Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

61. Hellp syndroom

Ik heb in februari na de bevalling van ons 6e kindje een ernstige zwangerschapsvergiftiging oftewel het Hellp syndroom gehad. Ben erg ziek geweest en heb nu nog klachten. Omgeving begrijpt het niet echt. Wie heeft ook zoiets meegemaakt en wil hierover mailen?

Groetjes, Brigitte

Noot van de redactie: Zie ook Het HELLP-syndroom tijdens een tweelingzwangerschap.

Reactie voor op de website?

61.1. Hellp!!!!!

Ik wil heel graag in contact komen met vrouwen die net als ik het Hellp syndroom hebben gehad. Vaak wordt hierdoor het kindje te vroeg geboren met alle gevolgen van dien. Maar bij mij gebeurde het pas in de 37e week. Gelukkig heeft mijn zoontje er niks van over gehouden, maar ik was zwaar de klos. Heb 12 dagen op ic gelegen en op het randje van de dood gezweefd. Na drie weken mocht ik naar huis, wat zwaar tegen viel.

Wie herkent dit? En wie heeft toch voor een tweede gekozen?

Wieke

Reactie voor op de website?

61.2. Hellp syndroom, reactie op Wieke

Ik heb in 1996 door het Hellp syndroom ons zoontje verloren met 25 weken zwangerschap. Ik heb uiteindelijk 1,5 week in het ziekenhuis gelegen waarvan 1 week op de intensive care. Voor m'n eerste zoontje had ik al een keer een miskraam gehad. De zwangerschap van onze tweede zoon is zwaar begeleid geweest in het VU ziekenhuis te Amsterdam, waar hij met 37 weken werd geboren zonder verder verschijnselen van het HELLP syndroom. Na hem dacht ik dit nooit meer, maar uiteindelijk is toch ook zijn broertje geboren die nu inmiddels bijna twee jaar is. Deze laatste zwangerschap stond ook onder controle, maar minder heftig van die van z'n broertje.

Ik kan je nog veel meer vertellen, maar misschien dat we dat op een andere manier kunnen doen?

Judith

Reactie voor op de website?

61.3. Hellp-site

Een informatieve site over het hellp-syndroom: www.hellpsyndroom.nl.

Reactie voor op de website?

61.4. Na Hellp nog meer kinderen

Bij de eerste zwangerschap had ik een HELLP-syndroom, mijn dochter is met 36 weken via een keizersnede gered en woog 3 pond en 80gram. Na de keizersnede ging het pas echt mis, want de dag erna kreeg ik extreem hoge bloeddruk en zweefde ik ook op het randje van de dood. Mijn geluk was dat de baby al geboren was. Zij is nu 7 jaar en helemaal gezond.

Ik had toevallig gehoord dat je in het VU-ziekenhuis in Amsterdam kon laten onderzoeken of je een stofwisselingsafwijking hebt, waardoor je steeds HELLP-syndromen kunt krijgen. Ik bleek dit niet te hebben, maar wel werd mij aangeraden om voortaan kinderaspirine te gebruiken in de zwangerschap. Ik heb na de eerste nog twee kinderen gekregen (de jongste is drie maanden) en geen last gehad van hoge bloeddruk of wat dan ook. Ik heb dus wel kinderaspirine gebruikt. De andere twee wogen 7,5 en 8 pond.

Wat volgens mij heel belangrijk is, is dat je voldoende rust neemt in je zwangerschap, zodat je lichaam niet overbelast raakt, maar ja, dat geldt misschien wel voor iedereen. Als je nog meer kinderen wilt, zou ik zeker nagaan wat de oorzaak van je HELLP is geweest, want die stofwisselingsafwijking is heel goed te behandelen. Soms hoef je alleen maar extra vitamines in te nemen van een bepaalde soort.

Margriet

Reactie voor op de website?

61.5. Goed advies HELLP

Tjonge wat een bekend verhaal is dit. Een zus van mij is exact hetzelfde overkomen. Goed advies dat je rust moet houden. Dat doe ik nu ook en die bloeddruk gaat daardoor goed naar beneden,

groetjes Ineke

Reactie voor op de website?

61.6. HELLP-Syndroom

Ik heb eind 1998 een ernstige Hellp gehad en inderdaad niemand begreep de klachten, ik moest niet teveel zeuren want ik wilde toch zelf een kind. Toen het bijna fout ging dacht men er toch anders over. Ik heb 3 weken in het ziekenhuis gelegen en op 2-1-1999 hebben ze een spoedkeizersnede gedaan en is onze zoon geboren. 32 weken zwanger was ik en hij woog 1550gr, een smurfje dus. Zelf heb ik 3 dagen op de ic gelegen waarvan ik weinig meer weet.

Onze zoon heeft nog 1 week in het Julianakinderziekenhuis gelegen en mocht daarna weer terug naar ons eigen ziekenhuis. Ik ben bijna 2 jaar zwaar depressief geweest en heb daardoor echte vrienden leren kennen, dat zijn er dus maar bar weinig blijkt.

Toen onze zoon 8 maanden gehuild, gekrijsd en bijna niet geslapen had bleek dat hij een koemelk-intolerantie had, wat de kinderarts niet kon vinden, maar een alternatieve genezer wel. Dus de eerste twee jaar zijn niet zo leuk geweest.

Toen we toch graag een tweede wilde heb ik onderzoeken laten doen in het academisch ziekenhuis in Maastricht, hier doen ze allerlei onderzoeken naar het Hellpsyndroom en mede daardoor hebben we er nu een dochtertje bij van bijna 15 maanden die met 39 weken op de normale manier geboren is, met 3400gram. Tijdens mijn zwangerschap ben ik vooral toen ik rond de 30 weken kwam wel erg bang geworden maar gelukkig ging alles goed. Ik heb veel extra vitaminen en medicijnen moeten slikken.

Onze zoon is afgelopen vrijdag 5 jaar geworden.

Jacqueline

Reactie voor op de website?

61.7. onderzoek

Hoi,

Ik ben Wendy en 5 maanden geleden bevallen van een dochtertje. Nu heb ik een vraag. Ik heb op een site gelezen over een onderzoek in Maastricht. Daar moet je een hele dag vertoeven en dan wordt van top tot teen onderzocht waarom je hellp syndroom hebt gekregen en hoe groot de kans is voor een tweede keer. Ik zou graag met mensen in contact willen komen die dit al eens gedaan hebben. Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten. Ik hoop dat er iemand is die me kan helpen

groetjes Wendy

Reactie voor op de website?

61.8. Hellp-Syndroom

reactie op 22.2 judith. Hoi Judith,

Ik heb ook hellp gehad en ons zoontje is overleden in mijn buik op 27 weken. Ik las bij jouw dat jouw volgende zwangerschappen zonder Hellp zijn geweest, daar ben ik erg blij om Mijn vraag is of je ook extra medicijnen of vitamines heb moeten slikken of iets anders waardoor de kans misschien kleiner zou worden op hellp (zover dat kan). Ik hoop iets van je te horen

groetjes

Reactie voor op de website?

61.9. Onderzoek AMC Maastricht

Hallo,

Ik ben 7,5 wk geleden bevallen van een dochtertje (ruim 35 wkn) met een spoedkeizersnede nadat ik Hellp gekregen heb.

A.s. dinsdag hebben wij een eindgesprek met de gyn. Nu lees ik in jouw berichtje dat je je kunt laten onderzoeken in Maastricht bij een volgende zwangerschap. Kun je daar via de huisarts terecht komen of hoe heb jij dat gedaan.

Omdat we erg graag een 2e kindje willen in de toekomst, zijn mijn vragen voor de gyn. daar vooral op gericht.

Grts. Lara

Reactie voor op de website?

61.10. Hellp-syndroom

Ik heb 3,5 jaar geleden ook het hellpsyndroom gehad. Mijn zoontje werd 10 weken te vroeg geboren en woog 1060 gram. Ik heb daarna het onderzoek in maastricht gehad. Mijn zoon is daar ook, via keizersnede, geboren.

Ik heb na 6 maanden vanzelf een brief gekregen, waarin ik voor dat onderzoek werd uitgenodigd. Een hele dag wordt je binnenstebuiten gekeerd. Mijn man en ik hebben besloten dat het beter voor ons is om geen tweede kindje te krijgen. Na het onderzoek kon men mij niks vertellen. Aangezien ik een zeer zware tijd heb gehad en het een ernstig geval was, van het hellpsyndroom, bleef er te veel twijfel voor de artsen en voor ons. Maar er kunnen honderd mensen zeggen dat ik bij een tweede zwangerschap niet ziek zou worden, de angst is te groot.

Nu zijn we gezond met ons gezinnetje. Stel je voor mij zou wat gebeuren? Ik heb echt op het randje gelegen. Het is moeilijk te accepteren dat we met ons drietjes blijven. Maar gevoel en verstand liggen dan ook vaak ver uit elkaar. Mijn man heeft zich vorige week laten steriliseren en dat is echt voor ons een goede beslissing.

Nicole

Reactie voor op de website?

61.11. Hellp-syndroom

Wat een bekende verhalen allemaal! Ik zwol al met 25 weken zwangerschap op als een ballon, maar mijn verloskundige zei dat er niets aan de hand was, ik moest zeker deze zwangerschap niet vergelijken met mijn 1e en gewoon de controle afwachten!

Op een gegeven moment voelde ik: hier klopt iets niet, en heb toen gewoon direct het ziekenhuis gebeld. Ik mocht meteen komen, en na enkele onderzoeken, ook meteen blijven.

Enkele dagen lag ik in het ziekenhuis, totdat het vocht zich ook rondom mijn longen had verzameld en de hartslag van ons kindje wegzakte. Toen is ons tweede zoontje via een spoedkeizersnede geboren. Elf weken te vroeg, hij woog 850 gram. Nu, vier maanden - en vele gebeden! - later, is het een blakende baby van bijna vier kilo. En ook ik leef weer! We hebben de dood recht in de ogen gekeken, maar ik ben dankbaar dat God ons bewaard heeft, en dat er artsen zijn die zulk geweldig werk doen!

Hiervoor had ik vier miskramen, toen kreeg ik een gezonde zoon van 4360 gram na een zwangerschap van 41 weken. En nu had ik dus het HELLP-syndroom... vandaar dat mijn verloskundige dacht: dat KAN niet, het tweede kind en dan ineens wèl HELLP! Maar je ziet, het kan dus wel! Het is mij overkomen.

Ik ben uitgenodigd door het WKZ voor een onderzoek. Er zijn aanwijzingen dat er bij mij wel een stollingsafwijking is. Nou, ik hoop en bid dat ie gevonden wordt! Het schijnt dat als men weet wat er mankeert, het goed te behandelen is zodat een volgende zwangerschap beter zal verlopen!

Nou, wij koesteren nog steeds heel goede hoop. Wij willen dolgraag een derde en vierde - eerst nog 'n paar jaartjes wachten... - en dan wordt de bevalling echt mijn feestje. Want na al die ellende wil ik dolgraag straks een gezonde zwangerschap meemaken. Ik heb eigenlijk het gevoel dat ik niet zwanger geweest ben van onze tweede zoon. Dus als God het ons geeft, zou ik het dolgraag nog een keertje overdoen...

Iedereen die HELLP-syndroom heeft meegemaakt wens ik heel veel sterkte en de juiste keus toe!

Kelly

Reactie voor op de website?

61.12. Hellp-syndroom

Graag wil reageren op Wieke.

Hallo Wieke,

Ook ik heb het Hellp-syndroom gehad. In aug. 1998 ging ik voor controle naar de verloskundige. Zij constateerde een te hoge bloeddruk en schreef mij 1 week rust voor. Daarna zou ze bij me langskomen om mijn bloeddruk te meten. En voor ik het wist lag ik in het ziekenhuis met een bloeddruk van 120 om 200. Foute boel dus. In de daarop komende week hebben ze mijn eiwitgehalte in de urine onderzocht en ik verloor 25 gr. per 24 uur. De gynecoloog vertelde mij dat dit niet goed was en dat ik me moest voorbereiden op een vroeggeboorte. Ik was pas 26 wk in verwachting.

Ik werd overgeplaatst naar het V.U. en al snel lag ik daar op de I.C. Op vrijdag 11 sept., precies 27 wk zwanger, werd onze zoon geboren door middel van een keizersnede. Hij was 33 cm en 605 gr. Erg klein en veel lichter dan de artsen hadden verwacht. Hij was heel erg ziek.

Ikzelf ben het hele weekend in slaap gehouden en zondags werd ik van de beademing gehaald, en heb ik voor het eerst onze zoon gezien. Ik kan het mij niet meer herinneren, maar gelukkig staat het op video.

Ongeveer 1 wk. na de bevalling kreeg ik erg veel last van pijn op mijn borst en kon bijna geen adem meer halen. Ik belde de zuster en zij ging snel weer weg, ik moest longfoto's laten maken. Daarop was niets te zien. Toen moest ik met vloeistof foto's laten maken. Inmiddels was ik terug op zaal en waren mijn ouders er ook toen de arts binnen kwam en mij vertelde dat ik longembolie had. Ik dacht dat ik dood ging maar gelukkig met medicijnen weer bovenop gekomen. Onze zoon kreeg ook een terugklap en is na 27 dagen overleden.

Dit is nu bijna 6 jr. geleden maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan ons dappere mannetje denk. Inmiddels hebben wij in 2000 (de kinderwens was sterker dan de adviezen) na 37 wk.zwangerschap een gezonde zoon op de wereld gezet (maar ziekenhuisopname was wel nodig met 32wk).

Dit is een lang verhaal, maar het is voor het eerst dat ik mijn verhaal opschrijf en dan is dit nog niet alles. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en misschien kunnen we meer met elkaar mailen.

Groetjes van

Reactie voor op de website?

61.13. Ook ik had het hellp

Hallo allemaal,

In april 2000 bleek ik zwanger te zijn. Super dachten we. Het was een voorbeeldige zwangerschap tot 28 weken. Ik ging op controle bij de verloskundige toen bleek dat mijn bloeddruk veel te hoog was. Dde dag erna moest ik terugkomen, was nog steeds veel te hoog. Ze stuurde me naar het ziekenhuis. Daar werd een echo gemaakt enz. Ik moest daar blijven, een enorme tegenvaller. Met medicijnen werd de bloeddruk omlaag gehaald en na 3 dagen mocht ik weer naar huis.

4 weken later met 32 weken was de werd ik 's nachts wakker van de pijn tussen mijn schouderbladen, ik wist niet meer hoe ik moest staan of liggen. Ziekenhuis gebeld en mocht gelijk komen, werd weer opgenomen en paar dagen later door spoedkeizersnee kwam onze dochter ter wereld. Ze woog 1595 gram en ongeveer 38 cm. Zelf ging het met mij weer vrij snel beter, Isa bleek misvormde voetjes te hebben, dat was wel een enorme tegenvaller. Ze wilde ook niet goed drinken, verder ging het wel goed met haar. Ze is na 6 weken ziekenhuis mee naar huis gemogen met een neussonde. Dat was een hel, omdat ze vaak haar melk teruggaf en dan de sonde door haar mondje er weer uitkwam. Dan moest er iemand van het groene kruis komen om een nieuwe sonde in te brengen. Dat ging dan ook niet altijd even goed.

Isa is nu bijna 4 en nog steeds klein, mensen denken vaak dat ze anderhalf of 2 is. Ze kan sinds april lopen en begint nu wat met praten. Ze heeft een achterstand in alles en niemand weet eigenlijk wat ze heeft. Ze is verdacht van een syndroom maar niemand kan vinden welk. Een neuroloog heeft na bijna 4 jaar ontdekt dat ze een paar ribben minder heeft, op zich niet erg, maar wel weer iets wat niet in orde is. Ze heeft pas een mri scan gahad, daar krijgen we morgen de uitslag van,. Als er niets uitkomt dan zijn er voorlopig geen technieken meer om haar te onderzoeken.

Gelukkig is Isa een hele leuke vrolijke meid, anders was het allemaal niet te dragen.

groetjes van Marlie

Reactie voor op de website?

61.14. Onderzoek Maastricht

Hoi Wendy,

ik ben verschillende keren geweest op onderzoek in Maastricht, denk zo'n keer of 5. Ik kreeg het hellp op 15 januari 1998. Mijn dochter kwam 11 weken te vroeg en woog 880 gram. Ze is afgelopen zaterdag 7 jaar geworden, prachtige meid. Heb na haar nog een dochter gekregen en een zoon, allebei perfect gegaan. Mijn stofwisseling was niet goed, dat is uit de onderzoeken gebleken, was niet erg leuk maar ja... Zo helpen we ook andere mensen ermee, en is een super leuk team om mee te werken ze zijn erg aardig. Als jij of iemand meer wilt weten hoor ik het wel.

groetjes van Esther

Reactie voor op de website?

61.15. Ook hellp syndroom

In 1998 was ik zwanger van de eerste. Met zesendertig weken kreeg ik last van mij rug, had al eerder een nierbekken ontstekking gehad en dacht dat dat nu zo was. Heb de verloskundige gebeld en die heeft me naar de huisarts gestuurd. Die ging mijn bloeddruk opmeten en daarna nog een keer. Toen voelde ik zelf al narigheid. De huisarts verwees me door naar het ziekenhuis.

Daar werd weer alles gemeten en gekeken en werd mij verteld dat ik moest blijven, ik moest totale rust en dat hield in plat in bed en niet meer het ziekenhuis uit tot dat ik was bevallen.

Het ging steeds slechter met me. Ik had op een gegeven moment geen urine productie meer en mijn lever was er mee gestopt. Drie dagen na mijn opnamen daalde het hartje van mijn kindje en hebben de artsen besloten het kindje te halen door middel van een keizersnee. Ik lag toen al heel slecht.

Met vierendertig weken werd mijn zoontje geboren 44 cm en 1935 gram. Alles leek goed te gaan maar in de avond kreeg hij een klaplong en die scheurde ook meteen. Aangezien ons ziekenhuis geen neonatelogie afdeling heeft zijn we overgebracht van Spijkenisse naar het VU in Amsterdam. In Amsterdam werd hij aan toeters en bellen gelegd en goed in de gaten gehouden, hij heeft toen een hersenbloeding gehad. Maar de arstsen konden niet zeggen of dat blijvende gevolgen zou hebben omdat je niet weet hoe een kind zich ontwikkelt.

Ik mocht mee naar Amsterdam, al weet ik daar weinig van. Ik heb van mijn moeder en vader gehoord wat er allemaal in die week is gebeurd en ik heb een hoop fotos. Maar zelf ben ik een hele week kwijt.

Mensen vragen mij vaak of ik het niet erg vond wat er met mijn kindje gebeurde en om eerlijk te zijn was ik daar in het begin niet mee bezig. Ik was daar te ziek voor. Ik vind dat erg om te zeggen maar ik ga er niet om liegen. Ik heb zelf twee weken in het ziekenhuis gelegen, mijn zoontje zes weken en toen mochten we naar huis.

Het is nu de grootste boef van zes die er is en heeft een weerstand, nou daar ben ik jaloers op.

Na al deze ellende te hebben gehad, wilde ik toch meer kinderen. Het heeft me nooit weerhouden van het krijgen van kinderen. Ik heb nog een zoontje gekregen in 2001, die is na 41 weken gehaald via de natuurlijke weg. Het was een zwangerschap om door een ringetje te halen. Hij was 52 cm en 3500 gram een gewone baby dus.

In 2002 kreeg ik mijn dochter 55 cm en 4560 gram. Dit is allemaal perfect gegaan, snelle bevaling en weer een zwangerschap om door een ringetje te halen.

Ik heb heel lang na de geboorte van de eerste met een schuldgevoel rondgelopen, want ik had het idee dat het mijn schuld was. Na een hoop hier over gelezen te hebben van andere moeders weet ik dat het niet zo is.

groetjes Leonie

Reactie voor op de website?

61.16. Help syndroom

Hoi allemaal,

jeetje wat klinkt het allemaal bekend in mijn oren, het is voor mij nou 9 maanden geleden en heb nog steeds klachten, mijn zoontje is met 35 weken geboren maar heb heel lang met de symptomen gelopen: wel hoge bloeddruk, dan weer niet, had een eiwit uitstoot van 9 gram via mijn urine, ik begon toen plots ook ineens heel veel vocht vast te houden, zo erg dat mijn zoontje gelijk geboren moest worden. Wel geprobeerd me normaal te laten bevallen, maar mijn placenta begon te scheuren en kreeg gelijk een spoedkeizersnee. Ik was zo blij dat ik al in het ziekenhuis was, want hadden ze die dag mijn vliezen niet gebroken, dan hadden we dat niet gezien en was mijn zoontje niet levend geboren.

Alleen, ik werd zieker na mijn bevalling, hele hoge bloeddruk en dacht ook dat ik de volgende morgen niet meer zou halen. Gelukkig gaat het prima met mijn zoontje, groeit prima, loopt alleen iets achter, maar dat is te verwaarlozen. En ja mensen zullen nooit begrijpen wat jij hebt meegemaakt of wat je nog meemaakt het is een toch redelijk onbekend ziektebeeld voor mensen die dit niet hebben gehad. Vooral na je bevalling doen mensen hier makkelijk over. Ja, je bent nou al drie weken verder, dus ja je kan weer dingen. Nee ik kon nog niets, ik was constant moe, hoofdpijn en duizelig.

En dan nog maar over het geestelijke niet te hebben, want dan ga je je realiseren hoe ziek je eigenlijk bent geweest. Ik denk er toch nog wel dagelijks aan omdat je eigenlijk zoekt naar antwoorden die er gewoon niet zijn. Het enige wat je kan doen is je ervaring delen met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt.

Wens ieder van hier heel veel geluk en sterkte toe voor in de toekomst.

groetjes Nan

Reactie voor op de website?

61.17. Onzeker over een tweede zwangerschap

Ik werd bij ons eerste zoontje, nu 11 maanden, ook getroffen door het Hellp syndroom. Hij was geboren met een spoedkeizersnede op 32 weken. Alles is uiteindelijk goed afgelopen. Hij heeft enkel nog veel last van bronchites. Nu denken wij aan een tweede kindje, maar zijn hier heel onzeker over en bang dat het weer niet zo goed gaat lopen. Hebben jullie misschien tips om hier mee om te gaan of tips om het te voorkomen dat het weer gebeurt? Hoe verloopt zo'n zwangerschap onder strenge controle en is de stress te dragen?

Je mag mij alle nuttige informatie geven in de hoop dat ik mij wat zekerder kan voelen over de volgende zwangerschap.

Groetjes Marijke en al vast heel erg bedankt!

Reactie voor op de website?

61.18. Vragen over het onderzoek in Maastricht

Graag wil ik reageren op 38.14 Onderzoek Maassstricht. Ik ben elf maanden geleden ook getroffen geweest door het Hellp syndroom. Wij willen ook graag een tweede kindje en ben daarom heel geïnteresserd in meer info over de onderzoeken in Maasstricht. Wat houdt dit juist in, kan men daar vertellen hoe het komt dat dit gebeurd was en hoe groot de kans is dat het zich herhaalt bij een volgende zwangerschap? Kan men hier medicatie of iets dergelijks voor geven om het te voorkomen?

groetjes Marijke

Reactie voor op de website?

61.19. Hellp

Hallo allemaal,

Ook ik heb het HELLP syndroom gehad, alleen werd het bij mij pas erg laat onderkend! Tot week 33 had ik nergens last van. Daarna begon de pijn, vooral 's nachts. Ik ging kruipend over de vloer. In het ziekenhuis werd ik gecontroleerd, maar ik had geen hoge bloeddruk en geen eiwitten in mijn urine. Ik werd naar huis gestuurd met de mededeling dat ik bandenpijn had. Na een week gesukkeld te hebben (nog een keer controle in het ziekenhuis) waren we het zat. We sliepen geen nacht meer en de pijn was inmiddels ook overdag niet te harden.

Toen men in het ziekenhuis mijn pijnaanvallen zag werd het serieuzer. Men dacht aan nierstenen. De paniek was groot toen ik na bloedcontrole Hellp bleek te hebben en meteen heel kritiek lag. Ik werd op een isoleerkamer gelegd en twee dagen later is mijn zoontje al geboren. Ik heb ook een spoedkeizersnede onder volledige narcose gehad. Ik kwam gelukkig dezelfde dag bij, maar was te ziek om "echt" iets mee te krijgen.

Mijn zoontje was maar 1610 gr. Gelukkig ging het met beide snel goed. Ik heb er niets aan overgehouden (ben wel sneller moe, maar ligt dat aan Hellp of een baby?). Mijn zoontje is nu 12 mnd. en loopt wat achter (hij zit nog niet zelf en kan zich ook niet optrekken). Voor de rest een vrolijk mannetje.

Saskia

Reactie voor op de website?

61.20. Hellp

Hallo,

Ook ik heb Hellp gehad. Het is nu 4 maanden geleden. Mijn zoontje Glenn is met 29+3 wk geboren en woog 757 gram. Glenn is ons tweede kindje bij de oudste kreeg ik in de laatste week van de zwangerschap pre-eclampsie de bevalling is toen ingeleid en Dyon is kerngezond geboren met 3940 gram. Ik ben er nog steeds helemaal ondersteboven van. Ik had vanaf de 16e week al een onderdruk van boven de 100 ik voelde me ontzettend beroerd. Dus eerst alleen pre-eclampsie en later toen ik inmiddels opgenomen was Hellp.

Met Glenn gaat het nu heel erg goed, hij huilt wel erg veel. Waarschijnlijk veel stress!

Marinde

Reactie voor op de website?

61.21. Reactie op veel huilen

Hallo Marinde,

Toen mijn zoontje uit het ziekenhuis kwam begon het huilen ook, voortdurend! De kinderarts (waar hij onder controle stond) zei alleen maar "rust, ritme en regelmaat" , alsof je dat niet als eerste probeert! Ik kreeg hem alleen rustig in een draagdoek en sjouwde heel de dag met hem rond. Via via werd ik op de hoogte gebracht van een osteopaat. Na behandeling was het huilen al 50% minder! Hij zei dat baby's die zo vroeg geboren worden en ook met geweld eruit gehaald worden (wat met een spoedkeizersnede gebeurd) vaak last hebben van bijv. een zenuw die klem zit. Achteraf zie ik het ook op foto's. Lars hing steeds met zijn hoofdje ver naar achteren. Na vier behandelingen is het nu een ontzettende vrolijke en makkelijke baby. Succes ermee!

Groetjes Saskia

Reactie voor op de website?

61.22. Bedankt Saskia!

Hoi Saskia,

Heel erg bedankt voor je tip! Gelukkig is het huilen al een stuk minder geworden. Maar ik ga het zeker bij Glenn in de gaten houden. Het is ook niet niks voor een kind om zo geboren te worden, ik vind het ook eigenlijk niets met een geboorte te maken hebben. Ik zeg altijd dat Glenn gehaald is en niet geboren.

Groetjes Marinde

Reactie voor op de website?

61.23. Osteopaat

Hallo,

Ook ons kindje werd met 31.4 weken gehaald (spoedkeizersnede) onder volledige narcose. Toen ik bijkwam stond er een foto naast mijn bed van mijn zoon. Onbeschrijfelijk hoe dat is, het had een foto van een willekeurige baby kunnen zijn. Ook ben ik ontzettend ziek geweest en heb op het randje gezweefd.

Na 5 weken kwam onze zoon thuis en toen begon hij met huilen. Na twee maanden waren we ten einde raad en was ik helemaal op. Wij zijn toen naar een osteopaat gegaan. Van een huilbaby veranderde onze zoon na twee behandelingen in een ander kind. Hij ging zich beter ontspannen, lachte en ook zijn ontwikkeling ging vooruit.

Voor ons was het echt een uitkomst. We zijn alles bij elkaar drie keer met onze zoon bij de osteopaat geweest. Daarna was het niet meer nodig en hadden wij een gelukkiger kind waardoor ook wij als ouders van hem konden gaan genieten.

Jennie

Reactie voor op de website?

61.24. Hoe gaat dat met een tweede kindje

Ook ik heb pre-clampsie en het hellp-syndroom gehad. Mijn dochtertje is met 38 weken gehaald met de keizersnee, omdat het met mij absoluut niet goed ging. Werd twee weken voor haar geboorte met spoed opgenomen, met een veel te hoge bloeddruk. Deze had ik al zeer vroeg in de zwangerschap veel te hoog, maar de vroedvrouw stuurde mij niet door naar de gynacoloog. En tja, wist ik veel. Het was mijn eerste kindje/ zwangerschap. Na een week in het ziekenhuis kreeg ik een eigen kamer, alwaar ik prikkelarm werd verzorgd. Het ging echter steeds slechter.

Niet met mijn dochter, maar met mij. Na weer een week werd Luna met spoed gehaald. Ze was 2440 gram en 44 centimeter groot, maar kerngezond (nog steeds, gelukkig). Ik ben na de geboorte nog 1,5 week in het ziekenhuis moeten blijven, alleen in een kamer met nog steeds prikkelarme zorg. Ik mocht uiteindelijk naar huis, omdat ik zo'n enorme heimwee had en in het ziekenhuis niet tot rust kwam.

Nu willen we graag een tweede kindje. Maar ben je dan bij de gynacoloog onder controle, of weer bij de vroedvrouw? En hoe groot is de kans dat het bij het tweede kindje ook gebeurd? Kan ik het voorkomen?

Linda

Reactie voor op de website?

61.25. Hoe gaat dat met een tweede zwangerschap?

Ook ik heb bijna vier jaar geleden Hellp gehad, mijn zoontje werd geboren met een spoed keizersnee. 33,2 weken, 37 cm en 1220 gram. Ook wij zijn nu over een tweede aan het denken, maar weten het ook nog niet zeker. Ben bij de huisarts geweest voor een verwijskaart voor de gyneacoloog, eens kijken of die ons iets verder kan helpen. Ik weet dat je in Maastricht onderzoek kan laten doen, maar ben er heel eerlijk in, ik heb eigenlijk geen zin om door die hele medische molen gehaald te worden! Laten we maar eens afwachten wat ze in het ziekenhuis te zeggen hebben en dan zien we wel weer verder.

Jill

Reactie voor op de website?

61.26. Hellp

Hallo,

Net als iedereen klinkt dit mij ook heel bekend in de oren. Wij hebben twee meisjes. Bij de eerste zwangerschap(1998) ging het mis met 30 wkn, toen was ik erg ziek en snachts veel in de weer. De verloskundige kwam langs NEE HOOR NIETS AAN DE HAND (3 Keer in de week). Op een gegeven moment met 33,5 wkn weer de verloskundige geweest en toen was de bloeddruk wel erg hoog. Dus maar door naar het ziekenhuis.

Vanaf daar ben ik een heel stuk kwijt. Maar weet nog de Gyn kwam aan mn bed en zei je komt niet zwanger weer thuis. En de andere dag hebben ze het gehaald. Een dochter 1810 gr.

Een half jaar na de tijd heeft de Gyn onderzoek laten doen op stofwisseling, maar daar is niets uit gekomen. Hij zei tegen ons over kiderasprines en dat het met een tweede niet weer zo snel zou gebeuren. Dus in 2001 was ik zwanger van de tweede en in Dec groeide het kindje al niet meer en moest toen nog 4,5mnd en een hele hoge bloeddruk. Direct bedrust voorgeschreven gekregen (eigenlijk moest ik blijven) maar heb heel erg heimwee. Dus thuis op bed rusten.

Maar met 35 wkn hebben ze haar toch maar gehaald het groeide niet voldoende meer. Een dochter 1880 gr. We zijn wel goed begeleid zowel bij de verloskundige als bij de Gyn. En eigenlijk willen we nog wel een 3e. Maar heb geen zin in alle toestanden (onderzoeken). Wie heeft hier nog een reactie op voor ons.

Groetjes Annet

Reactie voor op de website?

61.27. Reaktie tweede zwangerschap

Tijdens mijn eerste zwangerschap kreeg ik het hellpsyndroom en met 31 weken werd onze zoon met 1750 gr. geboren, een spannende tijd volgde. Gelukkig is alles goed gekomen maar daar had ik in het begin maar weinig vertrouwen in. Wij wilden nog heel graag een tweede kindje maar het heeft dik 2 jaar geduurd voordat we het aandurfden en ook geestelijk aankonden. Na een alles behalve leuke zwangerschap en een goede medische begeleiding is onze tweede zoon kerngezond ter wereld gekomen en zonder hellp...!

Jitske

Reactie voor op de website?

61.28. HELLP syndroom en terug naar werk

Ik heb ook HELLP gehad. Mijn zoon Jake is 7 weken geleden gehaald met 32,3/7 en 1950 gr. Hij doet het fantastisch gezien de omstandigheden; is sinds 3 weken thuis en weegt vandaag 4kg! Wel wil die heel de dag vastgehouden worden, maar daar voldoe ik graag aan.

Wij hebben SUPER!zorg gehad van het St Franciscus in Rotterdam.Ik handelde op intuïtie in september, voelde me niet goed, was aan 't spugen en fietste langs mijn huisarts. Ik was nl. in 5 dgn tijd 9 kg bij. Bij huisarts bleek Bd 160/100 en gewicht niet te meten. Op mijn fietsje naar het SFG waar ze me s'avonds gelijk hielden. Ik vol ongeloof! Maar 3 dagen later met de 1e schupp en ademnood was ik zo blij dat ik er was.

Ik belandde op de isoleer en Jake werd uiteindelijk met spoed gehaald. Ik heb ook op het randje gebalanceerd, maar dank het SFG dat ze niet een 2e schupp hebben afgewacht. In het ziekenhuis in een week kwam ik nog meer dan 15 kg bij. Uiteindelijk ben ik nu 7wkn later 35 kg (vnl vocht) kwijt.

Mijn grote vraag echter: Ik ben ook ongelooflijk moe (maar hoort dat niet bij een 1e kind) en wil niet gelijk terug naar het werk. Je wordt dubbel gestraft lijkt het. Het bevallingsverlof telt vanaf de geboorte, dus 'moet' je kind eerder de opvang in als prematuurtje en zelf ga je ook eerder terug.

Heeft iemand goede ervaringen, tips, regelingen getroffen met werkgever? Ik heb een zware management baan, maar werk is het laatste waar ik aan denk. Gezien het feit dat HELLP bij mij net gebeurd is, zit ik nog volop in de verwerking en dank God en het SFG voor de goede afloop. Dat ik op mijn 42e een onverwacht groot geschenk mag krijgen. dank voor reacties!

Fien

Reactie voor op de website?

61.29. Zoek contact met vrouwen die ook helpp syndroom hadden

Hallo,

Ook ik heb het helpp syndroom gehad. Mijn zoon word nu bijna twee en nu nog heb ik het er soms moeilijk mee, omdat we graag een tweede willen. De wens is groot maar ook de angst. Wie kent dit ook, ik weet niet of mijn lichaam het al aankan, want dat heeft een enorme klap gehad. Ik merk wel dat ik er wel meer naar toe aan het groeien ben, maar de angst kan ineens toeslaan en dan weet ik het echt niet meer. Bij ons is het eigenlijk allemaal goed gegaan. Wie herkent dit en wil met mij hierover mailen?

groetjes

Reactie voor op de website?

61.30. HELLP syndroom en kinderaspirines

Ik lees hierboven dat je kinderaspirine kunt slikken tijdens je zwangerschap. Waar is dit voor? Heb zelf ook Hellp sydroom gehad (zoontje is geboren met keizersnede 10 weken te vroeg en een gewicht van 1000 gram) ben nu zwanger van een tweede, dus ben wel benieuwd waar kinderaspirine dan voor dient.

Monique

Reactie voor op de website?

61.31. Hellp bij 1ste kind...

Hallo allemaal..

In 1993 kreeg ik na een probleemloze zwangerschap ( alleen harde buiken vanaf week 14) van de ene op de andere dag het Hellp syndroom en een gedeeltelijke loslating van de placenta. Ik was pas 31 weken zwanger. Gelukkig is dit direct in het ziekenhuis geconstateerd en twee uur na binnenkomst in het ziekenhuis is mijn dochter met een spoedkeizersnede (onder algehele verdoving) geboren.

Met mijn dochter (1360 gram) ging het naar omstandigheden goed met mijzelf een stuk slechter. Lever en nierfuncties vielen uit maar na 3 dagen IC heeft dit zich toch weer hersteld.

Nu zou je denken dat ik geen kids meer wilde maar heel vreemd was het. Toen mijn dochter thuiskwam was het direct heel ver van mijn bed en na haar heb ik nog 3 kinderen gekregen. Na 13 weken ben ik bij elke zwangerschap begonnen met een lage dosis 80 mg aspirine, wat veel maagklachten veroorzaakte maar waardoor uiteindelijk nooit meer Hellp is opgetreden. Wel bij de zwangerschap van de tweede, met week 16 zeer zware bloedingen gehad ( onverklaarbaar) deze hebben zeven weken aangehouden, maar zwangerschap is goed afgelopen.

Ik heb veel geluk gehad. Nu wil ik met mijn nieuwe vriend een baby van ons samen (5de kindje voor mij) ben nu alleen weer zo bang. Het schijnt dat je eerste kind van een nieuwe partner weer even veel risico met zich meebrengt als de eerste keer. Komt daar nog mijn leeftijd bij (40) tsja.... wat moet je dan met je kinderwens???

Karen

Reactie voor op de website?

61.32. Contakt met lotgenoten

Beste allemaal,

ook ik heb een ernstige vorm van Hellp gehad. Op 09-01-2008 is mijn zoontje 25+2 levenloos geboren.

Op 13 dec 2007 was er nog niks aan de hand ben nog op controle geweest in het ziekenhuis echo gehad, alles was goed. Kort daarna begonnen de klachten, bandgevoel ,vocht vast houden en hoge bloeddruk + eiwit. 6 januari 2008 ben ik doorgestuurd naar het ziekenhuis. Bij het maken van een echo bleek er iets goed mis te zijn en ben ik opgenomen 1 dag later was mijn kindje al overleden aan de gevolgen van HellpSyndroom.

Ik zou heel graag met mensen in contakt komen die ook Hellp hebben gehad, daarom heb ik een forum gemaakt om hier informatie en ervaringen met elkaar te delen.

hoop jullie te zien op mijn forum www.hellpforum.nl

Groetjes Anouska

Reactie voor op de website?

61.33. Hellp syndroom

Ik heb ook het hellp syndroom gehad in mijn eerste zwangerschap in 1988. Ze ondekten het bij de 30 weken, en ik moest dus met spoed opgenomen worden in het ziekenhuis. Mijn kindje is met 37 weken geboren met een keizersnede en woog 1720 gr. Nu inmiddels 19 jaar later, is ze een gezonde meid en zelf moeder van een dochterje.

Jeanny

Reactie voor op de website?

61.34. Is dit wel HELLP syndroom?

Hoi,

Ik ben een mama van een gezonde zoon van 4 maanden. Ik geniet elke dag van mijn kleine jongen maar ik maak me toch zorgen om mezelf. Ik had een hele goede zwangerschap achter de rug en alles liep vlot. Totdat de datum van de bevalling eraan kwam.

Mijn zoontje wou maar niet indalen, dus hebben ze een scan van mijn bekken genomen en het bleek dat hij er nooit zou doorgeraken. Dus de volgende dag werd mijn zoon geboren met een keizersnede. Ook dat verliep nog prima. De dagen erna voelde ik me echt wel moe, maar dacht dat dit normaal was. Mijn bloeddruk was nog steeds oke, tot 5 dagen na de keizersnede! Ik kreeg opeens bloeddrukken van 16 over 10, dus stuurde ze me naar de cardioloog. Maar ook hij zei dat die bloeddruk van vermoeidheid was, dus mocht ik naar huis.

Eenmaal thuis voelde ik me niet echt lekker in mijn vel. 11 dagen(!) na mijn bevalling ben ik thuis beginnen stuipen en schokken te krijgen! Ze hebben me naar het ziekenhuis gebracht en daar stelden ze pre eclampsie of hellp syndroom vast. Ik heb daar nog 3 aanvallen gekregen. Mijn bloeddruk steeg tot 22 over 12,5. Ik zweefde echt tussen leven en dood. Uiteindelijk heb ik een week op intesive zorgen gelegen. Heb allerlei neurlogische testen laten doen zoals hoofdscan EEG's en nog allerlei. Mijn neurologe stelt me gerust en zegt dat ik genezen ben, dat het maar eenmalig was, maar dat het toch beter is dat ik niet aan een tweede zwangerschap begin.

Nu 3,5 maanden later ben ik toch nog ongerust. Is dit inderdaad een vorm van het hellp syndroom, of is het totaal iets anders geweest? Ik neem nog steeds bloeddruk-medicijnen, en hij is af en toe toch nog aan de hoge kant. Ik zit nog steeds met een enorme schrik dat het gaat terugkeren. Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt? Heeft er iemand hellp gehad na de bevalling? Aub laat iets weten.

Groetjes van een bezorgde maar blije mama

Reactie voor op de website?

61.35. Re: is dit wel hellp?

Hallo,

Geen roze wolk
Geen roze wolk
-

Misschien heb je wat aan het boek "Geen roze wolk" over ervaringen met het hellp-syndroom/pre-eclampsie (ISBN:90-5179-225-5). Dit boek geeft veel informatie en ervaringsverhalen.

Je verhaal klinkt wel degelijk als hellp, en waarschijnlijk is het in je bloedspiegel wel aangetoond.

Heel veel sterkte! Nicole

Reactie voor op de website?

61.36. Helpp syndroom: Reactie op wieke

Heb zelf pre eclampsie en het helpp syndroom gehad bij mijn dochtertje in 2005.ze is gehaald via de keizersnede. Ze wordt binnenkort 3 jaar. Je moet het echt zelf mee gemaakt hebben om het te begrijpen.

Heb zelf een jaar lang klachten gehad en medicijnen. Ik durfde wel de stap te zetten voor een tweede en ben in juli bevallen van een dochter

Gelukkig ben ik nu op de natuurlijke manier bevallen en ik zou het zo weer doen. Het doet me goed dat ze het allebei goed doen, ondanks de moeilijke start van mijn eerste dochter.

Inez

Reactie voor op de website?

61.37. Herkenning

Ik heb ook bij de 1e te maken gehad met hellp(wel met 40 wk zwangerschap,ingeleide bevalling) en vond het echt heftig. Raakte weg bij de bevalling, kreeg stuipen, de paniek die ontstond bij de bevalling door de acute situatie met bloeddrukmeters en medicatie. En vervolgens een zeer complexe 'uitdrijving' (ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven) van ons kleine meisje. Zij had zelf een schouderdistocie en werd erg slap geboren. Ik heb het ervaren als erg traumatisch.

Gelukkig is alles goed gekomen en hebben we, na info gyn, besloten om voor een 2e en zelfs een derde te gaan.

Die zwangerschap gingen goed tot ong de 34e week, toen begon de bloeddruk weer fors op te lopen. Bij die zwangerschappen was sprake van zwangerschapsvergiftiging, en ze zijn ook allemaal ingeleid. Voor de bevalling heb ik duidelijk mijn angsten uitgesproken en dat scheelde enorm.

Succes met je keuze in ieder geval! Het blijft gevoelsmatig en erg persoonlijk.

Groetjes, Heleen

Reactie voor op de website?

61.38. Hellp Syndroom

Ik ben opgenomen met het hellp syndroom in week 37 gelukkig is alles goed afgelopen en zijn mijn zoontje en ik na 3 dagen ontslagen uit het ziekenhuis. Dit had heel anders kunnen aflopen als mijn man niet zo goed heeft gehandeld om na 5 dagen achter een spugen de dokter te bellen!

Lars is met spoed gehaald en gelukkig is alles goed afgelopen na een aantal spannende dagen.

Wie heeft er nog meer het hellp syndroom gehad en wil graag zijn ervaringen en gevoelens met mij delen.

Groetjes Chantal

Reactie voor op de website?

61.39. Mijn moeder had HELLP

Hallo,

Toen mijn moeder zwanger was van mij (bijna 25 jaar geleden), kreeg zij ook een soort van HELLP. Ik werd 12 weken te vroeg geboren en woog ongeveer 800 gram. Na mij is mijn moeder nog bevallen van mijn zusje, maar die na dagen overleden. Vijf jaar later is ze bevallen van mijn broertje, daarbij is alles goed gegaan omdat zij vanaf de 12 week elke dag een kinderasprientje heeft geslikt zodat haar bloedvaten wijder gingen staan, ipv dat zij gingen vernauwen. Hierdoor kon mijn broertje wel goed groeien.

Is er een kans dat als ik zwanger wordt dit ook krijg? En kunnen jullie mij aanraden om voordat ik uberhaupt zwanger ben onderzoek hier naar te laten doen?

Linda

Reactie voor op de website?

61.40. Hellp Syndroom

Hallo,

Ook ik heb Hellp syndroom gekregen in 2008. Met 35 weken zwangerschap kreeg ik de gebruikelijke klachten zoals buikpuin bovenin (zwaar gevoel achter mijn ribben was het eigenlijk meer), lichte hoofdpijn en gewoon een algeheel gevoel van 'niet lekker zijn'. Mijn bloeddruk was niet eens zo hoog, 140-88, maar ik heb zelf een erg lage bloeddruk (onderdruk normaal 55) vandaar dat de verloskundige mij toch doorverwees naar het ziekenhuis. Daar bleek vrij snel dat ik Hellp syndroom had en moest blijven. De volgende dag ben ik ingeleid, wat niet goed ging, want de baby reageerde te sterk qua hartslag op de inleiding. Afgebroken en de volgende dag opnieuw geprobeerd, toen ging het wel redelijk en ben ik s'nachts bevallen van een gezonde dochter van 2200 gram (35.5 weken)

Maar daarna ging het eigenlijk pas echt mis, ik kreeg 1,5 dag na de bevalling een zware aanval waar ik erg ziek van geweest ben. Magnesiumsulfaat gekregen om de stuipen tegen te gaan en me erg beroerd gevoeld, erg onwezenlijk. Na een paar dagen bijkomen mocht ik 5 dagen later naar huis met mijn dochter, die het uitzonderlijk goed deed. Ze heeft gelukkig maar 2 dagen in de couveuse gelegen. Voor mijn gevoel was het heel snel, ik zat nog middenin een droom/nachtmerrie.

Hellp is aparte aandoening, in die zin, ik denk dat vele moeders er toch op 1 of andere manier geestelijk een klap van krijgen. Dat gaven ze in het ziekenhuis ook wel aan, dat het toch een heftige ervaring is, ookal loopt het goed af. Ik was er toch een tijd van slag van, niet alleen vermoeid maar ook labiel, je bent toch nog aan het verwerken wat er allemaal mis had kúnnen gaan.

Toch wilden we graag een 2e kindje, maar niet als het een extreem risico met zich meebracht. De gynacoloog gaf aan dat het bij een 2e zwangerschap veel minder vaak voorkomt en dan ook vaak later dan bij de 1e en minder heftig. Helaas ging de 2e zwangerschap mis bij 14.3 weken, een miskraam. Omdat het een vrij late miskraam is gaf de gynacoloog aan dat er een verband kón zijn met complicaties zoals Hellp. Toen zijn we in ons eigen ziekenhuis begonnen met een aantal onderzoeken om te kijken of ze wat konden vinden. Maar nee, geen bijzonderheden. Gyn. gaf aan dat het risico 30/35% is dat ik weer Hellp zou krijgen, maar dan in mindere mate dan bij de 1e dus toch durfde ik het wel aan.

Nu ben ik weer zwanger, 38.2 weken alweer en alles gaat tot nu toe super! Het is alles behalve onbezorgd, maar nu ik zover ben heb ik wel het vertrouwen dat het goed gaat komen. Ik sta streng onder controle in het ziekenhuis, de baby groeit goed en wordt nu ingeschat op zo'n 3000 gram. We zijn een heel eind, maar we blijven alles goed in de gaten houden.

Gr. Natalie

Reactie voor op de website?

61.41. Onderzoek Maastricht

Beste vrienden,

Ik zie in jullie mails dat jullie een onderzoek hebben gedaan in Maastricht. Ik heb zelf 3 jaar geleden ook het HELPP syndroom gehad en ben toen niet opgeroepen voor een onderzoek. Graag zou ik dat wel willen. Wie weet hoe ik dit kan regelen?

Naima

Reactie voor op de website?

61.42. Onderzoeken HELLP

Hallo,

Ik heb ook HELLP gehad en 2x dreigend HELLP. Echter ons verlangen was nog steeds groot, na al die toestanden. Ik heb onderzoeken laten doen bij een gynecoloog in Drachten, volgens hem kan elke gynecoloog de onderzoeken uitvoeren dan de poli in Maastricht, alleen heeft het daar een speciale naam.

Ook zei hij dat elke keer dat als je een kind krijgt de ernst van de klachten zal afnemen en het risico niet veel groter zal zijn. Ik ben nu zwanger van ons vierde kindje en vanaf +/- 24 weken moet ik vaak bloedprikken, zodat ze op tijd problemen kunnen ontdekken. Maar ik blijf erbij, elke zwangerschap is een risico. Je kunt altijd problemen krijgen op welk vlak dan ook.

groeten Hiltsje

Reactie voor op de website?

61.43. HELPP en reacties omgeving

Hallo lotgenoten,

Ik ben onlangs bevallen van een mooie dochter bij een zwangerschap van 26 wkn en 6 dagen. Tijdens een controle in het ziekenhuis bleek mijn bloeddruk erg hoog te zijn en had ik tevens eiwitten in m'n urine. Directe opname was het gevolg. In het ziekenhuis waar ik in eerste instantie werd opgenomen vertelden de artsen mij dat ik overgeplaatst zou worden naar het LUMC, want daar had mijn baby meer kans op overleven. Ik kreeg longrijpingsprikken en magnesiumsulfaat toegediend. Ik snapte de ernst van de zaak nog niet zo goed. In het LUMC kreeg ik allerlei onderzoeken. Op een gegeven moment hield ik zoveel vocht vast (in m'n longen, benen armen en gezicht) en wezen de andere testen uit dat de pre-eclampsie was overgegaan naar HELPP.

Vanaf dat moment ben ik stukken uit m'n geheugen kwijt. Het ging zo snel en voor ik kon behappen wat de consequenties waren voor mijn baby werd ik naar de OK gebracht en werd m'n dochter met een spoedkeizersnede gehaald. Ze heeft hard gevochten voor haar leven en 3 maanden in het ziekenhuis gelegen. Ze woog maar 694 gram bij 27 weken. Deze ervaring is heel traumatisch voor mij maar werd steeds erger toen ik mijn kleine meid daar zo in de couveuse zag vechten voor haar leven. Ik heb geen moment rust gehad.

Nu 8 maanden verder heb ik nog steeds nachtmerries van wat er is gebeurd. Ook concentratiestoornissen, geheugenverlies, prikkelbaar en ontzettend moe. Ik heb veel steun gehad aan m'n eigen familie, maar mijn schoonfamilie en vriend snappen niet waarom ik deze klachten heb. Ik word helaas niet serieus genomen en er wordt tegen mij gezegd dat ik me niet moet aanstellen omdat onze kleine meid het wel heeft gered. Ze vergeten dat ik het allemaal in m'n eentje heb moeten meemaken en alle pijn en verdriet ook in m'n eentje heb moeten dragen. De relatie tussen mijn vriend en ik staat op springen vanwege deze ervaring. Ik kan totaal niet op enig begrip voor mijn gemoedstoestand en klachten rekenen en dat doet zeer. Ik heb nu niet alleen de trauma van deze ziekte te verwerken maar ook de zorg van mijn dochter en het redden van m'n relatie. Hoe kan ik mijn schoonfamilie en mijn vriend overtuigen van de ernst van deze ziekte? Het is de artsen in het ziekenhuis niet gelukt om tot m'n vriend door te dringen en ik heb daar de energie ook niet meer voor.

Wie heeft een soortgelijke situatie met de schoonfamilie of anderen meegemaakt en hoe heb je dit opgelost?

Mo

Reactie voor op de website?

61.44. Heb na het hellp syndroom toch nog een kind

Ik heb in 2004 een kindje gekregen met 37 weken zwangerschap na hellp syndroom. Hij had toen nog niks, maar in de loop van de jaren heeft hij van alles gehad. Ik heb na 4 jaar toch besloten om een 2e kind te nemen en dat is gelukt. Het is een heel gezond kindje geworden en mijn zwangerschap liep voorspoedig.

Mimount

Reactie voor op de website?

61.45. Mijn moeder kreeg tijdens de zwangerschap van mij het hellp syndroom

Hallo,

Mijn moeder heeft het hellp syndroom gekregen tijdens haar zwangerschap van mij. Mijn moeder heeft een aantal weken in het ziekenhuis gelegen en zweefde op het randje van de dood. Mij is een kans van 1% gegeven om te overleven (ik had zelf een darminfectie en een bloedvergiftiging, was bij mijn geboorte 39 cm en woog 1640 gram). Ik heb maandenlang moeten vechten voor mijn leven, maar uiteindelijk heb ik die 1% kans op overleven genomen en ben inmiddels 23 jaar...

Ikzelf heb een grote kinderwens, maar ben bang dat ik ook het hellp syndroom krijg, gezien de erfelijkheid.

Kan iemand mij vertellen hoe groot de kans is dat ik ook het hellp syndroom krijg, of is daar nog weinig over bekend? En weet iemand welke voorzorgsmaatregelen ik kan nemen om de kans zo klein mogelijk te maken?

Alvast bedankt!

Mariska

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Hellp syndroom

  1. Hellp!!!!!
  2. Hellp syndroom, reactie op Wieke
  3. Hellp-site
  4. Na Hellp nog meer kinderen
  5. Goed advies HELLP
  6. HELLP-Syndroom
  7. onderzoek
  8. Hellp-Syndroom
  9. Onderzoek AMC Maastricht
  10. Hellp-syndroom
  11. Hellp-syndroom
  12. Hellp-syndroom
  13. Ook ik had het hellp
  14. Onderzoek Maastricht
  15. Ook hellp syndroom
  16. Help syndroom
  17. Onzeker over een tweede zwangerschap
  18. Vragen over het onderzoek in Maastricht
  19. Hellp
  20. Hellp
  21. Reactie op veel huilen
  22. Bedankt Saskia!
  23. Osteopaat
  24. Hoe gaat dat met een tweede kindje
  25. Hoe gaat dat met een tweede zwangerschap?
  26. Hellp
  27. Reaktie tweede zwangerschap
  28. HELLP syndroom en terug naar werk
  29. Zoek contact met vrouwen die ook helpp syndroom hadden
  30. HELLP syndroom en kinderaspirines
  31. Hellp bij 1ste kind...
  32. Contakt met lotgenoten
  33. Hellp syndroom
  34. Is dit wel HELLP syndroom?
  35. Re: is dit wel hellp?
  36. Helpp syndroom: Reactie op wieke
  37. Herkenning
  38. Hellp Syndroom
  39. Mijn moeder had HELLP
  40. Hellp Syndroom
  41. Onderzoek Maastricht
  42. Onderzoeken HELLP
  43. HELPP en reacties omgeving
  44. Heb na het hellp syndroom toch nog een kind
  45. Mijn moeder kreeg tijdens de zwangerschap van mij het hellp syndroom

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.