Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

42. Ik ben in afwachting van mijn miskraam (rot woord)

Ik ben maandag 8 maart voor controle geweest bij de verloskundige (de 1ste keer). Alles was goed, ik verloor een beetje bloed maar dat hoefde niks te betekenen. In de middag kreeg ik de echo en ik zal nooit meer vergeten toen ik die stem hoorde zeggen: Dit is niet goed, helemaal foute boel.

Mijn kindje (zo voelt dat) was met 8 weken gestopt met groeien en er was geen hartactie. Ik ben 12 weken zwanger, maar mijn kindje is al 4 weken niet meer in leven. Ze noemen dat een gemiste abortus (ook al zo een rare term).

Ik heb zeven gezonde kinderen, wij hadden dit echt niet verwacht, mensen voelen op dit moment wel met me mee, maar zeggen op zo een toon ach je hebt er al zeven. Maar mijn verdriet is zo intens ik hield al van dit kleintje in mijn buik. Ik heb de kinderen gewoon uitgelegd hoe het in elkaar zit en dit ging met een hoop tranen gepaard van mij en van hen, ze hadden zich er ook ontzettend op verheugd.

Nu is mijn lijf nog zwanger, maar het kan ieder moment doorzetten en dan is de miskraam een feit.

Hebben anderen ook zoiets mee gemaakt??? En zijn daarna nog gezonde kinderen geboren, ik ben nu 37 jaar en mijn man zei dat het misschien wel echt afgelopen is, om ooit nog een kindje in mijn armen te kunnen houden. Ik ben zo verdrietig om ons verlies.

Groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

42.1. Ook meegemaakt

Hoi Tanja,

Ik heb hetzelfde meegemaakt. Ook bij mij was het kindje met 8 weken gestopt met leven, ik was 13 weken zwanger toen ik wat bloedverlies kreeg. De miskraam volgde, ik was zo verdrietig (we hadden toen 3 kinderen en ik was 31 jaar). Maar nu het positieve: we hebben daarna nog 2 kinderen gekregen.

Ik wens je heel veel sterkte met dit verlies, laat de mensen maar kletsen je redt het wel samen met je man en je kinders... Als je wil mailen mag dat altijd............

groet uit Putten

Reactie voor op de website?

42.2. Voor Tanja

Hoi Tanja,

Wat verschrikkelijk voor je. Ja, het voelt gelijk als een echt kindje aan, dat deed het ook altijd voor mij. Ook ik ben 37 jaar. Ik heb 5 kinderen maar ben 16 keer zwanger geweest. De eerste miskraam zat tussen de eerste en de tweede in. De meeste miskramen zaten tussen de tweede en de derde, tussen de derde en de vierde niets en tussen de vierde en de vijfde 3x mis. De meeste waren lege vruchtzakjes, dat werd soms pas na 13 weken gezien omdat de gynaecoloog het niet nodig vond mij door te versturen naar de echografist. Ik had gewoon vaak pech zo zei hij en dat het weer zou gebeuren, die kans was heel klein (dat is wel zo, maar ondertussen dat ik wel weer met een gevoel dat het niet goed zat). Ik ben 5 keer gecurreteerd, de rest kwam vanzelf. De vervelendste vond ik dat ik hartaktie heb gezien en een paar dagen later toch een miskraam kreeg. Het verdriet is zo groot.

Op 1 keer na, heb ik wel altijd aangevoeld dat er iets mis was met de zwangerschap. En ja, ook ik kreeg opmerkingen als; je hebt toch kinderen, alweer zwanger? Wat doe je jezelf aan, dit is niet gezond. Dat is op zo'n moment geen troost. Ik vertelde dus ook niet meer dat ik zwanger was, maar ja, je kon het wel altijd aan mij zien (ziek, zwak en misselijk). We hebben een boompje in de tuin gepland (met 1 van de vruchtjes eronder) voor de kindjes die niet kwamen. Dat geeft troost en nog steeds als ik naar het boompje kijk geeft het troost.

Het hoeft dus echt niet afgelopen te zijn voor jou. Een op de 10 zwangerschappen gaat mis, gewoon omdat er iets in de aanleg van het kindjeniet goed zat. En die nare pech heb je dus gehad. Dat je lijf het wel kan is wel duidelijk met 7 kinderen. Ik wilde heel graag een groot gezin en dat is gelukt, dat ze niet allemaal op elkaar kwamen is wel heel jammer.

Sterkte Tanja, ik hoop dat je volgende zwangerschap een gezonde is. Er is heel veel info op het internet te vinden (kijk maar bij de zoekmachine google) en ook forums waar je andere vrouwen met dezelfde ervaring kan vinden. Daar heb ik troost uit gehaald. Nog steeds heb ik contact met enkele uit die groep (die allemaal mamma zijn geworden).

Ellen

Reactie voor op de website?

42.3. (h)erkenning

Lieve Tanja,

Na onze tweede heb ik ook een zwangerschap gehad die helaas eindigde in een 'missed abortion'. Ik voelde me gewoon zwanger en dacht ergens rond de 10 weken zwanger te zijn maar op de termijnecho was helaas niks (meer) te zien. Het was waarschijnlijk in een heel vroeg stadium al misgegaan.

Het heeft toen nog een dikke week geduurd voor de miskraam ook doorzette. Ik vond het een hele moeilijke periode, vroeg me vaak af of ze het wel goed gezien hadden op de echo. Ik was toch zwanger!!

Toch heb ik in die periode ook beetje bij beetje al 'afscheid' kunnen nemen. Hoewel de reacties uit de omgeving zo af en toe zeer pijnlijk waren (je bent nog jong genoeg (toen 26), je hebt al een jongen en een meid etc.)

Mensen lijken soms niet te snappen dat je zodra je een positieve test hebt gehad je je verheugd op je kleintje, tuurlijk weet je dat het soms misgaat, maar dat gebeurt toch niet bij jou.......

Gelukkig was ik vrij snel daarna weer zwanger en werd onze derde geboren. Maar die onbevangenheid de eerste periode was ik toch wel kwijt, voelde me een stuk zekerder toen ik de kleine in mijn buik kon voelen schoppen en zo af en toe ff kon checken of alles nog goed was (hoewel dat natuurlijk ook maar voor een deel waar is).

Na onze derde heb ik helaas weer een miskraam gehad, maar sinds ruim een jaar hebben we een prachtig gezin met 4 kids.

En of er ooit nog eentje bij zal komen..........geen idee

Heleen

Reactie voor op de website?

42.4. Dank jullie voor de lieve reacties

Ellen wat een mooi idee van dat boompje, ik wil ook zoiets doen maar dan moet het wel thuis gebeuren, dus ik hoop maar dat het doorzet.

Heleen wat fijn dat je nu 4 prachtige kinderen hebt, ik hoop maar dat hierna als ik dit verwerkt heb ook nog 1 keer mag genieten. Niet dat ik niet van mijn andere kinderen geniet hoor, maar je weet wel wat ik bedoel.

Dank jullie wel voor jullie reacties, het helpt me in ieder geval om weer een beetje positief te blijven.

Groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

42.5. Ik ook

Hoi,

Ik herken veel in jouw berichtje Ik ben ook 37 jaar, 2 kinderen en een half jaar geleden heb ik een hersteloperatie gehad, na mijn echtscheiding heb ik een relatie gekregen met een man zonder kinderen die ze altijd wel gewild had.

Onder andere omstandigheden had ik de sterilisatie niet ongedaan laten maken, ik had tijdens mijn laatste zwangerschap bekkeninstabiliteit en ben erna twee jaar behoorlijk depri geweest (hormonen).

Nu ben ik begin februari zwanger geworden en alles leek goed te gaan tot ik vorige week een soort bloeding kreeg. Omdat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vrij vaak voorkomt na zon operatie mocht ik direct langskomen, bij de dienstdoende gyn. voor een echo. We zagen op de juiste plek een hartje kloppen, maar de gyn. zei dat hij vond dat er erg weinig vruchtwater was. Ik ben nu ruim 7 weken. Dinsdag moest ik naar mijn eigen gyn. en die zou nog eens kijken.

Mijn gyn. naam amper de moeite om ons ook te laten zien wat er op de echo te zien was en zei direct dat ik een miskraam had. Als het loskwam kon ik de huisarts op de hoogte houden en anders zag ie mij volgende week.

Nu is het inmiddels zondag en alles zit nog op zn plek. Ik ben wel doodop want bij elk krampje denk ik daar gaat ie dan....

Jeanette

Reactie voor op de website?

42.6. Voor Jeanette

Die onzekerheid is het ergste. Bij mij is er geen onzekerheid, het hartje klopte niet. Ik wil zo graag thuis de miskraam krijgen en niet in het kille ziekenhuis, waar het vruchtje wordt weggegooid. Wij willen het zelf zien en begraven, ik heb dat nodig voor mijn verwerking. Maar als het nog lang duurt heb ik er niks meer over te zeggen en dat vind ik zo moeilijk. Dus in principe zit ik ook in de onzekerheid, maar dan meer over de de plaats waar het gebeurt.

Ik hoop dat het bij jou misschien nog goed komt, als er een hartje klopt wie weet. Ik wens je veel sterkte in ieder geval.

Groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

42.7. Toch een miskraam

Hoi,

in mijn vorige reactie, kon ik melden dat alles nog op zn plek zat maar helaas, ruim een week later, was de miskraam een feit. We waren de dinsdag na die brief, teruggeweest bij de Gyn.en toen was er al geen hartje meer te bespeuren en moest ik het dus gaan afwachten. In vergelijking met de week ervoor had ik nu niet meer de illusie dat het wel een vergissing kon zijn.

De miskraan zelf viel mij mee, ik was de dagen erna heel monter (een beetje hyper zelfs) maar na een dag of vier kwam een mokerslag, waarschijnlijk samenhangend met de hormoonhuishouding, liep als een zombie door het huis en had een zeer explosief humeur. Nu ±twee weken verder is de bloeding helemaal over, mijn hormonen hebben zich weer enigzins gestabiliseerd en met mijn humeur gaat het stukken beter.

Jeanette

Reactie voor op de website?

42.8. Voor Jeanette, toch een miskraam

Mijn miskraam kwam na 1,5 week wachten en viel niet mee, het was een echte bevalling. Het kwam dan ook kompleet. Fijn dat het bij jou mee viel. Ik moet zeggen dat mijn humeur ook wel even wat van slag was, een ware hormonenstorm.

Ik was wel erg blij dat ik alles heb kunnen zien, was wel mooi om het kindje zo in de vliezen te zien. Ik heb hem een mooi plekje in de tuin gegeven, met een hele mooi steen erop. Ik heb veel gehuild en veel met mijn man gepraat. Nu het vloeien gestopt is, voel ik me ook weer wat sterker. Zelfs zo sterk dat ik 3 dagen geleden ben gestopt met roken. Ik wil niet meer roken, want we willen toch nog een keer proberen voor een kleintje.

groetjes Tanja

Reactie voor op de website?

42.9. 7 kinderen

Ik was 40 en had al 5 kinderen maar 6 gehad, en toen liet de placenta los met 8 mnd. De baby overleden. Was 41 toen weer zwanger. Een gezonde dochter gekregen. En nu 42 en 1 mnd zwanger. Dus er is nog hoop en elk kindje is uniek en ontzettend spannnend. Het maakt niet uit hoeveel je er al hebt.

Astrid

Reactie voor op de website?

42.10. Om en om

Hallo dames,

Ik ben 5 keer zwanger geweest, waarvan 3 miskramen. Het was steeds om en om. De eerste zwangerschap was een "windei", een groeiende vruchtwaterzak zonder embryo. Daar kwamen ze na 11 weken achter. Ik wilde het in eerste instantie zelf laten komen, maar toen er naar 5 weken nog niets kwam heb ik het via een curretage laten weghalen. Dat was echt heel moeilijk. Best raar want er was geen kindje, maar ik voelde aan alles in mijn lijf dat dat wel zo was.

Niet snel daarna was ik weer zwanger. Hieruit is een prachtige dochter geboren, die inmiddels al 6 jaar oud is. Daarna kwam de tweede miskraam. Het hartje was bij week 8 gestopt met kloppen. Weer wachten, maar emotioneel kon ik er niet meer tegen op dat er een dood kindje in me zat, dus in week 12 weer een curretage. Daarna weer zwanger en gelukkig een gezonde zoon.

De laatste zwangerschap is nu een jaar geleden en eindigde weer in een curretage. Daarna besloten mijn man en ik dat het wel genoeg zo was geweest. De klap en de pijn (geestelijk dus) vond ik erg zwaar.

Ik ben nu inmiddels 38 jaar en ben blij dat ik nu voel dat mijn gezin compleet is. Iedereen moet voor zich zelf besluiten of een missed abortion of windei of wat dan ook laat curreteren of via de natuurlijke weg laat komen. Doe wat je hart je zegt dan kun je achter af voelen dat het zo goed is geweest.

Sterkte dames!

Sabine

Reactie voor op de website?

42.11. Miskraam

Ik heb het zelf ook 3 keer gehad. Het verdriet wordt minder maar het blijft altijd een deel van jezelf. Heel veel sterkte in de komende tijd en hopelijk mag je nog een keer een klein kindje in je armen sluiten en in jullie gezin.

groetjes Wilma

Reactie voor op de website?

42.12. Ik ook

Hallo,

Ik ben 28 jaar en ik was dacht ik zwanger van mijn eerste. Bij de 8ste week kreeg ik een echo en helaas geen hartje klopte. Volgens de gyn. was het kindje gestopt met groeien bij 6 1/2 week. Dit is nu een week geleden.

Eerst was ik heel verdrietig en heb ik veel gehuild. Nu lijkt het of er een knop om is gegaan (zullen de hormonen wel zijn) en voelt mijn lichaam zich nog wel zwanger maar mijn geest niet meer. Ik zit dus te wachten tot de miskraam. Heel vervelend en ik hoop het niet weer mee te moeten maken. Het is fijn te weten dat je niet alleen bent en dat er meer mensen zijn die dit overkomt.

Ik hoop dat de miskraam vanzelf komt en ik niet naar het ziekenhuis hoef. Volgende week donderdag moet ik terug naar de gyn. voor controle. Rot tijd is dit want je wilt verder maar je kunt niet.

Ik wens iedereen sterkte en ik vond het fijn ondanks het feit dat ik geen groot gezin heb mijn ei kwijt te kunnen.

groetjes Eshter

Reactie voor op de website?

42.13. Pas meegemaakt

Hoi,

Afgelopen maand heb ik helaas ook een miskraam gehad. In de 10e week heb ik een echo gehad. Hierop was ons kindje te zien. Alles erop en eraan (voor zover je dit kan zien) en een kloppend hartje. In de 12e week voor het eerst naar de verloskundige geweest. Nu had ik het hartje ook gehoord. Ik durfde nu echt te gaan genieten van mijn zwangerschap. Het zou ons eerste kindje worden. Omdat ik deelnam aan een groot onderzoek naar de groei en ontwikkeling van kinderen vanaf de zwangersachap tot hun 20ste jaar, kreeg ik een aantal extra echo's. Vol verwachting gingen wij in die 12e week naar ons kindje kijken. Echter toen bleek dat het hartje gestopt was. Wat waren wij vol ongeloof en verdriet. Hoe kon dit nou. Alle was toch goed? Het kind was zelfs aan het duimen. De reactie was ook, het lijkt erop of het net is gebeurd.

We moesten naar huis en afwachten of de miskraam vanzelf op gang zou komen. Ik heb een week in een diep dal gezeten. Voelde me zwanger was nog zwanger. Na een week kon ik pas weer in het ziekenhuis terecht. Na nog een keer gekeken te hebben en zekerheid te hebben, wilde ik het weg laten halen. Ik kon het emotioneel niet meer aan. Dinsdags erop ben ik pas geholpen. Ondertussen waren de hormonen uit mijn lichaam. Ik besefte me toen pas hoe zwanger zijn voelt. De operatie viel mee. We kunnen het nu een plekje gaan geven. Over een aantal weken moet ik op nacontrole. We hopen hier nog wat antwoorden te krijgen op onze vragen.

Het is fijn om de verhalen van lotgenoten te lezen. Het geeft je steun. Deze zullen zeker helpen met het verwerken van ons verlies.

Groetjes Marloes

Reactie voor op de website?

42.14. Windei

beste mensen,

Ik heb een vraag aan Ellen. Een goede vriendin van ons is zwanger maar heeft dus inderdaad alleen een lege vruchtzak dus zonder kindje. De gyn. kon haar niet vertellen wat hier de oorzaak van is. Nu ben ik voor haar op zoek naar meer informatie. Zou je haar hier iets meer over kunnen vertellen? Als je wil mag je de e-mail naar mij toesturen. Alvast bedankt!

Groetjes

Noot redactie: Kijk eens op Gezondheid.be! Volgens hen: Het soms gebruikte woord 'windei' is feitelijk onjuist.

Reactie voor op de website?

42.15. Niet wanhopen

Beste Tanja,

Dit hoeft helemaal niet te betekenen dat je niet meer zwanger kunt raken hoor. Ik heb 3 miskramen gehad voordat ik mijn eerste kindje kreeg en 4 maanden na de geboorte van mijn eerste kind kreeg ik een 2e miskraam. Een klein jaar later raakte ik weer zwanger en dat ging allemaal goed. Het is zo'n gecompliceerd gebeuren en een enorm groot wonder wat zich daar in je lijf afspeelt en het kan gebeuren dat het wel eens mis gaat (mij 4 keer dus). Het is en blijft een enorm verlies, maar de artsen hadden van mij gezegd dat ik niet of nauwlijks zwanger kon raken. En je ziet... de aanhouder wint. Dat jou lichaam het kan is bewezen dus laat vooral de moed niet zakken en verwerk dit verlies op jou manier.

Ik wens je heel veel sterkte en kracht.

Linda.

Reactie voor op de website?

42.16. Ik ook

Hallo,

Wat een ellende he, een miskraam. Of het nu je eerste zwangerschap is of dat je al een paar kinderen hebt rondlopen, het blijft verschrikkelijk. Zelf ben ik 11 keer zwanger geweest en mag ik me een trotse moeder van 3 kinderen noemen. Maar elke miskraam staat in mijn geheugen gegrift. Ze moesten ook allemaal met behulp van een currettage verwijderd worden.

Opmerkingen als "je hebt in ieder geval al een gezond kind" (na de 1ste heb ik 5 miskramen gehad) of "het was nog maar een klompje cellen" hebben me wel veel pijn gedaan. Nu denk ik bij mezelf laat maar kletsen.

Ik geniet met volle teugen van mijn 3 kanjers, en de andere 7 hebben voor altijd een plekje in mijn hart!!

Groetjes, Monique

Reactie voor op de website?

42.17. Reactie alweer een jaar later!

Hoi Tanja, ik weet niet of je hier nog regelmatig leest, maar ik ben op dit moment 35wkn zwanger en alles gaat prima, precies vier maanden na de MK ben ik weer zwanger geraakt en we krijgen een zoon, het word voor mijn man (inmiddels) de eerste en het is allemaal even spannend, we beleven het heel intens.

Hoe is het met jou?

Jeanette

Reactie voor op de website?

42.18. Help me

Ik zou graag willen weten hoe het eruit ziet als je een miskraam hebt gehad en zelf niet wist dat je zwanger was. En of de dokter kan zien of je een miskraam hebt gehad. Zou iemand mij iets kunnen zeggen ofzo?

groetjes

Reactie voor op de website?

42.19. Re: help me

Hallo, Ik heb vorig jaar juli een miskraam gehad met 7 weken. Ik denk dat het termijn dat je zwanger was er wel toe doet of dat je weet of je een miskraam hebt gehad. Bij mij zag het er in ieder geval zo uit: Heel veel bloed (echt een fikse menstruatie), grote bloedstolsels, en (ongeveer een halve centimeter groot) een lichaampje met een hoofd, rompje, 2 armpjes en 2 beentjes. (Althans, ik herkende dit zo) Ik heb gelukkig geen kramp gehad, maar het zit voor altijd in mijn hart.

Ik ben wel bij een gyn. geweest, om te kijken of ik inderdaad een miskraam had. Zij kon toen al niets meer zien, er zat alleen nog een randje weefsel. Ik hoefde ook niet gecuretteerd te worden, gelukkig. 2 maanden later was ik gelukkig weer zwanger.

Groetjes, Marieke. De trotse moeder van Jason (3,5 jr), Bryan (bijna 2) en Cheyenne (3 mnd)

Reactie voor op de website?

42.20. Eindelijk mensen die het begrijpen

Hallo,

Ik was 4 maanden zwanger van ons vierde kindje en ging op controle bij de gyneacoloog. Toen ze naar het hartje wou luisteren met zo'n ding op je buik (ik ken de juiste naam niet), was er niets te horen. Dit was niet zo abnormaal vond, ze maar wou voor de zekerheid een echo maken. Ik vergeet nooit haar woorden: "dit ziet er niet goed uit", en ze draaide het scherm naar mij. Daar zag ik ons prutske, onderaan het scherm liggen. Er was geen hartje meer te zien.

Ik kan niet vertellen hoe afschuwelijk dit was, dit kindje was zo welkom. Ik kreeg medicatie om de bevalling op te wekken en moest de volgende dag terugkomen voor een currettage. Die nacht is alles begonnen, ik verloor heel veel bloed en dacht dat ik dit niet zou overleven tot de volgende ochtend. We zijn naar de spoedopname gegaan ben met daar met spoed gecurreteerd. Daarna naar huis met een lege buik en dan begint het pas. De uitleg die je iedereen moet geven, want iedereen vraagt hoe het met de zwangerschap gaat.

Een paar maanden later "kriebelde" het weer en ik werd meteen zwanger. Vier maanden later gebeurde identiek hetzelfde. Deze keer moest ik in het ziekenhuis blijven omdat ze het kindje wilden onderzoeken op genetische afwijkingen. De volgende ochtend werd ons zoontje geboren. We hebben hem in onze handen gehouden, een naam gegeven, lieve woordjes verteld, afscheid kunnen nemen.

Iedereen in het ziekenhuis leefde enorm mee en dit doet enorm veel deugd. Samen met onze 3 andere jongens hebben we een kistje gemaakt en hebben we Louis laten cremeren. Zijn urne met de asse hebben we begraven in de tuin, daar bovenop staat een jasmijn. Onze jongens hebben samen met ons afscheid kunnen nemen van hun broertje en op deze manier ook van het andere kindje. Van dit kindje weten we niet wat het was.

We hebben het nog 1 keer aangedurfd (ik heb de hele zwangerschap bloedverdunners gebruikt want er was blijkbaar een probleem met mijn bloed, ik maak kleine klontertjes). We hebben een geweldige dochter gekregen. We zijn verschrikkelijk blij dat we dit nog 1 keer mogen meemaken.

Ina

Reactie voor op de website?

42.21. Mijn dochter van 22 heeft 7 miskramen gehad

Hallo, ik ben een moeder van 46 jaar en heb twee dochters. De oudste 25 en de jongste 22. De jongste is een jaar terug getrouwd. Ze is al twee jaar bezig om zwanger te worden en heeft in die tijd zeven miskramen gehad. De eerste drie waren na 6 weken al weer weg, maar de derde daar gingen we met veertien weken nog op controle en alles was perfect zei de dokter.

Maar een week later belde mijn dochter me smorgens op en zei mam het gaat niet goed. Ik ben meteen naar haar toe gegaan en ja hoor, bij het aankomen in het ziekenhuis bleek het weer te laat, de kleine had zich al gemeld en werd te vroeg geboren met 15 weken. Ik ben over mijn dochter gaan liggen om haar het beeld te besparen, maar ik heb het kindje gezien. Het was nog zo klein, maar helemaal kompleet. We kregen te horen dat het een jongetje was. Ik dacht nog, ik heb mijn eerste kleinzoon verloren.

Daarna is mijn dochter nog twee keer zwanger geraakt. Maar ook met ongeveer zes weken ging het weer mis. En hierna was zwangerschap 7, het ging allemaal zo goed, maar met 9 weken en drie dagen ging het weer fout en heeft ze het kindje verloren op het toilet in het ziekenhuis. Ze hebben het eruit gehaald en in een bakje bij ons gelegd, zodat we afscheid konden nemen. Ik heb er fotos van gemaakt, want van het jongetje heb ik niet alleen de laatste echo, we hebben er ook niet fatsoenlijk afscheid van kunnen nemen, omdat ze het ook meteen hebben weggebracht.

Ik lees dat er meerderen zijn met veel miskramen en dat jullie toch nog een kindje of meerdere hebben. Ik hoop dat eens een dag komt dat ik met mijn dochter eens het ziekenhuis uit kan lopen met een kleinzoon of kleindochter. Want ik weet niet hoelang mijn dochter dit nog kan volhouden. Ze is pas 22, maar heeft dit al mee moeten maken. Voor jullie allemaal veel sterkte.

Een bezorgde moeder.

Reactie voor op de website?

42.22. Miskraam

Ook ik ben bekend met miskramen, mijn 1e miskraam had ik toen ik 20 was, na een ongeluk is het na 15 weken mis gegaan. Toen heb ik 4 jaar bij een gynacoloog gelopen om zwanger te worden. Met veel hormonen en andere kunsten heb ik nu een dochter van 7.

Na mijn dochter heb ik weer een miskraam gehad. In de 3e maand van een 4ling(!!) is helemaal mis gegaan. Daarna ben ik zonder kunsten, onverwachts weer zwanger geraakt van een zoontje. Die is nu 3 jaar.

En ik vind het best zo. Ik ben zo bang voor weer zo`n zware bevalling, beide meer dan 48 uur. Bij mijn zoon had ik zelfs al 96 uur gebroken vliezen (terwijl mij altijd verteld was dat het kind er dan binnen 24 uur geboren moest worden). Dus ik houd het bij deze 2 (en 5 niet-levende kids).

Sandra

Reactie voor op de website?

42.23. Lieve (o)ma!

Allereerst wil ik u complimenteren met uw inzet voor uw dochter! Hartverwarmend om te mogen lezen dat u over haar buik ging liggen toen uw klein(e)zoontje geboren werd! Buiten het feit dat ik jullie allen veel sterkte wil wensen, kan ik jullie misschien met mijn verhaal een beetje goede hoop geven?

Ik ben nu bijna 36 jaar. En een TROTSE Moeder van een boven gemiddeld aantal kinderen! Op mijn 18e kreeg ik te horen dat er een kans van 1:1000 bestond op één kindje (!) Na bijna 3 jaar dokteren en een antal miskramen op mijn naam heb ik na 14 weken mijn mannetje 'af moeten geven'. Ik dacht dat daar mijn droom mee in duigen viel maar zelfs na al het voorkomende op het paranormale te hebben uitgeprobeerd, raakte ik zwanger! Hoera! Ik heb toen 20 weken aaneensluitend, twee-wekelijks, hormonen moeten laten spuiten (Proluton Depot) om de vrucht vast te kunnen houden.

Of het aan het middel lag weet ik niet, maar na al die spannende zwangere maanden en 48 uur zwoegen en veel drama, kwam dan eindelijk onze wondermooie dochter ter wereld!

Tja, dit wilde ik nog een keer natuurlijk! Binnen een korte tijd later zwanger van een tweeling! Weer proluton Depot maar vóór de 20 ste week moest ik stoppen omdat het een kwestie van 'erop of eronder' was geworden. Baby 2 (een jongetje!?) stierf in mijn buik en onze tweede dochter kwam zeer enstig ziek ter wereld. Drama ten top maar met een tot heden zeer wonderbaarlijk maar goed verloop. Na wat heen-en-weer gepraat en onderzoeksuitslagen tegen het licht te hebben gehouden werd mij, vanwege het trauma, zeker niet ontraden om te proberen een positieve ervaring te verkrijgen en voor een nummer 3 te gaan. Weer heel snel zwanger.

Deze keer geen mogelijkheid om Proluton Depot te gebruiken vanwege mijn eigen gevaar. Dat was de wederzijdse afspraak. Doodeng. Maar eigenlijk is alles wel voorspoedig verlopen! Een gezond meisje kwam ons gezin versterken!

U voelt hem al aankomen, een enorme wens voor nummer 4. Een behoorlijk aantal miskramen heb ik moeten doorstaan en overwinnen. Uiteindelijk toch nog zwanger mogen worden en wederom een gezonde dochter - na een heel zware en turbulente zweangerschap - !

Wens nummer 5...Pfff... Hormonen voor de slijmopbouw van de baarmoeder, dubbele kuren. Miskramen? - Hield het echt niet meer bij om mij 'overeind' te kunnen houden. Uiteindelijk toch weer een heerlijke mooie meid mogen baren! Beetje gecompliceerde start maar een prachtkind!

Wens nummer 6?! WEER EEN MEISJE?! Jongens gaan volgens mij - en diverse deskundigen - gewoon hartstikke fout? Ik ben 15 keer aangeteld. Dus reken maar uit! Als je het weet dan is er mee te leven, maar heftig is het wel, uiteraard!

Heel misschien heeft u en uw dochter er iets aan. Misschien is het een idee om eens over de hormoonspiegel te gaan praten. En overweeg Proluton Depot of een gelijkwaardig middel mocht daar misschien de oplossing in kunnen liggen? De eerste twee keren heeft het mij wellicht goed geholpen, daarna kon mijn lichaam het zelf!

Ik wens u en uw dochter meer dan alle goeds! Hou vooral vol en zoek de juiste begeleiding! Ik wil heel graag al mijn ervaringen delen als ik jullie daar mee zou kunnen en mogen helpen. Mail mij maar gerust!

Blijf positief en benut de kracht in jezelf!

    GELOOF NIET IN WONDEREN... VERTROUW EROP!!!
Veel liefs, J.

Reactie voor op de website?

42.24. Lieve j

Bedankt voor uw reaktie op mijn verhaal. Ik zal dit zeker gaan overleggen met de gynaecoloog van mijn dochter.

Ik ben sowieso al bij de huisarts geweest met mijn dochter omdat ik met haar naar een ander ziekenhuis wil. Ons ziekenhuis kan na deze zevende miskraam van mijn dochter wel zeggen "ik weet niet of u ooit wel een zwangerschap uit zal dragen", maar daar ga ik dus niet mee akkoord. Haar probleem is dat bij iedere miskraam bloedingen erom zitten, en deze veroorzaken de miskramen.

Ze hebben wel testen gedaan bij haar en haar man. Ze zijn gezond en alles is bij hun in orde. Ook bij controle van de kindjes. Alles erop en eraan en ze groeiden zoals ze groeien moeten. Maar door de bloedingen krijgt ze de miskramen.

Ik wil u nog bedanken, ook namens mijn dochter, voor uw reaktie. We houden u zeker op de hoogte en ik blijf erin geloven dat er eens een dag komt dat mijn dochter en haar man een gezond kindje op de wereld zetten en dat ik een overgelukkige oma word. Hier onder kunt u kijken dit is een site waar mijn dochter mee bezig is dit is haar manier om het verdriet een beetje te kunnen delen met anderen.

Bvd, oma en ma Aleida

Noot van de redactie: De url doet het niet.

Reactie voor op de website?

42.25. Verlies

Hoi Tanja,

ik snap wat bedoelt en wat je voelt. Ik ben zelf 38 jr oud, 11 maandan geleden verloor ik ook mijn kindje, ik was 12 weken zwanger. Nu ben ik weer zwanger maar er was alleen een lege vruchtzak te zien vertelde de verloskundige. Ik geloof het niet. Ik moet 31 okt terug komen, maar voel me nog steeds zwanger, en ben erg bang.

Els

Reactie voor op de website?

42.26. Help

Hoi,

wie kan mij helpen? Een paar maanden geleden verloor ik naar een zwangerschap van 12 weken ook mijn kindje. Nu ben ik weer zwanger maar de verloskundig zegt dat de vruchtzak leeg is. Hoe kan dit, ik voel me nog steeds zwanger en verlies geen bloed. Wat is er toch aan de hand? Kan het zijn dat de bevruchting later was ofzo, dat er nog niks tezien was op de echo? Ik wil zo graag nog 1 kindje, waarom, dit verdriet is zo groot. Wie kan me helpen, me raad geven. Moet ik de verloskundige geloven?

Els

Reactie voor op de website?

42.27. Tip

Hier misschien een tip: De VBOK geeft hulp aan mensen die een miskraam hebben meegemaakt.

Jolanda

Reactie voor op de website?

42.28. Reactie verlies

Hi, ik heb zelfde gehad. Had bij 13 weken ook alleen een vruchtzakje. Kreeg te horen bij de echo: "mevrouw u bent heel erg zwanger, maar u heeft geen kind." Heb heel erg veel gehuild toen. De dag daarna kreeg ik bloedverlies. Ik kreeg dus een miskraam. Ik wilde heel graag dit kindje, heb er lang op moeten wachten.

Ik hoop dat je hier voldoende aan hebt. Ik wens je veel succes met het verwerken.

Miranda

Reactie voor op de website?

42.29. Reactie miskraam

Ik had het "geluk" dat ik na mijn eerste miskraam gelijk terecht kwam bij de gynaecoloog. Omdat ik geen volledige miskraam had gehad, moest ik gecurreteerd worden. Zo gauw ik weer zwanger was, moest ik langskomen. Helaas ging het weer mis. Maar ik zat zodoende wel in de medische molen. Temperatuurlijsten, spermatesten, bloedtesten, samenlevingstesten, kijkoperatie en erfelijkheidsonderzoek. Geen afwijkingen, maar de zwangerschappen bleven geen stand houden. Waarschijnlijk was mijn eisprong niet sterk genoeg en ik kreeg een kuurtje met chlomid.

Twee jaar en vijf miskramen verder eindelijk blijvend zwanger. Bijna leek dit ook mis te gaan (bloeding), 2 weken volledige bedrust en daarna rustig aan. Een gezonde zoon. Toen wij graag een tweede kindje wilden, lieten wij het op ons beloop. Na 9 maanden eindelijk zwanger, helaas weer een (onvolledige) miskraam, curretage. Toen ik voor de nacontrole kwam, meteen weer om een chlomid-kuur gevraagd. Resultaat een gezonde dochter.

Ik had geen betere gynaecoloog kunnen treffen, zoveel steun en vertrouwen kreeg ik van deze man. Zonder hem was ik waarschijnlijk tussentijds afgehaakt, want de miskramen haakten er behoorlijk bij mij in. Ik wens de vrouwen die in zo'n situatie zitten heel veel sterkte.

Marie

Reactie voor op de website?

42.30. Spontane miskraam met vrouwenmantelcapsules

Hallo allemaal,

Afgelopen vrijdag heb ik, op mijn verjaardag nota bene, een miskraam gehad. Het zou ons vierde kindje worden. Een week eerder werd er op een termijnecho gezien dat er geen hartactie was en dat het vruchtje bij 6 weken gestopt was met groeien. Ik kreeg een week de tijd om het spontaan te laten komen, daarna zou ik een afspraak krijgen voor een curretage.

Omdat ik heel graag wilde dat het spontaan op gang zou komen, ben ik op internet gaan zoeken hoe je een spontane miskraam zou kunnen opwekken. En zou kwam ik uit bij vrouwenmantelcapsules en vrouwenmantelthee. Een half uur nadat ik twee vrouwenmantelcapsules had ingenomen kreeg ik de eerste kramp. Ik heb wel een hele week gevloeid voordat het daarna uiteindelijk doorzette, maar het is wel spontaan gekomen. Ik heb het in een luciferdoosje gedaan en we hebben het in de tuin begraven, en er een boompje op geplant. Dit geeft troost en zo geef je het een plekje wat helpt bij de verwerking. Ook al was het maar 6 weken oud en heeft het hartje nooit geklopt, het voelt toch als een verlies. Het doormaken van de miskraam heeft meer indruk op me gemaakt dat ik me van te voren had voorgesteld.

Veel sterkte voor iedereen.

Groetjes, Eveline.

Reactie voor op de website?

42.31. Gebruik van Proluton

Was u helemaal niet bang om Proluton te gebruiken tijdens de zwangerschap? Er is zo weinig bekend over dit middel. Ik ben nu 18 weken zwanger. Omdat mijn oudste zoon met 37 weken is geboren en mijn andere zoon met 35 weken, de derde zwangerschap met 15 weken misging en ik een verkorte baarmoederhals heb, heeft de gynaecoloog in het ziekenhuis mij aangeraden om Proluton wekelijks bij mij te injecteren. Ik zoek op internet naar mensen die dit middel ook toegediend hebben gekregen tijdens de zwangerschap maar er is zo bar weinig op internet over te lezen. Ik ben zo bang dat ik door die injecties een gehandicapt kind krijg. Mijn eigen huisarts wist geeneens wat Proluton is! Willen mensen die ervaring hebben met Proluton aub reageren. Alvast bedankt!

Melanie

Reactie voor op de website?

42.32. Miskraam

Hallo,

ik lees een en ander, maar mensen hou er rekening mee dat jullie zoveel kinderen wel hebben. Ik lees bij veel 5 of 6 kinderen. Er zijn ook mensen waaronder ik zelf die na 10 jaar ellende nog steeds geen kind hebben en ondertussen bijna 40 jaar zijn. Als ik dan lees: we hebben 6 kinderen en nu een miskraam gehad. Ik heb 4 buiten-baarmoederlijke zwangerschappen en 2 miskramen gehad en nog steeds niks. Dus geniet van wat je hebt. Niet dat het niet even erg is hoor, maar lijkt het wel of jullie meer en meer willen. In ieder geval voor iedereen: blijf hoop houden.

Naatje

Reactie voor op de website?

42.33. Vraagje

Hallo iedereen,

Ik was 10 weken zwanger toen ik voor de eerste echo ging. Het hartje klopte niet. Ik heb afgelopen week een curritage gehad. 3 dagen later kreeg ik precies mijn maandstonden. Ik heb deze bloeding nu al 3 dagen en vraag me af of dit eigenlijk wel mijn maandstonden zijn. De dokter zei me ook dat wanneer ik mijn maandstonden kreeg ik opnieuw kon proberen om zwanger te raken. Wil dat zeggen dat ik deze maand al kan proberen? Of is dit te vroeg? Ik ben zo bang om net hetzelfde mee te maken.

Weet er iemand een goed antwoord op?

Alvast bedankt

Rianne

Reactie voor op de website?

42.34. Onwetendheid

Hallo

Gisteren was het eerste echo, normaal gezien zou ik 8 weken geweest zijn, maar monitor gaf maar 4 weken en 6 dagen aan. Eerst deed gynaecoloog gewoon en vertelde dat het te vroeg was, maar na ze begon te rekenen begon ze toch over miss mogelijkheid tot miskraam, vermits het dan toch aan kleine kant was en er nog niet echt iets te zien was. We moeten nu twee weken wachten en vind het verschrikkelijk.

Is het mogelijk dat je op 5 weken slechts alleen vruchtzakje ziet? En hoe gemiddeld groot is het dan? Het is ons eerste kindje dus het is allemaal erg nieuw voor ons. Weet iemand meer info?

Sabrina

Reactie voor op de website?

42.35. Heb 3 miskramen gehad

Ik heb 3 miskramen gehad. De gynocoloog heeft gezegd dat ik het op mijn 38e nu wel kan vergeten om kinderen te krijgen, omdat de kans op een zwangerschap zeer klein is en de kans op miskramen heel groot. Wat nu, word ik dan niet meer zwanger? Wil ook geen miskraam meer meemaken. Wat nu?

Marijke

Reactie voor op de website?

42.36. re: heb 3 miskramen gehad

Zelf heb ik tussen onze 2e en 3e zoon twee keer een miskraam gehad. Dus ik weet uit ervaring hoe verdrietig je bent en wat het allemaal met je lijf doet. (Ik was toen 37. Ik ben in 10 maanden tijd 3 keer zwanger geworden.)

Ik zou je aanraden om te laten onderzoeken waarom je miskramen hebt gekregen. Bij mijn buurvrouw, die er 7 heeft gehad, bleek het aan een stollingsfactor in haar bloed te liggen. Door medicatie heeft ze nu toch kinderen gekregen. In een academisch ziekenhuis kunnen ze je vast wel verder helpen.

Heel veel moed gewenst en het goede.

Els

Reactie voor op de website?

42.37. Proluton

Ik heb na wekelijkse injecties Proluton een gezonde dochter gekregen voldragen tot 40 weken. De injecties hebben gelukkig hun werk gedaan, dit maal geen vroeggeboorte. Dus we zijn er erg blij mee.

Jose

Reactie voor op de website?

42.38. Mijn verhaal

Reactie op Ik ben in afwachting van mijn miskraam (rot woord)

Na het lezen van deze berichten wil ik mijn verhaal met jullie delen. Wij hebben {voor de meesten) ook een groot gezin. Ik mocht 4 gezonde dochters krijgen, en de wens bleef om nog 1keer zwanger te zijn.

Ik raakte na 4 jaar zwanger, alles bleef goed gaan tot aan 16 weken. Wat een schrik, het hartje kon de arts niet vinden. De volgende morgen gelijk naar het ziekenhuis. Daar werd mijn grote angst waarheid: ons zoontje was overleden. Mocht gelukkig direkt de volgende dag geholpen worden.

Wat is dat erg, moest gewoon geboren worden en gelijk moest ik worden gecureteert. Na 4 maande weer zwanger, mocht met 9weken voor een echo. Wat waren wij blij, want er zat er niet 1 maar 2 babys in mijn buik! Tot 16 weken mocht het goed gaan. Toen tot onze grote verdriet was er weer 1 overleden. Het andere kindje mocht doorgroeien, en is nu bijna handerhalf.

Nu afgelopen mei mocht ik weer zwanger zijn, maar 3 weken terug met 15 weken was ons kindje weer overleden, weer een vreselijke klap. Ben het geestelijk nog aan het verwerken. Moet volgende week naar de gyn. Wil wat onderzoeken laten doen. Want wat ik zeker weet is, dat ik als alles goed is, ik er nog een keer voor wil gaan!

Willemien

Reactie voor op de website?

42.39. Afscheid van een niet-levensvatbaar kindje

  1. Een speciaal afscheidsdekentje (quilt) wordt door vrijwilligers gemaakt als een blijk van warm medeleven, speciaal gemaakt voor veel te vroeg geboren overleden kindjes. Zie www.lqol.nl.

  2. De Stichting Make a Memory ( www.makeamemory.nl) vervaardigt fotos voor familie van ernstig zieke, stervende of overleden babys vanaf 24 weken zwangerschap en kinderen tot en met 16 jaar. De fotografie vindt plaats in de ziekenhuizen en op andere locaties, zoals in de thuisomgeving en verzorgingshuizen. Voor ouders wordt de fotografie kosteloos uitgevoerd overeenkomstig de ideële doelstelling van de stichting.

  3. Voor een warm en waardig afscheid op maat voor overleden kindjes maakt Amelius kleding en kindermandjes op maat. Het overlijden van een kind tijdens of na een zwangerschap is het ergste dat een ouder kan overkomen. En voor deze kinderen was tot een paar jaar geleden bijna niets; geen kleding en geen modern mandje of kistje. Amelius in Apeldoorn heeft dit gat opgevuld en geeft ouders in deze moeilijke periode daarom warmte en de mogelijkheid om op een mooie manier afscheid te nemen van hun kindje.

    Zie www.kindermandjes.nl.

Reactie voor op de website?

42.40. Mijn verhaal

Ik ben 28 jaar, 2 jaar getrouwd. Was zwanger en we keken vol verwachting uit naar ons kindje. Tot we in de 14e week voor de eerste echo gingen en bleek dat het zakje leeg was. Wist mij geen houding want dat was het enigste dat de arts ons zei: het zakje is leeg. Tot ik de volgende ochtend bloedverlies had en werd sito verwezen naar de gen. Werd direkt opgenomen en de volgende dag gecurateerd. Gelukkig dat de gyn wel alles uitgelegd heeft, dat helpt. Het ergste vind ik dat ik mij nog mislijk voel en dergelijk terwijl er niets meer is. Ik weet niet hoe er mee te dealen en denk nog elke dag aan mijn kindje. Was er van gaan houden, want ik ben dol op kinderen. Zou ook graag willen zien hoe dat zakje eruit ziet. I KNOW WHAT U GIRLS ARE FEELING.

Maar geeft niet op er is hoop. Jezus geeft mij de hoop en de zekerheid dat het goed komt en Hij troost mij. God weet waarvoor het goed is, want het kindje kon ook verder groeien en was ongezond (gehandicapt) geboren, dat geeft mij ook enige troost.

Allison

Reactie voor op de website?

42.41. Miskraam of extreem vroeggeboorte?

reactie op 41.40 mijn verhaal

Ik ben 25 jaar. Begin vorige week was ik nog zwanger van een gezond kindje 4.5maand oud. Niks aan te merken tot ik een paar dagen later een lichte bloeding had, dus wat deed ik, direct naar spoed. Na testen en wat al den bazaar die erbij komt, pillekes gekregen voor de krampen in de baarmoederhals te laten kalmeren. De dag erop een hevigere bloeding, dus weer op spoed. Weer alles oke met het kindje. Weekje rust hebben ze voorgeschreven. Dus nu, wat doe ik? Niets anders dan in bed of zetel blijven.

Tot op een ochtend voelde ik ineens heel mijn broek warm worden???? "vruchtwater" verloren :((( Dus direct naar het ziekenhuis terug een echo laten doen: kindje oke, hartje oke, maar geen vruchtwater meer.

Prognose => het kindje leeft nog, maar gaat niet kunnen overleven tot het levensvatbaar is en tot het uiteindelijk zelf afkomt!!! Daar stonden we dan. In het ziekenhuis blijven had ook geen zin zeiden ze, want eer dat dat kindje afkomt kan 7 a 10 dagen duren, of moet zelfs soms ingeleid worden. Dus wat konden we doen? Niet als geslagen honden terug naar huis wachten tot het zover is.

6.11.12 kreeg ik krampen en rugpijn, dus werd ik opgenomen in het zh om zo dan de volgende dag natuurlijk te bevallen. Wat geen grapje is, ook al is dat kindje zo klein ........

Britta

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Ik ben in afwachting van mijn miskraam (rot woord)

  1. Ook meegemaakt
  2. Voor Tanja
  3. (h)erkenning
  4. Dank jullie voor de lieve reacties
  5. Ik ook
  6. Voor Jeanette
  7. Toch een miskraam
  8. Voor Jeanette, toch een miskraam
  9. 7 kinderen
  10. Om en om
  11. Miskraam
  12. Ik ook
  13. Pas meegemaakt
  14. Windei
  15. Niet wanhopen
  16. Ik ook
  17. Reactie alweer een jaar later!
  18. Help me
  19. Re: help me
  20. Eindelijk mensen die het begrijpen
  21. Mijn dochter van 22 heeft 7 miskramen gehad
  22. Miskraam
  23. Lieve (o)ma!
  24. Lieve j
  25. Verlies
  26. Help
  27. Tip
  28. Reactie verlies
  29. Reactie miskraam
  30. Spontane miskraam met vrouwenmantelcapsules
  31. Gebruik van Proluton
  32. Miskraam
  33. Vraagje
  34. Onwetendheid
  35. Heb 3 miskramen gehad
  36. re: heb 3 miskramen gehad
  37. Proluton
  38. Mijn verhaal
  39. Afscheid van een niet-levensvatbaar kindje
  40. Mijn verhaal
  41. Miskraam of extreem vroeggeboorte?

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.