Groot Gezin
De school
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

88. Leren door samen doen

In de column Leren door samen doen gaat Bernadette in op 'ervaringsgericht leren' en het afstoten van taken door ouders. Hoe denkt u hierover, wat zijn uw ervaringen. Wilt u ze met ons delen. Graag willen we uw ervaringen ook in het contactblad Groot Gezin plaatsen.

88.1. Door taken ook leren.

Ik ben van mening dat kinderen zelf tot veel in staat zijn. En daarom geef ik ze ook veel zelfvertrouwen door ze te betrekken in klusjes. De straat aanvegen, de vaatwasser in en uit ruimen, tafeldekken en afruimen. Maar ook dingen als boodschapjes, flessen in de glasbak, statiegeld flessen inleveren, vanaf 12 jaar hebben ze een eigen bankrekening waar ze ook mee kunnen pinnen. Ze moeten zelf mee om cadeautjes te kopen. Geven geld in de winkel en ontvangen het wisselgeld. Eigenlijk zijn het allemaal dingen die het voor mij als moeder weer makkelijker kan maken. En zij hebben er nog plezier in ook.

Yvonne

88.2. Kinderen betrekken bij klussen

Ik heb de column gelezen, interessant onderwerp! Persoonlijk vind ik mijn kinderen wat klein voor bepaalde zaken, maar inderdaad: een sok of maillot wordt door oma gestopt (ben ik niet bepaald goed in). Boodschappen haal ik zelf overdag, schoenen laten maken, brood halen, alles gebeurt overdag als de kindertjes naar school zijn. Alleen de jongste is wel mee, maar die is nog te klein om zoiets te beseffen.

Het heeft me wel aan het denken gezet en ik ga proberen er later rekening mee te houden. Maar laten we wel wezen, de meeste klussen doe je niet als het druk is in huis (dus meestal uit het zicht van de kinders).

Maar dat geldt nu voor mij en mijn kinderen zijn nog vrij jong, ik denk dat het anders is als ze iets ouder worden. Mijn oudste van 6 (bijna 7) is wel eens om een boodschapje geweest op de hoek. Ik ga eens om me heen kijken hoe het werkt in mijn omgeving!

Groetjes Sandra

88.3. EGO: ErvaringsGericht Onderwijs

Hallo Bernadette,

Leuk idee, die column!!

Nu weet ik niet of jij met het ervaringsgericht leren het ErvaringsGerichtOnderwijs (E.G.O) bedoelt, want dat behelst wel meer dan een postkantoortje inrichten in de klas en een maand later de schoenwinkel of het ziekenhuis. Een tijdelijk postkantoortje maakt van een school nog geen E.G.O. school, dit is namelijk maar één van de 5 werkvormen van dit soort onderwijs. Voor wie hier meer van wil weten.... breng dan eens een bezoekje aan de Vegon.

Ik denk dat het postkantoortje (of een winkel enz.) op school van veel waarde kan zijn, vooral ook omdat veel kinderen niet zo gauw op een postkantoor enz. komen. Ja, ze gaan met moeder of vader mee boodschappen doen, maar dat is dan vaak in de voorschoolse periode, wanneer ze nog te jong zijn om precies te begrijpen wat er allemaal op en rond een postkantoor gebeurt. Wanneer kinderen wat ouder zijn, dan gaan ze overdag naar school en dan ga je als ouders en zeker als ouders van een groot gezin, niet speciaal boodschappen doen met een stel kinderen, zeker niet op doordeweekse dagen, na schooltijd. Op de zaterdagen kan dat weer wel, maar zeker met een groot gezin neem je dan niet uitvoerig de tijd om daarbij van alles en nog wat uit te leggen. Meestal niet.

Wat nu kan de waarde zijn van b.v. dat postkantoortje? Wel, een kind leert dan op praktische wijze te rekenen, en wel op het niveau zoals dat in die bepaalde klas wenselijk is. Voor veel kinderen is het zo dat ze de theorie goed leren begrijpen vanuit de praktijk. In dat postkantoortje leer je dan praktische toepassingen voor dat rekenen. Stel dat een kind de opdracht krijgt om drie postzegels van 80 cent te kopen. Het heeft een riks bij zich, hoeveel geld krijgt het dan terug? Of, er moet voor 5,50 aan postzegels op een enveloppe, er zijn zegels van 1,5 gulden,1 gulden, 80 cent en 50 cent. Welke zegels kies je wanneer je zo weinig mogelijk zegels wilt plakken en welke wanneer je zoveel mogelijk zegels wilt plakken? Wanneer een kind op deze praktische manier leert rekenen dan kan het vervolgens een beter begrip krijgen voor bijvoorbeeld staartdelingen met een rest.

Deze soort van rekenopgaven kunnen in alle mogelijke praktische situaties worden geoefend. Natuurlijk kan zoiets ook in de thuissituatie geoefend worden. Dan kun je je kind naar het postkantoor sturen voor drie postzegels van 80 cent, en een riks in handen geven en dan vragen of dat kind weet hoeveel geld ie terug moet krijgen. Maar... meestal zal het erop uitdraaien dat je dan als ouder zegt dat je kind erom moet denken dat ie een dubbeltje terug moet krijgen. Wat het postkantoor verder behelst, kun je een kind thuis best vertellen en je kunt dat ook laten zien, door bijvoorbeeld het kind een kaart aan zichzelf te laten sturen en daarbij dan uit te leggen welk traject die kaart dan helemaal volgt. In de bieb kun je daar leuke boekjes over vinden.

Of onze kinderen nog wel boodschappen doen, een fietsband helpen plakken, de aardappelen meeschillen of leren ze een knoop aanzetten? Dat doen ze hier wel. Alles wat ze zelf kunnen doen, mogen ze zelf doen. Zo hebben ze hier alle vijf zo rond hun 12de verjaardag leren strijken en al voor die tijd hielpen ze mee met eten koken. Kleine reparaties aan kleding kunnen ze ook allemaal zelf uitvoeren. En wat het banden plakken betreft, dat laten de meiden graag aan hun broers over, maar dan ruilen ze dat tegen een ander karwei, b.v. tegen overhemden strijken. Nogal rolbevestigend, dat wel, maar daar hebben ze dan zelf voor gekozen. En wanneer er geen broer in de buurt is om die band te plakken? Wel, dan weten ze de weg naar de fietsenmaker wel te vinden en dan laten ze het daar doen. En het komt ook voor dat ze die band dan toch zelf plakken, b.v. omdat ze het toch jammer vinden om hun geld aan de fietsenmaker te geven.

Minder kinderen krijgen zie ik niet als erosie van het gezinsleven. Dan zou je moeten kunnen zeggen bij welk aantal kinderen er van die erosie (geen) sprake zou zijn. Er zijn ouders met 1 of 2 kinderen waarbij de ene ouder full-time ouder is en er zijn ook grote gezinnen waarbij de ouders beiden werken. Minder kinderen en/of beide ouders in het arbeidsproces hoeft geen oorzaak van die erosie te zijn.

Taken die oorspronkelijk door de ouders werden uitgevoerd kunnen nu worden afgestoten naar professionele werkers. Dat is een keuze die elk ouderpaar voor zich maakt. Dan leren kinderen wellicht niet meer hoe ze een band moeten plakken, maar dan leren ze wel waar en door wie ze dat kunnen laten doen. Wat dat betreft leven we in een zich veranderende samenleving en dan is er niets nieuws onder zon, immers het is toch ook niet meer zo dat de vrouwen naast de zorg voor het nageslacht zich voornamelijk bezig houden met het zoeken naar plantaardig voedsel en de mannen op jacht zijn?

Je schrijft: Opvoeden, de kinderen in emotioneel en sociaal opzicht 'naar de volwassenheid begeleiden', DAT wil elke ouder WEL graag zelf blijven doen... Toch is dat iets waar ouders niet het monopoly op hebben, ook de school speelt hier een belangrijke rol in. En juist de E.G.O. school geeft hier bijzondere aandacht aan. Dat ouders de eindverantwoordelijkheid hebben voor hun kroost, lijkt me vanzelfsprekend te zijn.

Of opvoeden en begeleiden nog wel voldoende kans krijgen wanneer ouders als economische eenheid vooral op consumeren gericht zijn en steeds meer (gezins)taken afstoten of uitbesteden? Ik zou het zo zwart/wit niet willen stellen. Ik denk dat ouders als economische eenheid toch ook heel goed in staat zijn hun kinderen naar de volwassenheid te begeleiden. Dat zal niet alle ouders even goed lukken en sommige ouders lukt het niet. Het gezin zoals het nu is, ziet er toch heel anders uit dan pakweg 50 jaar geleden. Dat gaat niet alleen op voor de kleine gezinnen, maar ook voor de grote gezinnen. De maatschappij is veranderd en de gezinnen veranderen mee. Ook het onderwijs veranderd mee. Een soort van onderwijs dat heel goed lijkt in te spelen op deze veranderende maatschappij lijkt de E.G.O. school te zijn. Dat dit niet voor alle ouders een goede optie is, spreekt voor zich.

Om nog even op het begin van je stukje terug te komen, naar mijn idee gaan kinderen in de eerste plaats naar school om te leren lezen, schrijven, rekenen enzovoort. Op welke manier ze dit leren (al of niet met een postkantoortje in de klas) is van minder belang dan dat ze dat leren. Onderwijs behelst meer dan alleen dat lezen, schrijven, rekenen enzovoort. Onderwijs wil ook zeggen dat het culturele erfgoed wordt doorgegeven. Naast de eerder genoemde schoolse vakken hoort daarbij alles wat de ene generatie aan de andere doorgeeft. Dat betekent dat kinderen niet alleen op school leren, maar ook thuis, op de club, in het buurthuis, bij vriendjes, bij familie enzovoort. Dat maakt dat niet alleen ouders verantwoordelijk zijn voor de opvoeding en het onderwijs aan kinderen, maar de hele maatschappij daarvoor verantwoordelijk is.

Ina ( Omnino)

88.4. Mooie theorie, maar nu de praktijk

Hallo Ina,

De theorie achter de E.G.O.school is heel mooi, en het is eigenlijk de manier waarop kinderen spelenderwijs leren. Zo ben ik thuis met de kinderen bezig, dan gaat leren automatisch en is het heel vanzelfsprekend. Maar ik geloof niet dat Bernadette daar bezwaar tegen heeft. De praktijk van het ervaringsgericht onderwijs is eigenlijk alleen uit te voeren met kleine klassen en ruim voldoende personeel. De praktijk zoals die nu is, leent zich niet voor ervaringsgericht onderwijs.

Ons kroost zit op een jenaplanschool, op school wordt gewerkt met projectonderwijs waarbij veel ervaringsgerichte elementen zitten. Toch is de groepsgrootte gemiddeld ruim 35 leerlingen, met maar een leerkracht. Er wordt veel hulp van ouders gevraagd, hulp die er vaak niet is. Dan bestaat het ervaringsgerichte uit een keer iets mogen doen, en het leeraspect ervan wordt dan niet eigen gemaakt.

Wat betreft jouw aanvulling op het opvoeden, ik zou het prettig vinden als de taken van school weer duidelijk zijn. Wat mij betreft beperken ze zich tot de cognitieve ontwikkeling van de kinderen. Opvoeden, en alles eromheen hoort bij de ouders/verzorgers. Als men dat stuk wil uitbesteden aan BSO (buitenschoolse opvang) is dat een keuze die men maakt, maar laat school zich beperken tot de cognitieve ontwikkeling van kinderen. Je kunt pas naar een nieuwe vorm van onderwijs als daar èn voldoende personeel èn goed opgeleid personeel voor is. Daar ontbreekt het in ons basisonderwijs aan.

Ik geloof niet in ervaringsgericht onderwijs waar we zgn. postkantoortje spelen, met 36 kinderen en 1 juf. Wel met 1 juf en b.v. een groepje van 10 kinderen, waar ook echt aandacht is voor ieder kind individueel. Laat mij dat postkantoortje maar thuis spelen met de kinderen.

Maar nu ben ik thuis de kinderen aan het helpen met breuken en staartdelingen want door al dat mooie ervaringsgerichte onderwijs is daar op school geen tijd meer voor.

88.5. Klusjes en karweitjes

Soms heb ik wel eens de indruk dat onze kindertjes allemaal verwende prinsjes en prinsesjes geworden zijn die niks meer moeten maar des te meer mogen. In ons gezin van 2 kinderen, allebei met autisme, de oudste, een jongen van bijna 11 met ook nog een ADHD-stoornis, de jongste, een meisje van goed 9 maar met een licht-mentale handicap, wordt er van de kinderen verwacht dat ze meehelpen met allerlei klusjes en karweitjes naargelang hun mogelijkheden. Omdat motivatie een heikel punt is, werken wij met een beloningssysteem. Voor ieder karweitje dat correct is uitgevoerd en dat zonder zeuren (zeer belangrijk!) is volbracht, krijgen ze een handtekening, sterretje, bloemetje, maantje... op een spaarkaart.

Vooraf wordt afgesproken waarvoor ze gaan sparen en hoeveel handtekeningen enz. daarvoor nodig zijn. Voor onze kinderen is duidelijkheid erg belangrijk en zo komen we tegemoet aan die nood. Tevens leren ze zo "werken" of sparen voor die dingen die ze anders maar als vanzelfsprekend beschouwen. Door hun autisme hebben ze sowieso moeite met verbanden zien en zo leren ze ook op sociaal gebied iets bij. Verder is het gewoon fijn om samen met de kinderen bezig te zijn; tijdens het samen koken kan er ook al eens serieus gebabbeld worden. De kippen gaan voeren is ideaal als je eens even uit huis weg wil en terwijl je de kattenbak ververst heb je ook meteen de kans om nadien nog even met de poezen te knuffelen.

Natuurlijk zitten kinderen voor een groot gedeelte van hun leven op school en het is goed wat ze daar allemaal leren. Maar kinderen hebben ook vaak vakantie en dan is het fijn als ze iets kunnen leren over het leven van alledag. En er zijn een hoop dingen die ze kunnen doen! In vakanties en op weekends heb ik de gewoonte om 's morgens bij het ontbijt even te overlopen wat de plannen zijn. Zo zijn ze mee betrokken en weten ze wat er van hen verwacht wordt. Om dit allemaal duidelijk te maken wordt deze info dan in een dagschema gegoten, maar da's natuurlijk typisch voor auti's.

Toch valt het regelmatig voor dat de oudste roept dat hij de enige is die thuis karweitjes moet doen wat ie dan ook zóóó oneerlijk vindt. Hoe moeilijk het soms ook is om tot hem door te dringen, ik blijf herhalen dat dit voor hem een kans is die hij krijgt, dat hij daardoor ook dingen bijleert... andere dingen dan op school. En als we eerst samen war klusjes gedaan hebben en daardoor is er nadien extra tijd vrijgekomen om nog samen een spelletje te doen is dat toch ook een bonus of niet!

Martine

88.6. Zoon heeft het moeilijk in groep 3 wel over naar groep 4?

Mijn zoon is een vroege leerling (van 17 september). Vorig jaar hebben we bekeken of hij naar groep 3 over zou kunnen gaan, wat volgens een test van het CITO moest kunnen. Nu heeft hij het erg moeilijk. De juf die hij heeft heeft nog nooit aan mij gemeld dat het heel slecht ging en nu, nu de vakantie bijna begint zegt zij dat hij het zo moeilijk heeft gehad dat hij naar een combinatie groep gaat 3-4 zodat de overstap dan niet te groot is als hij het niet red in groep 4.

Ik ben boos op de juf dat zij mij niet gemeld heeft hoe het ervoor stond ondanks aanhoudend vragen. Ook hoor je niets over bijles of iets dergelijks. Mijn kind meldt niet uit zichzelf dat het niet zo goed gaat, juf moet dit toch al ver voor de vakatie opgemerkt hebben lijkt mij. Wie heeft er ervaring met dit en wie weet er een test waardoor we kunnen zien of het niet verstandiger is om groep 3 over te laten doen? Alvast bedankt.

Patricia

88.7. Eigen werk

Ik heb samen met 2 anderen vrienden een website gemaakt waar je ons in kunt huren voor geld. Heb je intresse, kijk dan op www.kinderenco.websitemaker.nl/klusjesbedrijf


88.8. Klusjes met mijn kindjes

Bij ons thuis word ook gewerkt met een beloningsysteem. De beloning ligt op voorhand vast, kan vanalles zijn.

Ik heb stickertjes gemaakt die ze heel leuk vinden. Bij het goed uitvoeren van een klusje en zonder zagen mogen ze een sticker in een zon van hun beloningskaart kleven.

De klusjes worden in een grote kom gegooid en ze kunnen ze zelf nemen. Er zitten ook leuke oefeningen in, mijn zoon kampt met een motorisch probleem dus bvb even over en weer lopen in de gang is een goede oefening.

Zorg dat het niet saai word, door die oefeningen of een leuke opdracht ertussen te steken blijft het plezant.

Op deze manier word het voor u iets minder zwaar en in tussentijd kan je andere dingen, maar verlies hen natuurlijk niet uit het oog!!

Cindy

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Leren door samen doen

  1. Door taken ook leren.
  2. Kinderen betrekken bij klussen
  3. EGO: ErvaringsGericht Onderwijs
  4. Mooie theorie, maar nu de praktijk
  5. Klusjes en karweitjes
  6. Zoon heeft het moeilijk in groep 3 wel over naar groep 4?
  7. Eigen werk
  8. Klusjes met mijn kindjes
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.