Groot Gezin
Thema pagina
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

30. Hup, aan het werk dames

Met verbazing zit ik de gekste besparingstips te lezen. Waarom, denk ik dan, als vrouwen met gezonde lichamen laten we de mannen alleen de centen verdienen? Je maakt mij niet wijs dat de mannen dat geen zware last vinden in deze tijd. Ik zou me schamen voor mijn man als ik achter zijn rug ging zitten schuilen. Ik zelf heb 4 kinderen in de leeftijd 10-9-7-0 en werk 4 dagen in de week in de verzorging. Mijn man brengt de kinderen naar school en naar de oppas. Ze eten op school en worden door mijzelf om 15.15 opgehaald. Dit levert genoeg op voor de oppas [wit], overblijven, tweede auto en veel leuke en lekkere dingen.

Werken loont, je leven wordt minder zwaar en je blijft zelf ook fit en scherp. Te weinig geld doet een huwelijk ook geen goed, want het is toch een onderwerp dat iedere dag terug komt. Laat ik wel vermelden, als je ziekelijk bent of de last van werken is te zwaar, dan heb ik hier begrip voor. Maar anders zou ik zeggen: komop vrouwen, helpen die mannen! We willen zelf ook geholpen en gesteund worden door hun. Graag zou ik van jullie hier een reactie op willen

Greta

Reactie voor op de website?

30.1. Niet altijd te combineren

Hallo,

Zoals ik het lees is het wel makelijk wat jij zegt, zo met je man die de kids naar school brengt en weg brengt naar de oppas en zo. Nou hier ligt het anders, mijn man is 's morgens om 5 uur al weg. Dus wegbrengen naar school of oppas zit er niet in, dacht ik. Nou, dan werk ik 's avonds er bij. Maar dat kan ook niet, want ik weet nooit hoelaat hij thuis is. Als ik dus wil werken krijg ik al die last op mijn schouders van wegbrengen, oppas regelen voor als hij thuis is, zorgen dat ik naar het werk als een speer weer hem moet ophalen, naar huis, eten koken, dan nog van alles doen. Nee, ik zou gestresst raken als ik dat zo'n 3 a 4 dagen in de week moet doen. Dus bij sommigen is het gewoon niet te combineren met het werk van hun man.

Agnes

Reactie voor op de website?

30.2. Aan het werk?

Hoi Greta,

Wat denk je dan dat de meesten van ons thuis doen? Op de bank zitten niksen? Ik run een huishouding van 13 personen, denk dat ik meer uren draai als de meeste "werkenden".

Juist voor mensen met een groot gezin is het moeilijk om te gaan werken, de meesten in jouw positie zullen zeker het net als jij aanpakken, maar de anderen kunnen dat gewoonweg niet.

Trouwens wel een slimme manier van de overheid om mensen aan het werk te zetten, gewoon alles onbetaalbaar maken. Maar ooit is de rek eruit, en velen zijn al totaal uitgerekt. Banen liggen niet voor het oprapen, dan ga je inderdaad op elk dubbeltje beknibbelen en nog is het niet genoeg.

Jij werkt voor tweede auto en veel leuke en lekkere dingen, dus blijkbaar verdient je man ook ruim, veel vrouwen werken tegenwoordig uit pure noodzaak om de gewone dingen te kunnen blijven bekostigen. Zoeken de baan die jij bezet houdt...

Ik vind dat je je uitspraken wat al te makkelijk doet, hup aan het werk is niet zo simpel.

Antoinette

Reactie voor op de website?

30.3. Hup dames, aan het werk!

Hoi Greta,

Wel eens van keuzes maken gehoord? Emancipatie heeft toch te maken met het vrij zijn in het maken van keuzes? Ik heb ook gekozen voor het thuisblijfmoederschap. Omdat ik dus NIET wil dat mijn kinderen door een, al dan niet witte, oppas opgevoed worden.

En wat denk jij dat ik thuis doe? Sherry drinken op de bank en GTST kijken? Het draaiende houden van een huishouden met 6 kinderen is al een baan op zich! Waarom heet dat een baan als ik dat in een kinderdagverblijf doe en "lui" als ik het thuis doe?? Leg dat nou eens uit!

Groetjes, Annelies moeder van 6

Noot redactie: Lees ook de column Ik werk ook!

Reactie voor op de website?

30.4. Tot hulp zijn

We leven in een tijd en een continent waarin het bezit van veel materieel bezit erg belangrijk is. Wat veelal over het hoofd zien is het gezin. Het gezin is nog steeds de basis van de samenleving. Als het goed is en gaat, zijn we er allemaal in opgegroeid. Als je er het belang van in ziet dat kinderen een veilige basis hebben om in groot te worden, kun je je afvragen of materieel nog wel zo belangrijk is. Kinderen hebben dan waarschijnlijk meer behoefte aan een moeder die thuis is als ze uit school komen als "mexx" op hun trui. Vandaar dat voor mij geld: liever goed kijken waar ik mijn geld aan uit geef, als werken en niet bij mijn kinderen kunnen zijn.

Met alle respect voor moeders die niet anders kunnen door scheiding of wat ook. Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen, helaas......

Marjolein

Reactie voor op de website?

30.5. Bezuinigingen..... voor welke prijs?

Hallo,

Hier hebben we ook 4 kids en ik werk 5 avonden in de week mee. Zo'n 20 uur per week ! Maar hier is het meer noodzaak, dan voor allerlei exta's. En 's avonds was de enige optie door de weinige babysit mogelijkheden (Veeeeel te duur).

Zogauw het niet meer nodig is, ga ik zeer zeker minder werken zodat ik weer "gewoon" voor mijn kinderen en voor mijn man aanwezig kan zijn. Extra geld is natuurlijk fijn, maar samen zijn is nog veel belangrijker (weet ik uit eigen ervaring).

Ik mis het enorm om mijn kinderen zelf in bed te kunnen stoppen, om even na het werk lekker een uurtje te babbelen met mijn man over van alles en nog wat.

Het gezinsleven staat momenteel op een zeer laag pitje, maar financieel kunnen we het net bolwerken. Maar voor welke prijs, vraag ik me af en toe af!!

Bianca

Reactie voor op de website?

30.6. Al het werk verdelen

Hallo Greta,

Ik vind het prima zoals jij het organiseert, maar probeer er dan ook begrip voor te hebben dat anderen het anders doen. Er is namelijk veel werk te doen in een gezin, het betaalde werk is daar maar een onderdeel van, al het andere werk (kinderen verzorgen, schoonmaken, wassen enz.) hoort daar ook bij.

Daarnaast is er als je je ogen openhoudt ook een hoop werk te doen op school en in de buurt. Dan heb ik het over (onbetaald) vrijwilligerswerk, maar dat is werk dat ook moet gebeuren.

Ik denk dat ieder gezin vrij moet zijn om te bepalen wie welke werkzaamheden doet. Wij hebben ook een gezin met 4 kinderen, mijn man werkt 4 dagen per week betaald, en ik 1, maar op de dagen dat ik thuis ben heb ik niet het gevoel dat ik minder hard werk!

Groetjes, Jolanda

Reactie voor op de website?

30.7. Werken, ja hoor dat kan

Werken met een groot gezin kan, ik heb 5 kinderen in de leeftijd 13, 11, 8, 2 jr. en 7 mnd. Mijn man heeft een (meer dan) full-time baan en ik werk ongeveer 20 uur in de week als dokterassitente (onregelmatig d.w.z. 's avonds, 's nachts en in het weekend). Ik werk met veel plezier, maar ik doe het niet alleen voor mijn plezier, werken kost energie en tijd, maar het levert ook veel op, niet alleen financiel.

Ik heb wel zo mijn hulptroepen, een oppas die heel flexibel is en een hulp in huis en kinderen die je wat kan vragen. Daarnaast is werken met een groot gezin heel prettig, mijn werk is zeer verantwoordelijk werk, ik houd mij met dingen bezig waar ik mij thuis niet mee bezig hoef te houden. Daarnaast is het ook een verademing, even geen kinderen, je maar met een ding tegelijk bezig houden en een kop koffie kunnen drinken zonder dat er een glas limonade om gaat.

Natuurlijk baal ik ook wel eens, maar ik kan mij niet voorstellen dat moeders die thuis zijn nooit eens balen (al lijkt het als alsof dat niet mag.). Ik zou niet anders willen, mijn man ook ook niet en de kinderen ook niet, die vinden het ook wel eens prettig dat mama er niet is, maar papa of de oppas. Ik weet ook wat de reakties daar op zijn, maar die vind ik meestal nogal hypocriet. Ik ben van menig dat of je nu wel werkt of niet, je daarin een keuze maakt, dus dan ook niet klagen. Wat mij erg opvalt bij reactie's van grote gezinnen dat het vaak zo klagerig is. Laten we wel zijn een groot gezin is tegewoordig toch echt een keuze, hoe je daar levensbeschouwelijk ook tegen aankijkt.

Verder vind ik het ook belangrijk dat mijn kinderen leren hoe je het samen oplost en dat dat niet altijd makkelijk of leuk is voor iedereen, dat dat ook moeite kost, maar dat het uiteindelijk voor iederen prettig is en dat je daarin rekening houdt met elkaar.

En dan nu nog een laatste opmerking; aan mijn man wordt NOOIT gevraagd hoe hij het regelt met 5 kinderen en een baan.......!

Els

Reactie voor op de website?

30.8. Hup aan het werk dames

Hoi Gretha

Ik vind het wel een beetje kort door de bocht zoals jij dat schrijft.

Mijn man werkt soms wel 60 uur in de week en ook wel meer dan dat. Ik baal daar soms best wel eens van en wilde dat ik ook een baan had om hem te ontlasten.

Maar helaas, dat gaat gewoonweg nog niet. Waar haal ik een gespecialiseerde oppas vandaan? Wij hebben namelijk 2 kinderen met gedragsproblemen, en dan is het maar wat moeilijk om die kinderen onder te brengen.

En ik wil dat ook niet. Onze kinderen hebben vastigheid nodig. Als ik steeds weer een andere oppas moet gaan zoeken omdat een oppas het niet aankan om op 6 kinderen te passen, dan heb ik een heel groot probleem.

En een gespecialiseerde hulp is niet te betalen. Ik ga niet werken om een oppas te kunnen betalen. Je moet eerst nadenken voor je iets schrijft. Er zijn er veel die hetzelfde probleem hebben als ik. Ik wil niet dat onze kinderen de vernieling in gaan omdat ik ook zo nodig moet gaan werken om mijn man te ondersteunen.

groetjes van Judith H H

Reactie voor op de website?

30.9. Werken is werken, onbetaald of betaald maakt niet uit!

Hoi Gretha

Werken doen we volgens mij allemaal hoor, hetzij betaald hetzij onbetaald. Ik ken tenminste weinig moeders die lekker de hele dag kunnen luieren. En hoe je dat werken verdeelt, is aan ieder voor zich, neem ik aan.

In het begin van onze relatie werkte ik veel en mijn partner minder (met een studie erbij). Nu werkt hij meer en ik erg weinig. Door een lichte "handicap" lukt het nu even niet meer te doen, maar geloof me, ik heb minder tijd dan toen ik veel betaald werk deed.

Nu heb ik mijn kinderen gewoon de hele dag thuis (en op school), toen waren ze drie dagen per week in de opvang. Kinderen die de hele dag thuis zijn, maken echt meer vies dan kinderen bij de opvang (dan wordt het daar vies ;-)). Ik heb dus meer werk aan het huishouden nu en door een lager budget ook meer tijd nodig om te koken ;-))

Toen ik nog veel betaald werk deed, had ik weinig tijd om te koken, dus kookte ik wat makkelijker (lees duurder). En zo is het met alles, werken is leuk, maar levert niet alleen wat op. Opvang kost geld, woon-werk-verkeer kost geld, het kost het milieu wat ..... Wanneer je alleen voor "extra" werkt, kan je dat net zo goed laten ;-)), het kost namelijk ook een en ander.

Soms is een extra betaalde baan nodig. Veel mensen redden het echt niet van 1 salaris. En dat is verdrietig vind ik, want dat ben je je keuzevrijheid kwijt en daar hebben we volgens mij juist zo hard voor geknokt in het verleden. Kortom, een baan erbij is niet voor iedereen een oplossing waar ze wat aan hebben. Bij veel grote gezinnen ben je dat geld meteen weer kwijt aan opvang, een huishoudelijke kracht en duurdere maaltijden, woonwerkverkeer en o griezel ;-)) en tweede auto.

Gr Elly .

Reactie voor op de website?

30.10. Luxepaard

Een luxepaard ben ik echt niet. Ik werk ook gewoon om een extra inkomen omdat we ook net als anderen het van 1 salaris het niet trekken. Ik zeg alleen, als je samen werkt, dan heb je het ruimer. Dus een 2de auto, ja voor het werk. Je kunt uitjes maken die je anders niet kunt. Ook hoef je niet te beknibbelen op je boodschappen. Kortom een rustiger leven. Ik weet zeker een gelukkiger huwelijk. Maar daar hoor ik niemand over. Ook hoor ik hier geen reaktie van mannen. Misschien zijn ze het stiekem wel met me eens, maar zeggen ze niets, bang voor hommeles thuis. Een kind verwekken thuis tussen de lakens kost niets, maar als iedereen met de portemonee op zak in de winkel een kind moest kopen, dan stopte het waarschijnlijk met 2 a 3 kinderen.

Greta

Reactie voor op de website?

30.11. Voor Greta

Als je zo gelukkig bent, waarom probeer je ons dan zo te overtuigen? Je wilt graag een reactie van de mannen? Hoop je daar je gelijk te zoeken? Jammer dat je op zo'n banale, provocerende manier aandacht probeert te trekken. Eigenlijk is dat geen reactie waard.

Jan

Reactie voor op de website?

30.12. Mijn man is juist blij

Hoi, bij ons is het de omgekeerde wereld. Ik heb altijd drie dagen gewerkt en mijn man vijf. Toen ik zwanger was van onze tweeling ben ik in de ziektewet geraakt en ik ben daardoor nu, de jongens zijn nu 2jr/2mnd, nog steeds thuis. Mijn man had het voor mij als vrouw goed gevonden als ik weer was gaan werken maar ziet mij als moeder het liefst thuis. Hij is nogal ouderwets ingesteld en wij kunnen gelukkig van de nood een deugd maken.

Ik ben afgekeurd en daardoor met behulp van wao thuis. Dat is niet leuk, niet voor mij en mijn man en niet voor mijn kids. Want ondanks dat ze het leuk vinden hun moeder 24/7 beschikbaar te hebben, zijn er ook dagen dat ze op hun manier duidelijk maken dat ze ook weleens een dag naar oma of de oppas willen. Bovendien ben ik er echt niet trots op dat ik zogezegd mijn hand ophou. Ik denk dat als jij en je partner wat dit soort dingen betreft op 1 lijn zitten, dan moet het niet uitmaken hoe het geregeld is. Als jij je er maar prettig bij voelt.

Nogmaals, ik zou heel graag ook werken, maar dan zit ik over een jaar of drie, misschien vier, in een rolstoel en dat wil zowel ik als mijn man al helemaal niet. Dus zorg dat het in je eigen gezin goed zit en oordeel pas, als je echt weet wat er speelt.

Cindy

Reactie voor op de website?

30.13. Greta en hup aan het werk

Ik durf het bijna niet te zeggen, na het lezen van de reacties, maar ik ben het wel eens met Greta. Ga nu niet gelijk schoppen tegen mij maar lees nu eerst eens verder en lees ook haar eerste bericht nog een keer. Dat komt volgens mij hier op neer: Werken ja maar... Niet als je ziek bent (en daar reken ik ook mensen bij die kinderen hebben die geestelijk en/of lichamelijk niet in orde zijn of een partner die jouw hulp nodig heeft), niet als je het niet aan kunt (dus ook als je man 60 uur per week werkt of door de week helemaal niet thuis komt).

Ook zegt zij: Te weinig geld is niet goed voor je huwelijk. Dit is echt wel een probleem, er scheiden zat mensen wegens geldzorgen. Ik geloof niet dat Greta wil provoceren of banaal wil overkomen (Jan, voor mij is jouw reactie juist banaal en provocerend want waarom zou je het anders zo onaardig brengen) maar dat zij ervan overtuigd is dat wanneer je geldzorgen hebt het dan het best is dat je aan het werk gaat wanneer de middelen ervoor zijn. En eerlijk gezegd werkt dat toch ook zo in de maatschappij. Tenzij je criminele bedoelingen hebt uiteraard. Ook ik vind dat je aan het werk moet als je te weinig geld te besteden hebt. Dat heb ik dus ook gedaan toen dat nog ging. Ik ging van 5 tot 7 in de ochtend werken, 5 dagen in de week en daarna ging mijn man aan het werk. Dat was na 2 jaar niet vol te houden. Toen ik dat werk (schoonmaak) 's avonds ging doen was dat 3 dagen in de week van 8 tot 11 uur. Ook dat was niet te doen ivm mijn lijf die behoorlijk ging tegenstribbelen. Tussen haakjes ik heb 5 kinderen.

Dat ik niet kan werken vind ik vreselijk jammer. Ik wil wel een steentje bijdragen aan onze portemonee (want die is helaas ook te leeg) en aan de maatschappij. Ik wil ook graag dat mijn man het niet helemaal alleen hoeft te doen. Het is toch een behoorlijke last dat hij degene is die het geld moet verdienen. Het is altijd leuk om te kijken welke winkel de goedkoopste spullen heeft en om op deze site te kijken of iemand slimme budget-tips heeft. Klagen hoort daar wel bij. Het is wel lekker om een beetje tegen elkaar aan te klagen.

Door vrouwen als Greta wordt de wereld er echt niet slechter op, sterker nog, ik vind haar een aanwinst in de maatschappij. Ik lees nergens dat zij vindt dat vrouwen die geen betaalde baan hebben de hele dag zitten te niksen, GTST zitten te kijken of duimen zitten te draaien of dat onbetaald werk geen baan is. Gezonde vrouwen die kunnen werken (dus nogmaals, niet de zieken, niet degene met zieke kinderen of omdat zij gewoonweg niet kunnen ivm het werk van hun man, de kinderen niet in een kinderdagverblijf willen plaatsen of een oppas en zo zullen er nog meer redenen zijn waarom het niet mogelijk is te gaan werken) kunnen inderdaad beter hun energie aan een betaalde baan besteden.

Ellen

Reactie voor op de website?

30.14. Eens met Greta

Ik ben het eens met Greta. Ook ik werk, echt niet alleen voor de extras maar ik wil wel dat mijn kinderen gewoon op de clubjes kunnen (maximaal 2 per kind) waar ze op willen, dat ze in fatsoenlijke kleren lopen (echt geen Mexx, gewoon hema en H&M).

Daarnaast lijkt het wel of in deze discussie dat het hoogste doel voor een moeder is, het zich wegcijferen voor haar kinderen (lees thuisblijven bij hen). Aan jezelf en je eigen ontwikkeling mag je blijkbaar niet denken maar je bent wel het voorbeeld voor je kinderen. Mijn dochters willen later ook gaan werken en willen ook een man die samen met hen voor de kinderen zorgt.

Ik vind mijn werk gewoon ontzettend leuk, is dat egoïstisch en hoe zit dat dan met dat onderzoek van een tijdje terug waarin stond dat kinderen van werkende moeders gelukkiger zijn omdat ze minder op hun lip gezeten worden?

Amber

Reactie voor op de website?

30.15. Gooi ankers uit in de maatschappij

Wat bemoedigend dat er mensen zijn die begrijpen dat het goede bedoelingen zijn. Maar ik hoor nog steeds weinig mannen hierover. Zouden de mannen het zo wel goed vinden, de vrouwen thuis en zij hoeven niet mee te denken en te helpen ivm kinderen naar oppas brengen en/of halen en het huishoudelijke werk meedoen in schaatsere tijd?

Beseffen de vrouwen wel in wat voor kwetsbare positie ze zitten? Wat gebeurt er bij een scheiding, wat heel reeel is in deze tijd. Vader vertrekt en moeder de bijstand in. Nou ik kan je wel zeggen: kommer en kwel. O vader zal best alimentatie betalen, maar daar schiet je in de bijstand niets mee op. Dat wordt inleveren op je uitkering. Let wel, vader mag het bijstandsniveau houden. Maar daar leeft hij dan alleen van. Maar de vrouw met 2 3 4 5 6 7 8 9 kinderen!

Dan krijgt vader een vriendin zo'n dame die lekker werkt en hele leuke dingen kan doen met jou exman welteverstaan. Daar sta je dan met je uit liefde gekregen kinderen met de portemonnee leeg. En denk niet dat overkomt mij niet, dat doet mijn man niet. Nou je moet ze eens de kost geven die hun exvrouw laten kreperen met de kinderen erbij.

En dan de gemeente, die zegt: mevrouw u moet gaan werken. En dan? Daar sta je dan aan het hoofd van het gezin zonder een fatsoenlijke baan, misschien zonder een opleiding genoten te hebben, onderaan de maatschappelijke ladder met dito salaris. Nou veel succes.

Mijn goede raad is dan ook: gooi ankers uit in de maatschappij en zorg dat als je ooit alleen komt te staan door wat voor reden ook, dat je dan jezelf en je kinderen kunt bedruipen.

met vriendelijke groet Greta

Reactie voor op de website?

30.16. Greta toch!

Als we dan toch zo ge-emenscipeerd zijn om als vader en moeder samen te werken, vind ik het niet meer dan billijk dat pa de helft van de tijd de kinderen neemt na de scheiding. Gelijke monniken gelijke kappen. Maar dan ook helemaal. Niet vergeten he?!

Marjolein

Reactie voor op de website?

30.17. Voor Greta

Het is duidelijk dat jij moet werken voor het geld. De vrouwen die jouw kinderen opvangen bij de overblijf doen dat niet voor het geld, heb je daar weleens over nagedacht? De moeders die meehelpen op school, doen het ook niet voor het geld.

Als deze vrouwen betaalde arbeid gaan zoeken, zitten jij en de scholen met een probleem.

Mary

Reactie voor op de website?

30.18. Voor Mary

Beste Mary,

Ik weet niet hoe het bij jullie op school is, maar ook ik als werkende moeder help wel eens hoor. Maar goed, ik geloof dat we van de discussie af beginnen te raken. Als ik hier lees dat sommige kinderen uit armoede maar amper vers fruit, verse groenten en vlees (of een goede vleesvervanger) krijgen, dat er in onveilige auto's gereden wordt en kinderen toch echt veel te weinig privacy hebben op hun drie- of vierpersoonskamertjes, dan lijkt werken me toch echt de beste oplossing voor deze problemen.

En is Nederland niet het enige land waar de kinderen tussen de middag thuis komen uit school en er zoveel ouderhulp op school wordt verwacht. Ik geloof niet dat als er meer vrouwen gaan werken de scholen zo'n groot probleem krijgen. Op dat moment zal het systeem gewoon geprofessionaliseerd worden en zullen er meer continuroosters e.d. op scholen worden ingesteld.

Overigens omdat ik werk, werkt mijn man ook anderhalve dag per week minder en daarom is hij ook regelmatig op school te vinden om te helpen, de jouwe ook?

gr. Amber

Reactie voor op de website?

30.19. Voor Amber

Ja Amber, toevallig gisteren is mijn man nog meegeweest met school. Ik denk dat het voor leerkrachten ook heel prettig is, dat als er onverwacht een activiteit op school is, 's ochtends aan ouders gevraagd kan worden om te helpen en zij niet altijd nee te horen krijgen.

En met de armoede in Nederland valt het overigens wel mee (uitzonderingen daar gelaten). Ik moest vanochtend ook zowat weer over de auto's klimmen om bij de ingang van de school te komen. Er wordt nu net gedaan, dat als een van de ouders niet werkt, je armoede moet lijden.

Mary

Reactie voor op de website?

30.20. Mijn bijdrage

Bijna zou ik willen zuchten (net als kabouter Lui): "ik wordt daar zo moe van!!" van deze oeverloze discussie over wel/niet werken en of dat nu wel/niet goed is. Ik ben van mening laat nu ieder eens in de waarde. Als jij Mary niet wil werken, stoor je dan ook eens niet aan iemand die dat wel wil? En als jij Greta wel wilt werken, waarom dan zo aanvallen op iemand die dat niet wil?

In deze zo geëmancipeerde maatschappij mogen we gelukkig eigen keuze's maken. Laten we nu eens bij het begin beginnen. Minder geweld op straat, minder criminaliteit en meer RESPECT voor elkaar. Elkaars maatschappelijke bezittingen en elkaars meningen, beginnen dus al thuis en zeker ook over deze discussie. Als ik mijn dochter hoor vertellen dat de moeder van dat en dat vriendinnetje het maar slecht vindt van mij dat ik (notabene 16 uur maar!) per week werk, dan ben ik van mening dat dit kind (waarvan mam de hele dag thuis is) maar weinig respect wordt bijgebracht.

En als ik deze discussie zo lees (ook die van Jan) dan schrik ik ervan, worden onze toekomstige volwassenen opgevoed door een menigte mensen die het nog niet eens kan opbrengen om respect voor een anders keuze te hebben? Waar moet dat dan toe lijden?

Dus kort samengevat, heb nou eens respect voor elkaars keuze's!

Els

Reactie voor op de website?

30.21. Wel of niet werken

Ik laat in principe iedereen in zijn waarde of hij/zij wel of niet wil werken. Maar als iemand een opmerking plaats, dat je van werken fit en scherp blijft, dan sla je de plank volledig mis. Mag ik mij a.u.b. verdedigen. Thuisblijfmoeders zijn geen luie, domme wijven.

Mary

Reactie voor op de website?

30.22. Wanneer loont werken

Wel boeiend hoor die discussie over wel/niet allebei werken. Ik heb er een meer praktische vraag over: Kan iemand mij voorrekenen wanneer het financieel lonend is om een 2e inkomen te verwerven? Ik bedoel, wij krijgen nu maximale tegemoetkoming in de studiekosten, onze oudste dochter krijgt maximale studiefinanciering en ik heb net van de belasting € 1700,-- gekregen omdat ik níet werk (hoe die regeling heet ben ik even vergeten).

Ik hoop dat er nou niemand flauw gaat reageren in de zin van "eigen verantwoordelijkheid" enzo, want daar gaat het hier even niet over.

Evelien

Reactie voor op de website?

30.23. Voor Mary

Beste Mary,

Ten eerste geloof ik niet dat iemand jou ergens in de laatste bijdrage's heeft uitgemaakt voor: "dom of lui", als jij dat vindt dan is die conclusie geheel voor jouw rekening! Daarbij blijf ik bij m'n mening dat jij omdat jij thuis bent en tijd hebt om op school te helpen ect. per definitie een betere moeder bent als iemand die werkt, want dat is waar jij over valt. Ik geloof dat mensen die kinderen krijgen er in deze tijd bewust voor kiezen (de meeste) en dat men in veel gevallen meer doen voor hun kinderen alsdat men dat vroeger deed.

Mijn oma was nooit op school te vinden, of helpen bij de club waar m'n moeder op ging. Want ze was te druk met het huishouden dat was belangrijker. Ik denk dat dat tegenwoordig wel anders is. Uiteraard de uitzonderingen daar gelaten maar ik geloof niet dat die uitzonderingen per definitie zitten bij de werkende moeders onder ons! En dat is wat jij beweert. En daarom zei ik: "laat nu eens iedereen in z'n waarde en respecteer elkaars mening c.q besluiten en mogelijkheden.

Els

Reactie voor op de website?

30.24. Voor Evelien

Naar aanleiding van jou vraag "wanneer loont het om een 2e inkomen te hebben..", heb ik even nagevraagd waar die 1700 euro vandaan komt die jij terug krijgt van de belasting. Die 1700 euro wordt bij mij verrekend met mijn salaris, dus ook als je werkt krijg je dit bedrag terug. Dat is de reden dat als je parttime werkt het verschil tussen bruto/netto lager is dan wanneer je fulltime werkt.

De studiefinanciering en beursvergoeding heeft te maken met je basisinkomen. In jouw geval zou je je dus moeten afvragen of je in een hogere tariefgroep terecht komt zodat je dus een lagere vergoeding krijgt.

Een parttime baan hebben is echt niet altijd voordelinger in sommige gevallen zelfs duurder. Toch kun je je afvragen of je jezelf wel afhankelijk van het inkomen van een ander (in dit geval je man) wilt opstellen? In je vraag stel je wel dat je het een flauwe reactie zou vinden als men hierover begint maar dit is vaak de reden hoor van het wel gaan werken.

Toch als het mogelijk is om tussen de schooltijden door te werken en de vakantie's vrij te zijn (zo'n baan heb ik goddank!) dan loont werken weer wel. En pak ik dus zowel die korting op de loonbelasting (das die 1700 euro) alswel m'n salaris. Ik betaal geen oppas en overblijven doen mijn kids lekker thuis dus ik belast daar ook geen andere moeders mee. Mijn salaris is van mij en wij gaan dus 4 a 5 keer per jaar op vakantie! En hoef ik gelukkig niet op zoek naar de goedkoopste supermarkt.

Uiteraard ben ik mij ervan bewust dat ik in een uitzonderingspositie verkeer.

Groetjes Els

Reactie voor op de website?

30.25. Voor Mary

Ik lees jouw stukjes bijzonder goed, en ik lees dus tussen de regels door! Wel wil ik benadrukken dat ik deze wijze van communiceren bijzonder kinderachtig vind! Ik wil alleen respect voor de wijze waarop iedereen tracht het op zijn/haar wijze het beste te doen voor zijn/haar kinderen. Of je dat nu als werkende of thuiszijnde moeder doet.

Els

Reactie voor op de website?

30.26. Afhankelijk?

Ik vind het onzin om te gaan werken om onafhankelijk van je man's inkomen te zijn, of andersom. Want hij is net zo goed afhankelijk van mijn bijdrage aan de verzorging van het gezin. Het hele woord afhankelijk vind ik onzin, je doet dingen samen en kiest samen voor de taakverdeling. Ik voel me totaal niet afhankelijk van mijn man, ook al "verdien" ik geen geld, ik werk ook en zelfs hard

Wie echt afhankelijk zijn, dat zijn mijn kinderen, en die zijn meer gebaat met mijn zorg dan met een paar extra vakanties, in mijn opinie dan.

Het gaat mij niet om de taakverdeling, of wie wanneer werkt, maar om genoeg tijd en aandacht voor de kinderen, als dat in het gedrang komt door allerlei druk van buitenaf (vooral financiele) dan zijn zij de dupe, en dat mag toch niet gebeuren in Nederland?

Antoinette

Reactie voor op de website?

30.27. Werken of niet

Hallo allemaal, het grote gezin in het bijzonder, voor 13 mensen zorgen is inderdaad een fulltime baan. De was alleen al. Ik, verwend mensje, zorg voor 2 personen en daar heb ik al niet altijd zin in. Maar om even op het consukinderen te komen, ik doe de was al een tijdje met allesreiniger van de Aldi, kost 0,55 per liter wasverzachter niet meer nodig en het is nog huidvriendelijk op de koop toe. Iets voor uw grote was misschien?

gr. v. vrekje [Lida]

Reactie voor op de website?

30.28. Werken of niet (belasting)

Hallo,

Ik ben moeder van 5 kids en er woont ook nog een baby nichtje bij ons 4 dagen in de week. Ik ben nu gestopt met werken, anders had ik het gevoel dat ik mijn kids te kort doe. Vooral Delano die kenmerken van adhd en pdd noss heeft. Nu las ik over een belastingsvoordeel als een moeder niet werkt. Weten jullie hoe dat heet?

al vast bedankt Riekje

Reactie voor op de website?

30.29. Werken of niet (belasting)

Via www.belasting.nl kan je het nalezen bij voorlopige teruggaaf.

Mary

Reactie voor op de website?

30.30. Je moet je zeker niet schamen

Beste Sammy,

Ik heb een oprechte vraag, ik wil niet kwetsend zijn, maar ben jij met het harde werken en geen kinderen gelukkig? Ik ben moeder van twee kinderen, waar ik heel veel plezier mee beleef. Ik heb ervoor gekozen om te stoppen met werken om full-time met mijn kinderen door te brengen, mijn man heeft een goed inkomen, net als jij werkt hij er ook hard voor, dat kan omdat ik de zorg voor de kinderen nemen, het eten staat op tafel, zijn was is gestreken (als het goed is). In het begin moest het zeker wennen in deze maatschappij van twee verdieners, maar ik heb er een keuze voor gemaakt, en heb er veel plezier in gekregen. Ook al kunnen we nu niet alles kopen wat we willen, maar als pappa thuis komt en zijn zoon van (bijna) 3 komt op hem afrennen, wat een blijdschap geeft dat. Zelfs zijn dochter van nog geen 10 maanden is blij als hij thuis komt.

Als ik dat allemaal zie, dat zou ik voor geen geld willen missen.

Heb je het stukje van Angelique gelezen? Zij heeft weinig geld, maar toch lees ik daar een blijdschap in haar verhalen, niks hoofd laten hangen, maar er het positive er van in zien, "maar toch word je er sterker van" schrijft zij. En zeker je hoeft je niet te schamen. Maar Sammy vind jij die blijdschap in je werk?

Yvette

Reactie voor op de website?

30.31. reactie op yvette's verhaal

Ik vraag mij hetzelfde af als jij. Vind je blijdschap in wat je de hele dag doet. Ik vind blijdschap in mijn werk, maar dat is niet het enige wat wij doen hoor, werken. Ik heb ook nog zoiets als een prive leven. En ik hou helemaal niet van kinderen. Dus ik mis er ook niets aan. Ik heb daarentegen een hele hoop dieren. Waaraan ik ook heel veel blijdschap in vind. Het is wel een voor de hand liggende mening, dat als iemand geen kinderen heeft, vaak alleen maar met hun werk bezig zijn. Ik zeg hier ook niet dat ik een kinderhater ben. Nee, absoluut niet. Maar kinderen doen mij niets. En ik ben geen jong meisje meer. Die gevoelens zijn er bij mij niet.Is het bij jou dan zo dat je alleen maar blijdschap vind bij jouw kinderen!? Er zijn toch veel meer dingen in het leven. Of houd dat op als je eenmaal kinderen heb.

Groeten Sammy

Reactie voor op de website?

30.32. Voor Yvette & Sammy

Hoi,

Beetje bekrompen allemaal hoor! Ik heb 2 kinderen en werk toevallig ook nog. Ik geniet ervan om te werken maar buiten dat ben ik ook moeder en daar geniet ik ook van. Het is toch niet het een of het ander. Ik ben echt van mening dat alles kan en dat je daarom niet minder hoeft te genieten van de dingen, kinderen en/of werk. Ik werk 5 dagen in de week, maar sta ook 5 dagen in de week netjes op tijd op het schoolplein.

Roos

Reactie voor op de website?

30.33. Voor mij is een carriere niets

Hoi Sammy,

Nee hoor ik vind niet alleen blijdschap met mijn kinderen, maar ze maken er een groot deel van.

Voor mij is een carriere niets. Voor dat ik kinderen kreeg had ik gesolliciteerd voor een baan. Ik werd uit genodigd met nog een vrouw, een goede kans dus. Op het moment dat ik het gebouw binnen liep kreeg ik al een beklemmend gevoel, ik wilde dit niet! (ik werkte in die tijd als lokettiste bij NS en vond dat ik betere papieren had) Inderdaad mijn carriere: is moeder en (huis)vrouw zijn. En over blijdschap buiten kinderen om, laatst waren mijn man en ik even alleen weg, en ik moet bekenen dat we daar erg van genoten hebben (wetende dat de kinderen met veel plezier bij opa en oma logeerde).

Ik vind het geweldig om voor mensen te koken, wat ik dan ook regelmatig doe. Ook vind ik veel voldoening in de dingen die ik doe voor de kerk waar mijn man en ik in betrokken zijn. En zo zijn er nog wel meer dingen waar ik plezier

aan beleef. Groetjes Yvette

Reactie voor op de website?

30.34. Denk aan de kinderen na de scheiding

Nou Marjolein,

Je zegt wel ook na de scheiding kan de vader de helft van de opvoeding op zich nemen. Maar denk je dan wel aan de kinderen. Ik zelf zou het helemaal niet prettig vinden als je de helft van de week bij mama bent en de andere helft bij papa. Of het moet zo zijn dat papa maar een paar straten weg woont. En niet aan de andere kant van de stad. De vader mag best zorgtaken op zich nemen. Maar denk dan in de eerste plaats aan hoe het kind zich er door voelt. Die heeft namelijk nog een heel leven voor en moet nog veel leren.

Judith

Reactie voor op de website?

30.35. Judith

Deze discussie ging niet over "waar laten we de kinderen na een scheiding" maar over de verdeling tussen vader-taken en moeder-taken in het algemeen. Als je samen werkt tijdens je huwelijk, dus ook samen zorgt voor de kinderen, vloeit m.i. daar uit voort dat je na een scheiding deze manier van leven blijft doorzetten, dat dus niet vanzelfsprekend de kinderen naar hun moeder gaan, full-time. Daarmee heb ik mij dus niet uitgelaten tegen het belang van het kind.

Bovendien ken ik veel kinderen die beurtelings bij vader en moeder wonen en ik vind dit zeer gezonde scheidingen. Over het algemeen zijn het juist deze ouders die handelen in het belang van het kind en nog veel overleggen samen. Dus ik zou het niet meteen af doen met "niet prettig" , dát weet je nl niet. Een kind kan het heel prettig vinden. Of niet, dan regel je het anders.

Bovendien mogen we ook best eens denken aan hoe sommige vaders zich voelen, ik weet het knuppel in hoenderhok, maar vind het triest om te zien hoe vaders vaak nog geweerd worden in de na-scheidse levens van de kinderen. Een zin als "de vader mág best zorgtaken op zich nemen", laten we die eens omdraaien in "de moeder mág best zorgtaken op zich nemen". Hoe voelt dat?

Als we ons dat toch zo willen emanciperen, laten we dan spreken over verzorgende ouder en niet verzorgende ouder ( hoewel...??) Zo krijgt de discussie die Greta aanzwengeld een heel andere wending.

groet , Marjolein

Reactie voor op de website?

30.36. Waar zijn we mee bezig?

Hallo dames en heren,

Ik weet eigenlijk niet goed wat ik hier mee moet. De een overschreeuwt de ander en eigenlijk zeggen ze allemaal hetzelfde. Maar dat willen we ja niet toegeven, want.... Ja waarom? Waar zijn we toch met zijn allen mee bezig?

Ik ben moeder van vijf kinderen (9, 8, 2, en een tweeling van 9 maanden), ik heb een full-time baan van 36 uur en ben nog steeds gelukkig getrouwd. Moet ik mezelf nu ook gaan verdedigen waarom ik werk? Nee dat doe ik dus niet. Moet ik nu gaan roepen dat de thuis zittende moeders maar aan het werk moeten gaan? Nee dat doe ik dus ook niet.

Ik denk dat iedereen zijn situatie zo in moet delen zodat het gezin en huwlijk heel blijft. Zoals al eerder is geschreven, heb respect voor elkaar en probeer dit ook bij de kinderen over te brengen. Vrouwen die bij school staan te discussieren wie wel en niet goede zijn, vraag ik altijd welk doel ze beogen. Ik wacht nog steeds op een antwoord.

Als ik al de bovenstaande stukjes lees dan zegt eigenlijk iedereen hetzelfde. Laten we nu stoppen tegen elkaar in te gaan. Laten we meer samen werken en leren van elkaar. Dat is je energie beter besteden. En wie weet worden we daar allemaal wel heel blij en fit van.

Mirjam

Reactie voor op de website?

30.37. Emancipatie?

Greta doet jouw man niet anders dan de kinderen naar school brengen? Je vertelt niet hoe het huishouden verder verdeeld is bij jullie. Vaak komt het erop neer dat de vrouw 90% van de huishouding doet of dat zij alles daaromheen regelt. Heel vaak is de emancipatie ver te zoeken.

Mijn man doet bijna niets in t huishouden. Ik heb er toen de kinderen klein waren voor gekozen om er voor hen thuis te zijn. Ik kan je verzekeren dat ik de hele dag bezig was. Kleine kinderen verdienen veel tijd en aandacht van de ouders. Er is zo ontzettend veel voor een kind om te ontdekken en te leren.

Wij hadden en hebben nog steeds geen 2 autos, geen afwasmachine, geen dure en meerdere keren per jaar vakanties, zelfs geen magnetron. De was wordt ook nog steeds gewoon opgehangen. Ook dure merkkleding hangt niet in ons huis. Wel is er alle tijd en aandacht geweest voor de echt belangrijke dingen in het leven.

De schoolklassen tegenwoordig zitten vol met kinderen die voortdurend om aandacht schreeuwen. Moeilijke onhandelbare kinderen, vroeger zat er mischien 1 of 2 in een klas, tegenwoordig zijn dat er gemiddeld 7 of 8. Het is mijn mening, maar ik denk toch dat dat komt omdat er geen rust meer in hun leven is, omdat ouders het druk druk druk hebben.

Inmiddels zijn mijn kinderen volwassen, er wonen er nog 2 thuis (18 en 20 jr), ook zij vinden het heerlijk als zij van hun studie thuis komen en er is iemand thuis om hun verhalen aan te horen.

Tegenwoordig werk ik 20 uur per week. Heerlijk, nog alle tijd voor leuke dingen zoals sporten wat ik graag doe. Ik ben blij dat ik het zo gedaan heb. De eerste jaren van een kind gaan zo snel voorbij, ik ben blij dat ik daar alles van meegemaakt heb.

Het allerbeste zou echter zijn als zowel de vader als de moeder allebei een halve baan zouden hebben en de huishoudelijke en opvoedkundige taken gelijkwaardig zouden kunnen verdelen. Dat zou pas echte emancipatie zijn. Daar zijn we echter nog lang niet aan toe in Nederland. Vrouwen hebben er in veel gevallen gewoon een taak bij gekregen en voor mannen is alles t zelfde gebleven.

Arina

Reactie voor op de website?

30.38. Samenwerken in plaats van tegenwerken

Wat mij opvalt in veel reacties is dat we zo onaardig zijn naar elkaar. Ik ben zelf een werkende mama van twee kinderen (4 en 2 jaar oud), de wens voor een derde kindje is er absoluut. Mijn man heeft 4 jaar een dag in de week voor de kindertjes gezorgd en dat beviel hem totaal niet. Hij wil weer meer gaan werken, zodat we straks allebei 36 uur werken. Werken, nee, eigenlijk zijn we allebei aan onze carriere aan het werken. En niet voor het geld, maar omdat we dat allebei graag willen.

Wat mij nou goed van pas zou komen zijn tips van andere werkende ouders hoe je je zaken georganiseerd hebt zodat je allebei kunt werken. Ik heb helemaal geen zin om te oordelen, volgens mij zijn we allemaal best in staat om een beslissing te nemen of je wel of niet wilt/kunt werken. Met alle redenen etc. van dien.

Ik zoek juist samenwerkende mensen die hun georganiseer met me willen delen, want wat ik al eerder zei: de wens voor een derde kindje is er heel sterk. Ik zou graag willen denken in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden.

Grtz, Angelique.

Reactie voor op de website?

30.39. Samen werken

Hallo,

Mijn man en ik hebben samen bedacht dat ik zou stoppen met werken als we kinderen zouden krijgen, en we hebben er allebei nog geen seconde spijt van gehad! We zijn allebei erg gelukkig met onze taakverdeling. Hij heeft naast zijn betaalde baan nog een eigen bedrijfje, zodat hij eigenlijk voor anderhalf werkt (betaald dan).

Ik ben dolblij dat ik thuis mag zijn en hij is blij dat hij zoveel ruimte heeft om te doen wat hij graag wil.

Ik vind dat je gewoon moet kiezen wat bij je past. Ga lekker werken als je dat fijn vindt, of blijf thuis, maar doe het met je hart en doe geen concessies aan je geweten.

Het enige dat ik wel afschuwelijk vind is geleur met kinderen omdat de oppas slecht is geregeld.

Gelukkig zijn we allemaal verschillend en dat is wel zo interessant!

Margriet

Reactie voor op de website?

30.40. Respect voor elkaars keuzes?

Ik ben blij met jouw reactie, Mirjam, ik word zo treurig van dat voortdurende elkaar afkammen (mijn keuze is lekker beter ofzo?) en mis het respect voor elkaars keuzes in deze discussie. Een ieder doet toch hetgene waar zij of hij gelukkig mee is? En je kan het ene gezin toch niet met het andere vergelijken?

Ik heb zelf 5 kinderen tussen de 5 en 16 jaar en werk 3 1/2 e dag in de week waarvan 2 avonden. Mijn man werkt 4 dagen in de week en regelmatig geeft hij les op zijn vrije dagen. Toch hebben we maar 1 uur in de week oppas nodig. (Ben ik wel genoeg thuis? gevoelsmatig zeg ik: ja. Is mijn huis brandschoon? Nee, maar hoe belangrijk is dat nou eigenlijk in een mensenleven?)

Wij hebben het geluk dat we 'gewone', gezonde makkelijke kinderen hebben. En we hebben allebei een baan die ons boeit en plezier doet. We zijn helemaal niet materieel: 1 oude auto, vakantie onbelangrijk, 'nieuwe' bank nodig?: kringloopwinkel, boodschappen bij Aldi en als ik kleren krijg voor de boys: graag!

Waarom voel ik me dan toch steeds zo aangesproken? Alsof ik het niet goed doe, dat hele opvoeden, terwijl mijn kinderen heel lekker gaan, op school en thuis, en ook de verstandelijk gehandicapten waar ik mee werk goed gedijen onder de liefde en aandacht die ik ze geven mag. Moeilijk hoor!

Groetjes van Marion, m.v. 5 zonen.

Reactie voor op de website?

30.41. Af en toe werken

Zelf werk ik sinds kort via een uitzendbureau na 8 jaar thuis te hebben gezeten voor de kids. Het voordeel van een uitzendbureau is dat je als je niet kan, je ook gewoon nee kan zeggen. In ieder geval als het gaat om korte opdrachten. Handig als er eens een ziek is (of je huis eens een grote schoonmaak nodig heeft.)

Het is 24 uur per dag 7 dagen per week wat ze kunnen aanbieden Het gaat dan wel veel om functies in de zorg, horeca/ kantinewerk, maar ook schoonmaakwerk en productiewerk zal er ongetwijfeld zijn Daar mijn man in ploegendiensten werkt is het moeilijk om bij een bedrijf zonder al te veel kinderopvang te moeten regelen bij te werken

Nadeel is dat je soms weken niets te doen hebt en dan ineens heel veel in de week. Wat je je ook moet realiseren is dat het vaak om werk gaat dat kort van te voren geregeld wordt. Vaak de volgende dag of in diezelfde week. Je vult plekken op.

Let wel uitzendbureaus hebben ook veel banen die wel op de lange duur tot een vast contract leiden. Dus wie weet het overwegen waard.

Petra

Reactie voor op de website?

30.42. Samenwerken en oplossingen bedenken!

Angelique,

Jouw verhaal spreekt mij aan. Ook ik heb 2 kinderen, 4 en 1 jaar oud en mijn man en ik werken resp. 5 dagen en 4 dagen. Allebei leuke banen, waar we onszelf goed in kunnen ontwikkelen en allebei met een leuk salaris, dus wat wil je nog meer? Nou misschien nog een kleintje erbij? Mijn man werkt 1 dag thuis, er komt 2 dagen per week oppas aan huis die en passant ook het hele huishouden bijhoudt en 1 dag gaan de jongens naar een oppasgezin in onze straat. Ideaal geregeld dus. Mijn man en ik verdelen de taken thuis gelijkwaardig en soms hebben we ook nog tijd voor onze eigen hobby's.

Ja het gaat prima zo, vooral oppas aan huis is zeer aan te raden, onze 'gezinsmanager' neemt het hele huishouden over en de kindjes zijn gewoon in hun eigen omgeving. 's Avonds is het huis aan kant en de piepers staan geschild op het aanrecht. Een derde kindje zouden we allebei erg leuk vinden, maar ja, ik heb net een nieuwe baan dus wat vindt de baas ervan dat je er weer 4 maanden uitbent en is het dan allemaal nog te 'managen'?

Ik ken veel gezinnen met 3 kinderen maar bij allemaal is de vrouw fulltime thuis om de zaak te runnen. Thuis loopt het dan prima, maar wat lever je dan ook veel in van je mogelijkheden en talenten. Ik ben bang dat ik teveel wil, een keuze om te stoppen met werken is geen optie (behalve als een kind ziek is en mijn aanwezigheid echt nodig heeft) en mijn man vindt het leuk om 1 dag helemaal voor ze te zorgen maar ziet een huismannenbestaan zeker niet zitten. Dus de tijd zal het leren of er nog uitbreiding bij ons gaat komen, alle tips over hoe de zaken praktisch te regelen zijn meer dan welkom....

Connie

Reactie voor op de website?

30.43. Thuis voor de kinderen zorgen is zwaarder, maar verstandiger dan betaald werk verrichten buitenshuis

Ik vind het ontzettend jammer dat we in een maatschappij leven waarin veel moeders moeten werken om het hoofd boven water te houden. Ik werk 2 dagen per week en de overige dagen ben ik thuis bij mijn zoontje. Als ik stop met werken dan moeten we ons huis verkopen; het huis waar we zo supergelukkig zijn. We zouden dan moeten gaan huren om voordeliger uit te zijn (geen kost en koper-kosten voor de aankoop van een ander huis).

Ik merk dat ik, ondanks dat ik een drukke baan heb, het veel zwaarder vind om thuis voor mijn zoontje te zorgen (die megadruk is en de laatste maanden veel ziek is). Toch zou ik liever fulltime bij hem thuis zijn. In de creche heeft hij het ook wel naar de zin, maar hij wordt continu ziek, zodra hij hier is geweest. Ik heb dan ook besloten om hem voorlopig niet meer naar de creche te brengen en een lieve oppashulp te zoeken voor thuis. Jammer dat de Belastingdienst hier niet aan mee wil betalen;).

Ik vind dat alle moeders die fulltime voor hun kinderen zorgen kanjers zijn. Ze zijn ook superslim, want ze kunnen tijdig signaleren of er iets mis is met hun kind(eren). De kinderen worden denk ik ook gelukkiger als er altijd een mamma thuis is die op ze wacht en altijd een luisterend oor weet te bieden. Wat dat betreft zou ik willen dat ik een jonge moeder was in de jaren 70. Dan zou ik ook zeker voor een groot gezin kiezen; iets wat ik op dit moment zeker niet aandurf; niet in een land waar het financieel zo slecht geregeld is voor gezinnen die voor het gezin kiezen i.p.v. voor het grote geld.

Hilde

Reactie voor op de website?

30.44. Zo erg is het toch niet?

Beste Hilde,

Het is jammer als je móet werken om het hoofd boven water te houden. Ook ik vind dat het hier beter geregeld zou kunnen worden voor gezinnen. Maar toch geloof ik niet dat het allemaal zo slecht is. Probeer het van de positieve kant te bekijken! Ik dacht trouwens dat er wel een regeling van de belastingdienst bestaat voor een gedeeltelijke aftrek van de kosten van oppas thuis. Maar ik weet het niet zeker.

Wat betreft kinderen die ziek worden: Als ze niet als peuter naar de creche zijn geweest, worden ze wel vaker ziek als ze eenmaal naar school gaan. En kinderen die naar de creche zijn geweest passen zich ook makkelijker aan op de basisschool.

In de jaren'70 was het volgens mij slechter geregeld dan nu. Mijn moeder was toen jong met twee kinderen en zij wou dat ze toen de mogelijkheden had gehad die ik nu heb. We woonden in één huis met mijn oma. Veel gezinnen haden het toen minder breed dan nu. Minder mensen woonden in een eigen huis. Lang niet iedereen had een auto of ging ieder jaar op vakantie. Kleding werd afgedragen en minder kinderen zaten op sporten en clubs. Nou ja, noem maar op.

Ik heb drie zoontjes, één van 6 en een tweeling van 3,5 jaar oud. En ik ben 30 weken in verwachting van nummer vier. Vooral sinds de geboorte van de tweeling vind ik het prettig dat ik werk heb (ca. 16 u. per week). Om het geld gaat het niet, want ik verdien minder dan de kosten van twee dagen kinderopvang. Wel vind ik het van belang dat ik, als er iets met mijn man zou gebeuren, ook geld kan inbrengen. Ook vind ik het leuk om onder de mensen te zijn en niet alleen maar met mijn kinderen bezig te zijn. Bovendien krijgen zij op het kinderdag-verblijf ook goede dingen mee, zoals sociale vaardigheden en speelkameraadjes.

Sterkte, Marijtje

Reactie voor op de website?

30.45. Is dat zo?

Hoi Marijtje,

Ik kan het niet nalaten om te reageren. Ik ben blij voor je dat alles bij jullie zo goed geregeld is en dat je met plezier naar je werk gaat maar bij 2 uitspraken van jou zet ik vraagtekens.

- "als kinderen als peuter niet naar de crèche zijn geweest, worden ze wel vaker ziek als ze eenmaal naar school gaan."

- "kinderen die naar de crèche zijn geweest passen zich ook makkelijker aan op de basisschool".

Hoe kom je aan deze "wijsheden"?

Willeke

Reactie voor op de website?

30.46. "Wijsheden"

Beste Willeke,

Het zijn wijsheden van het consultatiebureau, kleuterjuffen en collega-ouders uit mijn omgeving. Met wetenschappelijke bewijzen kan ik niet komen. Toch vind ik het wel logisch: Er zal altijd een eerste keer zijn dat een kind in aanraking komt met bepaalde (kinder)ziekten, zoals waterpokken, vijfde en zesde ziekte, verkoudheden en griep. Als een kind dat nog niet heeft gehad op de creche, krijgt ie het alsnog als hij/zij ermee in aanraking komt op school.

En wat betreft het aanpassen op school, ligt het ook voor de hand dat het makkelijker is voor kinderen die al gewend zijn aan functioneren in groepsverband.

Wie denkt dat het juist andersom is nodig ik uit om te reageren via dit forum.

Groeten, Marijtje

Reactie voor op de website?

30.47. Reactie op "Wijsheden"

Beste Marijtje,

Jouw "bewijs" komt dus eigenlijk neer op: (1) ik vind het wel logisch en (2) het ligt voor de hand. Met dit soort goedbedoelde redeneringen zijn al heel vaak enorme blunders begaan. Maar om op jouw manier antwoord te geven:

In een groot gezin ligt het voor de hand dat de kinderen met andere kinderen in aanraking komen. Daar komt bij dat grote gezinnen soms erg populair zijn in de buurt omdat er altijd wel iemand is, en je gemakkelijk mee mag doen.

Binnen een groot gezin leren de kinderen spelenderwijs sociale vaardigheden. Het is maar de vraag of een creche daar wel iets positiefs aan toevoegt. Met name weten kinderen uit een groot gezin dat ze zich aan moeten passen.

Kortom ik ben het helemaal eens met de vraagtekens van Willeke.

Theo

Reactie voor op de website?

30.48. Onderzoek

Uit een eerder onderzoek bleek dat kinderen die een peuterspeelzaal bezocht hadden zich makkelijker aanpasten op de basisschool dan kinderen die niet op een speelzaal geweest waren. Daar stond tegenover dat ze drukker en agressiever waren. Na drie maanden was de achterstand van de kinderen die geen speelzaal bezocht hadden weggewerkt en niet meer waarneembaar. De andere groep was nog steeds drukker. Ik zal het onderzoek opzoeken, misschien staat het nog ergens online.

Nell

Reactie voor op de website?

30.49. Werkende moeders hebben blije kinderen; Grote gezinnen hebben het gemakkelijker.

Hoera, hoera, het fijne is dat het dus allemaal niets uitmaakt of we werken. Wel zorgt het hebben van een groot gezin ervoor dat er minder opvoedproblemen aanwezig zijn (logisch lijkt me want je bent wat meer ervaren). Ook een hoge opleiding helpt, waarschijnlijk ligt hier een (niet rechtsstreeks) verband met intelligentie en het vermogen te kunnen communiceren.

Zie hieronder het artikel (uit de intermediair, onderzoek is gedaan door het sociaal cultureel planbureau).

    Werkende moeders hebben blije kinderen

    De schuldgevoelens kunnen eindelijk overboord: kinderen van anderhalf- en tweeverdieners zijn net zo gelukkig als kinderen uit een traditioneel kostwinnersgezin.

    Dat blijkt uit het rapport Kinderen in Nederland van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). Kinderen van tweeverdieners zijn even tevreden over de sfeer thuis en kunnen even goed met hun ouders opschieten. Het SCP-onderzoek werd gehouden onder bijna vijfduizend kinderen tussen nul en twaalf jaar, hun ouders en artsen in de jeugdgezondheidszorg.

    Kinderen waarvan beide ouders werken, zijn niet beter en niet slechter af, concludeert het SCP. Opmerkelijk, gezien de discussie over werkende moeders en het effect van hun afwezigheid op hun kinderen.

    Hoogopgeleide moeders positiever
    Tweeverdieners doen het in een aantal opzichten zelfs beter. In deze gezinnen worden minder opvoedproblemen gesignalleerd door de jeugdgezondheidszorg. Bovendien ervaren tweeverdieners de opvoeding als minder zwaar. Of opvoeden van een leien dakje gaat, hangt af van de opleiding van de ouders.

    Hoogopgeleide moeders zijn positiever over de opvoeding dan laagopgeleide moeders. Ze lezen meer boeken en tijdschriften over opvoeding en kijken vaker naar televisieprogramma’s die daarover gaan.

    Grote gezinnen hebben het ook gemakkelijker. Hoe meer kinderen, des te minder opvoedproblemen de ouders ervaren. Niet-westerse ouders en mensen die in hun eentje hun kind opvoeden, worstelen vaker met de opvoeding. Het combineren van zorg met andere bezigheden lijkt werkende ouders iets gemakkelijker af te gaan dan ouders van wie een der partners werkt.

    Opvallend is echter dat hoogopgeleide ouders wel vaker dan andere ouders klágen over het combineren. Dat geldt vooral voor ouders van jonge kinderen die nog niet naar school gaan. Zij hebben ook vaker het gevoel dat ze weinig aan andere dingen toekomen.

    Door Roos Kuiper / maandag 11 april 2005

Groet Amber (vier kinderen en vier dagen per week buitenshuis werkend)

Reactie voor op de website?

30.50. Tjonge tjonge

beste Greta,

Wow, je bent wel heel kort door de bocht hoor! Ik denk dat je eens bij jezelf na moet gaan of gezinnen zelf niet bepaalde keuze hebben gemaakt. Ben een moeder van 8 kinderen, en werk zelf ook. Dit is een 'keuze'geweest van mijn man en mij.

En zowel de kinderen als mijn man en ik runnen het perfect. Er zijn ook gezinnen die de 'keuze' maken waar maar 1 van de twee werkt om hun eigen persoonlijke reden, en ook die keuze is goed! Denk niet dat jij de persoon bent die mag bepalen dat wij vrouwen een baan moeten gaan nemen ongeacht wat de gezinssituatie of de levenswijze van gezinnen. Dat jij niet achter je man wilt gaan staan en hem alles alleen op wilt laten knappen, oke, dat is jouw leven, jouw keuze. Maar laat anderen hun eigen keuze maken en leg daar geen veroordeling in.

Uit ervaring weet ik wat voor energie, werk, en een flexibele geestelijk uithoudingsvermogen je moet hebben om een groot gezin te draaien. Vaak zeg ik wel eens: Als moeders van een groot gezin hun werk in euro's betaald zouden zien, zouden we allemaal stuk voor stuk meer verdienen dan de minister president!!

Liefs Seja

Reactie voor op de website?

30.51. Werken versus niet werken

Wij hebben de taken gelijk verdeeld, beiden zijn we een dag thuis voor de kinderen. Ook het huishouden hebben wij gelijk verdeeld. Het argument van "de man doet altijd minder" vind ik gezeur want je zult dan zelf meer voor jezelf op moeten komen! Ik vind wel dat sommige vrouwen zich te snel neerleggen bij een werkende man en zelf alles opgeven, ook in topbanen kan het meestal best geregeld worden!

De kinderen gaan naar een kinderdagverblijf, waar beiden zich goed vermaken. De leidsters hebben zeker een rol in de opvoeding maar die is echt zeer ondergeschikt aan die van ons ouders! Onze kinderen vinden het vanzelfsprekend dat daar soms andere regels gelden dan thuis.

Ik ben het niet eens met de opmerkingen dat kinderen van tweeverdieners meer luxe hebben dan anderen en dus materialistischer zouden zijn. Dat is echt een kwestie van keuzes maken hoor.

Als laatste wil ik nog kwijt dat niet werken nu nog een keuze is, maar dat straks iedereen hard nodig zal zijn op de arbeidsmarkt door de vergrijzing. We zullen moeten werken om de uitkeringen te kunnen betalen. En deelname van vrouwen kan dan ervoor zorgen dat de mannen maar tot 70 hoeven in plaats van 75.

Janine

Reactie voor op de website?

30.52. Ik heb een heel groot gezin en werk ook

Ik heb een heel groot gezin, nog 6 eigen kinderen thuis (en al 6 de deur uit) en daarnaast nog 3 pleegkinderen en enkele dagen per week een kleindochter om op te passen. Officieel moet ik dan zeggen dat ik niet werk. Hoe moet ik dan alle werzaamheden met en rondom de kids, en het huishouden noemen? Lever ik geen positieve bijdrage aan de maatschappij?

Ik weet dat hierover al vaak gediscussieerd is, maar toch erger ik me elke keer weer als ik lees dat mensen zoals ik "niet werken", of "geen baan" hebben. Het enige verschil is dat we er niet voor betaald krijgen.

Dit moest ik even kwijt, sorry.

Johanna

Reactie voor op de website?

30.53. Bescherming door vroege infecties?!

Op de site www.nu.nl kwam ik onder 'wetenschap' het volgende berichtje tegen: "Kinderopvang verkleint risico op leukemie". Wetenschappers denken dat vroege blootstelling aan infecties kinderen waarschijnlijk beschermt.

Marijtje

Reactie voor op de website?

30.54. Niet werken?!

Ik ben moeder van 4 kinderen, en heb ervoor gekozen om thuis te blijven omdat ik mijn kinderen zelf wil opvoeden; ik werk even hard als iemand die buitenshuis gaat werken en ben 's avonds ongetwijfeld even moe; maar ik word hier niet voor betaald. Ik vind het erg dat ik me dikwijls moet "verantwoorden" omdat ik gewoon thuis blijf; wie gaat er anders kuisen, koken, kinderen verzorgen en opvoeden,...........

Karin

Reactie voor op de website?

30.55. Rondkomen van één inkomen, hoe?

Hoi Karin,

het eerste wat ik bij thuisblijfmoeders altijd afvraag is hoe dat toch gaat in zo'n kinderrijk gezin met maar één inkomen. Mag ik je vragen of jij gewoon geluk hebt gehad een rijke vent te vinden of is het een constant gepas op de kleintjes (in financiële zin dan hè).

Zelf hebben wij geen groot uitgavenpatroon, vakantie was dit jaar bijvoorbeeld gewoon een midweekje Gelderland en kleding wordt gekocht in de uitverkoop, boodschappen bij de Lidl. Toch hebben wij twee inkomens nodig. Als ik die budgettips zie, vind ik een aantal wel nuttig maar het lijkt me ook veel stress geven om altijd zo op te moeten letten en te hopen dat de wasmachine niet aan vervanging toe is en zo.

Overigens waarschijnlijk ben je 's avonds meer moe dan ik na een werkdag. Overdag ben ik vooral 'geestelijk' bezig, een kantoorbaan. Rond vijf uur schakel ik om, eten koken en het hele avondritueel en dat is dan meer lichamelijk. Overigens ook als je werkt heb je een huishouden want helaas heb ik mijn kinderen nog niet kunnen leren dat ze geen kleding vuil mogen maken op de dagen dat mama werkt...

Amber

Reactie voor op de website?

30.56. Geen rijke vent

Ha ha, ik heb geen rijke vent gekozen (al zou dat best wel handig zijn, zo af en toe), maar we komen maandelijks toch toe met het salaris van mijn man; hij is meestergast/arbeider. Wij gaan naar de Aldi (België), onze kinderen gaan altijd goed gekleed (mooie dingen hoeven heus niet duur te zijn), ze hebben veel speelgoed, we maken regelmatig uitstapjes, kortom: ze komen niets te kort.

Wij hebben natuurlijk geen hypotheek af te betalen (wat de meeste tweeverdieners natuurlijk wel hebben), we huren een woning maar daar zijn we best tevreden mee; de aandacht die ik aan mijn kinderen kan geven door thuis te blijven en de liefde en vriendschap die ik daarvoor terug krijg van mijn 4 kinderen zou ik met geen enkele goedbetaalde baan willen ruilen!! We zijn gelukkig met wat we hebben, nee, voor ons geen dure reizen, 2 auto's, hypotheek,... maar gewoon een gelukkig gezin.

De ene maand gaat het financieel natuurlijk beter dan de andere, maar klagen doen we niet.

Groetjes, Karin

Vraagje: zou jij ook willen thuisblijven mocht het financieel lukken? Gewoon nieuwsgierig.

Reactie voor op de website?

30.57. Nee, ook bij een rijke vent niet thuisblijven

Hoi Karin,

leuk dat je het vraagt. Nee, ik denk niet dat ik thuis zou blijven bij de kinderen als ik me dat financieel kon veroorloven, want eigenlijk zou dat misschien inderdaad best kunnen als ik zou willen. Mijn man verdient zo'n 1000 euro per maand waar hier in Nederland (zo te lezen woon jij in België) al zo'n 400 euro van opgaat aan kinderopvang (voor twee dagen). En inderdaad hebben we een hypotheek dus extra maandlasten. Dus als we het huis zouden verkopen en een goedkoop huurhuis zouden nemen zou het waarschijnlijk best gaan.

Maar ik ben niet zo'n gezellige moeder als ik hele weken thuis ben (heb ik onder andere gemerkt tijdens mijn zwangerschapsverloven). Was altijd blij dat ik 12 weken na de geboorte weer aan de slag mocht. Wat ik het vervelendste vind aan de hele week thuis zijn is het feit dat die kleintjes constant een beroep op je doen. Voor een paar dagen gaat dat goed maar na twee weken begin ik er gek van te worden. Ik ben dus gewoon niet voor fulltime zorgen in de wieg gelegd, gelukkig kan mijn man wel heel goed 'moederen'.

Ik vind het dus ook ontzettend knap van tbm's dat ze wel tegen dat aandachtopeisende gedrag van sommige kinderen kunnen. Dus vraagje aan jouw terug. Hoe doe je dat en waar haal je je waardering uit, misschien leer ik er nog iets van

Amber

Reactie voor op de website?

30.58. Nee, ook bij een rijke vent niet thuisblijven

Hoi Karin,

leuk dat je het vraagt. Nee, ik denk niet dat ik thuis zou blijven bij de kinderen als ik me dat financieel kon veroorloven, want eigenlijk zou dat misschien inderdaad best kunnen als ik zou willen. Mijn man verdient zo'n 1000 euro per maand waar hier in Nederland (zo te lezen woon jij in België) al zo'n 400 euro van opgaat aan kinderopvang (voor twee dagen). En inderdaad hebben we een hypotheek dus extra maandlasten. Dus als we het huis zouden verkopen en een goedkoop huurhuis zouden nemen zou het waarschijnlijk best gaan.

Maar ik ben niet zo'n gezellige moeder als ik hele weken thuis ben (heb ik onder andere gemerkt tijdens mijn zwangerschapsverloven). Was altijd blij dat ik 12 weken na de geboorte weer aan de slag mocht. Wat ik het vervelendste vind aan de hele week thuis zijn is het feit dat die kleintjes constant een beroep op je doen. Voor een paar dagen gaat dat goed maar na twee weken begin ik er gek van te worden. Ik ben dus gewoon niet voor fulltime zorgen in de wieg gelegd, gelukkig kan mijn man wel heel goed 'moederen'.

Ik vind het dus ook ontzettend knap van tbm's dat ze wel tegen dat aandachtopeisende gedrag van sommige kinderen kunnen. Dus vraagje aan jou terug. Hoe doe je dat en waar haal je je waardering uit, misschien leer ik er nog iets van.

Amber

Reactie voor op de website?

30.59. Ook geen rijke vent!!

Hallo,

Ook ik heb geen rijke vent en werk op dit moment nog 12 uur/week, wij hebben 4 kinderen waarvan er 3 op basisschool zitten. Ik heb het geluk dat mijn moeder op de kleinste pas als ik werk en ik ben in de gelukkige positie dat ik mijn uren zelf mag indelen onder schooltijd dus....

Wat ik even kwijt wil, is dat en ik weet niet precies de bedragen maar de kinderbijslag in België is veel hoger dan hier in Nederland. Ik heb al eens met mijn schoonzus vergeleken, die woont nl in België en het bedrag dat zij krijgt voor 3 kids per maand is net zoveel als wij krijgen per kwartaal. Ook dit maakt natuurlijk best wat in het inkomsten patroon!!

Verder heb ik altijd de indruk gehad dat opvang in België gewoon veel beter geregeld wordt dan hier. Wij wonen wel in Zeeuws-Vlaanderen en dat is nu niet de streek waar alles goed geregeld is wat opvangmogelijkheden. Bijv de scholen bij ons in het dorp hebben geen vóór- en naschoolse opvang mogelijkheden. Wat op veel plaatsen wel gewoon is.

Groetjes B

Reactie voor op de website?

30.60. Op het ritme van de kinderen

Hallo Amber,

Ja, hoe doe ik dat; constant moederen? Mijn kinderen zijn: bijna 6, 4, 5, 3 en bijna 16 maand. Ze kunnen eigenlijk heel mooi samen spelen (behalve soms de jongste dan) en terwijl ze dat doen kan ik stofzuigen, afwassen, de was insteken,... Als ze zich beginnen te vervelen, moet ik ingrijpen want anders vliegen ze elkaar in de haren; dan lees ik een boekje voor, gaan we samen kleuren, spelen we met de auto's of de boerderij, reken en schrijf ik met de oudste 2,...

Na de middag gaat onze jongste naar bed voor een uurtje of 2: dan kijken de 3 oudste naar een film (kan ik me ook eens ontspannen) of spelen ze met de race-baan (dit kan niet als de jongste beneden is, want dan breekt hij ze constant af!) of spelen ze gewoon samen of elk apart.

Ze hebben veel aandacht nodig, en die krijgen ze ook, maar als ze alle 4 door mekaar beginnen te "kwebbelen" vraag ik ook wel eens om me eventjes gerust te laten, en de kinderen begrijpen dit. Het voelt niet als een sleur aan, elke dag verzin ik wel iets anders; uitstap, gezellig thuis, vriendjes uitnodigen,... Mijn waardering haal ik uit kleine dingen: 1 van de kinderen die zegt "mama, ik zie u graag!" of de kinderen die willen helpen met het avondeten omdat ze weten dat ik dan ook wel moe begin te worden, ik zie gewoon dat ze gelukkig zijn; dat is genoeg voor mij.

Iedere mama beslist voor zich waar ze zich het beste mee voelt, en voor mij is dat fulltime voor de kinderen zorgen: dat is al een baan op zich!! Ik snap echt niet hoe werkende moeders dat doen; werken, poetsen, met de kinderen bezig zijn, boodschappen doen,... Dit moet volgens mij toch complete chaos zijn, of vergis ik mij?

Groetjes, Karin

Reactie voor op de website?

30.61. Thuisblijfmoeders

Ten eerste ben ik thuisblijfmoeder, omdat ik vroeger altijd graag moeder en huisvrouw wilde worden. Nu de kinderen wat ouder zijn en wij het financieel goed hebben, vind ik het niet nodig om te gaan werken.

Ik vind het schofterig hoe weinig herintredende vrouwen betaald krijgen. Als je werkt, moet je ook zorgen dat je er representatief uitziet. Je hebt minder tijd om inkopen te doen en koopt dan gauw iets duurder. En omdat je het ruimer hebt, ga je ook meer uitgeven. Als je niet werkt, krijg je ook belastingvoordeel. Het zou mij financieel niets opleveren. Ik hoor mensen al denken, contacten, aan je zelf werken. Ik heb een hond en als ik de deur uitstap, heb ik binnen vijf minuten contact. En aan mijzelf werken doe ik ook, want ik heb genoeg tijd om een paar keer in de week te sporten en dan ontmoet je ook allerlei mensen. Mijn ouders zijn op leeftijd en die kan ik ook een paar keer in de week bezoeken en helpen. Het woord vervelen komt niet in mijn woordenboek voor.

Marie

Reactie voor op de website?

30.62. Niet werken?

Hallo,

Officieel werk ik niet, maar met vier kids (tussen de 2 en 6), waaronder twee gehandicapte pleegkinderen, vind ik dat ik een fulltime job heb. Ik zou er niet aan moeten denken dat ik ook nog buitenshuis zou gaan werken, ik zou alle kinderen absoluut niet genoeg aandacht, zorg, liefde, begeleiding kunnen geven. 's Avonds denk ik wel eens: heb ik ze vandaag nou allemaal genoeg aandacht gegeven? Laat staan dat ik een paar uur op een dag weg zou zijn. Nee, ik weet zeker dat mijn kids later blij zullen zijn dat ik altijd thuis was.

Natuurlijk heb je het financieel dan wat minder, maar ze zijn bij mij net zo tevreden met een auto of pop van de snuffelmarkt als met een nieuwe. En als we een zak kleren van iemand krijgen is het altijd feest.

Anne

Reactie voor op de website?

30.63. Hoi greta

Hoezo zijn gehuwden die samen werken gelukkiger? Ik ben nu 9 jaar getrouwd en ik werk niet. Maar gelukkig zijn we zeker, doordat we tevreden zijn met wat we hebben,doordat we op elkaar zijn ingespeeld, doordat we de tijd hebben om er voor elkaar te zijn. Doordat we niet kijken wat een ander heeft en wij dan ook zonodig moeten hebben. Natuurlijk is het wel nu en dan dubbeltjes omdraaien, maar daarmee leren we onze kinderen ook meteen dat niet alles zomaar aan komt waaien en dat niet alles kan zoals zij het willen. En ik merk aan onze kinderen niet dat ze ongelukkig zijn en we zijn het zelf ook niet.

Zijn gehuwden die beiden werken gelukkiger? Hoeveel huwelijken stranden er doordat beide partners werken, elkaar amper zien, elkaar amper spreken waardoor ze uit elkaar groeien? Omdat ze elkaar niet meer begrijpen.

Ik werk niet, mijn man wel. We hebben het niet slecht, maar ook zeker niet breed én we zijn heeeeeel gelukkig met elkaar.

Jet

Reactie voor op de website?

30.64. Re: hup aan het werk dames.

ik vind het bizar dat er hier iemand pretendeert te weten hoe het zou moeten. Het huwelijksgeluk hangt af van of de vrouw al of niet een baan buitenshuis heeft. Wat een raar standpunt. Misschien zit jouw huwelijk zo in elkaar. Maar probeer eens niet het plaatje voor een ander in te kleuren. Iedereen moet zelf weten of ze erbij werken, full of part time. Emancipatie is er toch, prachtig dat betekent dat men vrij is om bepaalde beslissingen te nemen.

Ik ben thuis en we hebben het krap, nou en. Ik verzorg de kinderen en ben verder facilitair manager, namelijk huisvrouw, en trots daarop. Mijn man vindt het prima en mijn huwelijk is na 18 jaar nog steeds piekfijn. Misschien omdat wij kunnen lachen en ons niets laten voorschrijven door de bekrompen geesten van anderen.

Angelique

Reactie voor op de website?

30.65. Werkende mamma's, neem een hond !

Aan de werkende moeders,

Ach wat zijn ze gelukkig! Het klinkt allemaal zo goed, emancipatie, jezelf ontwikkelen, kinderen van werkende moeders zijn gelukkiger? Allemaal om jullie geweten mee te sussen!

Dit geldt niet voor de werkende moeders die moeten werken door hun situatie! Ik heb een heerlijke jeugd gehad met een moeder die lekker thuis was en betrokken met school etc. Deze keuze hebben wij bewust nu ook gemaakt.

Ik ben thuis voor onze kinderen, help mee op school en ben betrokken met alles, school e.d. overal ben ik te vinden. En de kinderen vinden het zalig !

Ik heb de kinderen van die 'gelukkige' werkende moeders telkens bij mij over de vloer omdat deze kinderen zoeken naar wat huiselijkheid.

Neem toch een hond dames !!! Dan kunnen jullie heerlijk jezelf ontwikkelen en carrière maken.

M.

Reactie voor op de website?

30.66. Re: werkende mama's en hond

Neem alsjeblieft geen hond als je werkt. Dat kan je een hond niet aandoen. Een hond is een roedeldier en is gewend in een groep te leven. Niet in eenzame opsluiting alleen thuis.

Marie

Reactie voor op de website?

30.67. Re: werkende mama's neem een hond?

Waaaaat een hond in plaats van kinderen? Dit meen je niet! En trouwens, een hond moet je wel uitlaten, daar hebben ze dan toch ook geen tijd voor! Je had beter voor een een kat, rat, muis, konijn, kanariepietje, ed kunnen kiezen. Daar had je natuurlijk even niet aan gedacht! Ook zoveel leuker dan kinderen en je hebt er weinig omkijken na. Af en toe het hok verschonen en een keer per dag eten en klaar is het vrouwtje. Wat een vergelijking zeg! Ik ben blij dat mijn kinderen NIET bij jou over de vloer komen gezien jou uitspraken over dit onderwerp!!!

J

Reactie voor op de website?

30.68. Werkende mama's neem een hond?

Gut het is weer zo ver, zo'n overtuigde thuisblijfmoeder die ervan overtuigd is dat haar manier de enige ware is. Kom op zeg, dit is een vrij land waarin moeders keuzevrijheid hebben. Laten we daar nou eens blij om zijn en een ieder in zijn waarde laten.

Ik vind mijn situatie ideaal, een ander moet er niet aan denken, so what? Wij werken allebei 32 uur. Onze kinderen gaan 2 dagen per week naar de NSO (waar ze het geweldig naar de zin hebben) en verder zijn ze thuis bij papa of mama. Ik vind het zelf belangrijk om economisch zelfstandig te zijn, je weet nooit wat er gebeurd, mijn man zou morgen kunnen besluiten dat een andere vrouw toch leuker is (dit betekent overigens niet dat ik hem niet vertrouw), hij zou arbeidsongeschikt kunnen worden, of nog erger, overlijden (kan andersom natuurlijk ook gebeuren). Dat is de reden dat wij voor deze constructie hebben gekozen, de een vindt dat egoïstisch, de ander verstandig.

Gelukkig hoef ik alleen verantwoording af te leggen aan mijn gezin en mezelf. Kom op dames, jouw leven, jouw keuze en laat anderen lekker kletsen, niemand heeft een kant en klaar recept voor een gelukkig gezin.

F.

Reactie voor op de website?

30.69. De balans werk/thuis: voor iedereen anders

Pffff... wat een gekat en gekijf weer. De thuisblijfmoeder tegen de werkende moeder, de werkende moeder tegen de thuisblijfmoeder, groot-gezin-moeder tegen de klein-gezin-moeder, en de klein-gezin-moeder tegen de groot-gezin-moeder. En ieder denkt het het beste te weten, ieder heeft een mening over het ideale plaatje en als ik dit zo lees, vindt ieder ook dat een ander ook zou moeten voldoen aan dat ideale plaatje.

Moeders, moeders toch! Natuurlijk weet je zelf het beste wat goed is voor jou en je gezin! Natuurlijk weet je zelf het beste waar voor jou de balans ligt tussen werken en thuis zijn! En dat vindt iedere moeder: en gelijk heeft ze!

Gelijk heeft ze? Maar als ik werk/thuis blijf en zij thuisblijft/werkt, dan.... Tja, dan zegt dat nog niet zoveel over hoe een ander dat ervaart toch? Voor iedereen ligt tenslotte de balans anders tussen werken en thuis blijven. De een voelt zich een stuk prettiger als ze zich volledig kan richten op de kinderen en kiest ervoor om thuis te blijven, prima toch? En de ander vliegt tegen de muren op als ze thuis zou blijven en kiest er dus voor om te gaan werken, prima toch?

Als het goed is maken ouders (ja, dus ook vaders!) de keuze die het beste bij de eigen situatie past en waar ieder zich het meest prettig bij voelt. En of dat nou is dat een van beide ouders thuis blijft, dat een van beiden of allebei parttime werken of dat beide ouders fulltime werken, of welke andere optie dan ook: het is de keuze die het best bij hen past en die hen het meest gelukkig maakt. En ik kan je wel vertellen: gelukkige ouders hebben veel meer plezier met hun kinderen!

Dus lieve moeders en lieve vaders: welke keus je ook maakt: Petje af: jij durft te staan voor wat jou en je gezin het beste ligt! En daarvoor verdien je alle respect, niet alleen van de ouders die dezelfde keus hebben gemaakt, maar ook van de ouders die een andere keus gemaakt hebben!

En voor die ouder, die om welke reden dan ook, niet geheel vrijwillig de keuze heeft kunnen maken: nog meer respect, want het zal wellicht moeilijker zijn om dan de juiste balans te behouden en je toch gelukkig te voelen.

Ingrid

ps: bij andere items heb je wellicht al kunnen lezen hoe wij ons leven hebben ingericht. En de balans hebben gevonden die het beste bij ons gezin past. Maar terwille van de discussie vertel ik het hier even niet! Dus eh: raden maar (of speuren maar!)

Reactie voor op de website?

30.70. Re: J

Denk dat je het een beetje verkeerd begrepen hebt. Ik vind dat geen één kind naar de opvang moet! Als je kinderen neemt (hoeveel maakt niet uit) vind ik dat je ervoor ze moet zijn.

Tegenwoordig willen de moeders van alles, carrière, jezelf ontwikkelingen etc. maar ook het moederschap! De kinderen gaan dan naar de opvang. Dan vraag ik mij weleens af, waarom nemen deze mensen nou kinderen? Dus ik doe een uitspraak op deze site: Dames, neem toch een hond!

Dat was trouwens niet letterlijk bedoeld dat was bedoeld om iets duidelijk te maken. Een hond aanschaffen is natuurlijk ook zielig!

Reactie voor op de website?

30.71. Aan M: neem een hond.

Beste M, jouw advies wordt al door vele dames en heren zonder kinderen opgevolgd. In het boek "Geen kinderen, geen bezwaar" valt te lezen dat steeds meer vrouwen en mannen om uiteenlopende redenen tot de conclusie komen dat ze beter geen kinderen kunnen krijgen of nemen. Hun zorgbehoefte leven ze uit op huisdieren, tuinieren of neefjes en nichtjes te logeren krijgen.

De vraag is of we die tweedeling willen. -Zorgende thuisblijfmoeders, met alle kwetsbaarheid van dien. Geen recht op zelfstandig pensioen, nabestaandenuitkering (wel eens nagegaan of het nabestaandenpensioen van je man op risicobasis is? Zoja, dan krijg je na zijn uitdiensttreding, indien hij overlijdt, nul kommma njetta), een gat in het cv, met weinig kans op herintreden. En als je in de schuldsanering of in de bijstand komt (en dat risico is groter als je tbm bent), moet je gewoon gaan werken, ongeacht je principes. Zoniet, word je uit de uitkering gegooid of uit de schuldsanering.Afgezien van de nadelige gevolgen voor je kinderen als je in de bijstand zit, steeds moeten bedelen om tegemoetkomingen en kwijtscheldingen.

- Anderszijds: kinderloze werkenden, al dan niet met carriere (vele bewust kinderloze vrouwen bleken geen carrieremakers te zijn, maar wel een vrij beroep te hebben, journaliste, kunstenares, of veel te reizen, wat moeilijk met kinderen te combineren is). Deze mensen kiezen dus voor reizen, logeerpartijen met neefjes en nichtjes, tuinieren. Of inderdaad die hond.

Willen we echt die tweedeling? Ik niet, ik heb meer respect voor mensen die een combinatie nastreven.

Mensen, probeer toch eens wat verder te kijken dan je neus lang is en meer respect voor een ander te hebben.

Reactie voor op de website?

30.72. Re: M

De grootste reden om te werken is nog altijd het gegeven dat voor een dak boven je hoofd en eten op je bord geld dus betaald werk nodig is. Dat is juist extra belangrijk als je voor het moederschap kiest. Bij mij ben je met gemuts over carriere en ontwikkelingsdrang behoorlijk aan het verkeerde adres.

Ik een hond nemen M?, terwijl jij en je koters gebruik maken van allerlei voorzieningen waar andere moeders en ik belasting voor betalen? En dan heb ik het niet eens over het belastingvoordeel die sommige gezinnen hebben.

O ja, en ook ik doe mijn deel aan schoolactiviteiten en vrijwilligerswerk. Op mijn vrije dag komen er ook bij mij kinderen over de vloer.

Reactie voor op de website?

30.73. Re: balans werk/thuis

Wat mij opvalt dat er steeds over de ouders gesproken worden. De ouders bepalen het balans! En de behoefte van de kinderen dan. Hebben de kinderen geen recht op een huiselijk gezin met ouders die betrokken zijn met hun leventje.

De kinderen hebben geen stem hierin, zij zijn afhankelijk hoe hun ouders deze balans gaan bepalen.

Het klinkt allemaal zo mooi, balans bepalen ! Waarom moeten vrouwen nu zoveel, wordt dit soms van ze verwacht tegenwoordig? Ze willen carrière, zichzelf ontwikkelen maar ook nog het moederschap!

Reactie voor op de website?

30.74. Kinderen krijg je!

Ik reageer op een anonieme reactie. Deze persoon heeft het steeds over kinderen nemen en daar erger ik mij rot aan. Kinderen neem je niet, die krijg je. Sommige mensen krijgen makkelijk kinderen en praten al gauw over kinderen nemen. Een hond neem je, voor zijn hele verdere leven.

Marie

Reactie voor op de website?

30.75. Willen jullie vechten? Vecht dan met de beleidmakers!

Dames,

Waarom moet een discussie over geld verdienende moeders met moeders die thuis niet voor hun werk betaald krijgen steevast uitdraaien op een vijandig, gepolariseerd debat?

Ik begin hier met opzet niet over "thuisblijfmoeders" en "werkende moeders". Voor een baas werken is werk, voor de kinderen van een ander zorgen is werk and voor je eigen kinderen zorgen is eveneens werk. Het heeft allemaal zijn economische en sociale waarde.

Maar er is en blijft een feit dat de "werkende moeders" en beleidmakers consequent en gemakshalve over het hoofd blijven zien. Opvangvoorzieningen en de hele opleiding, inspectie, onderhoud van gebouwen en personeelskosten worden door de belastingbetaler zwaar gesubsidieerd. De meeste mensen zouden de ware kosten uit hun inkomen niet kunnen opbrengen. En bj die belastingbetalers horen toevallig ook hard werkende kostwinnergezinnen die niet alleen een inkomen opgeven en van die voorzieningen geen gebruik maken, maar ook nog eens door de fiscus in toenemende mate benadeeld worden.

Dames, kibbel hier samen niet over en toon eindelijk eens wat solidariteit en objectiviteit. Hadden jullie voorzaten het in de jaren 60 en 70 niet over vrije keus? Wat is daarmee gebeurd? Uit financiele nood je kinderen ergens afleveren lang voordat ze de toestand kunnen rationaliseren, met aanmoediging van de regering, lijkt hier helemaal niet op.

Annemieke

Reactie voor op de website?

30.76. Ouders in balans: in belang van kinderen

Beste... (?),

Wie zegt dat huiselijkheid en betrokkenheid van ouders bij hun kind, afhangt van de mate waarin de ouders werken of thuisblijven? Zijn thuisblijfouders meer betrokken bij hun kind? Kunnen werkende ouders hun kind minder huiselijkheid bieden? Ik denk dat dit niet per definitie het geval is. Ik denk dat echte betrokkenheid en huiselijkheid pas bereikt wordt als de ouders in balans zijn, zodat er tijd en ruimte is voor andere dan de eigen sores. Want hoe wil je nu oog en oor hebben voor je kind als je eigenlijk je aandacht en tijd voor jezelf nodig hebt, omdat je je niet gelukkig voelt met de huidige situatie?

Als je je als ouder niet geukkig voelt met de keuze die je gemaakt hebt, straal je dat (bewust of onbewust) uit naar je kinderen. Reken maar dat een kind het merkt als mama/papa heeft besloten thuis te blijven, maar zich hier eigenlijk niet geheel prettig bij voelt! En reken maar dat een kind zich niet fijn voelt als mama/papa gaat werken, maar liever thuis zou blijven! Kinderen voelen dat soort onrust haarfijn aan en reageren daar dus ook op, wat weer een bevestiging is voor de ouder: zie je wel, ik zou beter..... en of dat de rust, betrokkenheid en huiselijkheid nou tegemoet komt?

Natuurlijk hebben kinderen recht op betrokken ouders, ouders die zich oprecht interesseren in hun kind, die luisteren naar hun kind en zich iets aantrekken van wat het zegt en voelt. Dat hoort tenslotte bij het ouderschap! Net zoals het bieden van huiselijkheid, een veilige haven, eten en drinken en een bepaalde structuur. Kinderen hebben recht van spreken over de invulling van hun eigen leven, over de dingen die zij graag zouden willen en natuurlijk mogen ze hun mening hebben over de wijze waarop hun ouders de balans in hun leven hebben gezocht.

Maar laten we niet vergeten: kinderen overzien ook niet alles! En juist daarom maken ouders keuzes voor hun kinderen: we maken huisregels om het samen leven prettig te houden voor iedereen; we bepalen naar welke basisschool ze gaan; we bepalen voor ze wat voor avondeten er is, enzovoorts. Dat is prima, een kind kan tenslotte nog niet de verantwoordelijkheid dragen om al die beslissingen zelf te nemen.

En het nemen van beslissingen, daar speelt het eigen gevoel als ouder een grote rol in: wat vind ik als ouder belangrijk, waar sta ik voor, wat wil ik als ouder meegeven/overdragen aan mijn kind, waar zou mijn kind het meest bij zijn gebaat, en waar zou ik mezelf het meest prettig bij voelen?

Welke beslissing je als ouder ook neemt: als het goed is, is dat voor jou en je gezin de beste oplossing; daar waar iedereen het meeste profijt van heeft. En dat geldt voor zowel de huisregels, als de groentes die er op tafel komen; voor de basisschool waar het kind naar toe gaat, als de keuze van de ouders om al dan niet te werken en hoe dat dan te verdelen.

Als het goed is, voel je je als ouder over een goed overwogen beslissing, waar je zelf achter staat en die volgens jou het beste is voor jou en je kind, ook het meest tevreden en gelukkig. En dat gevoel breng je uiteraard (bewust of onbewust) ook over op je kind. Ik denk dat juist dat de betrokkenheid, huiselijkheid en rust een stuk meer ten goede komt...

Daarom ook: ouders: doe wat het best bij jou, je kind en de situatie past.. laat je niet op stang jagen door 'wat de norm is'. Ga je eigen gevoel achterna en geniet van je kind op een wijze die het best bij jullie past! Op die manier ben je een betrokken ouder, met oog en oor voor de wensen en behoeftes van je kind, maar ook voor die van jezelf. En volgens mij is iedereen daar het meest bij gebaat.

Groetjes van Ingrid

Reactie voor op de website?

30.77. Wel of niet aan het werk

Ach ja Ingrid je hebt helemaal gelijk. Waar hebben we het eingelijk over. Inderdaad iedereen moet dit toch voor zichzelf weten. Dat gekibbel tussen wel en niet werkenden moet maar eens afgelopen zijn!

Jessica

Reactie voor op de website?

30.78. re: werkende mama's/neem een hond

Ik denk dat elke situatie/keuze zowel voor- als nadelen heeft en het heeft dan ook geen nut zo op elkaar af te geven.

Zelf werk ik normaal gezien parttime maar heb er, hopelijk tijdelijk, wat extra banen bij om financiël weer op de rails te komen na een tijdje tegenslag. We hebben geen groot gezin, slechts 1 kind dat op de basisschool zit. Zelfs nu, met 4 banen, heb ik nog tijd genoeg om met ons kind bezig te zijn na schooltijd en regelmatig op school te helpen.

Mijn partner werkt fulltime maar is zeker niet te beroerd om wat in het huishouden te doen als ik aan het werk ben en ons kind doet ook wel eens kleine karweitjes zoals de afwas.

Nejada

Reactie voor op de website?

30.79. reactie op hup aan het werk

Hallo.
Ik ben een moeder van 3 kinderen 5,8 en 12. Ik werk 33 uur in de week als leidinggevende in een grote kapsalon met 15 kapsters. Aan de ene kant ben ik het eens dat, als het mogenlijk is, een moeder gewoon moet gaan werken,net zoals de man. Maar af en toe bekruipt me het gevoel, dat ik een betere moeder zou zijn als ik gewoon lekker thuis bij de kids zou zijn. Hoewel ik de werkuren perfect kan combineren met mijn werk.
Ma. 9:00-14:00/do.9:00-14:00/vrij.9:00-21:00 en zat,8:00- 16:30. De ene vrijdag haalt mijn schoonmoeder de 2 kleinsten op na school (de oudste komt zelf) en de andere is mijn man s'middags vrij en zaterdags ook. Voor de meeste moeders is dit een ideale situatie, maar ik kan er niets aan doen en soms denk ik "Ik neem ontslag en ga me helemaal inzetten voor mijn gezin".

Mijn man vind het egoistisch als ik zou stoppen met werken omdat hij vindt dat doordat ik werk, wij als gezin het echt lekker hebben, financieel.(twee auto's, vakanties, sportschooltjes, enz.) Dat ben ik natuurlijk met hem eens, maar soms twijfel ik wat belangrijker is voor het gezin, geld of een moeder die er altijd is.

Eline.

Reactie voor op de website?

30.80. Ik mis mijn werk

Hallo mama's,

Ik ben een mama van 4 kinderen; een zoon van 9, dochter van 8, zoon van 2 en dochter van 1. Na de geboorte van mijn zoon van 2 heb ik loopbaanonderbreking genomen. Maar ik moet eerlijk toegeven; wat mis ik mijn werk. Ik ben ruim 2 jaar thuis en het zal nog enige tijd duren. Mijn kindjes moeten allen op school zitten. Dat is een keuze van mijn man en mezelf. Ik sta ten volle achter deze keuze. Maar nooit meer werken... dat kan ik mij toch niet voorstellen.

Ik ben ontzettend graag bezig met mijn kinderen, maar als ik werk (halftijds), laat ik het huishouden even opzij en dan geniet ik van alles wat er rond mij gebeurt. Werk is dus voor mij ontspanning. Nu ik moet er wel bijzeggen dat wij eenmaal de kinderen naar school gaan, onze kinderen altijd kunnen opvangen na school, op woensdag, in het weekend en tijdens vakanties.

Mijn man werkt binnen het systeem van onderwijs. Hij heeft nog een prive praktijk in bijberoep, maar dan zijn onze uren perfect op elkaar afgestemd. Ik bewonder alle mama's die dag in dag uit thuis voor hun kinderen zorgen. Ik ben hier heel eerlijk, ik zie mijn kinderen ontzettend graag, maar het doet mij deugd van ook nog eens iets buiten mijn huishouden te kunnen doen.

Lizl

Reactie voor op de website?

30.81. Aan Lizl

Je zou eventueel in de avonduren wat kunnen gaan werken, al is het een avond in de week. Ben je er toch eens uit. Of werken als de kinderen naar de peuterspeelzaal gaan.

Of...
Het er eens met je man over hebben dat thuis blijven ook niet alles is, en zien of er een heroverweging moet komen en een aanpassing van de afspraken. Uiteindelijk gaat het erom dat iedereen in het gezin gelukkig is.

pukkie

Reactie voor op de website?

30.82. @Greta

Hoi Greta en alle andere,

Ik ben gezond, kan het aan en we zouden het financieel heel goed kunnen gebruiken en toch ben ik lekker bij mijn kinderen thuis (3 en de 4de is op komst). Gewoon omdat ik dat wil en dit mijn keus is!

So... Shoot me! Het kan me echt helemaal niets schelen wat anderen daarvan denken en dat is echt bevrijdend, moeten jullie ook eens proberen, gewoon denken, wat kan mij het schelen, dit is onze keus!

Mijn man vindt het heerlijk dat ik het thuis regel, hij heeft een zware baan en is ook dol op onze kids.

Ik laat me niet gek maken door al het moeten in deze maatschappij! En als je wel wilt/moet werken, idem... laat je niet gek maken! We zijn allemaal anders, gelukkig en niemand is als jij!

Groetjes Thea

Reactie voor op de website?

30.83. En als ze ouder worden....

Hoi allemaal,

ik heb met veel interesse al de reacties hierboven gelezen... Ik ben een werkende moeder van 5 zonen, inmiddels 17-13-11-8-7 jaar oud, en heb altijd een baan buitenshuis gehad. Toen de jongens klein waren had ik een lieve oppas in huis, ideaal! Maar vanaf de jongste 4 is, gaan de basisschoolkinderen naar de NSO, de andere zijn dan dus alleen thuis.

Vroeger werkte ik voornamelijk omdat ik dat leuk vond, maar ik kan nu echt niet meer rondkomen van 1 salaris!!! Sterker nog, ik kom elke maand tekort! Wij leven heel normaal, geen hoge hypotheek, wel elke dag een warme maaltijd etc. de jongens zitten op 1 sport en hebben voldoende kleding... Maar alles is zo duur! Zeker nu er 3 op de middelbare school zitten, en de oudste volgend jaar, na zijn gymnasiumexamen gaat studeren... Kan nu al tegen de kosten opzien!!! Het ziet er naar uit dat er de komende jaren nog meer gaan studeren, dus de kosten worden voorlopig alleen maar hoger!

Inmiddels volg ik zelf een opleiding en werk 3 dagen in de week, dat moet waarschijnlijk de komende jaren alleen maar meer worden om rond te kunnen komen. Zijn er meer moeders/ouders met inmiddels oudere kinderen die mij tips kunnen geven om financieel te overleven??? Wij hebben het voor de belastingdienst niet slecht, maar netto moeten wij van 1500 euro per maand eten/ kleding/ kadoos/ sparen/ vakantie etc. Dat is in mijn ogen niet veel voor 7 personen, waarvan de jongens flinke eters, stoere stoeiers, geliefd bij vrienden zijn, waardoor er ook nogal eens wat etende aanloop is!!! Dat is erg leuk uiteraard, maar de spaarpot is leeg en mijn portemonnee vaak ook! Ik zit niet te wachten op gevit, maar sta erg open voor ervaringen van ouders met inmiddels oudere jeugd!!!!

groet Erna

Reactie voor op de website?

30.84. Kostganger

Erna,

Voor mij zijn de tropenjaren voorbij en mijn situatie is waarschijnlijk anders geweest omdat ik in Londen woon. Hoe dan ook, hieraan heb je misschien toch wat. Als er eentje gaat studeren en niet meer thuis woont dan staat er in de meeste gevallen een kamer leeg. Daarin heb ik af en toe studenten van een nabije talenschool gehuisvestiged. Velen bleven maar een maand of zo, maar een Chinees bleef bijna 5 maanden lang. Ik begrijp dat de vraag naar Nederlandse lessen niet zo groot is, maar een ander soort kostganger zou toch een oplossing kunnen zijn. Zo dek je op zijn minst de extra kosten van je eigen studerende kind en je houdt er nog wat aan over ook.

Wat er hier ook is is een agentuur voor werkende mensen die alleen door de week een kamer in de stad nodig hebben, maar in het weekend naar huis gaan. Misschien ook de moeite van het overwegen waard?

Annemieke

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Hup, aan het werk dames

  1. Niet altijd te combineren
  2. Aan het werk?
  3. Hup dames, aan het werk!
  4. Tot hulp zijn
  5. Bezuinigingen..... voor welke prijs?
  6. Al het werk verdelen
  7. Werken, ja hoor dat kan
  8. Hup aan het werk dames
  9. Werken is werken, onbetaald of betaald maakt niet uit!
  10. Luxepaard
  11. Voor Greta
  12. Mijn man is juist blij
  13. Greta en hup aan het werk
  14. Eens met Greta
  15. Gooi ankers uit in de maatschappij
  16. Greta toch!
  17. Voor Greta
  18. Voor Mary
  19. Voor Amber
  20. Mijn bijdrage
  21. Wel of niet werken
  22. Wanneer loont werken
  23. Voor Mary
  24. Voor Evelien
  25. Voor Mary
  26. Afhankelijk?
  27. Werken of niet
  28. Werken of niet (belasting)
  29. Werken of niet (belasting)
  30. Je moet je zeker niet schamen
  31. reactie op yvette\'s verhaal
  32. Voor Yvette & Sammy
  33. Voor mij is een carriere niets
  34. Denk aan de kinderen na de scheiding
  35. Judith
  36. Waar zijn we mee bezig?
  37. Emancipatie?
  38. Samenwerken in plaats van tegenwerken
  39. Samen werken
  40. Respect voor elkaars keuzes?
  41. Af en toe werken
  42. Samenwerken en oplossingen bedenken!
  43. Thuis voor de kinderen zorgen is zwaarder, maar verstandiger dan betaald werk verrichten buitenshuis
  44. Zo erg is het toch niet?
  45. Is dat zo?
  46. "Wijsheden"
  47. Reactie op "Wijsheden"
  48. Onderzoek
  49. Werkende moeders hebben blije kinderen; Grote gezinnen hebben het gemakkelijker.
  50. Tjonge tjonge
  51. Werken versus niet werken
  52. Ik heb een heel groot gezin en werk ook
  53. Bescherming door vroege infecties?!
  54. Niet werken?!
  55. Rondkomen van één inkomen, hoe?
  56. Geen rijke vent
  57. Nee, ook bij een rijke vent niet thuisblijven
  58. Nee, ook bij een rijke vent niet thuisblijven
  59. Ook geen rijke vent!!
  60. Op het ritme van de kinderen
  61. Thuisblijfmoeders
  62. Niet werken?
  63. Hoi greta
  64. Re: hup aan het werk dames.
  65. Werkende mamma\'s, neem een hond !
  66. Re: werkende mama\'s en hond
  67. Re: werkende mama\'s neem een hond?
  68. Werkende mama\'s neem een hond?
  69. De balans werk/thuis: voor iedereen anders
  70. Re: J
  71. Aan M: neem een hond.
  72. Re: M
  73. Re: balans werk/thuis
  74. Kinderen krijg je!
  75. Willen jullie vechten? Vecht dan met de beleidmakers!
  76. Ouders in balans: in belang van kinderen
  77. Wel of niet aan het werk
  78. re: werkende mama\'s/neem een hond
  79. reactie op hup aan het werk
  80. Ik mis mijn werk
  81. Aan Lizl
  82. @Greta
  83. En als ze ouder worden....
  84. Kostganger

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.