Groot Gezin
Thema pagina
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

27. Oog voor elkaar

De column Oog voor elkaar gaat over hoe je de relatie tussen ouders warm en open houdt. Graag plaatsen we je bijdrage!

Reactie voor op de website?

27.1. Realistisch blijven

Ik denk dat je vooral realistisch moet blijven. Beseffen dat je allebei fouten hebt en in gestresste en oververmoeide momenten de neiging hebt die bij elkaar extra te zien. Ook beseffen dat een ander niet vaak uit zichzelf zal zien of er hulp of aandacht nodig is, maar dat je dat moet aangeven. En beseffen dat je een ander niet kunt veranderen maar alleen zelf veranderingen kunt proberen aan te brengen. Het komt neer op elkaar accepteren zoals je bent, zonder te veel verwachtingen.

Het leven is nou eenmaal niet zoals in film of boek of reclame, kinderen hebben kan soms slopend zijn, veel stress en meningsverschillen geven. Het is een echte uitdaging die je samen bent aangegaan. Maar kinderen geven ook een onverbrekelijke band tussen ouders, die zelfs door echtscheiding niet verbroken wordt. Kinderen hebben er recht op dat hun ouders in goede harmonie proberen te blijven leven. Zolang die wil er van beide kanten is, kan je samen tegen een stootje, en kun je ook samen trots zijn op je gezin in mooie momenten.

Reactie voor op de website?

27.2. Alleenstaand

Sinds een jaar ben ik nu alleen, en ik moet zeggen dat ik mij ontzettend goed voel zo. Ik geniet van ieder mooi moment, en met zoveel kinderen zijn er natuurlijk heel veel mooie momenten. Ook wel mindere momenten natuurlijk, maar ik heb op internet al heel lang een vaste plek gevonden bij een site voor alleenstaande ouders. Ook daar zijn best veel mensen die een groot gezin runnen.

Reactie voor op de website?

27.3. Ik geef steeds maar, wanneer mag ik nemen?

Opgroeiende kleine kinderen hebben valt niet altijd mee. Zeker wanneer er allerlei "projectjes" zijn als verhuizen, verjaardagen, afscheid van peuterspeelzaal en naar de basisschool gaan etc. Ik heb vaak het gevoel van het een naar het andere te moeten, veel hollen weinig stilstaan. Oog hebben voor elkaar is hier dan erg belangrijk, oog hebben voor jezelf ook.

Soms komen mijn man en ik er niet helemaal uit, dan heeft de een net behoefte om even alleen te zijn, of is doodmoe en wil naar bed, of je hebt al je energie net gegeven op het werk etc. Ik probeer hem vaak de ruimte te geven voor zz. maar heb dan aan het eind van het liedje vaak het gevoel, aan iedereen te hebben gedacht behalve aan mezelf. Mijn man gunt me vanalles hoor, maar ik kan op dat soort momenten bijna niet meer voelen wat ik wil, waarik behoefte aan heb en wil alleen maar aandacht van hem ofzo. De leegte die ik dan voel is niet prettig.

Wanneer we samen op stap willen is het zeker dat de oudste (4 jr.) op de bank slaapt, omdat hij totaal in paniek is, wanneer hij in bed zou moeten slapen. Dus dan kom je thuis, oppas met kind op de bank en dan moet je weer je verantwoordelijkheden pakken. Momenteel ben ik de draad een beetje kwijt, komt wel goed, maar tips zijn welkom!

Annemiek

Reactie voor op de website?

27.4. Pas op!

Beste Annemiek,

Heel herkenbaar, wat je schrijft. Dat verschil in behoefte, dat herken in als een gevolg van allebei steeds maar druk bezig zijn, en eigenlijk niet meer bij de dingen stilstaan. Misschien is dat wat jij bedoelt wanneer je zegt dat je leegte voelt.

Inmiddels weet ik dat je inderdaad op zo'n moment hard aan de bel moet trekken. Die leegte is gevaarlijk. De moeheid van je man is misschien eigenlijk wel hetzelfde. Het gaat niet vanzelf weg, je moet er samen iets aan doen.

Wat je ook doet, het belangrijkste is dat je weer echt tijd voor elkaar hebt, dat je elkaar weer eens ziet zoals toen je elkaar voor het eerst ontmoette.

Succes! Jan

Reactie voor op de website?

27.5. Annemiek, hou de moed erin!

Beste Annemiek,

ik heb vier weken geleden ons vijfde kind gekregen en begrijp zo goed waar je het over hebt. Ik wil je nu niet opzadelen met de ups en downs van mijn eigen leven. Maar een ding weet ik heel zeker: alles wat je nu doet of meemaakt zal je ooit een heel goed gevoel geven. Dat je niet hebt opgegeven, dat je het voor je kinderen doet, voor je man, maar uiteindelijk ook voor jezelf.

Probeer van de leuke momenten intens te genieten en haal daar de energie voor jezelf uit - ook voel je je soms een niet herkende heldin. Ooit zullen je kinderen het kunnen waarderen en jouw man ook. Misschien duurt het soms wel erg lang voordat je een komplimentje krijgt en misschien komt het dan niet van iemand, van wie jij het zou verwachten, maar het komt er. Je hebt nog erg jonge kinderen en het zal nog een paar jaar duren, voordat ze iets zelfstandiger worden, maar dat is dan ook zon grote verlichting, dat je trots op deze tijd terugkijkt. Probeer je man te begrijpen, de puff is er gewoon vaak uit.

Belangrijk is echter wel, dat jullie elkaar begrijpen, hierover praten en soms gewoon samen uitpuffen. Jullie zijn net als wij nog echt in de opbouwfase. Hou er rekening mee. En geef zeker aan (niet alleen bij je man) als het teveel wordt. Er zijn niet zoveel mensen, die begrip hebben voor wat jij nu presteert. Maar van mijn kant alvast een groot kompliment!!!

Groeten en sterkte

Beate (moeder van vijf kinderen, 9, 8, 4, 2 jaar en pasgeboren baby)

Reactie voor op de website?

27.6. Help ons genieten

Peter, mijn man, en ik erkennen dat we het regelmatig erg moeilijk met de opvoeding hebben. Het is gewoon heel erg druk. We praten er samen vaak over. Toch bekruipt mij regelmatig het gevoel van onmacht.

Ons gezin bestaat uit 4 kinderen. Tom (5) en Steven(3) en een twee meisjes (Lise en Maaike) van bijna 2 jaar.

Ik zal eens de situatie schetsen.

Gisteren ga ik bijvoorbeeld met de 2 kleintjes en Steven (3) naar school om Tom (5) op te halen. Ik stap dan uit de auto. Lise schiet de ene kant op en Maaike de andere kant op. Vanaf dat moment heb ik geen controle meer over de situatie. Even later loop ik, zoals wel vaker, met een gillend kind onder mn armen over het schoolplein en de ander sleur ik half mee. Gelukkig loopt Steven wel mee. Ik schaam mij dan zo en voel me rot. Dan bel ik mijn man op om even stoom af te balzen. Dat lucht wel op. We schakelen steeds vaker de oppas in om ons te ondersteunen, maar op een gegeven moment is dat ook financieel niet haalbaar meer.

Maar zo kan ik ook bijna niet meer buiten wandelen, waar ik zo van hou. Ik wil zeker niet de hele dag binnen zitten met 3 of 4 kinderen. Ik weet ook wel dat dit erg aan de leeftijd ligt van de tweeling en dat het later beter wordt, maar ik leef ook nu.

Ik werk zelf 2 à 3 ochtenden per week. Dat is erg lekker. Verder doe ik een aantal avonden per week dingen voor mij zelf. Mijn man doet ook erg veel thuis en is ook een aantal dagdelen thuis. Huishoudelijk werk hebben we goed verdeeld.

's Middags is Tom ook thuis. Het is dan een drukte van jewelste. Als ik dan bovenstaande net heb meegemaakt vind ik het heel moeilijk op de middag positief in te gaan. Bovendien gebeuren er dan weer allerlei dingen die je mee trekken in een negatieve spiraal. Lise en Maaike slaan, bij wijze van spreken, elkaar de kop in. Hetzelfde geldt voor Steven en Tom. Dit alles gaat gepaard met gillen en schreeuwen. Ik probeer rustig te blijven. Corrigeer de kinderen als ze iets stout doen door ze even op de gang te zetten en probeer ze te complimenteren als ze lief aan het spelen zijn. Toch bereik ik regelmatig het punt waarop ik het gillen en schreeuwen niet meer kan hebben. Ik word er zelf chagrijnig van en uit dit dan ook tegen mn kinderen. Ik weet wel dat dit niet goed is, maar dit is juist mijn probleem. Ik weet het gewoon, maar wat kan ik hier aan doen? Zo een onmacht.

Ik wacht op het moment dat mijn man thuis komt. Als hij er dan is, probeert hij mij te ontlasten. Toch zitten we meestal met schreeuwende kinderen aan tafel. En dit is weer zo een zware last. 's Avonds zijn we beiden uitgeput. Juist dan doen we nog dingen voor ons zelf in de avonduren om weer energie op te doen.

Toen we 2 kinderen hadden kon ik echt genieten. Nu met 4 is het toch allemaal anders. Dat genieten vind ik nu erg moeilijk. We proberen ook dingen gesplitst te doen. Peter (mijn man) gaat dan met 2 kinderen iets doen terwijl ik wat leuks met de andere twee ga doen. Dit werkt wel, maar kan alleen als we beide thuis zijn. Natuurlijk besteden we ook tijd aan elkaar want dat is ook heel erg belangrijk. De kinderen kosten erg veel energie. Door in onze relatie te investeren krijgen we wel energie terug. Toch voel ik door de enorme drukte een druk op onze relatie.

Peter en ik hebben momenteel erg zwaar. Wie heeft er tips, trucs, denkwijzes, wat dan ook om het een beetje lichter voor ons te maken? Hoe kunnen we weer wat meer genieten?

Elise

Reactie voor op de website?

27.7. Kan maar 1 ding zeggen, het wordt rustiger.

Hallo Elise,

mijn vierde kindje bleek een tweeling:-) Daarboven zaten drie kindertjes van 6, vier en 1 jaar en 8 maanden oud. Ik kan je maar één tip geven: je moet hier doorheen, dit zijn tropenjaren, maar zogauw de tweeling naar school gaat, of de creche heb je iets meer lucht.

Laat bij voorkeur Tom door een andere moeder naar de auto brengen, ruil het een keer om zodat jij Tom haalt en zij even op past. Dit scheelt al een heleboel stress aan het begin van de dag. Eet desnoods nadat de kinderen in bed liggen, dan kun je samen rustig na-eten, en alle aandacht voor de kinderen hebben als zij eten.

Voel je niet schuldig, dat maakt de frustratie alleen maar erger. Regel een weekend oppas en ga langs het strand lopen. Maar vooral: het gaat over. De drukte zal wel blijven, maar dat zenuwachtige gestress gaat langzamerhand over in een wat minder zenuwachtig gestress. Ga vroeg naar bed, eet gezond, en je mag me altijd mailen :-)

groet

Reactie voor op de website?

27.8. Sterkte

Hoi Elise,

Ik herken wel veel in je verhaal, ook ik heb er een tweeling bijgekregen en de eerste jaren vond ik het een hele klus. Soms stond de relatie van mijn man en mij flink onder druk, ook al omdat we beiden geen familie in de buurt hadden om ons wat werk uit handen te nemen.

Ik vind het bewonderenswaardig hoe je man en jij de taken verdelen en ook nog tijd vinden om 's avonds iets voor jezelf te doen. Ik denk dat dit heel belangrijk is om het vol te houden. Lastige leeftijd is het hè, 2 jaar, vooral als ze met z'n tweeën zijn. Konsekwent zijn en duidelijkheid scheppen, werkt nog altijd het best naar zulke jonge kinderen toe is mijn ervaring. Maar ik ging ook geregeld de mist in hoor, je bent soms ook gewoon te moe.

Het is hier ook allemaal goedgekomen, de jongens zijn heel gemakkelijk en sociaal nu en het is hier thuis gewoon gezellig, dat komt bij jullie ook,

groetjes Inge

Reactie voor op de website?

27.9. Eten

Een kleine tip: eet eerst met je koters en daarna als ze op bed liggen met je man. Je hoeft het natuurlijk niet elke dag te doen, al doe je het een keertje in de week, dan heb je in ieder geval tijd om rustig bij te praten.

Een troostwoord van mijn vader (ook ouder van 5 kinderen): Als je het gevoel krijgt dat die koppigheid nooit meer overgaat, is het einde van die fase vaak in zicht...

Ikzelf vind het ook heerlijk om eens met andere vrouwen te praten. Dan hoef ik die gezelligheid ook niet altijd bij mijn man te 'halen', die het ook wel eens fijn vindt om stilte om zich heen te hebben.

Veel succes, het gaat allemaal echt weer over!
Margriet

Reactie voor op de website?

27.10. Heel dapper

Hallo Elise,

Ik vind het heel dapper van jou om toe te geven dat je het soms niet ziet zitten, dat is al een heel pluspunt want dan zijn er altijd mensen die je willen en kunnen bijstaan. Al is het met een tip of luisterend oor. Ik vind het soms ook heel moeilijk, moeder van 6 kinderen waarvan de jongste 3 jaar is en heel erg ondeugend is.

Maar er komt een tijd, dan kunnen we er om lachen, dat geloof ik zo maar. Probeer te lachen en je niks van andere aan trekken. Anderen hebben het beter, zijn leuker, en hebben meer geld (denk je ). Maar helaas, want ieder huis heeft z'n kruis, en als je goed kijkt zijn die vaak groter dan die van ons. Misschien lijk ik nu te positief, maar ik weet precies hoe je je voelt. Je mag me altijd mailen voor een uithuil gesprek.

groetjes

Reactie voor op de website?

27.11. Herkenning

Ik herken de situatie van Elise. Ik zit zelf ook dat ik momenten heb dat alles op je af komt. Ik heb drie kids onder de 7. Door mijn man zijn werk sta ik er bijna altijd alleen voor en dat is zwaar. Ik vind deze site ontzettend leuk en zie hoe anderen omgaan in sommige situaties. Toch ben ik blij dat ik ondanks alle drukte de gezelligheid van de kids heb. Trouwens is er iemand die tips heeft om een jochie van vier wat weerbaarder tegenover andere kinderen te maken?

Groetjes Simone

Reactie voor op de website?

27.12. Ik geef altijd, maar wanneer krijg ik - 15.3

Beste Annemiek, ik herken jouw verhaal van toen mijn dochters klein waren, ik heb mij ook altijd opgeofferd voor mijn gezin. Pas toen ze al in de dertig waren en er iets mis ging met 1 van de drie, kreeg ik het compliment dat alles goed maakte van de dochter die thuis altijd moeilijk deed, ze verklaarde tegen de andere 2: ons moeder heeft altijd goed voor ons gezorgd, ons een goede thuis bezorgd en allemaal leuke dingen met ons gedaan. Dit te horen van de dochter van wie je dit het minst verwacht is echt een opsterker en doet je beseffen dat het toch allemaal gewaardeerd wordt, soms pas als ze zelf kinderen hebben. Dus geef de moed niet op en doe verder!!

Erna

Reactie voor op de website?

27.13. De tien geheimen van een goede relatie

Lees in Elsevier het artikel De tien geheimen van een goede relatie.
    All You Need is Love, beweerden The Beatles in de jaren zestig. Niets blijkt minder waar. Volgens wetenschappers wegen gelijkwaardigheid, aanpassingsvermogen, betrouwbaarheid en seksuele bevrediging veel zwaarder. Een duurzame, prettige relatie moet aan minstens tien andere voorwaarden dan liefde voldoen.

Reactie voor op de website?

27.14. Oog voor elkaar

Reactie op Oog voor elkaar

Hoi Elise,

De energie en onrust van de kinderen herken ik heel goed. Er zijn periodes dat de kinderen zo sterk op elkaar gefocust zijn, dat veel leuke spelletjes uitlopen op onenigheid of ongelukjes. Dat kost als ouder veel energie om rustig te blijven, de humor in te zien i.p.v. te mopperen. Maar ook met mopperen verandert er weinig, behalve dan je eigen humeur.

Wij hebben een tijdje in een negatieve spiraal gezeten en daar zijn we met een leuk hulpmiddel uitgekomen. Ik heb voor onze 3 kinderen op een stevig karton 3 gekleurde dropveters hangen over een kleine knijper. (geen wasknijpers, maar hobbyknijpers) Het werkt zeer positief en motiverend om bij alles waar je tevreden over bent (bewustwording!), een compliment te geven en dit te bekrachtigen met één snoepkraal. (van de snoepkettingen).

Je gaat zelf veel meer de kleine positieve dingen zien die ze voor jou en elkaar doen. Het maakt je eigen instelling naar de kinderen toe veel positiever en de kinderen krijgen veel meer zin om iets voor je te doen, want ze krijgen een compliment van mamma. Ze leren trots op zichzelf te zijn dat ze iets goeds doen: bijv. om elkaar te troosten bij een ongelukje, om zelf een complimentje aan een broer/zus te geven, om te helpen samen op te ruimen, om vast brood uit de vriezer te halen of koffie te zetten, of de buitendeur voor je dicht te doen. Allemaal dingen die een compliment waard zijn.

Daarbij komt er nog een wedstrijdelement wie de meeste snoepkralen spaart. 1x per week opeten op een vast moment waar ze naar uitkijken zonder gezeur om de snoepketting. Dit middel vinden mijn kinderen na 2 jaar nog steeds leuk en als ik het niet doe, vragen ze er zelf om. Het is een directe en indirecte beloning.

Het komt de sfeer en motivatie in je gezin beslist ten goede. Ik hoop dat je het met plezier gaat gebruiken.

Erika

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Oog voor elkaar

  1. Realistisch blijven
  2. Alleenstaand
  3. Ik geef steeds maar, wanneer mag ik nemen?
  4. Pas op!
  5. Annemiek, hou de moed erin!
  6. Help ons genieten
  7. Kan maar 1 ding zeggen, het wordt rustiger.
  8. Sterkte
  9. Eten
  10. Heel dapper
  11. Herkenning
  12. Ik geef altijd, maar wanneer krijg ik - 15.3
  13. De tien geheimen van een goede relatie
  14. Oog voor elkaar

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.