Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

51. Soms is hulp van anderen nodig

Hoe diep een kinderwens kan zijn, ouders van grote gezinnen zullen dat als geen ander begrijpen. Des te erger is het wanneer in zo'n geval het krijgen van kinderen niet of moeilijk haalbaar is. Soms zijn er mogelijkheden, maar zijn er anderen bij nodig.

Deze website is niet de plaats voor het doen van oproepen voor eiceldonatie of andere vormen van donatie. Maar deze vraag willen we wel graag gebruiken om de problematiek van mensen die zo graag (groot)gezinmanager hadden willen zijn, onder de aandacht te brengen.

Meer informatie over eiceldonatie is te vinden in het fertimagazine. Op de site infertil vind je naast informatie over risico's en juridische aspecten (in België).

Reactie voor op de website?

51.1. Weten jullie wel wat jullie vragen?

Beste Draagmoederzoekers,

Dit is geen gemakkelijk onderwerp, maar ik ben bereid om hierover mijn oprechte gedachten te delen en mogelijke vijandige reacties voor lief te nemen.

Komt de gedachte dat een kind een geschenk is en geen recht bij jullie op? Naar mijn gevoel is een kind de belichaming van de liefde tussen een man en een vrouw die elkaar een levenslange belofte hebben gemaakt. Het is een ideaal waaraan steeds minder biologische ouders schijnen te voldoen, maar het is en blijft een ideaal dat het nastreven waard is.

Hebben jullie er enig idee van wat het draagmoederschap inhoudt? Het komt neer op bevruchting door een vreemdeling, gevolgd door een zwangerschap (en geen enkele zwangerschap is zonder risico), het voorbereiden van het moederlichaam op de voeding van het kind en een emotionele en veelal pijnlijke ontbinding.

Daarna wordt de moeder echter de mogelijkheid ontkend om haar lang verwachte zuigeling aan de borst te leggen en de band op te bouwen die al begonnen is in de baarmoeder. Hoewel ik het verlangen naar kinderen volledig begrijp, zou ik als vrouw nooit of te nimmer bereid zijn mijn lichaam te verhuren zodat de kinderwens van vreemde mensen in vervulling moge gaan. Dat lichaam is geen openbare ruimte. Het behoort aan mijn man en mijzelf en heeft eveneens behoord aan onze destijds ongeboren kinderen. DEnk eens heel goed na over jullie verzoek. En denk ook heel goed na alvorens je als vrouw ingaat op een dergelijke regeling.

En de kinderen zelf? Hebben die niet het recht om te weten waar hun wortels zitten, hoe de familiegeschiedenis van zowel vader als moeder in elkaar zit? Hoe goed jullie het ook met kinderen voor mogen hebben, het komt me voor dat jullie als het ware een kind wensen te "kopen". Waar kinderen koopwaar worden bestaat het gevaar dat we onszelf devalueren als mensen. Het is een andere zaak wanneer goed gemotiveerde mensen zonder kinderen of met een reeds bestaand gezin bereid zijn een kind te adopteren en het aldus een tweede levenskans geven, maar de nadruk moet liggen op de behoefte van het kind en niet op de kinderwens van volwassenen.

Is het werkelijk een goed idee om een kind van twee vaders of twee moeders te voorzien? Mocht dat zo zijn dan zou de natuur wel in die mogelijkheid voorzien. Mannen en vrouwen en vaders en moeders vullen elkaar aan en dat is een les die kinderen thuis leren. En mensen die om welke reden dan ook onvruchtbaar zijn? Ik leef met jullie mee, maar ik zou jullie niettemin aanraden om in jullie lot te berusten, jullie talenten op andere gebieden goed te besteden en/of adoptie te overwegen.

Annemieke

Reactie voor op de website?

51.2. Annemieke

Meid, wat een drukte in je reactie. Even voor de goede orde. Een kind koop je niet, ook niet van een draagmoeder. Draagmoederschap gaat met de gesloten beurs om zo maar te zeggen. Het is onderzocht dat draagmoeders nauwelijks problemen er mee hebben om hun kind na de bevalling af te staan. Bij het zwanger worden weet je immers al dat het niet jouw kind zal gaan worden. Nogmaals, dit zijn niet mijn eigen woorden, maar werkelijk onderzocht. En de bevruchting hoeft niet door een vreemdeling te zijn hoor, er waren toch twee mannen..

Stellen van hetzelfde geslacht kunnen kinderen toch ook ervaren als een geschenk, alleen niet van henzelf.

Je vind niet dat twee mannen of twee vrouwen kinderen kunnen opvoeden, waarom bied je dan wel de optie adoptie aan? Of bedoel je alleen hetero-mensen die ongewenst kinderloos zijn?

Iedereen mag natuurlijk zijn/ haar eigen mening hebben. Wij zijn helaas ook niet gezegend met eigen kinderen, maar straks wel met een huis adoptie- en pleegkinderen. En de familiegeschiedenis? Dat vertel je de kinderen gewoon, net als je bij adoptiekinderen ook hoort te doen. Eerlijkheid duurt het langst. Maar ik respecteer je mening.

groetjes K

Reactie voor op de website?

51.3. Draagmoederswensouders

Inmiddels bestaat de MSN-groep Draagmoederswensouders. Hier kun je alle informatie vinden die je zoekt. Het enigste wat je hoeft te doen is je even aan te melden; vertellen wie je bent en wat je zoekt.

Heel veel succes!

Groetjes van Liesbeth

Reactie voor op de website?

51.4. Hoe moeilijk!

Hallo lieve mensen,

Ik schrik ervan hoeveel mensen op zoek zijn naar een draagmoeder. Ikzelf heb het geluk 3 kinderen te hebben. Helaas verliepen de zwangerschappen niet van een leien dakje en is ons zelf aangeraden niet meer zwanger te worden. (wegens precontracties) Ik heb altijd nagedacht over draagmoederschap of ik het zou kunnen of niet. Ikzelf zit nog in dubio over eiceldonatie, ook men vriend weet het zo niet. Maar vind het zonde elke maand eicellen te laten vergaan terwijl mensen ze wel nodig hebben toch?

Alleen als ik het zo goed begrijp is dat met hormonen en daar heb ik schrik van enzo. Iemand die er meer over weet mag me altijd mailen.

Lelie

Reactie voor op de website?

51.5. Reactie op Lelie i.v.m. vraag eiceldonatie

Beste Lelie,

Je wilt weten hoe eiceldonatie in z'n werk gaat. Als we een vrouw hebben gevonden die een aantal van haar eicellen aan mij wil doneren, dan wordt eerst in het ziekenhuis onderzocht of deze vrouw geschikt is als donor. Aan het begin van haar menstruatie wordt haar bloed onderzocht. De FSH-waarde wordt vastgesteld, daaraan kun je zien hoe vruchtbaar iemand in principe is. Daarnaast wordt een inwendig onderzoek gedaan, waarbij gekeken wordt hoeveel eiblaasjes de vrouw in haar eileiders heeft. Als het goed is heeft een vruchtbare vrouw een FSH-waarde van onder de 10 en ca. 5 eiblaasjes. Deze onderzoeken zijn niet vervelend en niet pijnlijk.

Vervolgens vindt een gesprek plaats met de maatschappelijk werkster van het ziekenhuis, bij voorkeur ook mét de partner van de donor. Iedereen moet goed over eiceldonatie hebben nagedacht en er mogen in Nederland geen commerciële bedoelingen zijn (maar natuurlijk mogen/moeten wel alle kosten en onkosten vergoed worden).

Als dit allemaal goed verloopt, dan gaat de donor bij de volgende menstruatie ca. een week tot ca. 10 dagen hormonen spuiten in haar buik. Niet pijnlijk en je krijgt een goede instructie van het ziekenhuis. Tussendoor word je goed in de gaten gehouden en krijg je een aantal keren bloedonderzoek en inwendige onderzoeken.

Als de eicellen goed gegroeid zijn vindt de punctie plaats. Via de vagina, en dat kan een beetje pijnlijk zijn. Deze eicellen worden bevrucht met sperma van de man van de vrouw die straks het kindje gaat dragen. Na een paar dagen wordt de bevruchte eicel (of twee) in haar baarmoeder geplaatst.

Bovenstaande beschrijving gaat vooral over de lichamelijke dingen. Natuurlijk moet je ook heel goed alle emoties en andere gevoelens die hierbij komen kijken goed met z'n allen bespreken.

Belangrijk om te weten is dat ziekenhuizen in NL het liefst een donor hebben met een voltooid gezin of zonder kinderwens. Er is nl. een (hele kleine) kans op onvruchtbaarheid na de behandeling. In het ziekenhuis waar wij zijn is dit nog nooit voorgekomen, aldus de artsen, omdat je tijdens het spuiten met hormonen zo goed in de gaten wordt gehouden. De hormonen doen alleen het werk dat ze moeten doen en er zijn langjarige onderzoeken gedaan naar andere gevolgen/bijwerkingen. Tot op heden is daar gelukkig niets van gebleken.

Als je nog meer vragen hebt, stel ze!

Groetjes,

Reactie voor op de website?

51.6. Draagmoeder

Lieve Lelie,

Ik weet dat het een heel gevoelig onderwerp is draagmoederschap. Ik ben ook op zoek naar een moeder die dat overweegt. Het is zeker niet niks wat ik zoekt, maar als ik het zelf zou kunnen zou ik het zelf dragen, helaas... Is er iemand die het overweegt, je mag me mailen, en ik leg je mijn verhaaltje uit.

Liefs,

Reactie voor op de website?

51.7. Hulp van anderen: voor Annemieke

Beste Annemieke;

Al een geruime tijd denken wij na over een draagmoederschap/draagouderschap ten behoeve van wensouders die op medische gronden zelf geen kinderen kunnen krijgen en/of kunnen dragen. Jouw opmerkelijke inleiding deed ons/mij de wenkbrauwen fronsen; je gaat er direct vanuit dat je vijandige reacties zou kunnen krijgen. Ook laat je direct weten dat dit (draagmoederzoekers) een niet gemakkelijk onderwerp is. Waarom? Waarschijnlijk omdat je weet dat vanuit je eigen perspectief nu niet een alledaagse menig erop nahoudt. Sterker nog; een bepaalde sociale determinatie leidt je tot deze opstelling. Hetgeen natuurlijk niet erg is, maar juist een vrouw met een draagmoederwens en een man (reeds vader) met een draagouderschapswens prikkelt tot een reactie.

Mijn (deels ons) betoog als reactie op jouw mening volgt hier onder;

Een kind is geen geschenk, van wie zou dat geschenk dan moeten zijn? Ik neem aan dat je refereert aan een ideologie of beter een religieuze overtuiging waarbij een door jou aanbeden God, in geschrift verwoord door mannen. Daar waar je stelt dat jouw lichaam behoort tot je wettelijk/kerkelijk echtgenoot (ik neem aan dat je niet 'hokt') lijkt mij niet geheel een mening bedacht door vrouwen.

Is het geen recht om een kind te kunnen verwerken en te voldragen? Waarom niet? Op het moment dat we spreken over een recht, zou je kunnen stellen dat er dus verschil bestaat tussen mensen: de ene mag/kan wel, de andere mag/kan niet. Als het niet mag, het krijgen van kinderen, dan is het duidelijk. Iemand; een persoon, een sociale structuur, een institutie, een ideologie schrijft voor dat bepaalde mensen dat recht dus niet hebben. Oké, goed fout dus.

Als het niet kan, het krijgen van kind (en dus geen Godsgeschenk), dan had je verschrikkelijk pech, vroeger dan. Nu bestaan er mogelijkheden om via hedendaagse, zelfs hoogwaardige technologieën toch zwanger te kunnen worden. Of beter in dit kader een eigen eicel, bevrucht door een eigen zaadcel (ik beschrijf dit vanuit vrouw en man) in te brengen bij een gezonde vrouw, die geen kinderen wil groot brengen maar wel een kind gezond wilt laten ontwikkelen in haar eigen lichaam. Wetende van alle mogelijke complicaties (zowel vrouw als man zijn IC-verpleegkundigen (en obstetrie & gynaecologie-aantekening) en hebben waarschijnlijk zo veel meer ellende meegemaakt met zwangere vrouwen (stellen) meegemaakt dan jij ooit kan bevatten. Wees er maar blij om.

Eventjes wetenschappelijk terug, bevruchting door een vreemdeling. Oké, nu ga je eventjes schrikken. Als een vrouw meerdere sexpartners heeft gehad, waarbij juist orale sex gebezigd is (moet ik dit andere definiëren?) is de kans op bepaalde complicaties significant minder. Nog erger; volgens sommige Darwinisten overleven zelfs (bij zoogdieren) die diersoorten het best waarbij verschillende partners juist de voorwaarde is.

Jij zou je lichaam nooit verhuren, waarschijnlijk als draagmoeder?. Impliceer je hiermee dat ik mijn lichaam zou verhuren? Eventjes rechtzetten dan; nee, ik wil graag, samen met mijn man, draagmoeder/paar zijn/worden zonder enige vorm van commercie. Ik verhuur mijn lichaam niet voor dit doel. En ach, ook al zou ik het wel verhuren, ik ben nog nooit gedwongen, laat staan tot verkoop van mijn lichaam voor welk doel dan ook. Of bedoel je de verhuur van mijn lichaam als arbeidskracht, welke ik in moet zetten (mijn lichaam) wanneer ik een patiënt van 100 kilo samen met een zelfde klein collegaatje, ook zo'n 55 kilo moet vertillen? Nee, ik ben geen zustertje, gewoon een verpleegkundige. Over 25 jaar zal inderdaad mijn lichaam deels versleten zijn door te zwaar werk of aangetast door nachtelijk, zeer onregelmatige diensten (echt; mensen van meer dan 100 kilo worden 's nacht ook ziek, zelfs op zondag).

Dat lichaam, welke volgens jou geen openbare ruimte is, is inderdaad niet openbaar, dus voor een ieder toegankelijk. Het is slechts toegangelijk, voor wie dan ook als ik dat wil. Of dat nu mijn lieve eigen vent is of een lekkere vent die ik misschien wel een zou willen hebben. Of voor die vrouw, die ik nog nooit getroffen heb, om eens heerlijk mee te vrijen? Ja, dat lijkt mij ook wel wat. Maar helaas zegt de Rijksoverheid dat ik mijn lichaam in moet zetten voor de zieke medemens; ik ben ambtenaar). Tenminste als verpleegkundige dan. Trouwens in Nederland steunen ook alle partijen dit standpunt, links, rechts, of gelovig of niet.

Maar jouw lichaam behoort ook jouw man toe, zo schrijf je. Heel fraai, deze verbintenis. Of wordt dit recht, van je man, jou voorgeschreven uit een heilig werk (Bijbel, Koran, noem er nog maar een en kies). Mijn lichaam behoort mij toe. Zelfs mijn eigen wettelijk echtgenoot heb geen enkele recht op mijn lijf. Als ik wil en het gevoel is wederzijds dan mag hij mijn lichaam slechts beminnen of bevredigen. En als ik spierpijn heb, mag hij mijn lichaam, lees pijnlijke spieren, liefdevol masseren. Ja, in die context, liefdevol, want mijn fysiotherapeut doet het veel beter, maar niet liefdevoller.

De kinderen zelf? Even beperken tot mogelijk een kind. Dat kind heeft alle recht te weten wie de ouders, zelfs draagmoeder/ouders zijn. Misschien ontstaat er wel een bijzonder respect bij het kind naar de ouders of zelfs draagmoeder toe; enerzijds naar (wens)ouders; zo'n grote kinderwens, bij zo veel problemen om zelf kinderen te verwerken en te dragen. Anderzijds; naar de draagmoeder toe; de wens om zelf te voelen, te ervaren om heel bewust een zwangerschap mee te maken.

Oké, dan moge het ook duidelijk worden; NEE, geen wens om zelf kinderen groot te brengen.

Margo & Dik (wens draagmoeder/ouders, nog fors overwegend hoe te realiseren)

Reactie voor op de website?

51.8. Engel van mijn hart

Hoi,

Mijn naam is Evelien ik ben 27 en mijn partner is 25 jaar. Wij zijn al een paar jaar bezig met IVF. Maar helaas na drie mislukt pogingen zijn wij op zoek naar een nieuwe donor. Wie is die engel die ons helpt onze kinderwens uit te laten komen. Ben momenteel in behandeling bij UZ Gent.

In elk geval hartstikke bedankt

m.v.g. Evelien

Reactie voor op de website?

51.9. Hoe reageren biologische kinderen op draagmoederschap?

Ik vraag mij af hoe de biologische kinderen van de draagmoeder reageren op het feit dat hun moeder het kindje in haar buik gaat weggeven/verkopen. Hoe leg je het je eigen kinderen uit?

P. den Hollander

Reactie voor op de website?

51.10. Marieke, Marieke

Dat jij dat niet zou doen, is jou goed recht. Maar, je kan daar niet over spreken als je niets van de situatie weet. Er zijn genoeg situaties, die totaal anders zijn. Bijvoorbeeld, mensen die dus een draagmoeder nodig hebben, maar zelf de eicel en zaadcel "leveren" omdat de moeder door (lichamelijke) omstandigheden niet zelf het kind kan dragen. Beide ouders zijn dus de natuurlijke ouders en wat mij betreft zijn vrouwen die dan draagmoeders willen zijn echt helden.

Jij zal zelf wel kinderen hebben, dus je weet niet hoe het is om dat niet te kunnen. Of je kan zelf ook geen kinderen krijgen, en je gunt het daarom ook andere niet. Wat het ook is, denk je jezelf eerst in iemands ander zijn of haar situatie in, voordat je elke vorm van Draagmoederschap afbrand en vervloekt. Nogmaals voor mij zijn deze vrouwen helden.

Raimond

Reactie voor op de website?

51.11. Kinderwens

Goede middag, Mijn naam is Martin de Vries, mijn leeftijd is 41, helaas is mijn leven zo verlopen, dat er geen mogenlijkheid is geweest om mijn grote wens uit te laten komen om vader te worden. Dit door omstandigheden, waar ik nu niet op ik kan gaan! Op dit moment heb ik een vriendin, waar ik heel erg gelukkig mee ben, onze grootste wens is samen een kindje, een baby, een kleintje, het mooiste en grootste wonder wat er tussen 2 mensen is! De leeftijd van mijn vriendin is 45.

In Nederland stoppen de ziekenhuizen bij kinderwens bij de leeftijd van 42 jaar, i.v.m. complicaties, voor de vrouw! Zij heeft nog en normale cycles, en iedere maand een ovulatie! Zij zou haar eigen eicellen kunnen gebruiken, en ik mijn eigen zaad om samen een kindje te krijgen! In Nederland zal dit niet mogenlijk zijn! We zijn op zoek, naar ingangen, opties, verhalen, goede ziekenhuizen. Informatie in ons buurland Belgie!

Mijn vriendin heeft 2 prachtige dochters! Ook zij heeft altijd de wens gehad voor een derde kindje, ook voor haar geldt dat door de omstandigheden, dit niet meer gerealiseerd kon worden! Nu zijn wij samen, en houden zielsveel van elkaar, en zijn erg gelukkig! De natuur geeft de vrouwen een oerinstinct mee, de wens naar kinderen. Velen denken dat dit niet voor mannen geldt. Niets is minder waar, ook mannen hebben dit natuurlijke oerinstinct. Het verlangen, naar een kleintje, de liefde voor een kleintje , de liefde voor elkaar om samen dit mee te mogen maken! Samen het mooiste mee te mogen maken, wat er tussen een man en vrouw kan bestaan! Een oprechte, liefdevolle wens!

Er zullen, naar ik denk, mensen zijn, die dit zullen begrijpen en mee wilen denken! Ingangen weten, die wij nog niet kennen! Mensen met begrip hiervoor! Met oprechtheid, mijn verhaal en kinderwens.

Martin!

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Soms is hulp van anderen nodig

  1. Weten jullie wel wat jullie vragen?
  2. Annemieke
  3. Draagmoederswensouders
  4. Hoe moeilijk!
  5. Reactie op Lelie i.v.m. vraag eiceldonatie
  6. Draagmoeder
  7. Hulp van anderen: voor Annemieke
  8. Engel van mijn hart
  9. Hoe reageren biologische kinderen op draagmoederschap?
  10. Marieke, Marieke
  11. Kinderwens
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.