Groot Gezin
Vragen en antwoorden
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

113. Meerdere kinderen met handicaps

Vanavond mijn eerste avond op internet. Al vrij snel op jullie web-site terechtgekomen. Wij hebben 4 kinderen maar vinden dit zelf geen groot gezin. Wat we wel moeilijk vinden is dat al onze kinderen een stoornis hebben op het gebied van ADHD en autisme(-verwante contactstoornissen), of een combinatie van beiden. Wij kwamen hier pas achter in de jaren na de geboorte van onze jongste zoon. Ondertussen denken specialisten steeds meer dat erfelijkheid bij deze stoornissen een rol speelt (ikzelf ben daar wel van overtuigd).

Zijn er anderen die deze situatie kennen? Hoe gaan zij er mee om, bijv bij verdere gezinsvorming (ik zou best nog wel een kind willen, het lijkt me ook heerlijk om een gezond kind te hebben........., maar ik accepteer elk kind zoals het is). Wij zijn dolblij op onze jongens ondanks hun beperkingen en alle moeite en zorg die dat oplevert!!! En we zijn beretrots op wat ze wel bereiken. Zijn er lotgenoten?

Ria

Reactie voor op de website?

113.1. Info op het Internet

Sinds 5 juni 1999 heeft Ouders Online een aparte rubriek aan het forum toegevoegd voor ouders van gehandicapte kinderen.

Reactie voor op de website?

113.2. Stichting Balans Belang

Beste Ria,

Ikzelf heb een dyslectische stiefzoon en zijn broertje heeft trekjes van het NLD-syndroom. Dat moeten we nog uitpluizen, maar daarnaast heb ik nog twee dochters en een zoon die dat allemaal niet hebben. Ze nemen echter wel dingen van elkaar over, en dat is soms ook best lastig.

Heb je al contact met de stichting Balans Belang in Bilthoven? Zij geven een tijdschrift uit dat veel aandacht aan dit soort problematiek geeft en er zijn ook koffiemiddagen voor ouders en kinderen. Telefoonnummer: 030-2255050 voor meer informatie.

Groet, Jacqueline

Reactie voor op de website?

113.3. Enige tips

Beste Ria

Ik heb drie stiefzonen.En ik erken jouw sitiatie maar als te goed ook wij, de moeder en vriend en de vader en ik, vragen ons af of er meer gezinnen zijn waar de kinderen allemaal iets hebben. De twee jongsten bij ons hebben waarschijnlijk allebei pdd-nos en de oudste is depressief. In de meeste gezinnen is er maar één kind dat iets heeft. Pdd-nos is genetisch bepaald dat is ons verteld.

De situatie waar ze in leven telt wel mee. Is wel of niet eerder zichtbaar. Er zijn veel mailinglisten zoals bij yahoogroups, zoek onder pdd-nos en je krijgt een hele lijst. Verder is er een site met mailinglist: Autsider. Ik hoop dat je er iets aan hebt. Een avondje surfen en je favorieten staan vol. Succes!

groetjes s.s

Reactie voor op de website?

113.4. 3 wroetstaarten

Ik ben ook blij met mijn 3 actieve jongens, maar droom stilletjes nog van een gezond ADHD-vrij meisje! Ik durf het risico niet meer nemen, omdat we nu al elke dag doorspartelen om onze prutsen heelhuids door de dag heen te krijgen. Ik zou wel eens graag een dagje doorbrengen in een "normaal" 3-zonen gezin om te vergelijken. Het lijkt me heerlijk eens te knutselen en te knuffelen zonder strijd!

Sandra

Reactie voor op de website?

113.5. Een lotgenoot

Beste Rita

Ik kan mij inleven in jouw verhaal over je kinderen. Wij hebben zelf vier kinderen, die door het leven gaan met een mentale handicap. Autisme is ons zeker niet vreemd, omdat onze jongste het ook heeft, en ADHD is ons eveneens niet vreemd, omdat onze oudste en tweede jongste het hebben. Bij ons in beide familie's komt ADHD heel vaak voor. Ik zelf ben er ook al van overtuigd dat autisme en ADHD erfelijk zijn, en aan elkaar verwant zijn.

Maar laat me dit toch nog even zeggen, ik ben heel trots op onze kinderen en zou ze voor niets ter wereld willen missen, ze zijn normaal voor mij, ondanks hun handicap, omdat ik hen niet anders heb gekend. Ik geef het toe, het is inderdaad heel zwaar en soms wel een echte strijd, maar heb je dat ook niet met kinderen die normaal begaafd zijn? (ik denk het wel) Misschien niet die zelfde strijd en moeilijkheiden, maar er zullen er vast andere zijn.

Ik hoop je bij deze een steun geweest te zijn. Veel groetjes en sterkte.

Pascale

Reactie voor op de website?

113.6. Groot gezin met handicaps

Ook wij hebben 4 kinderen [is geen groot gezin]. De oudste is vrij van allerlei handicaps of leermoeilijkheden, de 2e is verstandelijk gehandicapt en daar zie je niets aan dus dat lag altijd aan onze opvoeding. Na 9 jaar wisten wij wat er was, zijn hersencellen zitten precies andersom. De 3e heeft licht adhd, en de 4e heeft discalculi. De laatste 3 zitten of hebben op speciaal onderwijs gezeten. Mijn man is chronisch ziek en veel komt er op mij af. Maar God geeft ons de kracht om dit te kunnen dragen. Ook al hebben we het er wel eens moeilijk mee!

Annemieke

Reactie voor op de website?

113.7. Groot gezin met pddnos en adhd

Hoi Ria en anderen,

Ook wij hebben een groot (samengesteld) gezin met 4 kinderen. 2 stiefdochterd met beiden pddnos. En bij m'n zoontje adhd, ze zijn nog met hem bezig. Medicijnen e.d. Alleen m'n dochtertje heeft hier gelukkig niets van meegekregen, al is het voor haar ook moeilijk tussen die druktemakers. Maar zo is iedereen uniek denk ik dan (troost).

Ook wij willen heel graag nog een kindje. Vraag me soms wellis af: Als jonge stellen aan kinderen beginnen weten ze toch ook niet of het kindje later van deze klachten krijgt etc. Dus kan je van tevoren al zeggen, *Nee* begin er niet aan?

Het is voor iedereen altijd een spannende tijd de zwangerschap, en wat zal het worden? Omdat we ouder (en wijzer) zijn denken we er nu wel even 10 keer over na. Inderdaad wat Sandra zegt, we spartelen die dagen zeker door, en veel energie heb je niet voor andere dingen. Hoe zit dat met jullie? Toch zien wij ons gezin ook als normaal, en is er veel warmte etc. Alleen dingen ondernemen met het hele gezin blijft een (super) opgave. Tja en dan nog een kindje Hm??? Op gevoel willen we het zo graag.

Vroeger werd het niet eens gezien wat er een kind mankeerde, dat was alleen maar een wat appart druk kind o.i.d. Maar nu met de juiste hulp en begeleiding van de *spd* en *ggz* kom je al een heel eind gelukkig (met veel geduld, en wachtlijsten).

Als er iemand al zwanger is van een 5e of 6e kindje, in net zo'n gezin als die van ons en anderen hier, laat het weten. Ben zo benieuwd naar ervaringen hierin. In de familie van mijn man komt geen pddnos voor, wel in zijn ex-schoonfamilie. Je weet niet waar je goed aan doet eigenlijk.

Veel lieve groetjes, Lisa

Reactie voor op de website?

113.8. Meer kinderen met handicap

Hallo Ria

Wij zijn ook ouders van 4 zonen (12-11-7-5 jaar) De oudste heeft pdd-nos, de jongste autistisch spectrum stoornis met daarbij symptomen van adhd. De middelste twee jongens zijn erg druk, echte jongens wordt vaak geroepen. Zij concureren de hele dag met elkaar, soms om gek van te worden. Natuurlijk zijn er ook de leuke momenten.

Maar het kost heel veel energie om ze op de juiste manier op te voeden. Maar ik ben het met je eens, ook wij zijn erg trots op wat ze wel bereiken. En als wij dan met alle 4 door een stadje of dorp lopen, voel ik mij ook trots, onze kinderen, en ja hoor alle 4. Wij merken wel dat het nu steeds meer energie kost naarmate ze ouder worden en tegen de pubertijd aangaan. Dit is niet altijd gemakkelijk. En ik geef toe dat wij soms op zo'n hectische drukke momenten wel eens denken: waar zijn wij aan begonnen. Maar als wij dan naar die leuke snoetjes kijken weten wij weer heel goed waar wij aan begonnen zijn.

Een groot gezin, leven in de brouwerij, en ondanks de nodige problemen dolgelukkig met de boy's. Uitbreiding, daar denken wij nu niet aan, eerst moeten wij ervoor zorgen dat het de jongens goed gaat, de stille wens op een dochter zal ook wel altijd blijven. En wie weet?

groetjes Susan

Reactie voor op de website?

113.9. Ex-ADHD

Hallo Pascale,

Ik sluit me bij jou mening aan dat ADHD erfelijk kan zijn, of op z'n mist familiair. Ook wij hebben een zoon met ADHD en hij volgt een speciaal dieet. Ik kan echt iedereen met een kind met ADHD aanraden om eens te kijken op www.ADHDenvoeding.nl. Onze zoon is zo gigantisch veranderd, daar kan volgens mij geen medicijn tegen op.

groetjes Wilma

Reactie voor op de website?

113.10. Meerdere kinderen met handicaps

Hoi allemaal.

Wij hebben nu twee zoontjes, de oudste (7) een ontwikkelings achterstand van 2 jaar en de jongste (5) met een ontwikkelingsachterstand van 0,9 jaar. Ze zitten beiden op het speciaal onderwijs. Met de jongste gaat het heel goed, met de oudste zitten we nog in een onderzoeksmolen. En hij vergroot zijn achterstand. Er wordt nu gekeken of hij ook in het vakje pdd-nos valt. Nadat wij er 3 jaar goed over na hadden gedacht of het wel verstandig was om te kijken of wij nog een kindje zouden kunnen krijgen, hebben wij de knoop doorgehakt.

Want ondanks alles geniet ik iedere dag met volle teugen van mijn jongens, zijn het heerlijke sociale, lieve, hulpgevende jonges enz. En ook heerlijke deugnieten. Ik heb er andere (en veel) zorgen van in vergelijking met een 'normaal' gezin maar ook zij kunnen voor problemen komen te staan doordat de kinderen met verkeerde vrienden omgaan b.v. En wat is nu normaal? De maatschappij heeft gemiddeldes waar mijn jongens niet aan voldoen, maar zij hebben kwaliteiten die anderen weer niet hebben. Zij zijn op hun manier zeer bijzonder. Mijn invloed over hoe ze in de wereld komen te staan is wel van groot belang, maar dat is ook als deze problemen er niet zouden zijn. Waar ligt het probleem nu, bij mijn jongens of bij de maatschappij. En natuurlijk ondervind ik ook aan den lijve dat het soms veel energie kost. Maar andere moeders hoor ik roepen: achter het behang ermee. Nou zover ben ik echt niet.

Omdat wij voor onszelf geen antwoord konden vinden op de vraag: waarom wij er niet voor mochten kiezen om van nog zo'n heerlijk kindje te mogen genieten, gaven toe aan onze grote kinderwens. Het was ook gelijk raak. Ik was helemaal in de wolken, mijn geluk kon niet op. Bij de echo zagen wij er twee!! Geweldig, het kan toch bijna geen toeval zijn.

Maar helaas moet ik toegeven dat mijn bezorgheid er nu niet minder om is geworden. Was het eigenlijk echt wel verstandig. Hiervoor is het nu te laat en we gaan er voor. De tweeling gaat ook echt alle zorg krijgen die het nodig zal hebben. En de toekomst zal het me leren.

Voor andere ouders die twijfelen of het wel verstandig is om er nog eentje bij te nemen moet ik zeggen dat ik het eigenlijk nog niet weet. En vooral na het lezen van dit hoofdstuk werd ik niet vrolijker. (Ik kwam hier omdat wij nu ook opeens een groot gezin worden)

Maar is er niet zo'n oud gezegde: "Waar een wil is is een weg." Bij ons is het nu eenmaal zo en we gaan er het beste van hopen.

Succes K.K

Reactie voor op de website?

113.11. Voor K.K.

Hoi,

Fijn dat je je niks hebt aangetrokken van de maatschappij, mensen kunnen niet voor je beslissen of je nou genoeg kinderen hebt of nog niet.

Ik heb een soort reuma en ik heb ook een kindje en probeer nog een keer zwanger te worden. Er zijn mensen in mijn omgeving die dit niet verstandig vinden, maar ja onze kinderwens is zo groot, en wij hebben er goed over nagedacht. Dus laten wij de rest maar kletsen.

Succes met je zwangerschap.

Nat

Reactie voor op de website?

113.12. Rol erfelijkheid?

(01.01.2008) Ik kom hier terecht omdat we zo aan het twijfelen of we de pil aan de kant zullen gooien. We hebben een dochter en 2 zoons. Toen de tweede geboren was bleef ik kriebels houden, ook na de geboorte van de derde gingen die kriebels niet weg, maar omdat de jongste nogal wat tijd en energie kost is zijn die kriebels naar de achtegrond gegaan.

Inmiddels weten we dat de jongste (4 jaar) pdd-nos heeft en staat hij op de wachtlijst voor het KDC. En de kriebels komen weer meer naar de voorgrond. Mijn man twijfelt eigenlijk niet. Ik dus wel.

Wat voor rol speelt de erfelijkheid bij ons? Kan ik het wel aan, nu wel maar straks? Dus struin ik op internet opzoek naar andere ervaringen en stiekum hoop ik nog op een tweeling ook. Dus k.k. een beetje jaloers ben ik wel, hihi.

groetjes en een geweldig 2008 van Sam

Reactie voor op de website?

113.13. Help mijn zoon eet niet!!!!!!!

Ik heb een dochter van 7 en een zoontje van 3. Bij mijn zoontje is een voorlopige diagnose gesteld van PDD-NOS. Dit is op zich al schrikken maar nu eet hij ook bijna niets meer. Hij was al geen beste eter (alleen droog brood, kaakje en patat) maar nu eet hij helemaal weinig (als er 3 hapjes brood per maaltijd ingaan is het veel)
Op zich is hij zelden ziek of verkouden, maar ik begin me toch wel zorgen te maken. Ook het drinken wordt steeds minder. De kinderarts heeft ons gezegd dat als hij wel vaker ziek gaat worden we moeten gaan denken aan sonde voeding, maar dat zie ik helemaal niet zitten! Wie heeft er tips cq ervaring hiermee? Help!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Reactie voor op de website?

113.14. reactie op niet etende zoon

Ik heb gewerkt met kinderen die ontwikkelingsproblemen hadden. Wat belangrijk is dat je probeert je spanning over het eten los te laten en in ieder geval het niet aan hem te laten blijken. Eetmomenten moeten gezellig en ontspannen zijn. Schoteltje met wat hij lekker vindt op tafel laten staan, zodat hij ongemerkt toch iets kan pakken. Probeer een spelletje te maken van eten/snoepen. Niet te nadrukkelijk gericht op "je moet eten" maar het gezellig spel- element is belangrijk. In jullie geval met een kind met pdd-nos is het ingewikkelder. Ik neem aan dat jullie begeleiding krijgen bij het opvoeden, dan hoort het eten er ook bij. Zoek er hulp bij. Ik weet dat er ziekenhuizen zijn die een eetteam in huis hebben. Heel veel creativiteit gewenst!
Els

Reactie voor op de website?

113.15. Een vierde?

Altijd dacht ik dat meer kinderen niet in mijn woordenboek voorkwam.. niks is minder waar! Ook wij hebben drie kids, al één jongvolwassen zoon van bijna 18 met ADD, een zoon van 7 met ADHD en een dochter van 5. Nu dacht ik, na een superdrukke periode met beide jongens waarvan het met de oudste niet goed ging en de andere van 7 mij letterlijk leegzoog, dat ik nooit meer aan kinderen wilde beginnen.

Maar de rust is wedergekeerd alles heeft een plek en mijn zoons doen het goed nu. Druk blijft het, dat wel! Ik ben nu 37 en het gaat weer kriebelen, graag nog één keertje dan. Ze brengen heel veel gezelligheid en ze maken ons zo gelukkig! Nu is het altijd al een wens van mijn man geweest om een vierde te krijgen maar ik heb jaren geleden op het punt gestaan mij te laten steriliseren.

Mijn man hield het tegen, en gelukkig maar! Nu heb ik er weer zo'n zin in, nu kan het nog. Ik kijk wel op tegen de reacties! Mijn ouders zullen mij voor gek verklaren!!Maar goed, dit terzijde, het is ons leven en beslissing.. Ik wacht nog even (wegens omstandigheden)maar houd jullie op de hoogte.

Succes aan alle andere die wel willen maar niet durven. Maar bedenk dat je spijt kan krijgen als je het niet doet, kijk naar mij, de afspraak voor de operatie was al gemaakt in het ziekenhuis!!!

Groetjes,
E

Reactie voor op de website?

113.16. Kinderen

hai

ik heb 5 kids waar van 3 adhd, 4 jongens en als kers op de taart 1 dochter, de jongste. Als ik lees "gewone kinderen" word ik verdrietig. Wat is gewoon? Je kinderen zijn speciaal! En ja, er is altijd wat, en je huis is niet netjes te krijgen. Maar waardeer wat je hebt en verlang niet naar hoe het toch nooit wordt! Als je accepteert dat het is zo als het is, dan wordt het voor jezelf makkelijker. En kijk niet naar die "modelgezinnen". Geloof me, dat is vaak mooier dan het lijkt. Ik begeleid adhd kinderen en zie mooie, lieve, drukke, roekeloze, ondeugende kids. Maar allemaal hebben ze iets dat ze HEN maakt!

Sterkte allemaal met jullie BIJZONDERE kinderen

Rachel

Reactie voor op de website?

113.17. Re: kinderen, voor Rachel

beste Rachel,

Wat een mooi stukje, en wat knap van je dat je zowel adhd kinderen begeleidt, als er zelf 3 hebt. We hebben kort geleden gehoord dat onze oudste zoon, bijna 7 jaar, ADHD heeft. Wij hebben het nog niet aan hem verteld, maar hij heeft volgens mij wel door, dat hij "anders" is dan onze andere 2 kids. Hij zit op het speciaal onderwijs, en gaat elke dag met de taxi naar school. Dit alleen al roept vragen bij hem op.

Wij hebben dit opgelost door te zeggen dat ieder kind naar de school gaat die goed is voor hem/haar. Tevens zijn er heel wat meer kinderen uit onze buurt die naar dezelfde school gaan als hij. Volgens mij heeft hij door dat hij bijv. een zeer kort concentratievermogen heeft, ook tov. zijn broertje en zusje. (5 en 3 jaar oud) Dit uit hij bijv. door zijn broertje en zusje te pesten.

's Nachts is hij helaas ook nog niet zindelijk en zijn broertje en zusje wel. Ik vraag mij af of het beter is het hem wel te vertellen, en hoe ik dat dan het beste kan doen? Hij gebruikt (nog?) geen medicijnen, en we hebben ook geen andere vorm van begeleiding, dit moet nog in gang gezet worden. Hij is verder een lief kind, dat ook heel leuk met zijn broertje en zusje kan spelen.

Ik zit momenteel met zoveel vragen, en probeer te genieten van mijn kinderen.

Liefs, Marieke

Reactie voor op de website?

113.18. Re: kinderen, nogmaals voor Rachel

Hallo Rachel en alle anderen,

Gisteravond ben ik vergeten bij mijn stukje te zetten, om een voorbeeld van zijn concentratievermogen, en zijn hyperactiviteit.

Vandaag gingen ik samen met de kids appelflappen bakken. Ik kondigde het van te voren aan, en zorgde dat ik alles klaar had staan. Toen ik het vertelde werd hij heel enthousiast. We gingen eerst de hond uitlaten, en ik zorgde dat we langs een speeltuintje kwamen, zodat hij eerst even lekker kon uitrazen. Weer thuis aangekomen gingen we meteen aan de slag. Na 2 flappen hield meneer het alweer voor gezien. Door aanmoediging van mij, en zeggen dat hij wel mooie flappen gemaakt had, werden het er uiteindelijk 3. Hierna gooide hij helaas zijn drinken over zijn broek en ging boven even schone kleren aantrekken. Vervolgens kon je hem hoorbaar door zijn kamer horen stuiteren. Ik ging verder met de andere 2 kids appelflappen maken. Ik vind dit dus een hele moeilijk situatie. Hij lijkt heel enthousiast, en als puntje bij paaltje komt gooit meneer er al snel het bijltje bij neer. Ik probeer positief te blijven, maar van binnen knaagt het aan me.

Wat doe ik fout? Was het niet interessant genoeg? Mijn andere 2 kids hebben de overige 17 appelflappen met z'n tweeen gemaakt. Dit is dus een voorbeeld die elke keer in een andere vorm terug komt. Ik zou hier heel graag goed mee om willen gaan.

Liefs, Marieke

Reactie voor op de website?

113.19. Re: Help mijn zoon eet niet!!!!

Ik heb zelf een zoontje van nu 9 met ASS dat al vanaf de geboorte een hele slechte eter is. Nooit een fles leeg gedronken. Later 1 type potje eten dat hij lustte. ,p> Toen hij 3 maanden oud was lag hij aan de sonde in het zoekenhuis nadat hij ziek was geworden, te veel verzwakt.... We hebben toen heel wat afgetobt. Hij luste vrijwel niets en wilde ook niets proberen. Hij is bang voor nieuw eten en denkt dat hij stikt als iets te hard is. Hij kan een half uur op 1 stukje brood kauwen; hij durft dan niet te slikken. We hebben volgehouden. Steeds weer aanbieden.

Toen hij kleuter was, heeft oma het "proefhuis" opgezet. 1 x per week ging hij bij oma eten. Die ging dan alleen met hem eten. Met heel veel geduld toch iets leren eten. Als beloning een waterijsje als hij iets nieuws geprobeert had. Ook een spaarkaart. Als die vol was, mocht hij een cadeautje uitkiezen. Proeven is voor hem: Eerst alleen likken. Dan een mini hapje enz. Zo heeft hij nu van alle soorten dingen (fruit, groente, vlees) iets leren eten.

Om te zorgen dat hij iets binnen krijgt eten we erg vaak maccaroni (voor hem alleen met ham en geraspte kaas). Dit is het enige dat hij echt graag eet. Soms eet hij het 3 x per dag.

De spanning eraf en gezellig maken is voor deze kinderen vaak niet genoeg. Ik weet dat er vaak gezegd wordt dat je eten niet kunt afdwingen. Toch is dat wat we wel doen. We eisen van hem dat hij een bepaald minimum eet ( klein stukje vlee, halve aardappel, 1 schepje groente). Hij moet blijven zitten tot het op is. Doen we dit niet, vermagert hij zo erg dat het onverantwoord is. We dwingen hem aleen dingen te eten die hij lust (dit is dus erg beperkt!). Af en toe proberen we hem nieuwe dingen te laten proeven. Dit is vrijwel onmogelijk, hij is er bang voor.

Door aan de ene kant begrip te hebben voor zijn probleem maar aan de andere kant wel eisen te stellen is het ons gelukt om hem van de sonde af te houden. Hopelijk heb je wat aan mijn verhaal.

Carolien

Reactie voor op de website?

113.20. Moeilijke eters

Ook ik herken het probleem van moeilijk etende kinderen. Mijn oudste, die ADD heeft, wilde als kind niet warm eten. Na lang vragen kwam eruit dat het warme eten niet lekker voelde in zijn mond. We lieten zijn eten wat kouder worden, voor zover dat kan. Maar meestal at hij een boterham en een stuk fruit erna. Dit heeft hij ruim 1.5 jaar volgehouden.

Langzaam wilde hij zelf nieuwe dingen uitproberen. Mede ook omdat hij nooit bij een vriendje kon en wilde eten. Dit heeft zich zo opgelost. Bij de 2e had ik geen eetproblemen, de derde wel weer. Hij heeft dyspraxie en heeft mondmotoriek problemen. Bij hem hebben we de 20 minuten regel ingesteld. Hij krijgt eten net als wij, de kookwekker gaat op 20 minuten. Hij moet van alles wat eten, behalve hij eet geen pasta's en andere kleverige dingen ivm zijn mondmotoriek. Heeft hij na die 20 minuten naar ons idee niet genoeg gegeten, dan volgt er 's avonds geen snoepje of koekje en die wil hij wel graag. Hij krijgt wel een toetje of fruit omdat ik dat wel erg belangrijk vind.

Ik denk dat bij eetproblemen het vooral zoeken is naar de creatieve oplossing die het beste bij jou en jouw kind past. Ook van alleen brood en fruit worden ze groot. We willen wel graag dat ze meeeten van het eten dat je gekookt hebt, maar elke avond strijd over dat beetje eten kan de sfeer echt verschrikkelijk verpesten. Zoek bij andere ouders hoe die de problemen oplossen en denk na over hoe jij het zou kunnen doen.

succes, herma

Reactie voor op de website?

113.21. Herkenbaar

Reactie op Meerdere kinderen met handicaps

Hallo Ria,

Wij hebben 4 kinderen, allevier AD(H)D. Bij mij is inmiddels ook ADD vastgesteld. (ja, als je er vier hebt moet het ergens vandaan komen) Het zijn kinderen met een bijzonder talent! Drie zijn aan de medicatie en de jongste(6) gaat naar een zorgboerderij om het weekend. Wij hebben nu een IPG-er die ons helpt om wat structuur in ons gezin te krijgen en ik krijg binnenkort ook nog hulp omdat ik het zelf ook moeilijk vind om structuur te geven en vooral het voor elkaar te krijgen. Al met al nooit saai en ik weet niet beter. Snap dus heel goed wat je bedoelt Ria! Succes en als je wilt mailen oid. hoor ik het wel.

Hilde

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Meerdere kinderen met handicaps

  1. Info op het Internet
  2. Stichting Balans Belang
  3. Enige tips
  4. 3 wroetstaarten
  5. Een lotgenoot
  6. Groot gezin met handicaps
  7. Groot gezin met pddnos en adhd
  8. Meer kinderen met handicap
  9. Ex-ADHD
  10. Meerdere kinderen met handicaps
  11. Voor K.K.
  12. Rol erfelijkheid?
  13. Help mijn zoon eet niet!!!!!!!
  14. reactie op niet etende zoon
  15. Een vierde?
  16. Kinderen
  17. Re: kinderen, voor Rachel
  18. Re: kinderen, nogmaals voor Rachel
  19. Re: Help mijn zoon eet niet!!!!
  20. Moeilijke eters
  21. Herkenbaar

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.