Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

20. Ondertoezichtstelling (OTS)

Regelmatig horen we de afkorting ots, er is veel over te doen. We kijken er eens kritisch naar de diverse aspecten.

Reactie voor op de website?

20.1. Achtergronden

Wat is eigenlijk een ots? Postbus 51 geeft folders uit die je online kunt bestellen.

Je kunt met ots in aanraking komen als je problemen hebt met een kind waar je ondersteuning bij nodig hebt. Om goed geholpen te kunnen worden, moet je wel even een ots aanvragen, dan pas kan men echt wat voor je doen. Maar hoe zit het met de kleine lettertjes?

Helaas gebeurt het nogal eens dat ouders hulp inroepen, van het kastje naar de muur gestuurd worden, en dan uiteindelijk hun heil denken te vinden in een ots. Om dan vervolgens kapot te lopen tegen een muur van arrogantie en machtsmisbruik. Helaas is het daarom echt nodig mensen ernstig te waarschuwen voor iets wat eigenlijk zo goed bedoeld is en zo waardevol zou moeten zijn.

En bedenk, dat je als ouder hulp zoekt, wil nog niet zeggen dat je een slechte ouder bent!!

Reactie voor op de website?

20.2. Juridisch gesproken

Op de site van het JIP (Jongeren Informatie Punt) kunnen we lezen hoe de Raad van de Kinderbescherming werkt. De toon die men hanteert is opvallend. De Raad is duidelijk meer bezig met zich af te zetten tegen ouders dan te praten over wat ze doen in het belang van de kinderen. Ook doen ze geen enkele belofte, maar dekken ze zich al bij voorbaat in door te stellen dat ondanks alle inspanningen niet in alle gevallen het gestelde doel bereikt wordt. Daarmee spreekt de Raad zichzelf bij voorbaat vrij.

Onder het kopje Kinderbeschermingsmaatregelen lezen we dit als volgt:

    Kinderbeschermingsmaatregelen grijpen in in het gezag van de ouders over de kinderen. Er zijn 4 maatregelen:
    • de ondertoezichtstelling,
    • de ontheffing,
    • de ontzetting en
    • de voorlopige toevertrouwing aan de raad voor de kinderbescherming.

    de ondertoezichtstelling
    De maatregel van ondertoezichtstelling (OTS) is de meest opgelegde kinderbeschermingsmaatregel. De OTS beperkt de ouders in het gezag over hun kinderen. De rechter wijst een gezinsvoogd aan . De gezinsvoogd ondersteunt de ouders bij de opvoeding van hun kind.
    De gezinsvoogd is meestal een maatschappelijk werker van een instelling voor gezinsvoogdij. De ouders moeten zich aan zijn aanwijzingen houden. Als er zeer ernstige meningsverschillen zijn tussen de ouders en de gezinsvoogd, beslist uiteindelijk de kinderrechter.
    De OTS wordt meestal uitgesproken voor een jaar. Daarna kan de OTS steeds met een jaar verlengt worden. De OTS kan echter ook tussentijds worden opgeheven. In sommige gevallen worden kinderen bij een OTS uit huis geplaatst. Ze gaan dan meestal naar een pleeggezin of een thuis.
    Het doel van de OTS is het herstellen van de band tussen ouders en kinderen. Dit doel blijkt echter ondanks alle inspanningen niet in alle gevallen bereikt te kunnen worden.

    de ontheffing
    Als de ouders de verzorging en opvoeding van hun kind niet aankunnen, kunnen ze van gezag worden ontheven. De rechter draagt het gezag dan meestal op aan een voogdij-instelling. De ouders hebben dan niets meer over het kind te vertellen.
    De ontheffing van de ouderlijke macht wordt voor onbepaalde tijd uitgesproken. Ouders kunnen de rechter wel vragen om in het gezag te worden hersteld.

    de ontzetting
    Als ouders verwijtbaar ernstig te kort schieten in de opvoeding en verzorging van hun kind, kan de rechter de ouders uit de ouderlijke macht ontzetten. Het gaat dan bijvoorbeeld om ernstige gevallen van verwaarlozing of misbruik van het kind.
    De rechter draagt het gezag als regel op aan een voogdij-instelling. Net als bij de ontheffing geeft de rechter het gezag pas weer terug, als hij ervan overtuigt is dat de ouders het kind weer goed kunnen verzorgen en opvoeden.

    de voorlopige toevertrouwing
    Bij crisissituaties kan een kind, voorafgaand aan de ontzetting of ontheffing, voorlopig worden toevertrouwd aan de raad voor de kinderbescherming. Tijdens deze voorlopige toevertrouwing heeft de raad de zeggenschap over het kind. Dit gebeurt bijvoorbeeld als er sprake is van een zeer bedreigende situatie voor het kind of als het gezag geheel ontbreekt.

Verder kun je op deze site lezen wat de rechten van de ouders zijn.

Wanneer je op verschillende plaatsen leest wat ots inhoudt, blijkt er veel misverstand te bestaan over de ontheffing van de ouder uit het ouderlijk gezag. Wat wel duidelijk is, je wordt niet ontheven uit de ouderlijke kosten, alleen bepaal jij waarschijnlijk niet meer wat er wordt aangeschaft en voor welke prijs. Ten aanzien van het ouderlijk gezag lazen we hierboven:

    Als de ouders de verzorging en opvoeding van hun kind niet aankunnen, kunnen ze van gezag worden ontheven. De rechter draagt het gezag dan meestal op aan een voogdij-instelling. De ouders hebben dan niets meer over het kind te vertellen.
We zullen straks zien dat op de site van Justitie iets heel anders staat! Maar hierboven staat ook:
    De gezinsvoogd is meestal een maatschappelijk werker van een instelling voor gezinsvoogdij. De ouders moeten zich aan zijn aanwijzingen houden. Als er zeer ernstige meningsverschillen zijn tussen de ouders en de gezinsvoogd, beslist uiteindelijk de kinderrechter.
Ouders verliezen dus toch niet al hun rechten.

Reactie voor op de website?

20.3. Wat houdt een ondertoezichtstelling in?

Ook op de site Justitie.nl lezen we dat een ots eigenlijk heel wat meer inhoudt dan dat we nu pas echt geholpen worden, en voortaan voorrang krijgen bij de wachtlijsten:
    Een ondertoezichtstelling is een gezagsbeperkende maatregel. Ouders houden het gezag over hun kinderen, maar het gezag wordt wel beperkt. Het kind en de ouders krijgen dan begeleiding van een gezinsvoogdij-instelling. Een medewerker daarvan, een gezinsvoogd, houdt regelmatig contact met de ouders en helpt bij problemen. Hij moet door de ouders bij belangrijke beslissingen over het kind worden ingeschakeld. Ook kan hij de ouders en het kind (schriftelijke) aanwijzingen geven die ze moeten opvolgen.

    Indien een ouder of een kind van twaalf jaar of ouder het niet eens is met deze aanwijzing kan hij de kinderrechter verzoeken de aanwijzing vervallen te verklaren. Ook kan de ouder of het kind enige tijd nadat de aanwijzing is gegeven, aan de gezinsvoogdij-instelling vragen de aanwijzing als gevolg van gewijzigde omstandigheden in te trekken.

    Het doel van een ondertoezichtstelling is ervoor te zorgen dat de situatie waarin het kind opgroeit zo snel mogelijk verbetert.

Reactie voor op de website?

20.4. OTS in de praktijk

Om met dat laatste te beginnen. het programma Netwerk besteedde laatst aandacht aan dit onderwerp, en wat blijkt: Ruim 600 kinderen onterecht in jeugdgevangenissen. Is dit nu wat justitie bedoelt met het verbeteren van de situatie van het kind? Ja, zegt kinderrechter C. de Groot, en hij legitimeert zich als volgt:
    De Groot zegt in Netwerk dat hij de wet overtreedt door kinderen langer dan drie maanden in een jeugdgevangenis te plaatsen: “Het is kiezen tussen twee kwaden, want als ik zo’n kind de straat op stuur wordt de situatie erger. Maar we moeten ook niet vreemd staan kijken als we in de jeugdgevangenis merkwaardige persoonlijkheden groeien.”

Reactie voor op de website?

20.5. Ouders als zondebokken

Men lijkt vaak te denken dat ouders onverantwoordelijke mensen zijn die er alleen maar een puinhoop van maken. Alles wat mis gaat komt door die ouders ook al is dit het gevolg van dingen die zich bijvoorbeeld op school hebben afgespeeld, en waar de school op een verkeerde manier mee omging? Een dergelijke negatief beeld van ouders kom je helaas erg vaak tegen. Helaas, want de meeste ouders proberen zo goed mogelijk er het allerbeste van te maken.

Reactie voor op de website?

20.6. De gezinsvoogd

De ouders houden dus het gezag, maar moeten schriftelijke aanwijzingen van de voogd wel opvolgen. Maar wat nu als je voogd vindt dat je kind beter af is in een jeugdgevangenis, zonder dat de voogd kan uitleggen welke hoger pedagogisch doel daarmee gediend is? En speelt de mening van het kind misschien ook nog een rol?

En wat wordt bedoeld met: ".. een gezinsvoogd ... helpt bij problemen.". Volgens Carol van Nijnnatten, medewerker van Justitie moeten we dat wel met een korreltje zout nemen, want (zie Tijdens een ondertoezichtstelling een contract? Geen gelijke partijen):

    Van een ouder of minderjarige kun je vlak na het uitspreken van de maatregel niet verwachten dat hij of zij al een zelfstandige onderhandelingspartner is. Na verloop van tijd en met enige hulp is dat wellicht een reële mogelijkheid; immers de ondertoezichtstelling is een tijdelijke maatregel waarbij het doel is het ouderlijk gezag te herstellen.
Dus, zowel de ouders als het kind worden gewoon niet serieus genomen. En dat verklaart erg veel!

Reactie voor op de website?

20.7. De gezinsvoogd in de praktijk

Het Bureau Klachtenondersteuning Jeugdhulpverlening stelt zich ten doel de (rechts)positie van de gebruiker van de jeugdhulpverlening te versterken, op een zodanige manier dat zij een zo een gelijkwaardig mogelijke positie innemen in het hulpverleningsproces. Problemen die zij signalleren:

Reactie voor op de website?

20.8. De moderne voogd

De (gezins)voogd als jongleur / druk 1
De (gezins)voogd als jongleur / druk 1
A. van Hout & S. spinder

Een methodisch
handboek voor het
(gezins) voogdijwerk

In de bespreking van het Handboek gezinsvoogdij biedt veel handreikingen door Anne Braaksma (Justitie) lezen we:
    Een tweede aanname betreft het case management. Dit is geïnspireerd vanuit de discussie over de scheiding van 'hulp en recht'. De betogers voor scheiding van 'hulp en recht' stelden dat een gezinsvoogd juridisch gezag heeft en dit zich niet verdraagt met het zelfbeschikkingsrecht van de klant. Zonder zelfbeschikkingsrecht kan er geen vertrouwen zijn en zonder vertrouwen, is er geen hulpverlening mogelijk. De klant in contact met de gezinsvoogd is per definitie bedreigd en onvrij vanwege het juridische gezag wat de gezinsvoogd heeft. Om aan die 'klem' te ontkomen is het idee ontstaan om hulp en recht te scheiden. De gezinsvoogd wordt daarbij belast met het juridische gezagsaspect en de hulpverlening wordt uitbesteed aan de vrijwillige hulpverlening. De klant wordt zo in de kunstmatige situatie gemanoeuvreerd dat hij 'gedwongen' wordt om 'vrijwillige hulp' te accepteren. De gezinsvoogd krijgt daarbij de rol om controle en zonodig dwang uit te oefenen. In die scheiding van 'hulp en recht' is controle door de gezinsvoogd vaak ingewikkeld omdat de vrijwillige hulpverlening zich beroept op geheimhouding die zij in relatie met de klant claimt.

    Bij de wetswijziging in 1995 zag de Vedivo een extra reden om de gedachte van de gezinsvoogd als case manager te omhelzen. Er kwamen veel administratieve taken bij en de Vedivo weigerde te bedenken dat je daar het beste administrateurs voor kunt inhuren. De gezinsvoogd de administratieve taken en de hulpverlening uitbesteden werd toen het credo. Het siert overigens de Vedivo dat zij van dit verwerpelijk beleid afstand neemt in haar brochure 'Het einde van de ondertoezichtstelling'.

Maar de scheiding van hulp en recht is helemaal niet nodig, want:
    Samengaan hulp en recht

    Op bladzijde 53 van het handboek wordt afstand genomen van het idee dat 'hulp en recht' gescheiden moet worden. Gesteld wordt dat 'hulp en recht' kunnen samengaan indien de gezinsvoogd zijn rechtspositie transparant en navolgbaar voor de klant, hanteert.

Ben benieuwd hoe transparant de gezinsvoogd zich opstelt. Uiteindelijk is het belangrijkste:
    Lef en liefde

    Het handboek gezinsvoogd is een intrigerend boek. Waardevol vind ik dat er veel handreikingen in staan waarmee de gezinsvoogd gereedschappen heeft om zijn werk goed te doen. Het hoofdstuk over lef en liefde spreekt mij het sterkst aan ook omdat dit in de dynamiek met het gezin vorm krijgt. Die dynamiek wil ik er graag inhouden. Jeugdbescherming en hulpverlening krijgen vooral vorm in de persoonlijke dynamiek met de klant, een goed plan van aanpak is daarbij nooit weg mits het geen doel op zichzelf wordt. Het dient niet meer te zijn dan een kladbriefje waarop we met de klant onze afsprake.

Reactie voor op de website?

20.9. Hoe presteert de jeugdzorg?

Hoe functioneert de jeugdzorg eigenlijk, en wat doet men daarmee? Het artikel Kinderbescherming (Justitiële verkenningen, jrg. 28, nr. 9, december 2002) opent met:
    Er is de laatste tijd veel kritiek te horen op de kinderbescherming. Instanties als de Raad voor de Kinderbescherming en de Bureaus voor Jeugdzorg lijken het ‘nooit’ goed te doen, zoals afgelopen jaar nog in de zaak-Rikkers en de tragedie in Roermond, waarbij zes kinderen uit een gezin omkwamen bij een brand die door hun vader was gesticht.
Denk niet dat de schuld bij deze instanties ligt, men ziet allerlei problemen die het functioneren van de instanties bemoeilijkten. Denk niet dat ze vinden dat ze het slecht gedaan hebben, nee hoor:
    P.H.M. Deijkers geeft in haar bijdrage een overzicht van de huidige discussie over de wenselijkheid het huidige stelsel van kinderbeschermingsmaatregelen al dan niet uit te breiden met een lichte, preventieve maatregel. Deze zou naast de huidige ondertoezichtstelling en ontheffing uit de ouderlijke macht door de rechter kunnen worden opgelegd. De auteur constateert dat tegenwoordig veel eisen worden gesteld aan de opvoedingscapaciteiten van ouders; de overheid heeft de taak ouders daarbij zo nodig te helpen, alleen dan kan een ingrijpen van hogerhand via een maatregel ook gelegitimeerd zijn. De nieuwe wet op de Jeugdzorg moet het probleem ondervangen dat hulp nu vaak pas in een veel te laat stadium komt. De wet voorziet ondermeer in een laagdrempelig aanbod van lichte vormen van opvoedingsondersteuning. Voorts beklemtoont de auteur het belang van een goede motivering door de rechter bij het opleggen van een kinderbeschermingsmaatregel. Hierbij is niet alleen de rechtszekerheid van ouders en kinderen in het geding. Duidelijkheid over de reden van een maatregel en het doel dat deze dient, zal de effectiviteit van een maatregel bevorderen.
Maar nu een paar cijfers, ontleend aan 909 zorgen; een onderzoek naar de doelmatigheid van ondertoezichtstelling. Daar staat:
    De belangrijkste conclusies die uit het dossieronderzoek naar voren komen zijn: dat de OTS voor de meeste kinderen iets positiefs oplevert. Hoewel in algemene zin het resultaat beperkt lijkt, blijkt in 61% van de dossiers sprake van stabilisering of verbetering over een periode van twee jaar.
Dat is toch niet erg veel, bij 39% is het dus mislukt. Belangrijk is ook de toevoeging:
    Verbeteringen lijken met name samen te hangen met een actieve inzet van de hulpverlening.
Waarna men concludeert:
    De betrokkenen vinden de OTS een bruikbaar kader. De kanttekening die uit de interviews naar voren komt is dat rechten van pleegouders onvoldoende zijn gewaarborgd.
Maar rekent men de ouders en de kinderen ook bij de betrokkenen? Laten we eens kijken naar het artikel Onderzoeken, onderzoeken, onderzoeken ... van Anjo van Hout en Siemen Spinder in Mobiel 3, juni/juli 2002, het Tijdschrift voor Pleegzorg. De succescijfers:
    Na twee jaar ondertoezichtstelling blijkt de situatie van 28% van de jongeren verbeterd, van 38% hetzelfde gebleven en van 33% verslechterd. Er wordt in het onderzoek een vergelijking gemaakt tussen de verbeterde en de verslechterde groep aan de hand van een aantal punten. Bij de groep waar verbetering is opgetreden, hebben zich minder vaak wisselingen van de verblijfplaats voorgedaan dan bij de verslechterde groep.
Uit dit onderzoek wordt verder duidelijk dat ook pleegouders niet zo positief behandeld worden:
    "De gezinsvoogden zijn steeds minder op de hoogte van de pleeggezinssituatie en het kind. Het zijn 'computerkinderen' geworden, 'dossier'-kinderen", zo vindt Wieke Selders van de NVP Gelderland. Hij concludeert eveneens: naar pleegouders wordt niet geluisterd.

    Bekende klachten van pleegzorgwerkers en pleegouders zijn: niet of pas weken later door de gezinsvoogd teruggebeld worden; de gezinsvoogd komt pas in actie als een (eventueel goed oplosbaar) probleem ontaard is in een heftige crisis.

Tenslotte het commentaar van de BMJ (Belangenvereniging Medewerkers Jeugdbescherming en Jeugdklassering) , getiteld: Werk gezinsvoogden kan veel doelmatiger. Ook hier geen positieve aandacht voor de ouders, maar gelukkig ook geen negatieve.

Reactie voor op de website?

20.10. Beschermengel II; gesprekken tussen ouders en gezinsvoogden in de beginfase van de ondertoezichtstelling

Op de site van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum lezen over de volgende publicatie over problemen bij het functioneren van de gezinsvoogd:
    Beschermengel II; gesprekken tussen ouders en gezinsvoogden in de beginfase van de ondertoezichtstelling

    G. Hofstede, J. Suurmond en C. van Nijnatten
    Universiteit Utrecht, Faculteit Algemene Sociale Wetenschappen
    Bestellingen: Algemene Sociale Wetenschappen, Universiteit van Utrecht Henriette van de Graaf, Postbus 80140, 3508 TC Utrecht fax 030 2534733, e-mail:
    Kosten: f. 40,- (incl. verzending)

    Samenvatting: In dit onderzoek komt naar voren dat de gesprekken niet in alle gevallen gestructureerd verlopen. In de helft van de gevallen legt de gezinsvoogd een agenda voor aan de cliënt. Daarbij wordt weinig aandacht besteed aan persoonlijke kennismaking.

    Belangrijke elementen van de OTS zijn het beperkte juridische gezag en de klachtenregeling. Deze elementen komen in 33% van de onderzochte gesprekken niet aan de orde. En hoewel gezinsvoogden zeggen het belangrijk te vinden om hun juridische en/of persoonlijke gezag in te zetten om hun advies kracht bij te zetten, gebeurde dat in maar 25% van de onderzochte gevallen. De verschillen in de communicatie tussen autochtone en allochtone cliënten is niet erg groot. Wel stellen de gezinsvoogden aan allochtone cliënten vaker vragen om te checken of de cliënten het goed hebben verstaan. Verder blijkt het gebruik van tolken de communicatie enigszins te beïnvloeden, omdat tolken soms interpretaties geven en speelt in de gesprekken met allochtone ouders de wederzijdse positionering een grotere rol.

    Het verdient aanbeveling om de gesprekken altijd door middel van een agenda te sturen en het gesprek te faseren. Aangezien de OTS is bedoeld als een tijdelijke maatregel, zou gedurende de OTS aan een toenemende participatie van de ouders gewerkt moeten worden. De gezinsvoogd moet actief sturen in de richting van overeenstemming door de posities te bespreken, cliënten actief te betrekken en geschilpunten te bespreken. Immers, de waarde van het hulpverleningsplan hangt mede af van de overeenstemming die erover is.

Vooral die laatste alinea is erg belangrijk!

Reactie voor op de website?

20.11. 909 zorgen; een onderzoek naar de doelmatigheid van ondertoezichtstelling

Op de site van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum lezen over de volgende publicatie over problemen bij het functioneren van de gezinsvoogd:
    909 zorgen; een onderzoek naar de doelmatigheid van ondertoezichtstelling

    N.W. Slot, A. Theunissen, F.J. Esmeijer, Y. Duivenvoorden
    Vrije Universiteit Amsterdam, Faculteit der Psychologie en Pedagogiek, afdeling Orthopedagogiek
    Bestellingen: Vrije Universiteit Amsterdam, Faculteit der Psychologie en Pedagogiek, afdeling Orthopedagogiek, tel. 020 - 4448908 en 020 - 4448900
    Kenmerk: EWB 99.139A

    samenvatting In dit onderzoek is aan de hand van literatuuronderzoek een vier-stappen model ontwikkeld op basis waarvan binnen de OTS (met name door de gezinsvoogden) gewerkt kan worden met pedagogische doelen en criteria.
    Voor het bepalen van het effect van de OTS dient een verdergaand onderzoek te worden verricht dan in het gegeven tijdsbestek mogelijk was. Daarom is in dit onderzoek uitgegaan van het begrip doelmatigheid. Doelmatigheid wordt in dit onderzoek omschreven als het planmatig invullen van de uitvoering van de OTS.
    Om de doelmatigheid te bepalen is ervoor gekozen om van zorgpunten te formuleren met betrekking tot het kind zelf, het opvoedingsklimaat en de wijdere omgeving.
    Toe- en afname van zorgpunten levert informatie op over de doelmatigheid van de OTS.
    De zorgpunten, het gebruik van doelstellingen en de inzet van hulpverleningsmiddelen zijn vervolgens onderzocht in een dossieronderzoek. Tenslotte zijn enquêtes gehouden onder kinderrechters en medewerkers van de Raden voor de Kinderbescherming en zijn gezinsvoogden, ouders en kinderen geïnterviewd.

    De belangrijkste conclusies die uit het dossieronderzoek naar voren komen zijn: dat de OTS voor de meeste kinderen iets positiefs oplevert. Hoewel in algemene zin het resultaat beperkt lijkt, blijkt in 61% van de dossiers sprake van stabilisering of verbetering over een periode van twee jaar.
    Verbeteringen lijken met name samen te hangen met een actieve inzet van de hulpverlening.
    De betrokkenen vinden de OTS een bruikbaar kader. De kanttekening die uit de interviews naar voren komt is dat rechten van pleegouders onvoldoende zijn gewaarborgd.
    Uit de dossiers komt naar voren dat aan de uitvoering van de OTS nog veel kan worden verbeterd. Van de door de gezinsvoogd noodzakelijk geachte hulp komt in ruim een derde van de gevallen niet van de grond als gevolg van wachtlijstproblematiek of meningsverschillen tussen de gezinsvoogd en het bureau Jeugdzorg over de indicatie.
    De gezinsvoogdij-instelling kan onvoldoende invulling geven aan haar gezag. De contacttijd tussen de gezinsvoogd en het gezin is te kort. Verder is de wachttijd voor een OTS te lang.
    Door de onderzoekers wordt aanbevolen meer doel- en kindgericht te werken. Dit kan onder meer bereikt worden door de professionaliteit van de gezinsvoogden te vergroten onder meer door bijscholing op het terrein van de wetgeving en vaardighedentrainingen voor het omgaan met agressieve ouders. Verder zou sneller met de OTS gestart moeten worden, zou de hoeveelheid contacten tussen gezinsvoogd en gezin moeten worden vergroot en de inzet van hulpverlening verbeterd.

Reactie voor op de website?

20.12. Probleemjeugd voorlopig nog in cel

Teletekst meldt op 1 julie 2004:
    Probleemjeugd voorlopig nog in cel

    DEN HAAG Jongeren met gedragsproblemen worden nog jaren in jeugdgevangenissen opgesloten. Dat zeggen minister Donner van Justitie en staatssecretaris Ross in een brief aan de Tweede Kamer.

    Het kabinet wil het hulpaanbod voor jongeren met ernstige gedragsproblemen verbeteren en hen buiten de justitiële jeugdinstellingen behandelen. Vorig jaar werden 443 jongens en 389 meisjes die niets crimineels hadden gedaan, toch in een strafinrichting geplaatst.

    Wel wil het kabinet alvast jeugd met problemen thuis, of met psychische stoornissen scheiden van hen die wel iets op hun kerfstok hebben.

Hoe is het mogelijk dat een minister van Justitie een dergelijke uitspraak zomaar kan doen, hoe is het mogelijk dat zo'n uitspraak geen storm van protest oproept! Opgesloten worden in een gevangenis, zonder misdaad, zonder aanklacht en zonder veroordeling, dat is toch in strijd met elk beginsel van een rechtsstaat!?

Het is goed dat minister-president Balkenende opkomt voor onze voetbalbondscoach Dick Advocaat, maar het zou hem sieren wanneer hij zich ook zoveel zorgen zou maken over deze van een kleine 1000 jongeren.

Reactie voor op de website?

20.13. Ouders nabij

Ouders Nabijis een startende belangenbehartiging voor ouders van kinderen in (semi-) gesloten jeugdinstellingen:
    In Nederland komen jaarlijks honderden kinderen terecht in jeugdgevangenissen. Niet omdat zij crimineel zijn, niet omdat zij daders zijn, niet omdat zij geen betrokken ouders zouden hebben.

    Kinderen kunnen bijvoorbeeld in jeugdgevangenissen geplaatst worden

    • bij gebrek aan voldoende en/of geschikte behandelplekken;
    • doordat zij slachtoffer zijn van loverboys.

Reactie voor op de website?

20.14. Verkeerde beoordeling gezinsvoogden

groups.msn.com/DeHelDieKinderbeschermingheet/_whatsnew.msnw

Ik heb met nog een slachtoffer van de jeugdhulpverlening/kinderbescherming een site opgezet, waar medeslachtoffers en medelevers hun verhaal kunnen doen. Elkaar helpen en steunen. Een front vormen tegen de hel die kinderbescherming heet!

Gabriëlle

Reactie voor op de website?

20.15. Geen raad meer

Hallo allemaal, wij zitten al heel lang met ons handen in ons haar, ik wil het graag kort houden, want wij kunnen er een boek over schrijven. Wij zitten met een zoon zonder enige opleiding maar hij is wel geplaatst op een bedrijf dat tokomst bied voor deze mensen, maar hij ziet niets meer zitten, hij is 19 jaar en is niet meer voor enkele reden vatbaar. Wij zijn al 20 jaar getrouwd en wij willen echt wel verder, ons gezin lijdt hier heel erg onder.

Mijn vraag is wat kunnen wij met zo'n jongen doen? Hij kan hier ook niet meer blijven want wij hebben al zo veel voor hem gedaan, niets helpt, wij worden helemaal gek van die jongen. Jij heeft een wajong uitkering. Dat is al maar dat is 390 euro, daar begin je niets mee.

Wij zouden graag willen dat er aan onze ellende een einde komt. Waar moeten wij naar toe met deze jongen en wat zijn onze verantwoordelijkheden voor hem? Wij weten het echt niet meer, wij worden helemaal gek van hem en wij hebben het echt gehad, en wij hebben ook al alles gehad met hem. Kunnen wij hem de deur wijzen/ of zijn er nog andere regels waar wij aan moeten voldoen? Wie kan ons op weg helpen?

Fred & Nel

Reactie voor op de website?

20.16. Reactie op: geen raad meer

Hallo,

Het kan zijn dat u al weet wat ik bedoel maar heeft u het al eens geprobeerd bij MEE dit is een hulpinstantie voor beperkte jongeren of gehandicapten mijn broers werken op de sociale werkplaats en met hun hulp kun je eventueel uithuisplaatsing regelen onder begeleiding bijv (zelfstandig begeleid wonen ). Kijk eens op mee.nl.

veel sterkte anne

Reactie voor op de website?

20.17. Reactie op de gezinsvoogd

Ik vind dat de gezinsvoogd en de gezinsvoogdij hier wel heel negatief wordt afgeschilderd. Erg gemakkelijk gezien het feit dat men zelf duidelijk geen ervaring heeft met het in de schoenen staan van de gezinsvoogd. Ik ben zelf werkzaam als gezinsvoogd. Een ots wordt echt niet zomaar en licht uitgesproken. Dat wordt alleen gedaan wanneer aantoonbaar is dat de ouder onvoldoende in staat is zorg te dragen voor zijn kind, en het kind in ernstige mate in zijn ontwikkeling wordt bedreigd. En dan zeg ik niets over de al dan niet goede intenties van de ouder.

Wat ik ook wil opmerken is dat het niet de hobby is van de gezinsvoogd of van de gezinsvoogdij-instelling om nou eens lekker het leven van ouder en kind te verzieken, al wordt dat bijna wel afgeschilderd zo. Wij zien een hoop ellende, waar het kind grondig de dupe van is en waarmee het voor de gezinsvoogd zelf soms erg moeilijk leven is. Het belang van het kind staat voorop, maar net zo goed het belang om het gezag van de ouder te herstellen. Want als het even kan, en als het verantwoord is, dan hoort een kind gewoon thuis bij vader en moeder.

Maar het is niet bepaald een gemakkelijke klus gezien de aard van de problemen. Jammer genoeg heeft de gezinsvoogd geen toverstaf waarmee in 1 zwier alle problemen worden opgelost, zondat dat de betrokkenen zelf verantwoordelijkheid voor hun problemen hoeven te nemen. Al wordt dit vaak genoeg wel verwacht.

Natuurlijk worden er fouten gemaakt, en dat is vreselijk, maar aan de andere kant wordt er ook heel veel goed werk verricht waar ouders erg blij mee zijn en waarmee ze erg geholpen zijn. Voor kinderen kan het werk levensreddend zijn. Maar die kant wordt nooit eens belicht. Het is dus niet rechtvaardig om maar van 1 kant te oordelen, zonder dat je zelf de kant van de gezinsvoogd hebt gezien en ervaren. Want er zijn er genoeg die wel met hart en ziel te werk gaan, en het beste met alle partijen voor hebben.

Wanneer het voor ouders niet altijd uitpakt zoals zij willen, ligt de verantwoordelijkheid daarvan niet automatisch bij de gezinsvoogd.

Reactie voor op de website?

20.18. Prestaties Jeugdzorg

Het feit dat er een percentage is van slagen, hoe groot of klein ook, geeft aan dat er in elk geval situaties zijn die verbeterd worden door bemoeienis van Jeugdzorg. Ik kan je verzekeren dat wanneer er nooit een ots zou worden uitgesproken, het percentage van gezinnen met grote problemen dramatisch zou stijgen. En wellicht ook de kindersterfte.

Ik weet niet wie deze betweterige schrijver is met al zijn negativiteit naar de jeugdzorg, maar misschien is het eens een idee dat je zelf voor jeugdzorg komt werken als gezinsvoogd. Dan kunnen we eens bekijken of jij het dan allemaal zo goed kan en weet. Maar dat zul je vast wel niet willen he, te moeilijk misschien dit werk??

Bah, wat heb ik weinig respect voor mensen als deze schrijver met hun kortzichtige commentaar en kritiek, maar zichzelf niet eens met dit werk bezighouden. En dus totaal niet weten als buitenstaander waar ze over praten. Ik kan me voorstellen dat deze negatievelingen zelf ooit eens een negatieve ervaring met jeugdzorg hebben gehad, maar zelfs dan hebben ze er geen ervaring mee om aan de andere kant te staan, en hebben ze dus geen recht erover te oordelen. Denk daar maar eens over na. In plaats van alleen het werk van oa de gezinsvoogd af te zeiken, maar het zelf toch mooi niet willen doen aangezien het bepaald geen zondagsbaan is.

Reactie voor op de website?

20.19. Verhaal uit de praktijk

Wat fijn dat iemand uit de praktijk reageert.

Ik begrijp dat teksten confronterend kunnen zijn, maar toch jammer dat je dan 'tegen' ouders reageert in plaats van mét ouders een front vormt voor het kind in de organisatie. Graag vertel ik je mijn "praktijkervaring":

Via netwerkplaatsing werden we pleeggezin voor een crisisopvang. De beslissing was binnen een halve dag genomen. Gelukkig kregen we ondersteuning van de Raad van de Kinderbescherming. Nadat de OTS was uitgesproken, werd een voogd toegewezen. De crisisplaatsing die voor enkele weken bedoeld was, duurde uiteindelijk een half jaar. In dat half jaar werd !DRIE! keer van voogd gewisseld. In diezelfde tijd viel de zomervakantie, in die periode was de vervangende voogd nauwelijks bereikbaar. Steeds werden er beslissingen genomen, zonder dat er op welke manier dan ook overleg met ons plaatsvond.

In die periode merkten we hoe beperkt de mogelijkheden van de voogd zijn. Ook al willen ze veel meer, in de praktijk zijn hun mogelijkheden beperkt. Het heeft weinig zin om dat op de ouders of pleegouders af te reageren! Beter zou zijn als de organisatie eens goed bekeken werd en er meer mogelijkheden voor de voogd komen. Vergeet niet dat, als ouders bij een voogd terechtkomen, er vaak een hele voorgeschiedenis aan vooraf gegaan is.

Het hele systeem zou beter werken, als ook een hogere tevredenheid geven, als voogden náást de ouders gaan staan i.p.v. tegenover de ouders!

Ervaring!

Reactie voor op de website?

20.20. Na Savanne-effect nu het Harreveld-effect?

In de achterhoek, Varseveld, Lichtenvoorde e.o., gonsde het al jaren van de geruchten. Soms kwam er iets naar buiten. Eén ding was klip en klaar: ‘op’ Harreveld deugde het niet. Daar gebeuren rare dingen, die het daglicht niet verdragen kunnen. Dinsdag 9 mei 2006 besteedde Netwerk er aandacht aan. Het bleek nog erger dan gevreesd. Lees het gehele artikel.

Mvrgroet, Hans Waltman Redactie regelzucht.nl

Reactie voor op de website?

20.21. Een verkeerd pleeggezin…

Op Regelzucht.nl besteden we geregeld aandacht aan misstanden binnen de jeugdzorg. Zaken als wachtlijsten, de manier waarop Ross daar dan weer mee omgaat, de toestanden op Den Engh hadden onze aandacht. Ook stonden we natuurlijk stil bij afschuwelijke zaken als die van Savanne. Deze posting gaat over zomaar een cliënt van de jeugdzorg. Jeugdzorg is geen gemakkelijke tak van sport. Integendeel. Jeugdzorgtoestanden op casus-niveau, maar beslist geen klein jeugdzorgleed. Lees het gehele artikel.

Reactie voor op de website?

20.22. Noodkreet!

Heb een vraag namens de familie. Wij staan momenteel met de rug tegen de muur om ons 15 jarig nichtje. Ouders zijn gescheiden en moeder heeft de voogdij en wijst alle hulp af. Het meisje woont momenteel bij oma (ze is uit huis gezet door moeder). De situatie bij oma is niet meer acceptaal en ook daar zal ze weg moetenm, anders gaat oma er aan onder door. Het meisje is moeilijk te hanteren (nog zacht uitgedrukt).

Ze heeft al hulp bij spatie maar zij mogen ons niet verder helpen omdat moeder geen toestemming geeft. Bij vader kan ze ook niet terecht. Als familie heb je niets in te brengen maar je ziet het meisje steeds verder afglijden. Waar kunnen wij als familie terecht? Kan ons iemand advies geven waar wij hulp kunnen krijgen? Het gaat om de toekomst van ons nichtje.

Welke weg kunnen en mogen wij bewandelen?

Reactie voor op de website?

20.23. Reactie op: Noodkreet

Heb je al contact opgenomen met het Algemeen Maatschappelijk Werk in de buurt? Misschien kunnen zij je niet direct helpen, maar kennen ze wel een instantie die wel hulp kan geven.

Succes!

Reactie voor op de website?

20.24. Kinderen met een ots

Door het verslag van de Raad voor de Kinderbescherming goed te lezen is het mij duidelijk geworden dat ik als moeder en weduwe schuldig wordt geacht terwijl dat ik bont en blauw geslagen ben. Ook mijn kind met een ots ziet dit in. Waar blijft mijn recht?

Reactie voor op de website?

20.25. Niet eens met voogd

Ik heb een vraag. Mijn kleindochter is bijna 5jaar bij ons in huis geweest. Toen kreeg zij een verkeerde vriendin, waar zij met amper 12 jaar drugs gebruikte. Er is toen met jeugd en pleegzorg besproken dat zij daar niet meer heen mocht. Maar ze bleef dat toch doen. Wij konden dat niet meer aan. Toen is zij bij ons uit huis geplaatst en naar woongemeenschap gegaan. Maar door haar gedrag zit zij nu gesloten.

De voogd die ze nu heeft, heeft met ons nog nooit een gesprek gehad, of is eens komen kijken waar Janice de laatste 5jaar heeft gewoond. Ze is wel bij die fam op gesprek geweest waar Janice van jeugd en pleegzorg en van moeder en van ons niet komen mocht. Nu is het zelf zo dat zij die fam, waarvan wij weten dat die een drugsverleden hebben, als pleegouders zijn voorgesteld, omdat mijn kleindochter daar wil wonen.

Zoiets bestaat toch niet! Logisch dat mijn kleindochter daar wil wonen, want daar mocht zij alles wat zij hier niet mocht. Maar mijn vraag is: is het normaal dat die voogd ons helemaal links laat liggen terwijl wij 5 jaar voor haar gezorgd hebben!?

Reactie voor op de website?

20.26. OTS vanwege omgangsproblemen

In 2005 ben ik gescheiden. Mijn nu ex-man was op dat moment opgenomen in een psychiatrische instelling. Hij is anderhalf jaar opgenomen geweest ivm de diagnose borderline. Voor zijn opname is er in de thuissituatie sprake geweest van huiselijk geweld. Ik heb hier toen nooit met de buitenwereld over gesproken. Mijn kinderen waren 3 en 1 jaar toen ik bij mijn ex-man weg ging. Ze waren erg angstig en vooral mijn zoontje van toen 3 was erg getraumatiseerd.

Met hulp van de Raad van de Kinderbescherming is er uiteindelijk toch een soort van omgangsregeling opgestart. De omgang is opgebouwd van eerst een paar uur per dag tot uiteindelijk een nachtje slapen. Na de tweede nacht begon ik al een verandering in het gedrag van mijn dochter op te merken. Na de derde overnachting escalleerde haar gedrag. Ze kwam huilend thuis. Wilde niet meer lopen, plassen of drinken. Wilde geen luier aan en niemand mocht haar aanraken. 's Nachts sliep ze niet meer of ze had hele erge nachtmerries. Ze was toen tweeenhalf jaar. Via de huisarts ben ik in het ziekenhuis terecht gekomen en bij Mediant. Mediant heeft tenslotte uitgesproken dat er vermoedens van seksueel misbruik zijn.

Zou genoeg moeten zijn om de omgang met vader te verbieden. Niet dus. Ik ben nu al twee jaar aan het vechten. Heb alles ondergaan: raadsonderzoek, gesprekken bij BJZ, verschillende rechtszaken, etc. Uiteindelijk word ik nu behandeld als de boef, omdat het seksuele misbruik niet voor 100% te bewijzen is. We zijn nu twee jaar verder en de Raad voor de Kinderbescherming heeft besloten om een OTS aan te vragen. Op basis van wat? Geen idee. Krijg ik geen duidelijk antwoord op. Ik moet het volgens de raad ook niet zien als een omgangs OTS, maar echt als een OTS. Het vreemde is wel dat uit het Raadsonderzoek (ongeveer een jaar geleden) naar voren kwam, dat er in ieder geval geen reden is voor OTS, omdat moeder het goed doet met de kinderen.

Wie heeft tips, adviezen of wil gewoon zijn mening geven. Ik knok door, maar ik kan iemand mij uitleggen waar de belangen van de kinderen zijn gebleven in deze kwestie.

Josephina

Reactie voor op de website?

20.27. Help wat moet ik doen

Ik zal het kort proberen te houden al zou het me niet lukken denk ik. Maar mijn zoontje daar heb ik jaren geleden hulp voor ingeroepen omdat we er geen land mee konden bezeilen. Hij was toen 4 jaar. Nu wordt hij volgende maand 10 jaar zit in een MOC internaat al 3,5 jaar en hij zou 21 dec 07 thuis komen wonen.

Nu zat ik in een huwelijksconflikt en zat middenin een verhuizing, het was dus goed dat hij wat langer daar bleef. Nu ben ik dus weggegaan omdat het thuis escaleerde en mijn ex zijn handen niet thuis kon houden. Hij heeft er ook destijds op aangedrongen om mijn zoon (niet zijn) uit huis te plaatsen. Voor de veiligheid van mijn kind heb ik daar destijds mee ingestemd. Nu denk je weggaan wellicht. Ja, dacht ik ook. Maar stond met mijn rug tegen de muur, had niks en was zwanger. Waar moet ik naar toe?

Nu is er een voorval geweest eind 07 dat mijn ex mij van de trap wilde gooien. Op dat moment komt mijn zoon met zijn andere zusje binnen en ziet dat. Hij heeft dit in de instelling verteld, en die hebben een onderzoek van de raad in laten stellen. Dat heeft maanden op zich laten wachten. Ik was toen allang verhuisd en wilde rust voor mij en mijn kinders. Maar daarentegen werd ik dag en nacht gestalkt door mijn ex met alle gevolgen van dien. Politie e.d. en dan maar dagelijks lachend rondlopen om de kids niks te laten merken. Snappie omdat ik ze dit niet wil laten meemaken.

Nu is het rustig vanaf sept 08 en komt de uitspraak op 5 dec (mijn sinterklaas kadootje)noem ik het maar. Nu is de uitspraak geweest, mijn zoon mag niet naar huis en moet in een pleeggezin en mijn dochters onder toezicht. Dus ik ga weg bij hem voor de veiligheid van mezelf en mijn kinderen en om de rust terug te krijgen, word 9 maanden lastig gevallen en gestalkt. En ik raak mijn kind kwijt! En hij hij heeft opgelegd gekregen 1 x in de 14 dagen + dag en nacht tussendoor zijn dochters op te vangen.

Maar hij komt er steeds onderuit. Ik heb gezinsvoogden die niks aan elkaar doorgeven van weekeinden. Als je belt zijn ze er niet, bellen niet terug of pas 2 of 3 weken later. Nu heb ik dus mijn zoon al een maand niet gezien. Omdat ze het niet aan elkaar doorgegeven hebben. Sta je klaar om hem op te halen krijg je tel. dat ze hebben gehoord dat je erom komt. Maar er staat niks van op papier, dus je krijgt hem niet. Ook al vraag ik: mag ik hem dan morgen ophalen en iets leuks doen? NEE.

Vanmorgen na de evaluatie die 7 km van zijn school is vraag ik: mag ik hem van school halen en iets met hem gaan eten? NEE mag niet.

Ik lees overal op het internet terug dat ik de zeggenschap blijf behouden. Maar als ik een half uurtje te laat bel omdat ik voor werk ik Belgie zit en onderweg ben, dan krijg ik hem niet meer aan de lijn en wordt er gezegd: tja dit is nu OTS.

Dit klopt toch niet? Heb altijd alles gedaan voor hem, zelfs toen ze hier te lax waren met het ziekenhuis. En weet je wat er in het raport van de KB staat: moeder zegt afspraak met arts af, staat niet bij dat ik hem mee naar Gent genomen heb en dat hij daar binnen 4 weken geholpen werd.

Ik ga weg bij mijn man voor de veiligheid van mezelf en om mijn kids te beschermen, ben altijd goed voor ze geweest en nog iedereen in mijn omgeving kan dat beamen maar daar willen ze niet naar luisteren. En nu moet mijn zoon naar een pleeggezin terijl ik hem thuis wil en kan hebben en hij dat ook wil. Ik schakel hulp in en als puntje bij paaltje komt ben ik mijn kind kwijt. terwijl mij dit wordt aangedaan door mijn ex (vind ik). Loop nu te denken om een advocaat te nemen want dit kan volgens mij gewoon niet. Wie heeft er tips voor mij? Please.

Reactie voor op de website?

20.28. Pleegzorg ontheft ouders van hun gezag

De nieuwe richtlijnen (bluitregels) voor pleegzorg geven aan dat bij plaatsing van meer dan een half jaar (hooguit een jaar) de "hulpverlenings"variant (meestal bij crisis gevallen) wordt geadviseerd tot ontheffing van het gezag van ouders.

Echter met deze nieuwe ontwikkeling, als jij als ouder hulpverlening zoekt, dan kan jij beter vanaf het begin vechten tegen pleegzorg ... Hoe triest dat ook is (want geen enkele ouder wil zijn kind in een "instituut"). Je hebt meer kans tot EHCT hulpverlening en terugkeer naar huis van je kind.

Pleegzorg is er voor AMK gevallen (mishandeling en verwaarlozing) en biedt weinig voor de kind (en ouders) tot ander hulpverlening.

Reactie voor op de website?

20.29. OTS

Wat me het meeste opvalt aan BJZ en hun voogden dat ze maar niet willen luisteren naar ouders. Oké, soms zijn ze in gezinnen nodig, maar niet in alle gezinnen. In de nodige gezinnen zijn ze niet, een ouder die zijn kind mishandelt gaat echt niet om hulp vragen. Ze houden zich halsstarrig vast aan hun eigen visie en er verandert nooit iets in de huidige leefomstandigheden. Het is vechten tegen leugens, waar geen verdediging tegen mogelijk is.

De meeste advocaten durven niet eens meer hun handen er aan te branden, bij voorbaat al een verloren zaak. Tel daar bij op het handje klap bij de rechters, lijkt wel of ze aandelen hebben in de OTS van kinderen en daar sta je dan als ouder met je rug tegen de muur.

Je krijgt soms drie behandelplannen in 1 week binnen en tja aan welke moet je je dan houden vraag ik me af?

Die hele stichting moet eens flink over de kop gehaald worden, zoals die werken is te belachelijk voor woorden. Ots is goed voor hun eindjaarsuitkering, bah!

Kaarsje

Reactie voor op de website?

20.30. Reactie op De gezinsvoogd

Reactie op De gezinsvoogd

Er gaat ongetwijfeld veel fout in de hulpverlening, maar ik wil ook graag een tegengeluid laten horen.

Wij hebben als (stief)ouders enkel jaren geleden zelf gevraagd om een OTS van 2 van onze kinderen. Bij de toewijzing van de gezinsvoogd is heel serieus rekening gehouden met onze wensen. Dat was al een goede start. We werken nu al ruim twee jaar met deze gezinsvoogd samen en dat gaat uitstekend! De voogd neemt ons serieus en helpt ons daadwerkelijk met dingen waar wij zelf niet verder mee komen. Ze kan zich goed inleven in de situatie, ze is daadkrachtig en bijna altijd vrolijk. Natuurlijk zijn er soms zaken waarin we het niet met elkaar eens zijn, maar dan neemt ze de tijd om daar heel oplossingsgericht met elkaar over na te denken.

Kortom: een grote pluim voor onze voogd! Een ots kan dus ook gewoon een opluchting zijn.

een (stief)moeder

Reactie voor op de website?

20.31. mijn nichtje wil niet terug naar huis

Geachte mevrouw of meneer

Wij zitten met een groot probleem waar u ons misschien raad kan geven, Ons nichtje (de dochter van mijn zus) is een meisje van bijna 14 jaar ze staat inmiddels onder ots maar woont bij haar moeder, in het weekend zien we haar en vraagt ze aan ons of ze bij ons mag komen wonen, haar voogd heeft haar eerder uit huis geprobeerd te halen maar haar moeder is op de vlucht gegaan waardoor ze (geluikkig ) niet in een tehuis is terecht gekomen want dat wou jeugdzorg doen.
Ik heb meerdere malen gevraagd aan de Jeugdzorg om een onderzoek naar ons te starten zodat zij goed kunnen keuren dat wij een geschikt opvang zijn voor haar daar wordt echter niets mee gedaan en er wordt mij medegedeeld dat ze eerst in een tehuis komen ongeacht wat.

En dat terwijl ze bij haar familie terchtkan en daar wil zij ook heen. Zij geeft heel duidelijk aan dat zij bij ons wil wonen en dat dat is wat zij wil

Met haar moeder hebben wij geen contact en is ook niet mogelijk maar wij weten ook zeker dat zij (de moeder) het af zou keuren dat ze bij ons komt wonen graag zou ik hierover advies krijgen met vriendelijke groet ons

Reactie voor op de website?

20.32. OTS Gezinsvoogden

Reactie op Reactie op de gezinsvoogd

Beste gezinsvoogden,

Omgangshuizen of andere instanties gebruiken als machtsmiddel, of dreigen met OTS als je niet doet wat zij willen, weet ik uit ervaring. Stel, een rechter spreekt een OTS uit, maar nu blijkt er helemaal niets aan de hand te zijn binnen dat gezin. Geen zorgwekkende signalen, opvoeder doet het goed, kinderen zijn tevreden en blij en hebben geen problemen etc. Wat doen jullie dan? Geven jullie de opdracht terug aan het hof en vermelden jullie dan dat er geen zorgen zijn in dat betreffende gezin? Of zingen jullie het jaar uit en maken een rapport dat eigenlijk niets vermeldt? Ik ben er zeer benieuwd naar!

Verdrietig

Reactie voor op de website?

20.33. Reactie op gezinsvoogd

Dat een gezinsvoogd lijkt afgeschilderd te worden, is te wijten aan hun zelf. Zaken worden heel snel uit het verband gerukt, en er wordt niet verder gekeken dan dat de neus lang is. Geluisterd wordt er niet, als ouders wat vertellen, wordt het uiteindelijk tegen ze gebruikt. Als je vertelt dat je kindje iets heeft, wat blijvend zou kunnen zijn, of het heeft iets opgelopen, dan word er al per definitie gezegd dat de gezondheid van je kind niet wordt gewaarborgd. Terwijl tachtigduizend met haar hetzelfde hebben.

Afspraken die niet nagekomen worden etc. mensen die werken als gezinsvoogd moeten zich meer richten op kinderen en gezinnen die het echt nodig hebben, in plaats van verhalen te maken die er niet zijn. En meer werken met feiten en wat er op papier staat, en niet zomaar iets aannemen van horen zeggen. Zou een heel stuk schelen. Het beste voor het kind toch! Kinderen hebben er meer last dan gemak van. Er wordt niet gedacht aan het kind of het gezin, het is niet anders dan een machtspelletje, waar uiteindelijk het gezin en het kind de dupe van zijn.

Esther

Reactie voor op de website?

20.34. Wrm?

Ik vind het onzin dat dit bestaat dus ik zou deze site hacken en veranderen.

Wees gericht op de pubers

Chantal

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Ondertoezichtstelling (OTS)

  1. Achtergronden
  2. Juridisch gesproken
  3. Wat houdt een ondertoezichtstelling in?
  4. OTS in de praktijk
  5. Ouders als zondebokken
  6. De gezinsvoogd
  7. De gezinsvoogd in de praktijk
  8. De moderne voogd
  9. Hoe presteert de jeugdzorg?
  10. Beschermengel II; gesprekken tussen ouders en gezinsvoogden in de beginfase van de ondertoezichtstelling
  11. 909 zorgen; een onderzoek naar de doelmatigheid van ondertoezichtstelling
  12. Probleemjeugd voorlopig nog in cel
  13. Ouders nabij
  14. Verkeerde beoordeling gezinsvoogden
  15. Geen raad meer
  16. Reactie op: geen raad meer
  17. Reactie op de gezinsvoogd
  18. Prestaties Jeugdzorg
  19. Verhaal uit de praktijk
  20. Na Savanne-effect nu het Harreveld-effect?
  21. Een verkeerd pleeggezin…
  22. Noodkreet!
  23. Reactie op: Noodkreet
  24. Kinderen met een ots
  25. Niet eens met voogd
  26. OTS vanwege omgangsproblemen
  27. Help wat moet ik doen
  28. Pleegzorg ontheft ouders van hun gezag
  29. OTS
  30. Reactie op De gezinsvoogd
  31. mijn nichtje wil niet terug naar huis
  32. OTS Gezinsvoogden
  33. Reactie op gezinsvoogd
  34. Wrm?

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.