Groot Gezin
Thema pagina
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

76. Beschermen van je kinderen buiten de deur

In de column Boos! vertelt Sandra hoe kwetsbaar je kinderen eigenlijk buiten de deur zijn. Zo'n ervaring is de grote angst van iedereen.

Hoe gaat u hiermee om? De angst om je kinderen los te laten, de angst dat er iets met ze gebeurt, de angst dat je ze niet kunt beschermen.

Graag uw mening.

Reactie voor op de website?

76.1. Niet meer te vergelijken met vroeger

Het moet een verschrikkelijke ervaring voor Sandra zijn geweest, je kinderen in een ongeluk betrokken, maar ook nog het feit dat ze voor de daders blijkbaar als mens totaal niets waard zijn en zomaar achtergelaten worden. Maar het feit dat het illegale buitenlanders waren zal meegespeeld hebben, ze zullen bang zijn geweest.

Maar het wordt wel steeds bedreigender op deze manier. Ook die verdwijning van dat 13-jarige meisje laatst heeft me erg aangegrepen, het is toch niet te geloven waarom iemand zo'n kind iets zou willen aandoen en dat je je kinderen eigenlijk niet zomaar alleen uit school kunt laten komen in zo'n omgeving.

Hier gaan de schoolkinderen altijd in een groep fietsen en de school laat nooit kinderen uit andere dorpen alleen nablijven om die reden. Maar toch denk ik erover om de meisjes later niet naar deze school te sturen maar naar de afdeling in Leeuwarden want dat is een lang fietspad langs de grote weg, waar heel veel fietsers rijden, en naar deze school zijn het binnenwegen. Helaas zijn het ook vaak jongeren tegenover elkaar, ik hoorde van een vriendje van Anton dat hij in een dorpje door een groepje jongens was tegengehouden en een mes op zijn keel kreeg gezet, vreselijk toch voor zo'n jongen? Je wilt er eigenlijk niet aan, maar steeds vaker ervaar je dat je inderdaad heel voorzichtig moet zijn tegenwoordig, ook als ze willen uitgaan e.d. Het is niet meer te vergelijken met vroeger.

Antoinette

Reactie voor op de website?

76.2. Woedend

Eergisteren werd mijn dochter van veertien in elkaar geslagen.

Wanneer? Om 16.00u

Door wie? Door een viertal blanke blonde meiden van het dorp.

Waar? Op de markt op klaarlichte dag in een gewoon dorp in het zuiden van het land.

Waarom? Geen idee. Mijn dochter was alleen. De meiden begonnen in de bus te treiteren. Mijn dochter zei: hou je bek. Verder niet. Geen dreigende gebaren. Niets. Ze stapte uit. Die meiden ook. Toen is ze in elkaar geslagen. Geen eenvoudige klappen. Professionele kniestoten in het gezicht. Het bloed stroomde over haar gezicht. Toen ze naar de huisarts strompelde werd ze nog nagehoond.

Wie hadden het nog gezien? Twee mannen tussen de twintig en dertig: deden niets. Enkele voorbijgangers: niets. Niemand hielp haar. Alleen een vriendinnetje dat toevallig ook uit school kwam.

Mijn dochter: Mam, ik voel me zo eenzaam. De volgende keer slaan ze me dood. Ze durft nog niet met de bus. Die meisjes zitten er iedere dag in. Haar gezicht doet nog pijn. Er is gelukkig niets gebroken. Maar het laat haar voelen hoe kwetsbaar ze is.

Let op, beste lezer: hierbij zijn géén illegale buitenlanders of allochtonen of Marokkanen betrokken!!!!!!!!!!!!!!

Ik weet zeker, dat als het Marokkanen waren geweest, en het slachtoffer een 'eigen' meisje uit het dorp, dat men dan wel had ingegrepen, en dat de dader meteen gepakt zouden zijn geworden. De pakkans voor Nederlandse meisjes is nu eenmaal klein.

Het slachtoffer heeft een Marokkaanse vader. (Die overigens al meer dan 15 jaar Nederlander is, maar dat maakt in Nederland niets uit.) Zou dat er iets mee te maken hebben?

En die meisjes toonden geen berouw, geen schuld, niets. Mijn man durft niets te doen. Uit angst dat ze hem uiteindelijk tot dader maken. Mijn zoon houdt zich in. Ook als ze hem (met zijn middelblonde haar en bruine ogen) voor mislukte Turk uitmaken. Hoe lang houdt hij dat getreiter vol? Wie verdedigt zijn zusje als niemand anders het doet?

Mijn toekomstbeeld wordt hoe langer hoe somberder.

Hoe verder?

Anja

Reactie voor op de website?

76.3. Wat een verschrikkelijk verhaal

Lieve Anja

Wat een verschrikkelijk verhaal, wat moeten jullie je machteloos voelen. Doet de politie werkelijk niets????

Toen ik het over illegale Polen had was dat alleen om te verklaren waarom ze misschien weggevlucht waren, beslist niet om buitenlanders als gewelddadig te bestempelen.

Ik ben vroeger net als jouw dochter ook door een stel meiden zo behandeld, gewoon Nederlanders onder elkaar, omdat ik voor ze liep op de stoep en blijkbaar niet snel genoeg. Mijn vader is beroofd en in elkaar geslagen door een groepje marokkaanse jongeren, een kleine groep bekenden van de politie. Mijn broer is beroofd en in elkaar geslagen door een groepje Leidenaars. Geweld lijkt steeds gewoner te worden, iedereen doet het, meisjes, jongens, hoe komt dat toch? Waarom is dit niet te stoppen? Omdat de politie er niks aan lijkt te doen? Omdat de ouders zich er niet op laten aanspreken, het niet willen weten, of, wat waarschijnlijker is, jou of je man dan hetzelfde aandoen?

Hier wordt je heel triest van, ik wou dat ik de oplossing wist. In ieder geval heel veel sterkte allemaal.

Antoinette

Reactie voor op de website?

76.4. Illegale buitenlanders en foute Nederlanders

Ik wilde nog even het een en ander uitleggen omtrent de aanrijding van zoon en dochter. Alhoewel er (waarschijnlijk) Polen in de auto gereden hebben was het een Nederlander die de auto op zijn naam had staan, samen met nog 247 auto's. Hij moet voor 16 februari op het bureau komen om te vertellen wie in de auto reed maar kan dat waarschijnlijk niet eens. Dat de politie denkt dat er Polen in de auto gereden hebben is gebaseerd op ervaring. Polen zijn hier in West-Friesland een ware plaag. Ze zijn illegaal, ze drinken verschrikkelijk en ze rijden evengoed auto! Na ieder weekend staan er weer verhalen in het regionale blad met de aanrijdingen (bijna altijd zijn de daders gevlucht) of ze moeten van de dijk afgereden zijn. 2 jaar terug is er hier een jongen doodgereden door een Pool die vervolgens het land is uitgevlucht en nu misschien alweer terug is. In ieder geval heeft Polen geen uitleveringsverdrag met Nederland en hebben ze een soort vrijbrief om hier te doen en te laten wat ze willen. Ik heb zelf een Poolse schoonzuster die dit allemaal kan beamen! Zij voelt zich niet aangevallen als ik dit vertel want de feiten liggen er gewoon! In ieder geval ontloopt de Nederlander die al de auto's op zijn naam heeft staan zijn straf niet.

Sandra

Reactie voor op de website?

76.5. Mam, ik word hier helemaal niet geslagen?

Wij hebben een tijdje met onze kinderen in Assen gewoond.

In een wijk met voornamelijk jonge gezinnen. Tussen de huizen lag een speelgazon met daarin een zandbak. Reuze leuk voor de jongere kinderen.

Toen onze Vincent 4 jaar oud was, mocht hij van ons zelf, maar door ons gadegeslagen, naar en van de zandbak lopen. Dit ging tijden goed tot het moment dat grotere kinderen in de leeftijd van 10 tot 13 jaar kuilen van ongeveer anderhalve meter diep groeven.

In mijn ogen een gevaarlijke situatie. Omdat de peuters gewend waren om òf in de zandbak te springen òf zich vanaf het in zandbak geplaatste speeltoestel te laten vallen, betekende dit nu een val van ongeveer twee meter. Omdat de randen van de kuilen rechtstandig naar beneden liepen was er geen mogelijkheid om er als peuter zelf uit te komen.

Op het moment dat ik de groteren verzocht om rekening met hen te houden, werd ik voor gek versleten. De omstandige ouders, welke oorspronkelijk aardige "gedagzeggers" waren ontstaken in furie toen ik ze vroeg of zij wellicht wat invloed op hun kroost wilden uitoefenen om de kuilen veiliger te maken.

Tot zover, een vervelende situatie.

In de maanden erna kwamen onze kinderen regelmatig thuis met blauwe plekken, bloeduitstortingen en zelfs een blauw oog. Deze werden veroorzaakt door de "zandbakkinderen"

Natuurlijk heb ik geprobeerd om met ouders te praten. Op vriendelijke toon, als gezamelijk probleem, trachtte ik tot een oplossing te komen. Toen er geen verbetering optrad op een wat indringender toon.

Na een aantal maanden waarin zelfs de ouders niet meer groetten of je met de nek aankeken deed het zoveelste incident zich voor.

Ten einde raad heb ik een wijkagent gesproken. De wijkagent had al tal van klachten ontvangen over desbetreffende kinderen en ouders, zodat ook hij meermalen aan de deur was geweest. Echter de ouders waren niet vatbaar voor de problemen. De oudere kinderen hadden lak aan de wijkagent en waren uit op een confrontatie.

Tenslotte adviseerde de wijkagent ons om te verhuizen om in ieder geval onze kinderen niet de dupe te laten worden van het asociale gedrag van de medewijkbewoners.

Een aantal weken na onze verhuizing kwam Vincent, verhit van het voetballen, aan de achter deur om iets te drinken. Hij stelde giechelend zijn nieuwe vriendje voor en al drinkend zei hij verbaasd tegen zijn moeder....

    "Mam, ik word hier helemaal niet geslagen.
Ik krijg daar geen kippevel van!
En U?

Peter

Reactie voor op de website?

76.6. Volwassen kerel slaat kleuter

Hallo

Waar ik momenteel mee zit is het volgende: Gisteren kwam ik bij school om Bernadette (4) op te halen, ze was al uit en ik zag dat ze met een stuk papier naar een hond sloeg, niet lief en niet leuk dus zei ik "Laat dat!" Maar daarna zag ik dat de man die die hond had opeens een flinke pets tegen Bernadette's hoofd gaf.

Nou word ik niet gauw boos maar ik ben toch wel even flink tekeer gegaan tegen die kerel, zij moet van de hond afblijven, maar hij moet van mijn kind afblijven, die voed ik zelf wel op. Wat is nou erger, een kind dat een hond met een papiertje slaat of een volwassen kerel die een kleuter slaat. Verder heb ik nog wat onaardige woorden naar zijn hoofd geslingerd. Uiteindelijk was hij helemaal rood en stamelde wat excuses. Alle andere ouders stonden natuurlijk mee te genieten.

Maar achteraf moet ik er steeds aan denken dat laatst in de krant ook iets stond van een politie commissaris die vond dat de pedagogische oorvijg weer ingevoerd moest worden, en hier zijn het vooral de streng gereformeerden die het heel normaal schijnen te vinden om kinderen te slaan, wie zijn kinderen liefheeft kastijdt ze ofzo. Deze man deed het met zo'n gemak alsof hij het zijn volste recht vond.

O, ik word weer boos en als ik het ooit nog eens zie krijgt hij van mij een flinke hoek , OZO!!!!!!!!!!!

Groetjes Antoinette

Reactie voor op de website?

76.7. Wie zijn kinderen liefheeft kastijdt ze

Hallo Antoinette,

Wat een vreselijke ervaring, zo'n volwassen kerel die je kindje van 4 zomaar een flinke pets geeft. Wat walgelijk! Ook al zou Bernadette de hond met dat papiertje geslagen hebben, dan nog is dat absoluut geen enkel excuus voor die vent om haar te slaan in haar gezicht. Bovendien was je zelf al corrigerend opgetreden.

Of het die gereformeerde levensvisie is of niet, in dit land vinden we het niet gewoon dat een volwassene een klein kind in het gezicht slaat, het is ook bij de wet verboden. Ook al heeft een of andere commissaris dit punt een keertje aangezwengeld.

Misschien zou je alsnog aangifte moeten gaan doen, hoewel ik me ook kan voorstellen dat je dit achterwege laat vanwege alle extra sores die dat weer oplevert. Misschien zou je samen met een getuige dit moeten doen.

Je zou ook het schoolhoofd kunnen aanspreken, uiteindelijk is het bij school gebeurd. Het schoolhoofd zou die vent kunnen aanspreken.

Naast Bernadette is er waarschijnlijk nog een slachtoffer, het kind van die vent. Het is te hopen dat hij niet al te veel van zijn kind houdt...

Theo

Reactie voor op de website?

76.8. Slaan in Assen

Hallo Peter,

Ik kreeg kippenvel toen ik jouw bijdrage las. Wat afschuwelijk. Nu kan ik mij er zeker wat bij voorstellen. Ik woon in een klein dorp, waar uiteraard verschillende mensen wonen. Ik moet helaas zeggen, dat de manier waarop de verschillende kinderen met elkaar omgaan, niets te maken lijken te hebben met opleidings- of inkomensniveau. Ik kan mij er absoluut wat bij voorstellen, dat jullie verhuisd zijn. Wat een zaligheid toen jouw zoon thuiskwam met een vriendje waar hij zalig mee gespeeld had.

Groeten van Fenne

Reactie voor op de website?

76.9. Constante controle verblijfplaats kinderen

De laatste tijd, na alle verhalen in de krant en reportages op televisie, over aanrandingen, verkrachtingen en zelfs moord op jonge meisjes van nog geen tien jaar, ben ik erg bang geworden. Onze oudste is negen jaar,en mag alleen van school naar huis lopen. Als ze ook maar iets te laat is, word ik al zenuwachtig.

De hond uitlaten, dat liet ik haar altijd rustig doen, maar de laatste tijd durf ik haar niet meer alleen te laten gaan. Ik projecteer mijn angst op mijn kinderen, ze voelen het. Daardoor zijn ze erg argwanend naar anderen toe, en voelen zich niet meer erg veilig op straat.

Ook hebben ze (volgens mij) het gevoel dat ik ze constant op de huid zit, omdat ik precies wil weten waar ze zijn, en hoelaat ze terug komen. Mijn kinderen, en ik denk velen met hen, geloven echt in het goede van de mens, kunnen zich niet voorstellen dat er ook monsters rondlopen.

Eigenlijk geef ik de kinderen de indruk dat er buiten grote boze wolven zitten, en dat er niemand te vertrouwen is. Hoe doen jullie dat eigenlijk? Of is dat het lot van iedere ouder, altijd bang en bezorgd te zijn om je kind?

Madelin

Reactie voor op de website?

76.10. Ik weet het niet

Die constante angst voel ik ook. Heel lang dacht ik dat het voldoende was om de kinderen te leren mij steeds op de hoogte te houden waar ze precies waren. De laatste jaren heb ik het gevoel dat dat niet meer voldoende is.

Nu is het zo dat de kinderen onder de 10 niet meer zonder toezicht buiten spelen. Naar school worden ze gebracht en gehaald.

En ook dat blijkt niet voldoende, ook de kinderen boven de tien zijn niet veilig buiten. Ik kan hier geen antwoord op vinden. Ze gaan dan naar de middelbare school, ik kan ze toch niet eeuwig aan de tafelpoot vastbinden. De kinderen worden hierdoor behoorlijk beperkt, maar ik zie geen andere weg.

Hoe moet ik mijn kinderen vertrouwen in de buitenwereld meegeven, met steeds die angst op de achtergrond?

Nell

Reactie voor op de website?

76.11. Tip voor ouders van kleine buitenspelers

Hallo allemaal,

Ons één na jongste dochtertje (4) wil graag buiten in de buurt spelen. Wij wonen in een leuke buurt met veel steegjes en speelplaatsjes, maar wel erg onoverzichtelijk. Omdat ze geen klok kan kijken, en wij wel erg bezorgd zijn, vooral in deze tijd van kindjes die verdwijnen e.d., heb ik hier het volgende op gevonden. Bij de HEMA heb ik een parkeertimer gekocht, dit is een klein soort stopwatch die je kan instellen per 10 minuten. Ze zijn natuurlijk bedoeld voor de auto maar wij hebben hem altijd aan de jas van ons dochtertje bevestigd. Als ze gaat spelen stel ik de tijd in, nooit zo lang hoor, na 10 minuten of 20 minuten gaat hij af en dan moet ze thuis komen. Ze doet dit altijd trouw, en mag dan weer gaan nadat ik hem opnieuw heb ingesteld. Zo voorkom je dat er een te lange tijd is verstreken als ze zich niet komt melden. Mocht er eens iets gebeuren, waar je natuurlijk niet aan moet denken, dan is er altijd maar een korte tijd voorbij waarin ze niet is gesignaleerd. Natuurlijk ga ik ook regelmatig kijken, maar er is hier nog een kleintje in huis en dan kan je niet zo snel even weg.

Ook heb ik met onze oudsten een soortgelijke afspraak gemaakt. Ze moeten altijd op een vaste tijd thuis zijn, maar als ze van hun bijbaantje komen, kan dat niet altijd. Beide dames werken in de horeca en moeten best een eind fietsen, meestal haal ik ze wel als het laat wordt, maar ook dat is niet altijd mogelijk. Ze bellen altijd als ze op de fiets stappen, zo weet ik dat ze dan binnen een half uur/3 kwartier thuis zijn. Is dit niet zo dan ga ik ze tegemoet, ook dan is er maar een korte tijd verstreken als er iets gebeurd mocht zijn.

De oudste heeft nu een mobiele telefoon gekocht, was ik heel erg tegen in het begin, en dat maakt het wel gemakkelijker. We hebben met haar tevens afgesproken dat ze direkt naar huis belt als er iets of iemand naar haar toe komt als ze onderweg is, wij weten dan genoeg en gaan die kant op. Ze moet namelijk langs een grote weg fietsen, maar het is daar nogal onbewoond en vreemden hebben daar niets te zoeken 's avonds laat. Onze andere dochter krijgt nu als ze 's avonds moet werken mijn mobieltje mee zodat ook zij in geval van nood kan bellen.

Misschien wat ver gezocht allemaal, maar je wordt behoorlijk angstig als je alle nare dingen hoort die er tegenwoordig gebeuren met kinderen of ze nu pubers zijn of kleuters.

Misschien dat ook andere ouders iets aan deze tips hebben.

Groeten Hilda

Reactie voor op de website?

76.12. Aanvulling "Tip voor ouders"

Hallo,

Nog even dit, wij hebben thuis een nummermelder dus kan ik altijd zien als één van onze dochters heeft gebeld en wie van de meiden het is.

Het is namelijk zo dat ze niet moeten wachten tot ze daadwerkelijk aangesproken worden (dan is het misschien te laat), maar dat ze moeten bellen als ze het niet vertrouwen. Alleen de telefoon over laten gaan is dus voldoende, wij kunnen het nummer zien op onze melder.

Hilda

Reactie voor op de website?

76.13. Reactie op veiligheid van de kinderen

Ook ik ben een bezorgde moeder van 3 kinderen. Onze oudste dochter is net 15 en moet alleen door bossen naar school. Vanaf het moment dat de dagen gaan korten brengen wij haar met de auto tot de bewoonde wereld en kan ze verder naar school fietsen. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt haar alleen door het donker te laten fietsen. Daarbij kan het geen kwaad om de kinderen een beetje angst in te boezemen voor die zieke kerels die buiten rondlopen, want angst is ook een waarschuwing om voorzichtig te zijn.

Met mijn jongste kinderen heb ik een wachtwoord afgesproken voor als er bijvoorbeeld iemand hen benadert omdat ik ze gestuurd zou hebben om ze op te halen, en dat geldt ook voor bekenden. Zonder wachtwoord hoop ik dat ze (zoals afgesproken) hard gillend wegrennen. Met een rollenspel proberen we dit af en toe te oefenen.

Anita

Reactie voor op de website?

76.14. Een kleine ruzie

Lieve Anja,

Ik vind deze gebeurtenis heel erg voor jou en je dochter.Ik kan best begrijpen hoe jij je voelt. Er zijn nou eenmaal van die mensen die het stoer vinden om mensen in elkaar te slaan. Maar ik zal je 1 ding vertellen: een half jaar geleden is er een hele goede vriend van mij doodgeschoten. En waarom? Om een woordenwisseling! Gewoon een woordenwisseling! Moet je nagaan hoe ik me voel.

Zulke mensen zijn er nou eenmaal daar kunnen wij niks aan doen en je dochter ook niet. Mensen die ruzie zoeken moet je gewoon negeren. Maak het nooit erger, want een kleine ruzie kan oplopen tot de dood.

Heel veel liefs van mij en nog veel sterkte!!

Reactie voor op de website?

76.15. Bedankt voor de tips

Wij willen alle ouders bedanken voor hun tips. We konden ze goed gebruiken. We hebben ook een parkeertimer gekocht voor onze zoontjes van 3 en 6 en hebben een wachtwoord afgesproken met de kinderen van 3, 6 en 9. De 2 van 13 en 14 hebben nu ook een mobiele telefoon.

De kinderen angst inboezemen proberen we te vermijden, vooral bij de 3 jongsten omdat we graag hebben dat ze nog even in het goede van de mensen geloven, want we denken echt wel dat er nog goede mensen rondlopen, al die bezorgde ouders bijvoorbeeld, die zullen een ander kind nooit iets vreselijk aandoen. Al deze mensen ook van slechte dingen verdenken en nooit iemand vertrouwen zou onzin zijn. De oudsten kunnen dat al relativeren en weten dus dat niet iedereen slecht is, hen boezemen al wel wat angst in, zodat ze altijd op hun hoede zijn. Ze hebben het trouwens al door dat lang niet iedereen zo goed is, ze zijn ook al wel eens in elkaar geslagen, meestal door iets oudere tieners van zo'n 18 jaar.

Het wachtwoord en de parkeertimer gebruiken onze jongsten enkel als ze naar de speeltuin hier in de buurt gaan, ze worden altijd naar school gebracht en van school gehaald. De oudsten gaan met de fiets naar school, maar fietsen altijd in groep. Dit systeem werkt heel goed. De jongsten voelen zich nog altijd veilig, maar wij zijn nu ook zeker dat ze zo veilig mogelijk zijn. De oudsten voelen zich met hun mobiele telefoon ook een stuk veiliger. Dus, alle ouders zijn bedankt voor hun tips.

Groetjes, Sarah en Marc

Reactie voor op de website?

76.16. Vader slaat 6-jarig dochtertje?

Ons vijfde zoontje Lucas kwam vorige week thuis van de speeltuin hier in de buurt met een briefje in zijn hand, een uitnodiging voor het zesde verjaardagsfeestje van Maartje, een meisje uit zijn klas. Omdat hij wel vaker wordt uitgenodigd voor een kinderfeestje, was ik niet meteen dolblij, maar hij vond het reuzeleuk dat hij alle kinderen van zijn klas nog eens kon zien in de vakantie. Dus hij had een hele week uitgekeken naar het feestje en een mooi cadeautje voor Maartje gekocht. Maar toen ik hem gisteren ging halen na het feestje was hij heel stil en zag er nogal triest uit, vond ik. Dus ik vraag hem: "hoe was het feestje?". "Het was niet leuk", zegt hij. "Spijtig", zeg ik. Het is een tijdje stil, ik wacht tot hij zegt wat er gebeurd is, maar hij zegt niets. Opeens vraagt hij "Papa, grote mensen mogen kinderen toch niet slaan"? "Nee", zeg ik, "nooit". De rest van het verhaal heb ik pas gekregen nadat ik een paar keer gevraagd had wat er gebeurd was, iets wat ik al wel gewoon was te doen bij de 2 van 13 en 14, maar nog niet met Lucas. Dit was er gebeurd:

Jonas had een knikkerbaan gekocht voor Maartje. Daar hadden ze met zijn allen mee zitten spelen; dat was heel leuk geweest, maar toen was de knikkerbaan omgevallen en waren alle onderdelen en de knikkers door de hele kamer gestrooid. Het was wel heel rommelig toen, zei Lucas. Toen kregen ze taart, dus ze hadden de rommel in de steek gelaten en waren taart gaan eten. Ze hadden het heel fijn. Maar toen was de vader van Maartje thuisgekomen en die had tegen de moeder van Maartje al geklaagd van de rommel, maar de moeder had niets gezegd en was weggegaan. Toen was de vader van Maartje gaan zitten en ze hadden geen aandacht aan hem besteed en hadden gewoon doorgegaan met taart eten. "Maartje", had de man geroepen, maar Maartje was niet naar hem gegaan. Toen had de man heel hard geroepen op Maartje, en toen had ze snel opgestaan en was naar haar vader gegaan. "Ruim die rommel op". "Nu niet papa" had Maartje gezegd, "nu wil ik spelen" en toen had de papa van Maartje haar 2 keer geslagen op haar wang. Maartje was snel gaan opruimen en de andere kinderen waren de rest van het feestje stil blijven zitten.

Dat was er gebeurd, aldus Lucas. Eerst dacht ik dat Lucas misschien een beetje overdreven had, het leek me niet waarschijnlijk dat die man zijn kind zomaar zou slaan waar nog 10 kindjes bij zaten. Maar vanmorgen heb ik met andere ouders gesproken, en hun kinderen hadden hetzelfde verhaal verteld. Ik zou met die man eens kunnen gaan praten, maar ik denk dat dat het alleen maar erger zal maken. Ik weet niet goed wat ik hiermee moet doen, nog wat ik tegen Lucas moet zeggen.

Marc

Reactie voor op de website?

76.17. Veiligheid kind

Als u vermoedens heeft om de veiligheid van het kind, kunt u een anonieme melding doen bij het AMK (Algemeen Meldpunt Kindermishandeling). Zij zullen de situatie van het kind onderzoeken en zonodig de juiste hulp kunnen inzetten.

Maar u kunt het toch het beste met de vader eerst het onderwerp bespreekbaar te maken. Misschien is er een andere ouder die u hierbij wil helpen. Als je merkt tijdens het gesprek dat vader geen hulp wil, dan zou ik een melding doen.

Reactie voor op de website?

76.18. Ook belangrijk...

Wat ook niet vergeten moet worden is dat kinderen het meest van de tijd misbruikt worden door BEKENDEN! Mensen waar u vertrouwen in heeft. Let hier goed op.

Vertel uw kinderen keer op keer dat niemand behalve zij zelf aan hun geslachtsdelen mag zitten.

Vertel ze dat ze als ze zelf aan hun geslachtsdelen willen zitten, ze dit moeten doen als ze alleen zijn. Vertel ze dat ze niet aan de geslachtsdelen van anderen mogen komen als ze dit niet zelf willen.

Vertel ze dat als er iemand aan hun geslachtsdelen zit, ze dat tegen u moeten zeggen, OOK als degene tegen hun heeft gezegd dat ze dat niet mogen doen! Vertel ze ook dat ALS iemand aan hun geslachtsdelen zou zitten dit niet hun schuld is. En vraag zo nu en dan eens langs de neus weg of er weleens iemand aan hun geslachtsdelen zit.

Geen beladen onderwerp van maken maar zeg het zo nu en dan als er een (kleine) aanleiding voor is. Als ze bijvoorbeeld onder het TV kijken aan hun geslachtsdeel zitten of als ze in bad of onder de douche zijn. Laat ze in ieder geval weten dat het niet goed is als er iemand aan hun lijf zit.

In dit kader vind ik het persoonlijk ook heel belangrijk dat je je kinderen niet dwingt om bijvoorbeeld visite of opa, oma een kus te geven als het dit niet wil. Immers ook dat is voor het kind een ongewenste intimiteit! Een hand geven is een beleefdheidsvorm, kussen niet. Kussen doe je alleen als beide partijen dat wenselijk vinden.

Zeg kinderen dat ze niet met vreemden mee moeten gaan en leer ze de truukjes die vreemden aan kunnen wenden om kinderen mee te lokken. Truukjes als "ik ben mijn hondje kwijt, help je zoeken?" "Wil je mij de weg naar .... wijzen? Ik snap het niet, kun je niet even mee rijden?" "Mijn poes heeft jonkies, wil je ze zien?". "Jouw mama is gevallen, kom maar mee, dan gaan we naar het ziekenhuis" etc. etc. Laat ze weten dat ze nooit met iemand meegaan ZONDER dat ze dit hebben gevraagd. Bij iemand naar de jonge poesjes kijken? Prima, maar wel eerst komen vragen! Met iemand meerijden om de weg te wijzen? Eerst komen vragen! Met een BEKENDE mee rijden naar school? Eerst komen vragen, ook al is het een bekende! Het is makkelijker voor kinderen om tegen een volwassenne zeggen dat ze het eerst thuis moeten gaan vragen dan rechtstreeks tegen een volwassenne "Nee" te zeggen.

Leer dit uw kinderen en maak ook gebruik van de tips van de andere ouders. Maar bovenal... probeer de angst los te laten! Een mens moet geluk hebben in het leven, daar heb je verder weinig invloed op.

Het heeft mij wat jaartjes gekost om dit te leren. Totdat ik mij bedacht dat mijn man in zijn jeugd ieder weekend dronken op de (opgevoerde) brommer zat en diverse malen onderuit en ergens tegenaan is geknald. Hij is dronken uit rijdende auto's gesprongen en weet ik al niet meer. Het slechtste wat hem is gebeurd is een gebroken schouder. Daar staat tegenover een jongen die ik kende. Hij was 17 jaar en de droom van iedere moeder, altijd vrolijk, vrienden met iedereen, zou nooit een stap verkeerd zetten. Hij reed uit school op zijn brommer die geen kilometer te hard reed met zijn helm keurig op. Hij reed op een rotonde waar (brom)fietsen voorrang hebben. Een vrachtwagen die afsloeg zag hem niet en is over hem heen gereden. De jongen is aan zijn verwondingen overleden. Ik bedoel met dit verhaal aan te geven dat je het als ouder toch niet in de hand hebt. Leer je kinderen wat jij denkt dat ze nodig hebben in dit leven en ga ervan uit dat het goed met ze komt. Voor het merendeel van de kinderen komt het namelijk ook goed, maar dat komt helaas niet in de krant.

Geniet van het leven en laat het niet verpesten door angst voor iets wat waarschijnlijk nooit zal gebeuren.

Marielle

Reactie voor op de website?

76.19. Zelfverdediging

Dag collega-ouders,

Ik moest van mijn moeder op een cursus zelfverdediging voor meisjes. Echt een aanrader. Je leert behalve jezelf verdedigen veel over de psychologie van aanranders. Wat mij betreft is dit over een aantal jaren verplichte kost voor mijn dochtertje.

Groeten van Rashida

Reactie voor op de website?

76.20. Hoe ga je hier mee om?

Gisteravond kwam mijn zoon geschokt thuis, hij had, toen hij in het bushokje stond, aan de overkant een naakte kerel naar hem zien kijken terwijl die zichzelf bevredigde. Mijn andere zoon vertelde dat hij het ook al eens gezien had.

Ik heb er melding van gedaan bij de politie, weet nu ook wie het is, een wat zwakbegaafde man. Hij woont daar tegenover een school en peuterschool, maar misschien valt hij alleen op jonge mannen.

Ze gaan met hem praten, en eventueel doorverwijzen naar hulp, zodat hij die neiging leert beheersen, waar ik een hard hoofd in heb, maar goed... ze weten er in ieder geval vanaf.

Maar wat vinden jullie, hoe ga je om met dit soort dingen? Had ik officiele aangifte moeten doen? Dan wordt hij opgepakt wegens schending van de openbare zedelijkheid, maar of dat nou meer indruk zal maken weet ik niet. Ik hoop in ieder geval dat niet meer kinderen dit hoeven zien.

Reactie voor op de website?

76.21. Bescherming

Inderdaad heerlijk dat je hebt kunnen verhuizen. Ik verkeer niet in die gelukkige omstandigheid, dus zoek ik in de weekenden meestal iets anders om te gaan doen met de kids. Hier hetzelfde verhaal. En ouders aanspreken op gedrag van de kinderen, dan ben je meteen zelf de dupe. Ze maken dan ook nog eens je spullen stuk of slopen je auto. Bah en nog eens bah! Het lijkt wel of het steeds erger wordt in Nederland, waar gaan we naar toe. Ik weet het niet meer.

Carrie

Reactie voor op de website?

76.22. Waarschuwen

Ik ben een bezorgde vader van 1 zoon (9) en 3 dochters (4-6-8). Wij hebben altijd van kleinsafaan de kids gewaarschuwd van: stap nooit bij een vreemde in de auto, ook niet voor een ijsje of snoepje. We zeggen het zo vaak, dat we ons afvroegen wat ze zouden doen als een vreemde het toch zal vragen.

Nu drie maanden geleden was ons zoontje toch bij een vreemde ingestapt, die hij heel niet kende. Gelukkig is dit goed afgelopen, maar we zijn goed geschrokken en weten dat we hier niet op kunnen vertrouwen.

Ik weet dat ik de kids niet in een glazen kastje kan zetten, en langzaam steeds wat meer ruimte moet geven, maar moeilijk is het wel. Wij wonen gelukkig in een klein hofje waar de sociale kontrole goed is, ook wonen we in een kleine gemeente maar dat zegt tegenwoordig ook niet alles, als ik hoor en lees wat en waar het tegenwoordig allemaal gebeurt.

Ik lees veel op deze site en leer daar veel van, en het geeft veel steun, het gevoel dat je niet de enige bent met problemen.

Fam. V.

Reactie voor op de website?

76.23. Geweld door ouders bij andermans kinderen

Wij hebben 5 kinderen in de leeftijd van 2 tot en met 10 jaar en wonen in een buurt waar dat blijkbaar niet kan. Onze kinderen als die 5 kut kinderen bestempeld. Als er ruzie is onder de kinderen komen ze meteen bij ons aan de deur. We hebben zelfs wel gehad dat diegene waar het om ging niet eens thuis was. Onze oudste zoon was steeds de dupe. Hij werd regelmatig door een vader waar wij in die tijd nog bevriend mee waren uitgescholden. Zijn kinderen deden nooit wat (die 2 kunnen niks samen).

Op een gegeven moment was het voor ons over. Mijn man is er heen gegaan. Een grote mond natuurlijk (en dat van een agent). 2 Dagen later stond hij mij met mijn kinderen op te wachten. Hij zou het wel even vertellen hoe het zat. Ik probeerde wat terug te zeggen maar dat accepteerde meneer de agent dus niet. Hij begon te schreeuwen en op zijn hoofd te slaan. Ik was gek etc etc. Op dat moment waren wij erg bang dat hij achter ons aan zou komen. We hebben de politie dus ingeschakeld.

Het is bij melding gebleven daar het geweld niet erg genoeg was. Hij moet je eerst met de dood etc. bedreigen. Deze mensen hebben veel mensen tegen ons op gezet.

Een andere situatie: mijn zoontje van 7 werd door een vriendje in elkaar gelagen en dit onder aanmoediging van zijn vader. Hoek hem, pak hem bij de haren pak een stok pak hem etc stond hij te schreeuwen. Dit en alle andere ellende heeft veel invloed op hem (en ook op de andere kinderen). Deze vader stond vorige week bij ons voor de deur met een knuppel. Hij zou mijn man de volgende keer in elkaar slaan wanneer de kinderen weer eens ruzie zouden hebben (het mooie was ook nog wel dat een moeder het heeft gezien en die zei dat er niks aan de hand was met de kinderen). Hij kwam dus zonder reden. Hoe ziek kan een mens zijn? Hier van hebben we meteen aangifte gedaan .

We wachten nu wat er gaat gebeuren. De kinderen zijn door al de situaties erg bang geworden. Wie herkent zulke situaties?

Reactie voor op de website?

76.24. Geweld

Ja, ik herken dit wel. Ziekelijk jaloers omdat 1 gezin 3 kinderen had en er wel meer wilden maar niet konden krijgen. Toen ik van de 4e in verwachting was begon het, daarvoor was er niets aan de hand. De vrouw uit het gezin heeft mij een keer geprobeerd aan te rijden, de spiegel van de auto raakte mij (3 weken na de bevalling van de 5e) toen ik met de kinderwagen liep en begon mij uit te schelden. Ook mijn kinderen werden aangepakt, ze vond ze maar lelijk (tja, het zijn half surinaams en half nederlandse kinderen, vind ik juist erg mooi) en zei dat ook tegen mijn 4 jarige zoon "wat ben jij lelijk" zonder aanleiding.

Mijn oudste dochter was ook maar een trut. Tja, het contact met de hele straat was op een gegeven moment niets meer, als ik gedag zei werd er niet eens meer gereageerd. Dus wij verhuizen en dat is echt een opluchting. Ik durfde niet meer normaal over straat te lopen en voelde mij niet veilig in mijn omgeving, de kinderen overigens ook niet. Ik weet niet of het komt omdat mensen gewoon jaloers zijn of dat het gewoon domme mensen zijn die te veel tijd hebben.

Ellen (moeder van 5 kinderen) en erg gelukkig in de nieuwe buurt met normale mensen die wel gedag zeggen.

Reactie voor op de website?

76.25. Beschermen van je kinderen buiten de deur

Hallo allemaal,

Wat ik vanochtend meemaakte, ik sta nog te trillen op mijn benen. Ik was met mijn 3 kleine kinderen (J: 5 ½, J: bijna 4, M: 2 jaar) bij de Super De Boer bij ons in het winkelcentrum. Mijn dochtertje zat in de buggy, mijn 2 zoontjes liepen. Ik stond bij de kassa, en mijn 2 zoontjes ontglipten even aan mijn aandacht. Opeens hoorde we gepiep, een van mijn zoontjes had klaarblijkelijk op een knopje gedrukt van een pinautomaat. Een caissière werd boos en dreigde mijn kinderen te gaan slaan! Ze zei letterlijk dat ze van plan was om ze een flinke tik op hun vingers te geven, zodat ze het de volgende keer wel uit hun hoofd lieten!

Ik werd ook boos en zei dat zij niet het recht had om mijn kinderen te slaan. Zij bleef er bij, kreeg zelfs bijval van een andere caissière, en ik voelde mij heel machteloos en alleen.

Trillend ben ik de winkel uit gegaan, en heb mijn boodschappen vervolgd in een andere winkel. Daar vertelde ik het aan een caissière, zij zei dat dat belachelijk was, en dat ik naar de bedrijfsleider moest stappen. Dat heb ik later dan ook gedaan. Toen ik de Super de Boer met mijn kinderen weer in stapte, en vroeg aan de caissière waarbij ik eerder die ochtend had afgerekend naar de bedrijfsleider, werd ik zeer onvriendelijk te woord gestaan, en zei riep naar die vrouw die mijn kinderen wilde slaan: “Kijk daar heb je haar ook weer, ze wil de bedrijfsleider spreken, dus dat kan leuk worden”.

Uiteindelijk heb ik de bedrijfsleider gesproken, en hij zei dat het absoluut niet kan dat een caissière dreigt om mijn kinderen te slaan, hij snapte hoe ik mij voelde, want hij heeft zelf ook kinderen. Hij zou het hoog opnemen met de desbetreffende caissière.

Nou heb ik altijd al met een vervelend gevoel daar gewinkeld omdat ik ze onvriendelijk vond, als ik wat vroeg. Maar nu is de maat vol, en weiger ik ook om nog maar een voet over de drempel te zetten.

Marieke

Reactie voor op de website?

76.26. Ook goede mensen

Mijn dochter was toen 15, ze wachtte voor het rode licht, het sprong op groen, ze wilde wegfietsen, brak haar trapper ( pedaal). Naast haar stopte een man, keek haar aan, keek naar de fiets, zei: wil je mn mobiel even lenen, dan kun je je ouders bellen.

De meeste mensen in Nederland zijn goed! Af en toe zitten er wat rotte appels tussen. Leer je kinderen ook positief het leven in te kijken, ook niet bang te zijn ( ja ik weet het, dat is soms moeilijk). Doe ze op een sport, waar ze vrienden maken en zelfrespect krijgen. Bij American Footbal heb ik veel jongens gezien die gepest werden op school, na 4 maand stonden ze rechtop en durfden iedereen in de ogen te kijken en werden met rust gelaten.

Mijn kids zijn nu groot, maar hebben ook humor in het leven. Zoonlief kan niet verdragen dat mensen vechten, hij is er vaak tussen gesprongen, met de woorden: ruzie maken doe je thuis maar.

Elzo

Reactie voor op de website?

76.27. Veilig samen wonen

De methodiek Veilig samen wonen is ontwikkeld vanuit het Kinder- en Jeugdtrauma centrum in Haarlem. Doel is het creëren van een veilig leefklimaat op behandelgroepen. Daarbij is er aandacht voor eigen ruimte (intimiteit, seksualiteit, veiligheid) in relatie tot andermans ruimte. Verder lezen kan op: weekvankinderenveilig.nl/activiteiten

Reactie voor op de website?

76.28. 11-12-13: 1 dag niet!

Nederland kent 250 woninginbraken per dag. Samen met jou willen we inbrekers een halt toe roepen. Op 11 december 2013 slaan we de handen ineen tijdens een nieuw burgerinitiatief. Met steun van politie en overheden. Eén dag geen woninginbraken: 1dagniet.

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Beschermen van je kinderen buiten de deur

  1. Niet meer te vergelijken met vroeger
  2. Woedend
  3. Wat een verschrikkelijk verhaal
  4. Illegale buitenlanders en foute Nederlanders
  5. Mam, ik word hier helemaal niet geslagen?
  6. Volwassen kerel slaat kleuter
  7. Wie zijn kinderen liefheeft kastijdt ze
  8. Slaan in Assen
  9. Constante controle verblijfplaats kinderen
  10. Ik weet het niet
  11. Tip voor ouders van kleine buitenspelers
  12. Aanvulling "Tip voor ouders"
  13. Reactie op veiligheid van de kinderen
  14. Een kleine ruzie
  15. Bedankt voor de tips
  16. Vader slaat 6-jarig dochtertje?
  17. Veiligheid kind
  18. Ook belangrijk...
  19. Zelfverdediging
  20. Hoe ga je hier mee om?
  21. Bescherming
  22. Waarschuwen
  23. Geweld door ouders bij andermans kinderen
  24. Geweld
  25. Beschermen van je kinderen buiten de deur
  26. Ook goede mensen
  27. Veilig samen wonen
  28. 11-12-13: 1 dag niet!

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.