Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

94. Borderline: hoe ga ik er mee om?

Hallo,

Mijn naam is Niels, ik kom uit een gezin van gescheiden ouders. Mijn half-zusje van 18 lijdt aan borderline. Ik wil graag wat meer hier over te weten komen, want ze snapt niet dat ik haar niet begrijp. Ik wil haar heel graag begrijpen en weten hoe ik er mee om moet gaan. Maar hoe? We zijn niet samen opgegroeid, daardoor kennen we elkaar niet zo goed als een broer en zus uit een gezin. Maar ik wil er graag voor haar zijn, en haar helpen op welke manier dan ook. ik zou me geen raad weten als ze zichzelf nog eens iets zal aandoen! Wie heeft nuttige informatie of tips hierover? Ik zou het ontzettend fijn vinden als ik wat voor haar zou kunnen betekenen.

Alvast bedankt, Groeten, Niels

Noot redactie: Zie voor meer informatie bij borderline.pagina.nl.

Reactie voor op de website?

94.1. Borderline

Hallo Niels,

Ik ben een jonge vrouw van 24 en heb mijn diagnose gekregen toen ik 16 was. Ook ik heb een soort halfbroertje die het moeilijk vindt te begrijpen wat er nu weer in mijn hoofd gebeurd. Borderline is een complexe ziekte. Veel mensen weten niet dat het een ziekte is. Het lijkt namelijk veelal op een langdurige puberteit.

Ik weet natuurlijk ook niet het fijne van borderline maar ik weet wel dat het komt doordat je bepaalde neurotransmitters niet in je hoofd aanmaakt waardoor heel veel in een stroomversnelling komt waar de meeste mensen zonder medicijnen geen controle over hebben. Ikzelf gebruik geen medicijnen omdat ik dan niet goed/zelfstandig voor mijn zoontje en huishouden kan zorgen. Elk mens met borderline heeft andere uitingen van borderline en niet iedereen wil/kan het erkennen.

Ik kan me voorstellen dat je haar graag wil helpen maar ik denk dat dat heel erg moeilijk gaat. Je kan haar niet beter maken. Het is een aangeboren afwijking en dat klinkt heel erg eng maar dat is het absoluut niet.

Ik ervaar het als iets bijzonders wat met grote regelmaat erg irritant kan zijn voor mijn omgeving. Ondertussen maakt dezelfde aandoening dat ik erg creatief ben en erg goed voor de mensen in mijn omgeving. Tegelijkertijd kan ik vanuit het niets ontploffen of heel erg bang worden of overdreven gevoelig voor geluiden enz.

Ik weet natuurlijk niet hoe je zus haar borderline zelf een plekje heeft gegeven maar ik kan je vertellen dat het voor mij belangrijk is dat mensen het erkennen. Ze hoeven niet alles te pikken van me want niet al mijn rotgedrag komt door borderline maar ik vind het fijn wanneer mensen kunnen accepteren dat ik er niet altijd iets aan kan doen. Nou ik kan nog wel uren doorgaan maar ik denk dat het handiger is wanneer je, als je dat wilt, je vragen concreet maakt en ze via de email vraagt. Ik zit al tien jaar in therapie en kan gemakkelijk praten over dingen. Dus brand maar los!

Reactie voor op de website?

94.2. Proberen te begrijpen...

Hoi mijn naam is J. Ik ben een vlotte pot van 25 jaar oud, Al is bij mij nooit het borderline-stoornis geconstateerd, toch herken ik de symptomen als de beste, waardoor ik stel dat ik een "mogelijke" borderliner ben.

Soms is dit voor mij nog moeilijker als voor mijn omgeving, vooral omdat ik soms zelf het idee heb dat ze het niet begrijpen. Hierdoor zal ik nooit iemand iets kwalijk nemen als iemand iets verkeerd bij mij overbrengt, want het besef is er bij mij wel degelijk als ik zelf verkeerd reageer. Ik ben mij bewust van alle symptomen, toch blijf ik tegen de lamp lopen, mede omdat ik er geen hulp bij wil/kan zoeken. Momenteel ben ik wel heel veel bezig met alles goed op te zoeken en er zelf zoveel mogelijk aan te werken. Zo ben ik dus begonnen via MSN om daar een groep op te zetten waar ik zo veel mogelijk informatie zal proberen op te zetten.

Begrijpen is moeilijk, en misschien wel onmogeijk als je zelf geen borderline hebt, maar begrip proberen op te brengen is denk ik al een hele grote stap. Hiervoor dan ook al mijn respect dat je je zusje wil helpen, ook al moet ze er zelf doorheen, ik ben er zeker van dat ze aan jou een goede steun zal hebben alleen al omdat je er voor haar wil zijn!

Ik zou zeggen, kom eens regelmatig kijken in mijn groep.

groetjes j

Reactie voor op de website?

94.3. Ze heeft je echt nodig!

Hoi Niels,

Ik kan me een beetje voorstellen wat je voelt. Mijn zus heeft waarschijnlijk ook borderline, alleen wil ze er zelf niet echt voor uitkomen. De psychiater heeft haar gezegd dat ze waarschijnlijk borderline heeft. Mijn zus houdt dit voor zich, ze heeft het alleen tegen een goede vriend verteld. Ik vind het heel moeilijk want soms kan ik er niet tegen hoe zij zich gedraagt maar dan heb ik in mijn achterhoofd: zij heeft borderline.

Ik wil er ook graag voor mijn zus zijn en op dit moment ben ik er ook voor haar, om veel bij haar te zijn en naar haar te luisteren. Dit heeft minimaal een half jaar geduurd, want 2 maand terug wou ik niks meer van haar weten.

Mijn zus is mishandeld, misbruikt en gechanteerd. Ik dacht altijd: dat gebeurt toch niet in onze familie. Maar dus wel. Het is allemaal moeilijk te vertellen in een verhaal.

Ik hoop dat je er kan zijn voor je zus dat heeft ze echt nodig! En als je hulp nodig hebt wil ik je daar wel bij helpen!

groetjes H

Reactie voor op de website?

94.4. Vraag over borderline

Hoe kun je het leefbaar maken? ik ben 33 jaar!

Wendy

Reactie voor op de website?

94.5. Mijn vrouw heeft borderline

Hallo Niels,

Ik snap dat het soms moeilijk is met je zus om te gaan. Mijn vrouw heeft namelijk ook borderline. (Ze noemen het een persoonlijkheids-stoornis, wat inderdaad aangeboren zou zijn) De benaming stoornis vind ik een beetje moeilijk. Ieder mens is nl. uniek en jouw (half-)zus ook.

Wat ik bij mijn vrouw merk en jij ongetwijfeld herkent, is dat ze sterk de behoefte heeft om gehoord en erkend te worden. (Dat is het onderliggende probleem) Als ze die erkenning (voor haar gevoel) niet krijgt, wordt ze boos. Daar hangt echt een spanning omheen. Als ze niet erkend wordt vindt ze de ander, de luisteraar egoïstisch, alleen en op zichzelf gericht. In feite is ze dat op dat moment zelf. Een ander moment kan ze weer heel lief zijn.

Het enige wat ik geleerd heb is, ondanks alles, haar proberen te begrijpen, een goede luisteraar zijn. Moeilijk is dan niet het commentaar op jezelf te betrekken maar het houden voor haar probleem. In de therapie-wereld noemen ze dat tegen-overdracht, als je boos wordt om haar.

In de boeken zeggen ze dat borderliners begrensd en gestructureerd moeten worden. Ik ervaar dat ook zo, tot op zekere hoogte. Die begrenzing is vooral goed voor jezelf, dat de ander je grens niet over gaat. Wat wel belangrijk is, is wat haar boodschap is. Vaak is dat -nogmaals- dat ze alleen gehoord en gezien wil worden, ondanks dat haar verbale boodschap totaal anders kan zijn. Het gaat dus niet altijd zo om de inhoud, wát ze zegt, maar meer dat ze het gevoel heeft dat je haar respecteerd, ondanks haar 'kuren'.

Dit is hoe ik het ervaar en ermee om probeer te gaan. Ik weet, 't is niet altijd makkelijk. PS: ze zeggen dat de symptomen na het 30-e jaar vaak afnemen, duss....
Ik wens je veel succes en geduld!

Groetjes, Anoniempje

Reactie voor op de website?

94.6. Trots op je

Gaaf ff zo'n verhaal te lezen, dat er ook mensen zijn die zich betrokken laten zien bij hun broer of zus, of andere relatie tot. Ik heb ook borderline en mis dat soort contact heel erg, al m'n familieleden zwijgen me dood en in mijn nieuwe omgeving is dat ook niet echt het praatje van de dag. Maar ik zal niet teveel klagen ...

Frank

Reactie voor op de website?

94.7. Help mij om ermee om te gaan

Hallo ik ben Dave. Ik ben 22 bijna 23 en heb een vriendin die aan borderline lijdt. Ik wist in het begin er niks van. En ze heeft het in een begin van de relatie gezegd dat ze er aan lijdt Dus ik dacht het zal wel niks voorstellen. Maar helaas wel, het is een regelrechte zware evaring met stemmingswisseling en nooit gelukkig. En als er iets gebeurt in het leven dan reageert ze er echt heftig op. Ik kon er niet tegen en dat is zo 6 maanden gegaan met heel veel strijd en ruzie. Het is uiteindelijk 5 december zo gescaleerd dat ze me aanvloog en me flink te pakken heeft gehad, niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk.

Ik weet niet hoe ik hier me om moet gaan. Als er mensen zijn die mijn een hart onder de riem kuennen steken, ik wil haar niet kwijt. Maar het moet anders kunnen, anders ga ik er ook aan kapot. Ik heb ook een verleden te verwerken maar, dat gaat als ik er ook nog eens rekening moet houden met een partner die een borderline stoornis heeft is dit moelijk. En zeker als er houden-van is na de ellende. Een normale jongen was allang weg geweest. Maar mensen met een borderline moet je gewoon een kans geven, vind ik.

Ik hoop dat er mensen zijn die mij een advies kunnen geven. En veel sterkte voor mensen die hetzelfde meemaken. Het is voor mij moeilijk om het er over hebben, maar het is zo'n inpact op je leven, dat moet je met andere mensen delen.

groetjes Dave

Noot redactie: Kijk eens bij de Stichting Borderline.

Reactie voor op de website?

94.8. Ik ook

Grappig om dit stukje van je te lezen. Bij mij is sinds kort Borderline geconstateerd en ik herken hetzelfde bij mij. Heb het er nog wel moeilijk mee en moet mijn draai nog heel erg vinden. Ben daardoor wel heel erg uit mijn doen maar ik ga wel proberen om er mee om te gaan.

Jij ook sterkte

Reactie voor op de website?

94.9. Ik zoek......en zoek

Hallo anoniempje,

Ik las net op de site dat jouw vrouw ook borderline heeft, ik ben namelijk op zoek naar iets. Ik zelf ben een vrouw van 30 jaar met borderline, en vind het vreselijk moeilijk om m'n vriend waarmee ik samenwoon, uit te kunnen leggen hoe en wat ik voel. Ik zoek eigenlijk verhaal van iemand die ook met een borderliner samen is en hoe hij of zij er tegenover staat, en er mee omgaat, omdat dan beter te kunnen uitleggen. Ik weet dat het heel moeilijk is om met een borderliner samen te leven, maar het is volgens mij toch nog niet onmogelijk!? Wil jij me het een en ander vertellen hoe je met haar in sommige situaties omgaat? Ik zou het heel fijn vinden.

Dankjewel alvast!

groetjes

Reactie voor op de website?

94.10. Ervaring

Hallo,

Ik vind het echt super om te horen dat jullie allemaal gesteund worden, of een ander steunen. Nou valt mij op dat niemand vertelt wat borderline nou precies inhoudt. Wat gaat er bij zo'n persoon door het hoofd en hoe ervaart die gebeurtenissen? Dat zou ik wel graag willen weten.

Mijn ervaring met borderline is dat ze uren kunnen vertellen over zichzelf en weinig interesse hebben in de ander. Als zij het verhaal maar kwijt zijn! Ik snap dat dat voor de omgeving niet echt bevorderend is!

M

Reactie voor op de website?

94.11. Ik denk dat mijn dochter borderline heeft.

Zij wil niet geholpen worden, door niemand, zij is zielig en altijd heeft een ander het gedaan. Van mishandeling, verkrachting, leugens, alle relaties lopen op mishandeling uit, zgn. haar drie kinderen gaan er aan kapot. Ze is de ene keer heel lief en dan weer die agressie en slaan en vooral stalken, bij exen , haar zusje en bij ons haar ouders, dreigementen, met een mes in de auto en met haar dochter als medepassagier ging ze naar haar examen waar haar oudste zoon naar toe is gevlucht om hem, zijn vrouw en kind aan het mes te rijgen, krijg op de autoweg een aanrijding tegen een vrachtwagen, auto total loss kleindochter zere nek, zij niets maar is boos omdat niemand naar haar vraagt, altijd in de belangstelling staan, praten over zich zelf, niet luisteren, eerdaags gebeuren er echt verschrikkelijke ongelukken en wij weten niet wat wij moeten doen, honderden keren politie bij haar geweest wegens toestanden, hulp enz, bezorgde ouders en familie.

Reactie voor op de website?

94.12. Weet niet meer wat te doen

Hallo Dave,

Graag wilde ik in het algemeen reageren op borderline.

Ik kan me voostellen dat je het moeilijk hebt om een relatie te hebben met een borderliner. Ik heb een zus die dat heeft, en het valt echt niet mee, hoe langer het duurt, hoe meer afstand ik tussen ons zet. En ik heb dus ook gezien en zie nog steeds dat elke relatie, elke vriendschap bij haar weer in duigen valt, elke keer weer dezelfde cirkel. Op een gegeven moment willen al haar mannelijke relaties haar zowat kapot maken en ze vluchten. Dan ligt het toch niet aan de mannen. Ze kan zelfs de beste goedzak tot waanzin drijven!

Alles draait om haar, we horen nooit iets als het goed gaat, alleen als het slecht gaat. Ze kan soms heel lief zijn en heeft ook haar goede kanten, als ze tegenspraak of kritiek krijgt is ze net een rat, ze valt aan door te schreeuwen, gillend, krijsend, wild van zich afslaan en dat doet ze al sinds ze jong was, ze is nu bijna 38.

Ik vind het soms moeilijk, maar ik maak me er niet druk meer over, mijn moeder wel, want het is haar kind, en mijn zus weet precies hoe ze op mijn moeder kan inspelen qua emoties.

Ik weet dat het moeilijk is als je van iemand houdt en niet meer weet wat je moet doen. Ik hoop dat je met haar kan praten en dat je veel geduld kan opbrengen. Mijn ervaring van ale jaren nu is, dat ik blij ben dat ik niet met haar in 1 huis moet leven, dan ging ik er onderdoor. Ik kan wel een heel boek schrijven over mijn ervaringen met een zus die borderline heeft en die dit niet wil erkennen en die ook geen hulp wilt.

Groetjes van een zusje

Reactie voor op de website?

94.13. Ik denk dat mijn dochter dat ook heeft

Hallo.

Ik denk dat mijn dochter van 21 jaar dat ook heeft. Ze heeft veel kenmerken ervan. ze dreigt soms met zelfmoord en ze heeft wisseldene buien, dan is ze vrolijk en een uur later is ze depresief, dan heeft iedereen het gedaan bij haar. Ze heeft wel door dat ze wat heeft, en wil gelukkig wel hulp. Maar de dokteren zijn zo laks als wat. Wij zitten er tussen in. Het is soms niet meer op te brengen (ze woont nog thuis). Zou ze ook die ziekte hebben?

Ze heeft wel veel meegemaakt, maar daar toen wel hulp voor gehad. Bij de spd is het een tijdje goedgegaan. Maar er is nooit naar gekeken of ze dit heeft.

gr Lenie

Reactie voor op de website?

94.14. Echte vrienden

Hallo,

Ik ben een vrouw van 30 jaar met Borderline en ik ga dit jaar trouwen met mijn lieve vriend van 23.

Ik lees zo jullie verhalen en denk dat, wat ben ik toch gezegend. Wat ik vooral merk door mijn stoornis is dat ik maar weinig vrienden heb, en daar is niks mis mee want wat ik weet is dat de vrienden die ik heb er ook voor mij zijn, ik hoef hen niets uit te leggen, ze luisteren en hangen daarna weer op, Luisteren!

Dat is vaak het enige waar ik behoefte aan heb, iemand die even luistert, ze hoeven verders niets te zeggen, alleen te luisteren, en weet je: die paar vrienden die ik heb doen dat ook, en dat zijn dus echte vrienden!

En wat betreft de vraag van de partners: mijn vriend laat me meestal maar razen en huilen en in mijn eigen wereldje hangen, en dat werkt, want op den duur kom ik weer bij mijn positieven en dan merk ik: komop meid, pak je leventje weer bij elkaar en ga naar die lieve gozer van je. Ja mijn gozer, die me dit jaar als echtgenoot gaat krijgen, en waarom??? Omdat ie naar me luistert en onvoorwaardelijk van me houdt, omdat ik naast mijn stoornis een gaaf mens ben, uniek op mijn manier!

J.

Reactie voor op de website?

94.15. Borderline verwijzing

Hoi Niels,

Kijk eens op www.laura_d.dds.nl/nederlands.html, hier vind je een uitgebreid verslag van Laura die zelf borderliner is. Het heeft mij ook erg geholpen. Als je er niet uitkomt, stuur mij dan gerust een mailtje en ik zal dan zien of ik je anderzins kan helpen.

Groetjes Dick

Reactie voor op de website?

94.16. Mijn zus zwijgt haar familie en vrienden dood

Mijn zus heeft borderline en wat we allemaal geprobeerd hebben te doen voor haar! Met rust laten, juist niet, begrip en mentale ondersteuning, of juist weer niet. Moeilijk als ze haar leven en dat van haar zoontje op het spel zet door zich dan haar polsen door te snijden etc. Van het ene op het andere moment mist ze je en is ze je dankbaar en het andere moment ben je rotte vis en wil ze je nooit meer zien. Moeilijk en het doet pijn, maar het is en blijft je kleine zuske! Sterkte aan iedereen met borderline en hun familie, vrienden en dierbaren.

Reacties zijn welkom.

Chantall

Reactie voor op de website?

94.17. Borderline en hulpverlening

Hallo allemaal,

Ik ben 26 en alleenstaand moeder van twee kids. Drie jaar terug werd bij mij de diagnose borderline gesteld. Sindsdien ben ik al bezig om "hulp" te krijgen bij het omgaan met borderline. Mijn ervaring met de hulpverlening in NL zijn niet echt bepaald positief. Heb zelfs hulpverleners gehad die niet wisten wat borderline inhield. Tussen de verschillende hulpverleners werd niet gecommuniceerd en ik heb de ervaring, dat als er fouten gemaakt worden, dat die dan makkelijk op mij afgeschoven worden, want dan komt het door mijn borderline. Ben er ondertussen achter dat borderliners als negatief persoon gezien worden in deze maatschappij. Wij schijnen bekend te staan om ons manipulatieve gedrag. Tuurlijk zijn wij soms manipulatief, maar dat kunnen mensen zonder borderline ook zijn. Buiten borderline, zijn wij ook maar mensen, maar als mensen horen dat je borderline hebt, dan krijg je gelijk een stempel en word je anders bekeken. Ligt dit aan mij, of zijn er meer van jullie die dit herkennen?

Sinds december 2004 heb ik eindelijk een psychiater gevonden waar ik mij pretig bij voel en die ook echt doet wat hij beloofd. Hij geeft duidelijk zijn grenzen aan en betuttelt me niet als ik eens wil uitrazen. Helaas heeft hij niet kunnen helpen voorkomen dat mijn kinderen uit huis geplaatst werden. Ook mede door mijn borderline. Ipv. in een depressieve periode me te helpen erdoorheen te komen, lieten ze mij in mijn sop gaar koken en werden drie maanden geleden mijn kids uit huis geplaatst. Het is voor tijdelijk, ze komen terug, maar dan moet ik wel aan bepaalde eisen voldoen. Zoals therapie volgen en thuis hulpverlening krijgen. Alleen zit je dan weer met die ellendige wachtlijsten.

Ben ik de enige die zoveel problemen heeft met de hulpverlening omtrent borderline, of zijn er meer van jullie?

Groetjes IJounice

Reactie voor op de website?

94.18. Borderline

Het is niet altijd gezegd dat iemand borderliner is, ze kan ook een post-traumatische stresstoornis hebben. In de psychiatrie kan dat ook niet gelijk vastgesteld worden, meestal gaat er eerst een langere therapie aan vooraf of er geen andere dingen aan de hand zijn. Meestal kan je als ouder soms ook achteraf terugkijken hoe het kind als kind was, of ze toen al bepaalde symptomen had. Meestal speelt het als kind zijnde al een rol. Maar je komt zeker in een zenuwachtig lang slopend traject terecht om vast te kunnen stellen wat je kind heeft.

Het makkelijkste is om een verwijsbrief van de dokter te hebben en daarmee naar het riagg te gaan, daar hebben ze testen, dat duurt wel heel de dag en is heel vermoeiend maar dan weet je wel wat en kan je daarna ook beter geholpen worden. Sterkte ermee!!!

Janneke

Reactie voor op de website?

94.19. Borderline/adhd

Hallo,

Wat leuk dat ik hier ook iets tegenkom over borderline. Gisteren heb ik weer een intake gehad bij het riagg, ik ben 40 jaar en heb 4 kids. Oftewel een superdruk huishouden. Hierdoor loop ik toch tegen bepaalde problemen aan en eigenlijk wil ik graag weer de puntjes op de i zetten. Moeilijk hoor om de confrontatie met jezelf aan te moeten gaan, maar toch ook erg leerzaam.

Wat ik wel merk is dat adhd en borderline heel veel raakvlakken hebben. Wie weet er of medicatie kan helpen tegen de rusteloosheid en het chaotische gedoe (stemmingswisselingen).

Borderline heeft idd een negatieve klank, maar ik denk dat iedere borderliner uniek is. Je hebt zware borderliners maar die kunnen volgens de hulpverlenende instanties dan ook niet zelfstandig wonen.

Volgens mij heb ik het niet zo heftig! Maar ik denk dat het voor mijn omgeving af en toe wel zwaar is en ongrijpbaar. Voor mij is het een way of living, ik weet niet beter. Bah, moeilijk hoor............

Roxy

Reactie voor op de website?

94.20. Label

Ik heb ook een label nl high level borderline gedrag. Wat het dan ook mag inhouden. Dit is vastgesteld door middel van een test bij t riagg. Voor mij veranderde er niet zo veel na die vaststelling. Ik bleef nl dezelfde van binnen. Maar nu heb ik eens wat dingen gelezen over borderline en ik herkende wel dingen daarvan. Ook mijn zoon van 16 heeft veel van die kenmerken. Dus mss wel 2 in een gezin. Het is moeilijk ik ben alleenstaand en heb 2 kinderen.

De oudste is net sinds t nieuwe schooljaar de deur uit. Dus wij blijven over. Tot mijn verbazing mag er geen borderline geconstateerd worden tot 18 ivm zich ontwikkelende persoonlijkheid. Een label is leuk maar t verandert niet veel. Ik zit met vragen is het erfelijk? Wat is de oorzaak? Had dat voorkomen kunnen worden enz enz. Het is idd moeilijk en ik ben nog hooggevoelig ook of is dit een combi die bekend is bij borderline? Kan ik het een man aandoen een relatie met mij aan te gaan als ik dit heb?

Allemaal vragen. Heb nog wel ff tijd nodig om dat allemaal uit te zoeken maar soms sluit ik me aan bij het bah. Hardgrondig en vanuit het diepst van mijn ziel.

Rosalie

Reactie voor op de website?

94.21. Borderline en een relatie

Hallo ik ben een jonge moeder van 30 met twee kids en heb nu sinds vier jaar weer een relatie, en het gaat perfect. Het kan dus wel, leven met een moeilijk persoon. Het is zeker niet makkelijk leven met een BPS patient, maar ik ervaar zelf dat eerlijkheid, hoe hard die ook is, het beste werkt. Ik kan heel slecht tegen kritiek, en de waarheid doet zeer, maar het helpt het beste als het komt van iemand die je respecteert en die tracht de situatie te begrijpen.

Het is voor een gezond iemand, klinkt cru maar zo betitel ik dat, heel moeilijk te begrijpen wat een borderliner voelt en hoe de denkwijze is. Want dat verandert ook nog al eens. Je humeur kan met de seconde veranderen, en je gevoelens dus ook.

Ik beschrijf het naar buiten toe altijd als: er komt een trein langs met allemaal gedachten en die denk ik in één keer. Da's dus heel druk in mijn hoofd. Probeer gewoon aan te geven hoe je je voelt en toon ook zelf begrip als een ander het niet begrijpt, want hoe graag je het ook wilt, iemand die geen borderline heeft zal ook nooit helemaal begrijpen hoe het is.

Groetjes Brigitte

Reactie voor op de website?

94.22. Borderline

Deze pagina, gelezen te hebben, is voor mij een herkenning van vele aspecten. Soms dingen zoals ik zelf reageer en soms hoe mensen reageren. Bij mij nooit borderline vast gesteld blijkbaar niet heftig genoeg ofzo. Maar is het niet gewoon fijn te weten waar je bepaalde gedragingen vandaan komen?

Doordat je zelf weet hoe het komt valt er een last van je schouders. althans dat werkt voor mij. Daardoor kan je makkelijker met de situatie omgaan en dus zo normaal mogelijk leven.

En wat betreft het jezelf op de voorgrond dringen: a) is dat een trend van deze tijd en b) komt dat niet uit het verlangen voort dat iemand je begrijpt?

Onbegrepen is onbemind, wie onbemind is wil bemind worden en dus aandacht vragen. Wat de negatieve spiraal verder doet gaan. Ik weet er zeker niet het fijne van, maar ga zeker deze site verder volgen.

Hopend op inzichten in mijn eigen leven, groetjes Cor.

Reactie voor op de website?

94.23. Omgaan met borderline

Goede dag,

Ben een man van 32 jaar, getrouwd, twee kinderen. Mijn vrouw weet sinds 10 jaar dat ze borderline heeft. Een ding kan ik zeggen, er vanaf komen doen ze nooit. Maar het gaat erom of ze ermee om kan gaan, mee kan leren leven.

Wij zijn eerst door een diep dal gegaan. Ze voelde druk in haar hoofd, viel flauw regelmatig, had zichzelf niet onder controle. Ze heeft lichamelijk veel moeten verduren waar ze achteraf altijd spijt van heeft. Maar dan is het meestal al gedaan. Nu is ze toevallig weer opgenomen omdat ze zichzelf niet onder controle had. Is wel moeilijk om mee om te gaan, want je wilt het begrijpen als zich zulke situaties voordoen, en dat is moeilijk. Maar als je begrip toont, is dat ook wel goed, maar niet altijd genoeg.

Wat ik het moeilijkste vind is dat ze zichzelf van alles aandoet. Mijn vrouw heeft heel wat littekens en haar maag hebben ze ook al onderhanden gehad. En voor de buitenwereld is het ook moeilijk, leg het maar eens uit. Onze steun wordt ook steeds minder, want niet iedereen heeft er begrip voor. Daardoor voelt ze zich ook nog een slechte moeder, terwijl ze er alles aan doet om een goede moeder te zijn. Ze zou de kinderen nooit willen kwetsen.

Ik ben niet zo held in typen, ik kan wel uren doorgaan, maar het belangrijkste is dat je er voor elkaar bent en er gewoon alles uit moet halen wat er in zit. We hebben ook onze goede tijden en daar doen we het voor!

Ik heb er moeite mee om dit te typen ben er geen held in.

groetjes

Reactie voor op de website?

94.24. Borderline en moeder

In december is bij mij de diagnose borderline gesteld. Net als bij andere "aandoeningen" komt borderline in verschillende gradaties voor. In mijn geval is er sprake van "high-level", niet de ergste vorm dus.

Gelukkig heb ik hulp van een aantal goede hulpverleners (en een vriendinnennetwerk) om mij heen en zo kan ik in december beginnen met een dagbehandeling van 4 maanden.

Voor de omgeving is het moeilijk om er mee om te gaan. Wat helpt is luisteren. Probeer te achterhalen wat er werkelijk speelt en blijf luisteren. Niet naar de vorm, maar naar de inhoud. Soms kan ik werkelijk ontploffen en dat heeft altijd dezelfde oorzaak; angst om verlaten te worden, niet de moeite waard te zijn. Ik zoek bevestiging, veiligheid, erkenning. Dit neemt niet weg dat je als omstander je eigen grenzen moet bewaken. Dat is minstens net zo belangrijk.

Nadat ik 4 jaar geleden gescheiden ben, heb ik inmiddels een vriend die bijna 9 jaar jonger is. Uit mijn huwelijk heb ik 2 kinderen, 11(m) en 14(j) jaar, en met hen gaat het heel goed. Dat is niet alleen mijn eigen beeld, maar ook het beeld van mijn omgeving (en mijn ex-man, waarmee ik gelukkig een goede relatie heb).

En nu overweeg ik (we) een derde kind. Liever zou ik dat nog even uitstellen, maar dat gaat niet, omdat ik 42 ben. Alles op een rijtje zetten dus. Ik ben er nog niet uit.......

April

Reactie voor op de website?

94.25. Borderline

Hallo,

In 2005 leerde ik iemand kennen, alles ging super goed tussen ons, tot we met elkaar kusten en seks hadden. Een serieuze relatie kwam er nooit van, maar gedurende een jaar twijfelde hij om iets met mij te beginnen, hij werd vaak woedend. Ik begreep hem niet, hij vond zichzelf te min voor mij, hij had het moeilijk met zichzelf, hij wou mij nooit meer horen en dan weer wel, ...

In dat jaar hadden we nog seks met elkaar, maar een serieuze relatie kwam er nooit van. Vanaf het moment dat het té goed ging tussen ons, krabbelde hij terug. Als ik eens liet vallen dat hij het niet meende met mij, werd hij ooo zo woedend. In februari dit jaar leerde hij iemand anders kennen en gooide hij zich plots in een andere relatie, hij was overdreven enthousiast. Hij kon het twijfelen niet meer aan om iets serieus met mij te beginnen, ik begreep zijn reacties niet en dus begon hij maar iets met iemand anders.

Hij heeft heel weinig vrije tijd, zijn vriendin is 10 jaar ouder, heeft 2 kinderen en woont 110 km verder, hij gaat naar haar als het hem past en zij komt bijna nooit naar hem. Er worden geen druk of verplichtingen op hem gelegd, dus alles gaat goed.

Iemand vertelde me dat hij een borderliner zou zijn. Daarvan had ik nog nooit gehoord, maar hoe meer ik ervan opzocht, hoe meer ik de dingen van hem begon te begrijpen. Ik herken hem hierin echt wel. Ik zou hem er doodgraag iets van zeggen, maar ik weet niet goed hoe ik het moet overbrengen, omdat ik denk dat hij weer woedend of heel emotioneel zou worden. En op momenten dat hij woedend wordt op mij, bouwt hij een muur rond zich waar ik helemaal niet doorgeraak!

Er is zoveel gebeurd tussen ons, er zijn grote momenten van haat geweest en omgekeerd, het is heel moeilijk geweest voor mij, maar ik zou er hem zo graag iets van vertellen zonder een negatieve reactie. Hoe zou hij reageren moest ik hem hiervan iets vertellen of op welke manier zou ik dit het beste kunnen aanpakken? Ik ben altijd op zoek geweest naar de reden van zijn gedragingen en ik denk dat ik ze nu gevonden heb...

Groetjes, Melissa

Reactie voor op de website?

94.26. Website borderline

Ervaringsverhalen vind je op de website uit wanhoop geboren.

Reactie voor op de website?

94.27. Vragen borderline

Hallo Jessica,

ik las je reactie en je mag mij altijd mailen en vragen stellen, dan kunnen we alleen maar hopen dat ik ze beantwoorden kan.

groetjes

ga ook eens naar mijn site www.uitwanhoopgeboren.nl

Reactie voor op de website?

94.28. Zelfbeschadiging

Ik lees net dat iemand er zoveel moeite mee heeft dat zijn vrouw zichzelf iets aan doet. Ik had dat in het begin ook totdat de hulpverlening tegen me zei: ach dat zal nog wel vaker gebeuren. Toen had ik ineens zoiets van: hé, dat hoort bij de ziekte, dus wat zal ik me druk maken, het is toch alleen maar zelfbeschadiging.

Sinds mijn vrouw weet dat ik er zo over denk, heeft ze het nooit meer gedaan. Het enige waar ik nu nog bang voor ben is dat ze zich beschadigd heeft en dat een van de kinderen haar dan als eerste tegenkomt. Ondanks dat ik de kinderen er op heb voorbereid, ben ik alleen daar nog bang voor en dat weet ook mijn vrouw. Dus, misschien makkelijk gezegd, maar accepteer het nu gewoon, het ontlast je zo en het haalt zoveel druk van je schouder, daar heb je geen idee van.

Hans

Reactie voor op de website?

94.29. Ik weet het even niet meer....

Hallo Allemaal,

Sinds vandaag ben ik opzoek gegaan naar mensen die leven met iemand die borderline heeft. Mijn zus heeft borderline en ik trek het niet meer. Het is mijn zus en ik wil er wel mijn best voor doen, maar het gaat niet meer. Ik denk er zelf over om het contact te verbreken. Hebben jullie tips? Zijn er onder jullie die praten in een lotgenoten groep of wat dan ook?

Ik wil een manier vinden om er mee om te gaan. Maar zoals het nu gaat lukt het me niet alleen. Ik hoop dat iemand me een beetje opweg kan helpen. Mail me gerust!

lieve groeten

Reactie voor op de website?

94.30. Borderline

Hoi allemaal,

Ik ben Miranda, 28 jaar, twee kinderen (4 en 19mnd), zwanger van de derde, en weet sinds mijn 18 dat ik borderline heb. Heel lastig, maar wel nooit saai. Ik heb een zeer begripvolle partner en een nog begripvollere vriendin die een zus met borderline heeft. Met de nodige steun van de wijkverpleegkundige van het consultatiebureau en mijn psychologe komen we een heeeeel eind. Het is niet makkelijk en ook zeker niet voor de kinderen maar met alle liefde komen we een heel eind.

Ik had de moeilijkste periode achter de rug toen ik mijn oudste kreeg, mijn symptome zijn nog steeds aanwezig, maar ze vlakke af. Bij mijn oudste is ADHD vast gesteld wat het er niet makkelijker op maakt maar we redden het wel dat weet ik zeker.

Miranda

Reactie voor op de website?

94.31. Geweldig ben je!

Beste Niels,

Ik las dit berichtje en krijg er een warm hart van!! Wat ontzettend lief van je dat je je zusje wilt helpen en begrijpen. Vooral het laatste is enorm van belang!! En ik kan het weten, ik heb zelf borderline... er zijn verdomd weinig mensen die zich erin WILLEN verdiepen. Ik adviseer jou het boek "Leven met een borderliner" geschreven door Paul Mason en Randi Kreger. Wellicht dat je daar al veel uit kan halen. Er zijn ook vaak in je buurt bij de GGZ of Riagg bijeenkomsten of info avonden voor omstanders. Daar kan je natuurlijk ook heen. Stichting borderline.nl heeft ook veel info voor je.

Ik wil je nogmaals zeggen dat ik je geweldig vind en wees er voor haar, hoe zwaar het ook kan zijn. Ik ken haar niet maar ik kan je wel vertellen dat elke borderliner anders is. Dus wat je ook leest of hoort, hou in gedachte dat ze allemaal anders zijn, ook ik!

Veel sterkte en liefs... een borderliner.

Reactie voor op de website?

94.32. Zit in dezelfde situatie

Mijn naam is Danny. Ik zit in dezelfde situtie. Mijn relatie duurt nu 3,5 jaar. Ik sta eigenlijk op het randje van wel weg gaan of niet, mede door leugens en vreemdgaan. Begrijp wel dat je een hele moeilijke tijd krijgt. Bij mij loopt het nu erg slecht, en ik sta op het punt er een punt achter te zetten, want ik kan dus niet meer tegen de leugens. Ze is nu 2 keer vreemd geweest en heeft daar gewoon een jaar lang recht in mijn gezicht over gelogen. Ik twijfel dus ook of het niet vaker geweest is. Mijn vermoeden was de vorige keer ook juist. Zorg dat het niet je leven gaat beheersen, is het enige wat ik je zeggen kan. Want dat is bij mij wel gebeurd. Geen vrienden meer, alles opzij gezet om haar een plezier te doen. Maar dat is heel moeilijk

Danny

Reactie voor op de website?

94.33. Re Verkeerde diagnose

Beste Ubo.

Waarom denk je dat je de verkeerde diagnose hebt gekregen? Denk je zelf ook niet dat het verstandig is om je medicijnen in te nemen en weer hulp te zoeken? Die stemmingsschommelingen horen bij dat ziektebeeld. Ik denk wel dat jij wel weet dat als jij je medicijnen niet inneemt dat het alleen maar erger zal worden. Ik neem aan dat je voldoende kennis en inzicht hebt van jouw ziektebeeld.

Als je echt de diagnose hebt die jij schrijft, dan zal je je leven lang medicijnen moeten innemen om dit onder controle te houden. Als ik bovenstaande zo lees maak ik mij wel zorgen over je. Heb je nu hulp om de zaken weer op de rails te zetten? Zo niet, klop weer aan bij het GGZ, daar kunnen ze wel helpen. Door ondoordachte dingen te gaan doen in de periode dat je manisch was heb jij je waarschijnlijk in de schulden gestoken. Ook daar valt volgens mij een regeling voor te treffen. Zoek daar hulp voor!

Jessica

Reactie voor op de website?

94.34. Zusje

Hoi,

Ik wil graag reageren op het stukje van (87.12) het zusje van een zus van bijna 38 met borderline. Zoooo herkenbaar.

Mijn zusje is net 38 geworden en we hebben, eigenlijk zitten we er nog midden in, net weer 1,5 jaar gehad en de familie kan het weer oplossen. Het aller ergste is dat er twee kleine kinderen (4 en 1 jaar) bij betrokken zijn. Ik herken zelf de afstand die er tussen ons ontstaat (met af en toe een schuldgevoel, ze is tenslotte ziek)en steeds groter wordt.

Ook ik kan inmiddels wel een boek schrijven. Zus van...

Lina

Reactie voor op de website?

94.35. Boek over Borderline

Leven met een borderline persoonlijkheidsstoornis
Leven met een borderline
persoonlijkheidsstoornis
J. Giesen-Bloo

Ik wil als tip geven het boek "leven met een Borderline persoonlijkheidsstoornis" van de serie A tot GGZ.

Peetje

Reactie voor op de website?

94.36. Dag lieve mensen

Het omgaan met Borderline problematiek is voor niemand gemakkelijk. Toch kan het er anders uit gaan zien als je meer inzicht krijgt in de problematiek en de dynamiek van de interactie met elkaar. Misschien kan een ervaringsdeskundig begeleider hierin behulpzaam zijn. www.borderline-coaching.nl

Reactie voor op de website?

94.37. Zus met Borderline

Mijn zus heeft ook borderline, ze is een jaar ouder als ik en ik wil haar graag helpen. Maar ik kan het gewoon niet meer omdat ik telkens weer vernederd word, voor alles uitgemaakt word, messen naar me]ijn hoofd, glazen borden naar mijn hoofd, noem het maar op. Ik ben echt bang voor haar. Ik kan niets goed doen. Ze heeft mijn vader ook al een keer neergestoken! Ze is 19, dus volwassen en moet zich vrijwillig aanmelden voor mischien een kliniek of sessies met de psychiator. Maar dit wilt ze niet. Ze gebruikt drugs, heeft sex met iedereen en een zeer lage dunk van zichzelf. Dit is een hele moeilijke en lastige situatie waarbij het lijkt alsof we er nooit meer uitkomen. Heel de familie lijdt eronder. Heel mijn familie probeert nog steeds met haar te praten maar, ze laat niks kwijt, ze zegt niets. Geen school, geen werk, snachts leeft ze en overdags slaapt ze. Ik kan hier niet meer mee omgaan ik ga erzelf ook aan onderdoor. Maar toch diep in mijn hart hoop ik dat alles een keer goedkomt en dat ze wel het juiste pad kiest. Het is niet alleen moeilijk voor haar maar ook voor de mensen om haar heen.

Pauline

Reactie voor op de website?

94.38. Ik heb ook borderline

Wat fijn om hier ervaringen van anderen te lezen over borderline. Ik ben een jonge vrouw van 20 jaar, en bij mij werd enkele maanden geleden door mijn psychiater borderline vastgesteld. Het klonk enorm eng, en had er wel eens over gehoord! Mensen met borderline benaderde ik ook altijd anders, als andere mensen. Waarom? Ik weet het niet.

En nu heb ik het zelf! Ik wist al jaren dat er iets niet goed zat, ik kan per minuut wisselen van stemming! Er hoeft weinig te gebeuren of ik kook van binnen. Op zo'n moment spuw ik alles eruit, waar ik dan soms later weer 'spijt' van heb.

Ik zit op therapie in een soort praatgroep, daar weten ze niet dat ik borderline heb. Vanmiddag zei een mede-groepslid iets negatiefs over iemand met borderline. In die trent van 'Het lijkt wel een borderliner'. Op dat moment klapte ik dicht! Ik dacht: Tja, daar zit ik nu.

Ik zou graag aan een vaste relatie beginnen, maar alle relaties lopen tot nu toe vast. Ik vertrouw op een gegeven moment de ander niet meer, en wantrouw hem heel snel! Zo zijn er diverse korte relaties geindigd op niets. Dat doet pijn.

Nu loop ik steeds meer me eigen af te vragen, of ik wel ooit aan een relatie of een evt. moederschap zou kunnen beginnen, als ik zo instabiel ben! Dat is iets wat me absoluut bezig houdt.

Veelal heb ik last van depressies, minderwaardigheidsgevoelens, wantrouwende buien, vreemde angsten, claim-acties, wanhopige zelfmoord dreigingen, vreet- & koopaanvallen maar vooral de zeer snel wisselende stemmingen!

Ik weet nog steeds niet goed, hoe ik er mee om moet gaan, en wat ik moet doen, om een compromis te sluiten tussen mijzelf en borderline.

Kan 1 van jullie mij helpen?

Ik hoop het.

Nell

Reactie voor op de website?

94.39. Borderline en moeder

Ik zou heel graag willen mailen met vrouwen die borderline hebben en ook moeder zijn. Ik ben 38 jaar en heb een lief dochtertje van 1,5 jaar oud. Ik heb niet de ernstigste vorm van borderline maar loop toch tegen moeilijkheden aan die ik lang niet gehad heb of beter gezegd last van heb gehad. Nu ik moeder ben lijken de symptomen te verergeren, weer op te komen. Misschien is het ook dat ik het nu erken en ik in zie dat ik het lastig heb. Ik heb de diagnose rond mijn 20ste gekregen ...

Ik mis gelijk gestemde mensen, voel me eenzaam, heb nauwelijks vrienden en familie en anders wonen ze ver weg.

Wie wil mailen?

Reactie voor op de website?

94.40. Borderline.... wanneer is het voorbij

Al mijn hele leven, weet ik dat ik anders ben... jajaja ieder mens is uniek. Maar ik ben dat meisje, die vrouw die vooral aan de kantlijn staat. Iedereen lacht, zij lacht mee, en thuis is het weer janken.

Ik ben geboren met borderline high level, en eigenlijk van sorry voor anderen. Wil niemand voor de kop stoten, maar van het vriendelijke soort. Ik loop voor iedereen te zorgen, en attent te zijn, en krijg er helaas weinig tot niets voor terug.

Maar even kort houden, ik heb gelezen, en ook jarenlange therapie ervaring dat borderline na 30 minder wordt. Ik ben nu bijna 35, en helaas nog geen verandering. Ik ben het therapieen, en gedonderd nu wel eens zat. Wil net als iedereen, ook gezellig meedoen.

Reactie voor op de website?

94.41. Moeder van

Hallo,

Graag stel ik me even voor:
Ik ben een moeder van een zoon die borderline persoonlijkheidsstoornis heeft. We hebben al heel wat jaren van fijne maar ook vreselijke momenten achter de rug. Hij is nu 21 jaar, woont op dit moment sinds kort zelfstandig. Wij, ouders, hebben jaren van verschillende fases achter de rug, van ontkenning, woede, medelijden, acceptatie, stress, spanning in het gezin, gezinstherapie enz. enz..

Graag zou ik als moeder in contact willen komen met ouders van een kind/jong volwassenen die ook deze persoonlijkheidsstoornis heeft. Vooral om elkaar een luisterend oor te kunnen bieden, ervaringen te kunnen delen, tips, advies en vooral herkenning van.... Tenslotte zullen alleen deze ouders het kunnen begrijpen, waarom je daar behoefte aan hebt!

Groetjes (Van deze moeder)

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Borderline: hoe ga ik er mee om?

  1. Borderline
  2. Proberen te begrijpen...
  3. Ze heeft je echt nodig!
  4. Vraag over borderline
  5. Mijn vrouw heeft borderline
  6. Trots op je
  7. Help mij om ermee om te gaan
  8. Ik ook
  9. Ik zoek......en zoek
  10. Ervaring
  11. Ik denk dat mijn dochter borderline heeft.
  12. Weet niet meer wat te doen
  13. Ik denk dat mijn dochter dat ook heeft
  14. Echte vrienden
  15. Borderline verwijzing
  16. Mijn zus zwijgt haar familie en vrienden dood
  17. Borderline en hulpverlening
  18. Borderline
  19. Borderline/adhd
  20. Label
  21. Borderline en een relatie
  22. Borderline
  23. Omgaan met borderline
  24. Borderline en moeder
  25. Borderline
  26. Website borderline
  27. Vragen borderline
  28. Zelfbeschadiging
  29. Ik weet het even niet meer....
  30. Borderline
  31. Geweldig ben je!
  32. Zit in dezelfde situatie
  33. Re Verkeerde diagnose
  34. Zusje
  35. Boek over Borderline
  36. Dag lieve mensen
  37. Zus met Borderline
  38. Ik heb ook borderline
  39. Borderline en moeder
  40. Borderline.... wanneer is het voorbij
  41. Moeder van

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.