Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

25. Vaders van pubers

Ik studeer omgangskunde aan de Faculteit Educatieve Opleidingen aan de Hogeschool van Utrecht. Op dit moment krijgen we 10 weken les over de adolescentie periode. Ik doe nu een onderzoek naar het contact tussen vaders en hun puberkinderen en dan met name de dochters.

Vaders, heb ik het bij het goede eind wanneer ik zeg dat het moeilijk is om te begrijpen waar uw puberkind mee bezig is? Klopt het dat het steeds moeilijker wordt om contact met uw kind te krijgen? Kan u volgen wat er allemaal met uw kind gebeurt? Valt het u zwaar dat ze zo snel verandert?

Bij mezelf was het zo dat ik tijdens mijn pubertijd heel weinig contact met mijn vader had. Terwijl ik als kind heel goed contact met hem had en nu ik jong-volwassene ben (ik ben 22 jaar) is het contact ook heel goed. Toen ik aan het puberen was trok ik veel meer naar mijn moeder toe omdat ik het idee had dat ze mij beter begreep. mijn vader was er wel altijd maar hij bleef op de achtergrond. Ik denk dat dat kwam omdat hij niet goed begreep waar ik allemaal mee bezig was.

Nu ben ik dus aan het onderzoeken of dat bij meer vaders het geval is. Mocht dat namelijk zo zijn, dan wil ik samen met drie nadere klasgenoten een workshop organiseren voor vaders. In de trant van: "leer uw puberdochter beter begrijpen".

Ik wil graag reacties ontvangen van vaders. Daar zou ik echt mee geholpen zijn. Alvast bedankt.

Reactie voor op de website?

25.1. Oneens

Hallo,

Ik ben het niet helemaal eens met uw samenstelling. Ik denk eerder dat ik meer naar mijn vader nu toetrek dan naar mijn moeder. Dat komt denk ik ook omdat ik niet zovaak ruzie met mijn vader heb als met mijn moeder. Maar het kan misschien wel zo zijn dat er meisjes zijn die wel meer naar hun moeder trekken. Dat zou ik niet kunnen zeggen, want daar bent u de expert in!

Reactie voor op de website?

25.2. Wie het vaakst thuis is

Ik ben het deels eens met uw stelling van meer naar je moeder toetrekken. Maar het ligt eraan: als je vader veel aan het werk is (mijn ervaring), dan trek je meer naar je moeder toe. Maar als je moeder veel aan het werk is en je vader niet, dan trek je echt wel meer naar je vader toe (het is dus net wie het vaakste thuis is). By the way, de band met mijn vader is ondanks dat veel aan het werk altijd goed geweest.

Reactie voor op de website?

25.3. Aarden naar is belangrijk

Ik ben vader van vier kinderen, twee meiden (13 en 7) en twee jongens (12 en 5). Mijn oudste is flink aan het puberen sinds een half jaar. Ik denk niet dat (bij ons) het vader of moeder zijn het verschil maakt. Wel het aarden naar: mijn dochter lijkt in meerdere opzichten op mij. Dit maakt het mij makkelijker me in te leven in haar wensen, verlangens, nukken, etc. Deze herkenning wordt ook zoveel mogelijk onder woorden gebracht, het liefst met een grap, dan wordt eea minder zwaar (al gaat dit bij een puber niet altijd op).

Reactie voor op de website?

25.4. Puberdochters

Ik ben welliswaar geen vader maar een moeder, maar vind toch een reactie op zijn plaats. Mijn bijna 15 jarige dochter kan op het moment makkelijker met mij praten dan met haar vader. De belangrijkste oorzaak hiervoor ligt volgens mij bij de verschillende karakters van de gezinsleden.

Reactie voor op de website?

25.5. Luister tenminste

Zelf ben ik een meiske van van 15. En ik kan gewoon niet met mijn vader omgaan en dit komt volgens mij wel door de verschillende karakters. Zelf leef ik van moment tot moment, we zien wel wat er komt, niets moet perfect zijn. En dit is bij veel leeftijdsgenoten zo, wij willen gewoon ook plezier maken. Nu mijn vader is erg stipt en wil alles al van 2 weken opvoorhand georganiseerd hebben, terwijl mijn moeder mij veel beter begrijpt als ik zeg dat ik nog niet weet hoe en wanneer, dat we wel zullen zien naar waar ik ga.

Natuurlijk zijn er wel regels en ga ik ook niet overdrijven met uitgaan of andere dingen. Ik heb me zelf wel goed in de hand. Vaak heb ik dan ook het gevoel dat mijn vader niet wil luisteren naar mij, alsof hij altijd gelijk heeft. Hij is mijn vader dus zal hij het wel beter weten, en dan krijg ik wel het gevoel: mensen ik leef hier ook in huis, mag ik dan ook eens zeggen wat ik denk!

Hierbij een oproep aan alle ouders: laat uw puber merken dat jullie geïnteresseerd zijn over wat zij denken, en schrik niet terug van woorden: LAAT MIJ GERUST.

Toch zijn we er wel blij mee dat jullie het vragen.

15-jarige meiske

Reactie voor op de website?

25.6. Het valt mee

Ik ben vader van 6 kinderen: 4 meiden 15/14/8/5, en 2 jongens 17/9 jaar. De oudste dochter is nu stevig aan het puberen. De meeste conversatie gaat over uitgaan, op tijd thuis komen en het niet vervullen van huiselijke plichten. Heel af en toe gaat het over wezelijke dingen. En die gesprekken koester ik, en ik ben daar tevreden mee. Verder benader ik mijn pubers met een zekere humor, dat scheelt een heleboel ergenis.

Reactie voor op de website?

25.7. Reactie van dochter

T'is waar dat dochters meer met hun moeder optrekken maar volgens mij is dat omdat vaders altijd voorzichtiger om willen gaan met hun dochter(s). Ik heb namelijk een broertjuh (12) en deze wordt makkenlijker behandeld dan mij (14). Ik denk dat dit komt omdat vaders weten hoe zij vroeger achter de meisjes aanzaten en dus ook weten dat dat tegenwoordig ook gebeurt....

Maar vaders moeten ook weten dat deze vorm van nieuwsgierigheid niet altijd gewenst is! "Laat me met rust" gebruik ik wel vaker dan af en toe omdat ik gewoon ziek word van dat nieuwsgierig gedoe, soms wordt het gewoon teveel!

Reactie voor op de website?

25.8. Suggestie

Kan het zijn dat je moeder wel duidelijke regels stelt en je vader niet? Of dat je vader eist in plaats dat hij luister en zegt wat of hoe hij het wil hebben en niet in discussie gaat.

Reactie voor op de website?

25.9. Vaders!?!

Mijn vader denkt dat hij alles beter weet, maar in zijn jeugd was hij veel erger dan ik. Ik wil morgen naar de cinema en hij zegt dat ik niet mag; ik vraag waarom en hij zegt: "omdat ik niet altijd wil toegeven aan jou." Ik heb het gevoel dat hij ferm zijn best doet om mijn leven te verpesten. Hij weet altijd alles beter, en toch stoeft hij bij zijn vrienden dat hij vroeger niet van de braafste was.

Hoe pak ik dit aan? Geloof het of niet, ik begin stilaan mijn vader te haten.

Reactie voor op de website?

25.10. vaders en pubers

Hallo,

Hier een kleine reactie van een moeder met een dochter in de pubertijd. Nou is het zo dat bij ons er een stiefvader is, eigen vader komt niet voor in de opvoeding. Wat ik wel merk is dat mijn dochter van 11 jaar op dit moment ons leven zo nu en dan danig in de war kan schoppen. U vraagt zich af wat vaders nou betekenen in de opvoeding. Dit is eigenlijk een heel moeilijke vraag. Ik heb er nog steeds moeite mee om mijn dochter iets hardgrondig te verbieden. Dan zegt mijn man: zet nu toch eens door, want straks kan het niet meer. Dus, met andere woorden, een vader hoeft niet altijd op de achtergrond te zijn.

Hij laat ook duidelijk merken dat wij de baas zijn in ons eigen huis, terwijl ik degene ben die het liefst om de tafel gaat. Maar, zegt mijn man dan, wat je nu kapot maakt kun je straks niet meer lijmen. En dat is denk ik het hele beginsel van de opvoeding. Opvoeden begint niet bij de pubertijd maar bij de geboorte.

Ons gezin bestaat uit 3 kinderen, 2 jongens en 1 meisje. Hopelijk komen er meer reacties van vaders die ook opvoeden. Veel succes bij het onderzoek.

Reactie voor op de website?

25.11. Begrip

Als (formele stief-)vader vind ik dit een boeiende vraag. Ik zie juist een omgekeerde situatie: m'n dochter (12) trekt meer naar mij toe dan naar haar moeder (mijn vrouw). Ik kan alleen maar gissen naar haar redenen: misschien geef ik haar meer de aandacht die ze wil hebben en die ik haar ook wil/kan geven. Die vorm van aandacht kan sterk varieren: samen in bad, een spelletje doen, chatten, of gewoon bij je zitten (en bv kletsen of tv kijken). Mijn vrouw geeft haar weer andere aandacht: samen winkelen, of tutten (make-up, nagels, haren, etc.).

M'n dochter is nog maar een beginnende puber (het is vast nog niet op de top), maar ik heb niet het idee dat ik geen contact met haar kan krijgen. Ze maakt van haar hart geen moordkuil, maar voor sommige gevoelens van haar moet ik wat dieper graven. Ik moet daar wel de tijd voor nemen die ik me niet altijd gun. Het komt vaak in die ogenblikken dat het 'niet uitkomt'. Als je net lekker in een boek zit, zij in bed moet liggen om te slapen en je haar alleen even een kus komt brengen. Ik merk dat het vaak van mijn eigen gemoedstoestand afhangt of ik de tijd ervoor wil nemen.

En soms komt het natuurlijk ook gewoon voor dat ze zelf nergens over wil praten; dat ze alles stom vindt en niets van mij wil aannemen. Ik laat haar dan maar (en laat haar vooral in d'r waarde) en ga er niet hard tegenin. In de praktijk werkt het goed als ik haar dan mijn mening vertel (en een reden) en probeer me te verplaatsen in haar belevingswereld. Bijvoorbeeld: Ze mag graag via internet chatten (een eigen pc op haar kamer met adsl-verbinding). Maar ze kan heel verontwaardigd doen als vriendinnen niet reageren als ze wél online staan, of háár (tijdelijk) blokkeren. Ze heeft dan niet in de gaten dat het met chatten niet mogelijk is om de manier waarop je iets typt nadruk te geven, zoals dat in gesproken taal wél kan. Iets wat zij als grappig bedoelt, kan een ander beledigend interpreteren (en andersom!). Het geeft regelmatig ruis en communicatieproblemen, ruzies onderling (die ook wel weer opgelost worden, maar ook onrust geven), etc. Ik moet haar dan ook regelmatig vertellen (herhaling is de beste leerschool in dezen, hoe herkenbaar uit mijn eigen jeugd) dat ze er alert op moet zijn dat HOE iemand iets zegt belangrijker is dan WAT iemand zegt.

Een andere vraag (kan je volgen wat er met je dochter gebeurt) kan ik moeilijk beantwoorden. Ik heb het gevoel dat ik het wel goed kan volgen, maar ik weet niet wat ik niet weet.

Of ik het zwaar vind dat ze snel verandert? Integendeel, ik vind het machtig dat ze een mooie (uiterlijk en innerlijk) dochter wordt en dat we haar helpen groot te worden.

De andere reacties snel doorlezend, moet ik nog wat anders kwijt wat misschien ook van belang is. In ons huis geldt de regel: afspraak is afspraak en regels zijn regels. Als ik iets met m'n dochter afspreek vind ik dat ik haar daaraan mag houden. Dat weet ze, ze weet dus ook waar ze aan toe is. Het zijn echter geen starre regels: in overleg kan ervan worden afgeweken, maar het moet wel in overleg.

Reactie voor op de website?

25.12. Mijn vader

Ik ben zelf 16 jaar, en ik moet zeggen dat ik het absoluut niet zo ervaar. Mijn vader ligt me beter dan mijn moeder. De oorzaak hiervan is duidelijk: Mijn moeder maakt zich overal zorgen om. Ik mag niet op het laatste moment bij een vriendin logeren, ben ik 's nacht aan het werk, ligt ze met 'hartkrampen' in bed van bezorgdheid. Ze kan me gewoon niet laten gaan, en ziet overal gevaar in. Hier word ik zo moe van! Het irriteert me mateloos, en als ik er iets van zeg is haar argument: nou ik ben alleen maar bezorgd, ik ben je moeder!

Mijn vader daarentegen, maakt niet overal een probleem van. Hoewel hij wel streng is, en regels heeft! Tegen hem vertel ik veel meer, omdat ik weet dat hij op een gewenste manier reageert.

Ik denk dus dat het niets met geslacht te maken heeft, of je het goed kan vinden met je tienerdochter. Het gaat hoog uit om het karakter van je vader of moeder. (Mijn ouders zijn gelukkig getrouwd, en heb nog een broer van 14)

Elles

Reactie voor op de website?

25.13. Vaders en pubers

Ik ben een moeder van twee dochters van 11 en 13 jaar. De 13-jarige heeft altijd al een moeilijk karakter gehad. Ook al voel ik haar best goed aan, het komt vaak voor dat ze het bloed onder mijn nagels vandaan haalt. Ik probeer het per situatie gescheiden te houden. Is ze dwars geweest... daarna volgt vast wel weer een lieve episode en dan blijf ik niet hangen in de voorgaande dwarse bui.

Ondanks onze regelmatige aanvaringen trekt ze naar mij toe. Dat is altijd al zo geweest en ik vind het soms pijnlijk voor mijn man. Mijn man en dochter kunnen het op gezette tijden best leuk met elkaar vinden, maar het negatieve overheerst momenteel. Hij begrijpt niet meer waar ze mee bezig is en wil zich daar ook niet in verdiepen. Ze heeft maar te luisteren omdat anders het eind zoek is.

Ik ben het daar op zich mee eens, maar ik vind dat er ook ruimte moet zijn voor een aai over de bol of een grapje. Dat is er voor zover ik weet helemaal niet bij. Als ze naar bed moet wordt er tussen hen helemaal niets meer uitgewisseld in de zin van welterusten zeggen of een kus. Ik verbaas me daar al heel lang over.

Mijn dochters weten ondertussen niet beter maar ik vind dat echt een gebrek in het contact tussen mijn man en de kinderen. Niet dat het van levensbelang is, maar ik vind het een uiting van onverschilligheid, die nu aan beide kanten normaal wordt gevonden.

Wat hij wel doet is haar helpen met haar krantenwijk, fiets plakken e.d. Dat is ook heel waardevol, maar dat is alleen maar praktische hulp. Op de rand van het bed zitten om wat dagelijkse voorvallen aan te horen zit er niet in bij hem. Laatst zijn ze zomaar met z'n tweetjes naar de stad geweest. Met haar winkelen is altijd gezellig. Ik was er wel verrast over dat hij daar zin in had.

Je ziet dat ik nogal wat aan te merken op het gedrag van mijn man. Hij voelt haar niet aan en zij zet zich daardoor nog meer tegen hem af. Dat geeft hier in huis hoogoplopende conflicten, waar ik echt verdrietig van word.

Reactie voor op de website?

25.14. Vader heeft niet altijd gelijk

Hey, ik vind dat je helemaal gelijk hebt. Ik kan wel goed opschieten met mijn vader maar soms is het zo dat hij nooit wil luisteren wat ik nou te zeggen heb. Echt ook alsof ik niet gelijk zou kunnen hebben. En ik weet ook wel dat hij wel meer verstand zou hebben met meeste dingen. Hij is natuurlijk ook veel ouder en daarvoor mijn vader om mij ook wat te leren. Maar het hoeft niet altijd zo te zijn dat hij gelijk heeft. Ik wil ook is zeggen wat ik denk. Misschien kan jij mij nog wat tips geven.

nog bedankt xxxxjes!!!

Reactie voor op de website?

25.15. Vaders en pubers

Hallo ik ben zelf ook moeder van een dochter van 13 die hevig in de puberteit zit. En ook ik heb een nieuwe vriend die dus niet haar vader is. Zij neemt de laatste tijd niets van hem aan, hij accepteert geen verkeerd woord van haar.

Dit is heel moeilijk wij krijgen daar veel ruzie door doordat ik toch ongewillig kies voor mijn dochter. Wij zijn nu voor het eerst bij een relatietherapeut geweest om te bespreken hoe we dit moeten opvangen. Hij gaf als advies dat ik als moeder de opvoeder ben, en dat mijn vriend, als hij iets te zeggen heeft over haar gedrag, dat op een andere manier moet doen. Zoals bijv. Ik vind het als vriend van je moeder niet leuk hoe jij je gedraagt en denk dat je moeder dit ook niet leuk vindt. Of ik ben dan niet je vader maar wel de vriend van je moeder en zou willen dat je luistert wat zij zegt. Dit zal echt nog wel moeilijk worden maar we gaan ervoor omdat we veel van haar houden en een goede band willen.

De puberteit is al lastig genoeg voor haar en dan ook nog een stiefvader. Heeft misschien nog iemand tips?

Reactie voor op de website?

25.16. Vader van puberdochter.

Onze tweelingdochter van 16 is afgelopen weekend weggelopen. In eerste instantie naar haar vriend en nu tijdelijk bij mijn schoonouders. Wat is de reden van haar aktie? Wij kwamen er voor de zoveelste keer achter dat ze met verschillende jongens tegelijk sex had en het maakt haar niet uit of ze wel of niet verkering heeft. Het is haar leven en haar lijf zegt ze al jaren. Dit roept ze al vanaf haar veertiende en heeft dan ook al veel vriendjes gehad. Ze heeft ook toen al sex gehad met andere jongens tijdens haar "verkering"

Bij ons geeft dit de gedachte: soort zoekt soort want haar vriendjes vinden het niet eens erg. Nu we haar echter wederom met bewijzen en al ermee confronteerden, was voor haar het hek van de dam. Ze is 's nachts met haar spullen naar haar vriendje gegaan. Hier heeft ze vermoedelijk verteld dat ze mishandeld is o.i.d. Na bemiddeling van haar opa woont ze nu tijdelijk bij hun.

Zijn wij zo hopeloos ouderwets, dat wij het abnormaal vinden dat een meisje van 16 sex heeft met meerdere jongens tegelijk en zij het zelf ook heel normaal vindt? Dat ze puberen, dat is heel normaal maar dit gaat ons te ver. Haar tweelingzus veroordeelt haar ook maar of dat voor ons nou richtingbepalend moet zijn? Ze heeft gezegd dat ze absoluut niet meer thuis wil komen en ons haat.

Maar wanneer wil je je kind niet meer thuis kunt hebben om de reden dat het hele gezin er onder lijdt? Bij wie of wat voor instantie kun je dan terecht?

In het verleden al een keer gebruik gemaakt van jeugdzorg i.v.m. structureel liegen, maar dat gaf ook geen resultaat.

Een bezorgde vader.

Reactie voor op de website?

25.17. Contact met mijn dochter van 13

Hallo.

Ik ben 40 jaar, getrouwd en heb een dochter van 13 jaar. Het contact met haar is heel goed, dit komt mede doordat ik zelf veel info bekijk en lees over pubers, en ook omdat ik zelf naar mijn idee goed kan terugdenken aan mijn eigen pubertijd, waarin rond die leeftijd van alles met je gebeurt, zowel geestelijk als lichamelijk en contactueel.

De echt vrouwelijke gevoelens kan ik niet over meepraten, begrijpen dat het soms vreemd voelt en soms beangstigend kan zijn wat ze voelt doe ik wel. Wel zorgen mijn vrouw en ik er voor dat we samen zoveel mogelijk op 1 lijn staan mbt. problemen of beslissingen.

Ruzie maken doen we eigenlijk niet, mede doordat ikzelf een scheiding van mijn ouders heb meegemaakt, en die ruzies het ergste vond wat me toen kon overkomen. Mijn dochter kan met ons over alles praten wat haar dwarszit, we staan voor een hoop dingen open, maar wij bepalen wel voor het grootste deel wat er gebeurt en hoe ze zich hoort te gedragen.

Voor de rest gaat het prima, ze baalt wel eens en zondert zich dan even af, maar dat mag, even mopperen is niet verkeerd, en ik leer er zelf ook van. Voor de rest is het een gewone puber die de nodige duwtjes in de rug krijgt, maar zich zeker zelf ook kan ontwikkelen, wat ik dan ook weer leuk vind als je ziet hoe dat soms gaat.

Maar goed, ik denk dat het laten behouden van eigenwaarde en het ontwikkelen van verantwaoordelijkheidsgevoel vooral belangrijk is, ook al moet je zelf af en toe een stapje terug doen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

MVG, Auke

Reactie voor op de website?

25.18. Puberdochter

Onze dochter van 14 is momenteel heftig aan het puberen. Ze heeft moeite met regels en afspraken en vindt dat wij haar veel te strak houden. Misschien is dat ook wel zo maar de reden hiervoor is dat wij ons vertrouwen in haar zijn kwijtgeraakt omdat wij er meerdere malen achter kwamen dat zij loog over waar zij was en met wie. Ook heeft ze al een paar keer geblowd waar ze dan eerst over loog maar toch toegaf.

Momenteel is ze heel somber gestemd, heeft nergens zin in. Ze zit maar achter die stomme msn (sorry hoor!) Ze zegt dat ze het erg vindt dat we haar niet vertrouwen (wat ze wel begrijpt) en het voortdurende bekvechten tussen ons en haar vindt ze erg. Het leven is op het ogenblik maar kut (haar woorden) vindt ze. En ik geloof ook dat ze het momenteel niet makkelijk heeft.

Wij als ouders willen haar graag helpen maar ze is voor ons niet echt toegangkelijk en vindt het moeilijk om te vertellen wat haar dwars zit. We voelen ons regelmatig machteloos, en willen haar graag vertrouwen maar vinden dit erg moeilijk.

Reactie voor op de website?

25.19. Vaders en pubers

Ik herken veel in dit verhaal. Het had mijn verhaal kunnen wezen. Mijn dochter is 15 en kan het absoluut niet vinden met haar vader. En ik zit er tussen in. Haar vader is stom enz enz. Mijn man weet absoluut niet hoe hij met zijn puberdochter om moet gaan. Hij is ook nog erg principeel en koppig. En zij ook. Hij kan zich niet verdiepen in haar. Dan zeg ik: je ben zelf ook een puber geweest, ja maar ik was niet zo, zeg hij dan weer. Ik hoop dat het zich vanzelf oplost en anders weet ik het niet meer.

Reactie voor op de website?

25.20. Vader-dochter relatie

Ik herken veel van het bovenstaande verhaal. Bij ons is het ook zo dat mijn dochter van 15 eeuwig in de clinch ligt met haar vader. Mijn man is heel puctueel en precies en kan zich slecht in een puber verplaatsen. Hij scheldt continue op haar, mijn dochter wordt hier steeds brutaler en dwarser van. Ik zit er altijd tussen en wordt hier zo vreselijk moe van. Hoe kom je hier uit?

Ik had zelf vroeger een heel goede band met mijn vader, wij leken ook veel op elkaar. Het gekke is dat mijn man nooit zo'n moeite heeft gehad met onze zoon van 19. Het ligt dus niet volgens mij aan het vader of moeder zijn,maar in de karakters. En het zich kunnen verplaatsen in pubers.

Ik denk dat je met rustig blijven en een beetje humor meer bereikt. Helaas kan mijn man dat niet inzien.

Reactie voor op de website?

25.21. Mijn vader en ik

nou .. ik ben zelf 11 ... maar ik heb me altijd ouder gevoeld. Ik gedraag me ook 14, daar kan ik niks aan doen maar.. ik puber nu gewoon al .. mijn probleem is daaronder ook dat mijn moeder op mijn 5de overleden is ... en mijn vader heeft nooit ruzie met mij gehad ofzo. maar sinds hij een nieuwe vriendin heeft is alles voor haar.. we hebben ook vaak ruzie daardoor wat ik dus echt niet meer aan kan, want ik heb me andere problemen tog ook ?.

en dat zijn gewoon dingen die me vader niet snapt .. we hebben hetzelfde karakter maar ik ben gewoon aan het veranderen in die van mijn moeder een dat is het probleem .. ik verzet me en me vader ook en dat is dus serieus een groot probleem.sjaa... hij laat mij nei uitpraten .. en zegt hij van mel is het na 3 min al geschreeuw .. ik denk gewoon ook vaak aan weglopen .. me vader wordt gek van me .. ik heb ook nog een broer van 18,die is zelf ook puber... en ik kan gewoon goed met hem praten .. met mijn andere broer van 23 ook wel maar die is gewoon te oud..

mijn broers mogen die vriendin ook niet ! ..maar wat hebben wij daarover te zeggen .. niks precies .. en ik loop na d vakantie bij een of andere psychcholoog... daar heb ik dus geen trek in .. bij ons thuis alser over me moeder wordt gesproken is dat kort en onduidelijk .. me vade praat er niet over.. hij is haar al helemaal vergeten ... want we hadden het over verjaardagen ... dus hij noemt iedreen in de mand op die jarig is behalve me moeder !.. dus ik zo : ja en de 26ste dan ?.. hij vergeet alles.. !!

Reactie voor op de website?

25.22. Het lijkt wel of ze hun eigen jeugd vergeten zijn

Wat hebben sommige mannen/vaders toch Die man van mij is al net zo als bovenstaande, over vroeger de wildste en stoerste verhalen, maar als zijn eigen kinderen eens een ander straatje lopen dan verwacht dan is hij absoluut niet tolerant en laat staan begripvol. De sancties die dan volgen zijn dan ook niet mis. Als moeder zijnde moet je dan maar weer schipperen en bemiddelen tussen 2 partijen, soms wordt ik hier zo moe van, ik kan en wil geen partij kiezen als ik iets te zwaar of onterecht vindt.

Waarom is voor hem het zich verplaatsen in de kids en zo af en toe eens iets door de vingers zijn nou zo moeilijk? Of komen mannen echt van een andere planeet? [grapje]

Succes allemaal, groet Hejo

Reactie voor op de website?

25.23. (stief)moeder

Hallo

Ik ben (stief)moeder. Zelf heb ik er 2, dochter 16 en zoon 13. En daarnaast ook een aantal stiefkinderen, te weten: stiefdochters 21 en 18 en een stiefzoon 15. We zijn 2 samengevoegde gezinnen, en met bijna allemaal (op 1 na) heb ik een hele fijne en goede hechte band.

Het draait om de middelste!

Zij trekt absoluut naar haar vader en eist hem volledig op. Zij weigert hem te delen met mij en accepteert geen "gezag" van mij. Als ik haar eens een keertje aanspreek op haar gedrag, dan kijkt zij niet op of om en reageert er nauwelijks op. Maar als haar vader hetzelfde zegt, dan houd zij ermee op.

Wie herkent dit ook?

gr Kekibosy

Reactie voor op de website?

25.24. Opvoeding

Hallo.

Ik ben gescheiden en heb 2 kids. Mikey is 10 en Kiki is 9. De moeder en ik hebben een co-ouderschap.

Bij de moeder zijn ze verplicht om zich an allerlei regeltjes te houden. Ik heb ook regels maar minder. De kids en ook ik hebben het gevoel dat de moeder hun leven wil beheersen. Ikzelf ben voor een vrije opvoeding.

Ik probeer spelenderwijs mijn kids de realiteit, kwaliteit, kwantiteit en niet te vergeten de zelfstandigheid van het leven bij te brengen. De insteek is dat er over alles te praten valt.

M.A.W. Je moet meegroeien met de levensfasen van je kids, zodat je helder blijft en hun bij kunt staan in moeilijke tijden. Belangrijk is echter dat je je zelfbeheersing nooit moet verliezen als je een conflict met je zoon of dochter hebt. Dit loopt gegarandeerd uit de hand en dan heb je een gigantisch probleem.

Jonny

Reactie voor op de website?

25.25. Luister tenminste

Luister tenminste, zegt meiske van 15 jaar!

Dankjewel ik had jouw stukje even nodig. Ik ben een moeder van een zoon van 15 die zich meer en meer afsluit. Ik maak me dan zorgen en wil hem maar aan de praat krijgen. Wat ik vergeet is om naar hem te luisteren en hem niet steeds op te zadelen met wat ik denk, wil en goed voor hem vind.

En met rust laten betekent dan als ik het goed begrijp; dat ik hem niet steeds opzadel met wat ik denk dat goed is. Ik zal proberen hem te horen met moederoren en niet met zoveel bezorgdheid en hem dan volgieten met wat ik denk. Die tijd is voorbij! Een fijne tijd meiske van 15

Aagje

Reactie voor op de website?

25.26. Vaders en pubers

Reactie op Begrip

Ik ben zelf moeder van 13-jarige dochter! Mijn dochter trekt meer met mij op dan met haar vader omdat ik haar beter kan begrijpen dan haar vader! Een puberende meid heeft vooral aandacht en opvoeding van moeder nodig! Hoe met menstruatie om te leren gaan, hoe voorkomen dat er ongelukjes gebeuren? Wat doe je 's nachts best? Ze hebben 100 vragen die enkel door hun moeder beantwoord kunnen worden! En als vader met 12-jarige puber in bad? Ik kan me niet voorstellen dat mijn dochter met haar vader in bad zou gaan, maar dat is ieder zijn mening dan!

Reactie voor op de website?

25.27. Hoe kan het soms toch mislopen tussen vader en dochter?

Reactie op Vader van puberdochter.

Hoi,

wij zijn een samengesteld gezin met ieder een puberende dochter van 14. In mijn geval zie ik toch terug hoe ik en dochter een zeer goede band hebben en steeds terugvallen op elkaar. Doch ze dient respect te tonen voor mijn vriend, wat allemaal heel goed lukt. Als ze soms wel een kleinigheid uitdaagt, roep ik haar eventjes terug voor haar wangedrag. Maar door onze hechte moeder/dochter relatie gaat het leven weer netjes verder zonder er ruzie over te maken.

Het omgekeerde zie ik met vader/dochter in ons gezin, zijn dochter had zich jaren teruggetrokken van zijn moeder. Ze is alleen grootgebracht door vader, die haar koesterde en liefde gaf. En zij bespeelde hem en kon doen wat ze wou! De verwennerij en complimenten die papa haar gaf, deden haar zweven. Het leek wel in haar te spoken dat zij de vrouw was voor haar papa, zodat hij me na 2,5 jaar nog steeds niet mocht aanraken of een knuffel geven.

Het werd me soms zelfs vies hoe die band tussen vader en dochter eruit begon te zien. Nadat ze ons hele gezin op stelten heeft gezet en vriend en ik uit ellende apart zijn gaan wonen, is zijn dochter alsnog bij moeder ingetrokken. Ik heb die héle toestanden geobserveerd, nadat ik dingen van dat kind heb gezien die ik hier beter niet opschrijf. Maar wat ik concludeer is dat een puberende dochter bij haar moeder hoort te zijn, let wel op: een moeder die haar ten allen tijden begrijpt en geen situaties uit de hand laat lopen, maar haar puberdochter met alle raad en daad en liefde zal bij staan!

Het kan wel allemaal gewoon, als er niet teveel gedoe wordt gemaakt omtrent de puberteit. Ik denk dat het allemaal enorm gedramatiseerd word! Ook wij zijn daar doorheen geraakt, en er is nog geen kind gestorven door het puberen.

Jessica

Reactie voor op de website?

25.28. Vader en puberdochter

Het valt mij op dat de dochter 11 jaar, van mijn vriend zich de laatste maanden opvallend anders kleedt als zij bij hem is in het weekend. Overdag loopt ze dan in een kort rokje of jurkje, hoge hakken rond en bhtje met pads. Ze vertoeft met name op haar kamer, komt naar beneden om wat te drinken of te eten te pakken en gaat weer naar boven om dvd-tjes te kijken. Ze maakt zich ook op, maar dat doet ze eigenlijk al van kleins af aan. Mijn vriend en ik wonen niet samen, we zien elkaar wel als de kinderen er zijn. Zijn kinderen wonen bij hun moeder en haar vriend. Heeft dit gedrag met leeftijd te maken, of is het een manier van aandacht vragen t.a.v. haar vader. Haar vader maakt er wel eens een opmerking over in de trant van, het je de zomer in je hoofd, maar hij laat haar verder. Misschien dat iemand deze situatie herkent.

Reactie voor op de website?

25.29. Puberdochter

Reactie op Vaders van pubers

Hallo, ik ben vader van een 16 jarige puber dochter en zoon van 12 jaar. Ik ben gescheiden en heb een soort van Co. Ouderschap. Mijn dochter is enorm aan het puberen wat soms behoorlijk botst. Mijn ex heeft 2 weken terug een herseninfarct gehad, en sta er nu voorlopig alleen voor.

Mijn ex heeft in het verleden een vriendje van mijn dochter in huis genomen omdat hij geen thuis meer had, nu woont hij onder begeleiding zelfstandig. Na een periode van 6 maand wilde mijn ex niet meer hebben dat mijn dochter een omgang had met haar vriendje, dochter heeft het uitgemaakt voor moeders. Maar nu het niet goed gaat met moeder, is ze weer terug bij haar vriendje. Ik ben er zeker niet blij mee omdat hij ook gebruiker is van drank en drugs. Ik krijg nu van de ex familie en vriendinnen van mijn ex vrouw de vraag of ik er niet voor zorgen kan dat de relatie uit raakt tussen de 2 kinderen.

Ik heb door veel info te vragen de beslissing genomen om het niet te doen. Ik ben bang dat als ik mijn dochter verbied met haar vriend om te gaan, ik ze elkaar in de armen druk. En als ik het toesta met afspraken (tijden afspreken, voor eten en thuis slapen) dat er door hun vele samenzijn vanzelf een oplossing komt.

Ik kan zeker wel wat tips gebruiken, ik heb het er niet makkelijk mee, ben bang dat het zo niet goed komt. Sta nu ook op het punt om jeugdzorg om advies te vragen maar ben bang dat die mensen weer vervelend gaan doen, met onder toezicht stelling en misschien erger.

Henk

Reactie voor op de website?

25.30. Het kan wel....

Hallo ik ben een stiefvader van 2 kids, meisje 16 en jongen 12 en heb zelf helaas geen kinderen. Getrouwd (5jr.) met een hele lieve mooie warme stijlvolle sexy vrouw.

Ik heb in 1e instantie gekeken of de kinderen mij zouden accepteren als opvoeder, nadat de moeder gescheiden was. Na een gedwongen logeerpartij van 100 dagen heb ik aan de kids gevraagd: Zouden jullie liever met mama alleen willen wonen nu ze eindelijk een flat krijgt aangeboden van de gemeente of willen jullie misschien definitief 'hier intrekken'?

Kreeg ik het antwoord: Wij gaan hier nooit meer weg, wat mama doet moet zij weten!

Als stiefvader heb ik het niet altijd makkelijk want in de puberteit is het principe: actie-gevolg-reactie niet voor iedereen altijd even duidelijk, maar op dat soort moeilijke momenten denk ik vaak aan deze mooie woorden terug. Tuurlijk is het veel 'slikken' maar geef elkaar als gezinslid de ruimte, toon interresse en respect en je oogst ook veel voldoening, liefde en geluk. Heb soms tranen dat het niet mijn eigen kinderen zijn, want het gevoel is zo mooi!

De moeilijkste factoren zijn als opvoeder/ouder elkaar steunen bij het corrigeren en het verbergen van de frustratie wanneer de echte 'vader' weer eens een streek uithaalt over de rug van de kinderen.

Deze laatste factor maakt vaak nog de meeste 'woede' in mij los: - van hoe kun je bij 2 van zulke mooie lieve jonge mensen....??

Ik begrijp dat niet, als je gaat scheiden blijf je altijd de vader en moet je die rol blijven vervullen, ook al ben je een nieuw gezin gestart met een 2e leg. Je rol is niet uitgespeeld! Maar sommige vaders vergeten dit snel (al dan niet onder dwang) van de nieuwste aanwinst.

Ik hoop nog lang van 'mijn' kids te mogen genieten en kijk ook al voorzichtig spannend uit naar de jaren van 'opa' die misschien komen alhoewel ik eerst vader wil zijn .... want er zijn nog zoveel dingen die ik wil vertellen, doen, ervaren of laten zien in de wereld.

Pjotr

Reactie voor op de website?

25.31. Eens

Reactie op Puberdochters

Hoi, voor de zekerheid heb ik mijn naam veranderd. Ik weet niet of deze site nog actief is, maar ik ben zwaar eens. Ik ben zelf een 17jarige dochter. Op dit moment is mijn band met mijn vader zo slecht!! Hij weet of snapt totaal niet wat er in mijn omgevig gebeurt. Hij doet daar wel zijn best voor, maar omdat hij ook niet goed kan luisteren eindigen we altijd in een discussie. Ik heb werkelijk het gevoel alsof we nu helemaal geen band meer hebben en dit doet mij erg veel pijn. Maar ik kan het ruzieën niet meer aan en ik ben zo boos. Mama zegt dat het komt omdat we teveel op elkaar lijken.

Oja, misschien wel interessant voor jou. Papa heeft totaal niet door wat een impact die ruzies op mij hebben. Hij denkt dus dat ondanks alles ik nog steeds van hem hou, maar na 2 jaar ruzieën en nooit meer wat leuks doen is dat bij mij gestopt...

Roos

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Vaders van pubers

  1. Oneens
  2. Wie het vaakst thuis is
  3. Aarden naar is belangrijk
  4. Puberdochters
  5. Luister tenminste
  6. Het valt mee
  7. Reactie van dochter
  8. Suggestie
  9. Vaders!?!
  10. vaders en pubers
  11. Begrip
  12. Mijn vader
  13. Vaders en pubers
  14. Vader heeft niet altijd gelijk
  15. Vaders en pubers
  16. Vader van puberdochter.
  17. Contact met mijn dochter van 13
  18. Puberdochter
  19. Vaders en pubers
  20. Vader-dochter relatie
  21. Mijn vader en ik
  22. Het lijkt wel of ze hun eigen jeugd vergeten zijn
  23. (stief)moeder
  24. Opvoeding
  25. Luister tenminste
  26. Vaders en pubers
  27. Hoe kan het soms toch mislopen tussen vader en dochter?
  28. Vader en puberdochter
  29. Puberdochter
  30. Het kan wel....
  31. Eens

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.