Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

44. 14 jaar en niet meer naar school

Ik vraag om raad of goede tips. Mijn dochter van 14 jaar {4 juni wordt zij 15] wil niet meer naar school. Natuurlijk ben ik het daar niet mee eens maar eerlijk is eerlijk. Ik was ook 15 toen ik ging werken. Ik probeer haar uit te leggen dat de tijden toen heel anders waren. Maar jullie zullen wel vermoeden wat haar reaktie was: Jij altijd met vroeger!

Ik probeer haar uit te leggen, wil ze later voor zichzelf kunnen zorgen, dat zij een diploma moet hebben wil ze een leuke baan kunnen vinden, maar ook dat boeit haar niet zo.

Nu is mijn vraag: is er een mogelijkheid dat mijn dochter gaat werken maar daarnaast ook nog een paar dagen naar school gaat? Ik zit hier best erg mee want helemaal niks doen kan niet en dat zou ik ook niet toestaan. Ik hoop op reakties, tips. Ik w8 rustig af.

Natuurlijk weet mijn dochter niet dat ik deze vraag op deze site stel anders is het voor haar kaaie en denkt ze dat zij niet meer naar school hoeft van mij.

groetjes van Maya en alvast bedankt voor het lezen.

Reactie voor op de website?

44.1. Pfff moeilijk hoor, 14 jaar en niet school willen

Beste Maya,

Ik heb Uw vraag diverse malen doorgelezen en vraag mij af WAAROM Uw dochter niet meer school wil. Wordt ze gepest, is het gewoon (net als mijn dochter) een zeer reactionaire puber, denkt ze dat ze veel gaat verdienen als ze gaat werken?

Heel veel vragen heb ik dus. Uw dochter is veertien en dus volledig leerplichtig. Maar wat ik U en haar verder mee wil geven om te overdenken is het volgende: Stel dat het wel zou mogen, een leer/werktraject, wat is dan haar toekomst? Of stel dat ze helemaal denkt krijg toch allemaal de kle..... en gaat weglopen (zoals mijn dochter).

Als ik als moeder van twee pubers een raad mag geven, neem dan eens contact op met de leerplichtambtenaar in Uw gemeente en probeer een goed gesprek te hebben met Uw dochter, leg haar uit dat de wet zegt dat ze naar school MOET, probeer te achterhalen WAAROM ze niet school wil etc. Maar probeer haar vooral uit te leggen dat het (zeker in deze tijd) zo verschrikkelijk belangrijk is dat ze diploma's heeft, als ze later een beetje lollige baan wil hebben. Deze generatie kinderen MOET werken, of ze nou samenwonen, trouwen of alleenstaand blijven. Wil je in de huidige en toekomstige maatschappij ERBIJ horen en een boterham MET beleg hebben, zul je moeten leren, diploma's halen en je leven lang BLIJVEN leren.

Beiden sterkte gewenst, Karin

Reactie voor op de website?

44.2. Misschien is LWT toch wel iets voor haar

Hallo Maya,

Moeilijk, zo'n beslissing. Uiteraard is je dochter nog leerplichtig; ze hoort gewoon naar school te gaan.

Mijn zoon is 15 en gaat per volgend jaar een Leer/Werk traject in. Hij heeft de eerste 2 jaren van het VMBO met moeite afgerond; niet omdat hij niet kan leren (zijn IQ is hoog genoeg) maar omdat hij geen rust in zijn kont heeft.

Nu heb ik toegestemd in het LWT - hij wil graag hovenier worden en kan op deze manier door 2 dagen per week aan de slag te zijn en 3 dagen met medeleerlingen die ook in het LWT traject zitten lessen te volgen, gebaseerd op de ervaringen die ze in de werksituatie opdoen.

Er zijn wel wat voorwaarden aan gesteld:
- je dochter moet gemotiveerd zijn om een vak te leren
- de school moet LWT aanbieden en begeleiden.

Mijn advies: praat met de school en met je dochter over deze eventuele mogelijkheid. Laat daarnaast ook de leerplichtambtenaar aan je dochter duidelijk maken dat ze ECHT leerplichtig is en dat niet naar school gaan verregaande consequenties kan hebben (boetes, vervolging etc.).

Succes ermee! Astrid.

Reactie voor op de website?

44.3. Herkenbaar probleem

Ook ik vraag me af waarom uw dochter niet meer naar school wil. Dit is voor mij een erg bekend probleem geweest. Ik ben nu 20, maar toen ik in de eerste van de middelbare school zat, ging het toch snel achteruit met het vinden van motivatie om naar school te gaan. Hierdoor spijbelde ik ook erg vaak.
  1. Ik werd gepest op school.
  2. Ik kon mij op school niet concentreren (te veel herrie in de klas)
  3. Ik leerde onder mijn niveau (kon Havo doen, wilde perse naar een agrarische school (toen vbo) voor de lieve schattige diertjes)
  4. Ik was zwaar depressief
  5. Ik kreeg thuis veel verantwoordelijkheden en problemen.
  6. 'Vrienden' die ik had lieten me als baksteen vallen.
  7. Ik was het niet altijd eens met de inhoud van de leerstof (bijvoorbeeld bij maatschappijleer).
  8. Oppervlakkig gedrag door leeftijdsgenoten kwam letterlijk mijn strot uit.
  9. Onbegrip vanuit het bestuur/ docenten van de school i.v.m. het gepest kwam letterlijk mijn strot uit.
Ik heb in totaal 3 middelbare scholen gehad. De eerste eindigde ermee dat ik na de kerstvakantie besloot te staken, totdat ik naar een andere school mocht. Dit was halverwege de derde klas. Ik deed vbo, had door bovenstaande situaties een dikke onvoldoende op mijn rapport en wilde perse naar een Mavo school gaan. De nieuwe school kreeg een negatief advies, wat dus eigenlijk wil zeggen dat je niet welkom bent op je nieuwe school. Ik bleef staken en kon uiteindelijk toch naar die school, mits ik een klas overdeed.

Tsja, nou okay dan. Daar ga je op zo'n moment voor. Maar ja, halverwege het schooljaar, nieuwe school, nieuwe klasgenoten, opnieuw maatschappijleer, opnieuw techniek, opnieuw opnieuw opnieuw. Weer door bovenstaande omstandigheden ging het fout. Dit keer barstte de bom middenin mijn eerste tentamen week in de eindklas. In de klas werd ik gepest, docent deed niets, mensen uit de klas die ik aardig vond waren aan het spijbelen, ik was alleen, ik voelde me alleen.

Ik dacht: Na de volgende opmerking pak ik mijn spullen, sta ik op, loop naar de deur, doe de deur open en smijt hem keihard achter me dicht. Dan zien ze me nooit meer terug. En dit deed ik ook. Alleen ging het mis. Op het moment dat ik de deur opendeed, ging de bel. Weg, knallend afscheid. Toen ik het schoolterrein afliep werd me nog nageroepen: He, we hebben straks nog les hoor! Like they cared.

Heb daarna een half jaar niets gedaan thuis. Toch begon ik mij op den duur te vervelen (goh, gek he???). Na hard nadenken over wat ik nou eigenlijk wilde, besloot ik toch weer naar school te gaan. Dit keer wilde ik een jaar volwassenonderwijs gaan volgen, waarin ik mijn vmbo(tl) diploma kon behalen. Op die school ging het ook niet al te best. Van het hele jaar 3/4 gespijbeld. Waarom zou ik naar school gaan als ik mij thuis veel beter kan concentreren en veel sneller door de leerstof heen ben?

Twee a drie maanden voor de tentamens was ik klaar met de leerstof van vrijwel al mijn vakken (behalve Nederlands). Terwijl klasgenoten nog zaten te zweten in het lokaal, lag ik dagdromend in de schoolbanken te bedenken wat ik daar in vredesnaam deed... Heb mijn diploma uiteindelijk gehaald, dan wel met lagere cijfers als ik gekund had, maar ik heb dat verdomde papiertje dat ik van iedereen moest halen, omdat het anders vrijwel onmogelijk is om een vervolgopleiding te starten of een baan te vinden.

Nou, ik heb nog geen donder gehad aan dat diploma. Heb twee jaar geleden de cursus Cafébedrijf via de LOI gedaan, aangezien ik een eigen horecabedrijf wil starten (ambitie sinds mijn 14e!). Heb deze cursus met twee 7s in de helft van de geadviseerde cursusduur behaald (in 5 maanden). Ben nu in het bezit van een diploma vmbo tl, Basisvakbekwaamheid Cafébedrijf en een certificaat sociale hygiene van het SVH.

Heb begin vorig schooljaar (2005-2006) wel geprobeerd om een nieuwe opleiding te gaan volgen (SCW), maar na de eerste introductiedag hield het voor mij alweer op. School is niets voor mij. Op de basisschool had ik al concentratieproblemen en dat is alleen maar erger geworden. Ben nu sinds mei bezig met mijn volgende cursus: Horeca Ondernemings Vaardigheden. Dit gaat me goed af, al merk ik wel dat ik de hoofdstukken waar wiskunde/ rekenformules in voorkomen voor me uitschuif (ben daar nooit goed in geweest). Hier moet ik de motivatie nog voor vinden... Het grootste probleem was de financiering van de cursussen, je betaalt er gauw zo'n €800,- voor in totaal en zonder studiefinanciering wordt dat toch erg lastig..

Probeer bij kinderen die zeggen niet naar school te willen erachter te komen waarom niet. Neem geen genoegen met: daarom niet of omdat ik er geen zin in heb. Probeer duidelijk te maken dat je er voor ze bent. Probeer heeeel voorzichtig uit te vissen of ze misschien gepest worden of check één van bovenstaande redenen, verplaats je voor elke situatie in de huid van je kind. Laat je kind merken dat het geen schande is. Dat het niet het eind van de wereld is. Ookal spijbelen je kinderen 3/4 deel van het schooljaar, geef geen straf als je niet weet wat ze doen als ze spijbelen.

Zo 'moest' ik bijvoorbeeld van mezelf het dichtstbijzijnde strand schoonmaken omdat ik me zo nutteloos voelde dat ik anders van de brug gesprongen was. Ik gaf mezelf straf. Als ik spijbelde is het maar 2 of 3 keer geweest om lekker 'rond te hangen' of te winkelen. De rest van de tijd was ik bezig mezelf overeind te houden, dingen op een rijtje te zetten, mijn gevoelens omzetten in gedichten waar anderen NU NOG kippenvel van krijgen...

Reactie voor op de website?

44.4. Mijn zoon wil niet meer naar school

Ook mijn zoon wil niet meer naar school, hij heeft er geen zin meer in. Is opstandig, boos kwaad en zegt dat alleen naar school gaan al genoeg is, wil geen huiswerk maken kortom het intressert hem allenmaal niet meer. Ik ben echt wanhopig, want met dreigementen komje er niet. Wie kan mij helpen. Heb al verschillende afspraken met hem gemaakt maar hij komt ze niet na en als ik hem eraan herrinner dan wordt hij kwaad. Ik weet niet meer wat ik moet doen.

Ben een alleenstaande moeder met 3 kinderen waarvan er 2 studeren en de jongste waar het om gaat zit op het vmbo en doet bouw basis, maar hij wil er mee stoppen en is nu 15 jaar.

Reactie voor op de website?

44.5. Niet meer naar school

Ook mijn zoon wil nu op zijn 15 de niet meer naar school , Ik denk dat er meer aan de hand is dan allleen een opstandige puber,Hij huilt veel ,Er kan van alles zijn We hebben de laatste jaren veel meegemaakt .Hij heeft geen vrienden, geen hobby,s alleen achter de computer kan hem boeien, maar daar hebben we hem al mee op 1 en een half uur gezet op een dag , want anders zit hij er de hele dag achter. Ik sta met mijn rug tegen de muur Hij wil niets vertellen,

Ik heb al van alles geprobeerd ,Oa. jeugdzorg, Schoolmaatschappelijk werk. ouderbegeleiding. Leerplicht ambtenaar. ggz, Ik kan alleen maar zeggen dat het allemaal zo lang duurt niemand lijkt te weten wat ze er mee aan moeten maar zo kan het toch niet verder Ik ga erzo langzaam aan er aan onder door en ook hij wordt er niet beter van is er iemand die een ander advies heeft.

Margaretha

Reactie voor op de website?

44.6. Niet meer naar school

Heeft u wel eens gedacht aan een stoornis in het autistisch spectrum. Problemen met contacten, veel computeren. Kijk eens op de site van balans of nva. Onze zoon van 11 jaar heeft pdd-nos, een vorm van autisme, ik herken veel in uw verhaal.

sterkte Petra

Reactie voor op de website?

44.7. Niet meer naar school willen

Ook mijn zoon is net 15 jaar geworden en wil niet meer naar school. Als hij al gaat is hij binnen 2 uur weer thuis. Hij zit op praktijkschool, omdat hij een iq heeft van 62. Hij heeft medicijnen tegen epilepsie (abcenses) die hij ook pertinent weigert in te nemen.

Nu gaat hij sinds 2 dagen helemaal niet naar school. Ik heb hem in het verleden zelfs wel eens naar school gebracht, maar in de pauze kwam hij dan ook gewoon naar huis. Nu sinds 2 dagen zet ik de stroom op zijn kamer uit, zodat hij geen tv kan kijken of kan computeren. Maar ook dit boeit hem niet.

Wij zeggen al vanaf zijn 2de jaar dat hij een vorm heeft van autisme, maar na onderzoek word dit niet erkend. Wel is hij verstandelijk beperkt. De leerplichtambtenaar gaat hem een dezer dagen oproepen en dan riskeert hij een proces verbaal, maar ook dat boeit hem allemaal niet.

Ik ben benieuwd hoe andere mensen dit probleem aanpakken.

groeten Marian

Reactie voor op de website?

44.8. Ik zelf ook

Hallo,

ik herken dit probleem ook want ik wil ook niet meer naar school omdat ik niet zoveel vrienden heb en ik werd gepest ben bang op straat om geslagen te worden iets wat mij vaak is overkomen. en daarom ik niet naar school wil

probeer met haar te praten en vraag waarom ze niet wil.
kuss

Reactie voor op de website?

44.9. Niet meer naar school

Nou hier hetzelfde probleem, niet meer naar school!! Mijn zoon heeft het wel naar zijn zin op school, haalt ook goeie cijfers, maar op de momenten dat er iets mis is gegaan thuis of waar dan ook gaat het mis. Niet uit zijn bed komen, treuzelen, dus te laat op school etc. Ruzie voor hij de deur uitgaat. Ik heb mij voorgenomen hem niet meer ziek te melden, nu dus ook niet, komt dus veel te laat op school is nu stik chagie. Ik weet het niet meer, weet niet wat ik moet doen, ik loop op mijn tenen om hem niet tegen mij in het harnas te jagen dit gaat zo niet. Help

Reactie voor op de website?

44.10. Re: 14 jaar en niet meer naar school

Hij heeft het naar zijn zin op school en haalt ook goede cijfers! Hij gaat alleen niet naar school wanneer hij in een conflictsituatie zit. (ik weet niet welke, ga er vanuit dat het kleine onenigheden zijn).

Ik kan het enigszins wel voorstellen dat uw zoon niet naar school wil als zijn hoofd er niet na staat. Het is heel goed dat u toch doorzet om hem naar school te laten gaan, ondanks het gemopper, want uw zoon leert nu met zijn gevoel om te gaan én dat zijn verantwoordelijkheden dan gewoon doorgaan. De minder leuke dingen horen ook bij het leven.

Wél zou ik proberen wat begrip te tonen dat hij zich zo voelt. En realiseer dat de beleving van een 14 jarige anders is. Wat wij misschien heel iets heel kleins vinden kan een 14 jarige enorm raken.

Als ik het zo lees heeft u een hele gevoelige zoon, koester dat maar. Sabine

Reactie voor op de website?

44.11. Niet meer naar school

Hallo allemaal,

Wat ben ik blij (niet echt natuurlijk) maar dat ik niet de enige blijk te zijn met dit probleem. Ook mijn zoon 14 jaar (over een paar maanden 15jr). Gaat ongeveer 1 x per week/2 weken niet naar school. Voor de goede lieve vrede meld ik hem ziek (leerplicht, boete's die kunnen volgen, en wellicht erger). Ik kan hem moeilijk het huis uit sleuren (hij is inmiddels ook groter dan ik), want dan bereik ik het averechtse.

Ik probeer positief te blijven, maar het wordt steeds moeilijker. Hij rookt, als ik vraag of hij iets anders gebruikt zegt hij dat hij ooit eens 1 of 2 geblowd heeft, wellicht af en toe dat hij ook een wat drinkt (thuis niet in elk geval). Als ik hem zijn zin niet geef met iets (geld voor sigaretten of voor een mobiel of iets dergelijks) dan, zoals hij dat zegt, "dan weet ik wat er gebeurt". Kortom gewoon dreigen/ chanteren anders wordt hij aggressief, en gaat hij niet naar school.

Hij heeft mij gelukkig nog niet geslagen, maar ik ben ook ten einde raad. Mijn dochter van 17 jaar krijgt dezelfde opvoeding en heeft hier geen last van (gehad). Ik hou van hem en de tussenliggende dagen (tussen z'n buitjes) is het een gezellig jong, ik wil graag een leuke toekomst voor hem, maar ik hou mn hart vast en weet niet hoe lang ik dit nog volhou.

Annemarie

Reactie voor op de website?

44.12. Re: niet meer naar school

Hi Annemarie,

moeilijke situatie. Ben je al eens langs geweest bij maatschappelijk werk? Ze kunnen je in ieder geval eens je verhaal laten doen en tips geven. Uiterste geval: bij dreigementen en aggressie melden bij het steunpunt Huiselijk Geweld. Wat jij niet normaal vindt, klopt. Dit gedrag is niet normaal en moet gestopt worden, voor jou en je gezondheid (en de zijne ook overigens). De school kan je ook helpen, daar hebben ze misschien ook nog wel wat te vertellen.

sterkte, Miep

Reactie voor op de website?

44.13. Niet meer naar school

Bedankt Miep,

Met school heb ik over twee weken een gesprek. Ook heb ik (informatief) bij de politie gevraagd wat mijn mogelijkheden zijn zonder hem een strafblad te bezorgen of zijn toekomst te vergooien. Dat steunpunt HG ga ik zo opzoeken, want ik durf eigenlijk bijna geen "nee" meer tegen hem te zeggen.

Groetjes Annemarie

Reactie voor op de website?

44.14. Nog steeds niet naar school

Hallo allemaal,

daar ben ik weer even, ik heb eerder al geschreven. Mijn zoon ging af en toe niet naar school. De laatste 2,5 week is hij echter helemaal niet meer gegaan. In verband met agressie en leerplicht heb ik tot nu 2 x de politie gebeld, bureau jeugdzorg ingeschakeld die vervolgens weer een opvoedbureau inschakelde. Het opvoedbureau vertelde na 2 bezoeken dat dit niets met mijn opvoeding te maken heeft en heeft het dossier gesloten. Verder heb ik contact met school en de leerplichtambtenaar, heeft de politie bemoeizorg/ggz ingeschakeld, die ook door de leerplichtambtenaar zijn ingeschakeld. Via mijn werk is een sociaalwerker ingeschakeld om mij behulpzaam te zijn. Mijn zoon heeft al 3x zijn afspraak met bouman/ggz niet nagekomen. Morgen de laatste kans, als mijn zoon dan weer zijn afspraak niet nakomt dan geeft bouman/ggz de zaak terug aan jeugdzorg en deze gaat dan weer samen met de leerplichtambtenaar kijken of er procesverbaal wordt opgemaakt voor hem.

Ik moet volgens de geleerde afstand nemen, het is zijn verantwoording, in het ergste geval wordt hij dus opgepakt. Ik heb overal nu "aan de bel getrokken" in de hoop hem (preventief) te helpen, maar gek gezegt krijg je eigenlijk pas echt hulp als het helemaal echt fout gaat. Het liefst had ik nu gezien dat hij in een pleeggezin/internaat of iets dergelijks opgevangen zou worden. Maar dat kan pas als hij inmiddels echt "het slechte pad op is" en/of hulp te laat zou kunnen zijn.

groetjes Annemarie

Reactie voor op de website?

44.15. Re: Nog steeds niet naar school

Bouman? Waar zit hij op school dan?

mvg een moeder van 6 kids

Reactie voor op de website?

44.16. Re: nog steeds niet naar school

Hij zit op vmbo kader/gemengd in zuid-holland. Maar Bouman/ggz is ingeschakeld door de leerplichtambtnaar en bemoeizorg (politie) want wellicht zou er een stoornis kunnen zijn die veroorzaakt kan zijn/ op is getreden door blowen.

Mvg Annemarie

Reactie voor op de website?

44.17. Niet naar school

Hallo allemaal.

Ik zit met hetzelfde probleem. Mijn zoon is 16 jaar en krijg ik ook zijn bed niet uit voor school. Natuurlijk een heel gebeuren aan vooraf gegaan. Met 13 jaar naar de middelbare. Maanden op die school gepest, tot hij door het lint ging en zich schuldig maakte aan bedreiging met een mes. Opgepakt, de bajes in (een week, met 13 jaar in Spijkenisse), waar hij leerde hoe je een jointje moest draaien, en daar is de ellende begonnen.

Toen begon het hele circus. Jeugdzorg, maatschappelijk werk, kinderbescherming, en noem maar op. Na 3 maanden huisarrest en de uitspraak van de kinder rechter voor een gedwongen agressie en sociaalomgangsvorming cursus bleek het redelijk goed te gaan. Daarna op een speciale school geplaats. Waar hij dus redelijk goed mee kon. Maar bij die school is ook een internaat, dus de jongens die daar verbleven konden niet aan wiet komen. Mijn zoon, met zijn dagopleiding dus wel buiten school om. Dus het resultaat, tot 3x toe met wiet gepakt op school en dus verwijderd.

Na veel gedoe hem geplaatst gekregen op het ROC voor een opleiding ITC. En ja hoor, een paar keer gegaan, en weer de zaak verzieken met spijbelen en ziek zijn. Wat zo jammer is, hij kan goed leren, hij ziet er goed uit, het is een aardige knul, maar hij denkt te moeten kunnen blowen. Er niet bij stil staan dat dat zijn hele toekomst verziekt. Blowen is leuk, blowen is gezellig, vooral samen met je vrienden. En ik moet niet zo zeuren daarover, want het stelt allemaal niets voor.

Maar ik zit met het probleem, een jongen die hangt, niets uitvreet, niet naar school gaat en noem maar op. Heb al gedacht over een PEL project, maar je kind het huis uit zetten doe je ook niet zomaar. Maar om het hele traject, wat ik twee en een half jaar heb doorlopen, jeugdzorg enz enz, wat nu afgesloten is, weer te doorlopen trekt mij ook niet erg. Weer dat gepraat en gedoe waar we achteraf helemaal niets mee zijn opgeschoten.

Iemand raad voor mij?

Reactie voor op de website?

44.18. Puber en niet naar school

Ik herken veel in deze verhalen heb een zoon van bijna 15 die bijna niet meer naar school gaat. Omwille van de lieve vrede en idd boetes evt van leerplicht steeds ziek gemeld op school, maar je kunt je kop niet in het zand bijven steken. Heeft ook 2 keer geblowd zegt ie en doet het niet meer maar volgens mij doet hij het nog steeds. Zeer vervelend allemaal, en het lijk wel of hij mij ook idd bespeelt. Wie met mij hierover wil praten etc mag me emailen, we hebben al bemoeienis van jpp van politie gehad zonder resultaat en heben nu jeugdzorg ingeschakeld, het zou fijn zijn om met anderen hierover van gedachten te wisselen.

Reactie voor op de website?

44.19. Eindelijk

Verleden jaar heb ik over dit onderwerp (mijn zoon) ook geschreven. We zijn nu verder. Ik heb mijn zoon (toen 15jr) 2e kwartaal verleden jaar onder toezicht laten stellen met evt uithuisplaatsing. Alles om hem te helpen en het niet fout te willen laten lopen. De dag voor zijn verjaardag is hij uithuis geplaatst, kwam (helaas) in een jeugdgevangenis omdat er op de uiteindelijke behandelplaats nog geen plek was (als OTSer).

In het begin was hij heel boos op me en hebben we samen (tijdens bezoek) enorm gehuild. Ik heb hem gezegd "er moest iets gebeuren, je moest hulp krijgen, dit had ik ook niet bepaald verwacht dat je in een jeugdgevangenis terecht zou komen en ga ook kijken om je zo snel mogelijk ergens anders te krijgen, maar dit is je toekomst hier als je niets van je leven wilt maken. Als je wel wat van je leven wil maken kijk je hier maar hoe het niet moet, maar ik hou te veel van je om je zomaar op te geven".

Daar in de jeugdgevangenis zijn ze ook een soort van behandeling gestart en ik zag hem met de dag opknappen, iedere avond heeft hij me gebeld. In augustus is hij overgebracht naar de Hoenderloogroep, waar hij via jeugdzorg een Persoonlijkheidsonderzoek heeft gehad en ook daar zijn ze een behandeling gestart. In een woord geweldig, wat hij daar geleerd heeft (het besef was er bij hem ook en de wil om te veranderen). Deze zomer hoop ik hem weer thuis te krijgen, dit was een pijnlijk maar o zo leerzaam afgelopen jaar maar het heeft ons wel dichter bij elkaar gebracht.

Zoek hulp maar blijf zelf de regie houden (evt met hulp van) vertrouw er niet op dat als je het "uithanden geeft" ook loopt maar blijf er boven op zitten want sommige instanties werken behoorlijk traag.

Annemarie

Reactie voor op de website?

44.20. 15 jaar niet naar school

Hallo,

ook mijn dochter van 15 wil niet meer naar school, heeft het er erg moeilijk mee, maakt 's middags huiswerk en vult tas, is aanspreekbaar, redelijk, 's morgens kan ze haar bed niet uit, lukt haar niet om naar school te gaan, volledig overstuur, tranen, wat moet ik hier toch mee, ben wanhopig. Hebben al gesprek op school gehad, niks opgeleverd, ze wil met niemand er over praten, zegt mij wel dat het met gevoelens te maken heeft, is een poosje gepest, ze is erg klein voor haar leeftijd, maar dat heeft de mentor gestopt. Maar zij denkt dat er nog steeds over haar gesproken wordt, ze is erg gevoelig. Hebben ook zoon met down syndroom, mongool is op school een vaak gebruikt scheldwoord, dat haar vaak pijn doet, leerlingen zijn erg hard en druk, lessen erg onrustig. Ze zit in 3 mavo, heeft goede cijfers.

Wat kunnen we nu nog> Maatsch. werk wil ze ook niet mee praten. Zou ze niet thuis schriftelijk de mavo af kunnen maken, hoe krijg ik dat met leerplichtwet geregeld? Weet iemand dat, die thuisopl is wel erkend door ministerie.

Carla

Reactie voor op de website?

44.21. Hoi

Hallo ik heet Naomi ik ben 12 jaar en wil zelf ook niet meer naar school. Sinds de peuterspeelzaal word ik gepest en nu dus nog steeds. Ik zelf ga naar akkare (ik weet niet of u dit kent, maar akkare is voor het geval u het niet kent een soort ggz waar ze praten over het kind maar met het kind). Het is altijd goed om aan haar te vragen: als je niet met mij gewoon wil praten zou je het in een brief willen schrijven? Zo is mijn moeder er ook achter gekomen. Ik ga nu een tijdje weer naar akkare en ik ga halve dagen naar school en de middagen naar akkare. Misschien dat u dit verder kan helpen.

Als u nog tips voor mij heeft zou dat ook fijn zijn, want momenteel ga ik jammer genoeg weer niet naar school. Het blijkt een schooltrauma te zijn. En nog 1 laatste tip: laat haar met leeftijdsgenoten praten of juist met een nieuw klasgenootje. En als ze het wel wil vertellen is het handig om een soort dagboekje bij de houden, dat werkt geheid (doet mijn moeder ook). Als u vragen heeft kunt u altijd mij een mailtje sturen.

veel sucses en sterkte, groetjes Naomi

Reactie voor op de website?

44.22. Goed Naomi!

Hee Naomi!

Wat goed van je dat je dit durft te schrijven! Voor iemand van 12 jaar heb je behoorlijk wat wijsheid in pacht, meisje. Zelf ben ik een mama van 3 kinderen en die zijn nog lang niet zover dat ze op school zitten, maar jouw mailtje getuigd wel van dapperheid om er voor uit te komen dat pesten echt niet normaal is. Dus deze bewaar ik. Want mocht het zo zijn dat het bij ons gebeurd, dan laat ik ze jouw mailtje lezen, want: 12 jaar, durven toegeven en het ook nog op zo'n site zetten, dwingt bij mij "respect" af. (Zo zeggen jullie dat toch, tegenwoordig? ;-))En als je eens een keer je verhaal wilt mailen: ik wacht het af!

Met vriendlijke groet en een glimlach,

Dees

Reactie voor op de website?

44.23. Herkenbaar, ik zelf ook.

Reactie op Niet meer naar school

Beste ouders,

Ik zelf ben ook 14 jaar, ik zit wat rond te neuzen op zulke forums en websites omdat ik zelf ook al maanden thuis zit. En als dochter kan ik iedereen vertellen: Het is geen pretje, maar altijd beter dan school!

Ik heb er weken tot misschien wel maanden over gedaan om te vertellen wat me dwars zat, waarom ik dus ook niet naar school wil. Ik wil ook hiermee zeggen, geef niet op! Maar blijf ook niet zeuren, want inderdaad.... dan komt er niks uit!

Ik vertel niet waarom ik thuis zit, maar ik vertel wel graag dat de volgende redenen mee kunnen spelen bij jongeren van mijn leeftijd:

- Geen vrienden of vriendinnen hebben.
- Gepest worden om je uiterlijk.
- En als je dan gepest word om je uiterlijk hebben ze vaak ook niet door dat je wel gewoon heel erg lief bent dus doen ze gemeen en sluiten je buiten.
- Gescheiden ouders, dit kan ook vaak voorkomen omdat ze toch een moeder of vader- figuur missen.
- Alleen voelen, dit kan ook mee spelen.. Maar dat ligt puur aan wat voor typ je kind is.

En alles in 1: je kind voelt zich rot!! Ik zeg maar zo: Wees blij dat ze veilig thuis zitten, dan dat ze rotzooi op straat uitvoeren! Maar jammer genoeg denkt niet iedereen zo.

Reactie voor op de website?

44.24. Niet meer naar school

Hallo allemaal,

Ik ben zelf een havo scholiere van 16 jaar, zit in mijn examenjaar en heb het gewoon echt gehad met het onderwijs. Ik zie het nut er gewoonweg niet meer van in. Wat ik hier allemaal lees gaat over kinderen die worden gepest of andere problemen hebben.

Ikzelf heb geen problemen, heb een IQ van 136, kom uit een warm en liefdevol gezin, lig sociaal ook goed. Sterker nog, ik heb echt supergrote ambities om iets in de politiek te gaan doen of een eigen bedrijf te beginnen. In het voortgezet onderwijs word je daarin veel te weinig in gestimuleerd en krijg je een bepaalde hoeveelheid stof in een x aantal tijd op je dak wat je moet kennen om zo'n stom papiertje te halen.

Ik zit dan ook liever thuis en leer mezelf dingen die in het boek staan in een veel kortere tijd dan dat ik in zo'n klasje zit met zo'n docentje die ook maar les staat te geven, omdat dat zijn werk is. Verder ben ik ook niet meer vaak op school, omdat ik uitgenodigd wordt voor debatten en congressen over het onderwijs(ik zit zelf in de jeugd- en gemeenteraad en de leerlingenraad) en merk dan gewoon hoe kansloos het onderwijs eigenlijk in elkaar zit.

Ik heb het hier laatst bij een congres al met een meneer over gehad en hij vertelde mij dat ik een uitdaging nodig heb, ik het systeem niet accepteer en dat ik eigenlijk een jaar zou moeten stoppen met school. Helaas laat de leerplicht dit niet toe.

Nu zullen diegene die dit lezen denken dat ik gewoon een aanstellerige puber ben en dat ik maar nog even door moet bikkelen, omdat ik nu toch al in mijn examenjaar zit. Maar zelfs dat motiveert mij niet meer, ik ben gewoon zo gefrustreerd en gedemotiveerd dat zelfs de 2 maanden die ik nog heb om zo'n stom papiertje te halen, omdat ik zogenaamd niet verder kan komen, mij niet meer intereseerd.

Als er een persoon zou kunnen zijn die mij op de een of andere manier toch nog weet te overtuigen, dan sta ik daar absoluut voor open. Ik weet het namelijk gewoon niet meer.

Groetjes

Reactie voor op de website?

44.25. Dochter (15jr) wil weer van school veranderen en niet meer thuis wonen.

Ook ik zie dat velen gelijksoortige problemen met hun dochter/zoon heeft als ik. Mijn dochter is al aan het vechten sinds ze 13 is. Allereerst moet ik zeggen dat mijn huwelijk zeer slecht is. We hebben veel ruzie thuis. Door mijn werk ben ik vaak een paar dagen weg, maar blijf dan nog eens een extra dag langer omdat ik uitgerust naar huis wil komen. Dus in die tijd is mijn vrouw alleen met mijn dochter.

De problemen begonnen toen mijn dochter op 2 Havo zat, zitten bleef en niet verder mocht op die school. Ik moest toen een andere school zoeken en meldde haar aan op een MAVO, waar ze dan op klas 3 verder kon. Daar kreeg ze verkeerde vrienden, kwam na school vaak niet naar huis en maakte nooit huiswerk. Op school kreeg ze steeds vaker ruzie met de leraren en uiteindelijk werd ze beschuldigd van diefstal en bekende ze dat ze samen met een vriendin winkeldiefstal gepleegd had.

Ze moest voor de rechter en kreeg een half jaar voorwaardelijk. Intussen liepen de ruzies thuis zo hoog op dat wij besloten haar in een internaat te laten verblijven. Het is een internaat in België, waar ze dan van maandag tot vrijdag verblijft en daar ook naar school gaat. Deze school is een Atheneum en het gaat goed met haar. Tot op een vak na: wiskunde. Volgens mijn dochter moet ze ook daarvoor een voldoende halen, anders blijft ze voor de 3de keer zitten. Dit wil zij niet en dus besloot ze van school te verwisselen en weer terug naar de oude Havo, waar men haar blijkbaar terugneemt. Ze wil echter niet tot aan het einde van het schooljaar wachten, maar meteen erheen gaan.

Dan wil ze ook niet meer thuis blijven wonen bij haar moeder. Ik heb intussen de knoop doorgehakt en ben ook weggegaan. Als ik in dezelfde stad zou wonen, kon mijn dochter bij mij wonen, maar dat gaat niet zo snel en bovendien is mijn werk 270 km van mijn woonplaats af en zeer onregelmatig. Ze wil per sé niet meer bij haar moeder blijven en wil ook niet meer op kamertraining. Dit werd haar in het vooruitzicht gesteld als ze dit jaar zou afmaken.

Afgelopen vrijdag was haar begeleider van jeugdzorg bij mij thuis en hij wist daar niks van. Ik had die dag mijn dochter afgehaald en zij wilde eerst even voordat ze naar huis ging naar de kapper. Ik wil haar niet meer dwingen. In die leeftijd wist ik ook al wat ik wilde, maar ik vroeg haar niet lang weg te blijven. Toen ik nadat de man van jeugdzorg weggegaan was, na een flinke ruzie door mijn vrouw de deur uit werd verwezen, was mijn dochter nog steeds niet thuis gekomen. Ik heb daarna regelmatig naar huis gebeld, maar mijn vrouw nam niet op. Op haar faceboek pagina heb ik een mail naar mijn dochter gestuurd en zij schreef dat ze thuis was gekomen, maar voor een gesloten deur stond. Ze zei dat ze wel een half uur had staan bellen. Niemand maakte open.

Mijn vrouw wist dat ze thuis zou komen. Via mail liet mijn dochter weten dat ze absoluut niet meer naar huis wilde. Niet naar haar moeder. Ze wilde op kamers wonen en in het weekend werken. Ik heb haar geprobeerd over te halen toch minstens dat halve jaar nog af te maken in België en volgend jaar naar de andere school te gaan. Dit duurt te lang voor haar.

Gisteravond belde mijn vrouw mij op en zei dat onze dochter thuis was gekomen, spullen van haar meegenomen had (inclusief haar tv) en een paar schoenen van mijn vrouw. Nu is ze weg, ze antwoordt ook niet op mijn mails. Ik ben niet bang dat ze ergens verkeerd zit. Ik weet dat zij voor zichzelf kan opkomen, dat zij echt een studie wil volgen. Maar ik maak me zorgen dat ze uiteindelijk toch opgeeft, omdat ze geen zin of steun heeft. Wat kan ik nog doen?

Ik maak me zorgen. Mijn vrouw verlangde van mij dat ik nu naar huis kwam, maar zelfs daar kan ik niks doen. Gezien ik dan toch alleen maar van alles de schuld krijg en zij zelf er niks aan wil doen, zie ik het nut niet hier van in. Voor iedereen is het thuis een triest oord. Mijn oudste dochter van bijna 20 wil niet meer naar haar moeder, nu mijn jongste en ook ik kan het daar niet meer uithouden. Alleen mijn vrouw denkt dat zij niks verkeerds gedaan heeft...

Kan mijn dochter niet geholpen worden? Ik zou graag willen dat zij haar weg kan volgen, gelukkig kan zijn, maar niet alleen. Zij ziet er wel ouder uit dan 15, is intelligent, maar ze is nog steeds in mijn ogen erg jong, te jong om nu al alleen te leven.

Sjaak

Reactie voor op de website?

44.26. Droom

Reactie op Niet meer naar school

Hoihoi,

Ik kan maar 1 ding tegen je zeggen; Wat zijn 2 maanden om een droom te verwezelijken?! Er zijn maar zo weinig tieners als jij die nog een droom hebben, die iets willen bereiken. Wat zijn dan 2 maanden?

Veel succes, ik hoop dat het je lukt.

Groetjes Jacky

Reactie voor op de website?

44.27. Ervaring

Hallo allemaal,

Ik weet niet of jullie iets aan mijn reactie hebben maar ik hoop dat ik een bijdrage kan leveren. Momenteel zit ik in 6vwo en gaat het goed met me maar er zijn tijden geweest dat dat anders was.

Toen ik 8 was gingen mijn ouders scheiden en de relatie tussen mijn moeder en haar nieuwe vriend was er 1 die een flinke impact op me heeft gehad. (12x heen en weer verhuisd, op een manier van WE GAAN WEG, en 3 dagen later we gaan toch maar weer terug)

Wat voor mij heel moeilijk is geweest is onzekerheid, ik wist nooit wat me te wachten stond. Het is dus belangrijk om een stabiele situatie voor je kind te verwezenlijken.

Daarnaast is het belangrijk om duidelijke afspraken te maken. Zeg niet het ene weekend: Je moet om 12 uur thuis zijn want je hebt een toets maandag, en het weekend erop iets als kijk maar hoelaat je thuis bent. Zeg dat je kind om bijvoorbeeld altijd om 2 uur thuis moet zijn mits het doordeweeks goed aan school werkt. Spreek ook direct af dat als je kind niet goed zijn/haar best doet standaard om 12 uur thuis moet komen. Zo weet uw kind waar hij/zij aan toe is.

Tot slot is het belangrijk om goed gedrag te belonen. Slecht gedrag achteraf straffen werkt nooit, dat voelt als onrecht(ookal is dat misschien niet zo). Voorbeeld: 'Als je tot de kerstvakantie niet spijbelt, dan meld ik je 3 dagen extra ziek zodat je lekker de stad in kan".

Ik hoop jullie een beetje geholpen te hebben.

Groetjes

Reactie voor op de website?

44.28. Zelfde probleem

Mijn zoon van 15 is nu ook al ruim een half jaar thuis zonder school. Van alles aan vooraf gegaan, bjz, leerplichtambtenaar, psychologen, RvkB noem het maar op. Maar er gebeurt helemaal niks. Er is geen diagnose te stellen, hij valt tussen wal en schip. Hij begint enthousiast aan iets, maar na een paar weken haakt hij af (buikpijn, spijbelen etc). Iq is 85, praktijkonderwijs is hij te jong voor, moet je 16 zijn dus waarsch nog een jaar thuis. Situatie wordt onhoudbaar. Lang in bed liggen, laat slapen, op straat hangen, roken, blowen ook denk ik.. zucht. Vader bemoeit zich er heel weinig mee. Ook nog een dochter thuis van 19. Zij kunnen totaal niet met elkaar opschieten en bekvechten geregeld. Waar vind je hulp?? Volgens mij pas als eea escaleert helaas...

Reactie voor op de website?

44.29. Hetzelfde probleem ook bij mij thuis

Reactie op Niet naar school

Hoi, mevr mijn zoon wordt in maart 16 en ik ben al 3 keer bij de kinderrechter voorgekomen met mijn zoon. Hij spijbelt al een half jaar. Nu had ik een school zadkine gev motorvoertuigen techniek met een mooi rooster, 1 dag vrij, 1 dag stage en 1 dag om 9 beg en 1 dag om 11 u beg en 1 dag om half 1. Nou dat valt dus mee. Maarja dat blowen, daar is hij echt door veranderd.

Hij zegt zelf dat het wel meevalt en net wat u zegt het is zo zonde, een leuke jongen en hij moest tot dec naar school van de rechter en dan zou hij een lb plek krijgen want dat wil die graag. Hij wil geld verdienen had hij aangegeven aan de rechter, vandaar die afspr. Ja dus weer gaan spijbelen. De rechter had gezrgd: als je nu weer gaat spijbelen dan krijg je een toeziend voogd. Ja daar zit ik niet op te wachten en als dat niks wordt dan een internaat. Ja dus mooi niet. Ik vind het allemaal kwakzalvers bij jeudzorg om eerlijk te zijn. Ik snap niet dat ze hem niet gelijk een llb plek geven zijn we van het gezeur af.

Reactie voor op de website?

44.30. Wil niet naar school

Reactie op Misschien is LWT toch wel iets voor haar

Ik heb een zoon van 21 jaar, die wil ook niet naar school. Je kan ze niet dwingen dat helpt niet. Ik ben vanaf 12de jaar van mijn zoon bezig geweest om te zorgen dat die naar school moet gaan, maar dat helpt niet. Hij is ook niet meer klein, hij luistert niet meer, hij voelt zich volwassen. Ik weet niet meer wat ik met zo'n jongen moet doen. Ik ben gewoon op.

Kan iemand daar een oplossing voor mij geven?

Sandra

Reactie voor op de website?

44.31. 16 en niet naar school en wat nu ?

Reactie op 14 jaar en niet meer naar school

Mijn zoon van bijna 16 zit op speciaal onderwijs en kan er niet meer tegen dat hij tussen agressieve kids zit met ADHD en andere soorten, zelf gebruikt hij geen medicatie maar is het zat op deze school en wil naar een gewone school weer en vertikt het daar meer heen te gaan. Hij voelt zich ondergewaardeerd en klein gehouden. Maar hij wil ook niet meer proberen.

Wat kan ik hier aan doen, ik weet het niet meer. Hij wil graag op de koksopleiding maar ben bang dat de school waar hij heen gaat een slechte ref geeft hierdoor en niet geaccepteerd wordt op de vmbo daar. Want zijn passie is koken en wil graag 1 dag leren en de rest werken, maar als hij niet gaat, wat zijn de conseqenties als hij niet meer naar school gaat. Hij weet niet dat ik hierheen schrijf dus discretie AUB.

HELP een wanhopige moeder

Reactie voor op de website?

44.32. Luister ook naar je kind

Mijn zoon is 16 jaar en wil ook niet meer (naar deze) school, we hebben een goed gesprek gehad, en hij geeft aan totaal niet gemotiveerd te zijn, Hij is een populaire jongen maar soms erg traag/sloom in zijn dingen doen, vaak tot ergenis van iedereen..... op school krijgt hij iedere dag voor de voeten dat hij het toch niet gaat redden dit laatste jaar, dus voor hem reden te meer om er niets meer voor te doen.

Ik roep al maanden dat ik het niet meer weet met hem en dat ik uitverzonnen ben, maar na ons goede gesprek, kan ik toch weer aan de slag en sta volkomen achter hem, hij vindt school gewoon niet leuk, maar hij begrijpt nu ook dat we geen keuze hebben, ik ga me voor hem hard maken en hij gaat er het beste van maken. Overigens gaan we wel op zoek naar alternatieven, hoewel dit niet makkelijk is, want zoveel info over dit probleem is er niet te vergaren.

Reactie voor op de website?

44.33. Ons kind wil niet naar school

Vanaf de basisschool gepest. School deed er niet veel aan, ontkende het probleem, ons kind moest maar een sociale vaardigheids curses gaan volgen. En wat moet de pester dan voor curses volgen. Ik vond het oneerlijk en vernederend. Mijn kind had er ostipatie door gekregen. Uiteindelijk van school afgehaald, andere basisschool uitgezocht, maar daar ging het ook niet altijd zonder pesten, iedereen wist ook dat ze was gepest. Ons kind is daar weer te eerlijk in. Zo op het voortgezet onderwijs vmbo het zelfde verhaal. Nu wil ze niet meer naar school dreigt met weglopen enz als ze weer naar school moet.

Nu zit ze dus thuis. Inmiddels bij ggz krijgen we prozac voorgeschreven plus behandeling. Ben daar absoluut niet mee eens, wel voor een behandeling, maar geen prozac voor een kind van net 13 jaar gezien de bijwerkingen.

moeder

Reactie voor op de website?

44.34. 15 Jaar en wilt niet naar school.

HeyHey,

ik ben 15 jaar en heb echt een hekel aan school
ik zit nu in het 3e jaar.. en wil eigelijk niet meer verder
met school, door veel spanning ben ik nu al 3 weken ziek..
en heb namelijk echt geen zin meer in school Weet iemand
misschien een school waar je 2 keer per week heen moet.
in limburg?, mail me even als je iets gevonden hebt

groetjessss x Ivannah

Reactie voor op de website?

44.35. 14 jaar en niet meer naar school

Reactie op 14 jaar en niet meer naar school

beste,

wij zitten met hetzelfde probleem, mijn dochter is 14 en wil niet meer naar school. Wat is er toch aan de hand met deze jongeren?

Reactie voor op de website?

44.36. Ik ben zelf een puber die niet naar school gaat.

Beste moeders/vaders,

Ik ben op dit moment een 17 jarig meisje dat ook erg weinig naar school gaat. Ik heb grotendeels van deze topics allemaal doorgelezen.

Ten eerste ben ik "blij" dat ik niet de enige ben. Ik zal jullie mijn situatie omschrijven en hoop dat jullie er wat aan hebben.

Ik zit nu in 5havo. Ik ben altijd iemand geweest die makkelijk kon leren, en daardoor me een beetje verveelde op school. Ik ben daarnaast een niet heel erg sociaal persoon. Mensen die ik ken, en beschouw als vrienden heb ik het heel gezellig mee.. nieuwe mensen daarintegen, ben ik heel slecht mee. Het is niet alsof ik dan onaardig ben maar ik ben gewoon heel slecht in contact leggen en anderen doen dat meestal ook niet met mij.

Ik zit nu ongeveer 3 jaar met het probleem dat ik niet naar school wil. Het begon "onschuldig" met een paar daagjes spijbelen, gewoon omdat we geen zin hadden. Dat was allemaal niet zo erg, mijn moeder wist hier niks van. Ik ging altijd naar school, kwam een vriendinnetje tegen en dan gingen we samen weer weg.

Mijn ouders zijn hier uiteindelijk achter gekomen, en na een tijdje dat het alsnog zo ging, en ik steeds minder op school was hebben ze me elke ochtend met de auto naar school gebracht, en weer opgehaald. Ik mocht niet naar vriendinnetjes toe, ze mochten alleen naar mij. Mijn ouders checkten het rooster, dus ook als er lessen uitvielen stonden ze er op tijd.

Ongeveer 2 jaar geleden kreeeg ik erg vaak ontzettende buikpijn, met steken en alles erop en eraan. Ik heb toen anderhalf jaar lang heel veel onderzoeken in het ziekenhuis gehad. Ik ben toen erg veel afwezig geweest.

Niet veel later daarna kwam één van mijn vriendinnetjes, en ik had er niet zoveel, in een auto-ongeluk. Ze had 4% kans op te overleven en toen ik het hoorde barste ik in tranen uit. Ze heeft het wel overleefd uiteindelijk, en moest maandenlang revalideren.. ze was een erg sterk meisje. Doordat ik haar niet meer in mijn klas had, had ik nog minder zin om naar school te gaan, dus dat gebeurde ook steeds minder. Doordat ik er zo weinig was gingen mijn cijfers alleen maar lager, en stond ik zo ver achter dat ik na de herfstvakantie van 3 atheneum naar 3 havo ben gezakt.

Kort daarna kreeg ik ruzie (terwijl ik niet het type ben dat ruzie maakt) met het "populaire groepje", kreeg ik de schuld en werd ik vriendelijk verzocht deze school te verlaten. Dat heb ik gedaan. Ik ging naar een nieuwe school waar ik niemand kende. Het vriendinetje waarmee ik eerst altijd spijbelde, ging ook naar die school. Ik kende dus iemand, maar zij zat op het vmbo, dus ik zag haar alleen in de pauze. Hier had ik dus het probleem dat ik in een nieuwe klas kwam, met nieuwe mensen. Nou, dat was me wat.. ik heb misschien 1 meisje in mijn klas ontmoet die ik eventueel een vriendin zou noemen. Maar dan wel een oppervlakkige, niet een echte, die je alles kan vertellen. Daarnaast was dat ook van korte duur want het volgende jaar werd zij zwanger van haar vriend en besloot het te houden, ze ging daarna een avondstudie doen. Vriendinnetje waarmee ik vroeger spijbelde, was na 1,5jaar klaar omdat ze op het vmbo zat.
Ik ben in 3havo op de nieuwe school op 0,1 punt gezakt. Ik was kwaad, dat de school helemaal niks voor me wou doen in dat geval. Ik wist niet van een klachtencomissie af, helaas. Ze wouden gewoon niks voor me doen, na alles wat ik had meegemaakt.

Nadat ik ben blijven zitten was het een spiraal naar beneden. Het ging nog erger. Bleef nog vaker thuis, was vaker ziek (écht ziek, waarschijnlijk door de stress), maar ook vaker nep ziek.

Op een gegeven moment was ik al die ziekenhuisonderzoeken zat, en zit ik nu met de medische reden "spastische darm" en een traagverterende maag&darmkanaal. Het vervelende hiervan is dat het niet als "erg genoeg" is gequalicificeerd om zoveel als mij afwezig te zijn. Er zijn wel eens maanden geweest dat ik echt mijn best deed en alleen maar thuis bleef als ik echt ziek was.. en zelfs dan ging dit niet op. Ik lag verdomme opgekruld in bed of op de bank van de pijn, maar zij vonden het niet erg genoeg...

Sinds ongeveer 1,5 jaar geleden heb ik veel mensen gekregen die me probeerde te "helpen." Met school of hun (ben even de naam kwijt) begeleiders of begeleiders qua sociale problemen etc. wilde ik allemaal niet mee praten. Ik kreeg ook een begeleider van de Twijn. (voor een rugzakje, twijn biedt onderwijs aan leerlingen met een lichamelijke beperking, een verstandelijke beperking en/ of leerlingen met een meervoudige beperking of langdurig zieke kinderen) Ik pas tussen de langdurig zieke kinderen. Ik kreeg zogeheten "ambulante begeleiding" in het begin heeft dit heel weinig voor me gedaan. Ze probeerde afspraken te maken tussen mij en school, over bijvoorbeeld het afbellen, ik mocht smsen, maar vóór 9 uur. Dat soort nutteloze dingen. Later deed ze veel meer voor me, ik mocht op half 11 op school komen, ik mocht eten en drinken tijdens de les, etc etc. Dat heeft mij echt geholpen, maar nog steeds was ik er nog niet genoeg. Uiteindelijk is met mij afgesproken dat ik er 50% van de lessen moest zijn. Ik ging nog steeds niet vaak naar school, haalde 3 en 4 havo net. In 4 havo ging het weer een tijdje slecht.

Mijn ouders werden gek en hebben me meegesleept naar een psychiater. Verplicht. Na 3 vragen ben ik de kamer uitgelopen, de deur dichtgedaan met een klap en huilend weggelopen richting huis.

Mijn ouders hebben psychiaters toen opgegeven, totdat ik het zelf wilde, ik had daar helemaal geen vraag naar. Als je mij op dat moment had gevraagd of er iets mis met me was had ik gewoon keihard "nee" gezegd. Dat zou ik nu, waarschijnlijk, nog steeds zeggen.

Na het indicent met de psychiater hebben mijn ouders me redelijk met rust gelaten. Elke avond vragen of ik naar school ben geweest, etc. maar niks drastisch.

Nu, in 5 havo, gaat het nog steeds niet goed. Ik ben bijna nooit meer ziek, alleen nep ziek. Ik wil gewoon niet meer. Als ik erover nadenk, waarom ik niet wil.. kan ik niks bedenken, en begin ik te huilen als een klein kind. Op de basisschool ben ik erg veel gepest, en dat is ook waarom ik me daar bijna niks van herinner. Ik kan me niet voorstellen dat mijn drang om niet naar school te gaan daarvan komt, omdat ik het gevoel heb dat ik dat dan wel zou weten. Ik heb nu 2 á 3 mensen in mijn klas waar ik goed mee om kan gaan, dus ook dat is het probleem niet. Ik slaap slecht, en vind 's ochtends opstaan erg moeilijk, maar de reden dat het me tegenwoordig niet lukt is omdat ik geen zin heb. Ik weet het gewoon niet meer. Ik ben ervan op de hoogte dat ik gewoon echt naar school moet, omdat ik anders een leerplichtboete op mn dak krijg, mn diploma niet krijg en andere consequenties.. en toch helpt het niet. Heeft iemand tips, om mij weer naar school te krijgen? Iedereen zegt dat het nog maar 2 maandjes is, maar elke dag met zoveel tegenzin naar school gaan, dan is 2 maanden erg lang.

Met vriendelijke groet,

Ingrid

Reactie voor op de website?

44.37. Mijn zoon van 15 gaat al jaren moeilijk naar school

Hallo,

ik heb een zoon van 15 en die wil al jaren niet naar school, het is een gevecht want hij heeft een angststoornis en dat belemmert hem naar school te gaan. Hij zit nu in de 3e van een praktijkschool omdat zijn iq lager is doordat hij slecht naar school is gegaan.

Het wil nu nog steeds niet lukken met ambulante hulp nie jeugdreclassering niet (die hij heeft gekregen door veel verzuim), ggz niet en medicijnen niet. Leerplichtambtenaar blijft maar processen verbaal schrijven en ik als moeder zit in tweestrijd tussen de kant van de wet en mijn zoon. Ik zie wat voor goede jongen het is, en buiten school heeft hij geen problemen. Hij heeft gewoon al jaren een hekel aan school.

Nu ben ik bang dat ze hem uithuis kunnen plaatsen. Is dit zo? Heeft iemand hier ervaring mee?

Chanel

Reactie voor op de website?

44.38. Mijn kind gaat wel naar school maar wil niet leren, dat begrijp ik niet

Hallo

Lotgenoten, ik ben alleenstaande moeder van 2 kinderen. De oudste is 18 de jongste is 14 waarmee ik het moeilijk heb . Hij is is heel erg intelligent met een hoog iq, en creatief, maar zijn (wan)gedrag neemt toe. Hij luistert thuis niet, op school ook niet. Hij maakt zijn huiswerk ook niet, houdt zijn agenda niet bij, daardoor is hij van de eerste havo-vwo niet overgegaan. In de klas blijft hij alleen maar kletsen en niets doen en steeds minder concentratie.

Al die problemen zijn begonnen in groep 6 van de basisschool. Jeugdzorg psychologie opvoedcentrum hebben we geprobeerd maar ze kunnen het er niet uit krijgen. Hij moest van de eerste school weg op die andere school: weer gedragsprobleem, hij kan zich niet concentreren, hij wil wel graag zijn huiswerk doen maar na 10 minuten is het niet meer interessant, hij staat op, muziek moet aan, dan naar de wc gaan, allemaal tijd verspilling. Ik ben gelovig maar de kinderen willen niet naar de kerk

Volgende jaar gaat mijn zoon normaal naar 2 havo andere nieuwe school, maar ik voorzie echt problemen. Ik ben bang, want als hij op dezelfde school blijft verandert er niets, weer problemen. Wil ik niet natuurlijk maar waar moet ik hem brengen weet ik ook niet. Ik ben van zijn vader gescheiden, we hebben weinig contact. Zijn vader wil hem bijna niet helpen omdat hij egoist is, hij laat zijn kinderen in de steek en helpt hun ook niet. Ik had zelf een slecht huwelijk, verdrietig en kwaad geweest, heb geen familie die mij kan steunen. Als ik problemen heb deel ik die met niemand, dat is mijn cultuur. Maar door googlen kwam ik in deze site terecht, ben hartstikke blij. Weet ik nu dat ik niet de enige ben. Ik ben nu bijna iedere dag emotioneel, ik kan niet naar maar mijn werk gaan, heb ontslag door al die toestanden. Ik voelde me alleen, soms kon ik niet slapen, en 24 uur denk ik aan mijn zoon. Als school mij belt en ik zie de telefoon, dan neem ik trillend op. Ik word gelijk heet, kon me niet concentreren door die paniek. De school maakt alleen maar klachten, ze helpen niet.

Heeft iemand misschien en raad voor mij aub? Dat zou hartstikke fijn zijn.

Saba

Reactie voor op de website?

44.39. Re: mijn kind gaat naar school, maar wil niet leren

Beste Saba,

Problemen die je beschrijft kunnen oorzaak hebben in hoog begaafd zijn, maar ook in de scheiding. Een tijdje terug heb ik een lezing gehoord van Lia Keijzer, zij is gespecialiseerd in hulpverlening aan hoogbegaafde kinderen en volwassenen. Zij is ook onderwijsdeskundige. Kijk op de website "Zinnig Coaching".Misschien kan zij iets voor je zoon betekenen.

Els

Reactie voor op de website?

44.40. Zeer onverstandig.

Reactie op Pfff moeilijk hoor, 14 jaar en niet school willen

Als een kind echt niet wil kan leerplicht alleen voor meer problemen zorgen.

Het kind krijgt een soort van "Haatgevoelens" jegens ouders etc. die de hulp hebben ingeroepen. Ik zeg niet dat dit altijd/vaak zo is, maar het kan.

Pubers zijn nou eenmaal heel erg gecompliceerd, en het is het beste zelf tot een oplossing te komen.

Reactie voor op de website?

44.41. 17 jaar en wil niet naar school

Onze toen 15 jarige zoon kreeg een darmprobleem, hierdoor een jaar thuis geweest. Daarna naar een ako/bol opleiding gegaan om toch nog een diploma te kunnen halen. Hij gaat meer niet dan wel. Stage belt hij heel makkelijk af, raakt deze ook weer kwijt.

We hebben al een crisis team over de deur gehad. Dan belooft hij een koe met gouden hoorns. De dagen worden nachten en andersom. Zeg er maar niks van, poeh dan krijg je een grote bek (sorry). Wat moeten wij doen we weten het echt niet meer.

Netty Rubriek: pubers - Discussie: 220306

Reactie voor op de website?

44.42. School/leerplicht

Onze zoon gaat vaker wel naar school dan niet, gelukkig! Maar heeft al een hekel aan school sinds zijn kleuterjaren. Hij oogt op school heel ongemotiveerd. Het laatste jaar heeft hij veel ziekteverzuim gehad met vage klachten, kwam ook regelmatig te laat. School heeft softe gesprekken met hem gehad, maar niet het te laat komen protocol op hem toegepast.( hij hoefde nog niet een keer na te blijven, want je weet maar nooit hoe moeilijk zo'n knul het thuis heeft of misschien heeft hij wel een stoornis waar hij niets aan kan doen ???! hum waar baseren ze dat op???? )

Zelf moest ik dus wel opdraven voor gesprekken, die meer gingen over "zorgen" over zijn tegenvallende prestaties. ( NIO van 124, maar geen goede schoolresultaten ) En maar zoeken naar die slechte thuissituatie, pff wat een ondervraging door leraren en ggd, ze stopten niet voor ze wat hadden. De èèn viste naar parentificatie, de ander probeerde het met mishandeling, misschien was ik toch een overspannen moeder, u trekt een muur op. Ze 'gunden' me allemaal toch zo hulp. Met wat in vredesnaam?

Uiteindelijk ga je dan maar iets van je prive leven prijs geven, omdat ze je niet open vinden. Kwam neer op: ik heb weleens last van migraine, dan kan ik er minder zijn voor de kinderen en mijn man heeft regelmatig een vergadering.

Dus er was systeemtherapie nodig, daar was de hele groep betrokkenen,( zat met 6 man rond de tafel ) het wel over eens Dit vond ik een ( te) vergaande en zeer belastende interventie, ook voor de rest van het gezin. ( daar zit je dan in je eentje tegenover 6 man )

Uiteindelijk dreigden ze , als ik geen hulp ging zoeken dat er dan een AMK melding zou komen. Slik, dit klonk echt heel erg. Mijn eerste reactie was, jullie doen maar wat je niet laten kunt, maar niemand wil gedoe met een AMK traject.

Laat dan maar een team thuis komen kijken, dan zien ze dat daar niets speelt en zijn we eindelijk van dat gezeur af. Maar zo laagdrempelig bleek dat niet te kunnen. Ieder gezinslid moet worden ingeschreven bij ggz met polisnummer enz,want er moeten gesprekken gevoerd worden met elk gezinslid en dit moet per persoon worden gedeclareerd bij verzekering. Elk gezinslid een ggz dossier, nou bedankt, daar zaten we niet op te wachten.

Uiteindelijk ben ik feller geworden en heb gezegd, dat ik hier niet in mee ging, simpel weg omdat het niet nodig is. Ik wilde vol inzetten op nakomen te laat komen/verzuim protocol en duidelijkheid over de verantwoordelijkheid van de 3 partijen, wij als ouders, onze zoon en school. Bv. wie straft wanneer en hoe. Onze zoon heeft duidelijke grenzen nodig en een stok achter de deur.

Maar toen moesten we naar leerplicht, die vol uitpakte met een proces verbaal. Dus toch raad van de kinderbescherming. Dat is verschrikkelijk voor ouders, snappen ze dat niet? Wil het te laat komen niet vergoelijken, maar hij steelt niet, blowt niet, is niet crimineel of op andere manier onhandelbaar, heeft ook geen psychiatrische stoornis.

Het is een puber, die net als een peuter grenzen verkent. Moet dit nu zo worden opgelost? Vind dit heel erg, schaam me er ook voor en het maakt me kwaad. Mijn zoon vindt zo'n uitje naar de raad wel tof, ( hele dag vrij ivm gesprekken van ruim twee uur en de nodige reistijd, uur heen en uur terug ) Voor hem dus bepaald geen straf, die komt misschien nog van de officier van justitie.

Als je kijkt naar programma's als klasgenoten enz, waar mensen vertellen over hun vroegere schoolloopbaan, man oh man, waar hebben we het dan over.

Ouders meld je kind wel ziek als het met vage klachten thuis is, ook al ben je het er niet mee eens. Je hebt zo een proces verbaal aan je broek en een hoop gezeur als je het niet doet.

Anina

Reactie voor op de website?

44.43. Zoon wil na schoolwissel niet meer naar school, hij is 15

Hallo,

Mijn middelste zoon (hij is 15) wil sinds dit nieuwe schooljaar niet meer naar school, het is iedere ochtend huilen, huilen en nog eens huilen. Vandaag is de vijfde dag in drie weken tijd dat het ons niet gelukt is om hem naar school te laten fietsen.

De nieuwe school, niet zijn eerste keuze, is best ver weg, hij kent er (nog) niemand en hij wil zich ook niet inzetten om dat te veranderen. Hij komt van een kleine school (600 leerlingen), deze school heeft er bijna 3x zoveel.....

Ik vraag me af wat we kunnen doen, ik heb al een kort lijntje met zijn mentrix, deze gaat schoolmaatschappelijk werk inschakelen, ik hoop van harte dat dit gaat werken maar ik heb er een hard hoofd in. Hij wil gewoon niet meer naar die school!

Hij wil veel liever naar de middelbare school recht tegenover ons, daar kent hij een aantal jongens. De school zit echter vol! Dit is heel frustrerend!

Heeft er nog iemand tips ?

Oh ja, hij is een skater, komt in aanraking met rokers en er wordt ook wel eens een joint gerookt..... heb hem zelf ook al een keer betrapt hierop. Zowel zijn vader als ik zijn bang dat hij zichzelf iets aandoet als we hem teveel pushen om toch door de huilbui heen naar school te fietsen.

Tot zover even.... help !?

Tessa

Reactie voor op de website?

44.44. Moeilijk, zeker voor je zoon

Beste Tessa,

Wat vervelend voor je zoon. Ligt het aan de nieuwe school dat hij is gaan roken of is dat een uiting van protest tegen de nieuwe school?

Probeer hem toch te stimuleren om wél naar school te gaan, dat is zijn toekomst. En informeer toch nog eens op de school in de buurt, misschien is er inmiddels een plaatsje vrijgekomen.

Succes voor jullie!

Roos

Reactie voor op de website?

44.45. Zoon wil niet naar school

Beste Tessa,

Als het zo belangrijk is voor je zoon, dan is het beste waarschijnlijk om dit te accepteren. Hij kan het niet goed uitleggen, maar met zijn gedrag maakt hij het wel erg duidelijk.

Door naar hem te luisteren, krijg je waarschijnlijk een heel ander gesprek met hem. Omdat hij zich niet hoeft te verdedigen, kun je met hem constructief gaan nadenken over een heel ander soort oplossing.

Het is wel handig als je dan de wegen kent, dus je zou kunnen zoeken naar iemand die je helpt en weet welke mogelijkheden er zijn. Misschien iemand van de oude school?

En misschien kun je met de school tegenover praten over een soort van overgangsjaar. Als ze hem nu niet kunnen plaatsen, dan kan dat wellicht volgend jaar wel. Kunnen ze niet iets bedenken dat hij een soort tussenjaar heeft waarbij hij wel bezig is, en dus zo min mogelijk achterstand oploopt, om dan komend jaar in te stromen?

Het belangrijkste voor jullie lijkt me op dit moment dat je uit de negatieve spiraal komt. Als jullie samen positief en constructief zoeken, dan ga je in elk geval voor de beste oplossing!

Heel veel succes!
Peter

Reactie voor op de website?

44.46. Dit helpt

Laat ze gewoon zien dat er geen toekomst in zonder school en niet pushen want ze gaan niet luisteren als je teveel pusht gewoon laten gaan en geen geld meer geven enzo anders worden ze nooit zelfstandig laat ze ook een baan enzo nemen dan zien ze de realiteit en dat school belangrijk is

samantha

Reactie voor op de website?

44.47. Lees maar

Beste ,
ik ben zelf iemand ook die niet meer naar school wil,
ik doe gymnasium.
Ik wil niet meer naar school omdat ik me elke ochtend voel alsof ik dood ga. zo moeee.
En ik heb het gevoel dat dromen nooit uitkomen.
En ik heb het gevoel dat ik het niet meer volhoud (niet de moeilijkheid, maar gewoon in het algemeen).
Ik voel me depressief terwijl ik weet dat ik het eigenlijk heel goed heb. Ugh..

-Some1

Reactie voor op de website?

44.48. Pubers

Ik zou eerst even nagaan met een bloedtest of het geen pfeiffer is. Dat komt de laatste tijd best wel veel voor. Als het geen lichamelijke oorzaak is zoals je suggereert dan zou ik naar de dokter gaan en vragen of je er met iemand over kan praten. Alleen kom je er denk ik niet meer uit. Veel succes ermee.

angenent

Reactie voor op de website?

44.49. Ik wil zelf ook niet naar school

Hallo,

Ik ben een meisje van 14 en ik wil zelf ook niet naar school. Het probleem is, ik weet de reden eigenlijk zelf ook niet. Ik word niet gepest, ik ben genoeg vrienden en vriendinnen op school. Het leren gaat prima en ik vind het ook niet erg om te leren. Ik voel me heel depressief, mijn ouders zijn vorig jaar uit elkaar gegaan. Ik ben me daardoor heel slecht gaan voelen. Kan dit er iets mee te maken hebben? vervolgens wil ik nog even tegen iedereen het volgende vermelden. Vraag uw zoon/dochter wat er aan de hand is en dat als die het verteld dat je dan veel makkelijker kan helpen.

Meisje

Reactie voor op de website?

44.50. Advies voor kinderen die schoolproblemen hebben

Reactie op 14 jaar en niet meer naar school

Hallo, Als oud directeur van een 24 uur opvang voor kinder- met (meervoudige) gedragsproblemen voorvloeiend uit een of diverse psychische beperkingen het volgende; Vooruitlopend op mijn plan om een crisis bus op de weg te gaan zetten in Brabant die aan huis komt bij mogelijke problemen kan ik ook via de mail of telefoon advies geven hoe om te gaan bij school problemen.

Maar al te goed weet ik dat de druk vanuit de leerplicht, c.q. overheid en de weigering van uw kind, u in een onmogelijke positie brengt waar u totaal geen grip op hebt en aan de andere kant wel verantwoordelijk bent. Dat is een eindeloos gevecht en niet altijd staat iemand u ter zijde als u tegen de regeltjes aan loopt. Ja, u hebt plichten maar ook rechten alleen die worden meestal vergeten. Mocht u contact met ons willen om uw verhaal kwijt te kunnen en wij kunnen kijken waar wij u kunnen helpen stuur ons dan een mail naar en wij berichten u zo snel mogelijk.

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

14 jaar en niet meer naar school

  1. Pfff moeilijk hoor, 14 jaar en niet school willen
  2. Misschien is LWT toch wel iets voor haar
  3. Herkenbaar probleem
  4. Mijn zoon wil niet meer naar school
  5. Niet meer naar school
  6. Niet meer naar school
  7. Niet meer naar school willen
  8. Ik zelf ook
  9. Niet meer naar school
  10. Re: 14 jaar en niet meer naar school
  11. Niet meer naar school
  12. Re: niet meer naar school
  13. Niet meer naar school
  14. Nog steeds niet naar school
  15. Re: Nog steeds niet naar school
  16. Re: nog steeds niet naar school
  17. Niet naar school
  18. Puber en niet naar school
  19. Eindelijk
  20. 15 jaar niet naar school
  21. Hoi
  22. Goed Naomi!
  23. Herkenbaar, ik zelf ook.
  24. Niet meer naar school
  25. Dochter (15jr) wil weer van school veranderen en niet meer thuis wonen.
  26. Droom
  27. Ervaring
  28. Zelfde probleem
  29. Hetzelfde probleem ook bij mij thuis
  30. Wil niet naar school
  31. 16 en niet naar school en wat nu ?
  32. Luister ook naar je kind
  33. Ons kind wil niet naar school
  34. 15 Jaar en wilt niet naar school.
  35. 14 jaar en niet meer naar school
  36. Ik ben zelf een puber die niet naar school gaat.
  37. Mijn zoon van 15 gaat al jaren moeilijk naar school
  38. Mijn kind gaat wel naar school maar wil niet leren, dat begrijp ik niet
  39. Re: mijn kind gaat naar school, maar wil niet leren
  40. Zeer onverstandig.
  41. 17 jaar en wil niet naar school
  42. School/leerplicht
  43. Zoon wil na schoolwissel niet meer naar school, hij is 15
  44. Moeilijk, zeker voor je zoon
  45. Zoon wil niet naar school
  46. Dit helpt
  47. Lees maar
  48. Pubers
  49. Ik wil zelf ook niet naar school
  50. Advies voor kinderen die schoolproblemen hebben

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.