Groot Gezin
Thema pagina
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

46. Hoe overlegt u binnen uw gezin?

In een gezin valt heel wat te regelen, en daarom ook heel wat te overleggen. Hoe pak je zoiets nu aan, praat je liever met de kinderen afzonderlijk, of organiseer je gesprekken met zijn allen?

Zie ook de column Gezinsvergadering.

Reactie voor op de website?

46.1. Een eerlijk antwoord

Laat ik heel eerlijk zijn, zoals het gezin van de column het doet, doen wij het niet en zullen we het ook nooit doen. Ik kan wel de schijn geven een heel democratisch gezin te vormen, maar dat zijn we gewoon niet op die manier.

Wij zijn de ouders en wij regelen de essentiële zaken zonder overleg met de kinderen (maar wel met elkaar), maar indien mogelijk, altijd gericht naar de kinderen en met mededogen voor hen. Want wij kennen onze kinderen zonder woorden.

Vele zaken worden ad hoc besloten. De kinderen vragen toestemming (om de computer te gebruiken, om met een vriendje af te spreken, om snoep te mogen pakken) en op dat moment is er overleg. En soms mag het wel en soms niet, afhankelijk van de omstandigheden en soms van mijn humeur. Als ik doodop ben, dan mag het vriendje gewoon niet komen. Sorry dan.

Ik maak een takenlijstje voor het huishouden, naar vermogen (alleen voor de twee oudsten) en dat voeren ze gewoon uit. En soms niet en dan hebben we 'overleg' die soms ontaard in ruzie. Maar dat vinden we soms ook wel eens een opluchting. En de verzoening is heel gezellig.

Het zakgeld is vastgesteld: 12 jaar: 5 gulden per week. 13 en 14 jaar: 7, 50 en 15 jaar: 10 gulden. De rest moet bijverdiend worden. Alleen verdiend geld is eigen geld en mogen ze naar believen uitgeven. Over uitgaan wordt niet onderhandeld: Schoolfeesten en feesten bij vrienden die we kennen mogen: ze worden gebracht en gehaald. Vanaf zestien jaar mogen ze uit. Ook dan worden ze rond twee uur opgehaald.

Nog niemand heeft dit ter discussie gesteld (en mijn dochter is nu 15). Ze hebben er ook (nog) geen behoefte aan, omdat ze een heleboel wel mogen: tennissen, dansles, muziekles, reizen enz. Ook over 'rondhangen'wordt niet onderhandeld. Dat mag niet. Als zij uit huis gaan is het om naar school te gaan, of naar een vriendje, of om te sporten, maar niet 'zomaar' .

Overigens stellen onze kinderen deze basisregels nooit ter discussie. Mochten wij een pleegkind willen (wat niet zo is) dan beslissen wij dat als ouder, en laten dat niet over aan hen.

Discussieren wij dan nooit? Jazeker; bijvoorbeeld over Kosovo, of over de aardbeving in Turkije. Gaan we geld storten en hoeveel? Over het al dan niet bestaan van God, over de kwaliteit van het onderwijs (eindeloze discussies), Over school en beroepskeuzes. Daarin is hun mening van belang en soms doorslaggevend. Zij bepalen hun leerstijl (ook al stimuleren wij hen en houden hen in de gaten), de onderwijsrichting die ze willen. In sommige zaken begeleiden wij alleen. Ook in hun religieuse ontwikkeling kennen wij geen dwang. Zij bepalen zelf of ze willen en kunnen bidden, bijvoorbeeld. Ook hierin proberen we alleen een voorbeeld te zijn en kennis mee te geven. Over politiek en maatschappelijke processen (wat is etnische zuivering?). Ze leren daar hun mening goed onder woorden te brengen. Overigens zijn deze discussies nooit gepland en altijd spontaan.

Ik ga het thuis niet inrichten als een bedrijf, en een 'vergadercultuur' scheppen. Thuis is thuis; werk is werk en school is school.

Zeg eens: zijn wij nou autoritair of democratisch of iets er tussenin?

Anja

Reactie voor op de website?

46.2. Het informele overleg

Van vroeger kan ik me nog herinneren dat we regelmatig gezinsvergaderingen hielden. Niet zo gestructureerd als dat door Bernadette beschreven wordt in de column. De vergadering was een moment waarop we allen bij elkaar waren, en dus vergaderden in de zuivere zin van het woord. Dingen die van belang waren werden besproken. In mijn herinnering was de verdeling van taken altijd een punt dat besproken werd.

Achteraf heb ik daar geen slecht gevoel over, ondanks dat we nooit werkten met een agenda. Ik denk dat mijn ouders bepaalden wat er besproken werd. Maar als er iets belangrijks was, dan kwam dat heus wel aan de orde.

In mijn eigen gezin is de gezinsvergadering niet meer teruggekomen. Vreemd zou je zeggen, de overlegcultuur heeft zijn intree gedaan, en moeten we niet allemaal leren vergadertijgers te kunnen zijn?

In mijn gezin wordt de methode van het informele overleg gehanteerd. Zo worden tijdens de lunch veel zaken besproken. De ouderen zijn er dan niet bij, maar voor hen spelen weer heel andere dingen dan voor de kleintjes. Met een puber is een gesprek waarin hij/zij alle aandacht krijgt juist heel belangrijk.

In de reactie van Anja ze ik iets soortgelijks. De gesprekken gaan over dingen die als echt belangrijk worden ervaren, en zijn bedoeld als meningsvormend. Bij Bernadette is het eigenlijk niet eens zo anders, alleen hanteert zij een andere doelstelling.

Overigens denk ik dat Bernadette de keuze om een pleegkind te nemen niet bij de kinderen legt, maar probeert hen er in een vroeg stadium bij te betrekken. Dat lijkt mij wel verstandig.

Arnold

Reactie voor op de website?

46.3. Gezinsvergadering

In ons samengestelde gezin hebben wij vorige week ook voor het eerst een gezinsvergadering gehouden. 2 Dagen van te voren hebben we dit tijdens de avondmaaltijd voorgelegd en onze voorwaarden er maar gelijk bij uitgelegd. iedereen mocht één verbeter punt en één pluspunt naar voren brengen. Kritiek op een ander mocht je niet tijdens de vergadering uiten, maar als je er behoefte aan had, mocht je dat een andere keer gewoon bij ons komen vertellen. Degene die aan het woord is, heeft de praatstok, dat kan van alles zijn, alleen het geeft aan dat er niemand doorheen mag praten.

Er worden tijdens de vergadering geen toezeggingen gedaan, daar hebben mijn man en ik het later over. Daarvan worden ze dan op de hoogte gesteld, wanneer wij eruit zijn, wel binnen een week. Ik maak ook notulen tijdens de vergadering en die print ik later uit en hang ze bij ons op het toilet. Dit heb ik ook van te voren gedaan met de spelregels over de vergadering. We hebben een datum en tijd afgesproken dat iedereen er dan ook op tijd zal zijn. Ook hebben we afgesproken hoelang we van plan zijn er aan te besteden, dit is een half uur, het bleek dat een kleine 20 min. al voldoende was.

De vergadering is door iedereen als positief beschouwd en na afloop hadden we wat lekkers. Er is natuurlijk veel meer over te vertellen maar dat kan altijd nog als er vragen zijn.

Hartelijke groet Nicolette

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Hoe overlegt u binnen uw gezin?

  1. Een eerlijk antwoord
  2. Het informele overleg
  3. Gezinsvergadering
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.