Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

29. Hoe regel je aandacht en werk in een groot gezin?

Ik ben erg benieuwd naar ervaringen van andere ouders over hoe ze ervoor zorgen dat alle kinderen genoeg (individuele) aandacht krijgen binnen een groot gezin, tevens gecombineerd met banen buitenshuis van vader en moeder. Wij hebben 3 kinderen van 4,3 en 9 maanden, er volgt er over 6 maanden nog een en ik vraag me soms wel af hoe iedereen dan de aandacht krijgt die hij of zij nodig heeft.

Wij werken allebei als zelfstandige, mijn man 4 dagen en ik ca. 3 dagen per week. Met 3 kinderen gaat dat allemaal prima, al moet ik soms ook even kijken of ik ze allemaal bij elkaar heb als we iets ondernemen.

Graag reactie, ik ben benieuwd.

Coco

Reactie voor op de website?

29.1. Aandacht voor de kinderen als je een baan naast je huishouden hebt

Hoi Coco,

Ook ik heb een baan naast mijn huishouden, en ik moet zeggen het gaat goed. Mijn kinderen zijn inmiddels wel wat ouder, 12, 11 en een tweeling van bijna 8. Maar ook toen ze kleiner waren werkte ik al. Ik werk nu om de week. In de week dat ik werk, werk ik de ene week 7 dagen achter elkaar en de andere week 6, dus best wel druk dus.

Mijn ervaring hoe je zo veel mogelijk tijd overhoudt voor je kinderen heeft te maken met een strakke planning. Ik houd van opruimen, dan kost het schoonmaken van het huis ook wat minder tijd. Verder zet ik 's avonds als de kinderen in bed liggen alles al klaar voor de volgende dag zodat je 's morgens niet zo hoeft te stressen en gewoon de tijd hebt voor de kinderen. De dagen dat ik werk maak ik vaak een ovenschotel klaar als ik een drukke dag heb en 's avonds ook nog weg moet. De ovenschotel kun je van te voren klaar maken en in de koelkast zetten en als je hem nodig hebt hoef je hem alleen nog maar op te warmen, je kan hem bijvoorbeeld 's avonds als de kinderen in bed liggen al klaarmaken.

Ik werk ook met een weekmenu, ik pak de agenda erbij als ik een lijstje maak voor de hele week, als er een dag bij zit dat ik weinig tijd heb om te koken maak ik iets makkelijks klaar. Zo'n weekmenu scheelt ook een boel tijd, je hoeft maar 1 keer in de week boodschappen te doen. Het is even wennen in het begin, vooral omdat bepaalde dingen niet 6 of 7 dagen bewaard kunnen blijven, maar aan het eind van je weekmenu kun je dan macaroni plannen of zo, een macaronie pakket kan je invriezen, en spinazie of hutspot enzo ook, dus eet je dat aan het eind van de week.

Ik geef toe, het is soms best wel eens druk hoor, want de dagen dat je werkt zitten gewoon vol, de was en alles gaat door, maar goed je moet wel. Ik wens je sterkte en succes, ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt.

Groeten Renata

Reactie voor op de website?

29.2. Aandacht

Hallo,

Wij zijn ouders van 5 kinderen met een wens voor een 6e. Wij hebben 2 bedrijven. Eén veelal uitgevoerd buitenshuis door mijn man. Welke ik binnenshuis kan ondersteunen. Daarbij nog een Web-winkel met een -tig aantal wederverkopers welke voornamelijk vanuit huis wordt bestiert door mij met hier en daar ondersteuning van mijn man.

Als ik of mijn man boodschappen gaan doen mag er altijd ééntje mee. Om beurten. Even alleen met papa of mama! In bad gaan; de jongste wel eens mee met papa of mama. Klusjes in de tuin doet de oudste graag met papa. De hond uitlaten, een lekkere lange wandeling wéér een ander kind met mama. Enzovoorts!

Gaat volgens ons bijna vanzelf? Wij plannen nagenoeg niets! Je kunt van alles een pleziertje maken! Al zit ik te werken achter de computer dan kan er een kind náást mij aan de andere computer wat rommelen. Altijd tijd voor een knuffel of een lach tussendoor! Het naar bed brengen van de jongsten; een heel gezellig ritueel! Het gezamenlijk eten; Tijd vrij maken voor een hoop gezellige en (on-)zinnige dingen! Het wegbrengen naar feestjes en activiteiten / zwemles ook even die kostbare individuele momenten! Met zijn allen lekker voor een mooie DVD met bakken chips op de tafel - kaarsjes aan...de allerkleinsten op bed -.........

Als je als ouder er niets negatiefs van maakt zal het enkel als positief worden ervaren!

JS

Reactie voor op de website?

29.3. Aandacht voor de kinderen: altijd!

Hoi hoi, ikzelf ben een alleenstaande moeder met 4 kids van 11, 9, 7 en 4. Aangezien ik chronisch ziek ben, probeer ik 's middags te slapen zodat ik dan na school er echt ben voor ze. We knuffelen wat af met elkaar, en altijd als ik even moet gaan liggen, ligt er wel 1 gezellig in mijn knieholte. Gelukkig heb ik erg makkelijke kids en gaan ze voornamelijk lekker hun gang. Als ze me nodig hebben melden ze zich.

Eens in de maand ga ik, als mijn budget het toelaat, met 1 kind lekker uit eten. Dit kan ook mac donalds zijn, dat mogen ze zelf bepalen. Dit is dan voor mij een heerlijk uitje maar ook voor hen. Voor de rest is het gewoon belangrijk dat ik er altijd ben voor ze. Dat merk ik echt aan hen. Mee naar voetbal en andere sporten ed.

Gelukkig ben ik nog steeds niet aan het werk, want dit alles kost me genoeg energie. Maarja.. er komt een tijd.. dan moet ik he...

Von

Reactie voor op de website?

29.4. Reactie op 'moeders wees eerlijk'

Een vrouwentrucje dat mij een glimlach bezorgt:-) De pil is dus inderdaad niet uitgevonden om de vrouw te bevrijden, maar haar verder te onderdrukken? Ze moet haar eigen, natuurlijke kinderwens onderdrukken, omdat manlief niet meer kinderen wil? Wijze vrouw die die rotpil dan 'vergeet'.

Mannen: ben je te lui het lot in eigen handen te nemen door op het juiste moment voor een condoom te zorgen, dan heb je je 'ongelukje' niet aan je 'sluwe' vrouw, maar helemaal aan jezelf te danken.

Maar misschien nog beter: gebruik helemaal geen voorbehoedsmiddelen en ontvang al je kinderen in liefde.

Gonda

Reactie voor op de website?

29.5. Geschonden vertrouwen

Hallo Gonda,

Niemand kan een vrouw die pil door de strot drukken, me dunkt dat er dan toch de indruk is gewekt dat zij het er mee eens was om het te gebruiken en de man daar dus terecht op vertrouwde. Dan vervolgens die pil "vergeten" is dus niet eerlijk tov. de man en het vertrouwen wordt zwaar geschonden en het huwelijk zal er zeker niet beter van worden, waar de kinderen dan ook weer de dupe van zijn. Net zo in het geval een man een condoom gebruikt tegen de wil van de vrouw in, hoeft zij dat niet te laten gebeuren.

Er is maar een ding en dat is praten, niemand hoeft zich te laten onderdrukken, daar ben je zelf bij, maar ook niemand hoeft zich te laten belazeren ook al voelt een vrouw zich nog zo in haar recht staan, oneerlijkheid is altijd fout.

Een goede relatie, een goed gezin, staat of valt met openheid, eerlijkheid en respect naar elkaar toe. Anders wordt niemand er uiteindelijk gelukkiger van, de vrouw niet, het ongewenste kind niet, de man niet. En zie dat dan maar weer eens goed te krijgen.

Antoinette

Reactie voor op de website?

29.6. Aan Gonda

Hoeveel kinderen een stel wil, beslissen ze samen. Als er voor de pil wordt gekozen als voorbehoedmiddel, mag een man er toch van uitgaan, dat deze ook geslikt wordt. Haalt een vrouw "trucjes" uit, dan wordt zo'n kind toch niet in liefde gemaakt?

De rol van moeder wordt veel te groot gemaakt, die van de vader gereduceerd tot spermaverstrekker.

Rebecca

Reactie voor op de website?

29.7. Re: geschonden vertrouwen

Hallo Antoinette,

Praten is altijd de eerste en beste optie. Maar over deze fase van onenigheid over wel/niet meer kinderen gaat het hier niet. Een vrouw "vergeet" (denk ik) nooit zomaar even expres de pil omdat ze, zonder erover gepraat te hebben, opeens denkt 'ik wil nog wel een kind'. Waar we het hier over hebben, is de fase waarin, na veel discussie, de man geen kind meer wil, de vrouw wel, en daarom moet de vrouw de pil slikken (anders hoefde ze hem ook niet stiekem te vergeten). Daar ben jij het niet mee eens en ik dus ook niet. Als de man geen kinderen meer wil, moet hij voor het voorbehoedsmiddel zorgen (en andersom). Wees consequent en laat de verantwoording niet over aan je partner.

Vrouwen zijn echter machtig, blijkt in alle culturen waarin vrouwen samen optrekken. Wil de man geen kind meer en laat hij zijn vrouw voor de anticonceptie zorgen, dan kan de vrouw dit manipuleren (door bijv. de pil te 'vergeten'). Zorgt de man voor de anticonceptie, dan kan zij hem seksuele omgang met haar onthouden, net zo lang tot hij toegeeft en zonder anticonceptie met haar vrijt. En wie staat er hierin in zijn recht? De man die wel de lusten, maar niet de lasten van seksualiteit wil, of de vrouw die wel de vruchten van de seksualiteit wil plukken?

Ik weet hierop het antwoord niet, maar glimlach wel wanneer de vrouw (weer eens) 'gewonnen' heeft. En ik denk dan bij mezelf 'wat zijn voorbehoedsmiddelen toch een bron van echtelijke strijd'

Gonda

Reactie voor op de website?

29.8. Aan Gonda

Sorry, maar ik vind dit echt een rare manier van redeneren: "de vruchten van de seksualiteit plukken"? Seks hoeft al jaren niet meer automatisch tot kinderen te leiden, wat een achterhaald idee. Als je man geen kinderen (meer) wil, heb je twee opties:

1. hem proberen te overtuigen van het feit dat jij het wel erg graag wil en een nee voor jou moeilijk te accepteren is

2. hem verlaten als hij voet bij stuk houdt en een ander man zoeken die wel in is voor een kind.

De rest is verlakkerij. En die zogenaamde almacht van vrouwen, mannen seks weigeren als hij geen kind wil: walgelijk!!!

Reactie voor op de website?

29.9. Vrouwen en hun almacht?

Hmm, ik ken wel een stel dat na het 1e kind niet op 1 lijn zat, hij wilde geen kind meer, zij nog wel. Ze gaf volledige borstvoeding, 24 uur p dg, dan kon ze niet vruchtbaar zijn. Had ze van LLL (La Leche League International) gehoord, ze wist wel beter maar met dit "advies" legitimeerde ze haar eigen handelen.

Kennelijk wist ze de man toch zover te krijgen tegen zijn zin een kind te verwekken, want 5 maanden na de bevalling was ze zwanger van de 2e. Zij dolblij, hij de pest in. 3 weken na de geboorte van de 2e liet hij zich steriliseren, wat zij als een klap ervoer, maar dat had ze natuurlijk kunnen verwachten, hij had geen zin meer er nog eens ingeluisd te worden.

Verder wil ik er niets over kwijt, maar de verhoudingen daar zijn moeilijk gebleven, het is toch een soort bedrog... Ik moet zeggen dat ik weinig waardering op kan brengen voor vrouwen die hun man dwingen of pressen tot nog een kind, op wat voor wijze dan ook. Het goedpraten hiervan onder het mom van almacht van vrouwen vind ik net zo walgelijk als hun handelwijze. Want dat kind moet wel heel veel goedmaken, als er zoveel tumult over zijn komst aan vooraf is gegaan. En als het kind dat niet doet of kan of wil?

Uiteindelijk gaat elk mens toch zijn eigen leven leiden en komt niet op de wereld om zijn ouders te plezieren (of te straffen!)

Reactie voor op de website?

29.10. Achterhaald idee?

Eerst even een flauwe reactie op 14.8: Misschien is het een achterhaald idee in deze tijd van ivf etc., maar ik beschouw kinderen nog steeds als 'vruchten van de seksualiteit'. Of denk jij dat kinderen uit de kool komen of afgeleverd worden door de ooievaar? Persoonlijk vind ik DAT een achterhaald idee.

En dat seks niet automatisch tot kinderen leidt, dat lijkt me duidelijk: we hebben nou eenmaal geen van allen honderden (duizenden?) kinderen.

Nu wat serieuzer: Wat jij onder 'verlakkerij' verstaat, is me niet duidelijk. Wat ik in ieder geval volksverlakkerij vind, is denken dat een scheiding (en daarna evt. een nieuwe vriend) veel goeds zal opleveren. Daar heb ik al heel veel vervelende verhalen over gehoord op het gebied van financien, de kinderen, het huis, het alleenstaand moederschap, het samengestelde gezin, etc. Als hij voet bij stuk houdt, vraag ik me af of een andere man zoeken daar een oplossing tot geluk voor is.

We hebben het over het stiekem niet gebruiken van de pil, omdat jij wel en je man/vriend geen kind meer wil. Wat is dan wijsheid?

Eerst is de vraag wat de reden(en) van de man zijn niet meer kinderen te willen: kan hij dat niet aan (geldige reden) of heeft hij geen zin zijn min of meer riante leventje op te geven (m.i. ongeldige reden)?

In het geval van de geldige redenen zou in het gesprek tussen man en vrouw de vrouw (idealiter) uiteindelijk begrip moeten opbrengen en vanwege haar man geen kinderen meer moeten krijgen.

In het geval van de (m.i.) ongeldige redenen zou de man in het gesprek zijn egoisme moeten inzien en zijn vrouw geven wat zij intens begeert, een kind (voor zover dat in zijn macht ligt natuurlijk). Wil de man zijn egoisme niet opgeven, dan vind ik het stiekem niet gebruiken van de pil een heel legitieme daad.

Gonda

Reactie voor op de website?

29.11. Gonda toch!

Uit de reacties die op jouw antwoorden komen, heb je inmiddels wel op kunnen maken, dat NIEMAND het met je eens is. Dus hoe "wijs" ben jij nu eigenlijk? Een man hoeft helemaal geen zwaarwegende redenen aan te voeren waarom hij geen kind (meer) wil, dat kan ook, net zo legitiem als voor de vrouw, een gevoelskwestie zijn. Dus zij mag wel voelen en hij niet?

Dus toch gewoon een ordinaire spermadonor en groter is zijn rol in het geheel niet. Ik vind dit heel kortzichtig en dom, eerlijk gezegd. Dat vrouwen expres de pil vergeten is mij al heel lang duidelijk, dat mannen ondanks dit gegeven een zwangerschap vaak maar voor lief nemen, omdat ze bij een eventuele scheiding toch te verliezende partij ook.

Een "slimme" vrouw zal dan ook altijd spelen, dat ze een zwangerschap op deze manier verkregen "erg" vindt (was niet de bedoeling blablabla) maar ondertussen! Respect voor de wensen van haar man in deze? Ho maar, diep van binnen vindt ze hem een ontzettende oetlul, dat hij erin trapt. Deze handelswijze is OP GEEN ENKELE MANIER goed te praten!!

Rebecca

Reactie voor op de website?

29.12. Helemaal eens met je laatste stukje

Met onderstaand stukje ben ik het helemaal eens:
    In het geval van de (m.i.) ongeldige redenen zou de man in het gesprek zijn egoisme moeten inzien en zijn vrouw geven wat zij intens begeert, een kind (voor zover dat in zijn macht ligt natuurlijk). Wil de man zijn egoisme niet opgeven, dan vind ik het stiekem niet gebruiken van de pil een heel legitieme daad.
Sterker nog, ik vind het Nee van de man bij die reden minder zwaar tellen dan het Ja van de vrouw. Waarom wordt een NEE van de man gemakkelijker geaccepteerd dan een Ja van de vrouw. Een kinderwens kan erg intens zijn, je kunt niet een beetje ja of nee zeggen, het is of JA of NEE. Een niet vervulde kinderwens kan nog jaren pijn doen.

Reactie voor op de website?

29.13. Word volwassen!

Een beroerde jeugd door het niet gewenst zijn door 1 ouder kan een heel leven lang pijn doen voor een kind. En doorwerken in relaties, werk en gezondheid van dat kind. Denk je nu alleen maar aan jezelf, je eigen korte termijn geluk of ook nog aan dat kind zelf? Wat kinderachtig om op deze manier je zin door te drammen. Het lijkt wel een aflevering van "Kind zoekt kind".

Mij lijkt het een heel plausibel argument dat mannen het meest betaald werken, het meest verdienen en, indien wettig getrouwd, dus ook het meest moeten bijdragen aan de opvoeding en studie van het kind. Noem dat maar materialistisch, maar ik heb ze gezien, die gezinnen die bij de schuldsanering terecht kwamen, omdat ze "hun gevoel hadden gevolgd". Uiteraard geldt dit niet voor alle grote of kleine gezinnen, maar een beetje je verstand gebruiken, daar is niks mis mee. En als je alleen moeder wilt zijn, en geen partner van je man, en zijn gevoelens en overwegingen niet wilt respecteren, misschien kun je

dan beter single blijven en op andere wijze je brandende kinderwens bevredigen. Maar dat is een veel moeilijkere, onveiligere en fin.onzekerdere weg, met een sociale dienst en allerlei instanties.op je pad. Kom op, word volwassen !

Reactie voor op de website?

29.14. Het ja of nee

Natuurlijk kan een kinderwens erg intens zijn! Ik vind het nogal een verschil uitmaken of het voor de vrouw het eerste kind in een relatie is. Als een vrouw nog geen kinderen heeft en de verhouding is goed, dan is het inderdaad egoistisch van een man deze belangrijke wens die leeft bij zijn vrouw niet te vervullen.

Zij kan dan nog altijd kiezen, als de wens heel reeel is en de man weigert pertinent, dan kan ze voor zichzelf nagaan wat voor haar het zwaarst weegt: of de relatie verzuurt na verloop van jaren, doordat de man haar wens niet serieus genoeg neemt, of ze kiest voor een andere verhouding waarin deze wens wel vervuld kan worden. Ik bedoel eigenlijk meer: vrouwen die al een of meerdere kinderen hebben en hun man d.m.v. expres "vergeten pilgebruik" hun man voor het blok zetten.

Rebecca

Reactie voor op de website?

29.15. Wens is zo sterk

Ik ben het er helemaal mee eens!! Waarom moet een nee van de man zwaarder wegen dan een ja van de vrouw. Mijn man wil er niet meer aan beginnen en ik worstel al 2 jaar met feit dat mijn man geen kindje meer wil en ik wel. Mijn huwelijk dreigt er nu door op de klippen te lopen. De wens is bij mij zo sterk dat ik er gek van word, hoe ik ermee om moet gaan? Geen idee!

Ik ben thuis degene die voor de kinderen zorgt, sportclubs, zwemles enz. Je kent het wel. Financieel is het te doen. Alle voorwaarden om het kindje een goed thuis te bieden zijn aanwezig. Alleen heeft mijn man het gevoel niet en ik ben bang dat het straks fout loopt en dat is absoluut niet wat ik wil. Ik wil graag nog een kind van HEM!

Hoe ik eruit moet komen? Geen idee. Als hij met me mee zou gaan, zou het zoveel beter gaan! En nee ik hoef er niet nog 10, lekker nog eentje erbij (als het zou lukken dan).

Simone

Reactie voor op de website?

29.16. En dan verder?

Hoe stel je het je dan verder voor? Kindje komt toch, en ze leefden verder lang en gelukkig? Zo zou ik het ook het liefst zien hoor.

Maar de praktijk: vader ziet het niet zitten en eist een abortus, of vader verlaat het gezin met een jonge griet zonder kinderen, of vader trekt zich terug van het gezin, sluit zich op op zolder of hobby-kamer, vader verwijt moeder en vertikt het om te helpen want zij moest zo nodig, vader wil moeder niet meer aanraken uit angst dat er nog een "ongelukje" bijkomt, vader wordt zwaar overspannen, enz.enz.

Resultaat, een ongelukkig gezin, een kind wat de gevolgen daarvan zijn levenlang mee draagt.

Nee, zie er eerst samen uit te komen, lukt dat niet, tja, dan je erbij neerleggen of met een andere man verder. Want ja, de gevolgen van echtscheiding zijn ellendig, maar de echtscheiding zelf is ook gevolg van grote ellende natuurlijk. In 1 ding ben ik het met Gonda eens, voorbehoedmiddelen zijn m.i. meer oorzaak van ellende dan tot zegen.

Antoinette

Reactie voor op de website?

29.17. De machtstrijd om een kind

Het is jammer dat de keuze voor een kind steeds vaker een gedwongen, economische keuze moet zijn. Als ik die materialistische argumenten lees komen er een aantal vragen in me op: In deze discussie spelen twee factoren, de ene partner die met "gevoels"argumenten komt en de andere partner die met praktische argumenten het gevoel probeert wég te praten. Dat is bij voorbaat al een ongelijke discussie. Maak beiden een lijstje met enerzijds gevoels en anderzijds praktische argumenten, en weeg beide argumenten met elkaar.

De tendens is nu eenmaal er veel begrip is voor de praktische factoren, en weinig voor de gevoelsargumenten.

Niemand kan in de toekomst kijken, je weet niet hoe de economische situatie over 15 jaar is. Die praktische factoren mogen niet bepalend zijn. Samen overleggen is nog altijd de beste weg, maar dan wel met gelijke argumenten.

Roos

Reactie voor op de website?

29.18. OOK dat moet je uitknobbelen

Roos, ik vind je stuk verhelderend, en het brengt zeker enige opklaring in de discussie. Maar wat ik eigenlijk ook bedoel is: misschien brengt een man zijn bezwaren als praktisch argument, maar is het in werkelijkheid ook een gevoelsargument, zij het 180 graden tegenovergesteld aan het standpunt van de vrouw. Maar omdat hij op klompen wel aanvoelt dat zijn gevoel (ik wil geen kind meer) als materialistisch, egoistisch etc versleten zal worden, vermomt hij zich als pragmatist.(huis is te klein, werkloosheid dreigt, auto is te klein etc) Je kent zelf wel voorbeelden uit het dagelijks leven, we doen dat allemaal wel.

Ik ga niet naar die verjaardag want ik voel me niet lekker/moet morgen weer vroeg op etc., ipv ik ga niet want ik mag die en die persoon die ook komt, niet. Dat komt voor. Nee, niet in elk geval.

De komst van een kind hakt er bij een man vaak ook flink in. Niet alleen praktisch, maar ook emotioneel. Ineens is het dagelijks bestaan een hectiek van gebroken nachten, luiers, gehuil, inentingen, bezoek aan consultatiebureau, en een instantie die zich tegen jou aan komt bemoeien, daarna volgt de school met alle bemoeienis van dien (ontwikkelt ie zich soc-emotioneel wel goed, dat soort praat kan op een gesloten type man heel intimiderend overkomen), en dan zou ik nog veel meer kunnen opsommen. Bovendien raakt de komst van een kind ook veel aan de eigen jeugd van een man, en het kan heel goed zijn dat hij ontdekt dat hij daarmee nog niet klaar is.

Tel daarbij op dat opvoeding en onderwijs sterk gefeminiseerd is, en ik ken mannen genoeg die ervoor zullen passen weer jarenlang zich in zo'n vrouwenmilieu te moeten begeven.

Nogmaals, dat de gemiddelde man gevoelens niet zo makkelijk uit als de gemiddelde vrouw, wil nog niet zeggen dat hij die niet heeft. Als je je makkelijk kunt uiten is er ook weer sneller ruimte voor iets anders, iets nieuws, en misschien dus een nieuw kind.

We zijn er allemaal wel over eens dat een vader meer is dan degene die het geld inbrengt, dat zijn rol verder gaat. Willen we niet die stereotype rol (kostwinner/ bullebak die vrouw en kinderen onderdrukt en afblaft) dan zul je toch echt ruimte moeten geven aan de gevoelens en overwegingen van een man, en niet voor je eigen gevoelens voorrang opeisen. Want dat proef ik hier ook in deze discussie: de gevoelens van een vrouw een kind te willen zijn eigenlijk zo verheven en heilig dat ze boven alles dienen te gaan. Dat is natuurlijk niet waar: een vrouw kan heel onzuivere motieven hebben: bijv een leegte in zichzelf, in haar eigen leven, te willen vullen. Of bang zijn ooit betaald werk te moeten doen en dat daarmee eindeloos uit kunnen stellen.

Ook dat is iets wat je voor jezelf moet uitknobbelen, maar om de gevoelens en overwegingen van je man daarmee te overrulen...

Reactie voor op de website?

29.19. Aan Roos

Ik heb het niet over een (oudere) vrouw die een relatie heeft met een man, die uit een eerdere verhouding een of meerdere kinderen heeft en graag met haar partner een kind wil: deze wens is heel begrijpelijk en gerechtvaardigd. Als een man dan weigert, omdat hij alles al een keer heeft meegemaakt en er geen zin (meer ) in heeft, hij zal zich moeten afvragen of hij op terechte gronden deze wens niet eerbiedigt.

Ik bedoel dus: vrouwen die al meerdere kinderen hebben, in hun eentje graag een groot gezin willen, weten dat hun man hier geen zin in heeft en het dus ook niet bespreekbaar maken en d.m.v. "expres" vergeten van de pil hun wens laten uitkomen. Hoe vaak ik al niet gehoord heb: "het was eigenlijk niet de bedoeling, maar de pil werkte niet naar behoren". Dan lijkt mij dit een heel onbetrouwbaar voorbehoedsmiddel. Maar ik weet zeker dat het dit niet is!

Als de wens tot meer kinderen bij BEIDE partners leeft, dan zijn economische overwegingen van minder zwaarwegend belang. Kinderen zijn tot en met de lagere schoolleeftijd redelijk goedkoop. Met heel weinig inkomen (en de zekerheid dat er nooit veel meer zal zijn) toch beginnen al een groot gezin. Ik weet het niet hoor. Vinden kinderen het nou altijd fijn te horen dat er geen geld is, dat iets willen per definitie altijd plat consumentisme is?

Bovendien, nog een realiteit: 1 op de 3 huwelijken eindigt in een echtscheiding. Niet dat je bij het begin van een relatie al van uit moet gaan, dat het wel fout zal gaan (hoeft niet, immers 2 van de 3 huwelijken gaat goed), maar het idee: het zal ons zeker niet gebeuren is bewust je ogen sluiten.

Mijn ideaal: man en vrouw allebei een baan in deeltijd, zodat zowel man als vrouw een deel van de opvoeding en huishouding op zich nemen.

Rebecca

Reactie voor op de website?

29.20. Antwoord voor Simone

Beste Simone,

Simone, alsjeblieft: laat het geen obsessie voor je worden! Dan ben je nog verder van huis. Probeer te overwegen of je man in is voor een pleegkindje. Ik weet wel, dat dit gevoelsmatig iets heel anders is dan een eigen kindje, maar misschien toch wel een goed alternatief. Er zijn zoveel kinderen die geen goed eigen thuis hebben en dat kan jij ze dan bieden.

Probeer blij te zijn met wat je hebt en laat de gedachte aan nog een kind je leven niet beheersen, want echt, je kan er heel veel stuk mee maken. Bij de pleegzorg kunnen ze rekening houden met je wens tot de pleegzorg voor een heel klein kind of baby. Wel is het zo, dat bij een pleegzorgkind de moeder/vader altijd een stem moet hebben in het belang van het kind.

Zelfs is het mogelijk, als je al heel lang voor een kind zorgt en de natuurlijke ouders zijn het ermee eens, je een pleegzorgkindje tezijnertijd kunt adopteren. Please, in je eigen belang, probeer dit eens serieus te overwegen!

Rebecca

Reactie voor op de website?

29.21. Kinderwens man/vrouw

In een vorige reactie lees ik: "Nogmaals, dat de gemiddelde man gevoelens niet zo makkelijk uit als de gemiddelde vrouw, wil nog niet zeggen dat hij die niet heeft."

Daar kan ik het mee eens zijn, maar dat zouden de argumenten moeten zijn voor een gesprek tussen man en vrouw. Je krijgt dan een gesprek waarin je kunt "meegaan" met elkaar. Het gesprek wordt dan niet meer gevoerd met praktische bezwaren tegenover gevoelsargumenten, maar met argumenten die dichter bij je partner en jezelf liggen. Dan wordt het een eerlijk gesprek!

Roos

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Hoe regel je aandacht en werk in een groot gezin?

  1. Aandacht voor de kinderen als je een baan naast je huishouden hebt
  2. Aandacht
  3. Aandacht voor de kinderen: altijd!
  4. Reactie op \'moeders wees eerlijk\'
  5. Geschonden vertrouwen
  6. Aan Gonda
  7. Re: geschonden vertrouwen
  8. Aan Gonda
  9. Vrouwen en hun almacht?
  10. Achterhaald idee?
  11. Gonda toch!
  12. Helemaal eens met je laatste stukje
  13. Word volwassen!
  14. Het ja of nee
  15. Wens is zo sterk
  16. En dan verder?
  17. De machtstrijd om een kind
  18. OOK dat moet je uitknobbelen
  19. Aan Roos
  20. Antwoord voor Simone
  21. Kinderwens man/vrouw

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.