Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

119. Dilemma

Al vrij snel na de komst van onze jongste (nu 5) wist ik het al niet zeker. Het voelde en voelt niet af. Door omstandigheden was het beter te wachten met een eventuele 4-de.

En nu? Het voelt nu steeds meer aan of ik weer opnieuw wil beginnen Ik ben gelukkig nog jong (28) in m'n hart en organisatorisch zeg ik 100% JA.

Maar dan, hoe reageren 3 kids van 9, bijna 7 en 5 op een nieuwkomer? Ik weet dat ik zelf een beslissing moet nemen, maar hoop te ontdekken hoe andere mensen hier tegen aan kijken. Dus bij deze is dit een soort oproepje/begin discussie? Ik realiseer me dat het geen nieuw onderwerp is, alleen.... voor mij wel!!! Ben heel benieuwd.

Dag, Cora

Reactie voor op de website?

119.1. Toch zelf beslissen

Beste Cora,

Het klinkt me heel vertrouwd in de oren, jouw verhaal. Vijf jaar geleden stond ik ook voor zo'n dilemma. We hadden drie kinderen, gezond en wel. Ik was al 35, maar het gevoel ging niet over. Ik wist het: er liep er nog eentje rond. Ik zag hem/haar ook lopen: mijn vierde kind. Ik had echter niet het gevoel dat ik mijn andere kinderen tekort zou doen. Dat is nooit bij me opgekomen. Zelfs mijn jongste vraagt of ik toch alsjeblieft weer een babietje in de buik wil maken. En ook mijn oudste zou een nieuwe baby best leuk vinden.

Mijn man had toen de meeste bezwaren. En niet onterecht. Want materieel verandert er veel (er is geen auto meer die past) En ik had al drie keizersnedes achter de rug. En nu weer een vierde. Dus hij zag bergen van problemen, maar was vooral bezorgd dat ik het niet aan zou kunnen. En ik voelde dat kind in me dat wou leven. Dus heb ik de verantwoordelijkheid voor de anticonceptie op hem afgeschoven (als jij niet wilt, dan moet jij er ook maar voor zorgen dat het er niet komt). Na enkele maanden hield hij het voor gezien, en vond ook dat ik 'gelijk' had. Er is niets zo belangrijk dan een kind dat wil leven.

Het resultaat is prachtig! Ons clubje van vier... als ik erover schrijf wordt ik er warm van. En al die bezwaren bleken ook terecht: minder met vakantie, grotere auto nodig, verbouwen want... De keizersnede viel niet mee. Nou en!

Wat ik niet zo goed begrijp Cora, is jouw 'angst' voor de reactie van jouw kinderen. Waarom is dat? Zijn ze bang hun kamer, speelgoed, aandacht te moeten delen? Maar dat geldt voor ieder kind dat na de eerste komt. Je moet het brengen als een geschenk. een nieuw klein wezentje dat opgroeit in jullie gezin, en dat als jongste ongetwijfelt een bijzondere plaats gaat innnemen. En jouw kind van vijf wordt ineens 'groot'. Maar daar is hij ook aan toe. Hij of zij zal zich als ie zes is, zich niet meer zo identificeren met een baby, en kan/mag zich groot opstellen (helpen voeden en zo). Het wordt een kindje van jullie allemaal.

Ik hoop dat ik je wat geholpen heb.

Anja

Reactie voor op de website?

119.2. Volg je gevoel

Hoi Cora,

Ik kan me alleen maar aansluiten bij de reactie van Anja. Als je het voor je gevoel 100% wilt en je er ook organisatorisch niet veel problemen bij verwacht...waar wacht je dan op. Ik ben ervan overtuigd dat een baby een verrijking is voor je hele gezin. Natuurlijk, op sommige punten moeten je "grote" kinderen zich aanpassen, maar daar komt zoveel voor in de plaats...dat is het ruimschoots waard hoor.

Zelf hebben wij 6 kinderen, en we hebben er eigenlijk altijd 8 gewild. Ongeveer een half jaar geleden besloten we dat 6 toch beter was (vooral gebaseerd op practische gronden) maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en we bleken los van elkaar toch nog wel naar een (of twee) baby ('s) te verlangen. Onze kinderen vonden het heel jammer dat we destijds besloten om het bij 6 kinderen te laten, en ze beginnen nu door te krijgen dat ik die foliumzuur tabletten slik met een bepaald doel, en zijn erg enthousiast. Kortom: DOEN!!!!!

Ingrid

Reactie voor op de website?

119.3. Ik twijfel ook

Ik begrijp deze gevoelens volkomen, want wij twijfelen ook. We hebben drie zoons: de oudste is bijna 4 en de jongsten zijn 16 maanden oud. Daar wringt 'm dus de schoen, stel je voor dat het er weer twee worden, kan dat wel? En willen we eigenlijk wel een vierde kind? Het wordt dan weer een keizersnede dat staat al vast. We hebben ons zelf twee jaar bedenktijd gegeven om te beslissen wat we willen, daarna vind ik mezelf te oud en dan wordt het verschil in leeftijd ook wel groot (ik ben nu 32 jaar).

Hanneke

Reactie voor op de website?

119.4. De eeuwige twijfel

Hoi Cora en de anderen natuurlijk

Inderdaad moet je eigenlijk doen wat je wilt, zodoende heb ik er ook vier, maar wil jij alleen of wil je man ook?? Samen zo'n beslissing is makkelijker dan als jij alleen wilt. En ik vind niet dat de leeftijd van de anderen kinderen een rol speelt (zoals Hanneke), want ieder kind heeft zijn eigen ontwikkeling en charme en als je voor allemaal aandacht heb op hun nivo is er niets aan de hand.

Wel ben ik benieuwd naar Ingrid, hoe woon je, met hoeveel slaapkamers en wat voor vervoer heb je? Kijk die practische puntjes moet je toch op kunnen lossen. En financieel moet je het ook aankunnen, vooral met het oog op studie en de kosten daarbij (zie ook elders op de site).

Trix

Reactie voor op de website?

119.5. Twijfel

Wij hebben 4 geweldige kinderen. En ik vind het heerlijk om voor ze te zorgen. We twijfelen over nog een kind omdat momenteel de tweede grote zorgen baart. Hij is al een tijdje een zorgenkindje (hij is bijna 5) en overmorgen gaan we naar het riagg voor het vervolggesprek op de intake. Het is een geweldig joch, maar we zijn bang voor een stoornis in de richting van pdd(nos). Maar hier zijn we niet zeker van. Het is altijd een lief jochie geweest dat ontzettend veel aandacht nodig heeft, en dat misschien nog wel meer aandacht nodig heeft. Dit is moeilijk als je nog steeds een kinderwens hebt. Zou dit heel slecht voor hem zijn? Kan iemand mij zijn of haar verhaal vertellen? Dit pdd(nos) is niet zeker, niet getest of zo. Het testen moet nog beginnen. Wij hebben onze kinderwens opgeschort tot volgend jaar. zou ik het hierbij moeten laten? Ik hoop op reacties.

veel liefs

Reactie voor op de website?

119.6. Vierde kind bleek goede beslissing

Ik had hetzelfde gevoel als Cora. De oudste zonen waren 10, 3 en 2 en ik had het gevoel dat er nog een kind moest komen. Ergens ver in mijn gedachten zag ik 4 grote zonen, realiseerde ik me later. Eigenlijk wilde ik helemaal niet nog een kind, maar iets, een kracht die buiten mezelf leek te komen, dreef me.

En de jongste zoon, die inmiddels 18 is, kwam er.

Veel mensen uit mijn omgeving dachten, dat we een kind wilden om een meisje te krijgen, maar dat was dus helemaal niet zo.

De oudsten reageerden positief. De oudste zoon was gek met de baby. En ook nummer twee was er heel erg bij betrokken. De jongste was een beetje jaloers, en de rivaliteit bleef nog wel even, maar nu hebben ze alle vier een goede band met elkaar.

Iedereen moet natuurlijk zijn/haar eigen beslissing nemen, maar in ons geval viel het goed uit. Succes Cora, ik hoop dat ik je geholpen heb,

Estel

Reactie voor op de website?

119.7. Dat gevoel niet compleet zijn

Hallo,

Ik heb ook het gevoel dat ons gezin nog niet compleet is. Ik ben 31 jaar mijn man is 35 en wij hebben twee dochters een van 7 en een van 4, ik weet niet waar het gevoel vandaan komt.Het is niet zo dat ik een derde wil omdat ik een jongen wil, een meisje lijkt me net zo leuk.

Ik weet alleen dat mijn eierstokken verschrikkelijk jeuken. Ik heb bij mijn jongste ook nooit het gevoel gehad dit is mijn laatse kindje /zwangerschap.

Mijn man echter vind twee kinderen echt genoeg. Hij denkt aan oppas, onze ouders hebben bij de eerste twee opgepast en geven aan dit niet weer te willen doen bij eventueel volgend kind. Ik werk 24 uur buitenshuis en financieel is het niet mogelijk dat ik stop met werken.

Ik vind wel dat we met zijn tweeën voor een derde moeten kiezen, voor de andere twee hebben wij ook samen gekozen. Maar toch het gevoel van niet compleet zijn blijft. Wij zijn nog jong hebben ruimte genoeg, maar ik kan mijn man niet overtuigen waarom ik nog zo graag een derde wil. Ik dacht het gaat wel over, en heb een jaar terug de kinderwagen aan een vriendin gegeven die hem goed kon gebruiken. maar toch het gevoel blijft. Veel mensen zeggen wat zeur je nou je hebt 2 gezonde kids waarom nog een.

Ik weet het niet soms doet het verlangen naar een derde zelfs pijn. Ik hoop dat mijn man ook nog weer kriebels krijgt naar zo'n lief klein hummeltje dat wij mogen begeleiden naar een zelfstandig mens. Tot die tijd zal ik tevreden moeten zijn met ons gezinnetje bestaande uit 4 personen. Of heeft iemand nog tips om mijn man van gedachten te doen veranderen.

Meta

Reactie voor op de website?

119.8. Doen

Hallo,

Ook wij hebben vier kinderen (leeftijden: 6, bijna 5, bijna 3,5 en bijna anderhalf. Het is elke dag druk en sommige dagen vind ik dat ik niet iedereen genoeg aandacht kunnen geven heb, maar dit gevoel is onterecht, volgens mijn man. Sommige dagen kunnen ze mooi samen spelen, maar sommige dagen vliegen ze elkaar constant in de haren, dat hoort er bij.

Onze jongste vraagt constant aandacht en zet het op een huilen als hij dat niet krijgt, maar dan zet ik hem eventjes op zijn kamer, want ik vind dat de drie oudere kinderen niet constant in het gehuil moeten zitten; dat zou ik zielig vinden.

Wij zijn bijna constant met onze kinderen bezig, met als gevolg dat ons huis er niet altijd even netjes bijligt, maar daar kunnen wij perfect mee leven hoor.

Reactie voor op de website?

119.9. Ook ik twijfel

Hallo allemaal,

Ook ik twijfel enorm, wij hebben ook vier kinderen: twee grote jongens 14 jr en 12 jr en toen nog een meisje: 3,5 jaar en onze kleinste terug een jongen: 1,5 jaar. En toch heb ik het gevoel dat we niet compleet zijn. Ik weet zelfs bijna zeker dat er nog een zusje komt heb zelfs al een naam voor haar. Maar we zijn er nog niet uit, toch twijfels...

Maar bij het vierde was ik héél zeker, zeker toen het héél goed bleek mee te vallen na twee grote kinderen, toch nog een kleintje erbij. De jongens vinden het super. Het zien opgroeien van hun zusje, en later nog hun broertje. Want van elkaar weten ze het niet meer. En nu kunnen ze het toch nog mee maken. Ook de zwangerschappen waren speciaal, moest wel veel rusten. Maar het ging. De vriendschap die ze nu onder elkaar hebben: prachtig!!! Ons zusje, met haar drie broers. Vooral haar twee grote broers die band is toch wel speciaal, denk ik. Nee, we zouden het niet anders gewild hebben.

En toch meen ik dat er nog een vijfde kindje komt, raar hé. Maar voor degene die twijfelen voor een derde of vierde ik vind dat het altijd beter gaat, bij uw eerste dan weet je nog niets. Uw tweede dat vond ik dat weer echt wennen, druk druk druk. Maar dan vind alles zijn plaats en krijg je er zoveel voor terug. We genieten er elke dag van. Mijn man is nu veel thuis, en daarom dat ik denk van eigenlijk kan er toch nog wel één bij! Gewoon dat gevoel is waar wat ik bij andere reacties leesde : het gevoel nog niet compleet te zijn!

Mariska

Reactie voor op de website?

119.10. Ik heb zo getwijfeld!

hallo moeders,

mijn naam is Lina en heb 3 kinderen. Een meid van 8, nog een meisje van 3 en jongetje van 7 maanden. Wat ik wil vertellen is dat ik zeker wist dat ik nu compleet was met twee meiden en een jongen, totdat ik 1 week geleden erachter kwam dat ik weer zwanger ben! Ik wist niet of ik blij moest zijn of boos moest zijn op mezelf. En mijn man was ook verbaasd erover.

De hele tijd heb ik erover nagedacht, van is het niet teveel? Kan ik het wel aan? Het is al zo moelijk om 3 kinderen op te voeden, tijd voor ze te hebben, om geduld te hebben. En natuurlijk ook de financiele kant. Ik kreeg ook al vaak te horen toen ik zwanger was van mijn zoontje, van wordt het niet te druk? Alweer zwanger? Oh nee, mij niet gezien. Eentje vind ik al genoeg! En natuurlijk nu ook ruimte gebrek.

Ik ben zoveel aan het twijfelen! Wie had dat ook gedacht zo vlak achter elkaar zwanger zijn. En nog die moeheid en misselijkheid die ik nu al voel, en dan nog de weeën en de bevalling. Ik zie er zo tegenop!

Wie herkent dit en wil er met mij overpraten? Ik zou het fijn vinden om reacties te krijgen!

groetjes, Lina

Reactie voor op de website?

119.11. Voor Lina

Hoi Lina

Allereerst van harte, ik ben ook zwanger van de vierde door de pil heen. Ik zit al 3 weken in het zweet hoe gaan we het financieel doen, kan ik ng wel werken enz. ik heb een tweeling jongens van 5 en een dochterje van 2.5 ik heb een buikwandcorrectie gehad omdat het genoeg was voor mij. Nu toch zwanger en ook ik twijfel van hou ik het of niet?

Ik ben benieuwd wat jullie doen. Houden jullie het of niet? Ik heb vandaag helaas een afspraak in het ziekenhuis om het weg te laten halen dat waarschijnlijk over 5 dagen gebeurt. Mijn hart breekt want ik wil het wel proberen, maar aan de andere kant weet ik niet hoe we gaan rond komen als ik het kindje hou.

Ik sta er niet achter maar heb geen andere keus, Mijn man wil het kindje ook niet en denkt ook dat we het geestelijk niet aankunnen. Het was de moeilijkste beslissing ooit en ik hoop dat het misschien niet gedaan hoeft te worden.

gr Sascha

Reactie voor op de website?

119.12. Aan Sascha 109,12

hoi,

ik weet niet wanneer jij nou antwoord hebt gegeven op mijn verhaal, maar ik hoop dat je het niet gedaan hebt! Mijn man en ik hebben besloten om de baby te krijgen. Ik moet zelf nog aan het idee wennen en ik voel me misselijk, moe en opgeblazen en ik moet alweer zwangerschapskleding kopen. Ik had mijn kleren weggedaan.

Ik weet eerlijk gezegd niet wat er de volgende maanden gaat gebeuren en hoe we dat allemaal gaan doen, maar ik ben zwanger geworden en we gaan nu voor de vierde! Het wordt moeilijk, maar ik hoop dat het goed komt!

Ik hoop nog van je te horen en ik hoop dat je het niet gedaab hebt!

groetjes, Lina

Reactie voor op de website?

119.13. Een vierde kind?

Ik zit al een tijdje (een jaar ongeveer) met een stil verlangen naar een kind. Ik zorg samen met mijn man voor drie kinderen. Twee daarvan (2 jongens, van 12 en 8) zijn uit het eerste huwelijk van mijn man. Wij hebben samen nog een dochter dat inmiddels 6 jaar is.

Ik verlang steeds vaker naar nog een kindje. Ik twijfel omdat ik soms bang ben om opnieuw te beginnen; terug opstaan, terug pampers,... Aan de andere kant ben ik nu volledig gewend aan mijn 'samengesteld' gezin. Het heeft van mijn kant aanpassing en inzet gevraagd om de twee oudste kinderen op te voeden en dan nog een derde (of eigenlijk mijn eerste) kind erbij. Momenteel voelen we ons als gezin zeer harmonieus en we zien elkaar allemaal heel erg graag. Financieel en organisatorisch zie ik niet meteen problemen. We hebben zelfs al een grotere wagen gekocht (een citroen grand C4 met 7 plaatsen). Dus daar moet ik al niet meer aan denken.

Soms ben ik bang dat het gevonden evenwicht in ons gezin zal verstoord worden door een vierde kind. Kan iemand me raad geven.

Siska

Reactie voor op de website?

119.14. Nog een kindje na alles wat er gebeurd is??

Vraag:

Ik wil heel graag een groot gezin en mijn man ook. Op dit moment hebben we 2 gezonde zonen. Daar is veel aan vooraf gegaan. Voordat ik voor de 1ste keer zwanger werd kreeg mijn man kanker. Toen verloor ik aan het einde van de zwangerschap ons eerste kindje. Toen volgden 2 spannende zwangerschappen met veel medicatie en een verhuizing maar 2 mooie mannen!!

Mijn jongste was 10 weken toen ik hoorde dat ik kanker had en heb 2 jaar moeten vechten. Het afgelopen jaar gaat het prima. Alleen heeft mijn oudste zoon een lading testen gehad om dat ze bang waren dat hij ernstig ziek was.. dat viel gelukkig mee!

Nu mocht ik weer zwanger worden. En dat was ik al snel. Nou heb ik vorige week een miskraam gehad. Ik had mijn kinderen net verteld dat ik zwanger was. Op zich reageren ze amper hierop, meer van "oke.. dan geen baby".

Mijn dilemma is eigenlijk het volgende: hoeveel mag ik mijn kinderen aan doen en is het niet egoïstisch als we toch gaan voor een groot(er) gezin? Mijn kinderen ogen nu vrolijk en ontspannen en doen het prima op school. Maar toch.. ik denk dat een groot(er) gezin mijn mannen veel kan geven. Maar er kan ook zoveel mis gaan (miskraam een ziek kindje etc etc).

Mijn kinderen hebben de afgelopen jaren vaak een moeder gezien die ziek en moe was. En dat is minimaal weer wat gaat komen bij een zwangerschap. Mijn man zegt dat het mijn gevoel is, mijn schuldgevoel en dat de mannen het prima doen en het alleen maar super zouden vinden als er nog een ukkie kwam. Maar ik vind het zo moeilijk.

Iemand een idee om uit dit dilemma te komen??

Rosa

Reactie voor op de website?

119.15. Reactie 112.14

Hallo Rosa,

Niemand anders dan jij natuurlijk samen met je man kan die beslissing maken daar wil ik natuurlijk ook niet aankomen. Wat ik er wel over kan zeggen ga op je gevoel af en als je eenmaal een beslissing gemaakt hebt, blijf er dan ook bij. Dat geeft nl meer rust voor jezelf en je hele gezin.

Heel veel sterkte in het maken van de juiste beslissing!

Liefs, Marijke

Reactie voor op de website?

119.16. re 112.14

Pff, Rosa, je man kanker gehad en jij ook. Is het niet fantastisch dat jullie allebei het leven nog hebben plus 2 mooie zonen? Moet het altijd meer zijn? Is verstand gebruiken iets fouts, iets verdachts geworden? Met alle respect, maar jullie leven nog, en kanker heeft de neiging toe te nemen tijdens een zwangerschap (vermenigvuldigingproces van cellen in het lichaam). Ik had een vriendin die tijdens haar laatste 2 zwangerschappen resp borst- en hersenkanker kreeg. Ze stierf toen haar jongste 3 was. Drie kinderen zonder moeder. Het is toch een risico, wat zeggen je artsen ervan? Hebben kinderen niet ook een recht op gezonde ouders?

Groet en sterkte bij de beslissing.

Reactie voor op de website?

119.17. Reactie Rosa

Hoi Marijke

bedankt voor je reactie. Maar dat is nou precies mijn probleem. Als ik mijn gevoel volg dan komt er nog een kindje. Maar is dat niet mega egoistisch? Moet ik voor mijn kids geen rust creeeren??

Groetjes, Rosa

Reactie voor op de website?

119.18. RE: Reactie 112.14

Hai Rosa,

Ik denk dat het juist belangrijk is om te kijken kan mijn lichaam het aan uit ervaring weet ik dat zwanger zijn behoorlijk wat van je lijf vraagt nl. Daarnaast zou ik uitgebreid met je man over praten want je hebt niet voor niets samen een huwelijk en kinderen. Verder zou je er voor kunnen bidden, weet natuurlijk niet of je gelovig bent , maar als ik met grote of soms kleine dilema s zit ga is samen met mij Man naar de Heer en dan vallen soms wel niet helemaal van zelf de puzzle stukjes in je leven op de juiste plaats.

Nogmaals heel veel sterkte!

Liefs, Marijke

Reactie voor op de website?

119.19. Dilemma

Hoi Cora,

mijn ervaring is super. We hebben 7 kinderen. De 6 oudste kinderen komen zo'n 14 maanden tot 1 1/2 jaar na elkaar. Onze jongste is nu 2 1/2 jaar; er zit tussen de een na jongste en jongste 5 jaar.

Toen we vertelden (daar zag ik ook wel tegen op )dat ze er een broertje of zusje bij kregen, was er een en al blijdschap bij hen. Ze sprongen een gat in de lucht en hadden moeite om hun mond te houden. Ze hebben moeten wachten tot na de tweede echo, dat was met 10 weken. Zelfs de pubers, de oudste was al 13 en bijna 14 toen onze zoon geboren werd, de tweede 12 en bijna 13. Ze vonden het geweldig.

Nu, 2 1/2 jaar later, zie ik hoe ze met hem omgaan. Ze halen hem uit bed (laten hem zelf lopen op de trap), geven heel af en toe een schone luier (plasluier), en wandelen en spelen zelfs wel eens met hem. Erg leuk. De pubers houden zich best in als onze jongste er bij is. Al met al super.

En echt opnieuw beginnen, ach je hebt het snel weer onder de knie, en je zult het zelfs af en toe lekker vinden, een kindje thuis overdag. Tenminste, ik geniet veel meer van hem dan ik met de andere kids heb gedaan, omdat die altijd wel met zijn tweeen of 3-en waren.

groetjes van Judith

Reactie voor op de website?

119.20. Nog zo'n twijfelaar

Hallo allemaal,

Ik ben Tineke, moeder van 3 prachtige kinderen. De oudste is 4, eentje van 2 en de jongste is 9 maanden. 1 Meid en 2 mannen. Heerlijk!

Maar ja, we wilden er eigelijk 5. Dus af is het nog niet. Tenminste, zo voelt het nu. Maar ik heb alle 3 mijn zwangerschappen veel last gehad van bekkeninstabiliteit. De gevolgen daarvan zijn dat ik tijdens de zwangerschappen weinig/ niets kan, en daar erg depresief van wordt. Ik kan weinig hebben en ben onuitstaanbaar voor mijn omgeving, ook voor mijn kinderen. Daarbij is het altijd maar weer afwachten hoe je na de zwangerschap weer opknapt.

Ik vind het heel erg zwaar. Nu mijn jongste 9 maanden is, begin ik me langzaam weer wat beter te voelen. Ik ben mobieler en pak het leven langzamerhand weer op. Ik ben op zoek naar een nieuwe werkplek, omdat ik mijn oude werk lichamelijk niet meer kan. Wat dat betreft heb ik de tijd niet echt mee.

Maar nu? een 4de? ik wil heeeeel graag weer zo'n kleintje in mijn arme sluiten en deel uit laten maken van ons heerlijke gezin. Maar kan ik mijn gezin opnieuw 1,5 jaar stilzetten. Kan ik ze opnieuw 9 maanden in de ellende storten? Aan de ene kant zie ik het als een investering waar we uiteindelijk allemaal wat aan hebben. Maar ja,... Ik weet het echt niet meer....

(Is er een draagmoeder op de site??)

Tineke

Reactie voor op de website?

119.21. voor Tineke

Hoi Tineke,

Wat vervelend dat je zo een onstabiel bekken hebt zeker als je nog zo graag kinderen wilt. Ik weet niet hoe oud je bent maar misschien kun je nog wel 3 jaar wachten dan gaat de rest naar school en kun je overdag meer je rust nemen.De andere kinderen kunnen dan bij de kleine dingetjes al een beetje helpen. Sterkte met je beslissing.

Conny Moeder van 4 kids

Reactie voor op de website?

119.22. Voor Tineke (herkenning)

Hoi Tineke,

Hier herkenning, hoor! Kreeg bij mn eerste met een week of 30 erge BI, maar had dat niet in de gaten, dus enorm geforceerd (tja, je moet je niet aanstellen tenslotte...). De tweede volgde vrij snel en die zw.schap heb ik helemaal niks kunnen doen. Een derde durfden we toen niet meer. Na een paar jaar, kwam die toch nog en de zw.schap ging beter. Zeker wel BI, maar andere kinderen waren iets groter en de hulp was beter georganiseerd. Onze vierde was een verrassing en ik was best wat in paniek. Wéér BI en een zware tijd. Maar dat viel enorm mee! Heb nauwelijks hulp gehad en het ging best goed met mn bekken.

En nu krijgen we weer een verrassingskindje. Deze keer is het wel weer zwaarder. Mede door het grotere gezin en een groot huis, maar toch loopt eea hier wel. We zijn direct om de tafel gegaan toen we wisten dat er nog een kindje kwam en probeerden zo dingen voor te blijven. Over 4 weken hebben we dus 5 kinderen.

Sterkte met je beslissing! Maar geniet eerst lekker van je gezin nu!

Groetjes Diana

Reactie voor op de website?

119.23. Abortus vierde kind?

Reactie op Ik heb zo getwijfeld!

Hallo!

Heel herkenbaar je verhaal. Wij hebben drie kinderen en ben onverwachts zwanger geworden van een vierde. Mijn man wil het niet, en ik ben ook niet superenthousiast bij de gedachte weer zwanger te zijn, en een vierde keizersnee te krijgen met lange hersteltijd. Maar dat zijn allemaal korte termijn problemen, en ik moet er niet aan denken om het weg te laten halen. Vorige week hebben we een echo laten maken, en toen opeens leek wel alsof er een gezichtje naar ons keek, vanuit mijn buik. Mijn man zag daarin een huilende baby, en ik zag een kind dat om hulp schreeuwde. Sinds een paar dagen wil ik er ook niet meer over praten, ben heel moe van de hele situatie en heb geen idee wat te doen.

Als iemand dit ook meemaakt, of heeft meegemaakt zou ik graag weten hoe de keuzes zijn uitgepakt.

Heel erg bedankt,

Marloes

Reactie voor op de website?

119.24. Verschillende ideeën over nog een kindje krijgen

Beste schrijver/lezers,

Mijn man en ik hebben twee prachtige kinderen. Zwangerschap 1 was pittig maar goed te doen om dat je dan nog samen bent. Zwangerschap twee dreigde ik 11 weken te vroegen te bevallen en heb 8 weken op bed gelegen en ben uiteindelijk gelukkig met 37 weken bevallen van ons prachtige dochter. Er was in mijn zwangerschap doordat ik op bed lag, veel hulp nodig voor ons huishouden en onze zoon van toen twee een half. Voor mijn man na veel gesprekken kwam ik er achter dat die laatste weken van mijn zwangerschap voor hem een loodzware tijd geweest, wat hij naar zijn goed recht niet nogmaals zou willen mee maken.

Ik ben 33 en mijn wens voor een derde kind wordt alsmaar sterker. Zeker nu de jongste straks vier wordt en naar school gaat. Heeft iemand tips om er op een juiste manier samen een goede weg in te vinden?? Ik ben namelijk echt niet alleen en ik vind dat je zo'n grote beslissing samen maakt om er samen achter te staan.

MVG Marieke

Reactie voor op de website?

119.25. voor Marloes

Als je man echt geen kind meer wil en jij bent ook niet echt enthousiast, dan is de keuze die je moet maken toch duidelijk? Dan ga je voor een abortus, hoe moeilijk je die keuze ook lijkt. Of wil je het risico lopen, dat deze vierde tussen je man en jou in komt te staan?

Anna

Reactie voor op de website?

119.26. Kinderwens

Reactie op Verschillende ideeën over nog een kindje krijgen

Hallo Marieke

Een moeilijke keus voor jullie die alleen jullie kunnen maken. Maar heb je ook aan een pleegkind gedacht als uitbreiding van jullie gezin ?? Het is best bijzonder om neemt je eigen kinderen ook nog de zorg te mogen dragen voor een of meerdere pleegkinderen.

Jannie

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Dilemma

  1. Toch zelf beslissen
  2. Volg je gevoel
  3. Ik twijfel ook
  4. De eeuwige twijfel
  5. Twijfel
  6. Vierde kind bleek goede beslissing
  7. Dat gevoel niet compleet zijn
  8. Doen
  9. Ook ik twijfel
  10. Ik heb zo getwijfeld!
  11. Voor Lina
  12. Aan Sascha 109,12
  13. Een vierde kind?
  14. Nog een kindje na alles wat er gebeurd is??
  15. Reactie 112.14
  16. re 112.14
  17. Reactie Rosa
  18. RE: Reactie 112.14
  19. Dilemma
  20. Nog zo\'n twijfelaar
  21. voor Tineke
  22. Voor Tineke (herkenning)
  23. Abortus vierde kind?
  24. Verschillende ideeën over nog een kindje krijgen
  25. voor Marloes
  26. Kinderwens

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.