Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

36. Een op de 10 jongeren heeft problemen

Het volgende bericht komt van NOS Teletekst (17 april 1998). Het betreft een rapportage van het Sociaal Cultureel Planbureau
    Zo'n 1 op de 10 jongeren heeft problemen of veroorzaakt die, zo meldt het Sociaal Cultureel Planbureau. Bijna 1 op de 4 jongeren dacht vorig jaar over zelfmoord, aldus het SCP dat de problemen van jongeren tot 25 jaar in kaart bracht.

    Hoewel de meerderheid van de jongeren zich goed voelt, heeft eenderde geen positief beeld van zichzelf. Zo'n 20% heeft angstgevoelens, zegt het SCP.

    Sommigen uiten hun problemen door drugs of alcohol te gebruiken. Anderen vinden volgens het onderzoek een uitlaatklep in vandalisme en criminaliteit. De jongen probleemgroep telt zo'n 500.000 mensen.

Reactie voor op de website?

36.1. Probleemjongeren, probleemouders of probleemsamenleving?

Van het bericht dat een op de tien jongeren problemen heeft word ik heel triest. Ik geloof het ook meteen. Een deel van de problemen hoort bij het opgroeien. Een bepaald soort 'Weltschmertz', een wakker worden uit de droom van een fijne jeugd. Het betekent dat het kind beschermd is geweest en er langzaam uit loskomt. En dat doet pijn. Erger is het echter om nooit beschermd te zijn geweest.

Jongeren worden ook met vele problemen opgezadeld: kijk eens naar de spotjes van het wereldnatuurfonds of Greenpeace over uitstervende dieren en de ondergang van de natuur. Er zijn altijd al dieren uitgestorven, maar nu is het, alsof JIJ er iets aan kunt doen. En omdat je als kind je onmacht voelt, voel je je ongelukkig.

De school legt een grote druk op ze. Presteren in vakken waar ze het nut niet van inzien in een tempo dat vaak niet bij hen past. Geen beroepsperspectief, omdat vele beroepen abstract, onaantrekkelijk en onzichtbaar zijn geworden. Er wordt veel gerommeld in het onderwijs, zodat leerlingen niet weten waar ze over een aantal jaren aan toe zijn.

En kijk eens naar de discrepantie tussen de waarden en normen die je thuis worden bijgebracht (In ieder geval brengen wij ze liefde, trouw en zorg in relaties, eerlijkheid en oprechtheid, verantwoordelijkheid en respect bij) en die 'buiten' worden gewaardeerd (pragmatisme, sex als consumptie, natuur als consumptie; zorg als product; relaties als tijdelijke overeenkomsten waar je weer vanaf kunt).

De economische groei is de enige norm, en de waarde van jou als mens wordt afgemeten aan jouw rol in die groei. Als je die rol niet hebt, of kunt verwerven, kun je ophoepelen. En jongeren merken dat. De samenleving legt een enorme druk op ze en is tegelijkertijd heel erg ondoorzichtig. Zou je daar niet ongelukkig van worden?

En dan heb ik het nog niet over de ellende die ouders over hun kinderen afroepen als ze gaan scheiden. Hoe vaak zie je twee niet onaardige mensen scheiden, terwijl er geen sprake is van mishandeling of andere erge zaken. Toch brengen ze kinderen geestelijk in gevaar door voor zichzelf te kiezen en niet voor hen. En de kinderen maar heen en weer pendelen tussen de ouders. Maar daar zullen gescheiden ouders het wel niet met me eens zijn.

Kan iemand zich vinden in deze analyse, of zit ik onzin te vertellen. Graag een reactie. Ben benieuwd naar andere meningen hierover.

Reactie voor op de website?

36.2. Geloven in jezelf en je gezin

Tegen bovenstaande analyse is eigenlijk helemaal niets in te brengen. Toch maakt deze analyse mij machteloos en verdrietig. Het kan toch niet zo erg zijn, die negatieve krachten, wat kun je ertegen doen.

Het maakt me ook opstandig, ik wil het niet geloven. Misschien moet ik maar geloven in de politiek, en dat alles wel goed zal komen. Misschien moet ik wel geloven in de mensen, dat ze tot bezinnng zullen komen. Misschien moet ik geloven in een hogere macht, en erop vertrouwen dat er een voortgaande lijn in zit.

In elk geval mag ik de moed niet verliezen. Laat ik toch proberen die moed te putten uit mijn grote gezin. Ik denk aan Margo uit de gezinnengalerij.

Op die lijn doordenkende, kom ik tot de conclusie dat ik me minder moet richten op de negatieve krachten van buiten, en meer moet kijken naar de positieve elementen binnen het gezin. Anders gezegd: ik moet weer gaan geloven in de krachten binnen mezelf en mijn gezin.

Ik hoop dat dit voor de schrijver van bovenstaande bijdrage enige steun biedt.

Reactie voor op de website?

36.3. Zijn we niet met z'n allen verantwoordelijk?

Voor de problemen van onze jongeren is niet één oorzaak aan te wijzen. Kijken we naar ons basisonderwijs dan wordt daar de nadruk gelegd op het individuele, terwijl het kind op de middelbare school leerling wordt van een leerfabriek. Er worden hoge eisen gesteld, want hij/zij moet straks meedraaien in steeds meer eisende economie.

De economie eist veel omdat onze wensen hoog zijn. Iedereen wil meer salaris, lagere belasting, maar ook aan onze verzorgingsstaat mag niets ontbreken. Om dit waar te maken is een goed-draaiende economie nodig. Om de economie goed te houden zijn goed opgeleide mensen nodig. Dan is er geen ruimte meer voor het individuele, maar is onze economie bepalend voor ons onderwijs.

Vooral de discrepantie tussen het basisonderwijs en het middelbaar onderwijs draagt er toe bij dat leerlingen problemen krijgen. Zeker als je weet dat deze overgang samenvalt met een periode waarin de persoonlijke ontwikkeling veel vraagt. Als wij op deze manier doorgaan, zal het aantal mensen dat niet aan bovenstaande eisen kan voldoen, alleen maar toenemen. Bekijk je het op deze manier, dan zitten we in een neergaande spiraal.

Een oplossing zie ik niet...........

Reactie voor op de website?

36.4. Probleemjongeren, zelf gemaakt?

Ik weet allemaal dat het waar is wat hierboven staat en met de stukjes over de scholen ben ik het helemaal eens maar... door al dit soort discussies voelen de jongeren zich ook sterker en waarom 'mislukt' de ene jongere wel en de andere jongere niet!

Voor een groot deel komt het door de ouders zelf en geloof me, ik weet er over mee te praten! Moeten de jongelui ergens heen, de auto staat voor en wij moeders maar zuchten dat we het zo druk hebben op woensdagmiddag want dan moet zoon of dochterlief eerst daarheen en dan daarheen. En zeg maar niet dat het niet zo is want zo gaat het werkelijk. Dan worden ze puber en dan zegt pa of moe, doe het zelf maar!

Weet U wat ik als antwoord kreeg toen mijn zoon van school gekickt werd en ik, alhoewel ik het had zien aankomen, boos en verbolgen en tevens verdrietig was, vroeg hoe het nu verder moest met hem? Hij vertelde dat als IK het als probleem zag, de NS zijn probleem wel zou verhelpen. Waarom zegt zo'n jongen dat? Omdat hij het meent? Misschien zei hij het alleen maar om zijn moeder te kwetsen, omdat hij weet dat ik ze allemaal om me heen wil houden.

In de Telegraaf lezen we:

    Wanneer de vaders eraan wennen hun kinderen eenvoudig te laten doen wat ze willen, en voor hun volwassen kinderen eenvoudig bang worden; wanneer de zonen willen zijn als de vaders, dus noch eerbied hebben voor hun ouders, zich noch om hun woorden bekommeren, om op die manier echt volwassen en zelfstandig te schijnen; wanneer de leraren bij zulke verhoudingen sidderen voor hun leerlingen en liever bij hen in het gevlei willen komen dan hen met zekere en sterke hand op een juiste weg te leiden, zodat de leerlingen met zulke leraren kunnen doen wat ze willen; wanneer ze geen oog hebben voor hun kinderachtigheden en onbehoorlijkheden, zelfs daar aan deelnemen, om maar niet de schijn te wekken dat ze spelbrekers zijn en verzot op de autoriteit; wanneer op deze manier de ziel en de weerstandskracht van de jonge mensen langzamerhand verzwakken, wanneer ze oproerig weerbarstig worden en het niet kunnen verdragen dat er ook maar een klein beetje ondergeschiktheid van hen wordt verlangd; wanneer ze tenslotte dan ook de wetten verachten, omdat ze niemand en niets meer boven zich erkennen willen.... Dan is dat het schone, jeugdige, frisse begin van de tirannie.
Lijkt dit niet erg veel op de situatie van vandaag?

Ik heb getwijfeld of ik het stukje in zou sturen omdat het een negatief beeld geeft, maar het is wel zo natuurlijk!

Reactie voor op de website?

36.5. Probleemjongeren of jongeren met problemen

Ik wil bij deze discussie toch de kanttekening maken dat er verschil is tussen probleemjongeren en jongeren met problemen. Uit het een kan wel het ander voortvloeien, maar het gaat om verschillende dingen.

Hoe dan ook krijgen ouders de schuld. Dat is juist wat ik wil bestrijden. Want ook al vindt de ene groep mensen dat jongeren teveel vrijheid krijgen, velen vinden mijn kinderen 'zielig' omdat we ze beperkingen opleggen. Zo staat bijv. tot hun zestiende jaar disco bezoek niet eens ter discussie. Ze hoeven het niet eens te vragen. Alleen naar schoolfeesten, geen alcohol, geen sex.

O o o, zucht iedereen, die springen toch straks uit de band. Mijn twee pubers doen op dit moment vrijwillig mee aan de vasten (het is nu Ramadan, het islamitische vasten), is dat niet knap? En ze hoeven niet van ons. Wat een beheersing!

Zij spreken volwassenen gemakkelijk met U aan, geven bezoekers een hand en staan voor ouderen op in de bus. Brutaal zijn wordt bij ons thuis niet geduld. Ook wij gebruiken nooit schofferende woorden tegen onze kinderen. Ze gaan iedere dag zelfstandig met de bus naar de school in de stad: 20 km. heen en 20 km. terug. Ze zijn lief voor jongere kinderen en dieren en oude mensen.

Ik beschrijf dit, omdat ik ook veel commentaar krijg op mijn opvoeding. Want je mag niets meer verbieden, ook al leg je het goed uit. Lees er maar eens een disussie bij ouders on line op na. Als ouder krijg je altijd de schuld ergens van: of te streng of te vrij, of je werkt als moeder of je besteed juist teveel aandacht aan je kinderen.

Mijn kinderen worden op school als 'watjes' gezien, omdat ze zo 'welopgevoed' zijn. Daarom hebben ze in de brugklas wat problemen, en zijn ze nu veel 'stoerder en cooler' en brutaler geworden. De brutalen hebben in Nederland ook de halve wereld, niet de verlegen bescheiden mensen. Wij leven in een emotioneel harde samenleving, waarin mensen als 'producten' behandeld worden. Waarin de zorg voor mensen en kinderen ondanks alle welvaart tot de minuut en de milimeter wordt berekend, waar er voor een gewoon gesprek tussen een leraar en een gewoon kind nauwelijks tijd is. Pas als je echte harde problemen veroorzaakt als jongere, komen er een batterij politiemensen en welzijnswerkers op af.

Weet je, wij, en dat geldt voor vele ouders, doen ons uiterste best voor onze kinderen. Wij leren ze waarden en normen, fatsoen en beleefdheid, geven ze liefde en verzorging, besteden er veeeeel geld aan, krijgen de schuld als het mis gaat en horen niets als onze kinderen tot goede verantwoordelijke volwassenen opgroeien. Want dan hebben ze het zelf gedaan of het 'goede' onderwijs dat ze genoten hebben!

Reactie voor op de website?

36.6. Scheiding egoistische keuze?

Ik lees hier iets over echtscheiding en wat ouders hun kinderen aan doen. Dat twee ogenschijnlijk aardige mensen uit elkaar gaan terwijl er geen sprake is van mishandeling...

Ik kan uit ervaring melden dat mishandeling niet altijd zichtbaar hoeft te zijn en dat veel mensen geen benul hebben wat zich achter sommige voordeuren afspeelt. En.... dat liever ook niet willen weten. Ik ben twee jaar geleden weggegaan bij een partner met een zeer narcistische inslag, die alleen aan zichzelf denkt en als het met hem maar goed gaat. Die zijn kinderen in de weg zat/zit en hen belemmert in hun ontwikkeling. Dan is het kiezen tussen twee kwaden en dan kies ik inderdaad voor 'mezelf'. Ik zou niet weten wat mijn kinderen of ik er mee opschieten om in 1 huis te blijven wonen met iemand die zich niet kan en wil verplaatsen in anderen en geen benul heeft van de emotionele schade die hij aanricht. Die 'gewoon' een maand na de scheiding weer een andere mevrouw in huis haalt. Ik heb nog geen seconde getwijfeld over mijn keuze.

Mijn kinderen vinden gelukkig wel begrip en liefde bij anderen want bij hun vader moeten ze niet zijn .....

Reactie voor op de website?

36.7. Boekje: Ik puber wat, begrijp je dat?

De problemen zijn bekende problemen in deze snelle maatschappij. Helaas brengen zij veel leed met zich mee. Niet alleen voor volwassenen, maar zeker ook voor kinderen. Zij zijn het slachtoffer van keuzes die volwassenen maken. Kinderen dienen zich aan te passen. Maar doen ouders dit ook? Houden zij rekening met de gevoelens die in hun kinderen leven en kunnen zij hiermee omgaan?

Graag verwijs ik u naar het door mij geschreven boekje: Ik puber wat, begrijp je dat? Herkenning en erkenning voor beide! Info zie website.

Met groet, Irma Morelis (auteur/uitgever) www.morelis-publicity.com

Reactie voor op de website?

36.8. Wat heb ik dan een heerlijk kind als ik dit allemaal lees

Hallo er zijn ook nog leuke pubers hoor!

Ik ben een alleenstaande moeder en werk fulltime. Heb ik nou zo'n lieve schat of lijkt het maar zo, misschien ben ik wel te makkelijk. Maar weet je, om te beginnen moet je niet tegen je kind zeggen: je moet dit of je moet dat. Als iemand tegen mij zegt "je moet dit", dan lijk ik zelf wel een puber. Ik moet namelijk helemaal niks!

Mijn zoon helpt mij met mijn rekeningen, het huishouden. Soms maakt hij het eten klaar en ik leer zelfs van hem, wat heb ik toch een heerlijk kind.

thnx ken, grtjs diana

Reactie voor op de website?

36.9. Een relatie moet met liefde zijn

Ik ben een meisje van 17 en zit dus precies in de puberteit. Ik studeer SPW. Mijn ouders zijn gescheiden en om eerlijk te zijn ben ik er nog blij om ook. Ouders die niet gescheiden zijn zien niet in dat als er veel ruzie gemaakt word door de ouders de kinderen er echt niet gelukkiger op worden. Er komt een bepaalde sfeer in huis te hangen. En ook als de ouders geen ruzie maken maar niet meer van elkaar houden er een verkeerd voorbeeld word gegeven.

Een relatie moet met liefde zijn en niet zonder. Een kind merkt gewoon veel en ook dat papa en mama niet meer van elkaar houden. Dus ja, scheiden is meestal een goede optie. Mijn vader en moeder houden nog evenveel van me als voor de scheiding en ik kan zeggen dat ik echt niks te klagen heb. Ik heb een heel goed leven en ben nog gelukkig ook. En ja dat zelfs met gescheiden ouders.

Gwendolyn

Reactie voor op de website?

36.10. Geluk!

hey Gwendolyn! dan heb jij heel veel geluk! (of ik juist niet!) mijn ouders zijn ook uit elkaar! maar er komen zoveel dingen naar boven over van alles wat er is gebeurt! wees blij met jou ouders dat hun er zo goed mee om kunnen gaan!

Groetjes Jurrie

Reactie voor op de website?

36.11. Stom gedoe

nou mijn moeder laat me in de steek. en me vader is een junk, hy blowt elke dag en hi heeft echt helemaal niks voor mij over. maar het loopt niet goed.
ik ben van mijn school afgetrapt omdat ik heel veel problemen aan mijn hoofd had . en nu zit ik dus op een school waar allemaal domme kinderen op zitten die achterstand hebben , maar dat is dus te makkelijk voor mij dus
nu voel ik me nogongemakkelijker. enige wat nog leuk is in mijn leven is mijn sport. maar mijn moeder die laat mij wel heel veel alleen . en ik houd het gewoon niet langer meer vol .

groetjes alice.

Reactie voor op de website?

36.12. Re: stom gedoe

Hi Alice,

jammer dat je je alleen gelaten voelt door je ouders, juist nu je misschien een extra duwtje in de rug nodig hebt, voor je school en hoe je je leven zelf gaat inrichten.

Heb je misschien nog een tante, buurvrouw, moeder van een vriendin of oma waar je eens vaker kan komen, theedrinken of een klusje kan doen? Het is belangrijk voor je dat je je verhaal kwijt kunt en wat gezelligheid zoekt.

Sterkte, gr. van Miep

Reactie voor op de website?

36.13. Zelfmoord

Mijn dochter van veertien en ik gaan morgen naar een begrafenis van een meisje van vijftien. Het meisje was een zus van een vroegere vriendin van mijn dochter. Ze heeft zelfmoord gepleegd. Ze zag geen uitweg meer. Zo verschrikkelijk. Het meisje heeft geen kans gehad om een plaats te bemachtigen in deze complexe wereld.

Ik heb er geen woorden voor. Zoveel verdriet voor de ouders en haar zus. Hoe kunnen zij dit ooit te boven komen?

Had dit voorkomen kunnen worden?

Tot 18 jaar ben je handelingsonbekwaam, met uitzondering op de grootste handeling. Instanties hebben in deze gefaald.

Danielle

Reactie voor op de website?

36.14. Probleemjongeren of jongeren met problemen

Reactie op Probleemjongeren of jongeren met problemen

Ook wij leggen onze kinderen beperkingen op zoals uitgaan e.d Toch vinden wij het moeilijk om in de maatschappij VOL te houden. Wij staan achter onze opvoedmethode maar kan niet ontkennen dat het veel moeite kost het vol te houden. Onze dochter (bijna 15) gaat om met vriendinnen die ( zo lijkt het maar zo is het ook) bijna alles mogen. Voor onze dochters is het moeilijk te begrijpen waarom wij deze beperkingen opleggen. Ookal staan we er zo achter ... toch hebben

Wij het gevoel dat wij als ouders niet meer "NEE "mogen zeggen. Dat alles maar moet mogen. Zijn wij bij vrienden /kennissen, dan is het al gauw.... ahhh joh laat ze toch gewoon. Of, nee hoor zeg maar JIJ...

Dat vind ik nou jammer!

Yet

Reactie voor op de website?

36.15. Reactie: stom gedoe

Reactie op Stom gedoe

Hoi alice,

Wat vervelend om jouw verhaal te lezen! Ik kan me goed voorstellen dat het voor jou erg moeilijk is om vol te houden. Ik vind het dan ook super goed dat je op dit forum opschrijft dat je het moeilijk hebt. Dat is ook een manier om je verdriet en vervelende dingen te verwerken.

En complimenten voor jou dat je sport! dat is een heel erg positieve manier om negatieve energie kwijt te raken, maar ook om andere mensen te leren kennen. Dus blijf dat vooral volhouden, je mag trots zijn op jezelf! En ik weet zeker dat je ouders van je houden, maar misschien ook niet zo goed weten hoe ze het moeten doen. Heb je al eens met je moeder gepraat over het gevoel wat jij hebt?

Groetjes Sabine Koenders

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Een op de 10 jongeren heeft problemen

  1. Probleemjongeren, probleemouders of probleemsamenleving?
  2. Geloven in jezelf en je gezin
  3. Zijn we niet met z\'n allen verantwoordelijk?
  4. Probleemjongeren, zelf gemaakt?
  5. Probleemjongeren of jongeren met problemen
  6. Scheiding egoistische keuze?
  7. Boekje: Ik puber wat, begrijp je dat?
  8. Wat heb ik dan een heerlijk kind als ik dit allemaal lees
  9. Een relatie moet met liefde zijn
  10. Geluk!
  11. Stom gedoe
  12. Re: stom gedoe
  13. Zelfmoord
  14. Probleemjongeren of jongeren met problemen
  15. Reactie: stom gedoe

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.