Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

44. Nog 1 erbij op latere leeftijd?

Ik ben 37 en heb een dochter van 8 en van 12. Mijn vriend is 28 en heeft een dochter van 5 die hier iedere 14 dagen 3 dagen hier is. We wonen nu drie jaar samen en het gaat al die jaren ook echt hartstikke goed zo met elkaar. Nu willen we graag samen nog een kindje. Ik ben gestereliseerd maar daar kan iets aan gedaan worden, er zitten klemmen op en dat is waarschijnlijk niet zo'n moeilijke operatie.

Toch zou ik graag wat ervaringen van anderen willen horen die nog op "latere" leeftijd nog een kind kregen terwijl er al grotere kinderen waren en hoe het is om op latere leeftijd dan nog zo'n kleintje erbij te krijgen. Ik zit momenteel echt op zo'n wip, wel of niet. Het gaat nu zo goed allemaal. Ik heb een leuke baan, en hoe doe ik dat dan. Voor mijn gevoel kan ik ook niet te lang wachten met een beslissing vanwege mijn leeftijd.

Monique

Reactie voor op de website?

44.1. Hoi Monique

Hoi Monique,

Ook wij zijn een samengesteld gezin sinds bijna 3 jaar. Ik heb biologisch 5 kids van mezelf in de leeftijden: 23, 18, 16, 12, 11. De kids van mijn partner komen hier net als bij jou met een bezoekregeling, deze kids zijn: 9 en 5 jaar. Ook onze relatie is zéér goed. En ook met de kids onderling klikt het erg goed.

Ik wou altijd al een na-komertje en had nu ook zoiets van: nog één keer een liefdesbaby van ons samen. Ik ben 42 jaar, zat ook met mijn leeftijd dus.

Net als jij heb ik erg getwijfeld om het wel of niet te doen, doe ik er wel goed aan? Het gaat nu toch goed? Weer in de luiers, enz. Toch hebben wij de stap genomen... Ik ben inmiddels 26 weken zwanger en voel me héél goed!

Maar........ Nog steeds twijfel ik af en toe. Ik denk dat dat ook normaal is als ik zo om me heen naar oudere moeders luister. Ga op je gevoel af, zet de voordelen en nadelen op een rijtje voor jezelf.

suc6 met je beslissing groetjes, prinses

Reactie voor op de website?

44.2. Nog steeds geen besluit genomen Prinses

Gefeliciteerd met je zwangerschap Prinses. Ik ben er nog steeds niet uit, voornamelijk dat ik niet weet hoe het verder moet met mijn werk. Ik heb een hele leuke baan en werk 26 uur in de week. Ik moet dus voor iedere dag opvang regelen. Stoppen wil ik niet, vooral in deze tijd niet, nu alles duurder is. Heel veel succes verder en veel geluk met zijn allen

Groetjes

Mo

Reactie voor op de website?

44.3. Doen!

Lieve mevrouw,

als ik u was zou ik het wagen hoor. Het is natuurlijk iets zwaarder dan wanneer je jonger bent, maar zo'n kleine hummel houdt je ook jong! Ikzelf heb 3 grote kinderen van 21, 20 en 18, en dan nog een poppemieke (van mijn tweede man) van 7, en het is fantastisch om dat allemaal nog eens te mogen meemaken. Ik was 42 bij de geboorte en heb dus wel een punctie laten uitvoeren na 4 maanden, en het werd ook een keizersnede. Maar het is het allemaal zoooo waard!

Marleen

Reactie voor op de website?

44.4. Ouder en zwanger

Hoi Monique,

Ben net als jij 37, wij zijn ook een samengesteld gezin samen hebben we 4 kinderen, waarvan ééntje het huis uit is. Kids zijn in de leeftijd van 7-11-12 en 15. Het is altijd moeilijk om zoiets te beslissen. En kan je zoiets wel beslissen, als je nog een kindje zou kunnen krijgen is dat op zich al een wondertje niet dan?

Inderdaad alles om ons heen wordt maar duurder. Eigenlijk is het altijd wel passen en meten voor grotere gezinnen. Zelf had ik ook nooit gedacht dat ik in ene zo'n stel kids bij elkaar zou hebben. Als je saampjes verder wil kies je ook nog voor zijn of haar kids. Je moet allebei flink sterk in je schoenen staan, en op één lijn staan tegenover alle kids, dan kan het allemaal best goed gaan. Tenminste dat is hier onze ervaring. Het gaat met vallen en opstaan. We kiezen nu niet de gamakkelijkste weg hahaha. Andere gewone huis tuin en keuken gezinnetjes, die snappen er soms geen hout van. Kan ook niet als je het zelf nooit hebt meegemaakt.

Kan je vertellen dat ik nu 4 dagen over tijd ben,en morgen is een testje ga doen pfpfpf. Als het zo mocht zijn, dan wordt dat het eerste kindje van ons samen. Is eigenlijk wel een bekroning voor ons hele gezin toch! Problemen zullen er altijd wel zijn, bij alle gezinnen. Bij de één wat meer als bij de ander. Het is een vak apart ghihihi.

Je kan me altijd mailen als je zin hebt.

Doegggggg

Reactie voor op de website?

44.5. Benieuwd....

Hallo Mo,

Ik ben alleen erg benieuwd of je al een beslissing hebt genomen. Wij denken ook nog aan een kindje [we hebben nu 5 kinderen] dus......

groetjes Erika

Reactie voor op de website?

44.6. De rest van het verhaal?

Hoi Prinses,

Ik heb net je stukje gelezen. Hoe gaat het nu met je? Ik heb geen idee hoe lang geleden je dit stukje hebt geschreven. Hoe gaat het met de rest van je kids?

Ik ben 40 en we denken aan nog een kindje, we hebben 5 kids: 15, 12, 8, 5 en bijna 2 jaar oud. Ik ben dus nieuwsgierig naar de rest van je verhaal.

groetjes Erika

Reactie voor op de website?

44.7. Zit met hetzelfde probleem

Hoi Mo,

Ik ben ook net als jij 37 en mijn 2e man 28, en net als jij hebben we zoiets van; zullen we het wel of niet doen? Ik bedoel, ik heb inderdaad 2 schatten van kinderen van 12 en 15 en het leven wordt natuurlijk wat makkelijker, je hebt meer vrijheid om samen dingen te doen. Maar ja nog één keer zo'n kleintje van ons samen, een echt nieuw begin is ook weer heel erg leuk. Mijn kinderen zouden het prachtig vinden, maar ook ik moet dan eerst weer een hersteloperatie ondergaan.

Ik vind het allemaal heel erg moeilijk om te beslissen, maar ja zoveel tijd heb ik natuurlijk niet meer, de beroemde biologische klok tikt door. Ik ben wel heel benieuwd wat jij hebt besloten.

Groetjes Selma

Reactie voor op de website?

44.8. Hetzelfde dilemma!

Hallo Monique (en alle andere "oudere moeders")

Wat een opluchting. Ik ben niet de enige die vanwege mijn leeftijd het een probleem vind om weer zwanger te worden (mocht het ons gegeven zijn weer zwanger te worden). Op het moment ben ik 40 jaar en heb 4 schatten van jongens. De jongste is nu 2 1/2 en de oudste bijna 12. En nog steeds is er dat (herkenbare) gevoel dat nog een kindje van harte welkom is. Veel mensen denken dan: "Dan wil je zeker een meisje!" FLAUWEKUL!! We zijn maar wat gezegend met 4 gezonde jongens en een vijfde gezonde jongen zouden we heel blij mee zijn. Toegegeven, een meisje is helemaal de slagroom op de cake.

Nu is het alleen bij ons zo: ik wil wel graag nog een 5e, maar mijn man vindt het wel goed zo. We hebben de luxe ze allemaal een eigen kamer te kunnen geven (nou en, dan leg je toch twee samen? net zo gezellig), hij is bang voor reakties uit de omgeving, m.n. familie (so what) en mijn (en zijn) leeftijd vindt hij een probleem plus het feit dat hij vaak laat thuis is van werk en het nu al druk vindt met 4 kinderen (tja, het is dan inderdaad net spitsuur). Maar wie is er nu de hele dag thuis om voor ze te zorgen? Juist, moeders. En wie wil nog een 5e? Juist, moeders. Misschien heeft iemand van jullie wat advies?

Groetjes, Hennie

Reactie voor op de website?

44.9. Niet doen!!

Het lijkt allemaal zo leuk, heel veel kinderen. Maar zetten jullie er helemaal geen vraagtekens bij? Vooral de laatste mevrouw: voor haar man hoeft het niet zo, maar ja, zij is de moeder. Maak je je rol dan niet al te belangrijk? Is hij alleen het middel om jouw doel te bereiken of is hij in alle opzichten een volwaardige en serieus te nemen partner?

En ik heb nog meer bedenkingen: als de kinderen nog allemaal thuis zijn, kan het leuk zijn, een groot leeftijdsverschil. Maar is het voor het kind wel leuk: de grootste tijd van zijn kinderleven alleen met 2 oudere ouders?

En waarom moet er zo nodig met een nieuw relatie weer een kind erbij? Is die man je niet genoeg of denk je hem beter aan je te kunnen binden met een nieuw kind?

Waarom toch al die barensdrift? Op een geven moment komt er toch een tijd, dat je je niet langer kunt storten in het krijgen van kinderen en wat dan? Tot aan je zestigste bezig blijven met het opvoeden met kinderen, omdat je je dan niet hoeft bezig te houden met het eventuele gat in jezelf?

Als je een groot gezin zo belangrijk en levensvervullend voor je is, waarom dan niet gedacht aan pleegkinderen?

Rebecca

Reactie voor op de website?

44.10. Raad gevraagd

Hallo

Ik heb uw reaktie gelezen. Na surfen op internet kwam ik er eindelijk. Ik ben moeder van 5 kinderen en ik ben sinds 14 dagen zwanger maar angstig en ook voor de vragen en reakties van mensen. Want ik ben nu 36 en de oudste is al 19, dus ja, wat wil je? Ik heb een groot gezin, maar mijn man is erg happy en, ja, ik wil dat ook zijn. Heb je raad voor me?

groeten Maria

Reactie voor op de website?

44.11. Wees gewoon blij

Ten eerste gefeliciteerd met je zwangerschap. Geniet ervan wees blij net als je man. Voor anderen maakt het toch niet uit wat je doet, ze hebben altijd wel wat te zeuren. Ik ben in verwachting van mijn achtste kindje en krijg ook veel commentaar, maar de mensen die het leuk vinden en mij steunen die vind ik het belangrijkst.

Ieder kind is steeds weer een wonder en dat is een feit. Misschien vallen de reacties wel mee.

Maar geniet er van dat het is het belangrijkste.
Groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

44.12. Zwanger op oudere leeftijd

Ook ik kamp met mijn gevoelens of in tweestrijd. Ik heb ook al 3 kinderen uit mij vorige huwelijk. Mijn vriend heeft er ook 2 uit zijn vorige huwelijk. Maar ik word 41 en we willen wel heel graag een liefdesbaby. Maar ben zo bang voor de reactie's uit mijn omgeving. Hoe hebben jullie dit opgelost? We kennen elkaar nog niet zolang maar wonen wel samen. Maar het probleem is mijn leeftijd. En wachten, tja dat gaat niet, want ik word er niet jonger op, vandaar.

Maria

Reactie voor op de website?

44.13. 41 en zwanger

Hallo Maria,

Leef je leven, je bent volwassen en kunt je eigen keuzes maken in het leven. Mensen zullen altijd wat weten te zeggen. Trek het je niet aan. Het schadelijkste lichaamsdeel van de mens is de tong. Misschien een idee voor alle kletsmajoors om hem een vast te laten zetten.

Maria sterkte en heel veel geluk.

Jannetje

Reactie voor op de website?

44.14. Zwanger op oudere leeftijd 11.14.41

Maria,

Maak je geen zorgen over wat de mensen zeggen, het gaat om jullie kinderwens. Maak je over je leeftijd maar niet druk. Wij hebben geen samengesteld gezin maar ik ben op latere leeftijd mijn echtgenoot tegengekomen. Helaas werd kinderen krijgen voor ons een jarenlange weg via het medisch circuit. Onze oudste zoon is geboren toen ik dik 39 was en daarna hebben wij zelfs nog een tweeling gekregen toen ik 41 was. Heb nooit een punctie durven doen en alles, ik was perfect gezond.

Kinderen houden je jong en het scheelt veel hoe je zelf in je doen en laten bent. Veel succes verder.

Lyda

Reactie voor op de website?

44.15. Nog een kleintje

Wat een feest van herkenning. Eindelijk iets gevonden op het internet. Je vraagt je werkelijk af of je de enige vrouw bent met een kinderwens op latere leeftijd. Volgende maand word ik 42 jaar en er is geen grotere wens dan een zwangerschap. Hoe graag zal ik nog een kindje willen krijgen, hoewel ik al een gezin bijna heb grootgebracht. Vorig jaar is na een 1e IVF poging onze dochter geboren, dus ik ben al heel gelukkig met zo'n enorm geschenk. Ik was net 41 jaar toen ze is geboren. Perfect gezond en geen problemen.

Eenieder moet de keuze, al dan niet een kind op latere leeftijd, zelf maken. Als je als partners de keus hebt gemaakt dan zijn alle voor en tegens al tegen elkaar afgewogen en weet je vaak al wat de risico's etc zijn.

Geweldig dat je nu zwanger bent met een leeftijd van 42 jaar, dat sterkt me. Wie bepaalt eigenlijk of dat oud is. Als een man op 42 jarige leeftijd vader wordt, vindt niemand dat vreemd. Veel liefs en gezondheid voor allemaal.

Ina

Reactie voor op de website?

44.16. Zwanger op oudere leeftijd

Nou dat is net als bij mij. Ben 41, nieuwe relatie, ik 3 kids, hij 2 kids, bezig voor onze liefdesbaby. Ben heel bang op reactie's uit mijn omgeving en van familie ppffffff. We zijn sinds febr. 2004 bezig. Waren jullie trouwens snel zwanger? Ben bang dat het langer gaat duren, maar wil niet lang wachten, die klok blijft maar zwaar in mijn hoofd tikken.

grt, Icaris

Reactie voor op de website?

44.17. 41

Ik had al 5 kinderen en was sinds 4 jaar getrouwd met een lieve man. We wilden samen kinderen en ik werd op mijn 40ste zwanger. Na 8 mnd liet de placenta los. Was 41 toen ik 5 mnd later van een ander kindje zwanger werd. We hebben dit keer een gezond kindje gekregen. Maar we wilden samen nog 1 kindje. Het heeft 1 jaar geduurd eer ik weer zwanger was. Ben nu 42 en 1 mnd zwanger!

Astrid

Reactie voor op de website?

44.18. Nog rendadabel?

Ik ben 42 jaar, ik ben gesteriliseerd, ik heb 3 kinderen 23, 19, 14 jaar. Ik heb mij laten steriliseren vanwege mijn eerste huwelijk. Wij hebben veel agressiviteit meegemaakt. Ben later ook gaan scheiden, maar heb nu 2 jaar geleden de man van mijn leven ontmoet. En wij willen dolgraag een kind. Maar er moet dan wel nog wat gebeuren eer dat het zover is. Is mijn leeftijd nog rendabel?

Christa

Reactie voor op de website?

44.19. Nog een hummeltje erbij?

Als ik jullie verhalen zo eens lees mag ik eigenlijk niet eens zo twijfelen over een 3e ukkie erbij. Ik mag al blij zijn met mijn 2 kleintjes, omdat ik en jaar voor mijn 1e zwangerschap aan baarmoederhalskanker ben geopereerd. Toen mijn 2e dochtertje 4 maanden was zei ik tegen mijn man dat ik wilde dat hij toch maar even wachtte met zijn sterilisatie omdat ik toch misschien nog wel een 3e wil. Hij schrok zich dood, want hij vindt 2 wel genoeg. 2 maanden daarna is mijn moeder plotseling opgenomen en na 1,5 week van onderzoek kregen wij te horen dat ze naast haar rheuma (had ze al dik 40 jaar) nu lymphklierkanker had. Twee dagen daarna is ze op 4 april 2003 op 64-jarige leeftijd overleden. Daardoor heb ik eigenlijk al die tijd niet meer aan nog een kind willen denken.

Nu is mijn jongste 19 maanden en vroeg mijn man van de week ineens of ik soms weer aan het twijfelen was over nog een kind erbij. Blijkbaar had hij dit aan mij gemerkt, maar ik was nog in de veronderstelling dat hij niet meer wilde. Nu zei hij dat hij er nu nog niet aan toe was, dus in de toekomst misschien wel. Sinds hij dat gezegd heeft ben ik eigenlijk met niets anders meer bezig. Er zitten wel een hoop haken en ogen aan natuurlijk, we hebben geen ruime slaapkamers en ik heb er geen over. Wil oma wel op 3 kinderen oppassen. Die wordt tenslotte ook al wat ouder. Dan zijn er natuurlijk weer de slapeloze nachten. Bovendien wil ik weer op 'volle sterkte' zijn voor we er (eventueel) aan beginnen. Ik ben nu 35 en wil toch ook niet te lang wachten.

Nou ja, ik ben m'n verhaal even kwijt en ik wens iedereen sterkte die eenzelfde beslissing nog moet nemen.

Groetjes, Nancy

Reactie voor op de website?

44.20. Nog een erbij op latere leeftijd

Hallo allemaal,

Even een vraagje, want ik heb het gevoel dat ik de enige ben die hiermee zit. We hebben acht kinderen en ik ben 41. De jongste is nu drie maanden. Na haar geboorte kwam ik in een diep dal terecht, ik was gewoon heel verdrietig dat zij de laatste zou zijn. Nooit meer zwanger zijn, nooit meer die lieve kleine babygeluidjes dat luchtje.

De reden waarom niet is mijn leeftijd en de omgeving die je toch wel laat weten dat het niet meer kan: te oud, te druk, kans op down syndroom, enz enz. Het punt is dus dat ik nog wel heel graag een kindje zou willen, maar dat dus niet meer kan. Het is dus niet mijn vrije keuze en daarom doet het zeer.

Mijn man zegt, goh jij hebt het 8x mee mogen maken, een ander misschien maar twee keer. Ja, zeg ik, maar veel van die mensen kiezen zelf voor twee kinderen en hebben er daarom vrede mee.

Ben ik nou de enige die dit zo voelt? Het lijkt wel zo, en ik voel me hierin dus echt alleen staan. Mocht er nog iemand zijn die dit begrijpt en ook zo voelt dan zou ik het heel fijn vinden om reacties te krijgen.

Elvira

Reactie voor op de website?

44.21. Reactie op: nog een kindje latere leeftijd

Hallo Elvira,

Ik begrijp heel goed wat jij voelt van binnen. Ik ben zelf mama van 7 kids, de oudste is 13 jaar en de jongste 10 maanden. Zelf ben ik nu net 36 jaaren eigenlijk vind ik mijn club wel heel mooi zo, we hebben 3 pracht knullen en 4 schitterende meiden allemaal gelukkig gezond. Het is een mooi stel bij elkaar, en ja ik heb iedere dag genoeg te doen, kom eigenlijk tijd te kort. Ik zeg weleens, een dag zou twee keer 24 uur moeten hebben, 24 uur om te doen wat je doen moet en 24 uur voor alleen maar leuke dingen.

Toen ik zwanger was van onze jongste zeiden we: dit is de laatste, perfecte zwangerschap en bevalling gehad hoor, hij is te water gelaten ons kereltje, dat was bij de zesde de jongste meid wel anders. 2 dagen en uiteindelijk een vacuum. Toen was ze er de kleine meid. Niemand begreep er iets van, 5 super bevallingen en dan dit.

Achteraf heeft het er mee te maken dat ik een inleiding had ruim 2 weken voor de uitgerekende datum. Hier hadden we zelf voor gekozen omdat ze anders vrij groot zou zijn en met de jaarwisseling zou geboren worden. De gynacoloog vertelde in eerste instantie dat het kwam omdat mijn bekken wat ruimer zou zijn geworden doordat we al een mooi stel hadden. Maar de jongste hebben we gewoon geboren laten worden toen hijzelf wilde komen en is in twee en half uur geboren.

Tijdens de zwangerschap heb ik diverse echoos gehad en toen vertelde de gynacoloog dat deze een nekplooimeting had gedaan. Ik was stomverbaasd, waarom dat dan, alles was oké, het zag er allemaal netjes uit, en oh je bent nog geen 36 jaar . Maar goed het heeft mij wel aan het denken gezet hoor. En ja ze zijn gelukkig allemaal gezond, maar ik zou helemaal niet die keuze kunnen maken als ik er voor zou staan, hou je van zo een kindje minder.

Maar stel dat je nu wel zo een kindje krijgt, want ik zou nooit dat kindje minder welkom laten heten. Het zet je hele gezinnetje wel op zijn kop, je krijgt toch wel een aantal aanpassingen, en we hebben het nog niet eens over reactie van anderen, want die hebben ze nu ook toch al. Maar ik bedoel je gezinsleven verandert er toch wel door hoor. Je zal er echt niet minder van houden, maar je hebt er wel een zorg bij. En dat is wel belangrijk, denk ik, om er even bij stil te staan, als je al een groot gezin en man hebt. Want die heb je ook allemaal nodig. En na je 36e verhoogt het risico hierop aanzienlijk.

Dit is mijn verstand,maar mijn gevoel zegt iets anders, 2 maanden geleden ging de wieg naar zolder. Oei, wat was dat moeilijk. Met weemoed, vreselijk, herinneringen komen boven, dit komt nooit meer en iedere keer als ik een heel kleintje zie denk ik: oh ik zal er zo weer voor gaan.

Maar ik weet ook dat dit zo blijft, want ik ben gewoon een oermens en babys en kinderen vind ik het mooiste wat er is. Iets van mezelf waar je voor mag zorgen, en om zorgen, want als ze groter worden hebben ze je toch ook nodig. Iedere leeftijd heeft zijn mooie dingen en ieder kind zijn eigen plekje. En in mijn hart kunnen er nog wel tien bij. Maar mijn verstand zegt nee het is goed zo.

En het knaagt vaak hoor, ik heb 2 zussen die net bevallen zijn en als je dan die kindjes in je armen hebt. Maar ik weet ook ik heb het 7 keer mee mogen maken en zeven keer was het fantastisch. Maar onze jongste zoon Wesley is bij ons de hekkensluiter, wel met pijn in mijn hart. Maar ik geniet volop van hem en mijn andere kids, en hoop dat ook nog lang te blijven doen.

We hebben een mooi stel samen.

groetjes Margreet

Reactie voor op de website?

44.22. Nog een erbij

Hoi Elvira,

Ik begrijp heel goed wat je bedoelt. Ik word dit jaar 38 jaar en wij wilden nog graag een achtste kindje. Helaas liep dit uit op een miskraam afgelopen maart.

Ik krijg nu reacties van mensen zo van "ja het moest er eens van komen" of dan "dat is het teken dat je moet stoppen". Nu trekt mijn man zich dat erg aan en wou het eerst helemaal niet meer proberen. Nu wil hij weer wachten en ik wordt er nerveus van, want ik wordt er niet jonger op. Volgens mij blijft het gevoel van nog meer kinderen willen bij mij ook wel, alleen heb ik toen ik van deze zwanger werd gezegd: dit wordt de laatste en daar ga ik intens van genieten, maar helaas ging het mis. De vraag die bij mij steeds door mijn hoofd gaat is: kan ik nog wel een gezond kindje krijgen en moet ik het nog wel proberen?

Daarbij voel ik heel sterk dat ik er nog een bij wil. En ik denk dat ik dat blijf voelen zolang ik leef, alleen krijg ik natuurlijk op een bepaald moment weer kleinkinderen en dat lijkt me ook heerlijk.

Groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

44.23. Re: nog een erbij

Tanja (en Elvira), ik snap je helemaal. Ik ben nu 39, heb 7 kinderen waarvan de jongste nu 4,5 is. Ik heb ook zoiets van moet hij nu echt de laatste zijn? Verstandelijk zeg ik daar ja tegen, ruimte die ze innemen (slaapkamers / studieplek, auto) gaat meespelen en ik ben een studie begonnen. Maar je gevoel gaat wel door, hoewel dat nu wel iets minder sterk wordt, toch zijn er momenten als ik weer moet mentrueren dat ik stiekem hoop.

Leeftijd op zich zegt mij niet veel, mijn moeder mijn schoonmoeder en mijn grootmoeder waren 40 en 42 toen ze hun eerste kind kregenen die waren allemaal gezond (eerlijk is eerlijk, ze hebben ook alledrie meerdere miskramen gehad)

Hartelijke groeten H.

Reactie voor op de website?

44.24. Energie

De bijdragen over kinderen krijgen op latere leeftijd doen mij goed. Ik krijg weleens het idee de enige te zijn. Ik heb twee kinderen, de eerste werd geboren toen ik 36 jaar was, de tweede toen ik 38 jaar was. Dat kwam puur doordat mijn man en ik elkaar pas hebben leren kennen toen we al dik in de dertig waren. Nu ben ik zwanger van de derde, een 'ongelukje'. Het was even schrikken, maar nu ben ik er blij mee. Ik voel me alleen zo 'abnormaal'; bijna 40 en drie kleine kinderen! Dat hoor je bijna nooit. Ik ken in ieder geval niemand met een dergelijke gezinssamenstelling.

Verder ben ik vooral bang dat het ons aan energie ontbreken zal, omdat we al zo oud zijn. Ik moet er wel eerlijk bij zeggen, dat we ons tot op heden altijd prima hebben gevoeld. We sporten, zijn gezond én (ook niet onbelangrijk) hebben kinderen die altijd goed slapen 's nachts.

Voor de risico's op een kind met syndroom van Down ben ik niet bang; volgende week krijg ik een vlokkentest. Maar die vlokkentest geeft geen garantie op een gezond kind natuurlijk. Dat is ook een angst die ik heb: zal het na twee keer wel weer goed gaan?

Annelies

Reactie voor op de website?

44.25. Te oud

Ik begrijp werkelijk niks van jullie drang om na al 4 à 5 kinderen, na je 40e nog een kind met een nieuwe partner te nemen. Waarom kan je niet gewoon gelukkig zijn met de gezonde kinderen die je al hebt, zonder een extra risico te nemen? Je kan op oudere leeftijd niet voor niks testen laten doen, waaruit afwijkingen naar voren kunnen komen. Ik vind dat het niet meer natuurlijk is om op die leeftijd nog een kind te 'nemen'. Je gaat zelf ook aftakelen en de kans wordt groter dat je je kind niet zo lang meer meemaakt.

Al krijg je op latere leeftijd pas een eerste relatie, vind ik het nog een ander verhaal, maar als je al veel gezonde kinderen hebt, waarom moet het nou zo nodig. Denk er maar eens over na.

Marlies

Reactie voor op de website?

44.26. Niet natuurlijk, Marlies?

Zit wel wat in, hoor, in jouw verhaal, je gaat op een bepaalde leeftijd inderdaad aftakelen. Bij de een gaat dat wat sneller dan bij de ander, bovendien worden mensen steeds ouder. Alleen zeg je dat het niet meer natuurlijk is om op die leeftijd kinderen te 'nemen'. Dat is niet juist. De natuur heeft ons juist zo gemaakt dat we tot een bepaalde leeftijd kinderen kunnen maken. Daar hoef je het niet mee eens te zijn, maar het is echter wel natuurlijk.

Ellen

Reactie voor op de website?

44.27. Kansberekening

Als je ouder wordt, neemt de kans op chromosonale afwijkingen toe, dat klopt. Maar even ter nuancering van Marlies' bijdrage: een veertigjarige heeft een kans van 0,5% op een kind met het syndroom van Down (de meest voorkomende afwijking) en 1,5% kans op een chromosonale afwijking in welke vorm dan ook. Je kunt je hierop laten testen (vlokkentest of vruchtwaterpunctie). De uitslag van beide testen is bijna 100% betrouwbaar. Er is een risico aan verbonden: 0,3% van de vrouwen die een vruchtwaterpunctie laten doen krijgt een miskraam als gevolg van de ingreep; bij een vlokkentest ligt dat percentage iets hoger: 0,5%. Dat komt omdat een vlokkentest eerder in de zwangerschap gedaan wordt (in de twaalfde week), wanneer de kans op een miskraam sowieso groter is dan later in de zwangerschap. Het is niet aan te tonen wat de oorzaak van de miskraam dan is geweest.

Resumerend: op je veertigste heb je dus 98,5% kans op een 'normaal' kind. Om zeker te zijn kun je je laten testen waarbij je 99,5% kans hebt dat dat goed afloopt. Mocht je zo ongelukkig zijn bij die 1,5% te horen waarbij het 'niet goed' zit, heb je de gelegenheid de zwangerschap te beëindigen. Een en ander lijkt mij dus geen reden om er niet aan te beginnen.

Nog even kort over het andere bezwaar, dat van de 'aftakeling': ken u zelve. Ik ken mensen van veertig die erbij lopen of ze tachtig zijn, maar ik ken ook mensen van tachtig die nog elke zondag bij mij op de atletiekclub een leuke tijd neerzetten op de 2000 meter.

Kortom: de keuze wel of geen kinderen is persoonlijk en kán tegenwoordig gelukkig gemaakt worden. Vroeger werden mensen ongewild zwanger op hun veertigste terwijl ze er al acht rond hadden lopen die ze nauwelijks te eten konden geven. Dát probleem kennen wij niet.

Annelies

Reactie voor op de website?

44.28. Wilde altijd ...

Ik heb drie heerlijk knullen van 8, net 5 en een die gauw 2 wordt. Mijn man en ik hadden altijd gehoopt op een groot gezin met 4 kinderen. Door miskramen en buiten-baarmoedelijkse zwangerschappen zitten er wat meer jaartjes tussen de knullen in dan we origineel hadden "geplanned". Alsof je ook echt zwangerschappen kan plannen! Maar je, daar kom je van zelf achter!

Ik ben nu net 35 geworden en heb nog steeds het volmaakte plaatje in mijn hoofd, maar wel met twijfels. Het originele plaatje had kinderen dichter in leeftijd bij elkaar en ik 'ietsje' jonger. Mijn man wil dolgraag nummer vier als dat kan, de jongens (de twee oudste dan!) zijn er ook voor. Ik ben bang voor weer een miskraam (elke keer gebeurd) maar verder heb ik altijd hele makkelijke zwangerschappen gehad (bvd nooit een dag misselijk, niet al te veel aangekomen etc). Dus mischien is het even wennen aan het nieuwe plaatje wat de werkelijkheid is!

Wat denken jullie? En nee, het is echt niet omdat we 3 jongens hebben en we dat meisje er graag bij willen hebben.... Daar word je ook wel eens ziek van die mensen. Alvast bedankt!

Marian

Reactie voor op de website?

44.29. Nog een erbij op latere leeftijd

Ikzelf heb een dochter van 25 en een dochter van 9 jaar, dus ongeveer 15 jaar verschil (ik ben voor de tweede maal getrouwd toen en we besloten nog een kind te nemen). Maar het gaat heel goed met beide meiden en het zijn echt twee zusjes die er ook voor elkaar zijn. Mocht ik het ooit nog over kunnen doen (wat niet meer kan omdat ik geen baarmoeder meer heb en nu gescheiden ben), dan zou ik zo weer kiezen voor een kindje erbij, ook al met het grote leeftijdsverschil. En weet je wat het fijne ervan is, het houdt je jong!

Liesbeth

Reactie voor op de website?

44.30. Geluk

Al met al, wat ik nu allemaal gelezen heb; jullie mogen allemaal van geluk spreken. Helaas, ik ben nu net 43, anderhalf jaar bezig om een zwanger te raken zonder resultaat. Voor de duidelijkheid; ik heb al een prachtmeid van bijna 11 hoor:-) Maar het had nog zoveel mooier kunnen zijn met nog zo'n hommeltje :-)) dussss..dames! zet'm op..

Britt

Reactie voor op de website?

44.31. Twijfel

En wat nu als je al 44 bent en nog steeds overweegt/twijfelt of het een goed idee is om alsnog aan een kind te beginnen? Mijn partner is over de 50, maar het lijkt me toch mooi om alsnog een leven met kind te hebben.

Eerder kwam het er niet van, niet de juiste partner etc.

Celine

Reactie voor op de website?

44.32. Twijfel

Celine, doe gewoon wat je gevoel je ingeeft. Ik heb mijn man leren kennen toen ik 35 was en daarna bleek spontaan zwanger worden niet voor ons bestemd. Na het medisch circuit en ivf behandelingen heb ik met ruim 39 jaar een gezonde zoon en met 41 jaar, 5 maanden nog een tweeling (dochter en zoon) gekregen. Alle drie super gezond.

Bij beide zwangerschappen geen vlokkentest of punctie laten doen, omdat ik veel te bang was voor een miskraam daarna. En 100% garantie heb je toch niet. Want er kan ook met een bevalling altijd nog iets mis gaan.

Succes verder. Lyda

Reactie voor op de website?

44.33. Ik heb een vraag over late zwangerschap

Ik kwam op deze site en heb een aantal berichten gelezen. Ik heb twee kinderen van 13 en 11 en daar werd ik ook probleemloos zwanger van. Nu heb ik twee jaar geleden besloten dat ik er nog een bij wil en nu wil het niet lukken om zwanger te worden. Heeft iemand tips, ideeen wat dan ook. Want ik heb nog nooit echt moeite moeten doen om zwanger te worden en ben er ook niet echt in thuis. Neem aan dat wel meer mensen hier last van hebben op latere leeftijd. Hoop dat iemand mij kan helpen.

Marjolein

Reactie voor op de website?

44.34. Nog een keertje?

Hallo allemaal,

Wij hebben drie jonkjes, 5 jaar, 3 jaar en 9 maand oud. Ik heb "het" nog niet afgesloten en zou het nog een keertje mee willen maken, ik herken veel van wat er al is geschreven. En ook dat mensen meteen met de opmerking "wil zeker een meisje" komen. Daar gaat het niet om.

Ik ben nu 34, mijn zwangerschappen zijn gelukkig allemaal goed gegaan. Bij alle drie was ik fiks overtijd, dat was niet gemakkelijk. Ik ben nu wel geduldiger en kan meer hebben. Het is ook iets waarin je moet groeien, en dat geeft mij ook het gevoel dat er nog wel een kindje bij mag komen.

Anne

Reactie voor op de website?

44.35. 40 en acht weken zwanger

Ik ben moeder van 4 jongens, de oudste 14 en de jongste 9, 5jaar geleden gescheiden, nu 10 maanden een vriend. Deze heeft zelf geen kids. We hebben het er ook niet zo uitgebreid over gehad. Ik werd niet ongesteld en dacht eerder ik ben in de overgang, niet dus zwanger. Blij, ja, maar ook een heleboel moeilijke vraagstukken. Wij wonen niet samen, ik werk full-time, gevoelige rug en nog meer! Ben geen type voor een abortus, of er moet medisch gezien iets zijn waardoor ik hier voor zou kunnen kiezen. De ouders van mijn vriend wonen bij hem, en zijn op zijn zachts gezegd niet blij met de situatie. Mijn vriend heeft een eigen bedrijf aan huis en kan moeilijk op een andere locatie gaan wonen. Toch wil ik graag blij zijn met het kindje in mijn buik, niet altijd makkelijk, hoop dat het goed met ons gaat.

gr. W.

Reactie voor op de website?

44.36. Leven en laten leven

Waarom is 40 jaar te oud om nog aan kinderen te beginnen? Ik heb zelf drie gezonden kinderen na een relatie van 13 jaar. De oudste wordt bijna 19, een van 15 en een van 12. Ben nu de liefde van mijn leven tegengekomen na 7 jaar alleen te zijn geweest. En ook hij heeft twee schatten van kinderen, een van 9 jaar en een van drie jaar.

Ik ben 6 jaar gesteriliseerd geweest en heb het twee maanden geleden ongedaan laten maken omdat ook wij graag samen een kindje willen. Wat is daar mis mee? Ook al hebben we vijf gezonde kinderen, het lijkt me juist geweldig, nog een van ons tweeën. De kans dat ik nog zwanger raak is maar heel klein omdat ik nog maar één eileider heb. En daarom ook verlang ik er juist extra naar. Ik vind: iedereen moet daar vrij in zijn. Een ander kent jouw gevoelens niet. En mijn kids zouden het geweldig vinden als ze nog een broertje of zusje kregen. Dus wie let ons?

Nee vind niet dat mensen oordelen mogen hebben met van "jullie hebben er al vijf dus wees daar maar tevreden mee!" Ik vind: leven en laten leven, en iedereen moet gewoon doen dat ie denkt wat goed voor hem of haar is.

Groetjes Helen

Reactie voor op de website?

44.37. Ben 40 en zwanger

Hallo allemaal,

Vandaag 17 november 2004 ben ik 36 weken zwanger. Ik zal heel blij zijn dat het geboren word. Normaal zou het rond 20 dec zijn en dit is mijn tweede kindje op 3 jaar tijd. Mijn zoontje is nu 16 maanden en ik heb nog een zoon van 17 jaar uit het eerste huwelijk die ik 12 jaar alleen verder heb opgevoed omdat ik het zo wou.

Plots kwam ik de man van mijn leven tegen. Hij heeft ook twee kinderen zoon 20j meisje 14j. Met z'n allen vormen wij een groot gezin en ik moet eerlijk zijn, het was een hele verandering en veel meer werk. Nu er nog een tweede kindje op komst is voel ik me meer op mijn gemak, alles is goed en gezond.

Volgens mij heeft leeftijd helemaal niks te maken met moederinstinct, je voelt het gewoon zelf of het nog gaat. Ik zeg altijd, je voelt je zo jong of oud als jezelf wilt. Het houdt mij in elk geval jong omdat het kind in mij ook nog leeft en ik het steeds leuk vind om met kinderen om te gaan. Nieuw leven, een wonder.

Ik moet wel zeggen dat de drachten wel zwaarder aanvoelen althans voor mij, ik was op 38 jarige leeftijd terug zwanger en die was voor mij persoonlijk zwaarder dan nu mijn tweede zwangerschap op 40jarige leeftijd. Omdat er niet veel tijd tussen zat heb ik minder last gehad van banden pijn (het uitrekken dus van de baarmoeder). Ik ben nu zelfs veel fitter en voel me beter.

Ik heb nu al 16 maanden de ervaring van hoe het is om op latere leeftijd nog kinderen bij te nemen en eerlijk gezegd is alles veel intenser dan vroeger. Je bent veel rijper. Of ik bang was voor een miskraam of downsyndroom? Jazeker, maar door de vruchtwaterpunctie weet je al snel of alles goed gaat of niet.

Maar wat ik wel vindt is: als je twijfelt blijf er dan af. Bij mij was het een ongelukje met veel geluk. Bij de tweede zwangerschap een ongelukje met gemengde gevoelens. Jullie denken misschien amai, maar sorry, dat trek ik me toch niet aan. Want ik voel me gezegend en gelukkig. Het enige dat je in jezelf moet vinden is innerlijk evenwicht en dat is geluk. Het mooiste moet nog komen op 20 december een broertje voor de 1.5 jarige zoon. Het zal nog leuker worden voor hem. Een vriendje, broer, speelkameraad erbij. En veel liefde van de andere kinderen die er ook van genieten. De knuffels en warmte en de opvoeding van de ouders. Elke fase heeft zijn mooie kanten en geniet zou ik zeggen en leef.

Patricia

Reactie voor op de website?

44.38. Ben 42 en wil zwanger worden

Hallo,

Ik hoop voor jou dat alles naar wens is.

Ikzelf ben 42 jaar en wij zijn ook een samengesteld gezin. Wij zouden heel graag nog een kindje willen van ons beiden en soms weet ik het ook voor de 100% dat ik er wil voor gaan, maar soms is de twijfel ook heel groot.

Isa

Reactie voor op de website?

44.39. Miskraam

Hai,

Ik ben 40 jaar geworden, en ik met m'n nieuwe vriend willen graag nog een baby. We hebben beiden uit vorig huwelijk kinderen, 10 en 8 jaar oud. Nu ben ik al 3 keer zwanger geweest, 3 keer miskraam, nu heb ik er angst voor, alsof het nu dan niet meer zo mag zijn. Wie heeft ook deze ervaringen? Ik weet nu niet of doorgaan verstandig is?

Monique

Reactie voor op de website?

44.40. Begrijpelijk

Ik begrijp zo goed moeders die nog kinderen willen ontvangen. Maar ik ben ook erg blij dat vrouwen de keus hebben om te stoppen met kinderen te krijgen als ze dit niet willen.

Zelf heb ik zes kinderen en mijn man is gesteriliseerd zo'n drie jaar geleden. Hier heb ik het zo ontzettend moeilijk mee want het verlangen naar nog een kind is enorm. Soms schaam ik me hiervoor omdat ik me ook heel bevoorrecht voel dat ik zes kinderen heb gekregen en voor mag zorgen. Ik ben daarnaast altijd part-time blijven werken. Maar het opvoeden van de kinderen is echt mijn passie, met alle ups en downs.

Mijn man denkt hier anders over en vindt zes gewoon genoeg, dus is het ook genoeg want kinderen wensen wil ik samen doen. Al mijn kinderen zijn zo verschillend en dat is zo boeiend. Maar goed, ik ben nu 38 en weet dat het niet meer zal gebeuren maar toch ben ik er veel mee bezig.

Dus, Elvira, ik begrijp zo goed je verhaal en vind het eigenlijk heel prettig te ontdekken dat ik niet de enige vrouw ben die dat heeft want soms voel ik me wel een beetje apart hierin omdat ik in mijn omgeving dit nog niet bij vrouwen ben tegengekomen.

Klaasje

Reactie voor op de website?

44.41. Ik ook

Het is vandaag 12 januari 2005.

En ben gisteren 42 geworden. 15 juni bevallen van mijn 4 de kind. Mijn andere kinderen zijn een meisje 20, jongen 17 en meisje 11. Wat een heeeerlijk ventje zeg ik geniet er met volle teugen, niks moet alles mag. En ik niet alleen natuurlijk ook zijn pappa, zussen en broer zijn gek van hem.

Nu blijft bij mij ook het gevoel knagen er heel graag nog soon wondertje erbij te mogen krijgen. Dat zou wel een heel mooi geschenk zijn zeg! En waarom niet, mijn oma's waren allebij 47 toen ze de laatste kregen.

Ja en de reacties toen ik van die kleine in verwachting was waren heel verdeeld. Maar wat maakt het ons uit, het is onze keus en die hoeft niet die van hun te zijn.

Tenslotte moeten wij het graag willen, dat is het enige dat telt.

Groetjes Anja

Reactie voor op de website?

44.42. Twijfels

Hallo allemaal

Ik heb met open mond zitten lezen hier. Ik dacht echt dat ik de enige was die ouder was (37) die het wel heel erg leuk vind om nog een kleintje te krijgen!! We hebben vier gezonde kinderen van 18, 16, 10 en 8 jaar. Maar het kriebelt zo erg he? Je kan het niet echt uitleggen. Maar als ik hier de verhalen lees, is dat dus heel herkenbaar. Alleen heeft mijn man zich acht jaar geleden laten steriliseren, en ik weet niet of dit zomaar ongedaan gemaakt kan worden en of ik dan überhaupt wel weer zwanger zou kunnen raken. Is er iemand met ervaring? Plus dat mijn man het nu druk zat vindt met vier kids. Ik ben benieuwd naar reacties.

Jollie

Reactie voor op de website?

44.43. Kleintje erbij? Feest!

Hoi, ik ben een moeder van 37 en had twee jaar terug nooit meer gedacht dat er nog een derde zou komen. We hadden toen twee kinderen van 11 en 8. Omdat de tijd na de bevallingen nogal problematisch was geweest (2x postnatale psychose!) dachten we aan twee kids wel genoeg te hebben. Wat schetst onze verbazing als ik in maart 2003 zwanger blijk te zijn van een derde??!!

Het was even wennen, maar al snel vonden we het alleen maar geweldig. Ben wel bij de psychiater geweest voor een opvangnet na de bevalling met medicatie en gesprekken, maar dat is allemaal top gegaan! En nu Maarten er eenmaal is, hij is nu 14 maanden, vinden we het allemaal een feest!

Ik kan alleen maar zeggen; dit was het grootste cadeau dat we niet meer hadden verwacht! Natuurlijk ben je niet meer zo piepjong, dus je hebt wat sneller moeite en pijntjes in je zwangerschap. Maar dat weegt niet op tegen de vreugde en lol die we nu van hem hebben. En ook al zijn er wat problemen rond Maarten's motorische ontwikkeling, we kunnen echt zo van dat ventje genieten.

Dus, is je gezin volgens jou al compleet en uit de luiers? Denk er nog eens over na want zo'n cadeau erbij is echt een feest!

Groeten, Door

Reactie voor op de website?

44.44. Twijfel

Wij hebben drie (schatten) van kinderen (7, 4 en 2 jaar). Wij zijn ook aan het twijfelen over een 4de kindje. Het probleem waar wij een beetje tegen aanlopen is dat mijn man een pacemaker heeft en daarom zijn gezondheid wat meer vragen oproept. Stel dat hij nog meer problemen krijgt, kan ik alleen goed voor de kinderen zorgen. (ben zelf nu ook al 38) Zijn er meer ouders met zulke vraagtekens?

En natuurlijk weet ik ook dat niemand in de toekomst kan kijken, maar voor ons lijkt het wat onzekerder.

Groetjes M

Reactie voor op de website?

44.45. Onze schat

Wij hadden al 3 kerngezonde zonen (nu 15, 11 en 8) toen ik onverwacht maar gewenst en altijd nog gehoopt zwanger werd van ons 4de kindje. Na een probleemloze zwangerschap werd hij geboren toen ik nog net geen 40 was. Wij waren dolgelukkig met onze 4de gezonde zoon en hebben hier nog nooit spijt van gehad. Hij is nu ruim 2 jaar,het is ons zonnetje in huis en de moderator tussen onze puberende groten. Hij heeft wel downsyndroom maar vermits er ook nog zoveel fout kan lopen tijdens en na de bevalling, kunnen wij hier best mee leven. Wij hebben wel geluk, onze zoon is kerngezond, ook dat kan anders. Het is wel een belasting voor het gezin, ten eerste een baby erbij na zoveel jaren en dan nog eentje met extra aandacht. Langs de andere kant leert zo'n kind je de dingen te relativeren. Ieder doet wat hij wil, ons is het overkomen en wij zijn hier gelukkig mee.

D

Reactie voor op de website?

44.46. En wat vinden de kinderen er zelf van?

Misschien eens gaan vragen aan de kinderen van ouders die rond hun 40 er nog een bijgemaakt hebben. Zijn deze kinderen blij met opa's en oma's als ze 13-16 jaar zijn?

Alle reacties gaan uit van hetstandpunt van de ouders die nog een kind willen.

Jan

Reactie voor op de website?

44.47. Mijn moeder was 42

Voor iedereen die hier iets aan heeft: mijn moeder was 42 dat ze mij kreeg. Ik was niet gepland en haar huwelijk was ook niet al te best, maar heeft heel veel van mij genoten (heeft ze later verteld). Ik zelf heb een geweldige jeugd gehad en heb nooit last gehad van "oudere ouders" Mijn vader was 44. Mijn moeder is inmiddels 79 en heb een hele goede band met haar.

Volgens mij gaat het echt niet om de leefdtijd waarop je kinderen krijgt, maar om de manier waarop je in het leven staat. Ikzelf heb mijn oudste op mijn 21ste gekregen. Veel te jong, vindt de gemiddelde burger. Inmiddels heb ik 4 kinderen en dat zijn er nu weer 1 á 2 te veel. Dus hoe je het ook doet volgens de buiten wereld is er altijd wat op aan te merken. Mijn advies: VOLG JE HART.

Groetjes en veel sterkte welke keus jullie ook mogen maken, Mia

Reactie voor op de website?

44.48. Nakomertje

Hallo onbekende, nou wij hebben dus een heel lief nakomertje. De oudere kids zijn 18 -15 -13 en onze liefste nakomertje is drie. We genieten heel erg van hem. Het is ook een stuk gemakkelijker met oudere kinderen. Groetjes, doeg Nelleke

Reactie voor op de website?

44.49. Mijn moeder was 45 toen ze mij kreeg

Hallo,

Zelf zou ik het niet graag willen dat ik op m'n 45ste nog een kindje zou krijgen. Je bent als ouders niet meer zo flexibel (al is dat natuurlijk per ouder verschillend) Mijn oudste broer is 20 jaar ouder, dus een generatieverschil. Mijn ouders waren uiteindelijk vader/moeder en opa/oma tegelijk. Heb nu alleen mijn moeder nog die nu 81 jaar is. Ze heeft mij nooit het gevoel gegeven ongewenst te zijn en heb verder een fantastische jeugd gehad, maar toch zou ik er zelf niet voor kiezen.

Els

Reactie voor op de website?

44.50. Nog een kind erbij op latere leeftijd

op Icarus, 24.16.

Ben 40 , zelf 3 kids van 7, 8 en 10, mijn nieuwe partner heeft kinderen van 18, 19 en 22. Eigenlijk willen we allebei nog wel een kind van ons tweeen erbij, maar het blijft dubben. Vrijen allang zonder anticonceptie, als het komt, is het zo welkom. Maar kennelijk zijn we allebei niet meer zo vruchtbaar. Als het niet gebeurt, moet het zo zijn, maar het blijft een diep gekoesterde wens.

Samen zijn we er wel uit, maar ik denk dat de omgeving wel op zal kijken. Hij is 57, maar in gedrag 10 jaar jonger. Ik verbaas me erover hoe sterk zo'n wens kan zijn, als ik er realistisch over nadenk zie ik wel veel evt. problemen. En zijn er meer mensen in een soortgelijke situatie die zwanger zijn geraakt, en hoe snel?

Groetjes G.

Reactie voor op de website?

44.51. Na je 40e moeder worden

Ik zocht overal informatie over vrouwen die na hun 40e (weer) moeder werden maar kon niks vinden. Wilde weten of die kinderen het erg vonden om een oude vader en of moeder te hebben, en nog veel meer vragen die een jonger stel niet zou hebben/

Tanja

Reactie voor op de website?

44.52. 40? en dan?

Hallo,

Mijn naam is Mmonique en ik ben 43 jaar en moeder van een knappe zoon (al zeg ik het zelf) .Ook ik was bang voor de reacties van de mensen, maar ik moet zeggen dat dat toch meevalt achteraf gezien. Mijn zoontje is nu 5 maanden en ik geef het toe het is zwaarder dan dat je jong bent. Maar ik ben ook een trotse moeder die met haar hoofd omhoog loopt als ze met hem wandelen gaat.

Dus wie het geluk heeft om nog een kindje te mogen krijgen na zn veertigste: DOEN gewoon.

Monique

Reactie voor op de website?

44.53. Reactie op latere leeftijd nog een kindje

Hai, mijn naam is Beja en ben 41 jr en heel gelukkig weer sinds tijden. Heb 2 heerlijke kids van 19 en 15 jaar en een lieve geweldige vriend. Nu willen we graag een kindje van ons samen en niet om onze liefde te bezegelen maar gewoon omdat we het heel graag alle 2 willen.

Ik heb veel gelezen hier op dit forum en de meningen zijn verdeeld maar ik denk maar steeds zo: het gaat erom wat jij en je man willen en niet wat een ander ervan zegt en vindt. Wwant oordelen en reactie hoe dan ook krijg je en de ene is leuk en de andere niet, maar wij staan er zelf 200% achter en we hopen dan ook dat dit kleine geluk wat we nog heel graag zouden willen voor ons is weggelegd.

Daarom wens ik iedereen die hetzelfde wil heel veel suc6 en geluk met deze beslissing om op latere leeftijd nog een x moeder te zijn van een wondertje.

groetjes Beja

Reactie voor op de website?

44.54. Nog 1 er bij op oudere leeftijd

Hallo allemaal,

Ik lees hier heel veel verschillende meningen. Ikzelf ben moeder van 3 kinderen (9, 7 en 4 jaar). Toen ik zwanger was van de jongste werd mij gevraagd of ik getest wilde worden, want ik was 37 jaar. Nu hoop je natuurlijk op een gezond kind, maar ook al zou dit kindje niet "gezond" zijn, dan zou het evengoed van harte welkom zijn. Wie zijn wij om uit te maken of zij mag leven. Die beslissing hoeven we gelukkig ook niet te nemen, wij geloven dat God weet wat goed voor ons is.

Toen onze jongste meisje werd geboren bleek zij het down-sydroom te hebben. Natuurlijk ben je eerst verdrietig, want je toekomst is eerst wel onzeker. Maar minder van haar houden dan van de andere twee kinderen??? Integendeel!! Wij zijn allemaal dol op haar..

Ook haar broer en zus zijn dol op haar. Zeggen ook regelmatig dat ze blij zijn dat ze een zusje hebben met downsyndroom, want ze is zo lief en door haar leren ze ook veel, zoals gebarentaal. Vanavond nog zei mijn zoon: als zij niet mijn zusje was en net zo oud was als ik, zou ik op haar zijn.

Ook al zijn ze nog zo jong, ze hebben al best door dat zij door hun zusje andere dingen meemaken, wat ook heel leuk kan zijn. In grote-mensen-taal; je wordt er rijker door. Het is heus niet zo dat alles altijd van een leien dakje gaat (bij wie wel) en voor veel dingen moet je je erg inzetten. Maar ik heb eerlijk gezegd ook de indruk dat heel veel mensen niet goed weten wat het down-syndroom inhoud. Volgens mij heerst nog steeds het bloempotten-kapsel en bloemetjes-jurk idee (en die mogen er natuurlijk net zo goed zijn).

Meer dan de helft van deze kinderen gaat tegenwoordig naar de reguliere basisschool. Je kunt veel begeleiding krijgen op allerlei gebied. De laatste 20 jaar is de ontwikkeling van kinderen met het down-syndroom drastisch verbeterd. Nu de beeldvorming nog.

Mocht je meer daarover willen weten, dan geeft stichting downsydroom heel veel informatie. Ik hoop echt niet weer zwanger te worden, maar mocht het wel gebeuren, dan zou ik er niet over peinzen om me te laten testen. Ook dit kindje zou weer van harte welkom zijn.

Trouwens.. wat zegt een test?? Mijn twee andere kinderen zijn gezond geboren, maar de oudste heeft PPD-NOS. Aan de buitenkant is er niks aan hem te zien, maar zijn handicap legt een veel grotere druk op gezin.. Ik bedoel maar!!!

Joosje

Reactie voor op de website?

44.55. Op oudere leeftijd zwanger worden

Vaak is het zo dat mensen die al een redelijk groot gezin hebben en nog besluiten om nog een keer zwanger te worden wat ouder zijn. Graag zou ik reacties willen krijgen van mensen voor wie dit ook een rol speelt omdat dit voor mij ook een dilemma is.

Elvira

Reactie voor op de website?

44.56. Nog 1 erbij op latere leeftijd

Hoi allemaal,

Ik ben momenteel 45 jaar, heb 2 dochters van 24 en 21 jaar, mn 3e kleinkind is op komst. Ik ben naar de huisarts geweest om erover te praten dat ik een hele sterke kinderwens heb. Ik had veel tegengas verwacht omdat ik ook al oma ben. Mijn dokter was daarentegen positief, hij gaf ons ook een verwijskaart omdat mijn man gesteriliseerd is. Wij zijn inmiddels bij de uroloog geweest en ook hij was zeer positief. Daarbij heb ik met de familie en mn kinderen ook over gesproken en die waren ook allemaal positief.

Ik weet, het is een rare situatie, maar gevoel kan je niet tegen houden. Ik ben best gelukkig met mn kinderen en kleinkinderen, maar mn wens is te groot en mn hart is vol ja graag nog een kind.

groetjes Hanna

Reactie voor op de website?

44.57. Nog 1 erbij op latere leeftijd

Hanna, ik begrijp je gevoelens en dat het begint te kriebelen, zeker nu je van dichtbij geconfronteerd wordt met baby's. Ik ben ook van jouw leeftijd. Je begint je nu steeds meer te beseffen, dat er een hoofdstuk afgesloten gaat worden. Je vindt het waarschijnlijk niet leuk, maar dit hoort bij het leven. Je sluit een fase af. Jij hebt op jonge leeftijd kinderen gekregen. Andere vrouwen van jouw leeftijd zitten nog volop in het gezinsleven. Ik denk dat ook wel mee zal spelen. Mijn jongste is nu 10, maar ik moet er niet meer aan denken. Natuurlijk, het zwanger zijn en zo'n klein babytje, dat is ook heerlijk. Maar heb je als je 60 bent nog wel de puf om een puber op te voeden. Mijn jongste broer, een nakomertje, vond het vreselijk dat andere kinderen dachten dat zijn ouders zijn grootouders waren.

Marie

Reactie voor op de website?

44.58. Wel of geen 4e?

Ik word binnenkort 37 jaar en ben moeder van 2 meisjes, van 5 en 2, en een jongen van 3. Sinds enige tijd verlang ik toch nog een 4e kindje, wat ook mijn man verbaast omdat ik het er nooit over heb gehad. Ik dacht na de 3e dat het wel gedaan zou zijn. Maar het gevoel is weer terug en ik loop er de hele dag over de malen.

Gezien mijn leeftijd is het nog wel mogelijk, maar de twijfels hebben m.n. te maken over de huisvesting. Wij gaan dit jaar verhuizen en ons nieuwe huis heeft maar 4 slaapkamers, hoe lossen we dit op, verbouwen is geen optie, dat zit er financieel niet meer aan. Wat vervoer betreft, daar komen we wel uit. De financiën ook wel.

Mijn volgende probleem is mijn gewicht. Ik ben na 3 kinderen op 85 kg blijven hangen, ook al is dat niet direct aan mij te zien. Mijn zwangerschappen zijn uitstekend verlopen en over de bevallingen heb ik geen klagen. Wie herkent zichzelf hierin en kan mij uit eigen ervaring adviseren of heeft er een antwoord op mijn vragen?

Monique

Reactie voor op de website?

44.59. Angst

Hoi Celine

Ook ik ben 44 en wil dol graag nog een baby met mijn nieuwe vriend. Ik heb dus het gevoel dat ik weet hoe jij je voelt. Heb 2 meiden, 23 en 19, en die zijn niet positief maar accepteren het wel. Ik houd zo ontzettend veel van mijn vriend, heb zo iets nog nooit gevoeld. Zou het zo ontzettend graag willen, een liefdesbaby met hem.

Mijn ouders zijn in alle staten snappen er niets van dus. Mijn schoonouders zijn wel heel blij voor ons als het zo zou zijn. Wel zijn ze bang voor mij dat mij iets overkomt.

Wij hebben nu ondanks ale negatieve reacties toch besloten het te proberen. Hoop zo dat het zo mag wezen. hoop ook voor jullie dat je naar jullie eigen hart luistert en niet naar de buitenwereld.

Groetjes en succes, Diana

Reactie voor op de website?

44.60. Volg je hart!

Hoi allemaal,

Ook ik herken de kinderwens op latere leeftijd. Mijn vriend is 41 en ik word het ook al gauw. We hebben een samengesteld gezin met 5 kinderen, 3 van mij en 2 van hem. De kinderen zijn 14, 9, 8, 7 en 6 jaar. We zouden héél graag een 'liefdesbaby' krijgen en zijn alweer bijna een jaar 'bezig'. Zonder resultaat helaas.

Omdat ik in het verleden vruchtbaarheidsproblemen heb gehad (overigens mijn ex-man óók) zijn we naar het ziekenhuis geweest. Ooit heb ik 2 x een IUI behandeling gehad, maar er is ons nu verteld dat men op mijn leeftijd géén IUI meer toepast, maar soms wel IVF. Dit wordt niet in elke kliniek gedaan, dus moeten we weer verderop. Mijn vriend is niet zo voor IVF. Dillemma dus, ik zou er wél voor willen gaan.

Ooit ben ik nog zwanger geweest van een 4de maar dat is helaas een abortus geworden omdat mijn ex-man er fel op tegen was (was een drama!). Dus toch ook 2x een spontane zwangerschap. Ik weet dus: langs de natuurlijke weg kan het misschien tóch nog... (heb 1 minder goed doorlaatbare eileider).

Ik zou tegen iedereen willen zeggen: volg je hart!

Het kan mij -nee óns- niets schelen wat de omgeving daarvan vindt. Het gaat om ónze wens: een kindje van ons samen. Ik hoop dat het ons nog gegeven is. Ik wens iedereen sterkte én succes!

Groeten, Mari

Reactie voor op de website?

44.61. Ongepland zwanger op mijn 42ste

Aan allen die mij moed en goede raad kunnen geven: ik ben hoogstwaarschijnlijk zwanger. Ongepland. Ik zit met -tig van vraagtekens. Zal het geen groot gezondheidsrisico zijn, zowel voor de baby als voor mij? Ik tel ook alsmaar jaren op: als het kind zeven is ben ik 50, .... Word gek van het idee dat we eerst 9 jaren hebben moeten wachten op ons tweede kind (de oudste is 15, de jongste wordt 6), toen ook ongepland zwanger geworden (met condoom) nadat de tweede vier maanden oud was (zwangerschap werd afgebroken) en nu terug?

Mijn man en ik snappen er niets van, temeer daar in die negen jaren ons verteld werd dat we héél moeilijk kinderen konden krijgen. We hebben toen wat doktersbezoeken gekend.

Twijfel, angst, zorgen, .... ik kan 's nachts niet slapen van de hartkloppingen. Loop alsmaar te huilen en ben in paniek. Wat moet ik doen? Als het zo is, ben ik nu 3 à 4 weken.

Sabina

Reactie voor op de website?

44.62. Reactie ongepland zwanger

Hallo Sabina

Ik heb de volgende raad voor u: droog die tranen, waar 4 eten kunnen er ook 5 eten. Denk aan de blijdschap dat zo"n hummeltje brengt. Zo'n moppie is toch ook leuk voor de andere kinderen? Met zijn allen een kindje opvoeden is toch een mooi verbroederingsprojekt voor het gezin?

En natuurlijk kun je het wel aan. Er zijn al duizenden vrouwen op die leeftijd en ouder je voorgegaan. Dit is toch een prachtig kado. En bewaar de tranen maar voor als er echt iets ergs in je leven gebeurt. Hier huil je toch niet om?

Ik zou zeggen: buik vooruit. Haal de wieg weer van zolder en STRAAL en neem dit geluk aan.

Greet

Reactie voor op de website?

44.63. Gelezen: reactie van Greet en alle andere

Dag Greet,

Bedankt voor je reactie. Het deed me deugd. Ik heb ook bijna alle andere mails gelezen en ik moet zeggen het heeft me geholpen één en ander op een rijtje te zetten. Ik zie dolgraag kinderen, ben jong van hart, heb een goed huwelijk, verzorg mezelf zoals het hoort, ben sportief, en ga zo maar door.

Het enige wat mij absoluut stoort aan mezelf is dat ik een controlefreak ben. Dat is een overblijfsel uit mijn (toch wel harde) jeugd en de vele gebeurtenissen uit mijn leven. Alles moet gepland en volgens het boekje en iets of iemand heeft daar nu een stokje voor gestoken.

Mijn tranen houd ik inderdaad normaal voor erge zaken in het leven. Maar ik dacht dat er nu een rustige periode zou aanbreken en nu krijg ik dus die ongeplande zwangerschap op latere leeftijd. Paniek alom en verdriet omdat ik alleen maar aan de negatieve kanten denk (of dacht).

De gynaecoloog sprak aan de telefoon ook al onmiddellijk over "pillekes innemen" op mijn leeftijd (m.a.w. abortus). Gelukkig was daar mijn huisarts die mij opving en mijn paniekbui relativeerde. Morgen word ik terug getest en ik denk dat ik even op zoek ga naar een andere gynaecoloog die met mij deze gebeurtenis eens rustig wil overlopen, zodat ik alvast beter weet waar ik aan toe ben.

met vriendelijke (Belgische) groeten,
Sabina

Reactie voor op de website?

44.64. Zwaarder of drukker?

Ook ik ben 37 en al moeder van 3 kids, 16, 13 en 9. Mijn man is 30 en we wilden nog heel graag een kindje van ons samen, heb er niet lang over getwijfeld. Zijn wel meteen begonnen met proberen omdat ik overal las dat het boven de 35 niet meer zo makkelijk gaat. Nou 't was de eerste maand meteen raak en ben nu 29 weken zwanger. Moet wel eerlijk zeggen dat deze zwangerschap me zwaarder valt dan bij de eerste 3, toen was ik veel energieker. Dat zal misschien door mijn leeftijd komen, of door het feit dat we een vrij druk leven hebben. Hebben meer zwangere vrouwen van boven de 30 dit?

Nadje

Reactie voor op de website?

44.65. 28.64 Reactie op Zwaarder of drukker

Hoi Nadje,

Op mijn 23e is de oudste geboren. Na een scheiding wou ik ook graag een kindje met mijn huidige man, ik was 33 toen de 2e kwam en 34 toen de jongste kwam. Het viel me enorm zwaar, zowel de zwangerschap als de bevalling. Of het nu komt doordat je ouder bent of door een drukker leven, ik heb geen idee. Bij de laatste bevalling heb ik zelfs gevraagd om een ruggeprik maar dat kon niet volgens de verloskundige. Ook de nachtvoedingen enzovoort zijn me vies tegengevallen.

Tuurlijk ben ik heel blij met mijn 3 kinderen, maar ik zou wel een ieder die nog moet beginnen, aanraden voor de 30e te plannen.

Dominique

Reactie voor op de website?

44.66. Forum

Ook ik heb een tweeling gekregen vorig jaar (was toen 41). Ik had al twee kinderen, van 15 en 11. Ik heb veel commentaar gehad op mijn leeftijd (zowel positief als negatief). Omdat wij het gevoel hadden dat er veel meer ouders zouden moeten zijn rondom de 40 hebben wij een pas geleden forum geopend, moeder worden rond je veertigste.

Netty

Reactie voor op de website?

44.67. Denk niet te gemakkelijk!

Als ouders besluiten op een latere leeftijd nog een kindje erbij te nemen, ja waarom niet. Vooral als ze van hun nieuwe partner samen een kindje willen. Maar nu ik hier dan weer lees over kansberekeningen, dan ineens snap ik niet waar over gepraat wordt?! De kans is groter dat je een "normaal" kind krijgt. Gehandocapte kinderen zijn ook normaal hoor! En een liefdesbaby blijft dan een liefdesbaby. Ook weet je dat je op oudere leeftijd meer kans heb op een gehandocapt kind. Maar ben dan blij dat je juist nog een kind mag krijgen. Ik was 27 toen ik m'n 1ste kindje kreeg dus geen vuiltje aan de lucht. Maar was wel gehandicapt. Dus denk aub niet te makkelijk over een kindje wel/niet erbij.

Sandra

Reactie voor op de website?

44.68. Een nakomertje zou geweldig zijn

Ik ben een vroew van 37 en moeder van 4 kinderen. De oudste heeft ppd-nos en woont in een instelling voor verstandelijk beperkte mensen. Onze 2de, een meisje van 9, ook langzaam lerend. Dan komt een meisje van 7, ook naar alle waarschijnlijkheid ppd-nos. En met zekerheid zwak begaafd. Dan een lief ondeugend mannetje van 5, is kerngezond. En wij zij al bijna 5 jaar bezig voor de 5e.

Het is een groot verlangen om nog een keer zòn lief klein kindje vast te mogen houden en op te zien groeien tot een volwassenene. Dit valt in woorden bijna niet uit te leggen. En het dan erg te vinden om moeder te worden op je 40e: dat apsoluut niet!!

Ik zou willen dat daar meer respekt voor zou zijn. Ook een moeder van 40 jaar is een prima moeder, met veel ervaring!! Soms zie je een moedertje dat net een kleintje heeft gekregen zo onervaren zeulen met zòn lief klein babytje. En zo kan je zelf ondekken: wat heb ik vroeger gedaan. Dat doe je nu niet meer zo. Noem maar op.

groetjes moeder van 37.

Reactie voor op de website?

44.69. Nog iemand met hetzelfde vraagstuk

Hoi allemaal, wat een opluchting dat er nog meer vrouwen zijn zoals ik. Twee en half jaar geleden heb ik mij laten steriliseren (klemmetjes) en kort daarna ben ik gescheiden. Inmiddels ben ik sinds anderhalve week hertrouwd en heb een zoon van bijna 14 jaar. Ik ben pas 40 geworden en mijn man is pas 30, maar die wil nog een baby van mij. Dus jullie begrijpen dat ik met hetzelfde vraagstuk zit. Mijn ziektekostenverzekering vergoedt de hersteloperatie niet. Wie weet wat zoiets kost? Dat kan ik nergens vinden. En ben ik niet te oud om nog een kindje te krijgen....

Tanne

Noot van de redactie: Kijk voor meer informatie bij Zwanger na sterilisatie?

Reactie voor op de website?

44.70. Zwanger op latere leeftijd operatie geslaagd

Hallo,

zoals eerder op jullie site geweest en inmiddels de operatie ondergaan en is geslaagd, werd 100% vergoed en ben inmiddels weer thuis, 4 juli geopereerd en 5 juli s'avonds was ik alweer thuis. Wel pijnlijk maar alles is te doen en je doet het voor een goed doel. Over 5 weken terug naar het ziekenhuis voor controle en voor het groene licht. We hopen op een su6 volle zwangerschap. De operatie viel reuze mee, maar denk dat het aan de persoon ligt en wat voor pijngrens je hebt. Pijn valt reuze mee al is het hoesten en niezen minder.

wilde dit even laten weten voor al die andere moeders die de operatie nog willen of moeten ondergaan

su6 allemaal en voor vragen kun je mij mailen
groetjes

Reactie voor op de website?

44.71. Re op Christa

Hai Christa,

ook ik ben 42 jr en geopereerd aan herstel van sterilisatie en dat is geslaagd. We hebben nog geen groen licht maar dat komt nog en je bent nooit te oud voor een kindje. Je lichaam geeft het zelf wel aan en mensen oordelen toch hoe je het ook wendt of keert. Gewoon doen en negeren wat anderen zeggen.

veel su6
gr beja

Reactie voor op de website?

44.72. Leuke site voor 40+

Misschien een leuke site voor vrouwen rond en boven de 40 met kinderwens of die zwanger zijn of een kind gekregen hebben boven de 40 www.mothersover40.com.

Luna

Reactie voor op de website?

44.73. Schijnzwanger

Een tijdje geleden was ik in paniek omdat ik dacht dat ik terug (en ongepland) zwanger was op mijn 42ste. Ik vroeg toen om hulp, om raad, om steun. Die kreeg ik o.a. in een reactie van Greet. In mijn hoofd gingen de eerst negatieve gedachten zich anders gedragen. Ik begon de positieve kanten terug te zien. Tot een tweetal weken erna, bij het gynaecologisch onderzoek. Daaruit bleek dat ik alle symptonen van een zwangerschap had, maar het niet was. Het moet voortkomen blijkbaar uit een groot onderdrukt verlangen naar een kind en ik weet precies vanwaar dat komt.

Nooit gedacht dat mijn onderbewustzijn uiteindelijk zo'n reactie zou geven op mijn lichaam. Nu is eindelijk alles terug normaal, na bijna drie maanden. Want je zwanger voelen en het niet zijn is toch even slikken en doorgaan. En ergens blijft toch weer iets sluimeren van verlangen....

Zo zie je maar dat de natuur, buiten onze wil om, toch soms wel rare dingen met ons uithaalt. Ik wou jullie dit graag even meegeven. Geniet van jullie prachtige kinderen, koester ze en geef ze veel liefde en warmte. En een veilig nest. Als leerkracht kan ik jullie vertellen dat dat het aller-allerbelangrijkste is.

Sabina

Reactie voor op de website?

44.74. Twijfel en angst

Ook ik zou graag nog een tweede kindje willen maar ben heel bang voor de evt. lichamelijke gevolgen als ik zwanger zou zijn. Wat kunnen evt gevolgen zijn als je zwanger wordt op je 45ste? Reacties zijn welkom. Men adviseerde mij om het niet meer te doen.

Jeannette

Reactie voor op de website?

44.75. Tja ik wil ook nog graag een kindje

Heb 2 kinderen van 16 en 11 jaar die ik door omstandigheden niet meer zie. Heb nu inmiddels een nieuwe partner en die heeft eenkinderwens, ik ook diep in mijn hart alleen ik ben bijna 40, lijk jonger en voel me jonger en mijn hart zegt ja, maar wat zijn de consequenties en hoe groot is de kans dat je nog zwanger raakt.

Ben benieuwd naar de reacties, want ik wil nog zo graag.

Inco

Reactie voor op de website?

44.76. Een liefdesbaby?

Hallo allemaal,

Ik heb jullie verhalen gelezen en ben er in geinteresseerd. Ik ben sinds 3 jaar gescheiden en heb sinds een half jaar een hele lieve vriend die nog geen kinderen heeft. Ik heb zelf 2 jongens van 8 en 5 jaar. Ik ben 35. Ik vraag me af of er mensen zijn die ervaring hebben met een samengesteld gezin en wat de gevolgen voor de kinderen uit mijn vorige huwelijk zijn. Mijn jongens gaan regelmatig naar hun vader. Als er nog een derde zou komen, hoe zou het dan voor hen voelen dat ze naar hun vader moeten en het andere kind bij ons mag blijven? Mijn oudste is heel gevoelig en heeft een autistisch aanverwante stoornis en ik vraag me af of we hem met onze kinderwens tekort zouden doen.

Mijn vriend is er ook nog niet helemaal over uit. Hij wil wel graag een kind samen, maar of het er van zal komen? Hij is zelf ziek (een auto-immuun ziekte) en ik ben momenteel werkloos. Hebben we het kind wel genoeg te bieden, behalve heel veel liefde? We wonen nog niet samen en mijn huis is niet al te groot en wat zal de omgeving wel niet denken. Natuurlijk speelt mijn en zijn leeftijd ook mee. Hij wordt in november 40.

In mijn hart wil ik het dolgraag en ik denk mijn vriend ook, maar is het verstandig en doen we niemand tekort? Er spelen zoveel dingen en iedereen heeft zijn oordeel zo snel klaar...

Mariska

Reactie voor op de website?

44.77. Onverwacht zwanger

Ik had al 4 kinderen (8 tot 15j.), toen ik op mijn 38e plotseling zwanger bleek te zijn. Ik was blij, omdat mijn kinderwens nog niet voorbij was. Voor mijn man was dat echter anders, hij wilde beslist geen kind meer. Toen ben ik dus zo gaan twijfelen, zodat ik uiteindelijk heb besloten een abortus te doen. Dat had ik NOOIT moeten doen, want nu, bijna 2j. later kan ik het mij nog steeds niet vergeven.

Ik word binnenkort 40j. en blijf die kinderwens houden, maar voor mij zal er nooit meer een kindje komen, want ik verdien het niet meer. Mijn man heeft ook heel veel spijt dat het zo is gelopen.

Nu vraag ik mij steeds af, hoe ik toch eens een keer van mijn verdriet af kan komen. Ik denk dag in, dag uit aan die abortus. Er zijn dagen dat ik nergens toe kan komen, ik zit dan de hele dag op de bank voor me uit te staren en droom hoe leuk het had kunnen zijn.

Groetjes R.

Reactie voor op de website?

44.78. VBOK

Beste R.

Wat een verdriet heb je te dragen, ik kan me goed voorstellen dat je er behoefte aan hebt om dit grote verdriet een plek te geven!

Ik weet dat je bij de VBOK (0900-2021088 / www.vbok.nl) terecht kan, zij kunnen jou en evt. je man zeker verder helpen!

Heel veel sterkte toegewenst!

Vriendelijke groet, Sophia

Reactie voor op de website?

44.79. VBOK

Lieve R.,

De VBOK kan je hierbij helpen. Het verdriet van een abortus verdwijnt nooit echt. Je moet het echter wel verwerken, afscheid nemen van je kindje. De VBOK kan je hierbij helpen. Zelf heb ik ook een jaar lang gesprekken met ze gehad, gewoon bij mij thuis op de bank. Is ook wel prettig, in je eigen omgeving. Maar feit blijft, dat je een kindje verloren hebt, of je dit nu zelf hebt gedaan of niet maakt niet uit. Het verdriet is er niet minder om (vaak achteraf) en je mag er ook verdrietig om zijn. Accepteer, dat het bij je hoort.

Nou, lieve R. ik wens je veel sterkte met je verdriet.

Groetjes Marijke.

Reactie voor op de website?

44.80. ik ook

Hallo R.

Ik las je verhaal zojuist en weet hoe jij je voelt. Ik heb 3 zonen van mijn ex-man in de leeftijd van 14, 12 en 9 jaar. Heb sinds 4 jaar een lieve vriend en hij heeft 1 dochter van 5 jaar. Vorig jaar was ik ook onverwacht zwanger en wij wonen nog niet samen, en na veel emotionele gesprekken hebben we besloten tot abortus. Ik heb daar ook nog heel veel moeite mee sommige dagen.

Nu hebben we weer een kinderwens en ben zo bang dat het niet zal lukken, omdat ik dat toen heb gedaan. Ik ben 41 jaar, maar hoop dat het ons toch nog gegeven en vergeven word. Ik vind wel dat het nu een beetje naar de achtergrond komt, nu ik met een nieuwe zwangerschap bezig ben.

Ik wens je heelveel sterkte, maar je kunt moeilijke dagen hebben.

Dianne

Reactie voor op de website?

44.81. Onverwacht zwanger

Bedank voor jullie lieve reacties, dat doet mij echt goed. Ik heb meerdere malen gesprekken gehad, met verschillende psychologen, maar ik heb er niet echt veel aan gehad. Het moeilijkste van alles is, dat ik nog steeds met die kinderwens bezig ben, daar kan ook niemand mij bij helpen. Voor mijn gevoel verdien ik gewoon geen tweede kans, misschien onzin, maar dat blijft maar door mijn hoofd heen malen.

Mijn man heeft het er ook moeilijker mee dan verwacht, en soms komen we er niet uit met z'n tweeën. Ons huwelijk wordt er op deze manier niet beter op.

Groetjes R.

Reactie voor op de website?

44.82. Dat is dan een geluk

Hallo allemaal,

Ik vind dat je jezelf dan wel heel gelukkig mag prijzen, alles gezond... Ook mijn partner en ik wilden graag een liefdesbaby. Ik had 2 dochters uit mijn 1e huwelijk en was gesteriliseerd. Dat heb ik ongedaan laten maken, en na een half jaar was ik zwanger. Na 41 weken is ons zoontje geboren met een anencefalie, en is na 3 dagen overleden. Mijn dochters waren toen 13 en 8. Een verdriet, dat is niet meer normaal.

Maar verder en weer proberen. Het jaar nadat ons zoontje was overleden, kreeg ik een bbz. Het jaar daarop een miskraam (vóór de 12 weken) en het jaar daarop, na een ivf behandeling, was ik zwanger van een tweeling, waar al vrij vlug 1 hartje niet meer van klopte, en na 16 weken ook het andere hartje stopte. Na een gewone bevalling hebben ze ons dochtertje onderzocht en ook zij had een afwijking: trisomie 13, wederom niet met het leven verenigbaar.

Dit laatste is nu 4 jaar geleden. Vanaf die tijd ben ik ook niet meer zwanger geweest. Maar ik heb er ontzettend veel moeite mee nu mijn nu inmiddels 20 jaar oude dochter een paar weken terug thuis kwam om te vertellen dat ze zwanger is.... Ik ben nu 38 jaar en zou zelf nog zo graag een kindje willen

Monique

Reactie voor op de website?

44.83. leuke site

Dit is ene leuke site voor vrouwen die en kinderwens hebben rond de veertig: zulu.messageboard.nl/13033.

Reactie voor op de website?

44.84. Bijna 37 en graag 2e kind

Ik ben bijna 37 jaar en wij hebben een mooie dochter van net 13. Door gezondheid vriend (ME) heel lang gewacht met 2e kindje. Klokje tikt door en wij starten nu met IVF. (medische indicatie vriend door ME) Spannend, spannend. Heb ik wel een kans? Wie heeft hier ervaring mee? Graag reacties...

Marijke

Reactie voor op de website?

44.85. Zwanger worden op oudere leeftijd

Bijna 40 en overtijd. Heb al 2 kinderen van eerdere huwelijk van 16 en 11 jaar, beide gezonde kinderen, nu bewust gekozen om zwanger te worden. En ja, als het goed is doe ik dit weekend een test. Pfffffff ben benieuwd.

incognito

Reactie voor op de website?

44.86. 41 en zwanger van de 4de

Hallo,

Jeetje zeg wat een boel reacties! Ik heb eigenlijk nooit nagedacht over mijn leeftijd. Ik kreeg onze oudste dochter toen ik 34 was daarna heb ik nog een zoontje gekregen en nog een dochter. Ik ben nu 41 en ben 34 weken zwanger van de 4de.

Ik heb dus eigenlijk nooit bewust stil gestaan bij mijn leeftijd. Ons gezinnetje is compleet met ons 4de kindje straks. Ik heb wel voor deze zwangerschap 2 miskramen gehad binnen een jaar, maar was toch redelijk snel weer zwanger. Ik merk ook dat het een stuk zwaarder is nu maar dat komt ook omdat ik er al 3 heb rondlopen en je dan niet echt rust kunt nemen.

Ik zou zeggen als jullie het beiden graag willen en er zijn geen medische redenen om het niet te doen.... Ga er dan voor!

Succes! Francisca

Reactie voor op de website?

44.87. Consequenties

Ik vind het heel fijn dat iedereen gezonde kinderen heeft. Ik hoor alleen op deze site alleen ik ik ik. En je kan toch testen? Als een kind niet gezond is kan je testen wat je wil maar het kind wordt er niet gezonder op. Als je kiest om zo oud moeder te worden kan je toch niet zeggen: "ik laat het testen is het niet goed dan laat ik het overlijden." En welke moeder gaat met haar kind een risico nemen met gevolg overlijden? 0.5% kans. No way never nooit bij mijn kind.

Als moeder vecht ik als een leeuw voor mijn kind en zijn het mijn allesjes. We hebben het hier over kinderen die evengoed gelukkig kunnen worden. Moeten jullie niet meer aan de kinderen gaan denken ipv aan jullie zelf. Iemand van 50 lijkt mij ook niet ideaal voor een puber, generatiekloof en ouderdom. Iemand van 40 heeft al 1%kans op een kind met syndroom van down en 45 2% en dit zijn niet de enige risico's. Ga je dit risico aan, neem dit dan. Denk aan jullie kindjes.

Michelle

Reactie voor op de website?

44.88. Ieder zijn keuze

Ik denk dat iedere moeder aan haar kind denkt hoor als ze aan kinderen beginnen en niet iedereen heeft het voor het kiezen, hoe zijn/haar leven loopt. Ik ken genoeg jonge mensen die een gehadicapt kindje kregen, zodra je aan kinderen begint loopt je een risico.

Ik vind dat iedereen voor zich moet beslissen wat hij/zij aankan of niet en trouwens 50 jaar is echt niet te oud voor een puber, je bent zo jong als je je voelt. Vroeger waren er wel meer oudere ouders en mensen werden sneller oud, in deze maatschappij ben je met 50 juist nog jong en het kan voordelen hebben als je de overgang hebt gehad en je kinderen dan pas gaan puberen.

Alles heeft voor en nadelen, ik was jong moeder en ouder moeder, ik was 39 jaar toen mijn jongste kwam en ik heb niet getest, ik neem het zoals het komt en dat is mijn keuze. Bij mijn oudste was ik erg jong (ook weer niet goed volgens velen) en mijn kinderen zijn goed opgevoede mensen, ze zijn gelukkig doen het goed op school, hebben veel vrienden. Mijn jongste is in een warm nest terecht gekomen en ja ik zal 50 jaar zijn als ze gaat puberen, maar ik ga met mijn tijd mee, ik ga met mijn oudste mee naar concerten van groepen die zij leuk vind, je blijft juist jong met je kinderen, want ik zing nu al 17 jaar klap een sin de handjes en het verveelt nooit.

Iedereen moet die keuze maken die bij hem/haar past, niemand heeft iets aan een kind met een moeder die niet gelukkig is. En wat ik het allerliefste zou willen is nog heel stiekum 1 keertje opnieuw mama worden (al zit dat er waacchijnlijk niet meer in) en ja ik ben nu 40 jaar (maar nog precies hetzelfde mens als toen ik 23 was).

Als je geen risicos wilt dan moet je helemaal nooit aan kinderen beginnen.

groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

44.89. 7de kindje op komst

Ja hoor, ik heb hetzelfde gevoel als jij. Ik ben nu 15 weken zwanger van mijn 7de kindje, ben 39 jaar en word ook ongerust gemaakt vanwege de verhoogde risico`s op een chromosoom afwijking enz.

Het gevoel wat jij beschreef had ik dus ook, is dit nu de laatste?? Kan en mag het niet meer?? Wat zal de omgeving wel niet allemaal over ons zeggen...

Weinig mensen weten dan ook dat ik nu weer zwanger ben, terwijl ik zelf in en in gelukkig ben en het wel van de daken zou willen schreeuwen! De verloskundige had ook wel zo haar twijfels en adviseerde een screenings onderzoek met 12 weken, hieruit bleek mijn persoonlijke risico 1 op 140. Ik voel mezelf fantastisch maar slaap nu toch slecht hierdoor. Ben blij dat ik deze site heb gelezen!!

Gelukkig ben ik niet de enige "oudere" moeder van een groot gezin met de wens voor nog meer kindertjes.

gr.Maria

Reactie voor op de website?

44.90. Ieder zijn keuze

Maria, ik heb bij mijn laatste kindje een nekplooimeting gehad en de plooi was veel minder dan 1 cm en voor mij was dat goed. Die berekening die je krijgt neemt je leeftijd mee, dus je krijgt altijd een uitslag die minder goed is gewoon al vanwege het feit dat je 39 bent. Dus ik denk niet dat je je ongerust moet maken. Laat gewoon een extra echo maken.

De vk mag jou niet ongerust maken hoor, haar taak is het om jou te begleiden en naar jouw wensen te luisteren. Ik heb met 18 weken een pretecho laten maken, omdat ik voorbereid wilde zijn als er iets ernstigs was. Maar het werd een prachtige DVD van mijn meisje (wat ik toen nog niet wist).

Ondanks alles hadden ze niet door dat ze erg groot was, een gezonde dame van 4930 gram. Wees gelukkig met je zwangerschap en geniet ervan, voor je het weet is het voorbij. En laat je niet ongerust maken door van alles en nog wat.

Niemand weet wat het leven brengt en met een kind dat gezond geboren wordt kan ook nog van alles gebeuren als ze later groot zijn. Als jij je ongerust maakt, vraag je gewoon om een extra echo, ik heb hem zelf betaald maar het gaf me zoveel vertrouwen.

En ik moet zeggen ik ken genoeg jonge moeder met kindjes die anders zijn, die zouden ook allemaal getest moeten worden.

Geniet van het frummeltje in je buik.

groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

44.91. Ga er voor

Hallo,

Ik zeg ga er gewoon voor. Je krijgt geen garantie voor het krijgen van een gezond kind en dat je meer kans hebt op het krijgen van een kindje op oudere leeftijd met een chromosomenafwijking, daar geloof ik niet zo in.

Ik kreeg zelf toen ik 32 was een zoontje met trisomie 13. Er werd gezegt dat het niet met het leven verenigbaar was. Mijn zoontje zou binnen een week overlijden. Toen hij een week oud was werd er gezegt dat hij binnen een maand zou overlijden. We zijn inmiddels vijf jaar veder en met mijn zoontje gaat het goed. Het is een heerlijk, vrolijk ventje die van het leven geniet en altijd heel tevreden is. Hij is het zonnetje in mijn leven. Als je op de site van trisomie 13 kijkt dan zijn het toch vaak jongere ouders.

In iedere zwangerschap zijn risicos. En ik vind als je voor kinderen kiest en het word je geschonken om een kindje te krijgen ga er dan ook 100% voor ongeacht als het kindje gezond is of niet. Ook de kinderen die ziek ter wereld komen zijn een groot geshenk.

Groetjes helena

Reactie voor op de website?

44.92. 40, 4 kids en toch weer kinderwens

Hallo allemaal,

Wat ben ik blij te horen dat ik niet de enige ben met nog een kinderwens! Heb zelf 4 kids van 14,10,8 en 5 jaar. Ben 4 jaar geleden gescheiden en heb vriend van dezelfde leeftijd..Kortom, wij willen graag nog een kindje samen! Het probleem is alleen dat ik bij de eerste zwangerschap Helpp Syndroom heb gehad en het schijnt dat je bij een eerste kind van een nieuwe partner een groot risico hebt dat je dat dus weer krijgt.

Ik twijfel(de) dus enorm, alleen de vierde zwangerschap was probleemloos. Helaas is mijn vriend op dit moment nog vaak in het buitenland dus we lopen steeds de vruchtbare periode mis om te "oefenen". Volgende maand is dat afgelopen en hebben we besloten er toch voor te gaan. Ondanks alle twijfel, ondanks de waarschijnlijk negatieve reacties van omgeving en artsen. Door een kind blijf je zelf jong en ik weet zeker dat ik de kleine genoeg te bieden zal hebben.

Het grootste probleem vind ik dus eigenlijk mijn leeftijd. In november 2007 word ik 41.

Karen

Reactie voor op de website?

44.93. Ik ben een nakomertje

Ik ben dus zo'n kind van oudere ouders. En ik heb een ongelofelijk fijne jeugd gehad. Oudere ouders hoeven niet meer zo nodig overal bij te horen, ze hebben alles al wel gezien en gehoord en een eigen mening gevormd. Natuurlijk botste het wel eens maar medelijden met een nakomertje hoeft niemand te hebben!

Petra

Reactie voor op de website?

44.94. Twijfel

Hallo,

Toch wel fijn om verschillende reacties en ervaringen te lezen. Wij zijn ook een samengesteld gezin met 4 dochters in de leeftijd van 11 t/m 15 jaar. Mijn meiden wonen bij ons, de andere twee bij hun moeder en zijn hier om het weekend en in de vakanties. Gaat allemaal prima en is een gezellige meidenboel. Mijn man (bijna 40) zou echt zo graag nog een kindje van ons beiden willen, echt een kindje van ons samen en laat dit regelmatig vallen. Ik (bijna 38) zou het "gevoelsmatig" ook helemaal geweldig vinden, maar dan gaat het verstand ook werken;-

* mijn man is ruim 10 jaar geleden gesteriliseerd, dit moet weer ongdaan gemaakt worden, lukt het allemaal dan nog wel en hoelang duurt het voordat hij weer hersteld is?

* Ben ik niet te oud? (ik ben overigens niet bang voor reacties van de buitenwereld), maar meer omdat onze kids nu al zo zelfstandig zijn en je weer opnieuw gaat beginnen, hoe zal ik dat gaan ervaren?

* Kan ons kindje dat wel gewoon "kind-zijn" als het opgroeid tussen grotere meiden?

Wie heeft een soortgelijke situatie meegemaakt en wil zijn/haar ervaring met mij delen.

Groetjes, José

Reactie voor op de website?

44.95. Nog een erbij op oudere leeftijd, hoezo niet doen?!

Niet kiezen voor nog een kindje als je ouder bent? Tuurlijk is er het nadeel van de oudere vader en moeder. En ja, het kan zijn dat het kindje alleen met papa en mama opgroeit. Maar eerlijkheidshalve mag je de leuke dingen niet vergeten! Zoals het hebben van een ervaren vader en moeder die veel tijd voor je hebben als grotere kinderen al het huis uit zijn. En wat dacht je van logeren bij je broer of zus, die overal supertrots met jou naartoe gaan?

En dan is er nog het feit dat je feitelijk maar een klein deel van je leven bij je ouders verblijft, en juist dat deel zou een doorslag moeten geven? Het grootste deel van je leven ben je zelfstandig en verzamel je zelf de mensen om je heen die je leven verrijken, dus het hebben van oude ouders is dan maar jammer, maar echt niet meer jammer dan gescheiden ouders, hele jonge ouders, ruzie-makende ouders, armoedige ouders en ga maar door.

Ikzelf ben in ieder geval heel erg blij dat mijn ouders niet voor mij gedacht hebben en ik er gewoon mag zijn! Midden in deze wereld met ellende en pech, maar vooral ook met geluk, een gezond lijf en het vermogen om mijn eigen keuzes te maken! Een baby op oudere leeftijd? Daar is in ieder geval heel goed over nagedacht en dat kindje is heel gewenst! Volg je hart!!!

Brigitte

Reactie voor op de website?

44.96. Volg je gevoel, mensen kletsen altijd

Wij hebben ook een samengesteld gezin, ik heb 3 grote zonen uit mijn eerdere huwelijk, mijn nieuwe vriend had zelf geen kinderen, mijn leeftijd is 42 jaar, ik heb op mijn 40ste onze dochter gekregen en ben nu 5 weken zwanger, sommige mensen zullen vast negatief reageren en andere zullen blij voor ons zijn, maar wat telt is dat mijn vriend en ik het willen en dat ons gezin goed draait. Volg je gevoel mensen kletsen altijd.

Wilhelimien

Reactie voor op de website?

44.97. Help

Hey, ik ben 43 jaar en mijn huwelijk is op de klippen gelopen.Ik heb mij toen ik 30 was onder druk laten steriliseren. Heb daar erg mee ingezeten nadien. Mijn nieuwe vriend(klikt ongelooflijk goed) heeft nog een grote kinderwens en ik kan me daar helemaal in terugvinden. De arts heeft me 2 mogelijkheden voorgesteld. Of een operatie met een slaagkans van 50 à 70% om dan op natuurlijke manier terug zwanger te worden. Of IVF met maandelijks 15 % kans op zwanger worden.

Ik zou dus echt niet weten voor wat ik moet kiezen. Tevens heb ik ook wat bang hoe mijn 2 kinderen en zijn zoon zullen reageren. Als iemand daar ervaring mee heeft dan is goede raad welkom. Negatieve kritiek moet echt niet. IK weet ook wel dat het niet simpel is waar we aan beginnen.

Laura

Reactie voor op de website?

44.98. 49 en overtijd...

Beste mensen,

Loop al een paar dagen met vraagtekens rond. Zwanger, of toch plotseling duidelijk in de overgang? Tot nu toe nog niet veel van gemerkt. Eigenlijk moet ik gewoon een zwangerschaps- of toch maar een overgangstest doen? Weet het gewoon even niet en schuif het nog maar een paar dagen voor me uit. Sorry voor deze vage bijdrage; wilde gewoon even m'n verwarring van me afschrijven.
Joke

Reactie voor op de website?

44.99. Voor Joke

Beste Joke,

Ik zou voor je eigen gemoedsrust een zwangerschapstest kopen. Weet niet hoeveel dagen je overtijd bent maar doorgaans kan je het beste een dag of 4 wachten voor je de test doet.

Groetjes, Marijke

Reactie voor op de website?

44.100. spannend Joke

Beste Joke

Wat een schrik voor je om niet te weten ben ik nu zwanger of zit ik in de overgang. Ik had al lang die test gedaan. Ik was veertig en dacht hetzelfde. Maar was wel degelijk zwager en wel van een tweeling! Zeer gewenst die zwangerschap daar niet van. We hadden niet het idee dat het nog zou lukken na drie kinderen, maar gelukkig dan toch nog. Voor mij wel, gezien mijn leeftijd, op de valreep. Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn, maar onze oudste was al bijna tien en de jongste dik vijf. Ze vonden het allemaal super en het voordeel is dat ze je goed kunnen helpen als ze al wat ouder zijn. Ze zijn nu 15,13,10 en onze tweeling is nu vijf.

Het is hier super gezellig en de oudsten passen geregeld op. Ik ben echt blij dat de jongsten een tweeling is, het was het eerste jaar even druk maar gezien het leeftijdsverschil hebben onze jongste twee veel aan elkaar. Toch spannend voor je op deze leeftijd.Ik hoop nog wat van je te horen over het verloop.
Jessica

Reactie voor op de website?

44.101. Sterilisatie ongedaan maken

Ik ben een moeder van 44 jaar , ik ben gesteriliseerd en heb er veel spijt van. Wie weet een ziekenhuis die de sterilisatie ongedaan wil maken? IK heb zelf 5 kinderen en wil graag van myn nieuwe vriend nog een kleine erbij.

Wie o wie kan me hierbij helpen? alvast bedankt, Diana

Reactie voor op de website?

44.102. Sterilisatie ongedaan maken.

Hallo allemaal.

ik wil jullie even allemaal goed nieuws geven, ook ik wil mijn sterilisatie ongedaan laten maken. Na lang nadenken met manlief, hij heeft 3 kinds, ik heb er 2 en alle 5 wonen bij ons, ik heb na mijn jongste een lomgembolie gehad en mocht van mijn gyn in nederland geen anticonceptie waardoor sterilisatie voor de hand lag. Maar soms kunnen er dingen in je leven veranderen zoals scheiding etc.

Nou goed, we hebben vandaag onze eerste afspraak gehad in Genk, ik heb al veel gelezen over de zware operatie die ik moest ondergaan en de gyn zei gelijk met uw achtergrond (longembolie) begin ik er niet aan. Wat een klap was dat. Hij zei gelijk, we gaan het met ivf doen, geen operatie's, geen verblijf in het zh, wel hormonen prikken eitjes eruit halen, bevruchten en terug plaatsen. De kans is dan nog groter dan na een operatie.

Tuurlijk vald een ivf niet mee, en heb ik kans op een meerling. Ik denk er zeker niet te licht over. Nu is het ook zo dat ik in Belgie woon en alles vergoed krijg van de ziekenfonds. Maar mensen op deze manier kan het dus ook, je hoeft geen zware operatie te ondergaan als je gesterilisteerd bent. Ben je niet in Belgie verzekerd, neem zeker kontact op in Genk, aangezien de pijzen daar veel lager liggen dan in Nederland. Ik moet 21 januari terugkomen, dan gaan we hormonen prikken.

Ik houd jullie op de hoogte
groetjes Kim

Reactie voor op de website?

44.103. Voor Kim

Beste Kim

Ik hoop voor jullie dat het snel zal lukken op deze manier.Wat ik wel raar vind dat jou gyn het niet verstandig vind om te kiezen voor een operatie gezien jou verleden met een longembolie. Na je bevalling loop jij ook een risico op weer een embolie. Je zal na je bevalling zes weken preventief antistolling moeten krijgen.

Ook ik heb 18 jaar geleden een longembolie gehad en na elke bevalling antistolling gekregen. Ik heb na die longembolie zelfs nog twee operaties ondergaan, waarna ik antistolling kreeg. Dus ik snap niet zo goed wat de bezwaren zijn van je gyn. Tegenwoordig kan het ongedaan maken van een sterilisatie toch ook via een kijkoperatie?.

Jessica

Reactie voor op de website?

44.104. Wil er ook nog een bij!

Ik voel precies hetzelfde als jij... nu ben ik dan niet ongepland zwanger maar heb we nog een kinderwens. Ik las dat je ook een controlefreak bent net als ik. En als ik dit zo lees dan heb je ook zo'n moeilijke jeugd gehad, waarin ik me heel goed herken in hoe je je voelt. Terwijl ik een zoon heb van 15 -bijna 16- en een zoontje van 19 mnd. Mijn oudste komt uit een ander huwelijk. Maar met mijn nieuwe partner ben ik al tien jaar samen en gaat nu heel goed. We hebben nu die kleine erbij, maar beginnen toch weer te dromen over een derde.

Zoals ik al zei ben ik ook een contolefreak en vindt alles eng wat betreft het niet op een rij krijgen terwijl ik daar toen ook bang voor was. Maar alles is goed gekomen. Wat ik wil zeggen is alles gaat vanzelf en als controlefreak krijg je hoe dan ook altijd alles geregeld. Het is je kracht maar kan ook je valkuil zijn. Hoe dan ook je redt het altijd... sterkte!!

mamavan2

Reactie voor op de website?

44.105. 42 zwangerschapswens.....

Ongesteld geworden vandaag, toch weer teleurgesteld! Jullie site beurde mij op. Heerlijk, het gevoel niet de enige te zijn. Ik ben 42 jr, ben al 6 jaar heel gelukkig met mijn vriend en samengesteld gezin, 2 eigen dochters van 9 en 11 en 1 dochter van 8 van mijn vriend.

De wens voor een liefdesbaby speelde bij mij al vanaf het begin. Mijn vriend gaf 2 jaar geleden groen licht. Maar op 1 voorwaarde, niet via het medische circuit. De liefdesbaby is welkom als hij/zij spontaan zich aandient. Ik heb me wel door een gynaecoloog laten onderzoeken met als uitslag, dat ik een normale eisprong heb en de echo van mijn baarmoeder er prima uitzag ofwel, dat ik gewoon zwanger zou moeten kunnen worden.En nu raden jullie het al, na 2 jaar nog niet zwanger! Maar van IVF is dus geen sprake als het aan mijn vriend ligt. Onze relatie is verder echt top en ik geniet daarvan. Iedere keer als ik ongesteld word is hij lief voor me en merk ik, dat hij het ook jammer vindt. Zijn er meer vrouwen die met dit probleem zitten...? Is er een andere medische methode voor mij om toch mijn kans op zwangerschap te vergroten????? Heeft iemand ervaring met Follistim...?

Reactie voor op de website?

44.106. Heel hoopgevend!

Hallo,

Ik ben 45(!) en hoop ook nog moeder te worden, al besef ik dat mijn kans om met eigen eicellen zwanger te worden nu wel heel klein worden. Ik heb momenteel zelfs geen parnter (ben op zoek), en een BOM worden zie ik niet zitten. Volgens het gyneacologisch onderzoek is alles nog in orde (baarmoeder, eileiders, enz.) en zou alles nog moeten functioneren. Met mijn hormonen is ook nog alles OK.

Weten jullie wie mij hoop geeft? Wendy Van Wanten, bij haar lukte het nog op 47j!. Surf eens naar: www.mothersover40.com, en typ eens in google in: stories of pregancy & birth over 44y. Heel moed- en hoopgevend.

Succes! Karin

Reactie voor op de website?

44.107. 44 en zwanger

Hoi,

Nou ik ben 44 en net zwanger. We hebben een samengesteld gezin met 7 kids. Twee kleintjes van 6 en 7 van mijn huidige man (de moeder van de twee is overleden) 3 kids van mij waar twee al bijna de deur uit zijn (18 en 19) mijn zoon van 7. Dan wonen er nog 2 bij de exvrouw van mijn man. Zij komen om de week en het gaat allemaal prima.

Een kindje van ons samen was een droom, die dacht ik niet te realiseren was. Een dikke maand geleden ben ik gestopt met de pil. Samen hadden we zoiets van als het spontaan zou gebeuren, zou het zo moeten zijn. Vanmorgen heb ik een test gedaan, normaliter zou ik een paar dagen geleden ongesteld moeten zijn geworden... heel vaag toonde zich een blauw streepje.... Geweldig!!! Ik kan het nog steeds niet geloven.

Tegelijkertijd speelt de vraag op: zou het echt zijn? Op mijn leeftijd? Het zou toch moeilijk gaan (of misschien helemaal niet meer). Ik ben 44, sport veel, eet gezond, heb een supergezin, maar toch een kindje van mijn grote liefde en mij samen, een kindje dat een schakeltje vormt met de rest van het gezin. Een wonder vind ik het!

Tuurlijk ben ik ook bezorgd of het goed zou gaan, of de kleine gezond zal zijn. Ik kan het nog steeds niet geloven. (moest dit even kwijt)

Annet

Reactie voor op de website?

44.108. We gaan voor ivf!

Hallo lieve grootgezins managers

Hoe begin ik te vertellen. Bij het begin. 12 jaar geleden ben ik na 3 kinderen bevallingen van 3 prachtige jongens gesteriliseerd. Ik was 26 en hoe mijn leven verder zou verlopen kon ik toen niet weten. 10 jaar geleden zijn mijn ex man en ik uit elkaar gegaan.

Nu sinds 5 jaar, waarvan 3 getrouwd. En samen met mijn man die ook 2 kinderen uit zijn eerste huwelijk heeft, jongen 16 en meisje 12 en mijn 3 boys 15 14 en 11, vormen we een leuk gezin. Voor anderen klinkt het veel, mwah ik vind het gezellig druk. Al 4 jaar lopen we met de gedachten wel een kindje samen of niet. Vooral laatste 2 jaar bleef het maar broeden.

Ik heb maar weer een baan in horeca genomen op een groot vakantie park. En ik heb daar erg leuke collega's enz, het is echt een andere wereld bij cp... Maar het verlangen blijft. Voor onszelf de knoop door gehakt. Heb mijn werk opgezegd.

En nu, 6 juni, hebben we ons eerste gesprek, ben nu 38 en mijn man 44. Het is allemaal heel spannend. Jammer genoeg kan ik nog niet van de daken schreeuwen dat we er voor willen gaan, aangezien genoeg mensen zullen zeggen: nog een erbij!! Nu krijg je al vaak zoiets van jeetje wa veel kids. Maar zou graag weten hoe het allemaal kan gaan en of er iemand is die dit ook heeft mee gemaakt. Hoe ik me een beetje kan wapenen tegen de reactie's (trek me negatieve reactie's nogal aan). Hoe gaat ivf in belgie etc???

Ik wil heel veel weten. je mag me mailen of msn op . Ben hier graag goed voorbereid. Heb nu al een gelukzalig gevoel nu we de keuze hebben gemaakt.

Heel veel dank alvast voor het lezen en jullie reactie's, Nancy
En liver niet van die goed bedoelde negatieve reacties.

Reactie voor op de website?

44.109. Groot gezin

Hallo Rebecca,

ik wilde even op jou reageren. Zelf heb ik 3 kinderen, 11, 8 en 1,5 jaar oud. De laatste was voor ons een geweldig wondertje. Maar dat jij dan durft te zeggen dat het voor zo'n kind helemaal niet leuk is om altijd maar met z'n ouders te zijn. Wat dacht je van kinderen die geen broertjes of zusjes hebben. Zijn die kinderen dan zielig. Ik kan alleen maar zeggen: geweldig zo'n nakomertje en kinderen houden je jong. Ben zelf 40 jaar.

Monique de V.

Reactie voor op de website?

44.110. Zwanger en 41

Hallo,

ik heb dus ook al 2 grote kinderen, 1 van 19 en 1 van 16. Ben zelfs al oma van een prachtige kleindochter. Heb een nieuwe relatie en deze man had dus geen kinderen en we wilden dolgraag een kindje erbij. Ben gestopt met de pil en was na een half jaar zwanger. Dus het kan wel hoor.

Jeanny

Reactie voor op de website?

44.111. Nog 1 erbij op latere leeftijd

38 jarige twijfelaar

heb twee prachtige dochters en heb nog wel het verlangen naar een kleine. We zijn 9 maanden geleden geemigreerd en hebben een eigen zaak. Ruimtegebrek aangezien we maar 2 slaapkamers hebben. Niet echt goede timing voor een baby. Dus twijfel ik heel veel.

Maar kan niet te lang wachten vanwege mijn leeftijd.

Kan iemand mij advies geven? Vind het super dat iedereen er zo open en eerlijk zijn ervaringen vertelt en ik wens iedereen het allerbeste met hun gezinnetje.

groetjes Christina

Reactie voor op de website?

44.112. Leeftijd speelt wel degelijk een rol

Je zult het niet geloven, maar ik ben al 36. Je hoort het goed "36".

In Nederland is het gebruikelijk je kinderen te nemen tussen 28 en 35 jaar. Daarvoor ben je te jong en daarna ben je te oud. Tussen die leeftijd krijg je geen opmerkingen en is iedereen blij voor je.

Ik was dus te jong, want ik kreeg onze kinderen op 23, 25 en 27 jarige leeftijd. De opmerkingen waren niet van de lucht. Vreselijk vond ik het. Om iedereen een goed gevoel te geven, heb ik me, na de derde, direct laten steriliseren. Daar heb ik dus spijt van

Nu ik 36 ben en heel graag een vierde wil, zijn de opmerkingen weer niet om naar huis te schrijven:

Die opmerkingen zorgen ervoor, dat ik me er behoorlijk down onder voel. Ik voel me echt oud. We komen nooit meer in de speeltuin, vieren geen sinterklaas meer en slapen ieder weekend tot 10 uur uit. Leuk? Nee!

"Volg je gevoel" zeggen alleen de mensen, die ver van me afstaan. Ga sporten of op kookles. En zelfs "koop een hond", of dat dat helpt.

Geld is bij ons helemaal geen probleem en aan liefde geen gebrek. De leeftijd van mij, mijn partner en de kinderen is het probleem.

Moeder met grote twijfel

Reactie voor op de website?

44.113. Leeftijd speelt geen rol

Tja wat willen jullie nu zelf? Gezien de punten die jij hier neerzet gaan die niet van jullie zelf uit maar van je omgeving die vind het eingelijk wel welletjes zo. Het is een hele stap voor je om de sterilisatie ongedaan te maken. Als je dit besluit dan is het jullie beslissing om voor een volgende zwangerschap te gaan.

Zoals je hier op deze site hebt kunnen lezen zijn jullie echt niet te oud en zijn jullie ook niet de eerste die daar over twijfelen. Volg jullie gevoel, wat is daaar verkeerd aan? Gezien jullie financiele situatie ook geen vuiltje aan de lucht.

En nou ja zeg te oud? Zie jij je als 37 jarige niet meer achter een kinderwagen lopen? Wat maakt de leeftijd uit van je kinderen? Misschien worden het er wel twee. Leuk toch?

Jessica

Reactie voor op de website?

44.114. Onze wens: een baby, maar ik ben al 40, wel of niet proberen?

Hoi allemaal,

Als ik deze site lees, krijg ik toch weer wat minder twijfel, alle verhalen die ik lees geven me toch een beter gevoel dat ik mn hart maar moet volgen. Ik ben een moeder van 40 jaar en heb 3 kinderen. Ik ben gescheiden en woon nu een jaar lang samen met mijn huidige vriend. Mijn jongste zoon van 9 woont bij ons. We zijn supergelukkig met elkaar. Mijn andere kinderen van 16 (meisje) en 13 (zoon) wonen bij hun vader, en komen zeer regelmatig langs.

Mijn vriend is 14 jaar jonger dan mij en heeft zelf geen kinderen, hij heeft wel een kinderwens en ik wil hem daar heel graag in tegemoet komen. In het begin twijfelde ik heel erg, wilde het wel heel graag. Maarja de leeftijd 40, dat hield me tegen. Nu ik dit hier allemaal lees, krijg ik het gevoel dat ik helemaal niet meer moet gaan twijfelen want mn hart zegt ook: ga ervoor, als het nog mag lukken natuurlijk.

Ik denk er steeds vaker aan ben en nog wel aan de pil. Vind het ook wel eng om het familie te vertellen, die reacties.. Denk dat ze niet erg positief zullen zijn. Dat houdt me ook tegen. Ik weet dat ik me daar niks van aan moet trekken, want als het er eenmaal zou wezen zouden ze er hartstikke gek mee zijn, en komt onze liefste wens uit.

Mijn kinderen heb ik al gevraagd of ze er problemen mee zouden hebben. Maar die waren wel positief, zouden het heel leuk vinden als er nog een baby zou komen. Dus mijn twijfels zijn al minder. En mijn vriend zou echt een supervader worden (hij is ook een echte schat voor mijn zoon van 9). Doen dus of toch maar niet?? pfffff word gek van mezelf.

groetjes Jacqueline

Reactie voor op de website?

44.115. Baby wel of niet op je 40e

Hoi Jacqueline,

Als ik jou was zou ik er gewoon voor gaan. En op een 4e krijg je toch wel commentaar of je nu 40 bent of 30. Maar je moet het toch samen groot brengen, en je moet zelf het kind kleden en voeden en er zelf voor uit bed en het zelf 9 maanden dragen. Daar heeft de rest van je omgeving toch niks over te zeggen.

groetjes Conny (bijna moeder van 4)

Reactie voor op de website?

44.116. aan Jessica

Ik vind het fijn , dat je zo openhartig bent. Eigenlijk had ik al besloten dat er geen kindje meer bij gaat komen. Ik was zo ontzettend in de war en heb nu meer rust in mijn hoofd. Dit wilt niet zeggen, dat het verlangen verdwenen is.

Bedankt!
Daniëlle

Reactie voor op de website?

44.117. 44 niet te oud?

Hoi allemaal,

Ik ben 44 en wil zo graag nog een kind. Heb mijn grote liefde van vroeger ontmoet maar ik twijfel heel erg of ik het wel moet doen. Ik heb al 2 kinderen van 15 en 12 en ik ben gesteriliseerd.

Iedereen in mijn omgeving zegt NIET DOEN, je bent te oud en alle risico's.

Maar mijn hart zegt wat anders.

Simone.

Reactie voor op de website?

44.118. Zwanger

Hoi ik heb een vraag. Aangezien ik ook bijna 40 ben en al 2 kids heb 12 en 9 jaar, vroeg ik mij af of het lang heeft geduurd voor je weer zwanger was. Mijn nieuwe vriend en ik willen graag samen een kindje. Je hoort veel dat je op latere leeftijd veel moeilijker zwanger raakt. Weet iemand hoe je je vruchtbaarheid kunt bevorderen?

Ellen

Reactie voor op de website?

44.119. Reactie op 39.118

Ligt er denk ik aan per persoon. Ik was toen 39 en binnen 1,5 maand zwanger.

Bij de 2 oudste kinderen was ik ook binnen 2 maanden aangeteld. Succes.

Anita

Reactie voor op de website?

44.120. Wil ook nog een kindje maar ben ook geholpen

Hoi ik ben een jonge meid van 35 en heb drie kinderen. Mijn oudste is 17 en de andere twee zijn net 13 jaar geworden, nou dat is een tweeling. En omdat mijn ex man en ik aan beide kanten tweelingen hadden, heb ik mij laten helpen. Nou dat is het domste wat ik ooit heb gedaa. Nu ik al bijna 4 jaar een schat van een vriend weer heb, wil ik eigelijk ook een liefdesbaby. Maar de kosten om het weer ongedaan te laten maken rijsen wel de pan uit. Ik ben er eens achteraan geweest, en dat is nogal duur werk. En dan heb je nog geen 100% zekerheid dat het lukt. Maar ik denk er nog aan om een kindje er bij te nemen, bv kunstmatig in brengen als dat lukt.

gr Tanja

Reactie voor op de website?

44.121. 41 en we willen een liefdeskindje

Hallo,

Ik was 40 toen ik mijn sterilisatie ongedaan heb laten maken. Dat is nu ongeveer 3 mnd geleden. Kan iemand mij vertellen, die hetzelfde had, hoelang het duurde voor dat jullie zwanger waren> Wij willen zo graag een liefdeskindje. Ik ben nu net 41. Uit mijn vorige relatie heb ik 2 kids van 20 en 14 jr.

gr dj

Reactie voor op de website?

44.122. dj

Liefdeskindje.. wat een dom geneuzel. Je bent toch geen 18 meer? Liefde is nooit de enige basis om een kind te krijgen, weloverwogen keuzes zijn dat wel. Je hebt vast niet voor niets ooit die operatie laten doen. Vraag je kids ook eens hoe zij het vinden om nog een broer of zus te krijgen.... vinden zij dat ook zo geweldig?

Om antwoord te geven op je vraag: Je kunt zwanger worden vanaf maand 1 na een ongedaan gemaakte sterilisatie. Ik ken vrouwen bij wie het direct raak was en vrouwen bij wie het twee jaar duurde. Gewoon een kwestie van geluk dus.

Pien

Reactie voor op de website?

44.123. Nog 1 erbij op latere leeftijd?

Nog één erbij of toch niet.....

Hallo ik ben 41 (deze maand wordt 42) en mijn man is 30. Wij hebben drie kinderen twee jongens van 10 jaar uit een vorig relatie. En een meisje van bijna 3 jaar van ons samen. Ik was toen 39. Nu zouden we diep in ons hart heel graag nog een kindje erbij willen. Maar omdat ik bijna 42 ben vinden we dit ook erg moeilijk.

Er blijven steeds vragen terug komen waarvan we zelf niet weten wat we er mee moeten. Zal het kindje gezond zijn zal alles goed gaan met mezelf en wat als het er twee zijn of nog meer? Kunnnen we het financieel gezien aan. En dan nog maar te zwijgen wat je omgeven er van zegt. Maar eerlijk gezegd hebben we daar zeer grote maling aan. Het is tenslotte ons leven.

Aan de ene kant denken we één mondje meer of minder maakt ook niet uit, ik blijf ook gewoon werken. Mijn man werkt overdag en ik werk s'avonds in een winkel. Dus daar verandert niets aan.

Toen we zwanger waren van onze dochter konden we een vruchtwaterpunktie doen, maar dat wilden we (ik) toen niet. Ik vond dat doodeng en het idee dat je daardoor ook nog is eens miskraam kan krijgen, terwijl je kindje misschien achteraf gezond is leek me niets. We hebben we een uitgebreide echo gehad waarbij ze naar de nekplooi keken. Daaruit bleek dat alles goed was, ook al weet je dat pas echt heel zeker als je kindje geboren is.

Ik heb wel twee uiterste zwangerschappen gehad. De twee jongens kwamen al met 26 weken, en de kleine meid moesten ze halen met 42 weken. Dus soms zeg ik het heeft niets met je leeftijd te maken. Maar ja, dan toch gaan je weer nadenken. Hoe maak je je zelf gek! Het lijkt me zo super nog een kleine erbij...

Sorry voor het lange verhaal ik moest even me ei kwijt. Bedankt voor jullie luisterend oor.

Jacqueline.

Reactie voor op de website?

44.124. Wonder op oudere leeftijd?

Heb hier zitten lezen en ben van mening dat als je een kindje erbij wil of als je een nieuwe partner hebt, je er gewoon voor moet gaan. Je weet zelf je risico wel. Ik ook heb een nieuwe partner en we willen graag samen een kindje. Wij gaan ervoor, en ja, ik ben 51.

Jentie

Reactie voor op de website?

44.125. Jentie

Sorry hoor Jentie, met alle respect.... vergeet je dan ook niet aan je kindje te denken? Hoe hoe denk je dat je 16-jarige puber het vindt om een moeder te hebben van 67? (ervan uitgaande dat je een gezond kind zou krijgen) En.. de generatiekloof bestaat echt!

Wie zegt dat je vitaal blijft? Nog maar niet te spreken van de (bijna) zekerheid dat je kind voor zijn/haar 35ste moederloos zal zijn. Nee sorry, niet dat ik je geluk misgun, bedoel het echt niet rot, maar ik hoop echt dat je een kind dat leed bespaart.

Er zijn trouwens wel heel veel jongeren die een leuk (tijdelijk) opvang gezin nodig hebben. Misschien is dat dan wat voor jullie? Zoek vooral het geluk met je partner en eventuele al bestaande kinderen!

Yvonne

Reactie voor op de website?

44.126. Het is ook nooit goed

Ik denk dat het belangrijkste is om je eigen hart te volgen, in de ogen van een ander doe je het toch nooit goed.

Heb je 1 kind, dan is dat zielig, dat kindje is eenzaam en waarschijnlijk ook gruwelijk verwend. Heb je er 3 of meer, dan is dat druk, kinderen krijgen geen individuele aandacht en er zal geen studiegeld zijn.

Maar ook als je er twee hebt, dan ben je er nog niet. Je hoort deze kinderen tussen je 28e en je 32e te krijgen. Anders ben je te jong (en onverantwoordelijk) of te oud (en gebreken spelen je parten). Daarnaast horen deze twee natuurlijk wel een jongen en een meisje te zijn, anders blijf je de vraag houden of je niet nog eens voor het andere geslacht wilt gaan... Natuurlijk moeten de omstandigheden dan ook wel perfect zijn; ruime woning met voor elk kind een eigen slaapkamer, een flinke auto en het liefst nog een kleintje daarnaast, allebei parttime werken en genoeg verdienen en natuurlijk moet iedereen optimaal gelukkig, gezond, intelligent en blij zijn. Oh. En vergeet de Golden Retriever niet.

Kortom, de kans dat je het in de ogen van 'iedereen' goed doet is wel heel erg klein, dus focus lekker op je eigen gezinnetje en maak je eigen keuzes! (Anders zou het wel een erg enge wereld worden..)

Pauline

Reactie voor op de website?

44.127. Jentie

Ik heb het helemaal eens met Yvonne. Biologisch gezien is het kolder dat een vrouw op haar 51 nog een kind krijgt. Buiten de risico's die zo'n zwangerschap met zich meebrengt, als je al zwanger raakt, is het voor een kind geen lolletje om zijn jonge vriendjes mee te nemen naar zijn bejaarde moeder. Puur egoisme.....denk eens aan het kind.

Puur kinderen nemen (en dat dan kindjes noemen, bah) omdat je dat weer zo heerlijk lijkt, zon hummeltje, of wondertje... Denk eens aan het kind voor je er 1 verwekt.

Pien

Reactie voor op de website?

44.128. Kinderen

Bijna alle berichten heb ik gelezen en mijn eerste reactie is dat ik het eens ben met Yvonne en Pien. Hoewel voor mij de grens bij 45 ligt denk ik.

Waarom 45? Ja, geen idee. Hij moet ergens liggen. 41, 42, dat lijkt me nog net te doen.

Ik zie veel, ja de meeste zelfs, vrouwelijke collega's van rond de 60 die er echt moeite mee hebben om mee te komen. Die 's avonds om 9 uur uitgeteld in bed liggen, om dan de rest van de nacht wakker te liggen, want slapen kunnen ze niet meer. Tja en hoe red je het dan met je pubers van rond de 18?

Eigenlijk denk ik dat je het inderdaad wel redt. Maar hoe? Daar praat je niet over. Je hebt het tenslotte zelf gewild. Net als onze Oma's er niet over praten hoe zwaar het geweest is. In een van de reacties noemt iemand ook dat haar beide Oma's 50 waren toen ze hun laatste kind kregen. Maar hebben die Oma's ooit gezegd wat ze er echt van vonden? Hadden ze het zover laten komen als ze de keus hadden gehad? Tja, misschien wel. Maar velen ook niet.

Nu over mij. Ik ben nu 35 en heb een dochter van 11 maanden oud. We wilden graag eerder kinderen, maar door medische problemen ging dit niet. We beginnen dus pas. En we willen heel graag een tweede. En misschien zelfs wel (hoewel ik me niet kan voorstellen dat het erin zit voor ons) een derde. En daar ga ik dan met bovenstaand verhaal. Want hoe oud ben ik dan?

Lang verhaal en nu dan kort gezegd, je weet niet hoe het loopt. Maar wel vind ik het zo egoistisch om te praten over liefdesbabies en 'nog zo'n klein hummeltje'. Je hebt misschien het geluk om nog een kind te krijgen, nog een mens op de wereld te zetten. Baby zijn ze echter maar een maand of acht. Daarna zijn het mensen die hopelijk een fijn en stabiel leven krijgen. En gezonde ouders zijn een belangrijke factor daarin, volgens mij.

Cindy

Reactie voor op de website?

44.129. Reactie op Jentie opmerking Pien

Nou waar zal ik beginnen.

Ten eerste vind ik het te triest voor woorden hoe Pien reageert op Jentie. De opmerking: En dat dan kindjes noemen bah! Ja hoe noem je ze dan? Ik ben 33 en krijg over 7 weken ons eerste kindje. Moet ik het een puppie noemen dan? Wij noemen het ons kindje en ook zeer zeker ons wonder.

Wat betreft dat je het puur egoisme noemt, vind ik me nog al een uitspraak. Je weet namelijk nooit wanneer de tijd komt dat je komt te overlijden. Neem Guusje Nederhorst, had zij eerst haar borsten moeten laten onderzoeken voordat ze een kind nam? Zo zijn er zo veel die helaas vroeg sterven.

Ik denk dat de natuur het zelf bepaald. En als je lichaam en geest het nog toe laat om op je 50ste moeder te worden. Wie zijn wij dan om daar wat van te zeggen.

Ik las ook opmerkingen als dat je kind met zijn of haar vriendjes bij de bejaarde moeder komt. Denk je nou werkelijk dat een kind zo denkt. Een kind is puur, en denkt niet zo hard en vervelend als de volwassenen onder ons. Dat je als je kind een puber is de nacht niet meer zou kunnnen slapen omdat hij/zij bijvoorbeeld uit is. Denk je nou werkelijk dat een jonge moeder dat niet heeft!

Mijn conclusie: Als je lichaam en geest nog fitaal zijn, waarom niet. Sommigen zijn met 30 jaar al oud van geest en sommigen pas met 70. Dus luister naar je eigen lichaam en geest.....

Anja

Reactie voor op de website?

44.130. Re : Anja

Nee, Anja, dat ben ik niet met je eens. Ik ken zelf mensen die er wel degelijk onder geleden hebben oude ouders te hebben gehad. Het is niet alleen de luier-en peutertijd. Je moet ook als 75 jarige nog belangstelling en inlevingsvermogen in de wereld van een 20 jarige kunnen opbrengen. Als je dan onbewust, je kunt er zelf niets aan doen, zo'n houding hebt van "(o)ma vertelt" is dat pijnlijk voor je jongvolwassen kind en moet je niet gek opkijken als hij/zij je buitensluit. Het belang van het kind moet sterk meewegen. Daarom walg ik ook van de term "liefdesbaby", zoals die vandaag de dag gebruikt wordt. En ja, je kunt elk moment overlijden, maar is dat een reden om (nog) een kind op de wereld te zetten?

Of kinderen zo puur denken en niet zo hard zijn als volwassenen? Vraag eens na op de basisschool, pestprotocollen zijn er helaas al in de kleuterklassen, en hard nodig.

Reactie voor op de website?

44.131. Die grens bepaal je zelf

Dat Jentie nog graag een kind wil moet ze zelf weten. Ik was 30 met mijn eerste en 41 toen onze tweeling werd geboren. Maar ook ik ben blij dat er ook bij school mensen zijn die kinderen op latere leeftijd hebben gekregen. Ik hoop dat Jentie ook nog aansluiting kan vinden op die leeftijd als haar kind naar school gaat.

Ik denk wel als het kind van Jentie naar de basisschool gaat, heel wat ouders denken dat het haar/zijn oma is. Ook zou ze moeten beseffen dat als haar kind in de pubertijd, met een moeder die dan al dik in de zestig is, het wel eens niet zo leuk zal zijn voor haar kind om ouders te hebben die al bejaard lijken voor pubers. Ook al voelt ze zich nu nog "jong" pubers zien dit toch anders.

Hier ook wel gehoord van de kinderen van vrienden en vriendinnen waarvan de ouders tien jaar jonger zijn. Niet dat onze kinderen er nu last van hebben maar zo zie je maar, met 30 je eerste of met 51 maakt echt wel verschil. Misschien niet Jentie haar eerste maar wel haar jongste. En pesten,ik hoop niet dat als een ouder die wat ouder is dat een reden van pesten word,of is.

Ook ik zie wel jonge moeders bij school die mijn dochter zouden kunnen zijn. Voel mij ook wel eens een ouwe sok bij die jonge meiden. Strak in het vel e.d. Heb daar ook niets mee met die jonge moeders.

Nee, ik denk dat het kind van Jentie zich later ook zal afvragen waarom heb ik geen ouders die jong en vitaal zijn zoals mijn vrienden. Het zou wel prettig zijn dat Jentie ook eens reageert op onze reacties.

Jessica

Reactie voor op de website?

44.132. Re: Anja

Wij staan weer met ons oordeel klaar. Wij vinden dit en wij vinden dat. Laat ieder in zijn of haar waarde. De een is met 50 al oud en de ander met 75 nog niet. Wij kunnen niet voor een ander beslissen, dat doet ieder voor zich. Als het hun keuze is om op latere leeftijd nog kinderen te krijgen kunnen wij die alleen maar accepteren en respecteren. Ze hebben er zelf geen problemen mee, hebben er goed over nagedacht.

Wie zijn wij om onze mening op te dringen. Wij vinden het ook niet fijn als andere zich met ons leven gaan bemoeien. Kinderen pesten uit zichzelf niet, pas als oudere zich ermee gaan bemoeien. Zet kinderen bij elkaar en ze spelen. Maakt huiskleur, geloof, taal of leeftijd van ouders niets uit. Pas als ouders er iets van zeggen zien ze deze dingen en gaan ze er na handelen gevolg pesten en ruzie.

Dus laten wij als ouders het voorbeeld geven en ieder zijn eigen keuzes laten maken zonder opmerkingen of je er wel of niet mee eens bent. geno

Geno

Reactie voor op de website?

44.133. Vooroordelen

Wat zijn er toch veel voordelen over het krijgen van kinderen en leeftijd. "Te jong" is niet goed en onverantwoord, "Te oud" is egoĻstisch, je hebt nu eenmaal geen garantie op het eeuwige leven. Wat een onzin!

Een dertigjarige heeft evenveel garantie op het eeuwige leven. Een vitale 60plusser heeft een kind iets te bieden, misschien nog wel meer dan een actieve 30jarige die van hot naar haar holt om alle ballen in de lucht te houden.

En dat kinderen pesten omdat iemand "oudere ouders" heeft komt niet van de kinderen uit maar van diens ouders die over alles vooroordelen hebben en dat overdragen op hun kinderen.

Alles wat anders is dan anders hoeft toch geen aanleing te zijn om vooroordelen te hanteren? Wat is dan de "Ideale" leeftijd om kinderen te krijgen en worden die kinderen NIET gepest?

Roos

Reactie voor op de website?

44.134. Reactie voor Jentie

Reactie voor Jentie

De ideale leeftijd voor kinderen bestaat niet. Ik heb zelf op jonge leeftijd kinderen gehad: 25 en 28 jaar. Maar ik vind dat de wereld open moet staan voor een vrouw die zwanger wil worden op 51 jaar. Het belangrijkste is dat het kind gewild is, veel liefde en een goede verzorging krijgt. Volgens mij kan je een getalenteerde moeder zijn op je 50 ste ook. Je bent misschien op fysiek vlak wat vlugger moe maar je hebt op die leeftijd meer levenservaring en je staat rustiger in het leven. Iedere vrouw voelt innerlijk zelf aan wat het beste voor haar is.

Alice

Reactie voor op de website?

44.135. Even reactie

Hallo

Ik wilde reageren op wat hier allemaal staat. Punt 1 was het niet mijn bedoeling een discussie te beginnen over voor of nadelen van een zwangerschap op oudere leeftijd. Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat als iemand een kind wil op oudere leeftijd om wat voor redenen dan ook(!), je je hart moet volgen. Ondanks dat je echt wel weet wat de risico's zijn voor en je zelf en je kind.

Had niet verwacht dat er zo op gereageerd zou worden, van hele lieve reacties tot kwetsende. Wij zelf proberen nog zwanger te worden, en ja een kind of mensje of hoe je het ook maar wil noemen (voor het geval een verkeerd woord is) is bij ons heel erg gewild en zal in liefde opgroeien. Mijn man is veel jonger dan ik en samen besloten we om te proberen zwanger te worden.

Wat een ander er van vind boeit me niet. Wij volgen ons hart. En mocht het zo zijn dat we zwanger mogen worden, dan zullen we dolgelukkig zijn. Ons kind zal in een warm nest komen, met heel veel liefde en respect. Want daar gaat het toch om in het leven!

Wij hebben onvoorwaardelijk lief en dat geldt ook voor het mogen ontvangen van een kind. Dank je voor de reacties

Jentie

Reactie voor op de website?

44.136. Ervoor gegaan?

Hoi Monique,

Zit te googlen op zwanger op latere leeftijd en ik lees hier je berichtje. Ben je er voor gegaan?

Wij zijn destijds voor een kindje samen gegaan. 2 jaar geleden kregen we een prachtige jongenstweeling en nu zijn we 9 weken zwanger van alweer een tweeling. Alles verloopt vlot. Mijn nieuwe partner had 2 kinderen van 11 en 8 en ikzelf ook 2 kinderen van 15 en 11. Ze wonen alle 4 bij ons en wij zijn dus met 6 en als alles goed blijft straks met 8 kinderen.

Dat we nog bewust gegaan zijn voor nog een kindje nu, is het bewijs dat wij een heel gelukkig gezin vormen. Met ondertussen 3 pubers in huis, is het niet altijd even gemakkelijk, maar de drukte zou ik voor geen geld ter wereld meer willen missen.

Liefs en heel veel succes

Myriam

Reactie voor op de website?

44.137. Miskraam

Ik kan me de angst na miskramen goed voorstellen. Ik heb na mijn 1e zwangerschap waar een prachtige zoon uit is geboren, nu 9 jaar geleden, 8 miskramen gehad. De kinderwens is groot, heel groot en zit diep maar mijn leeftijd doet me twijfelen. Ik ben 41.

Vriendin

Reactie voor op de website?

44.138. Leven en laten leven

Reactie op Wonder op oudere leeftijd?

Hi, ik wil kwijt dat de redenen die men jou geeft om het niet te doen zo suf zijn. Wie zegt dat een jongere moeder niet onverwachts eerder overlijdt, of een ziekte krijgt. Vitaal zijn zit hem in gezond leven en geluk hebben. Jongere stellen hebben dat geluk soms ook niet. En als je kind op 35 jarig leeftijd geen moeder meer zou hebben... tja klinkt hard maar we komen alleen en gaan alleen. Los van alle liefde, saamhorigheid, gezelligheid en geluk die ertussen zit en 1 ieder verdient!

Ik wens je succes en hoop op een gezond kind en een gezonde periode voor jullie allemaal. Wie zijn wij om te oordelen en zeker met zulke opmerkingen.

Suzan

Reactie voor op de website?

44.139. De juiste keuze

Hoi allemaal,

Ik wil even reageren op alles wat ik hier gelezen heb. Ik ben zelf 38 jaar en heb twee kindjes van 3 en 2. Ben door omstandigeheden zelf ook iets later aan kinderen begonnen. Zelf vind ik dit totaal geen probleem, maar nu ben ik 38 en zou er nog graag een kindje bij willen. Op zich is dit niet zón probleem, het enigste waar ik een beetje mee zit is dat mijn man 47 is. Als het kind 20 wordt zal hij 67 zijn. Is dit niet te oud, kun je het kind dan nog genoeg bieden. Ook financieel natuurlijk. Er wordt wel gezegd waar 2 eten eten er ook drie enz. Maar dat is natuurlijk niet altijd zo. Hij twijfelt of dit niet te oud is om nog een baby te nemen.

Het lezen van al die reacties doet me goed. En net als in de reactie: het is ook nooit goed, ben ik het er mee eens dat niet alles hoeft te zijn zoals in de boekjes staat. Daar bedoel ik mee volop luxe en noem maar op. Ook de reacties van andere mensen laten me eigenlijk koud, je doet het toch nooit goed. Maar de druk van buitenaf voel je toch. Ik ben dan ook benieuwd of we het lef hebben om gehoor te geven aan de verlangens voor nog een kindje.

Claudia

Reactie voor op de website?

44.140. Wat is nou oud?

Ik heb 2 kinderen ik heb jong mn eerste gekregen ik was 21 en ik was toen eigenlijk nog heel erg met mezelf bezig, had weinig geduld. Ik was nog niet echt stabiel, daar heeft mn kind die nu 26 is veel last van gehad.

De 2de kreeg ik toen ik 42 was. Ik had toen wel een stabiele relatie, een vaste leuke part-time baan, zat/ zit beter in mn vel had/ heb meer geduld. Dit kind is nu 16 en puber.

Haar vriendinnen zijn vaak bij ons over de vloer en vinden het hier heel gezellig. Ook mn kinderen hebben ondanks het leeftijds verschil een goede band. Ze zijn natuurlijk wel allebei opgegroeid als enig kind, dat wel.

Ik denk dus dat leeftijd zeer relatief is ook voor je kinderen. Het gaat er denk ik meer om hoe je zelf in het leven staat. Ik maak ook geintjes met de pubers, ik voel me zeker niet bejaard. En ik ben ook van plan om nog heel lang te leven zodat we nog lang van elkaar kunnen genieten, en soms ook aan elkaar kunnen irriteren zoals elke ouder en puber.

Dus kijk naar jezelf en je situatie en hoe je je voelt. Dat is belangrijker dan leeftijd. Een kind heeft liefde nodig en aandacht. Dat is niet aan leeftijd gebonden.

Paula, 58 jaar

Reactie voor op de website?

44.141. Dank je Paula

Hoi Paula,

Dank je wel voor de opbeurende woorden. Als ik je woorden lees denk ik, ja en zo simpel is het natuurlijk. Alleen mijn vraag is, was jou partner ook al de 45 gepasseerd. Men zeg altijd dat voor de man leeftijd niet uitmaakt, maar ik zelf vind van wel. Mijn man is nu 46 en wordt er natuurlijk niet jonger op. In veel verhalen die ik hierboven gelezen heb zijn de manner jonger dan de vrouwen.

GR. Claudia

Reactie voor op de website?

44.142. 42 en nog zwanger willen worden

Hallo, ik ben 42 en wil ineens toch nog een 3e erbij. Is het niet veel te oud? Ik heb al 2 kinderen, van 13 en 10. Eerder kwam het er niet van (medisch gezien). Ik weet niet meer wat ik er mee aan moet.

Marjolein

Reactie voor op de website?

44.143. Moeder van een nakomer onze princess

Ben zelf moeder van 2 zoons 18 en 13 en kleine princess 2 jaar en ik ben 4. We hebben jaren getwijfeld wel of geen 3-de omdat de middelste met 7 maanden is geboren. Maar ik raakte toch zwanger en wat zijn we blij. En geloof me, op latere leeftijd neem je alle tijd en geniet je elke seconde. En nu het dilemma: ik zou het nog wel een keer willen. Maarja 40, ik vind het toch wel wat, dus is er twijfel net als toen.

Bettina

Reactie voor op de website?

44.144. Een groot verschil, laatste kans

Lieve Jacqueline, aan alle 30-plus moeders,

Ik heb net een test gedaan, en jawel bingo... Ik heb reeds uit een eerder huwelijk 2 meisjes (13 en 9 jaar). Toch blijft het een moeilijke keuze. Mijn nieuwe partner is net als bij jou, een stuk jonger dan dat ik ben (41 en 26). Voor hem is het waarschijnlijk de enige kans, voor mij de laatste. En toch is er twijfel. Het was nl niet gepland. Mijn leeftijd vind ik een bezwaar, echter wil ik hem het vaderschap niet ontnemen. Als ik 35 was geweest had ik geen moment getwijfeld. Ik ben benieuwd naar jouw keuze.

groet, Ellie

Ik heb net een test gedaan, en jawel bingo... Ik heb reeds uit een eerder huwelijk 2 meisjes (13 en 9 jaar). Toch blijft het een moeilijke keuze. Mijn nieuwe partner is net als bij jou, een stuk jonger dan dat ik ben (41 en 26). Voor hem is het waarschijnlijk de enige kans, voor mij de laatste. En toch is er twijfel. Het was nl niet gepland. Mijn leeftijd vind ik een bezwaar, echter wil ik hem het vaderschap niet ontnemen. Als ik 35 was geweest had ik geen moment getwijfeld. Ik ben benieuwd naar jouw keuze.

groet, Ellie

Reactie voor op de website?

44.145. Gesteriliseerd en overtijd

Hallo,

ik ben 4 jaar geleden gesteriliseerd en nu 10 dagen overtijd. Heeft iemand hier ervaring mee? Alvast bedankt

ikk

Reactie voor op de website?

44.146. Zwanger

Hoi, ik ben patricia en ik ben 37 jaar. Ik zit een beetje met het zelfde probleem. Ik heb zelf twee jongens van 14 en 7 jaar. En mijn man heeft een dochter van 9 jaar. De jongste van 7 is van ons allebei. Twee jaar geleden was ik per ongeluk zwanger (na verwijdering van mirena spiraal en 1 keer niet goed uitgekeken). Ik ben ontzettend snel zwanger.

Helaas kwam het op dat moment totaal niet goed uit (nieuwe baan en financieel heel slecht). Wij hebben op dat moment besloten voor abortus met vijf weken. Ik heb hier nog steeds problemen mee en ik kan het niet uit mijn hoofd zetten dat ik eigenlijk nog een kindje had gehad. Het had met kerst 1 jaar geworden.

Nu ben ik op een punt dat ik toch nog heel graag een kindje wil, maar ik twijfel heel erg. Ik ben met allebei mijn kinderen thuis gebleven tot 2 jaar. Maar nu zou dat niet gaan. Ik heb een baan van 28 uur en ik zou dus voor 5 dagen opvang moeten regelen. Maar aan de andere kant, zoveel moeders brengen hun kind naar de opvang en dat gaat zover ik hoor goed. De kinderen worden er niet ongelukkiger van.

Nou ik denk dat we het gewoon moeten proberen, want misschien lukt het niet eens meer om zwanger te worden.

We zullen zien.

Patricia

Reactie voor op de website?

44.147. Zwanger worden na conisatie 41 jr

Hoi, mijn naam is Leonie. Ik wil graag zwanger worden na een conisatie vorig jaar. Hierbij zijn ook mijn lymfen verwijderd. Ik heb twee kinderen uit mijn vorige relatie, mijn zoon is 11 en mijn dochter 10.

Toen ik mijn huidige partner bijna een jaar kende, ben ik zwanger van hem geraakt. In overleg hebben we toen tot abortus besloten, ondanks dat ik het als een echte liefdeszwangerschap beschouwde. Toch abortus, omdat mijn ex mijn nieuwe partner met de dood bedreigde en dreigde dat als ik een kind zou krijgen dit zonder vader zou opgroeien.

Daarna een lange moeilijke periode gehad, waarbij kinderen even werden uitgesteld (financieel, emotioneel). Vorig jaar hadden we net besloten dat we het toch weer wilden proberen, toen baarmoederhalskanker is geconstateerd. Na uitgebreide controle bleek uiteindelijk een conisatie voldoende, met verwijdering van de lymfeklieren voor de zekerheid. Alle tests zijn tot nu toe prima in orde. Ik werd helaas niet ongesteld na operatie in januari. Pas in september bleek dat ze het spiraal niet hadden verwijderd! Al die tijd in spanning van zwangerschap voor niets. Sinds september elke keer teleurgesteld als ik weer ongesteld wordt.

Morgen heb ik een afspraak bij de fertiliteitsarts. Ik ben benieuwd wat er nog mogelijk is, in juni wordt ik 42. Emotioneel is dit toch wel heel zwaar allemaal. Vroeger werd ik meteen binnen een maand zwanger, maar nu ik dit zo graag wil lijkt het niet te lukken. Inderdaad je wordt ouder, en ik denk vaak dat ik de abortus niet had moeten doen. Dan had ons kindje met mijn twee oudste kinderen kunnen opgroeien. De tijd kan je niet terugdraaien helaas. Dus hoop ik dat ik morgen goed nieuws krijg over mogelijkheden etc. Mijn partner is trouwens 12 jaar jonger en we zijn nu 8,5 jaar samen.

Leonie

Reactie voor op de website?

44.148. Wat nu?

Reactie op Onverwacht zwanger

Ik wil reageren op het stukje van r die op haar 38ste een abortus heeft gehad en zo een spijt heeft. Ook ik ben op aandrinegn van mijn vriend naar het ziekenhuis gegaan en heb een abortus ondergaan. In een paniektoestand en niet tot jezelf zijn gekomen is nooit wat je moet doen. Ik deed het ook en het is niet meer terug te draaien. In december 2009 weer zwanger, dit kindje gaat niet weg, maar toch, alsof het niet meer mag, straf kreeg, het overleed rond de 8 weken. Knettergek bijna aan het worden, nu is het een week geleden. Maar wat nu? Niet meer terugdenken, me niet meer verdrietig voelen en opnieuwm proberen? Ik weet het allemaal niet meer, wat ik wel weet dat als je zanger bent en je wilt het graag, doe geen abortus!

Juul

Reactie voor op de website?

44.149. Zwanger na een abortus

Reactie op ik ook

Dianne, zo pijnlijk een abortus en het schuldgevoel en kwaadheid zo groot. Ik werd 5 jaar later, paar weken gelden, opnieuw zwanger en inderdaad denk je dat het naar de nachtergrond zal verdwijnen. Bij mijn was dit niet het geval, niet toen ik wist dat ik zwanger was en al helemaal niet toen ik na 8 weken een miskraam kreeg. Nog meer spijt heb ik nu van de abortus.

Dus realiseer je dat als het mis zal gaan, dat kan, dan kan het zo zijn dat de klap nog harder aan zal komen. Hier had niemand mij voor gewaarschuwd, maar al had wel iemand dat gedaan, dan nog was ik zwanger geworden. En dit heb ik, ik hoop een ander natuurlijk niet. Zwaar is het, maar ik kan er niets aan verandere, niets helpt om er overeen te komen, wel kunnen we proberen om het achter ons te laten, dat het een hele domme fout was, dat we niet aan ons zelf hebben gedacht en dat we moeten voorkomen dat dit nooit meer zal gebeuren, dat geen man ter wereld ons vertelt wat wij wel en niet moeten doen.

Ik weet het is zo moeilijk, ik heb er ook moeite mee, maar probeer jezelf deze fout te vergeven.

Juul

Reactie voor op de website?

44.150. Late zwangerschap

Maar ik ben ook geschrokken van de medische sites. Het gaat meestal wel goed een late zwangerschap, maar toch ook is het heel heftig wat ik allemaal las over de chromosomen, oude eitjes, gehandicapte kindjes, miskramen, enz.

Toen ik de miskraam had gehad ben ik mij er pas in gaan verdiepen en ik was me ook rot geschrokken. Zo makkelijk is het soms allemaal niet, een gezond kind/mens ter wereld brengen is echt een wonder. Ik begrijp het wel hoor dat de meesten het een liefdeskindje noemen, ik zelf niet. maar zo is het toch ook, als je zo gek bent op elkaar groeit toch meestal dat verlangen om een versmelting van jullie samen te krijgen, zijn toch onze oerdriften, we zijn toch ook nog mensen.

Juul

Reactie voor op de website?

44.151. Nog 1 erbij op latere leeftijd?

Reactie op De rest van het verhaal?

Hallo, ik ben 44 jaar en vermoedelijk zwanger. Ik dacht eerst dat het de overgang was. Ik heb al 3 kinderen, 23 jaar, 18 jaar, en 14 jaar. Mijn echtgenoot is 43 jaar. Ik weet echt niet wat te doen. Als je leest wat de risico's die er aan verbonden zijn (verhoogd risico op down syndroom, aangeboren afwijkingen ..enz) alsook de reacties vanuit je direkte omgeving. Ik werk full-time en ik kan mij al hun reacties voorstellen! Alsook van de familie. De kinderen zien het ook wel zitten met nog een broertje of zusje erbij. Ik zit echt in een dilemma...

Corrine

Reactie voor op de website?

44.152. Zwanger op 44 jaar

Reactie op Nog een kleintje

Hallo, ik ben 44 jaar en vermoedelijk ongepland 5 weken zwanger. We hebben al 3 kinderen (23j, 18j en 14jaar, mijn echtgenoot (43 jaar) staat er niet sceptisch tegenover. Ikzelf ben blij maar ik heb toch mijn twijfels. Ten eerste mijn leeftijd, ik kan al de kritiek horen vanuit mijn omgeving om nog maar te zwijgen over mijn ouders! Al de risico's die er aan verbonden zijn, zal mijn lichaam dit wel aankunnen? Mijn vorige zwangerschappen zijn probleemloos verlopen maar ik was dan ook veel jonger. En geef toe, 44 jaar is niet zo jong meer.

De kinderen weten het nog niet, maar ik heb al eens polshoogte genomen met de vraag, moest er een broertje of zusje bijkomen, of dit voor hen een probleem zou geven. En ze waren alvast enthousiast over het idee.

Ik sta echt voor een dilemma. Wat denken jullie hier over?

lieve groetjes Corrine

Reactie voor op de website?

44.153. Nog een erbij op latere leeftijd

Reactie op Nog 1 erbij op latere leeftijd

Hoi Hanna

ik zit met eenzelfde vraag, ben nu 47 en heb sinds 2 jaar een vriend (41), een half jaar terug kwam het gesprek op samen een kind dit is toen even blijven liggen en niets meer mee gedaan toen. Nu kwam het onderwerp weer ter sprake en we zouden het toch wel heel graag willen samen, hij zegt laat je spiraal verwijderen en verras me maar. Zou het wel leuk vinden zulk nieuws. Maar ik ben inmiddels 47 dus twijfel of het verstandig is, maar vind het wel mooi om te lezen dat ik niet de enige ben met dit vraagstuk (wel de oudste denk ik haha). Maar ik voel me geweldig en echt geen ouwe zeur. Mijn vraag is hoelang hebben jullie hierover nagedacht om de stap te zetten?

Margriet

Reactie voor op de website?

44.154. Energie

Hoi, als reactie op energie nr 39. Ik ben 38 en nu ruim 4 weken zwanger. De oudste uit ons gezin is 9 en de jongste 6. We hebben samen vijf kinderen en de zesde is dus nu op komst. Ik kende mijn ex-man bijna 10 jaar voordat er kinderen kwamen. Dus niets ligt vast.

Het grootste voordeel nu is jonge kinderen houden je jong en je hebt veel levenservaring. Geweldig, wat wil je nog meer. Niemand schat mij naar mijn leeftijd, iedereen denkt dat ik 28 ben ofzo. Heerlijk. Bruis van energie. Werk ongeveer 30u in de week en kan genieten van elke dag. Je bent gewoon zo oud als je denkt dat je je voelt.

Groet Sandra

Reactie voor op de website?

44.155. 40 en zwanger

Hallo allemaal,

Mij even voorstellen, ik ben er net 40 en al reeds moeder van vier tieners tussen de 15 en 18 jaar uit mijn vorig huwelijk. Mijn vriend, 51 jaar, heeft een zoon van bijna 20 uit zijn vorig huwelijk.

Mijn vorige zwangerschappen zijn ontstaan met medische hulp, clomid, omdat ik niet op natuurlijke wijze kon zwanger geraken, dan kwam er ook nog eens bij dat ik na mijn laaste bevalling last kreeg van endometriose, die wel verwijderd werd maar wat de kans op zwanger worden ook nog eens kleiner maakte. Heb na de jongste geen voorbehoefdsmiddelen gebruikt en nooit onverwachts zwanger geraakt op al die 15 jaren niet.

Tot vorig jaar, in november viel het me op dat ik overtijd was, ik nam niks want was mij verteld dat ik niet meer zwanger kon geraken. Dus ik was echt wel geschrokken toen bleek dat ik zwanger was. Ook mijn vriend kon er niet mee lachen toen, hij vind zichzelf te oud om nog vader te worden, wat ik begrijp. Maar kreeg het niet over mijn hart om abortus te doen. Ik maakte mij zoveel zorgen, omdat onze relatie nog heel pril was, en net toen ik het ging anvaarden liep het mis, kreeg een miskraam in de derde maand, vruchtje was al afgestorven bij 7 weken.

Ergens nam ik er vrede mee, het was beter zo, qua leeftijd en ook omdat ik nog soms zo onzeker was over alles.

De verdere maanden erna lette ik wel op, telde goed uit wanneer mijn eisprong kon zijn, maar toch ergens in mijn achterhoofd, ach 15 jaar niks, plots wel, zal nog wel eens 15 jaar duren. Maar mooi verkeerd dus, toch een beetje onoplettend, en ja hoor, vorige maand, leuk aan het zwemmen in Spanje, ik voelde mij draaierig worden, en dat iedere dag opnieuw. Mijn gevoel gaf meteen aan, oeps zal ik weer zwanger zijn, en ja hoor, nadat ik drie dagen overtijd was meteen een test gaan halen, en inderdaad ik ben nu 7 weken zwanger.

De schrik zit er goed in, want krijg pas achter twee weken weer een echo. Het is voor mij van harte welkom en ik hoop zelfs dat het goed zal komen, mijn moedergevoel steekt de kop op. voor mijn kinderen hou ik het nog even stil, lijkt me beter. Maar het geeft mij wel een fijn gevoel als ik hun bezig zie met hun broertje aan vaderskant, hij is 2 jaar nu, ze zijn er zo lief en zo verantwoordelijk mee bezig. En uit hun zelf niks gedwongen. Langs de ene kant denk ik, ja we zijn veel te oud, vooral mijn vriend, maar langs de andere kant denk ik weer, zijn nog zoveel mensen in de buurt die om het kindje zullen geven, vooral de grote broers en zus. Dus waar maak ik mij zorgen om?

Wacht nog even af tot mijn 12e week en dan hoop ik dat ik eindelijk durf te genieten zonder mij zorgen te maken. Wens iedereen nog veel succes toe in de toekomst

Groetjes

Reactie voor op de website?

44.156. Vind het zo moeilijk

Hallo allemaal,

mijn naam is Tamara, ben net van het weekend 38 geworden. Ben sinds bijna 6 jaar samen met mijn vriend die net 28 is geworden. Ik heb een zoon van bijna 11, een dochter van net 7, en de jongste is van ons saampjes en wordt eind van het jaar alweer 3.

Wij zitten nu al maanden, tenminste ik, te dubben over wel of niet een vierde. Ik ben inmiddels 38, ik weet dat ik geen onderzoeken als vruchtwaterpunctie en vlokkentest wil. Ik zou het gewoon niet kunnen om mocht er iets fout zijn daar een beslissing over te nemen.

Mijn vriend zou het wel leuk vinden om nog een kindje van zichzelf te hebben, maar vindt het ook goed als het zo blijft. Hij legt zich daar dan bij neer, typisch man. Maar ik, typisch vrouw, denk verder Maar wat als je dat nu denkt en over 4 jaar er toch anders over denkt. Als ik 42 ben ga ik niet meer bewust voor nog een baby. Ik vind nu die afweging al best moeilijk.

Moet zeggen dat ik bij alle 3 een voortreffelijke zwangerschap heb gehad en dat ze alle 3 ook vlot op de wereld kwamen. Maar ja, ik ben toch weer ouder. Moet maar afwachten hoe lang het duurt voor ik zwanger ben. Als het vlot is, ben ik bijna 39. Als het wat langer duurt ben ik zeker 39. Ik voel me hartstikke jong hoor (met een minder dagje er tussen door, hahaha). Maar ben me er wel van bewust dat mn lichaam toch echt wel 38 is.

Als ik eraan denk dat er geen meer komt, dan geeft dat geen rust. Maar als ik zeg: vanavond stop ik met de pil, dan krijg ik ook de zenuwen. Terwijl ik weet dat als ik per ongeluk zwanger zou blijken te zijn het van harte welkom is. Voel me echt een muts die teveel nadenkt. Maar wil mijn vriend ook niet tekort doen, maar die is typisch man en bekijkt alles toch weer anders en praktischer.

Ik blijf in ieder geval deze site in de gaten houden. Fijn om mede twijfelaars te ontmoeten.

groetjes Tamara

Reactie voor op de website?

44.157. Aan alle twijfelende Moeders

Hoi Dames

Ik ben op deze site terechtgekomen omdat meer wilde lezen over andere grote gezinnen. Ik ben 46 jaar en heb 3 kids een jongen van 15 en twee meisjes één van 10 en één van 8. De laatste dus op mijn 38 ste gekregen.

Voor mij was het na de laatste duidelijk het is goed zo. Wat ik wel wil zeggen is dat ook ik getwijfeld heb bij de eerste i.vm. dat ik nog geen vast contract had en bij de twee meiden dat ik eingelijk misschien te oud was. Nu kan ik met een gerust hart zeggen dat al die twijfel om de mening van de buitenwereld was. Nu ben ik blij dat ik de stap toen genomen heb.

Ik was vrij vroeg in de overgang, kort na de laatste zwangerschap. Stel je voor dat ik een jaar later de stap had willen nemen. Die baan heb ik inmiddels verruild voor een andere. Al de mensen die mogelijk wat zouden zeggen spelen geen rol meer in mijn leven, maar mijn kids maken mij iedere dag weer aan het lachen.

Ik wil tegen al die ouders zeggen volg je hart volg je intuïtie volg je gevoel. En basseer je keuze daarop en niet op de mening van de buitenwereld. Jij en je partner moeten het uiteindelijk samen doen.

Succes Groetjes Dominique (geschreven op 29-10-2011)

Reactie voor op de website?

44.158. 45 en zwanger

Reactie op Nog een kleintje

Ik ben 45 en heb een aantal maanden een nieuwe relatie, hij is 36 en heeft geen kinderen ik heb er drie. Nu hebben we een hele grote wens om een kindje van ons samen te krijgen. Maar er zijn ook twijfels over gezondheid enz.....

Maar voor mijn gevoel is het nu of nooit. Kan dit nog graag jullie advies.

Henriette

Reactie voor op de website?

44.159. Nog 1 erbij op latere leeftijd

Hallo meiden,

Ook ik heb heel lang met een kinderwens rondgelopen, wilde er toch zo graag nog eentje bij. Kon er af en toe spontaan van in tranen uitbarsten. Zwanger worden lukte echter niet meer, was al een aantal jaar bezig en ondertussen dacht ik steeds 'als ik nu zwanger word zal ik al .... jaar oud zijn als de baby komt'. Tot ik opeens wel zwanger was. En ik alsnog in paniek raakte. Achteraf gezien was die paniek alleen maar om de reacties die mijn omgeving zou geven. Die reacties waren veel leuker dan ik van tevoren had verwacht; alleen maar positief. Er heeft niemand iets naars gezegd (tenminste niet waar ik bij was...),

Nu, een jaar later, hebben wij een prachtig gezond babietje erbij en zijn we er allemaal zeer blij mee. Gekregen op mijn 41e. Het is prima te doen, ik ben relaxter dan toen mijn andere kinderen klein waren. Heb overigens wel een vruchtwaterpunctie laten doen met 13 weken zwangerschap, maar dat viel ontzettend mee. Laat je niet gek maken over wat anderen zullen denken. Morgen is er weer iets anders waar iedereen wat van vind.

Sumba

Reactie voor op de website?

44.160. JA en wat nu??

Ik wil toch even me verhaal kwijt
Ik heb zelf 3 kids uit me huwelijk en ik heb nu een relatie met een oude schoolvriend we kennen elkaar al jaaaaarrrren
Nu is het zo dat hij ook 2 kids heeft en die komen om de week.
De kids zijn 3 boven de 10 jaar en 2 net onder de 10 jaar
Nu bleek dus dat ik zwanger ben geraakt zonder dat we daar mee bezig waren zeg maar.
Ik ben ook inmiddels +40
Ik zit zo in dubio wat ik nu moet doen en me vriend net zo
We zijn ten einde raad
Wat nu ???
We zitten ook aan de oudere kids te denken wat zouden die er van vinden en hoe doen we het met het werk en hoe doen we het met NOU JA alleen maar ????? gaan er door je hoofd
Wie kan me hier een tip in geven.
Ik ben sowieso bang voor abortus en ook voor een kindje die mss een erfelijke ziekte kan krijgen
We hebben al 3+2 gezonde kinderen.

Groetjes Ikke die met ????? zit.

Reactie voor op de website?

44.161. Grote Kinderwens

Reactie op Dank je Paula

Hallo,

Ik ben 44, gescheiden, moeder van een bijna volwassen dochter Uit een eerste relatie) en sinds enige tijd een nieuwe partner. Hij is 47, bijna heel zijn leven vrijgezel maar met een hele grote kinderwens.

De kinderwens was bij mij ook altijd heel groot maar bij mijn vorige partner was er niet het verlangen naar een kind en wilde het zwanger maken niet lukken. Uiteindelijk leg je je daar bij neer en ga je je leven anders inrichten. Echter nu steekt de wens weer heel erg de kop op omdat mijn huidige partner ook heel graag pappa wil worden.

Mijn gevoel zegt, we gaan ervoor maar ik ben wel een beetje bang voor de risico's en de consequenties. Soms denk ik, waren we maar 10 jaar jonger. Maar ik heb hierboven een hoop verhalen gelezen en het sterkt mij in mijn gevoel. Misschien moeten we het maar laten komen zoals het komt. Als het ons gegund is, komt het ook vast wel allemaal goed.

Een moeder

Reactie voor op de website?

44.162. Hoge leeftijd: kinderwens en embryodonatie

Hier een vrouw van 49 met een kinderwens. Heb inmiddels twee kinderen van 16 em 13 en kwam al op mijn 41 ste in de overgang tot mijn grote verdriet. Nu kan ik naar het buitenland voor embryodonatie zou zo graag nog een kindje willen! Maar iedereen verklaart me voor gek en ga zo twijfelen. Hoe denken jullie daarover? En mijn dochters zijn zo verdrietig als ik een tijdje weg moet ben ik dan niet egoistisch?

anoniem

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Nog 1 erbij op latere leeftijd?

  1. Hoi Monique
  2. Nog steeds geen besluit genomen Prinses
  3. Doen!
  4. Ouder en zwanger
  5. Benieuwd....
  6. De rest van het verhaal?
  7. Zit met hetzelfde probleem
  8. Hetzelfde dilemma!
  9. Niet doen!!
  10. Raad gevraagd
  11. Wees gewoon blij
  12. Zwanger op oudere leeftijd
  13. 41 en zwanger
  14. Zwanger op oudere leeftijd 11.14.41
  15. Nog een kleintje
  16. Zwanger op oudere leeftijd
  17. 41
  18. Nog rendadabel?
  19. Nog een hummeltje erbij?
  20. Nog een erbij op latere leeftijd
  21. Reactie op: nog een kindje latere leeftijd
  22. Nog een erbij
  23. Re: nog een erbij
  24. Energie
  25. Te oud
  26. Niet natuurlijk, Marlies?
  27. Kansberekening
  28. Wilde altijd ...
  29. Nog een erbij op latere leeftijd
  30. Geluk
  31. Twijfel
  32. Twijfel
  33. Ik heb een vraag over late zwangerschap
  34. Nog een keertje?
  35. 40 en acht weken zwanger
  36. Leven en laten leven
  37. Ben 40 en zwanger
  38. Ben 42 en wil zwanger worden
  39. Miskraam
  40. Begrijpelijk
  41. Ik ook
  42. Twijfels
  43. Kleintje erbij? Feest!
  44. Twijfel
  45. Onze schat
  46. En wat vinden de kinderen er zelf van?
  47. Mijn moeder was 42
  48. Nakomertje
  49. Mijn moeder was 45 toen ze mij kreeg
  50. Nog een kind erbij op latere leeftijd
  51. Na je 40e moeder worden
  52. 40? en dan?
  53. Reactie op latere leeftijd nog een kindje
  54. Nog 1 er bij op oudere leeftijd
  55. Op oudere leeftijd zwanger worden
  56. Nog 1 erbij op latere leeftijd
  57. Nog 1 erbij op latere leeftijd
  58. Wel of geen 4e?
  59. Angst
  60. Volg je hart!
  61. Ongepland zwanger op mijn 42ste
  62. Reactie ongepland zwanger
  63. Gelezen: reactie van Greet en alle andere
  64. Zwaarder of drukker?
  65. 28.64 Reactie op Zwaarder of drukker
  66. Forum
  67. Denk niet te gemakkelijk!
  68. Een nakomertje zou geweldig zijn
  69. Nog iemand met hetzelfde vraagstuk
  70. Zwanger op latere leeftijd operatie geslaagd
  71. Re op Christa
  72. Leuke site voor 40+
  73. Schijnzwanger
  74. Twijfel en angst
  75. Tja ik wil ook nog graag een kindje
  76. Een liefdesbaby?
  77. Onverwacht zwanger
  78. VBOK
  79. VBOK
  80. ik ook
  81. Onverwacht zwanger
  82. Dat is dan een geluk
  83. leuke site
  84. Bijna 37 en graag 2e kind
  85. Zwanger worden op oudere leeftijd
  86. 41 en zwanger van de 4de
  87. Consequenties
  88. Ieder zijn keuze
  89. 7de kindje op komst
  90. Ieder zijn keuze
  91. Ga er voor
  92. 40, 4 kids en toch weer kinderwens
  93. Ik ben een nakomertje
  94. Twijfel
  95. Nog een erbij op oudere leeftijd, hoezo niet doen?!
  96. Volg je gevoel, mensen kletsen altijd
  97. Help
  98. 49 en overtijd...
  99. Voor Joke
  100. spannend Joke
  101. Sterilisatie ongedaan maken
  102. Sterilisatie ongedaan maken.
  103. Voor Kim
  104. Wil er ook nog een bij!
  105. 42 zwangerschapswens.....
  106. Heel hoopgevend!
  107. 44 en zwanger
  108. We gaan voor ivf!
  109. Groot gezin
  110. Zwanger en 41
  111. Nog 1 erbij op latere leeftijd
  112. Leeftijd speelt wel degelijk een rol
  113. Leeftijd speelt geen rol
  114. Onze wens: een baby, maar ik ben al 40, wel of niet proberen?
  115. Baby wel of niet op je 40e
  116. aan Jessica
  117. 44 niet te oud?
  118. Zwanger
  119. Reactie op 39.118
  120. Wil ook nog een kindje maar ben ook geholpen
  121. 41 en we willen een liefdeskindje
  122. dj
  123. Nog 1 erbij op latere leeftijd?
  124. Wonder op oudere leeftijd?
  125. Jentie
  126. Het is ook nooit goed
  127. Jentie
  128. Kinderen
  129. Reactie op Jentie opmerking Pien
  130. Re : Anja
  131. Die grens bepaal je zelf
  132. Re: Anja
  133. Vooroordelen
  134. Reactie voor Jentie
  135. Even reactie
  136. Ervoor gegaan?
  137. Miskraam
  138. Leven en laten leven
  139. De juiste keuze
  140. Wat is nou oud?
  141. Dank je Paula
  142. 42 en nog zwanger willen worden
  143. Moeder van een nakomer onze princess
  144. Een groot verschil, laatste kans
  145. Gesteriliseerd en overtijd
  146. Zwanger
  147. Zwanger worden na conisatie 41 jr
  148. Wat nu?
  149. Zwanger na een abortus
  150. Late zwangerschap
  151. Nog 1 erbij op latere leeftijd?
  152. Zwanger op 44 jaar
  153. Nog een erbij op latere leeftijd
  154. Energie
  155. 40 en zwanger
  156. Vind het zo moeilijk
  157. Aan alle twijfelende Moeders
  158. 45 en zwanger
  159. Nog 1 erbij op latere leeftijd
  160. JA en wat nu??
  161. Grote Kinderwens
  162. Hoge leeftijd: kinderwens en embryodonatie

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.