Groot Gezin
Thema pagina
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

52. De kant van het kind

Bent u ook opgegroeid in een groot gezin? Welke invloed heeft dat gehad op uw huidige manier van leven. Graag plaatsen we hier uw positieve én negatieve ervaringen.

Zie ook de column.

Reactie voor op de website?

52.1. Ik denk dat het om het even blijft

Ik kom zelf uit een gezin van 8 kinderen. Als zesde in de rij was er natuurlijk niet alle aandacht van mijn ouders. Toch had ik daar niet altijd behoefte aan. Voor een groot deel werd ik opgevoed door mijn broers en zussen. Je kreeg natuurlijk zelden de kans om je alleen te voelen, maar aan de andere kant was het ook weer erg moeilijk om iets alleen te doen.

Ik denk overigens dat de huidige tijd niet helemaal vergelijkbaar is met vroeger. Mijn moeder had geen stofzuigers/ wasmachines/ magnetrons/ koelkast etc. Veel tijd ging gewoon in het onderhoud van het huishouden zitten. Ik denk dat de huidige generatie sowieso meer tijd voor de kinderen overheeft. Soms ben ik wel eens bang dat men teveel tijd voor de kinderen heeft, waardoor het kind nauwelijks meer de ruimte krijgt om zelf initiatieven te ontplooien. Maar dat is misschien weer een ander thema ;->>

Ronald

Reactie voor op de website?

52.2. Alleen de aanhouder wint

Mijn ouders kozen voor een groot gezin. In het begin ging dat heel goed, maar toen een van de kinderen problemen op ging leveren, werd het voor hen erg zwaar.

Ondanks alles wat fijn en goed was, is deze periode in mijn herinnering gebleven. Ik zou zelf geen groot gezin aandurven uit angst dat ik het, wanneer de oudsten door de puberteit gaan, niet meer kan volhouden. En dan ben ik bang dat het gezin daar onder gaat lijden.

Peter

Reactie voor op de website?

52.3. De geschiedenis herhaalt zich

Een hele periode in mijn leven heb ik gedacht, ik ga het later heel anders doen dan mijn ouders. Ik groeide op als derde in een gezin van 9 kinderen.

Nu, een aantal jaren verder en zelf moeder van 8 kinderen, zie ik toch wel erg veel overeenkomsten. Ik kijk op een heel andere manier naar mijn ouders, en heb grote bewondering voor de manier waarop zij ons opgevoed hebben. Materieel hadden ze het veel moeilijker, op huishoudelijk gebied was er nauwelijks enig comfort. Maar ondanks dat is het de warmte en gezelligheid die overheersend was in mijn jeugd. De onderlinge band is heel hecht, wat vooral bleek toen mijn beide ouders stierven. Ook nu staat iedereen in geval van nood voor elkaar klaar. Mijn jeugd heeft mij gesterkt om iets wat ik erg graag wil aan te durven.

Er zijn wel zeker dingen die anders gaan dan in mijn jeugd, zo vind ik het heel belangrijk dat ieder kind vanaf een bepaalde leeftijd een eigen kamer heeft. Ook het leeftijdsverschil tussen de kinderen is hier veel groter. Bij mijn ouders is het leeftijdsverschil tussen de eerste en de achtste precies 6,5 jaar, en dat is bij ons 16,5 jaar. Maar ik ben wel de enige van de negen die voor een groot gezin gekozen heeft.

Ik hoop van ganser harte dat onze kinderen later ook op een warme jeugd terug kunnen kijken.

Nell

Reactie voor op de website?

52.4. Tegendeel

Zelf kom ik uit een gezin met 1 kind, en heb dat altijd heel jammer gevonden. Als kind al (mijn ouders waren gelukkig altijd wel heel soepel met spelen en meeeten) voelde ik me vaak toch alleen. Er was veel aandacht dat zeker, maar dat voelde soms ook heel benauwend. Zelf hebben we nu 6 kinderen en ik denk dat het eenzame gevoel van vroeger daar ook wel een rol in gespeeld heeft. Mijn man heeft dit gevoel niet zo en wilde ook graag een groot gezin, het is dus niet alleen een kwestie van traumaverwerking van mijn kant.

Inderdaad verwachten we van onze kinderen een bepaalde mate van zelfstandigheid, maar we proberen er wel voor te waken dat ze altijd elkaar moeten helpen. Individuele aandacht is ook nodig, en gelukkig kunnen we die ook wel bieden.

Kort samengevat: ik denk dat hoe je zelf je jeugd ervaart ook heel persoonsgebonden is (ik ken mensen die alleen waren en die ervan genoten hebben).

Ingrid

Reactie voor op de website?

52.5. Kinderloos uit een groot gezin

Ik (uit een nest van 9 jongen) heb deze site dan toch maar eens bekeken op aandringen van mijn zus, als kinderloze huisvader van een hond en een kat. Ik kan niet anders zeggen dan dat heel boeiend is en interessant. Maar mij motiveert het geenszins!!! Zal ook wel niet de bedoeling zijn... Hoe dan ook; heel veel geluk met de grote gezinnen en jullie site.

Groetjes Paula en Theo

Reactie voor op de website?

52.6. Zelf ook veel kinderen

Hoi allemaal,

Leuk om verschillende reacties te lezen van mensen die zelf uit een groot gezin komen. Kom zelf ook uit een mag ik wel zeggen groot nest. 6 meiden telde het aantal. Het grappige is, als ik mijn jongere zusjes hoor (ben de oudste) heb ik altijd geroepen: "ik wil later 10 kinderen". Druk heb ik het thuis nooit ervaren, mijn pa had de wind er goed onder op een positieve manier. Persoonlijke tijd was er altijd voor elk kind. Je leerde wel op een speelse manier op je beurt wachten, en de gesprekken kwamen tijdens het avond eten...:-)))

Leren luisteren naar elkaar en zo groeide ook de belangstelling voor elkaar. De saamhorigheid was groot maar ook de nodige conflicten op z'n tijd. Mee helpen in huis hebben we nooit echt hoeven doen op de afwas, schoenen poetsen en je fiets wassen na. Daar was mijn pa streng in. Verder kon er vrij veel thuis en mijn ouders zagen van een hoop dingen zelf de humor in. Met regelmaat van de klok zaten we in een pretpark of een museum. In de herfst eikeltjes zoeken in het bos en thuis eikelgevechten houden door het hele huis.

Nee mijn ouders waren niet rijk en we woonden gewoon in een rijtjes huis. Pa was beroepsmilitair en ma was gewoon thuis. Met plezier kijk ik terug op mijn jeugd in een groot gezin wat voor mij van kinds af aan de wens gaf zelf ook een groot gezin te hebben. Ben ondertussen moeder van 7 kinderen, 5 meisjes en 2 jongens. De volgende is op komst. Ook al is de maatschappij veranderd, toch draag ik het zelfde gevoel over op mijn kinderen. Ook mijn man is niet rijk en we wonen in een gewoon rijtjes huis. Voor alle kinderen is er de nodige aandacht, ook de saamhorigheid is groot.

Het mooie vind ik dat ze nu al beslissen wie er voor de nieuwe baby mag zorgen en wie de babyfoon op de kamer mag hebben. De vele kinderen uit de buurt die hier binnen vallen omdat er altijd wel een kind is om mee te spelen, of dat moeders weer zo maf is om met een idee van haar kids mee te gaan en er een zangwedstrijd wordt gegeven. Pa naar de markt voor fruit en snoep, er zijn altijd wel vriendjes of vriendinnetjes die meegesleept worden en trots terug komen met een gekregen appel en koekje. De kinderen languit voor de tv met vriendjes en een schaal chips in hun midden, boven de meiden die Celine Dion nadoen, en een telefoontje van de oudsten of ze met vrienden mogen zwemmen. De jongsten die weer een gehavend vogeltje gevonden hebben buiten en erop staan dat we naar de dierenarts gaan.

Ja het is de zelfde sfeer als bij thuis, en dat voelt heerlijk. Nee echte merk schoenen en kleding dragen ze niet, maar met een gewone spijkerbroek en een paar stevige gympen klim je net zo gemakkelijk een boom in hoor...:-)))

Volgend jaar heb ik 8 kinderen, of het er 10 worden zoals ik riep toen ik klein meisje was weet ik niet. Dat is aan de natuur, maar diep in mijn hartje hoop ik van wel! Van de week hoorde ik 3 van mijn meiden in discussie over hoeveel kinderen ze zouden nemen..... en ja hoor ook zij wilden er toch minstens 5 maar dan alleen meisjes want jongens waren toch maar lastig. Mij geeft het het gevoel dat ik er toch in geslaagd ben dat geen over te dragen waar ik zelf nog steeds met plezier op terug kijk..... Een groot gezin!

Seja

Reactie voor op de website?

52.7. Groot gezin... heerlijk!

Ook ik kom uit een groot gezin met 5 kinderen: 4 meisjes en als nakomer (8 jaar na mij) een autistische jongen. Als gezin is onze band heel sterk geworden doordat wij samen de zware taak op ons hebben genomen om hem zo goed mogelijk op te voeden. Inderdaad, soms moet je de aandacht van je ouders wel missen, maar dan heb je juist je zussen om op terug te vallen.

Nog steeds heb ik met mijn zussen en mijn broer een heel goede band. Ik zie het als een groot voordeel dat ik uit zo'n warm nest kom. Je hebt een hele stevige basis, je weet gewoon dat je niet alleen staat, maar dat er nog veel meer van jouw "soort" zijn. Ikzelf heb nu 3 kinderen, maar zou er graag nog eentje bij krijgen. Ik moet alleen mijn man nog overhalen. (hij komt ook uit een gezin van 5 kinderen, maar wil zelf -nog- niet zo'n groot gezin).

Misschien scheelt het dat mijn moeder het echt heerlijk vond, al die kinders, terwijl het zijn moeder min of meer "overkomen" is. Voor mij is het gewoon heel belangrijk dat ik weet dat er behalve ikzelf nog meer familieleden zijn, zodat je echt ergens bij hoort.

Margriet.

Reactie voor op de website?

52.8. Ik wil ook!

Hoi Margriet,

Ook ik heb 3 kinderen (8,2 en 3 maanden) en zou er nog nog eentje bij willen maar ook mijn man wil er niet aan. Wij komen echter beiden uit een klein gezin, we hebben allebei een zus. Ik vond het juist niet leuk om met z'n 2-en te zijn en geen keus te hebben met wie je speelt. Mijn man heeft meer praktische bezwaren, m.n. financieel. Ik hoop op de site van ouders on line reacties te krijgen die hem (of mij) over de streep trekken. Welke bezwaren heeft jouw man tegen een groot gezin?

Groet, Mirjam

Reactie voor op de website?

52.9. Bezwaren van mijn man

Hoi Mirjam,

Al die mannen lijken wel wat op elkaar, geloof ik. Het grootste bezwaar is bij die van mij denk ik ook het financiële aspect. Hij kijkt ook naar de praktische dingen: we moeten weer een kamer zien te organiseren (en wie moet er dan klussen?) En hij is gewoon heel tevreden met onze drie kinderen.

Pas vroeg ik echter "en wat nou als ik nu onverwacht zwanger ben?" Hij: "Nou, dan is dat vast weer zo'n lief kind als die anderen"...

Wie weet is er dus toch nog hoop.

Groetjes, Margriet.

Reactie voor op de website?

52.10. Mijn moeder

Hoi,

Mijn moeder wil graag nog een kindje van haar nieuwe vriend. Mijn zus en ik zijn allebei uit haar vorige huwelijk we zijn 20 en 18 jaar. Mijn moeder is 42 jaar en vindt zichzelf te oud om nu nog zwanger te worden. En is bang voor de gevolgen ervan. Ook vindt ze het erg dat ze dan moet stoppen met werken waardoor ze dan van 1 loon rond moet komen. Kunnen jullie alsjeblief een mening geven hierover, dan kan ik mijn moeder overhalen.

Groetjes Joyce

Reactie voor op de website?

52.11. Niet gelukkig geworden in groot gezin

Ja leuk dat jullie het allemaal zo geweldig vinden in die grote gezinnen. Maar denken jullie ook wel eens aan de kinderen? Ik zelf kom uit een behoorlijk groot gezin, en ben er niet echt gelukkig op geworden. Begin nu ook langzaam te leren dat dat niet aan mij ligt! Lees de literatuur er maar op na voor jullie nog meer kinderen gaan maken!

Ik, dochter van die geweldig gelukkige ouders van 6 kinderen

Reactie voor op de website?

52.12. Niet gelukkig geworden in een klein gezin

Jammer dat het zo negatief heeft uitgepakt bij jou!

Ikzelf ben opgegroeid als enig kind en dat is ook niet alles kan ik je vertellen. Had liever broers / zussen gehad om "alles" mee te delen (al was het alleen al onze ouders). Alleen is ook maar alleen!

Wij hebben dan ook gekozen om onze kinderen wel broers en/of zussen te geven. En verder zullen ze niets tekort komen, ook al zijn ze met meerderen!

Het is een keuze die gemaakt wordt en er zijn altijd voors en tegens!

groetjes Bianca

Reactie voor op de website?

52.13. Meer is niet beter

Nou, inderdaad. Wij hebben vier kinderen, en eerlijk gezegd, voor mezelf zou ik nog wel veel meer kinderen willen hebben. Wij zijn dol op kinderen. Maar wij hebben besloten dat meer zeker niet beter is, en dat we willen genieten van de kinderen die we hebben. Wij hebben van de psychologen die ons advies geven over onze dochter met ADHD, het advies gekregen om ieder kind elke dag 15 tot 20 minuten een op een aandacht te geven. Niet alleen voor ADHD kinderen is dit belangrijk, maar voor ieder kind. Natuurlijk krijgen de kinderen uit een groter gezin aandacht van de andere kinderen, maar er is toch niets zoals de aandacht van je ouders.

Marie

Reactie voor op de website?

52.14. Reactie op Joyce

Hallo Joyce,

Wie wil er nou een kindje bij, jij of je moeder? Je geeft aan dat je moeder een kindje wil, maar tegelijkertijd dat ze zichzelf te oud vindt. Ik denk dat je moeder dus al een besluit heeft genomen en het overhalen kan zij misschien doen als jij een kind wil ;>)

Ik heb zelf ook een nieuw huwelijk en mijn kinderen willen ook nog wel een zusje/broertje, maar ik vind mezelf ook al te oud (36) en heb er vrede mee.

Groetjes Yvonne.

Reactie voor op de website?

52.15. Familie

Ik kom uit een gezin van 3 broers en één zuster. Ik ben 69 jaar (de jongste), en ik vind mijn broers en zuster geen cadeau. Ik ben altijd gedomineerd en ik was een moeilijk en huilerig kind. Ik ben een nakomer met mijn broer.

Mijn zuster is 82, mijn oudste broer 80, en een broer van 76 en dan mijn broer van 70 jaar. Van deze broer houd ik veel, van de rest niet.

Ik zit met een groot schuldgevoel, want ik ben christelijk opgevoed en ik geloof in God. Maar het liefst word ik niet geconfronteerd met hun gezeur, en ziektebeelden. Waarom niet? Ik heb geen leuke jeugd gehad en zij hebben zich niet echt om mij bekommerd. Ik ben veel alleen mijn jeugd door gekomen en heb zelf de dingen opgelost. Zij blijven maar leven en zij worden alleen maar ouder en ouder.

Ik wil het liefst met rust gelaten worden, maar dat kan niet, want het is familie. Geestelijk ben ik er een beetje moe van, wat ik nu schrijf is niet goed, maar ik voel het wel zo. Ik zit daar mee, het is een probleem voor mij, moet ik echt van ze houden? Ik hou alleen heel van mijn kinderen en kleinkinderen, maar mijn oudste zuster is erg dominant en wil oma zijn voor mijn kleinkinderen, zij heeft geen kinderen en ik woon alleen, want ik ben gescheiden al 18 jaar.

Heb ik nu slechte gedachten?

Vriendelijke groet Mevr. H.

Reactie voor op de website?

52.16. Gevoel

Hallo,

Ik ben ook gelovig en heb ondekt dat je juist door je geloof tot veel dingen in staat ben. Ik denk niet dat slechte gedachten verkeerd zijn het is nou eenmaal je gevoel en dat schakel je niet zomaar uit. Probeer eens anders te kijken naar uw zuster. Dit heeft ook mij geholpen, u hoeft haar dan nog steeds niet aardig te vinden maar probeer daardoor een weg te vinden om met haar om te gaan. Misschien is zij wel jaloers op u. Verberg uw gevoel niet zeg gewoon wat u voelt maak alleen geen verwijten want daar kom je nooit meer uit want dan komt de tegenpartij ook met verwijten. Ik hoop voor u dat het beter word.

Anne

Reactie voor op de website?

52.17. Lieve mevrouw H.,

Op de eerste plaats vind ik het ontzettend knap dat u uw gevoelens hebt opgeschreven. Ik kan me goed voorstellen dat deze situatie ondraaglijk voor u is. Maar een ding weet ik zeker, het zijn geen slechte gedachten die u heeft. Ze zijn echt heel menselijk. Jammer dat u uzelf zo onderuit haalt. Probeer van uzelf te houden en voor uzelf te kiezen. Hierbij stuur ik u veel kracht toe!

Groetjes Jeanine

Reactie voor op de website?

52.18. Reactie naar Anne en Jeanine

Ik wil Anne en Jeanine bedanken voor de reactie die ik kreeg van mijn verzonden mail. Het doet mij goed en ik ben er blij mee, dat er mensen zijn die vinden dat mijn slechte gedachten menselijk zijn. Ja ik heb mij zelf vaak onderuit gehaald, maar ik heb altijd een minderwaardigheids gevoel gehad, ik kreeg vroeger nooit complimentjes, maar veel kritiek van oudere broers en zuster en was een eenzaam kind ik was dom.

Vanmorgen heb ik van uit mij zelf mijn oudste zus opgebeld om te vragen hoe het met haar ging?

Ik mag in het geloof niet haten, maar kracht uit uit putten

Lieve mensen bedankt, Mevr H

Reactie voor op de website?

52.19. Het blijft kriebelen..

Ik kom uit een gezin van 3 kinderen, altijd ruzie, nog net geen moord en doodslag. Maar wat wil je als je 2 ouders hebt waarvan 1 altijd de slachtofferrol speelt en de andere een zware alcoholist is. Niet leuk dus. Ik dacht vroeger dus nooit aan hoeveel kinderen ik zou willen maar ik wist wel zeker dat ik het beter zou doen als mijn eigen ouders. Ik heb mijn ouders, broer en zus al zeker 6 jaar niet meer gesproken en dat heeft een hoop onrust weggenomen.

Welnu, het werden er 5 (1 jongen 4 meisjes) waarvan de laatste absoluut niet de bedoeling was. Mijn oudste van 15 heeft PDD NOS en is uit huis geplaatst. Ik ben dezelfde week na de geboorte van mijn jongste gesteriliseerd (met clips), de jongste is nu ruim 6 jaar. Nu ben ik bijna 36 en ineens beginnen mijn hormonen weer toe te slaan, 36 is altijd zo'n magische grens voor me geweest. Mijn man wil het niet meer, mede door het leeftijdsverschil, hij is 7 jaar ouder dan ik, hij wil geen oude vader zijn.

Herkent iemand dat gevoel dat de hormonen op het laatst toch weer gaan kriebelen?

gr, Irene

Reactie voor op de website?

52.20. Grote Famile

Ik kom uit een samengesteld gezin in totaal 19 kinderen. Ik heb daardoor veel broers en zussen. Ik ben blij dat ik ze heb en dat ik niet enigstkind ben. Soms is het druk. Ik woon niet meer thuis, woon ondertussen op mezelf aan de andere kant, maar ik mis ze nog steeds elke dag. Als ik er een weekend heen ga probeer ik mijn aandacht aan iedereen te geven het lukt niet altijd want het zijn der zoveel dat ik er soms eentje vergeet of even niet de tijd er voor heb. Maar dat accepteren ze wel.

Ondertussen ook een klein zusje van 1 jaar die ondanks dat ik laatst een week bij hun op vakantie ben geweest toch aan mij moest wennen paar dagen voor ik wegging snapte ze wel dondersgoed dat ik haar zus was. Als je zover woont dat je ze niet elke week kan bezoeken is het voor de jongste soms moeilijk te bevatten wie je bent maar ik probeer er alles aan te doen zodat ze me leren kennen.

Ik ben dankbaar met zo een grote familie.

Daphne

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

De kant van het kind

  1. Ik denk dat het om het even blijft
  2. Alleen de aanhouder wint
  3. De geschiedenis herhaalt zich
  4. Tegendeel
  5. Kinderloos uit een groot gezin
  6. Zelf ook veel kinderen
  7. Groot gezin... heerlijk!
  8. Ik wil ook!
  9. Bezwaren van mijn man
  10. Mijn moeder
  11. Niet gelukkig geworden in groot gezin
  12. Niet gelukkig geworden in een klein gezin
  13. Meer is niet beter
  14. Reactie op Joyce
  15. Familie
  16. Gevoel
  17. Lieve mevrouw H.,
  18. Reactie naar Anne en Jeanine
  19. Het blijft kriebelen..
  20. Grote Famile

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.