijker!

Groetjes Ingrid

Reactie voor op de website?

102.16. Mijn gezin

Ook ik heb met mijn gezin van 4 kinderen wel een rare opmerkingen gehoord. Nare opmerkingen vergeet ik zo snel mogelijk. Je hoeft toch niet ieders goedkeuring? Toch geniet ik enorm van leuk commentaar!

Tot een jaar geleden gingen wij elke vakantie met een boot op stap. Elke avond werd alles verbouwd om op 16 vierkante meter allemaal een slaapplek te vinden. We hoorden wel eens dat mensen gingen zitten kijken hoe wij dat allemaal voor elkaar kregen. Soms sliep de jongste van 1 jaar gewoon buiten op een bank terwijl de groten die buiten rond een kampvuur zaten daar af en toe voorzichtig overheen moesten stappen. Zij sliep gewoon heerlijk na een hele dag buiten en ook de groteren hadden vermaak op hun eigen niveau. Of een opmerking van een echtpaar wat net kwam aanvaren toen wij zaten te eten: "Daar gaan we niet naast liggen, dat wordt herrie met al die kinderen en ook nog een hond..". Die avond bleek dat het kleine bootje waar dit echtpaar naast ging liggen van twee jonge mensen was met een grote radio aan.

Wat ik mis op deze pagina's is dat mijn gezin bijvoorbeeld regelmatig tijdelijk wordt uitgebreid met een vakantiekind. Zij komt in de zomervakantie en met Kerst en hoort, nu zij al een aantal jaren komt, voor mijn gevoel net zo bij ons gezin als mijn eigen kinderen. 's Zomers hebben wij er dus vijf. Fantastisch! Dit vakantiekind komt via Europa Kinderhulp . Op hun internetsite kun je er alles over lezen!

Voor mijzelf geldt trouwens wel dat alles met meer kinderen makkelijker wordt. Je kunt door je ervaring veel beter relativeren en weet dus uit ervaring hoe je met veel dingen om moet gaan. Daardoor kom je zelfverzekerder over en word je door je kinderen ook serieus genomen.

Ellen

Reactie voor op de website?

102.17. Positieve reacties

Wij zijn de trotse ouders van een gezin met 4 kinderen (Mieke 7, Sander 5, Els 2, Wouter 0). Toen wij in blijde verwachting waren van Wouter waren de reacties wisselend. Sommigen reageerden negatief anderen juist positief.

Opmerkelijk positieve reacties kregen we uit de generatie 45 tot 55 jaar. De gezinnen uit die generatie bestaan voor het merendeel uit gezinnen met 2 kinderen.

Een aantal mensen reageerden "hadden wij maar meer kinderen, dan hadden ze niet zoveel aandacht gekregen en hadden ze meer rekening met anderen gehouden". Uit gesprekken met deze ouders maken wij op dat deze kinderen soms onterecht veeleisend zijn zonder het tegenovergestelde te bieden.

Groeten
Marinus en Monique (en sloop & co)

Reactie voor op de website?

102.18. Je bent maar 2 jaar ouder dan ik

Hoi allemaal

Mijn naam is Judith en ik lees graag jullie reacties. Ik ben een jonge moeder van 5 kinderen, ik ben 28 jaar.

Ik vroeg me af of er meer mensen (vrouwen) zijn die zo jong zijn en al 5 kinderen hadden (hebben). Wat ik lees, zijn jullie allemaal al over de 30 (ook nog jong hoor).

Toen de eerste geboren was dacht ik al over een 2-de kind, ik was toen 21 jaar en was al vrij snel weer zwanger. Toen ik 22 jaar was, kreeg ik de 2-de. Bij de eerste kreeg ik al commentaar dat ik nog maar geen 2-de moest (nemen). De oudste was 14 maanden toen de 2-de kwam. Daar kreeg ik al commentaar op toen ik zwanger was. Van de 3-de kreeg ik minder commentaar, maar dat was meer omdat ze niet meer op bezoek kwamen (komen). Toen onze dochter na een plotselinge zwangerschap (ik was al bijna 3 maanden zwanger toen ik er achter kwam) geboren was, kreeg ik veel commentaar: "O, jullie zijn zeker doorgegaan tot je een meisje had", en dat zoort opmerkingen.

Ik zei dan dat er misschien ook nog wel een 5-de kindje zou komen. Stonden ze zo raar te kijken dat we lachend verder liepen met hun verbaasde gezichten achter ons. En inderdaad zijn we dit jaar (1999) de trotse ouders geworden van nog een zoon (in mei). Ik moest in het ziekenhuis bevallen omdat ik al bijna 3 weken overtijd was.

Onze zoon is 10 voor 4 's morgens geboren en 's middags rond 4 uur mocht ik naar huis. Toen ik in de lift naar de uitgang zat, zei de zuster: "ik ben maar 2 jaar jonger dan jij, en jij hebt al 5 kinderen"! Mijn reactie daarop was: "ja leuk he?", waarop zij niets meer zei. Ze heeft alleen nog maar gedag gezegd toen ik de auto inging en is toen weggelopen, weer naar binnen.

Ik denk dat als je een groot gezin hebt, je toch altijd commentaar zult blijven krijgen. Misschien komt er nog een 6-de kindje, maar dat hangt ook van mijn man af. Voorlopig zal de 5-de de laatste zijn. Al kan ik er nog geen afscheid van nemen, want ik heb vroeger (ahum) al gezegd dat ik 7 kinderen wil. Ik ben in ieder geval al hard op weg.

Judith

Reactie voor op de website?

102.19. Moeilijke keuze

Wat leuk om deze site te vinden, net nu wij in volle discussie zijn over wel of niet een vierde kind. Het is gek maar het lijkt wel of de keus voor een vierde (en geloof me, wij zijn ongelofelijk blij dat wij die keus hebben) zo mogelijk nog moeilijker is dan voor de eerste, tweede of derde. Als ik er met mensen over praat word ik bestookt met commentaar als "ja maar als het nou niet goed is" of "wie weet krijg je niet zoŽn makkelijk kind als de anderen" (drie dochters van 8, 6 en 2).

Wat ik het moeilijkst vind is de opmerking "wees toch gelukkig met wat je hebt", ik ben zielsgelukkig met wat ik heb, juist daarom denken wij aan nog zoŽn wonder. En nee, niet voor een jongetje, wij zijn dolgelukkig met onze meiden en nog een meid is meer dan welkom. Of dan stop je toch wel met je werk, terwijl ik met drie ochtenden werken het met drie toch prima red, dus waarom niet met vier.

Toch voeden deze opmerkingen wel de gedachten die ik zelf ook heb: "waar begin ik aan". Wat als enz enz. Maar eerlijk gezegd kon ik dat bij de eerste tweede en derde toch ook niet voorzien en kijk hoe geweldig dat uitgepakt heeft. Affijn leuk dus om jullie verhalen te lezen en wij denken nog even door, wie weet...... Ik laat het jullie weten.

groetjes Jannemarieke

Reactie voor op de website?

102.20. Groot gezin in de stad

Hoi Carry en alle andere moeders met het zelfde probleem,

Ik woon dus ook in Amsterdam en ben moeder van maar twee kinderen en wil graag een derde, wat nog niet is gelukt helaas. Ik krijg ook best veel commentaar als mensen van onze plannen horen. Ik heb twee jongens en ze denken dat ik dus een meisje wil. Wat ze ook zeggen: "ik doe toch wat ik wil", maar het is hier in Amsterdam heel ongewoon. Een vriendinnetje van mijn zoon heeft 6 broers en iedereen heeft het over haar.

De allochtonen in Amsterdam worden ook flink bestookt met commentaar maar, daar wordt dan bij gezegd: "dat komt door het geloof", en dan vinden ze het normaal. Alsof ik als niet-gelovige abnormaal ben omdat ik er meer dan twee wil.

Trouwens, mensen met maar één kind hebben het ook niet makkelijk. Altijd maar "wanneer komt nummer twee", daar denken mensen ook niet bij na. Het wil nou eenmaal niet bij iedereen zo makkelijk lukken. Nou iedereen sterkte, en doe wat de hart je ingeeft. En niet luisteren naar wat anderen zeggen

Jolanda

Reactie voor op de website?

102.21. Vader van zes kinderen

Wat mij opvalt, is dat als mensen horen dat je vader van 6 kinderen bent, men je verbaasd aankijkt en dan al vlug vragen hoe je dat allemaal kunt bekostigen.

Het mooiste was een keer op mijn werk waar ik aan mijn collega's kenbaar maakte dat mijn vrouw zwanger was van de zesde. De reacties waren verschillend. Ik werd gefeliciteerd door de ploeg en ook door een productontwikkelaar die met een opschalingsproject bezig was.

Doch twee seconden later begon de man hevig te klagen over het asociale aspect van mijn kinderaantal. Eerst werd de derde wereld erbij gehaald, daarna het ruimtebeslag in Nederland. Het derde item was het geld voor studie dat de gemeenschap moest opbrengen via de belastingen.

Mijn reactie was dat ik de kinderbijslag met groot genoegen op mijn bankrekening zie bijgeschreven en ik het een prima idee vind als de gemeenschap een deel van de studielasten overneemt.

Tot groot vermaak van mij en mijn collega's bleef de goede man wel een uur doormopperen over zijn belastingbijdrage....

Paul

Reactie voor op de website?

102.22. 28 en ook vijf kinderen

Ik ben 28 jaar en de trotse moeder van vijf kinderen van 11, 9, 5, 4 en 2 jaar. Ook ik hoor vrijwel alleen maar negatieve reactie's op ons grote kindertal. Zwanger van mijn eerste kreeg ik commentaar dat ik te jong was. De omgeving vond vervolgens dat de tweede te snel op de eerste kwam. Toen ik daarna een miskraam kreeg werd er gezegd": "ach dat is maar goed ook, je bent nog zo jong en je hebt nu al twee kinderen". Toen de derde was geboren vond de omgeving het zielig voor mijn man, want ja, het was alweer een meid. Van de vierde heb ik niet eens meer verteld dat ik zwanger was, dus daarvan heb ik weinig commentaar gehoord. Toen hij er eenmaal was besloot de omgeving dat het zowel genoeg was, we hadden nu immers een jongen (alsof je het daar voor doet). Zwanger van de vijfde heb ik nog het meeste commentaar gekregen, zelfs van mijn eigen moeder. Er was zelfs iemand in de familie die mij er op attenteerde dat ik ook voor een abortus kon kiezen (geen haar op m'n hoofd die daaraan dacht).

De vijfde is inmiddels ook al weer een hele meid van twee jaar en zowel ik als mijn man zouden best nog wel een kindje willen. Als onze familie dit hoort, worden wij compleet voor gek versleten. Vroeger werd er nogal eens aan mijn man gevraagd hoelang we eigenlijk door gingen. Toen mijn man eens antwoordde: "ik ga net zo lang door totdat ik een voetbalelftal heb plus een paar reserve's", ging dit als een lopend vuurtje door de buurt. Ze dachten ook nog dat hij het echt meende!

Een reactie van een oudere man zal ik niet gauw meer vergeten. Toen hij hoorde dat we vijf kinderen hadden zei hij tegen mijn man, nou, je hebt "hem" niet met pissen versleten! Dit vonden we zo'n goeie dat mijn man deze uitspraak nu zelf gebruikt als er op zijn werk eens een opmerking over ons kindertal word gemaakt.

Tegenwoordig trekken wij ons niets meer aan van opmerkingen als overbevolking, milieu en 'zeker lekker veel kinderbijslag'. Wij zijn gelukkig met ons grote gezin en dat is voor ons het allerbelangrijkst.

Mandy

Reactie voor op de website?

102.23. 5 kids

Toen ik deze pagina bekeek, dacht ik echt: hé herkenning! Ik ben 30 jaar en heb 5 kids van 9-8-6-4-3, 4 meisjes en 1 jongen.

Je valt wel op hoor, want je ziet de mensen tellen als je langskomt. Als ik bijvoorbeeld ergens niet aan toe kom, hoor je ze vaak zeggen: "ja maar jij hebt het ook zo druk, ik heb er maar één en ik kom al nergens aan toe!"

Ik heb het best druk en werk ook nog 3-4 ochtenden. Maar wat moet je de hele dag thuis doen en stil zitten is geen hobby van mij en mijn man. We hoeven 's avonds niet meer naar de sportschool, we krijgen voldoende beweging op de dag want we hebben geen auto en doen dus alles op de fiets. Verder heel veel gezelligheid met veel vriendjes en dus veel sociale contacten. Heerlijk toch!

Diana

Reactie voor op de website?

102.24. Groot gezin

Wat vond ik het leuk om al jullie reacties te lezen, want ook ik, moeder van 4 kinderen, heb al menige opmerking naar mijn hoofd geslingerd gekregen. Vooral de opmerking dat ik mijn leven vergooide met vier kinderen en hoe we dat financieel dan wel zouden redden en dat de oudste drie kinderen de dupe zouden worden. De oudste drie zijn nu 9, 6 en 4 jaar oud en aangezien dat drie meisjes zijn, had iedereen ook zoiets dat we het deden zodat de vierde dan misschien wel een jongen zou worden.

En ja hoor, de vierde werd een jongen. Jullie begrijpen het al, het commentaar was niet van de lucht. Maar wat de meeste mensen niet weten is hoe de kleine door zijn drie (grote) zussen geadoreerd wordt, en er van jalouzie totaal geen sprake is. Vooral na alle ellende en angst die we dit jaar gehad hebben. Onze zoon heeft dit jaar een levensbedreigende ziekte gehad en ik moet zeggen dat je dan ook meer lak krijgt aan wat anderen zeggen. Want wat is er dan nog belangrijker dan je eigen gezinnetje. En geloof me, ik heb echt heel veel moeten slikken van mensen die mij zelfs konden zeggen dat de jongste niet van mijn man kon zijn omdat hij absoluut geen vierde meer wou.

Maar zo zullen er altijd mensen zijn die, om hun eigen fouten maar niet te hoeven zien, over anderen commentaar blijven hebben. Ik probeer tegenwoordig maar om er zoveel mogelijk boven te staan, aangezien ik zelf wel beter weet. En, Judith, zelfs ik (en dan schelen wij nog drie jaar) heb vreselijk veel commentaar gehad ivm mijn leeftijd, maar denk maar zo: wij zijn happy met onze kindjes en moeten het zelf doen.

groetjes Wilma

Reactie voor op de website?

102.25. Inmiddels 6 kinderen

Een tijdje terug reageerde ik (28 en ook vijf kinderen). Inmiddels ben ik op 19 september de trotse moeder geworden van mijn zesde kindje, een zoon. Mijn man en ik zijn dolgelukkig met onze zoon, maar helaas denkt onze omgeving hier anders over. En alhoewel ik een tijdje geleden nog zo stellig kon zeggen dat ik me niets meer aantrok van alle negatieve reactie's uit mijn omgeving, zo verdrietig word ik er nu van. Mensen vragen zich af wat we in vredesnaam met al die kinderen moeten. Ook is het erg opvallend dat we door bijna niemand meer worden gefeliciteerd. Er wordt voor hun eigen gemak maar gelijk van uitgegaan dat onze jongste een ongelukje is.

Vandaag kwam ik op het cb in gesprek met een oude kennis, inmiddels moeder geworden van haar vierde (alle vier van een andere vader). Zat ze daar op het cb maar de hele tijd, "dit is haar zesde, poeh, mij niet gezien" te verkondigen. Wat moet je nou met al die kinderen? Inwendig werd ik echt kwaad en was ik in staat om op het volle cb te verkondigen of zij het soms leuk vond om steeds van andere mannen kinderen te krijgen en dat zij het met haar vier kinderen natuurlijk niet druk kon hebben, omdat haar oudste niet meer thuis woonde (was jaren geleden uit huis geplaatst).

Vorige week liep ik met vijf van de zes kinderen in de supermarkt boodschappen te doen, de jongste dochter van 2,5 liet zich huilend op de grond vallen omdat ze niet nog een zak snoep in de kar mocht gooien, mijn 5 jarige zoon schoot het magazijn in en mijn dochters van 6 en 9 vlogen elkaar in de haren. Ik had daar op een geven moment echt de balen van en zei, en nou is het afgelopen, anders gaan jullie thuis voor straf straks allemaal maar even een uurtje op je kamer zitten. Kreeg ik meteen weer een reactie van een ouder bij school (2 kids), ja, dan had je maar niet zoveel kinderen moeten nemen. Zulke opmerkingen doen me zo'n pijn. Gelukkig zijn er ook leuke reatie's uit de omgeving.

Maar het blijft ontzettend veel pijn doen, je hebt net een kindje gekregen en bent beretrots op zo'n prachtig ventje, je wilt hem het liefst aan de hele wereld laten zien, maar de omgeving heeft geen belang bij hem en dat alleen omdat het een zesde kindje is.

Mandy

Reactie voor op de website?

102.26. Voor Mandy

Lieve Mandy,

Hartelijk gefeliciteerd met je zoontje!

Je hebt ook wel een beetje pech met al die nare reacties hoor. Ik herken er toch ook wel wat in, wij hadden van onze jongste (ook de zesde) een kraamfeest gehouden. Er kwam maar de helft van de mensen die ik verwacht had. En ook ik liep me altijd te verdedigen. Inmiddels doe ik dat niet meer. De mensen die die mening hebben negeer ik gewoon. Gelukkig hebben de mensen wel door dat het hier toch wel heel gezellig is en als mensen oppas nodig hebben komen ze toch nog naar me toe. Ik loop vaak met de hele club en een paar oppaskinderen en nog eens een paar vriendjes naar huis en dat gaat heel goed. En tja soms zijn kinderen gewoon etters, eerlijk is eerlijk. Maar ten opzichte van die leuke dingen valt het wel mee. Als het over moest doen zou ik het zo weer doen.

Heel veel geluk en gezondheid, Yvonne.

Reactie voor op de website?

102.27. Heerlijk toch een groot gezin?

Héhé, ik heb tot nu toe alles zitten lezen met een glimlach op mijn gezicht. Zo herkenbaar!!. Ikzelf ben er 37 en heb 5 kids (eigenlijk 6 maar de oudste helft van mijn tweeling is overleden) tussen de 4.5 en 12.5 jaar oud. De reacties die ik kreeg toen ik zwanger was van de 4e (5e) (vooral van de familie aan mijn kant!!) waren niet van de poes. Mijn eigen pa heeft me nogal cru gezegd dat ik gek was om in deze tijd nog een kind bij te willen. Toen ik hem vertelde dat ik eigenlijk dan nog eentje bij wilde verklaarde hij me helemaal gek.

Toen het zover was dat ik opnieuw zwanger was, durfde ik het zelfs niet meer te vertellen aan mijn ouders!!! Ze hebben het zelf gezien (omdat ik nogal snel zwaar werd) maar reageerden veel positiever dan bij het vorige. De omgeving vraagt nu zelfs nog geregeld wanneer het volgende komt.

In onze omtrek zijn er nog grote gezinnen. Eentje van ook 5 kids, twee van 6 kids en ook een van 8 kids. Misschien vandaar dat de reacties in mijn omgeving niet echt negatief zijn. Ze zijn hier (nochthans aan de rand van de stad) blijkbaar nogal wat gewoon. (Tussen haakjes, mijn vriendin is ondertussen (bijna) bevallen van haar 5e (6e) kindje( voor begin november 2000). Ook zij krijgt soms rare reacties.)

Vele groetjes nog uit België
Alain (mijn man), Thomas+, Sander, Evy, Jade, Tiemen, Quirijn en mezelf.

Reactie voor op de website?

102.28. Graag advies adoptie

Hallo,

Ik las dat jullie uit België komen. Wij zijn al een hele tijd aan het proberen een kindje te adopteren, maar stoten steeds op verzet omdat we reeds drie en halftijds vier kinderen hebben (mijn vriend doet co ouderschap over zijn zoon). Tot hiertoe hebben we nog geen enkel organisatie gevonden die ons zelf nog maar op de lijst willen zetten.

Daarom: waar hebben jullie dat in hemelnaam gedaan kunnen krijgen?

Wij krijgen altijd als antwoord dat adoptie voor kinderloze echtparen is

Antwoord je even als je wil, dit mag ook privé. Je zou er ons een grote dienst mee bewijzen

(allemaal uit belgië),
ouders van Cédric, Nicolas, Carolien en Yannick PS: door onvruchtbaarheid van Paul is het onmogelijk nog een eigen kindje te krijgen, maar de kinderwens blijft.

Reactie voor op de website?

102.29. Groot gezin taboe

Hallo medegrootgezin houders,

Wat heerlijk om op deze site alle verhalen te lezen en wat komt veel me bekend voor, ik ben zelf een apetrotse moeder van 4 kinderen 3 meiden en een jongen (9jr, 6jr, 4jr en 8mnd) en heb net als de meeste van jullie de meest afschuwelijke reacties naar mijn hoofd gehad.

Al vroeg ging het bij mijn 4e zwangerschap fout, en werd ik met weeën en een groeiachterstand bij de kleine in het ziekenhuis opgenomen. Volgens heel veel mensen was dat toch mijn eigen schuld: moest ik maar geen 4e nemen! Terwijl ik bij de 3e ook al met te vroege weeën in het ziekenhuis had gelegen en dus volgens sommige mensen hier zelf om gevraagd had.

Maar toen onze jongste na drie maanden een levensbedreigende ziekte kreeg, stonden degenen die de grootste mond hadden tijdens mijn zwangerschap, nu te vertellen hoe erg het allemaal wel niet was. Maar ja, zo zijn sommige mensen nou eenmaal.

En ook ik krijg vaak opmerkingen dat ik mijn hele leven vergooi door zoveel kinderen te nemen, en om hulp hoef je al haast niet te vragen, want inderdaad de bekende opmerking jij wou toch zoveel kinderen.

En ook ik krijg vaak te horen: "Zijn die alle vier van jou? Je bent nog zo slank, en je ziet er zo goed uit." Ja, wij moeders van meerdere kinderen horen allemaal dik te zijn en er als een sloddervos uit te zien, geloof ik. En dan te bedenken dat de meesten niet weten dat dit al mijn 5e is. Maar helaas zijn we dat kindje verloren na een zwangerschap van 25 weken.

Nou ik ben net als jullie allemaal supertrots op mijn viertal en wens jullie allemaal veel geluk met jullie kinderen.

groetjes Wilma

Reactie voor op de website?

102.30. Groot gezin, hoezo statussymbool?

Ik las met verbázing op jullie site, die ik overigens héél leuk vind, een reactie van Ria, die vernomen had dat een groot gezin tegenwoordig een statussymbool is ......

Nou, forget it, mijn ervaring is héél anders hoor. Wij hebben vier dochters, waarvan de jongste twee een tweeling is, en dagelijks wordt met verbazande blikken naar ons gekeken. Reacties als: "Hebben jullie er vier, wat vréselijk" en meer van dien aard zijn niet van de lucht. Zelden krijg ik iets positiefs te horen, écht waar.

Ook wordt er op mij neergekeken, omdat ik geen baan buitenshuis heb. Ik heb er voor gekozen om zélf voor mijn kinderen te zorgen en er voor ze te zijn als ze uit school komen of als ze ziek zijn. En ik voel me daar heel prettig bij. Ik zou niet eens weten hoe ik dat zou moeten doen, en een baan kan hebben én het huishouden runnen, en ik raak écht niet afgestompt hoor ......

En met die vier meiden hebben we het héérlijk!

Veronica

Reactie voor op de website?

102.31. Het is volop genieten!

Inderdaad, anderen kijken nogal naar ons grote gezin. Ik weet dat er vaak negatief over wordt gedacht. Bij ieder volgend kind nam de hoeveelheid kraambezoek af. Ook ik heb wel eens vreemde opmerkingen naar mijn hoofd gehad.

En toch, als wij een keer met elkaar iets ondernemen, geniet ik juist van die blikken van anderen! Ik ben reuze trots op onze vier kinderen (14, 11 en twee van 7 jaar). Dat voert echt de boventoon, het kan me niet schelen wat men er van denkt.

Het is inderdaad best druk, een groter gezin. Maar het heeft ook duidelijk positieve kanten. Er is meer keus in samen spelen, de oudsten helpen de jongeren. (Niet meer zozeer met praktische zaken, wel met uitleg op hun vragen). Het is enig om te zien hoe ze groter worden en zich ieder ontwikkelen. Ik heb niet het gevoel dat ze iets essentieels missen. Ook in een groot gezin kun je ieder kind apart aandacht geven. En samen doen is met meer mensen veel leuker dan als je alleen maar 1 broertje of zusje hebt. (Musiceren, spelletjes, etc.)

Natuurlijk zijn er ook negatieve kanten aan. De snelheid waarmee alles vuil wordt is ook groter, er is meer op te ruimen en de hoeveelheid ruzie kan ook meer zijn dan bij minder kinderen. Maar naarmate de kinderen groter worden, kan ook hier iedereen zijn steentje bijdragen. Het gaat ook om prettig wonen, waar we allemaal van kunnen genieten. Natuurlijk geeft het ook wel strubbelingen, maar dat komt ook in kleine gezinnen voor. Toch voel ik me in het algemeen heerlijk met ons rijtje kinderen!

Jacqueline

Reactie voor op de website?

102.32. Ik heb er vier

Ik heb ook een groot gezin, wij hebben vier kinderen. Ik heb ook het gevoel dat mensen het maar raar vinden zo veel kinderen. Ik twijfel af en toe ook wel eens "is het wel leuk?". Mijn man en ik zijn twee jonge moderne mensen (27 en 31) en mensen staan er van schrikken als ze horen dat wij al vier kinderen hebben! Reacties als "dat is toch niet normaal" zijn niet ongewoon bij ons, maar meestal blijft het bij "goh wat leuk.....". Maar dan zie je ze denken.

Ik ben heel gelukkig met mijn schatten maar mocht ik het over mogen doen, dan kies ik toch maar voor twee kinderen!

Petra

Reactie voor op de website?

102.33. Het gaat over

Mijn advies is: trek je er niet te veel van aan. Mijn ervaring is dat het na de zevende wel overgaat, dus gewoon nog even doorgaan en door de zure appel heenbijten.

Sterkte.
Hanneke, moeder van 12

Reactie voor op de website?

102.34. Ook al vier

Oh wat voel ik me opgelucht om te lezen dat er nog meerdere in hetzelfde schuitje zitten. Ik ben 28 jaar en heb vier kinderen van 7, 5, 3 en 1 jaar. En we zijn supertrots op ze. Wij wonen in den haag en ook ik heb vaak het idee dat we de enige zijn. En kijk zelf ook wel een groot gezin na, gewoon omdat ik verbaasd ben om er nog 1 te zien. En omdat ik het gewoon leuk vind om te zien en dan stilletjes hoop op ook zoveel kinderen.

Wij hebben ook een hoop negatieve reakties gehad (enkele positieve) toen ik zwanger was van de vierde. En helemaal toen bleek dat dat een tweelingzwangerschap was geweest en wij erg verdrietig waren dat we van 1 een miskraam kregen. Mensen zeiden dingen als "ach wees blij, anders had je er vijf gehad" en "nou ja , 1 leeft er nog". Ook toen de artsen dachten dat het andere kindje het syndroom van down zou hebben, kreeg ik vervelende reacties. Zo van eigen schuld dikke bult. Moet je maar niet zoveel kinderen willen en zo snel achter elkaar (dan schijnt alles minder te worden). Trouwens, alles bleek goed te zijn.....

Zowel mijn moeder als mijn schoonmoeder vroegen na de vierde of Bart zich nu niet een keer liet helpen.

We hebben nu twee meisjes en daarna twee jongens. Dus dubbel kompleet. Wij willen graag nog een kindje erbij. En mijn allergrootste droom zijn er zes. Maar ze vinden ook dat we nu wel hebben gezien dat niet altijd alles goed gaat en dat de kans bestaat op een kindje met een handicap (die je ook hebt bij een eerste kindje!).

Maar juist door deze laatste moeilijke zwangerschap, wil ik zo graag nog eens onbezorgd zwanger zijn. En het is altijd mijn droom geweesd, van kleins af aan. Mijn man heeft er wel in moeten groeien. Maar dat lees ik hier wel vaker.

Nou we moeten toch maar blijven genieten van onze dromen en heerlijke grote gezinnen. Deze pagina geeft je wel een steuntje in je rug.

Groetjes Maureen

Reactie voor op de website?

102.35. Moeite met reactie van mijn moeder

Ik heb al een aantal keer hier op de site gelezen over de vraag of wel of niet een vierde kind en over de taboe die daar over heerst. Ik word daar ook vaak mee geconfronteerd. Na de geboorte van mijn zoon was ik snel zwanger van nummer twee. Dit bleek een tweeling te zijn. En zo waren we in korte tijd uitgegroeid van een gezin van 3 naar een gezin van 5.

In het begin hebben mijn man en ik hier best ons evenwicht in moeten vinden maar tegelijkertijd genieten we enorm. Het lijkt ons allebei enig om nog een vierde kindje erbij te krijgen. Maar de opmerkingen blijven maar komen. "Jullie zijn zeker wel klaar, nu." is de meest gehoorde. Op zich trek ik me daar niet zoveel van aan en antwoord altijd: "Dat weet ik nog zo net niet!" (en dan de verbaasde gezichten, grappig). Ik ben ook vrij jong (28) en dan verwachten de meesten het toch niet zo snel dat je dat wel leuk vindt.

Maar wat me wel steekt is de reactie van mijn moeder. Misschien wel terecht, want waar begin je aan en het loopt nu zo lekker met je gezin..., maar op de een of andere manier vind ik dat heel jammer dat juist zij dat soort dingen zegt en zich dus eigenlijk onbedoeld bemoeit met onze keus. Uiteindelijk zal het allemaal wel meevallen en zal ze er even blij mee zijn als het zover zou komen, maar nu word ik er een beetje kribbig over en ga dan juist lopen stangen....

Misschien stel ik me wel te afhankelijk op in deze maar ik heb er zelf best moeite mee... Wie herkent dit?

groetjes Ryan

Reactie voor op de website?

102.36. Druk van de omgeving

Ryan,

Je verhaal is wel herkenbaar, gelukkig echter bleek dat wij het ons meer inbeeldden dan het werkelijk was. Natuurlijk waren er reacties over dat het nu 'goed loopt' en een vierde erbij zou je dat nog wel willen. En wij dachten er eerst zelf ook zo over. Maar toch was het nog niet compleet.

Toen eenmaal het zover was waren de eerste reacties afwachtend, maar zowel van mijn ouders als van mijn schoonmoeder was de reactie verbazingwekkend positief.

De praktijk nu met 4 kinderen is dat het best wel druk is, maar we zouden nooit zonder willen zitten. Zeker met jouw instelling, je bent nog jong, je wilt zelf graag... denk ik dat je niet te veel van je moeders kritiek hoeft aan te trekken. Nee laat laat je overtuiging zien. En aan alle praktische problemen is zeker een mouw te passen.

Jan, papa van Nynke, Jildou, Marit en Sytze.

Reactie voor op de website?

102.37. Zo herkenbaar

Hallo Ryan,

Wat vind ik je berichtje herkenbaar. Wij hebben 3 kids, van 4enhalf, bijna 3 en 18 mnd. En zijn nu aan het dagdromen over een 4e kindje. Ik wil heel graag, ben ook net als jij 28. Mijn man twijfelt nog een beetje, maar dan voornamelijk over het financiele gedeelte. Mijn gevoel is er helemaal klaar voor.

Alleen waar ik me geestelijk voor aan het sterken ben is straks de reacties van de omgeving. Bij ons 3e kindje kreeg ik al de opmerking van mijn schoonmoeder toen ze hoorde dat er nog een kleinkind aankwam: Daar ben ik niet zo blij mee. Je moest eens weten wat een pijn die opmerking heeft gedaan. Er zijn zelfs mensen geweest die ons egoistisch noemden om 3 kinderen te willen in een wereld die al zo druk bevolkt is, wilde maar dat ik wat mondiger was.

Maar goed, we gaan ervoor :) en hopen op een fijne zwangerschap en een heerlijke wolk van een baby. En een hele brede rug, kunnen ze met alle opmerkingen erop :))

Groetjes Monique

Reactie voor op de website?

102.38. Dilemma

Ik (35) en mijn man (38) hebben, voor mijn gevoel, een zwaar dilemma. We hebben 2 kinderen, een dochter van 10 en een zoontje van 8. De eerste jaren na de geboorte van onze zoon had ik eigenlijk geen gevoel om er een derde bij te willen, maar de laatste 2 jaar wordt het gevoel bij mij heel sterk voor nog een 3e kindje (evt. nog een 4e). Mijn man had altijd een mening van, het is mij prima zo, de kinderen zijn gezond en al wat ouder dus je kunt er al leuke dingen mee doen bv. in vakanties. Toch kreeg hij diep in zijn hart toch enige twijfel, met als uitkomst dat we het jaar 2002 goed zijn ingezet, want..... ik was zwanger!

Hij kreeg leuke ideeën over een babykamer, hij was er helemaal aangewend aan het idee. We hebben er heel wat gesprekken over gehad, want ik had eigenlijk ook altijd toch de twijfel van is het leeftijdsverschil niet te groot, maar als je toch echt zwanger bent, dan wordt je gevoel naar de derde heel anders en milder.

Uiteindelijk na 8 weken zwangerschap werd alles heel verdrietig, want ik kreeg een miskraam.

Nu staat dus alles weer in ander daglicht, want de twijfel slaat nog harder toe, nog wel of toch maar niet. Maar ik was zwanger en dat gevoel kun je zomaar niet uitvegen, mijn man heeft het er ook moeilijk mee, hij zegt steeds, het is net of het zo wezen moet. We vinden op dit moment alles heel moeilijk om te overdenken dus we willen graag een reactie!

Janny

Reactie voor op de website?

102.39. Twijfel!

Beste Janny,

Ik herken de twijfel. Zelf ben ik moeder van een dochter van 9 en een zoon van 6. Je zou zeggen: je hebt toch van allebei één! Maar ik zelf ben enig kind en heb altijd gezegd: ik wil (als het lukt) 2 of 3 kinderen. Mijn man wordt dit jaar 40 en wil geen 3e. Nu druist dit zo tegen mijn gevoel in. Ik zou zo graag, alles nog één maal willen meemaken.

Verder hebben we 3 slaapkamers. En mijn oudste heeft net een hele nieuwe inrichting gekregen. Moeten wij dan haar met haar broertje opzadelen, omdat moeders nog een derde wil? Moet ik dan mijn jongste van 6 met een baby op de kamer leggen? Ik weet dat dit allemaal praktische problemen zijn, maar ze wegen allemaal mee. Ik denk met mijn gevoel en mijn man denkt mijn zijn verstand. Dat is het verschil.

Wij zijn er dan ook nog niet uit en als ik dan lees dat er meer mensen met zo'n zelfde twijfel zitten met nr. 4, 5 of 6 dan denk ik: waar maak ik me druk om. Maar het gevoel is en blijft hetzelfde.

Succes, Mylou

Reactie voor op de website?

102.40. Ook vier kinderen

Ook wij hebben 4 kinderen, eerst 2 meisjes en daarna 2 jongens (13, 11, 8 en 6 jaar). In onze straat zijn wij ook de enige en in onze familie ook met 4 kinderen. Veel reacties op de vierde, zeker een ongelukje, waarom doe je dat nou? Kan je man zich niet laten sterliseren? Zelf ben ik van jongs af aan gek op kinderen geweest en droomde altijd van een groot gezin. Zelf leek mij vier als even getal prettiger als een oneven als 3. Dan bengelt er gauw eentje bij. Nu wisselt de verstandhouding nogal wie met wie een tijd lang het beste kan opschieten. D.w.z. samen spelen, voorlezen, kletsen. Bijvoorbeeld de jongste kan momenteel het beste met de oudste opschieten (nieuw is zijn interesse in het keyboard van zijn oudste zus en willen spelen) terwijl hij eerst veel met playmobiel speelde samen met zijn tweede zus.

Wie herkent dit ook in zijn grote gezin? Ik heb hier nog niets over gelezen.

Wij kregen ook veel minder felicitatiekaarten bij de vierde zijn geboorte en veel minder bezoek. We letten wel op dat hij ook veel foto"s in zijn eigen album krijgt ook al is hij de jongste. Het is een heel zelfstandig kind (net 6) dat alles graag en goed zelf wil kunnen. Zelfs haren wassen in bad en dat spoelt hij uit met koud water uit de douchekop.! (toen ik het niet zag).

Het lastigste en duurste probleem met vier kinderen vonden wij de auto. Hun school is een half uur fietsen bij ons vandaan en we gaan niet altijd met de fiets! We hebben nu een Fiat Multipla gekocht en daar heeft iedereen een vaste plaats in (6 personen) Ook fijn voor het kamperen met de vouwwagen in de zomer.

Ieder heeft nu een eigen kamer en daarvoor moesten we 2 dakkapellen laten bouwen. Dat vind ik wel nodig. Tieners willen echt niet meer met z'n tweeen een slaapkamer delen.

groetjes Esther

Reactie voor op de website?

102.41. eerst verdriet, later angst

Beste Janny

Ik ben moeder van 5 kinderen: 17 jr, 15jr, 13jr, 5 jr en 3jr. Ik zal je ons verhaal vertellen, wat je er verder mee doet moet je zelf weten. Mijn man en ik zaten allebei nog midden in het studentenleven toen ik zwanger bleek te zijn. Het was wel schrikken maar we zijn toen getrouwd en dus een gezin gesticht (wat klinkt dat oubollig!). Negen maanden na de geboorte van de oudste was ik alweer zwanger. Na 16 weken ging het helaas mis: een miskraam. Maar niet lang daarna: zwanger. Dit werd een gezonde dochter.

Iedereen had nu van: Goh van alles 1, kan niet beter. Maar ruim een jaar later was ik weer zwanger. Dit werd weer een jongen.

Nu was de financiele toestand niet al te rooskleurig: mijn man studeerde nog en we leefden toen nog van een RWW-uitkering. Ook in een vrij korte tijd 3 kinderen (en een miskraam) terwijl we eigenlijk zelf het gevoel hadden nog niet echt volwassen te zijn heeft ons er toe besloten dat mijn man zich liet steraliseren.

Maar mee dat mijn man onder het mes lag, kreeg ik de uitslag dat ik weer zwanger was. Eerst vonden we dat heel vervelend maar toen we aan het idee gewend waren keken we er naar uit. Helaas 12 weken heeft deze zwangerschap slechts geduurd. Maar ik heb er 4 à 5 jaar last van gehad. Elke keer als er weer iemand een kind had gekregen was ik een week van de kaart en in de put. Toen heeft mijn man de knoop door gehakt en is terug gegaan naar het ziekenhuis. Twee maanden later was ik al weer zwanger! Ook dit werd een miskraam, maar het was voor mij, naast de emotionele pijn toch een teken van hoop: de operatie was gelukt.

Nummer 3 was bijna 8 jaar toen ons vierde kind werd geboren, een prachtige dochter. We hadden wel van te voren bedacht dat we met zo'n leeftijds verschil niet 1 maar 2 kinderen er bij moesten krijgen omdat de vierde ander hopeloos verwend zou worden. Bijna een jaar later was ik weer zwanger. Maar ook dit keer liep het na 10 weken uit op een miskraam. Toen begon ik te denken en ik kreeg het gevoel dat ik voor elk kind dat we kregen er ook een moest afstaan. Ik werd min of meer bang om weer zwanger te worden. Wat als de volgende zwangerschap weer slecht zou aflopen, maar aan de andere kant, 1 nakomertje was ook niet de bedoeling. Het klinkt raar maar we hebben toen samen een tijdslimiet afgesproken. Aan de ene kant omdat ik mezelf anders te oud zou vinden (ik heb zelf een wat oudere moeder en dat nooit leuk gevonden), en aan de andere kant omdat anders het leeftijds verschil tussen de twee jongsten dan toch erg groot zou worden. Voor die tijd werd er nog een dochter geboren.

We zijn erg blij met onze 5 kinderen, en ik merk niet allen is elk kind verschillend maar ook mijn gevoelens bij alle 4 de miskramen waren anders. En als iemand mij vraagt hoeveel kinderen ik heb, begin ik al bijvoorbaat te glunderen.

Groetjes Britt

Reactie voor op de website?

102.42. Grote gezinnen taboe

Hallo Carry

Wat was ik blij dat ik niet de enige ben die vervelende reacties krijgt. Ik ben 31 jaar en moeder van 4 kids 12, 8, 4, 1 1/2 jaar oud. Toen ik de eerste kreeg was ik volgens de mensen om me heen te jong ik zou te veel van mijn jeugd gaan missen. Bij de tweede was het zo van twee is mooi he. Toen de derde kwam, ook weer een jongen werd er gezegd nu ben je toch wel klaar he of ga je door voor de meid. Nu de vierde in aantocht is: zo, ben je toch voor de meid gegaan; wat als het weer een jongetje is? Het werd tot onze verbazing een meid, kon bijna ontploffen van woede waar ik heftig op reageerde als het maar gezond is.

Ook krijg je reacties als: hoe doen jullie het dan, want je werkt niet het kost toch te veel; je moet een kind toch later de kans geven om te studeren. Ik ontplofte weer en gaf als reactie: moet jij mijn kinderen voeden? Moet jij ze aankleden? Moet jij ze laten studeren? Moet jij ze verzorgen?

Mijn man heeft geen wereld salaris, maar we kunnen alles gewoon doen, soms met de luxe dingen wat langer wachten. Maar dat maakt het de moeite waard, en je waardeert de dingen veel meer. Ook vertel ik de mensen om me heen dat als ik mijn leven over mocht doen weer precies weer zo deed. Ik heb geen moment spijt, het brengt zoveel vreugde, en je leert zoveel van de kinderen.

Nu, ik laat ze maar kletsen, het is ons leven. Ik eet en drink niet van ze. Laten ze maar eerst naar zichzelf kijken!

groetjes Scharliene

Reactie voor op de website?

102.43. Nog een vijfde??

Ik heb met veel belangstelling alle verhalen gelezen. Ik ben 34 jaar, en heb vier kinderen in de leeftijd van (bijna) 6, 4, (bijna) 3 en 1 1/2. De oudste drie jongens, de jongste een meisje. Mijn man heeft daarbij nog 2 kinderen uit een eerder huwelijk die in de weekenden bij ons zijn.

Ook wij kregen soms vreselijke reacties op de zwangerschappen. Dit begon al bij de zwangerschap van nummer 3. Veel van de reacties hierboven komen me zeer bekend voor. Toen nr. 3 (weer) een jongen bleek te zijn (wij wisten dat al heel lang maar hadden dat voor ons gehouden) en ik na korte tijd in verwachting was van nr. 4 waren de reacties helemaal niet meer te stuiten. Wilden we zo graag een meisje dat we daarvoor 4 kinderen "namen" !!! Onze eigen familie maakte ons belachelijk en de belangstelling voor zwangerschap en geboorte van onze jongste was echt minimaal. Gelukkig voor ons waren we dit al gewend van nr. 3. Daar was de interesse van de buitenwereld ook al niet meer al te groot voor.

Eens een keertje heerlijk "klagen" over de kids mag ook al niet als je er 4 hebt. Want: "dat wilde je toch zelf!" Onze jongste is nu anderhalf en eigenlijk had ik voor mezelf het babytijdperk ook al enigzins afgesloten. Ik heb zelfs al heel wat spulletjes weggedaan.

Maar nu begint het ineens toch weer heel erg te kriebelen, dat verlangen naar toch nog een vijfde. Ik probeer hierbij heel sterk het verstand te laten spreken dat het nu net was rustiger begint te worden nu er 3 naar peuterzaal en school gaan en nr. 4 ook bijna. Ook spelen er natuurlijk wel wat practische bezwaren, de auto bijvoorbeeld. Die zal dan toch echt vervangen moeten worden door een groter model. Bovendien had ik al vage plannen om weer te gaan werken als nr. 4 naar de peuterzaal zou gaan om het zo financieel iets ruimer te krijgen.

Maar toch: mijn gevoel is veel en veel sterker. Ik zou het allemaal nog zo graag 1 keertje meemaken. Zwanger zijn, zo'n klein hummeltje zien opgroeien. Aangezien mijn leeftijd ook mee begint te tellen wil ik deze beslissing niet meer al te lang voor me uit schuiven. Er is iets wat me echter toch huiverig maakt voor nog een zwangerschap, nl. de ongetwijfeld vele negatieve reacties die dit zal gaan opleveren!! Ik vraag me vaak af waar die mensen zich in hemelsnaam mee bemoeien, het is toch onze keuze en wij zijn heel blij met onze kinderschare. Toch maakt dit dat ik me soms heel onzeker voel. Ik ben er nu al over aan het denken hoe we het nieuws aan onze familie zouden moeten vertellen (en het is nog niet eens zover!).

Ik ben daarom heel blij met alle verhalen hierboven. Het stelt me gerust dat wij niet de enigen zijn. Mocht nr. 5 er toch nog komen (ik hoop het!) dan zullen jullie de eersten zijn die het weten! Heb ik tenminste ook nog iets positiefs.

Heidi

Reactie voor op de website?

102.44. Laat ons maar!

Hoi Heidi,

Ik begrijp helemaal hoe je je voelt. Wij hebben het zelfde meegemaakt, al die veroordelingen van anderen inclusief fam. Toen bij ons de vierde geboren werd een meisje waren de reacties niet van de lucht, zoals bv nou nu hebben jullie twee jongens en twee meiden nu stoppen jullie er zeker mee. Maar bij ons sloeg ook al gauw de twijfel toe. Wij vinden het schitterend onze kinderschare, voelen ons rijk, daar kan toch niets tegen op.

Inmiddels ben ik nu zwanger van ons zevende kindje nu twintig weken en we hebben het pas verteld tegen verwachting in vallende reacties mee, ik heb er ook zoveel moeite mee als mensen zo negatief reageren op onze keuze. maar inmiddels heb ik daar zelf mee om leren gaan, want wat je ook doet mensen praten toch wel. Begrijpen toch niets van jou keuze.

Maar toch bewonderen ze je toch ook weer want ja ze zien er toch altijd netjes uit, en zijn wel behulpzaam naar elkaar. En ja je ziet er zelf toch ook altijd piekfijn uit meid hoe doe je dat.

Begrijp je en op die momenten dan groei ik, voel ik me zo rijk. Laat ons maar, wij doen het op onze manier en dat voelt goed. En wat dan ook anderen er van denken of zeggen in negatieve zin deert me niet meer. Ik voel me heel gelukkig zo in mijn gezin en ik weet heel zeker dat ze ook niets te kort komen, alleen dat ze meer hebben dan menig ander kind en dan bedoel ik daarmee ook op sociaal vlak want delen kunnen ze hoor als de beste dat hoeft niet eens gevraagd te worden want dat doen ze automatisch en rekening houden met elkaar of een ander ook. En daarbij komt ook nog dat ze het zelf ook schitterend vinden dat er nog een zusje of broertje bij komt, al hoewel een broertje wel heeeel erg welkom is bij de kids want inmiddels zijn de meiden in de meerderheid.

Maar goed, wij genieten er van en ik hoop dat jullie dat ook doen met jullie gezinnetje en laat andere maar denken en praten. Ik wens je alle wijsheid toe bij jullie beslissing, en heel veel geluk.

groetjes Margreet

Reactie voor op de website?

102.45. Gemene brief

Hallo Ellen,

Ik heb toevallig vorige week in de krant bij ons gelezen over iemand die zo'n brief heeft gekregen, en ik dacht nog wie doet er nou zoiets. Ik heb zelf 5 kinderen en ik heb gelukkig niet zo'n brief gekregen, maar ik kan me wel voorstellen dat je dat moeilijk van je af kan zetten.

Probeer het toch en geniet lekker van je gezin.

Groetjes Marian

Reactie voor op de website?

102.46. Nog een vijfde?

Hoi Heidi,

Ik zou zeggen, ga gewoon op je gevoel af, je moet doen wat je zelf graag wilt en je niets aantrekken van wat anderen zullen zeggen. Ik heb zelf ook 5 kinderen en hoewel het heel druk is, ben ik blij dat nummer 5 er nog gekomen is. Ik had bij nummer 5 de keuze niet want ik kreeg haar als kadootje, ja.... ik had het kunnen laten weg halen waren de reacties, mooi niet, want waar er 4 zijn kunnen er ook 5 zijn,

Het is echt het mooiste kadootje wat ik me heb kunnen wensen, en dat haal je toch niet zomaar weg. Ik denk dan ook wel eens, er zijn zoveel vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, dus wees blij met wat je krijgt, en trek je niks aan van de reacties.

Ssucces met je keuze,
groetjes Marian

Reactie voor op de website?

102.47. nog een vijfde

Hallo Heidi,

Ik ben inmiddels moeder van zes kinderen, 2 meisjes van 9 en 7 en vier jongens van 5, 4, 2 en een half jaar. Bij de zesde hebben wij gewacht tot ongeveer 22 weken zwangerschap om het te vertellen, hierdoor vallen de reacties mee omdat mensen zoiets hebben in verwachting, hoe lang en dan verbouwereerd staan te kijken dat je al zover bent en zij niets in de gaten gehad hebben.

Het risico van vijf is dat je er zes wilt, als je dat een risico kunt noemen. Bij ons spelen ze zo leuk met zŽn tweeen. Mbt. de auto, zeven personen is geen probleem, maar 8 persoons zoals bij ons wel.

Ik zou zeggen verstand op nul en volg je gevoel. De vijfde zal je dankbaar zijn.

Groetjes, Anita

Reactie voor op de website?

102.48. Vijfde kind

Met belangstelling heb ik bovenstaande discussie gevolgd. Ikzelf heb 4 kinderen en de vijfde wordt bijna geboren. Ik vraag me af waarom ik nog geboortekaartjes zou versturen omdat bij de derde al bijna geen mens op bezoek kwam en bij de vierde dit al helemaal zielig was. Zelfs de kaartjes die we terug kregen werden steeds minder. Terwijl wij net zo blij zijn met de eerste als met de laatste.

Mijn schoonouders laten in de zwangerschapstijd niets van zich horen en na een paar maanden laat ik het maar en bel zelf ook niet meer. Maar een beetje belangstelling zou ik wel fijn vinden. Ik heb ze vanaf dat ze het nu weten niet meer gezien. Ik probeer tot een maand of 4 wel contact te krijgen maar dat mag niet baten.

Ikzelf vind een groot gezin geweldig, mijn man vindt dat ook (van hem had dit wel een tweeling mogen worden, des te meer kans op 6 kinderen), maar de omgeving denkt daar anders over. Dat is jammer want ik laat mensen die 1 of 2 kinderen hebben ook in hun waarde en ga hun niet vertellen dat dat dan wel heel ongezellig moet zijn of zielig dat ze dan wel heel alleen slapen. Of dat die kinderen dan wel heel erg verwend worden omdat de ouders meer geld ter beschikking hebben.

Ons huis is niet groot mijn man verdient geen super salaris. Twee meisjes van 11 en 9 liggen bijelkaar en twee jongens 3 en 1 jaar liggen op 1 kamer. De jongste komt bij ons tot hij groot genoeg is om de grootste kamer te delen met de andere jongens. Dan verhuizen wij naar de kleinere kamer. Het is passen en meten. Van de zolder gaan we een slaapkamer maken als die van 9 ook naar de middelbare school gaat.

En studeren? Dat zal er wel van komen, de oudste gaat naar het gymnasium. Maar tegen die tijd zien we wel weer. We sparen nu iedere maand voor alle kinderen. Als ze van het geld dat dan beschikbaar komt willen studeren is dat goed, anders zullen we dat voor iets anders gebruiken (voor dat kind). Nu moe en hoogzwanger weet ik het zeker, mijn gezin is compleet. Maar zei ik dat ook al niet bij mijn derde en vierde?

Ellen

Reactie voor op de website?

102.49. Laat ze maar praten, ze zijn jaloers

Hoi,

Wij hebben 5 kinderen waarvan een tweeling van 5 weken. We krijgen ook reacties van is 3 niet genoeg of dat zal wel druk wezen. Wij wonen in een dorp waar ze nog al plat praten. Je zal wel denken wat heeft dat er mee te maken? Het komt prima uit met afreageren. Ze zijn zo stil. Het leukste is als ze je zien met de verlengde kinderwagen, dan vallen ze zowat om omdat ze alles willen zien. Bah. Trek je er niets van aan, praten doen ze toch wel of je nu 1 of 5 kinderen hebt.

groet, Hans en Karin

Reactie voor op de website?

102.50. Toch een vierde

Hoi,

Wij hebben 3 kinderen en ook getwijfeld over een vierde. Nu ben ik zwanger van de vierde (8 weken) en we zijn er heel blij mee. Ik zie er alleen erge tegenop om het aan de buitenwereld te vertellen. Ik verwacht niet zulke leuke reakties en als ik alles hierboven lees kan dat dus ook gebeuren. We wachten wel af, maar het is jammer, want het genieten wordt zo wel iets minder.

groetjes Eileen

Reactie voor op de website?

102.51. Toch een vierde, tja...

Hoi Eileen en de anderen,

Ook wij hebben 3 kinderen (allemaal meisjes) en ook getwijfeld over een vierde. Maar op een dag wisten we het zeker, allebei, en nu is mijn vrouw al 4 maanden zwanger van een vierde (meisje?). Weet je wat de buurvrouw tegen mijn vrouw zei, toen we haar het blije nieuws meedeelden? "Tegenwoordig kan je daar iets aan doen hoor!", net alsof wij dat niet gewenst hadden. Maar ja, we trekken het ons niet aan, voor ons wordt het genieten zeker niet minder. Mensen die echt dicht bij je staan zullen toch zo niet reageren zeker...

Groetjes, en Eileen, succes met de verdere zwangerschap,

Wim

Reactie voor op de website?

102.52. Groot dilemma

Ik ben 31 jaar en heb 3 kinderen (8, 6, 4). Toen de jongste 6 weken was, heb ik me laten steriliseren. Ik was toen 27 jaar. Bij twee kinderen kreeg ik al opmerkingen: een jongen en een meisje wat wil je nog meer; drie kinderen zo is het wel genoeg, vind je niet? Als mensen vroegen van komt er nog een vierde, was ik blij om te zeggen: "nee hoor, dat kan niet meer."

Ik trek het me erg aan wat andere mensen zeggen, vooral van familie. Zij zorgen er voor dat ik zo erg twijfel. Mijn man vond twee kinderen ook wel genoeg, maar voor mij kozen we voor een derde. Ook voor hem was de sterilisatie een middel om te laten zien dat ik nooit meer zou zeuren om nog een nieuw kindje.

Ik denk nu al meer dan een jaar aan een vierde kind en het gevoel wordt steeds sterker. Eigenlijk gaat er geen dag voorbij zonder dat ik er aan denk. Ik wil dat mijn wens vervuld wordt of dat het gevoel weg gaat, want zo kan ik niet gelukkig zijn. Ik begrijp mezelf niet, waarom ik het niet gewoon los kan laten. Anderen kunnen er toch ook gewoon een punt achter zetten.

Ik hoop dat iemand dit herkent en mij misschien wat steun kan geven.

Daan

Reactie voor op de website?

102.53. herkenning

Hallo meiden,

Herkenning en zeker pijn in het hart van sommige mensen die rot opmerkingen maken. Wij genieten van onze kinderen maar balen van de omgeving over de opmerking die ze maken. Mijn zoon was net geboren, toen mijn zus tegen haar dochter zei: "als je hem laat vallen dan maak het niets uit: ze maken zo weer een nieuwe!"

gr Sylvia
zeer trotse moeder van 7 lieve kids.

Reactie voor op de website?

102.54. Grote gezinnen taboe

Ik ben zo ontzettend geneigd te denken dat al die mensen die zo negatief op grote gezinnen reageren, bang zijn dat wanneer ze positief op je reageren, het heel stiekem zo zou kunnen zijn dat ze achter die "barende vrouw" ook nog een heel leuk mens ontdekken, en dat dat direkt ook met zich meebrengt dat wanneer ze jou al uit zouden willen nodigen dit betekent dat je misschien wel 3 x per week met zijn alle op de koffie komt.....

Ik bedoel maar, waar maken zij zich druk om? Dit kan toch alleen maar betekenen dat ze bang zijn?

Lieve groetjes Beate (uit een gezin van 6 kinderen, moeder van 3)

Reactie voor op de website?

102.55. 1 kind

Je bent een aso als je meer dan 2 kinderen wilt tegenwoordig, maar bij ons is het andersom. Ddoor omstandigheden hebben wij er maar 1. Nou, dan ben je ook een aso hoor, ze zullen het wel doen voor het geld want 1 kind is goedkoper.

Of je er nu meer dan 2 hebt of maar 1 het is niet goed volgens de meesten. Als je er maar 1 hebt is het zielig want ze hebben niemand, heb je er meer dan 2 is het ook zielig want dan krijgen ze geen aandacht.

En daar wordt ik nou zo moe van iedereen mag toch zelf beslissen hoeveel kinderen ze willen. Helaas is het bij ons bij 1 gebleven, ik had er ook liever meer gehad maar ik ben blij dat ik 1 gezonde dochter heb.

Dus iedereen die er meer wilt dan 2 kids, heel veel geluk met jullie gezinnen en geniet er maar lekker van,

groetjes, Monique

Reactie voor op de website?

102.56. Niet altijd gemakkelijk een groot gezin te hebben!

Even wil ik reageren op het hebben van een groot gezin. Wij hebben 8 kinderen en als wij gingen wandelen werden we geregeld nadrukkelijk hardop geteld door voorbijgangers en ook wel voor aso's uitgemaakt. Niet altijd leuk hoor, maar wij trokken ons er niets van aan.

Als er in de buurt kattekwaad gebeurd was, kwamen de mensen altijd eerst bij ons, want onze kinderen zouden het wel gedaan hebben! Ook kregen wij opmerkingen als: Zeker geen voorbehoedmiddelen gebruikt vanwege jullie geloof hè? En nog meer van die onzin!

Ik heb altijd genoten van de kinderen, van het opvoeden en alle gezellige dingen. Maar natuurlijk als kinderen groter worden krijg je ook wel eens met minder leuke dingen te maken. En de kinderbijslag was meer dan welkom, maar daar kan je ook geen gekke dingen van doen.

Een auto hebben wij pas sinds 4 jaar. (Ter verduidelijking; onze oudste is bijna 34 jaar) Verre vakanties maken was er voor ons niet bij, maar Nederland is ook mooi!

Helaas heeft wel mijn lijf er onder te lijden gehad en kan ik nu niet meer wat ik graag zou willen. Maar het was het allemaal dubbel en dwars waard!

En nu gaan we weer genieten van onze kleinkinderen, een nieuwe dimensie!

Bea

Reactie voor op de website?

102.57. Hoi meid ik heb er 6

Wij hebben 6 kinderen, van 22, 20, 19, 17, 12 en 11 jaar. Het is hard werken geblazen. Twee wonen er inmiddels op zich zelf. Wij hebben nooit rottige opmerkingen gekregen. Vaak alleen maar positieve opmerkingen.

groetjes uit Zwolle
Fam K.

Reactie voor op de website?

102.58. Vervelende opmerkingen

Ik ben in blijde verwachting van mijn achtste kindje en wij zijn er erg blij mee, onze kinderen trouwens ook. Maar goed de mensen feliciteren je niet en achter onze rug om wordt er over gekletst en niet op de leuke manier. De meeste mensen reageren er niet leuk over, vooral familie en dat vind ik het ergste. Stomme opmerkingen tegen mijn kinderen, van "vind je het wel leuk, ach je moet wel hé je kunt er toch niks meer aan doen". Mijn kinderen snappen die opmerkingen niet, wij zijn er net zo blij mee alsof het de eerste of tweede is.

Gelukkig waren de juffen op school erg enthousiast, dat doet dan even weer goed. Maar het maakt me erg verdrietig dat mensen zo stom kunnen doen, ik zou me bijna gaan schamen dat ik weer zwanger ben. Maar dat doe ik lekker niet, ik ga van dit kind en deze zwangerschap net zoveel genieten als van de anderen, ook al hangt er dan zo een schaduw op.

Hoe zijn jullie ervaringen??? Groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

102.59. re: vervelende opmerkingen

Ik heb zelfs opmerkingen gehad bij de bushalte toen ik van de eerste en tweede in verwachting was. Er zijn altijd weer mensen die jaloers zijn. En eigenlijk blijkt het zo te zijn, dat het ook nooit goed is. Of je er nou 1 of 6 hebt. Er zijn altijd wel mensen die gemene opmerkingen moeten maken. Voornamelijk uit jalouzie of misschien zitten ze met zichzelf in de knoop. Bij de eerste was ik nogal gegroeid (is er later weer afgegaan) en toen ik een keer naar mijn werk liep, kwam er een man op mij af die op een ontzettende hatelijke manier zei "Zooo! Jij bent dik!!!" Ging het ene oor in en het andere weer uit. Ik was blij met de kleine en trots, dus, ach.. Ik ben wel geschrokken dat iemand hier zelfs met een mes bedreigd is. Jeetje! Gelukkig is het goed afgelopen, maar toch.

Gelukkig hebben de meeste mensen hier op het dorp grotere gezinnen. Drie, vier of meer kinderen zijn hier heel gewoon. Ik heb er zelf twee, maar ben oppasmoeder voor een paar kinderen die bij mijn dochters in de klas zitten. Dus op maandag en dinsdag is het volle bak. Vanmiddag gaan we lekker koekjes bakken. Ik zou zeggen, laat anderen maar kletsen. Zolang je zelf maar gelukkig bent en je kinderen dat ook zijn.

Olga

Reactie voor op de website?

102.60. Groot gezin

Hoi,

Ik weet precies hoe je je voelt. Ik zelf heb op dit moment 3 jongens en 30 weken zwanger van de 4e. De reacties naar mij toe zijn voornamelijk van ooh jij gaat zeker door voor een meisje, of wil je zo graag een meisje, jeetje waar begin je aan, ben je helemaal betoeterd en ja zelfs wat moet jij met zoveel kinderen.

Nou, ik heb altijd een groot gezin willen hebben en soms is het alsof je verantwoording moet afleggen aan anderen. In mijn geval heb ik daar iets op gevonden en vooral als ze over een meisje beginnen. Ik geef daar nu het antwoord op van als het een meisje wordt dan willen we er graag nog een bij want een meid tussen de 3 jongens is ook zielig. En dan zie je ze echt pas kijken.

Ik zeg altijd maar zo: Wij moeten er toch voor zorgen en betalen of doen jullie dat voor ons?

Dus geniet er van en trek je niks aan van die opmerkingen en ja ze worden ook hier in Limburg gegeven.

Groetjes Audrey

Reactie voor op de website?

102.61. Rare mensen

Ook ik heb 4 zonen en wij moeten ook al jaren domme opmerkingen horen, bij de eerste vond iedereen het geweldig; we kregen veel bezoek, bij de tweede vond iedereen het al zo geweldig niet meer en kregen we dan ook minder bezoek.

Daarna was onze kinderwens vervuld, maar we zijn blijkbaar heel vruchtbaar; zelfs met anticonseptie werd ik nog 2 keer zwanger.

Iedereen wist dat we het bij 2 kinderen wilden houden, dus toen ik zwanger was van de derde kregen we veel dezelfde domme opmerking: "hoop je op meisje?" Ik hoopte dus niet op meisje maar op nog een jongen, dit werd het ook en toen kregen we zo mogelijk nog minder bezoek!

Toen ik dan geheel onverwachts zwanger werd van de vierde, dacht iedereen (die niet wist dat het een "gelukje" was) het te weten: we gingen door voor een meisje.

Nee hoor, toen ik van de schok bekomen was dat ik terug zwanger was, hoopte ik direct op nog een jongen. Toen ik dat tegen iemand zei bekeken ze me alsof ik van een andere planeet kom!

En het werd gelukkig een vierde zoon, nog elke keer als we met z'n allen op stap zijn, worden we nagestaard of krijgen we domme of nog dommere opmerkingen. Mensen kunnen blijkbaar niet geloven dat je ook gelukkig kunt zijn met kinderen van het zelfde geslacht.

Zolang je 2 kinderen krijgt, kan iedereen het begrijpen, maar als je aan een derde of vierde begint zal het wel zijn voor een bepaald geslacht, redeneren veel mensen.

We zijn heel gelukkig met ons zessen, was iedereen maar gelukkig met hetgeen hij krijgt, sommige koppels kunnen helemaal geen kinderen krijgen of krijgen gehandicapte kinderen!

Reactie voor op de website?

102.62. Groot gezin

Wij hebben 4 kinderen, de oudste is een jongen van 10 jaar, de tweede is ook een jochie en is 5, toen kwam er een meisje (nu 3 jaar) en we hebben een baby van 6 maanden. Ik ben waanzinnig trots op mijn 4 oogappels.

Wij wonen in de noordoostpolder. De enige negatieve reaktie die ik ooit hebben mogen horen was van iemand in het ziekenhuis waar onze dochter vaak is (heeft een chronische afwijking aan haar hypofyse). Die mevrouw vroeg zonder te blikken of te blozen of ik die vierde had genomen omdat de derde niet gezond was. Ik was met stomheid geslagen en ben weggelopen zonder iets te zeggen. Op de gang heb ik staan huilen. Ik vraag me wel eens af waarom mensen elkaar soms zo moeten kwetsen.

Ons vierde kind is net als de rest meer dan welkom en hij is er niet gekomen omdat onze dochter niet gezond is.

Barbra

Reactie voor op de website?

102.63. Kritiek

Ik maak me extreem veel zorgen over de overbevolking in nederland. Als we hier in nederland voor ons eigen voedsel zouden moeten zorgen, met 16 miljoen inwoners, zouden we een land nodig hebben dat vier keer zo groot is. Ik vind grote gezinnen onverantwoordelijk. Mensen die grote gezinnen nemen nemen mij met hun kinderen ruimte af. Als er een politieke partij zou komen die kinderbijslag af zou schaffen of zelfs kinderbelasting in zou voeren zou ik daar op stemmen!

R.D. Dillens

Reactie voor op de website?

102.64. Ruimte geven

Ga lekker in de Sahara wonen joh, genoeg ruimte voor mensen zoals jij. Het zijn juist de eenpersoonshuishoudens die tegenwoordig alle ruimte opeisen, blijkbaar verleerd om met anderen samen te kunnen leven en delen. Nee, ga zelf weg en geef gezinnen meer ruimte, daar leren kinderen tenminste zich sociaal op te stellen, dat zou pas echt een nobele instelling zijn R.D. Dillens !!!

Antoinette

Reactie voor op de website?

102.65. Hoe dom kun je zijn?

Jij mag kinderen hebben (er stond niet bij hoeveel je er hebt), dat mag jij zelf beslissen, maar een ander mag niet zelf beslissen om veel kinderen te nemen, want dat vind jij onverantwoordelijk?! Was jij dan maar nooit aan kinderen begonnen, dan waren er weer een paar plaatsjes vrij!!

Reactie voor op de website?

102.66. Gewoon maar wat slordig rekenwerk...

Meneer/ mevrouw Dillens,

Eerst wat rekenwerk:

Dan t.a.v. de opmerking over afschaffing van kinderbijslag en het invoeren van kinderbelasting nog wat feiten: Dit zal verregaande gevolgen hebben op het gebied van de arbeidsmarkt, de inkomensverhoudingen, de pensioenvoorzieningen en de zorgsector.

Trek zelf uit deze te staven feiten Uw conclusies alstublieft in plaats van zomaar iets (na) te zeggen.

J.W. Prinsen.

Reactie voor op de website?

102.67. Voor Dillens

Jeetje, ik las dit verhaal met heel veel afgrijzing! Heb jij wel eens nagedacht over jouw ouwe dag? Nou ik zal er voor zorgen dat mijn kinderen jouw in ieder geval niet gaan verzorgen! Want dan zijn zeker onze kinderen wel goed om dat te doen. Nou vergeet het maar! Mag iedereen zelf weten hoeveel kinderen ze op de wereld zetten. Wat een vreselijke kritiek! Ik hoop dat je op je oude dag lekker in je sop gaar kookt. Wees maar niet bang, we zullen niet in jouw ruimte komen als je hulpbehoevend bent! Denk na, voordat je wat typt!

Marieke

Reactie voor op de website?

102.68. Voor dhr. Dillens

Ik maak mij extreem veel zorgen over typejes als jij. Ik kom vaker jouw naam tegen op de site grootgezin.nl. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat je niet helemaal lekker in je vel zit. Misschien wil je erover praten? Dan graag ergens anders, wij zijn wel gelukkig met onze gezinnen.

ETM de Vries

Reactie voor op de website?

102.69. Negatieve reactie's

Ik ben moeder van 4 kinderen en ik verbaas me enorm over het aantal negatieve reactie's wat de meesten van jullie krijgen.

Tussen onze 1-ste en 2-de zit 13 maanden. Toen ik zwanger was van de tweede kreeg ik wel opmerkingen als "Nou als jullie dat leuk vinden, vind ik het ook leuk voor jullie!". Zo'n opmerking heeft natuurlijk een beetje een dubbele bodem.

De oudste twee zijn jongens dus ik kon op mijn vingers wel nagaan wat de opmerkingen zouden zijn toen ik zwanger was van de derde. Dat heb ik afdoende opgelost door gelijk te vertellen dat we heel graag nog een vierde wilden en dat we ervan overtuigd waren dat we alleen maar jongens zouden krijgen, al kregen we er tien. Ik zei dat overigens heel vrolijk en de reactie's waren ook heel leuk.

Ik heb me kostelijk vermakat toen ik zwanger van de derde op vakantie ging. Mijn man is geen vakantieganger en komt derhalve vaak een paar dagen later dan wij. Dat is op zich al apart, de meeste mensen gaan toch samen. Maar goed, die bewuste vakantie hadden we een stacaravan gehuurd die op een veld met zes andere stacaravans stond. Zoals voor mij gewoonlijk, kwam ik als één van de laatsten aan. De mede kampeerders zaten al heerlijk voor hun caravan en zagen mij aankomen met 2 kinderen van 5 en 6 en een mega buik (pas 6 maanden zwanger, maar dan zie ik er al uit alsof ik op alle dag loop).

Ik begon op mijn gemakje de auto uit te laden en na een tijdje zag ik ze al denken 'Waar blijft die man?'. Ik lig dan inwendig in een deuk hoor. Als je dan later met die mensen aan de praat raakt, dan geven ze wel toe dat ze een aantal mogelijkheden op een rijtje hadden gezet. Maar héé, als ik op hun plaats had gezeten dan had ik me ook afgevraagd hoe de vork in de steel zit. Niet om mensen te veroordelen, maar gewoon omdat ik net als de meeste mensen gewoon nieuwsgierig ben.

Het jaar daarop heb ik nog harder gelachen. Andere camping, zelfde onderneming. Weer zes maanden zwanger (van de vierde) en weer de eerste dagen alleen. Die gezichten van de mensen in het zwembad! Geweldig! Maar toch; als je dan met die mensen aan de praat raakt, reageren ze alleen maar positief. Verwonderd, dat wel, en er zijn zeker mensen die aangeven dat ze dat totaal niet zouden zien zitten, maar niet op een negatieve manier. Het is gewoon hun gevoel/mening en daar heb ik respect voor en ik merk dat ik dat respect ook weer terug krijg.

Wat verder ongetwijfeld scheelt in het aantal negatieve reactie's is het feit dat we een fraai huis hebben, beiden werken, 2 auto's rijden en we er alle zes goed verzorgd uit zien. Geen mega duur huis, geen mega dure auto's, geen merkkleding en ook zeker geen "air", maar het is er allemaal wel. Ik merk dat mensen er daardoor vanuit gaan dat we meer geld hebben dan we in werkelijkheid hebben. Ik denk dat dat scheelt.

Reactie voor op de website?

102.70. 6 kids

Ik ben sinds kort moeder van 6 kids en herken de negatieve reacties. Krijg vaak te horen jij zal het wel heel druk hebben met 6 kinderen. Of als je op verjaardag gaat je neemt toch niet alle kinderen mee. Tegenwoordig ga ik niet meer zo snel ergens op bezoek, dan heb ik ook geen gezeur. Vaak word ik nog jonger geschat, een jaar of 18, terwijl ik al in de dertig ben. Vind het nu niet erg meer, maar hoor wel vaak: zo jong en dan al kinderen. Mensen kijken je na en roddelen over je. Toch zijn wij blij met de kids en hebben een heel hecht gezin.

Sjen

Reactie voor op de website?

102.71. Raar 4 kinderen!?

Wij willen graag nog een kindje, we hebben nu 2 jongens en een meisje. Dit hebben we ook met veel enthousiasme aan onze omgeving verteld en inderdaad geen enkele positieve reaktie! Zelfs niet van mijn ouders! Als kind voelt het niet fijn als je ouders nieuw leven afkeuren. Wij hebben inderdaad het gevoel dat een vierde niet mag.

Tjesse

Reactie voor op de website?

102.72. Groot gezin

Hallo Tjesse,

Trek je er niks van aan en doe wat je hart je ingeeft. Ik ben zelf moeder van 6 kinderen, het is soms wel zwaar maar ach, zou ze voor geen goud willen missen! Mensen kletsen toch wel, bij mn laatste kindje zei iemand zozo weer zwanger, ik zeg ja leuk toch. Wees trots op je gezin en als jij en je man er nog 1 bij willen moet je dat zeker doen. Het is jouw leven, en dat doe je maar 1x.

groetjes van Jacky

Reactie voor op de website?

102.73. Re: groot gezin

Lieve mensen,

Heerlijk toch zoveel kids in een gezin, allemaal gewenst ook nog?! Lieve moeders (en vaders!) geniet ervan!!! Het geluk van je gezin ... dat telt en niet al die domme opmerkingen van anderen.

Wij hebben zelf 4 kids, waarvan de oudste autistisch is. Veel mensen vragen zich hardop af hoe wij dat toch doen, want het is toch ook nog gezellig bij ons! Ook hoor ik vaak van andere moeders dat ze graaaag nog een (3e) kindje erbij willen, maar dat hun man, familie of vrienden dat 'not-done' vinden. Dan vertel ik op mijn beurt dat ik heel graag nog een paar kinderen erbij had willen hebben. Een groot gezin is altijd mijn ultieme wens geweest! Maar dat de kans op nog een autistisch kindje groot is. En dat ik bang ben dat dat teveel weerslag zal hebben op de rest van ons gezin. Veel mensen reageren toch positief hierop is mijn ervaring!

Toch blijft er altijd een sprankeltje hoop diep binnen in mij zitten .....

Groetjes Saskia

Reactie voor op de website?

102.74. Toch wel verdrietig soms

Hallo,

Ik ben Diana, 27 jaar en heb 4 erg verschillende en leuke kinderen van 6, 4, 2 en 6 mnd. Ik heb de meeste verhalen gelezen en ben dan ook erg blij dat ik niet alleen ben in het commentaar dat mensen klaarblijkelijk moeten leveren over het feit dat er zoveeeeeel kinderen in mijn gezin zijn. Toch ook wel de opmerkingen wanneer we nu eens ophouden?

En ga zo maar door! Zelfs door een echtpaar dat zelf niet gemakkelijk kinderen kan krijgen krijg je het verwijt dat je er 4 hebt.

Jullie snappen het wel he? erg gefrustreerd! Maar ik heb enorme leuke kinderen. Dagelijks lig ik in een deuk om ze en vaak genoeg zijn ze ook om achter het behang te plakken, maar zelfs dan wil ik ze wel opvreten. Ik vind het erg fijn om te lezen dat er veel moeders zijn van een groot gezin, ik ben niet alleen. En wat een geweldige reacties. Met tranen in mijn ogen lees ik dat er ook mensen zijn die het leuk vinden om een groot gezin te hebben en dat je niet abnormaal bent.

Ga zo door allemaal!!! Jullie hebben in ieder geval mij een stuk gelukkiger gemaakt

Groeten Diana

Reactie voor op de website?

102.75. De reactie vooral van familie

Hallo allemaal, ik heb alle reacties en verhalen hier gelezen en begrijp het allemaal maar al te goed! Wij hebben 2 kinderen (jongens oudste 5 en de jongste ruim 3,5) allebei komen ze uit mijn vorige relatie. Mijn huidige partner en ik zijn nu ruim 3 jaar samen en willen graag rond augustus gaan proberen er nog een spruit bij te krijgen.

Onze grootste zorg zijn de reacties(wat nergens op slaat natuurlijk) van onze familie. Bij de eerste kreeg ik nare reacties omdat ik relatief jong was en bij de tweede terwijl dat een hele bewuste keuze was ook al negatieve reacties. Ik donderde zo van mn roze wolk af helaas, ik denk dan bij mezelf dat ik dat zomaar toe heb durven laten. Heel naar allemaal.

Nu willen we graag een derde bij leven en welzijn, maar de angst dat we van die nare reacties krijgen van kunnen jullie niet even wachten of alweer of iets in die trand dat vind ik heel vervelend.

Ik wil blij zijn als ik zwanger ben met alle kwaaltjes die erbij komen kijken en genieten van alles wat er bij komt kijken is ons gezin.

Maar ach zolang wij maar gelukkig en gezond zijn vind ik het allang best ;)

Groetjes Wil

Reactie voor op de website?

102.76. Commentaar van anderen

Ach, ik kreeg op alledrie de zwangerschappen hele negatieve reacties van mijn eigen moeder, omdat ik niet getrouwd was. Bij de derde zwangerschap heb ik het maar 4 maanden voor me gehouden voor ik mijn moeder iets vertelde, en dan nog alleen omdat ze rond de uitgerekende datum iets gepland had. Als ik bedenk dat mijn moeder allesbehalve goed voor mij gezorgd heeft (ik ben grotendeels door anderen opgevoed) begrijp ik niet waar ze de moed vandaan haalde om dat te zeggen.

Ik kende inmiddels vriendinnen die in gemeenschap van goederen getrouwd waren en bij een scheiding ontdekten dat dat ook gemeenschap van schulden inhield... Mijn partner had (niet direct opeisbare) schulden (studieschuld, lening bij familie) en ik had spaargeld, dus voor ons geen trouwen in gemeenschap van goederen. Toen we nagingen wat en hoe we dan wel wilden regelen, kwamen we erachter dat samenlevingscontract, testament, erkenning ongeboren kind plus aanvraag gedeeld ouderlijk gezag de beste oplossing was. Misschien hebben we e.e.a wel beter geregeld dan menig getrouwd stel.

De schulden zijn opgelost maar wel in eigen tempo, ik denk niet dat we er verstandig aan gedaan hadden dit te forceren door te trouwen of de relatie onder druk te zetten. Inmiddels zijn we 20 jaar samen en is menig keurig getrouwd stel nu gescheiden. Maar nog steeds begrijp ik mijn moeder niet, ze was wel de laatste die recht van spreken had.

Reactie voor op de website?

102.77. Ja ik ken dit

Hallo allemaal

Ook ik herken dit. Ik ben moeder van een zoon van bijna 4 en een dochter van 17 maanden en 24 weken zwanger van de derde. Na de tweede kregen wij al te horen: jullie hebben een koningswens, nu stoppen jullie?"

Wij zijn heel open en eerlijk over het feit dat er in ieder geval (als het ons gegeven wordt) 5 a 6 kinderen komen. Ook wij krijgen van die opmerkingen die niet van lucht zijn. De ergste vind ik: "zo jullie hebben zeker Seks uitgevonden?" Dat deed me echt heel erg veel pijn. Als wildvreemde commentaar hebben, dan ben ik heel hard en vraag ze meteen "waar bemoeien jullie je mee? Het is toch zeker onze zaak en niet die van jou/jullie?"

Ik snap niet dat mensen zich hiermee durven te bemoeien. Ook ik heb mijn zwangerschap de eerste drie maanden echt verzwegen om commentaar tegen te gaan. Maar eens moet je het toch zeggen.

Wanneer wij voor nummer 4 gaan? Dat weten we niet, maar komen doet die er. Maar ik ga eerst mijn lijf een jaar rust geven en dan zien we wel weer verder. Ik ben 24 jaar en heb nog jaren te gaan. Tot die tijd blijf ik dromen als ik mijn eettafel zie en dan droom ik over dat die stoelen eens op een dag gevuld mogen zijn met kindjes.

Didi

Reactie voor op de website?

102.78. Zo graag

Hallo allemaal,

ik wilde zeggen dat ik zo supergraag een 4e kindje wil. Het enige dat mij tegenhoudt is de mogelijke reacties van de omgeving. Mijn gevoel is duidelijk, mijn verstand wisselend.

Gelukkig sterken jullie verhalen mij. Wie weet,

Ronja

Reactie voor op de website?

102.79. re: zo blij

Hallo,

Hartelijk gefeliciteerd met je zwangerschap! En dan nog wel een tweeling! Maar dan komt nu meteen mijn vraag: waarom wil je kinderen van verschillende vaders? Het lijkt mij dat dat de zaak er alleen maar gecompliceerder op maakt. Ik heb zelf 3 kinderen, van 1 vader, en we willen waarschijnlijk nog wel een pleegkindje. Ik vind elk kind bijzonder.

Ik hoop dat je mij antwoord wil geven.

groetjes, Marieke

Reactie voor op de website?

102.80. Reacties

Ook ik kreeg steeds negatieve reacties als ik een kindje had gekregen. Ik heb inmiddels 7 kinderen, 6 meisjes en 1 jongen. Na de 3de werd er al gevraagd of dit toch zeker wel de laatste was? Als ik weleens met alle kids aan de wandel ga, krijg ik ook steeds blikken en gesmoes. Er is eigenlijk nooit iemand die eens gewoon een gesprekje met me aan wil gaan. Mijn derde dochter mag ook nooit bij haar vriendje spelen en hij al helemaal nooit bij ons omdat we zoveel kinderen hebben, dat heeft die moeder zelfs tegen mijn dochter gezegd. Dat is toch niet leuk.

Ik heb de laatste zwangerschap niet eens aan mijn vader verteld, hij wilde ons, toen we een keer in een moeilijke periode zaten, niet helpen want we hadden er toch zelf voor gekozen om zoveel kinderen te nemen!

Simone

Reactie voor op de website?

102.81. Hoe vertel ik het?

Wij hopen dat in maart 2008 ons 5e kindje gezond geboren mag worden. Maar ik durf het aan bijna niemand te vertellen. Zelfs niet tegen mijn ouders die er zelf om vroegen toen het echt wel zichtbaar was. Hoe doet iemand anders dit?

Martine

Reactie voor op de website?

102.82. Jonge ouders en bewust groot gezin

Wij zijn 24 en 26 jaar oud en bewust zwanger van ons 4 de kindje. Tegenwoordig is het al raar dat je zoveel kinderen krijgt en zeker als je zo jong bent. We hebben het zelfs voor elkaar gekregen dat we 2 kinderen binnen 1 jaar hebben gekregen. De middelste moest nog 1 worden toen lag ik alweer in mijn kraambed. En de 3de word grote broer als hij 14 maanden is, heerlijk! Ik ben erg trots op ze.

Jolanda

Reactie voor op de website?

102.83. Knap

Hoi Jolanda

En ik ben trots op jou! Onwijs knap, gewoon je hart volgen! Wou dat ik het kon, na 3 jongens nog steeds een grote kinderwens maar zeer bang voor alle reacties. Moet ik me maar over heen zetten, de wens is groter.

liefs Amber

Reactie voor op de website?

102.84. Wij kijken uit naar een vol huis

Beste allemaal,

Mijn man en ik verwachten binnenkort onze tweede. Over 5 weken gaan we verhuizen naar het huis waar we naar verwachting altijd zullen blijven wonen (ivm het feit dat mijn man boer is en het huis nu eindelijk bij de boerderij staat - Yoehoe!). Wij dagdromen vaak over ons gezin en zien het helemaal zitten om samen in een vol huis te mogen wonen met alle liefde (en achter het behang plak-perikelen) voor onze kinderen. Als het ons gegeven is dan zal deze zwangerschap echt niet de laatste zijn. Het fijne is dat we het hier allebei 100% mee eens zijn. Als ik alle verhalen hier zo lees dan ben ik blij te lezen dat deze wens niet wereldvreemd is, ongeacht reacties van 'het publiek'.

Het leven is een feest, je moet alleen zelf de slingers ophangen. En een ieder versiert de boel op zijn eigen manier!

Iedereen het beste gewenst! Durga!

Reactie voor op de website?

102.85. Een héééél groot gezin

Ik dacht dat wij met ons 12-tal een groot gezin hadden, totdat ik dit gezin zag. Leuk om eens op hun website te kijken.

Johanna

Reactie voor op de website?

102.86. 4 kinderen veel?

Met belangstelling en verbazing heb ik de bijdragen op deze site gelezen. Vooral de negatieve opmerkingen die mensen ten aanzien van een 4e kindje kregen. Ik snap daar echt niets van! Is vier kinderen hebben in Nederland al (te) veel?

Zelf hebben we 3 kinderen en zouden graag een 4e willen, vandaar dat ik op deze site terecht ben gekomen. Waar ik me echter over verbaas is dat mensen met 4 kinderen (al) negatieve opmerkingen krijgen over de omvang van hun kinderschare.

Mijn ouders en schoonouders komen uit gezinnen met respectievelijk 13, 7, 8 en 9 kinderen. Zij zijn van de vooroorlogse generatie, en toen was dat heel normaal. 'Grote' gezinnen waren toen de norm, kleine gezinnen niet. Ook was het heel normaal om rond je 20e voor het eerst moeder te worden. Ik vind het dan ook grappig om te constateren dat de publieke opinie in iets meer dan een halve eeuw totaal is omgedraaid: Wat toen normaal was blijkt nu a-sociaal of zielig te zijn; en wat toen misschien wel zielig of vreemd werd gevonden blijkt is nu ineens een (door het feminisme opgedrongen?) norm te zijn, die iedere 'weldenkende' vrouw zou moeten maken. Want je bent nu toch immers "baas in eigen buik" en "2 of 3 kinderen zijn toch meer dan genoeg!?"

Gelukkig weet ik dat er anno 2008 nog steeds landen zijn waar kinderen wel worden gezien als 'rijkdom' en niet als 'kosten-' of 'lastposten'. En in sommige landen (Italië en binnenkort ook Duitsland, geloof ik) krijgen ouders van de overheid zelfs een (finaciële) premie voor het voortbrengen van een nieuwe wereldburger! Nu hier nog! ;-)

Ik wens jullie allen in ieder geval heel veel liefde, geluk en wijsheid toe bij het grootbrengen van jullie kroost. En geniet er maar lekker van!

Groeten, Quinny

Reactie voor op de website?

102.87. angst om nieuwe zwangerschap te houden

Ik ben onverwachts zwanger van ons 5de kind, nog maar pas ... Bij de 3de en de 4de mochten wij ook genieten van het alom bekende fenomeen "kritiek", ja de meeste hier gehoorde opmerkingen hebben wij ook gekregen, ook van directe familie! Ook een "aaridge" is "gaan jullie nu gordijntjes in de auto hangen ook zoals de vreemden"???? WALGELIJK!!! Heb diegene met die opmerking teruggesneerd dat "de vreemden" (zoals hij ze noemde) "veelal met een afstandse mercedes rijden, net als die van hem" ... De bek viel open en er heerste alleen nog stilte ...

Nu is geheel onverwacht en onbedoeld de 5de gemaakt geweest. We overwegen zelfs abortus omdat de angst om "te moeten" zeggen dat er nog eentje bijkwam en nog wel een "verrassingske" ook gegarandeerd op zeer veel kritiek zal kunnen rekenen. Ook hier hebben we nog NOOIT ook maar een poot hulp gezien van iemand, maar toch komt men aandraven met uitspraken waarin ze suggereren dat we op hun niet moeten rekenen terwijl notabene de broer van mijn man met maar een eigen kind (en kind van zijn vrouw uit vorige relatie) daar vrijwel woont (ook het "leendochtertje"). De onze zijn er nog NOOIT ook maar een dag geweest, nog nooit. En toch die opmerkingen!

WAAROM?
Mijn eigen familie heb ik zogoed als volledig mee gebroken, ook de moeder van mijn man, zijn tante waar ie werd opgevoed, allen zien we nooit meer. Na de geboorte van de jongste twee kwam letterlijk alleen nog een oude man die ik soms 's schrijf of langsga (die man is eenzaam.) en de vader van mijn man met de boodschap "en nu is het toch klaar he"! Het is toch erg dat je als moeder en als kind zo'n dingen moet horen, want tenslotte zitten de kinderen er ook bij! Mijn oudste zijn reeds stevige pubers, ze begrijpen echt die opmerkingen wel! En dan willen ze ons "dom" bestempelen?!

Reactie voor op de website?

102.88. ook zwanger van de 6e

Wij hebben 5 kinderen, 9, 8, 6, 4, en bijna 2. Ben nu ruim 3 maanden zwanger van ons 6e kindje. ook bij ons waren de reakties toen we zwanger waren van de 5e, best vaak negatief. maar op de een of andere manier, zijn mensen er denk ik aan gaan wenne, dat we iets meer kinderen hebben dan gemiddeld. Want deze keer kregen we uitsluitend alleen maar hele positieve reakties!!!!! Het kan dus ook anders!!!!

Ben er zelf heel blij mee. We hebben 4 zoons en 1 dochter, ben toch wel heel benieuwd of alles goed mag gaan en wat we voor kindje mogen krijgen!!!!!
HWM

Reactie voor op de website?

102.89. de 6e

Wij hebben ook 5 kinderen in de leeftijd van 7, 6, 4, 3 en 1 jaar. Vier dochters en 1 zoon. Sinds 3 maanden ben ik zwanger van de 6de. Bij ons waren de reactie op de 5de negatiever als nu. Ik denk ook dat mensen nu gewend zijn dat ons gezin groter als gemiddeld.

Wij zijn super trots op onze kinderen en of het nu de eerste is of de 6e het blijft bijzonder.

m

Reactie voor op de website?

102.90. re. 6e

Wij hebben 7 kinderen en krijgen en kregen hierover opmerkingen. Zijn ook voor alles uitgemaakt. Iedere keer moest ik me verdedigen. Na een aantal jaren was ik het beu. Nu geef ik als antwoord; ik heb er 7 en nog altijd 1 te weinig. Daar weten ze geen antwoord op en zeggen niets meer en lopen gewoon door. Iedereen weet hoe wij erover denken en laten ons nu meestal met rust en een ieder die er verder op door blijft gaan geven we gewoon geen aandacht.

Iedereen heeft altijd en overal een mening hierover, maar blijf positief denken en blijf jezelf.

een moeder van 7

Reactie voor op de website?

102.91. Grote gezinnen taboe

Wat een geneuzel, de een heeft er geen, de ander een boel. Als je maar gelukkig bent, toch? Waar maken we ons druk om. Toch niet interessant om over een ander te praten?! En dat we met zijn allen op een forum als dit belanden. En ja, ook vraag ik me dan af, waar ben ik zelf mee bezig. Leef en geniet, wij zijn zelf de toekomst!

Lin

Reactie voor op de website?

102.92. Grote gezinnen

Alle respect voor grote gezinnen, wat dat betreft mogen ze van mij best meer steun krijgen vanuit de regering, maatschappij. Ik heb zelf 2 dochters waar ik heel blij mee ben, maar het wordt je bijna onmogelijk gemaakt om 3 of meer kinderen te krijgen: opvang, creche, flexibel werken, het maakt het er niet makkelijker op. Als de tijden anders waren geweest, dan had ik 3 erg leuk gevonden. Wij hebben een laag modaal inkomen, en dan wordt het best lastig met meerdere kinderen, dus alle respect voor grote gezinnen.

Caroline

Reactie voor op de website?

102.93. Voor Caroline

Alles respect voor jou Caroline!

Heel verstandig, dat je de grootte van je gezin afstemt op je financiele mogelijkheden. Want waarom zou je financieel afhankelijk willen/moeten zijn van een overheid, terwijl dit niet hoeft. Tegenwoordig "overkomt" de komst van een kindje je niet meer, dat is een keus. En waarom mensen moedwillig kiezen voor een groot gezin, terwijl de inkomsten ontbreken, is mij een groot raadsel. Kinderen hebben toch echt wel meer nodig dan liefde.

Dus alle complimenten voor jou, jij plant je kinderen ook met je verstand en niet alleen met je gevoel. Jouw kinderen zullen waarschijnlijk niets te kort komen!

Anna

Reactie voor op de website?

102.94. Antwoord op R.D.Dillen

Reactie op Kritiek

Als een politieke partij komt die mensen als jou kan afschaffen, zou ik zeker gaan stemmen.Al stem ik nooit, maar voor dit maak ik wel een uitzondering.

Mama van 4+2 pleegkinderen en in verwachting.

Reactie voor op de website?

102.95. Het overkomen van een groot gezin (o.a. voor Anna)

Ik las in sommige stukken dat een groot gezin je niet kan overkomen. Wil dit toch wel wat nuanceren. Wij hadden 2 kinderen en wilden graag een derde. Dit was financieel prima haalbaar met een meer dan modaal inkomen. Echter ons derde kind besloot met z'n 3-en te komen (drieling), maw wij hebben nu 5 kinderen. Dus best wel een groot gezin. En alhoewel ik het erg leuk vind, geeft het wel wat financiele stress. Maar sorry Anna dit is ons echt overkomen :)

Karin

Reactie voor op de website?

102.96. 8 kinderen

Wij hebben ook een groot gezin, acht kinderen. Het zijn vijf meisjes en drie jongens in de leeftijd variërend van net 26 tot bijna 14 jaar. En ik vind het alleen maar gezellig. Wel krijgen wij en de kinderen vaak reacties van de omgeving. Die variëren van 'zooo, dan hebben jullie ook niet stilgelegen', 'beter dan heel veel', 'jij liever dan ik', 'nou nou, dat zijn er nogal wat' tot 'mijn god, hoe doe je dat in vredesnaam'.

Maar daar trekken wij ons niks van aan hoor! Wij weten als geen ander hoe gezellig het is. Vrienden en vriendinnen van onze kinderen kunnen altijd mee-eten, want er is altijd ruim genoeg. Zij komen dan ook vaak graag bij ons. Onze kinderen vinden het op andere plaatsen vaak juist akelig stil. En ja, natuurlijk, het kost veel geld, maar mijn man heeft een goede baan en sinds de jongste naar school gaat, werk ik ook weer parttime en het is het helemaal waard.

Ik heb altijd al een groot gezin gewild. Mijn man wilde er eigenlijk vier, maar met vier jonge kinderen vergat ik zo nu en dan de pil, waardoor het er toch acht zijn geworden. Maar we hebben ze alle acht met liefde ontvangen en opgevoed. Er is niets leukers dan kinderen. En studeren doen ze ook niet allemaal tegelijk, dus dat is financieel wel haalbaar als ze ook een deel zelf betalen. Onze kinderen hebben al jong geleerd dat niet alles voor je gedaan wordt, dus ze zijn erg zelfstandig. Iedereen draagt zijn/haar steentje bij in het huishouden en dat gaat super.

Natuurlijk zijn er wel eens spanningen of ruzies, maar dat komt overal voor. Ik heb geen moment spijt gehad van onze keuze voor een groot gezin. Ik vind het helemaal geweldig en ik zou ze alle acht voor geen goud willen missen!

Hannie

Reactie voor op de website?

102.97. Voor Hannie

Je "vergat" niet de pil, je wilde gewoon je zin doordrijven.

Je hebt gewoon geluk gehad, dat je man je niet tegenwerkte door zich te laten steriliseren, na je eerste "misser".

"Ik heb geen moment spijt gehad van onze keus voor een groot gezin" is dus gewoon onzin. JIJ wilde een groot gezin en je man ging er in mee om de een of andere reden.

Anna

Reactie voor op de website?

102.98. Voor Hannie 2

Precies Anna,

Jij schrijft hier wat ik ook denk over Hannie. Het is alleen maar IK, IKKE, IK en nog eens ik. Tel de Ik maar eens in haar bericht. Maar ze moet het zelf weten, IK ben blij dat ik niet in haar schoenen sta.

Rita

Reactie voor op de website?

102.99. Voor Hannie 3

Wij hebben ook 8 kinderen en we zijn er blij mee. Trek het commentaar niet teveel aan. Waarom maken anderen zich er zo druk over? Geniet er maar van.

moeder van 8

Reactie voor op de website?

102.100. Hannie

Als je hier zo'n raar en ongeloofwaardig verhaal als Hannie op gaat hangen dan kun je commentaar verwachten. Heeft niks met druk maken of bemoeien te maken.

Renate

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Grote gezinnen taboe?

  1. Allerlei reacties
  2. Hartstikke leuk
  3. Spijt
  4. Omgekeerd
  5. Samen delen
  6. Vergeet deze gezinnen niet
  7. Een hele gemene anonieme brief
  8. Zij ook...
  9. Trots
  10. Kinderen taboe
  11. Trots op mijn gezin.
  12. Je blijft jong
  13. De laatste zeker!
  14. Een beetje soepel soms een beetje strak
  15. Jong blijven
  16. Mijn gezin
  17. Positieve reacties
  18. Je bent maar 2 jaar ouder dan ik
  19. Moeilijke keuze
  20. Groot gezin in de stad
  21. Vader van zes kinderen
  22. 28 en ook vijf kinderen
  23. 5 kids
  24. Groot gezin
  25. Inmiddels 6 kinderen
  26. Voor Mandy
  27. Heerlijk toch een groot gezin?
  28. Graag advies adoptie
  29. Groot gezin taboe
  30. Groot gezin, hoezo statussymbool?
  31. Het is volop genieten!
  32. Ik heb er vier
  33. Het gaat over
  34. Ook al vier
  35. Moeite met reactie van mijn moeder
  36. Druk van de omgeving
  37. Zo herkenbaar
  38. Dilemma
  39. Twijfel!
  40. Ook vier kinderen
  41. eerst verdriet, later angst
  42. Grote gezinnen taboe
  43. Nog een vijfde??
  44. Laat ons maar!
  45. Gemene brief
  46. Nog een vijfde?
  47. nog een vijfde
  48. Vijfde kind
  49. Laat ze maar praten, ze zijn jaloers
  50. Toch een vierde
  51. Toch een vierde, tja...
  52. Groot dilemma
  53. herkenning
  54. Grote gezinnen taboe
  55. 1 kind
  56. Niet altijd gemakkelijk een groot gezin te hebben!
  57. Hoi meid ik heb er 6
  58. Vervelende opmerkingen
  59. re: vervelende opmerkingen
  60. Groot gezin
  61. Rare mensen
  62. Groot gezin
  63. Kritiek
  64. Ruimte geven
  65. Hoe dom kun je zijn?
  66. Gewoon maar wat slordig rekenwerk...
  67. Voor Dillens
  68. Voor dhr. Dillens
  69. Negatieve reactie\'s
  70. 6 kids
  71. Raar 4 kinderen!?
  72. Groot gezin
  73. Re: groot gezin
  74. Toch wel verdrietig soms
  75. De reactie vooral van familie
  76. Commentaar van anderen
  77. Ja ik ken dit
  78. Zo graag
  79. re: zo blij
  80. Reacties
  81. Hoe vertel ik het?
  82. Jonge ouders en bewust groot gezin
  83. Knap
  84. Wij kijken uit naar een vol huis
  85. Een héééél groot gezin
  86. 4 kinderen veel?
  87. angst om nieuwe zwangerschap te houden
  88. ook zwanger van de 6e
  89. de 6e
  90. re. 6e
  91. Grote gezinnen taboe
  92. Grote gezinnen
  93. Voor Caroline
  94. Antwoord op R.D.Dillen
  95. Het overkomen van een groot gezin (o.a. voor Anna)
  96. 8 kinderen
  97. Voor Hannie
  98. Voor Hannie 2
  99. Voor Hannie 3
  100. Hannie

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.