Groot Gezin
Thema pagina
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

13. Onze onzichtbare kinderen

De ontdekking van Marjolein heeft veel stof doen opwaaien. De gevolgen zijn verstrekkend, opeens blijkt een groot gezin eerder regel te zijn dan uitzondering.

Maar wie zijn toch die onzichtbare kinderen, en wie weet meer van hen? Help uw collega grootgezinmanagers bij het oplossen van dit mysterie!

Reactie voor op de website?

13.1. Onzichtbare lastpakken

Voor het eerst gelachen om de sjores van het grote gezin. Zelf heb ik 6 kinderen gebaard. Het zijn stuk voor stuk engeltjes, de een nog liever als de andere. Ze doen nooit iets fout, en maken ook nooit ruzie, ruimen altijd alles op en er gaat nooit iets stuk.

Nee, dan die 2 onzichtbare (of zijn het er toch stiekum 3 geworden). Daar heb je pas last van. Die zijn stiekem, en halen gauw weer het dopje van de tandpasta, die de oudste net heeft opgeruimd. En weet je wat ze ook doen?? Stiekem een schoolboek in de locker leggen, zodat de een na oudste een slecht cijfer haalt!

Het allerergste is wel die ene onzichtbare, die altijd een ruzie begint, want mijn kinderen doen dat natuurlijk niet. Het zijn ook altijd de onzichtbaren, die als laatste brood pakken, want mijn kinderen hadden het wel even opgeruimd.

Zes weken geleden is onze oudste het huis uit gegaan, ik heb haar gezegd dat ze op zichzelf mocht wonen, als ze tenminste 1 onzichbare meenam.

Sindsdien zit 's avond het dopje op de tube tandpasta.........................................

Erica

Reactie voor op de website?

13.2. Een hele rij

Mijn oor maar even te luister gelegd en ik kom tot een hele rij. Ze stellen zich voor: Aangenaam kennis te maken...........

Reactie voor op de website?

13.3. Onze onzichtbare kinderen

We wonen nu 9 maanden in ons nieuwe huis. Speciaal gekocht omdat we vier kinderen hebben en kan elk kind in een eigen slaapkamer, de verbouwde garage is een extra ruimte voor computer en muziek te maken zonder dat de buren er last van hebben. De vorige bewoners hadden de huiskamer en keuken al uitgebouwd: dus RUIMTE!

Na jaren in een huurhuis te hebben gewoond was ik erg blij met mijn koophuis: nu kreeg ik in het huis de vloer die ik wilde, de gordijnen die ik mooi vond. Maar ook bij mij is het zo: achter mijn rug wordt er toch gegeten in de huiskamer op mijn nieuwe houtenvloer, ligt het onder de kruimels en suiker. Alles wat negen maanden geleden wit geschilderd was (alles door mijzelf!) is weer vol vlekken. Handvaten zitten los aan de lades in de keuken, de poort blijft openstaan waardoor mijn fiets wordt gestolen..., mijn geraniums zijn afgeknapt door middel van een voetbal..., splinternieuwe houten vloer boven ligt bezaaid met elke (natte) handdoek die in onze tweede (voor de oudste kinderen) badkamer te vinden was, thee gemorst op de trap, het slot van de nieuwe schuurdeur werkt nu alweer niet meer, wie heeft met zijn gelhaar tegen de nieuwe natuurstenen haard gezeten waardoor de vetvlekken er zijn ingetrokken, wie sluit de deuren zodat de poes binnenplast op het bankstel.......,waar is die fles cola gebleven......

Ik dacht toen we verhuisden: ach, nu kan het, mooie vloeren, geschilderde muren, schoenen uit boven, maar het is nog niet gemakkelijk. Soms dacht ik, het is nog steeds te vroeg! Maar bij andere mensen is het altijd zo opgeruimd en schoon!

Groetjes Anneke en ik heb 4 kinderen die het nooit gedaan hebben!

Reactie voor op de website?

13.4. Gelukkig

Wat ben ik blij om deze berichtjes te lezen, ik dacht dat wij altijd de enige waren met van die "onzichtbare" kinders.
Niemand heeft iemand iets gedaan. Altijd heeft iedereen zijn eigen spullen al opgeruimd.
Niemand heeft dat zakje chips gepakt
Niemand heeft zijn sokken laten liggen en al zeker niet onder een kast, die zijn van......

Wat heerlijk dat er meer zijn die zo'n NIEMAND in huis hebben.

Joke

Reactie voor op de website?

13.5. Verhaaltje

Dit hing in mijn oude studentenhuis. Ook wel te vergelijken met een groot gezin: (het zal ook wel niet helpen)
    Dit is een verhaal over vier mensen, genaamd Allemaal, Iemand, Iedereen en Niemand.

    Er moest eens een belangrijk werk verricht worden en Allemaal was er zeker van dat Iemand het zou doen. Iedereen had het kunnen doen, maar Niemand deed het. Daarover werd Iemand heel kwaad, want het was toch een taak van Allemaal. Allemaal dacht dat Iedereen het wel zou doen, maar Niemand realiseerde zich dat Allemaal het niet zou doen.

    Het einde van het liedje was dat Iedereen Iemand de schuld gaf, omdat Niemand deed wat Iedereen had kunnen doen.

Daniel

Reactie voor op de website?

13.6. Gelukkig

Wat is het heerlijk om te lezen dat er bij andere mensen het ook niemand doet, dat afschuiven, nee hij/zij doet het, en maar kijken hoe je daar op reageert. Tegenwoordig houd ik m'n mond maar dicht, zo krijgt niemand de schuld en wijst het zich meestal van zelf wel wie het gedaan heeft.

Rozella

Reactie voor op de website?

13.7. Geweldig

Wat is het heerlijk te horen dat jullie allemaal ook van die onbekende meeëters in huis hebben! Want dat zijn ze... Niemand eet altijd het laaste zakje chips op, neemt altijd de laatste boterham en zet rustig een leeg pak vla, melk enz terug in de koelkast.

Maar dat wisten we allemaal al. Is er wellicht iemand die een oplossing heeft om Iemand, Niemand, Ik niet, Weet ik niet enz. de deur uit te zetten? Of weet Niemand dat?????

Els

Reactie voor op de website?

13.8. Ehvaline

Lieve mensen,

wat heb ik gelachen om al die herkenbare situatie's. Bij ons thuis gebeurt het allemaal ook! Alleen, wij hebben een kleine slimme dreumes van nog geen drie; de jongste van de vijf en ze heet Eveline. Eveline, die Ehvaline heet als het haar zo uitkomt, vindt het (nog) prima om van alles de schuld te krijgen. Hoe je het ook wendt of keert; uiteindelijk gebeurt alles door iets wat zij wel of juist niet deed.

Maar denk nu niet dat zij dat erg vindt! Integendeel: ze speelt er mee, zet haar allerbooste gezichtje op, trekt haar langste pruillip en zegt: "IK VIND HET NIET LEUK". En dat terwijl haar bruine oogjes vanonder haar sluike blonde pony van links naar rechts rollen en weer terug..... net zo lang tot iedereen aan haar lippen hangt, in haar ban is en helemaal vergeten waar het gekibbel ook al weer over ging daarnet..... om vervolgens in een onbedaarlijk lachen uit te barsten, aanstekelijk, niet te stuiten....!!!

Echt ik verzeker jullie, het is al minstens honderd keer gebeurd zo. Nee, voorlopig hebben onze andere vier kinderen (nog) geen onzichtbaren nodig. Benieuwd hoelang dat nog duurt...... hahahahaha!

groetjes van Marjon.

Reactie voor op de website?

13.9. Heel herkenbaar

Ik was vandaag voor het eerst op deze site. Heel grappig al die verhalen ik heb me suf gelachen. Bij ons krijgt net als bij Marjon ook altijd de kleinste de schuld. Waarom ligt er lijm op de nieuwe bank? Heeft Madeliefje gedaan.

Wie heeft er zo'n troep gemaakt in de wc? Oh Madeliefje. Madeliefje is nog 1 en ontzettend ondernemend dus een heel gewillig slachtoffer zij verdedigt zich nog niet. Trouwens die slachtoffer rol is vrolijk doorgeschoven. Eerst was het Floortje (nummer 5) maar ja die is nu bijna 4 en weet heel goed dat "ik niet" het gedaan heeft dus nu is Madeliefje aan de beurt.

Laatst bij het ontbijt op zaterdag. De kinderen hadden al gegeten "zeiden ze" (we hadden uitgeslapen). Hoeveel dan vroegen wij want er was verdacht veel brood over. Allemaal antwoorden ze de keurig vereiste hoeveelheid. De oudsten 3 sneetjes, de middelsten 2 sneetjes en de kleinste 1 samen zouden dat dus 12 sneetjes moeten zijn. He vreemd er zijn er maar 6 weg sinds gisteren. Dit was makkelijk te constateren omdat er een nieuw brood open moest. Hoe kan dat nou? "Ik weet het niet", "ik heb echt 3 sneetjes gegeten" en "ik ook" dan Floortje:"nee ik had er 1 met chocopasta" enz. enz. Aangezien dit niet alleen door Madeliefje kan komen zullen we er waarschijnlijk wel nooit achter komen....

Mirjam

Reactie voor op de website?

13.10. Kabouters

En daarom vind ik het zo gezellig dat er kabouters bij ons wonen... Zij maken rommel en ruimen nooit op, maken dingen stuk en zijn onvindbaar. Gelukkig maar dat ze er zijn, anders zou ik mijn kinderen gaan verdenken :-)

Yvonne

Reactie voor op de website?

13.11. Onzichtbare kinderen

Mijn kinderen hebben het ook wel geprobeerd hoor, mij nog een stel kinderen te bezorgen. Maar daar had ik even geen zin in. Vond het zo al druk genoeg. Dan maar de ouderwetse opvoeding. Niemand gaat "weg, van tafel, naar boven, naar bed, naar een vriendje" tot ik weet wie het gedaan heeft. Ze moeten met z'n allen blijven zitten tot de verantwoordelijke het opbiecht. Na een paar keer weten ze heel goed dat het niet meer werkt en gaat de verantwoordelijke direct op mijn vraag: "Kan diegene die dit heeft gedaan het ook weer opruimen?" aan de slag om het op te ruimen. A la de Nanny in Eerste Hulp Bij Opvoeden. (zondagavond RTL 4 om 21:00 uur)

Ik werd altijd aangekeken op mijn manier van opvoeden, ik was altijd veel te streng voor mijn kinderen volgens iedereen. Maar ik heb nu wel kinderen die doen wat ik vraag en zich netjes gedragen en die regelmatig tegen me zeggen:"Mam, wat hou ik toch veel van je". Dus geen onzichtbare kindjes in mijn huis:-)

Carla

Reactie voor op de website?

13.12. Sam, want hij is de oudste, heeft het gedaan.

Zo ook bj ons!

Wij hebben te maken met een aantal potige alter ego's die regelmatig even langswippen. Nee, Sam heeft het gedaan/deed dat; Juno heeft het gedaan/deed dat; Finn heeft het gedaan/deed dat. Nils heeft dat gedaan/deed dat, is nog te klein maar we verwachten zijn intrek op zeer korte termijn.

Klikken mag niet, behalve in levensbedreigende situaties, dus is er blijkbaar veel gemoeid met de misdaad. Het karakter verschil in de eerlijkheid van de opbiechting is op zich nog het meest interessant, wat zegt het over de "opbiechter". In 9 van de 10 gevallen verraadt de aard (en de modus operandi) van de misdaad ook de dader, geeft de opbiechter een verantwoordelijkheidsbesef weer of meer een "er vanaf willen zijn"?

Dachten we even alle monsters, draken, spoken en soortgelijk tuig de deur hebben gewezen, inmiddels weten we dat geen beveiliging (lees : opvoeding) afdoende is. En ACH, wij zijn toch ook groot geworden?!?!

Karin

Reactie voor op de website?

13.13. Hulp in de huishouding

Lachen hoor en oh zo herkenbaar allemaal.

Maar jullie vergeten dat die Niemand en Kweenie en Iknie ook zeer handige hulpen in de huishouding kunnen zijn. Als de zichtbaren na het eten plotseling naar de wc moeten, huiswerk moeten maken, met een vriendje of vriendinnetje hebben afgesproken is het wel mooi makkelijk om Niemand, Kweenie of Iknie te hebben die de tafel even helpt afruimen!

Sandra.

Reactie voor op de website?

13.14. Onzichtbare kinderen

Ik wil even reageren op de tekst van Carla. Zelf ben ik een fulltime werkende moeder van vijf kinderen. Bij ons thuis nemen de kinderen ook hun verantwoording voor de dingen die ze doen (uitspoken), omdat ik ook geen genoegen neem met antwoorden van: Ik weet het niet wie dat gedaan heeft. Ik heb het niet gedaan. Ook onze kinderen probeerden zich eronderuit te muizen. Ook ik werd als kapitein betiteld door mensen om me heen. Ik trek me er echter niks van aan.

Als onze kinderen uit logeren gaan of ergens anders een dag gaan spelen, krijg ik altijd de opmerking dat het zo'n schatten van kinderen zijn. Zo behulpzaam, netjes en beleefd. Nu is het niet zo dat onze kinderen niks mogen dan stil op een stoel zitten. Ik eis echter wel dat ze respect voor elkaar hebben en voor de mensen en natuur om hun heen. Bij ons kan (bijna) alles. Zo zitten ze allemaal op muziekles, zwemles jazzdans, italiaanse les en turnen. Ze mogen naar de bioscoop met vriendjes en vriendinnetjes en zoals laatste zondag zijn we met 15 kinderen gaan schaatsen.

Dit allemaal kan doordat ze weten dat ze niet moeten liegen en moeten zeggen als er iets gebeurd is. Ook al weten ze dat ik in eerste instantie heel erg boos word. Ze weten dat als ze liegen, dingen niet eerlijk vertellen ik nog veel bozer word. Ze weten ook dat ik moet werken om ze allemaal die dingen te kunnen laten doen. Dit wordt ook langs hun kant gerespecteerd. Ze helpen allemaal een handje mee in het huishouden. De kleinste van vier zuigt met de kruimelzuiger de kruimeltjes van het brood die gevallen zijn op. En flink dat hij zich voelt als ik zeg dat die me flink kan helpen.

Ik ben ook van mening dat je kinderen best wat taakjes in en rondom huis kan laten doen.Ze zijn dan een stuk zelfstandiger en zelfzekerder dan leeftijdsgenootjes. De oudste van tien en elf koken bijv. op zaterdag.(welliswaar onder toeziend oog van papa)De troep die ze maken ruimen ze zelf op. Als ik dan zie wat mijn kinderen kennen en kunnen ben ik super tevreden. In mijn beroepsleven heb ik al heel wat mensen in opleiding bij me gehad die geen positief zelfbeeld van zich hadden. Dit temeer omdat thuis gezegd werd dat ze bepaalde taken niet konden uitvoeren omdat ze te dom waren daarvoor. Dit is dus iets dat ik mijn kinderen zeker wil besparen. Ik laat ze wel de dingen doen die ze aankunnen en ben erbij om te helpen indien nodig.

Groetjes van een zeer tevreden werkende moeder van vijf kids.

P.S. mijn kinderen zeggen me iedere dag dat ze heel veel van me houden en dat ik de beste mama van de wereld ben (wel af en toe een beetje streng).

Reactie voor op de website?

13.15. Onzichtbare kinderen die troep maken

Hier net zo met de troep die ze kunnen maken. Een prullebak? wat is dat? (hoe ziet dat ding eruit en waar staat dat ding dan?). Ik heb wel eens de neiging om hun toep in hun bed te smijten!. Als ze allemaal naar school zijn is het lekker opgeruimd maar komen ze thuis dan is het al snel weer een bende en niemand heeft het dan gedaan.

De oudsten hebben dan ook regelmatig een vaatwasser vol op hun kamer staan(waar zijn al die glazen nu weer gebleven?). Ook de borden hebben daar soms pootjes(ken je dat?). Ja die en die hebben hier gegeten en het niet op geruimd. Ze ruimen altijd zelf de rommel op(echt niet dus). En dan de dingen die plotseling op zijn, ik heb het niet gedaan!. Ja wie wel dan?. De kabouters zeker!. Je kan er een boek over vol schrijven over die onzichtbare kinderen die al die rommel maken in huis en alles opmaken.

Het zijn ook van die schatjes die kinderen van ons die nooit troep maken!. Je eigen troep opruimen is ook zo stom want je ouders doen het toch wel want die storen zich daar aan. Ik zal ze leren ik smijt het echt wel een keer in hun bed als ik het echt zat ben om alsmaar te roepen ruim je troep op!. En met dingen die ze op maken is hier de regel op is op, jammer dan!.

Jessica

Reactie voor op de website?

13.16. Engeltjes

Ik wil even reageren op de bijdrage van Carla en de Hardwerkende moeder van 5. Die waren we nog vergeten in het rijtje onzichtbare kinderen: De Engeltjes die het altijd zo goed kunnen, weten en doen

Brigitte

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Onze onzichtbare kinderen

  1. Onzichtbare lastpakken
  2. Een hele rij
  3. Onze onzichtbare kinderen
  4. Gelukkig
  5. Verhaaltje
  6. Gelukkig
  7. Geweldig
  8. Ehvaline
  9. Heel herkenbaar
  10. Kabouters
  11. Onzichtbare kinderen
  12. Sam, want hij is de oudste, heeft het gedaan.
  13. Hulp in de huishouding
  14. Onzichtbare kinderen
  15. Onzichtbare kinderen die troep maken
  16. Engeltjes

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.