Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

9. En opeens lijkt het kind op een mens

Voor alle wanhopende ouders van puberende kinderen.

Onze oudste (inmiddels 20 jaar) beleefde de pubertijd in alle opzichten tot het uiterste. Vanaf jonge leeftijd aan het blowen, met 14 jaar van school omdat hij daar niet meer te handhaven was, verschillende banen gehad bij allerlei bazen, veel en vaak stappen, onhandelbaar in huis enz enz enz. In het huis hoefde er door hem uiteraard niet geholpen te worden en hij hield altijd een week of anderhalf over aan het eind van zijn salaris. De koek en snoeptrommels worden toch door de plaatselijk middenstand gevult en hier hoeft toch niet voor betaald te worden?? Voor ieder beetje drinken pak je een schone beker en kamers hoeven niet opgeruimd en schoongemaakt te worden. Het vuil wandelt na verloop van tijd toch zelf naar de vuilcontainer toe. De kreet 'ik ga zo snel mogelijk op mijzelf wonen' galmt nog door ons huis.

En toen kwam het moment dat hij een huurwoninkje kreeg aangeboden. Een aardige 1-kamer woning in het midden van de stad Den Haag in een redelijke buurt. Door een spaarpotje van Opa en Oma kon het vertrekje ingericht worden en meneer ging "op zichzelf".

Tot onze vreugde (en verbazing) belt hij regelmatig met vragen over het huishouden, boodschappen doen, hoe bak ik eigelijk een ei?, hoeveel shoarma moet ik voor twee personen kopen? kan je vlees na 6 dagen in de koelkast nog eten ook al ziet het een beetje groen??

En dan maar klagen dat zijn vrienden voor ieder beetje drinken een schone beker uit ZIJN kasten pakten. Wat dat wel allemaal niet voor afwas zorgde. En wat kosten die levensmiddelen duur. Die vrienden eten zomaar een pak koekjes op en weet je wat dat kost????? Het huisje wordt nu wel schoongehouden en aan de 'recepten-vragen' merken wij dat hij gezond probeert te eten.

Na enkele jaren van wanhoop begint hij ineens op een mens te lijken. Onze zorgen over de pubertijd van zijn vijf broertjes en zusjes zijn een stukje minder geworden.

Rob

Reactie voor op de website?

9.1. Puber

Na het lezen van het stukje over pubers, heb ik weer een beetje hoop. Ik heb een zoon van bijna 16, en word wanhopig van hem. Hij is exact zoals in jouw verhaal, alsof het over mijn zoon gaat.

Er is dus nog hoop.
Bedankt. Inge

Reactie voor op de website?

9.2. Puber als zus! (verschrikkelijk!)

Heej Heej allemaal...

Ik ben 11 jaar en ik heb ook een zus van 14. Soms ben ik zuperrrrkoppig maar dat was daarvoor ook al... Laatst had ik iets gekocht voor haar en ze was er totaal niet blij mee... Ik zei nog: Maar dit is voor jou! Toen zei zij weer: Gefeliciteerd ermee. Ik stond daar maar een beetje voor paal en liep naar m'n kamer... Mijn zus begint nu over mij te beslissen als ik aan tafel (perongeluk egt waar!) nies, dan pakt ze haar bord en dan gaat ze ergens anders zitten. De laatste tijd wordt ze boos op mij om de hele kleine dingen die ik doe. Ze zegt dat ik mijn papa moet helpen maar zijzelf doet dat totaal niet! Kan 1 van jullie misschien helpen met deze zus? P.S: Ik houd wel van haar, en ik heb nog leuke herinneringen over toen ze nog NIET zo was... Ojah! voordat ik het vergeet: Mijn zus zit op HAVO en ik ga Superrzekerrr (99 procent zeker) Naar precies dezelfde school... Zou het hieraan liggen?

Groetjezzzz Van Hopeloos Meisje Ik wil Graag tips over hoe ik dit kan aanpakken! (volgend jaar ga ik ook naar de Middelbare School!

Reactie voor op de website?

9.3. Ik begrijp u, ook ik begin wanhopig te worden!

Het verhaal van u is heel erg herkenbaar. Mijn zoon is 13 jaar, en is met zijn 1e jaar bezig op het voortgezet onderwijs. Nu komt er nog bij dat hij ADHD heeft. Dit maakt het nog moeilijker. Toen hij klein was, rond het 6e jaar, is hij van de basisschool afgestuurd, en op een speciale school terecht gekomen. Dit ging redelijk goed. En hij had daar goede cijfers. Maar ook goede begeleiding. Hij kon dus door naar het gewone onderwijs, op zich was ik daar al vreselijk blij mee, alleen ik had alleen wel een stemmetje van zal dit goedgaan? En nee dus, hij wordt volledig meegesleurd door die andere jongens, is al geschorst geweest, vuurwerk op school afsteken, ermee handelen, en nu gaat het steeds slechter op school, gebeld door de mentor.

Na een stevige ruzie vanmorgen, en allebei jankend, zijn we uitelkaar gegaan! Ik riep hem nog na, dat hij niet meer thuis hoeft te komen!! Waar ik nu alweer spijt van heb, zijn hele gedrag wordt met de dag erger. En nu ben ik echt niet zo ouderwets, geloof ik, maar ik heb hem het wel duidelijk gemaakt, dat het zo niet langer doorkan gaan, want het hele gezin lijdt er onder. Vanavond moet ik het zijn vader gaan vertellen, en die staan al niet op goede voet met elkaar! Ik zit ook echt met mijn handen in het haar, en nu wil hij ook nog uit, met die vrienden. Dus ik begrijp echt heel goed, het machteloze gevoel, van wat moet ik hier mee aan, en als moeder doet het je vreselijk pijn, geef je je zelf ook nog de schuld ervan, zo van wat heb ik verkeerd gedaan. Als er ouders zijn met goede tips hierover graag!!

Reactie voor op de website?

9.4. Medicijnen?

Ik heb ook een zoon met A.D.H.D hij is nu al 21 jaar en redt zich prima. Ook hij moest van de basisschool naar het speciaal onderwijs en kom daarnaar naar het V.M.B.O. Ook heeft hij een tijd in een dagcentrum gezeten om het gezin te ontlasten.

Mijn zoon kreeg medicijnen waar hij rustiger van werd en tijdens zijn periode in het dagcenrum vonden ze dat hij wel zonder kon en wat later mocht hij daar weg. Maar het duurde niet lang of aller ging weer mis en na een aantal maandan hebben we toch maar weer om de medicijnen gevraagd. Hierdoor heeft hij de school goed kunnen afmaken en toen hij wat ouder werd kon hij zonder de medicijnen zichzelf steeds beter onder controle houden. Hoewel bepaalde dingen voor deze kinderen altijd moeilijk blijven en ze onze hulp nodig blijven houden.

veel sterkte en geduld Ingrid

Reactie voor op de website?

9.5. Opeens lijkt hij op een mens, wat leuk!

En opeens lijkt hij op een mens. Dat stukje vond ik zo leuk en bemoedigend om te lezen, bedankt voor het schrijven.

petra c

Reactie voor op de website?

9.6. Puberzoon en adhd

Graag wil ik reageren op je verhaal over je zoon als puber die ook nog ADHD heeft. Mijn zoon is ook in de pubertijd en is er vanaf de basisschool al ADHD vastgesteld. Hij zit op de middelbare school, maar met name de deelname van zo'n grote ongestructureerde school en het mee doen met anderen geeft dat we thuis veel conflicten hebben. Die mijns inziens heftiger zijn dan bij de doorsnee puber. Maar of dat zo is weet ik niet. Ik zou het leuk vinden om te horen hoe jij met dat soort conflicten omgaat.

Reactie voor op de website?

9.7. Vraag

Hoi Rob

Ik heb nu 2 zonen van 14 en 15 jaar, Ze verkeren vaak bij wat oudere jongens die op hun zelf wonen, en alles kan en mag (en dus ook gebeurt). Is het verstandig om het af te remmen? Zo ja hoe doe je dat?

vr gr Jeroen

Reactie voor op de website?

9.8. Opvoeden of begeleiden

Jeroen: Mijn kind heeft veel oudere vrienden en doet dingen die ik niet bij zijn of haar leeftijd vind passen. Het gedrag loopt de spuigaten uit en de ruzies zijn niet van de lucht.

Wat wij inmiddels geleerd hebben is dat je een kind opvoedt totdat ze een jaar of 12 zijn. Daarna begint het hobbelige pad van begeleiden en opvangen. Een puberend kind dat 'niets mag' krijgt van nature de neiging zich tegen de ouders en opvoeders te keren. En dan worden de vrienden en alle verboden dingen nog veel interessanter.

Door uit te leggen welke gevaren jij ziet en waarom je hier voorzicht mee bent, begeleid je de puber bij het maken van een keuze. Na verloop van tijd zal je zien dat de normen en waarden zie je het jonge kind geleerd heb bij de puber boven water komen borrelen.

En natuurlijk maken ze ook verkeerde keuzes en gaan ze voor de bijl. Dat zijn de momenten waarop je probeert de val wat te verzachten en de gevolgen te doorleven. Gelukkig blijft het meestal beperkt tot een ingegooide ruit, een gestolen pak snoep of een ruzie in een dronken bui. De gevolgen zijn vaak te overzien en van een dagje 'Halten' is nog niemand dood gegaan.

Zodoende leert het kind met vallen en opstaan en blijft verantwoordelijk voor zijn of haar daden.

In een enkel geval vindt er een echt drama plaats zoals wij helaas met een van onze dochters hebben moeten meemaken. Zonder inhoudelijk op deze situatie in te gaan hebben wij geleerd dat 'houden van' en 'praten met elkaar' de belangrijkste instrumenten zijn om uiteindelijk de problemen teboven te komen.

Op deze manier hebben wij inmiddels drie pubers door de woelige baren geleid en zien opgroeien tot zelfstandige en verantwoordelijke jonge mensen. Wij hebben goede hoop de jongste drie op deze manier de wereld in te helpen.

sterkte en wijsheid

Rob

Reactie voor op de website?

9.9. Reactie op het stukje: Puber als zus

Hallo daar!

Ik ben zelf een meisje van 16. Ik zit in 5 Havo op de middelbare school. Zelf heb ik een oudere zus, een broertje en 2 zusjes. Ik weet dus precies hoe het is om af en toe afgeblaft te worden door chagerijnige zussen of broertjes! Meestal heben oudste kinderen het idee (vooral oudste zussen) dat je ze na doet. Terwijl je dat vanaf je 6e misschien al niet meer doet, blijven ze daarmee rondlopen.

Volgens mij doe jij hardstikke je best om je zus vrolijk en gezellig te maken. Maar dat hoeft helemaal niet hoor! Ze waardeert het zeker wel... en als jij je er een klein beetje van af probeert te sluiten is dat voor jezelf ook fijner! Dan loop je tenminste niet de hele tijd met het idee van óh jee, wat heb ik nou weer fout gedaan?!

Pubers zijn lastig te begrijpen, vaak ben je zelf ook al lastig te begrijpen voor jezelf. Maar zolang je gewoon jezelf blijft en doet waar je je fijn bij voelt, komt het allemaal wel goed hoor!

Ze wil het liefste nog net zo 'kinderlijk' (in haar ogen) zijn als jij, alleen heeft ze het idee dat dat niet kan wanneer je 'al zo oud bent'. Nou, wat mij betreft wel hoor! :D Ik ben gewoon ik... misschien zouden meer mensen dat moeten denken?!

Ik hoop dat je wat kan met dit verhaal... succes met alles!

Vrolijke groetjes, Lilja

Reactie voor op de website?

9.10. De boze stiefmoeder!

Sinds kort woont mijn stiefdochter van 14 bij ons in huis. Ookal sta ik achter deze beslissing vind ik het zeer moeilijk en valt het me allemaal erg zwaar. Ze zit midden in de pubertijd. Ze liegt veel en het lijkt wel of de wereld alleen bestaat uit stoer doen en jongens o, ja en een grote mond geven, vooral het laatste woord hebben is erg populair.

Ik voel me ineens een vreemde in mijn eigen huis. Er komt niets uit, ze is nergens in geintresseerd, alleen tv kijken, hangen op de bank en msn lijken haar voorkeur te hebben. We hebben hierdoor regels opgesteld in de hoop dat ze leert dat er meer is in het leven dan msn. Maar als ze niet mag msn-en gaat ze voor de tv zitten.

Wat is er toch met deze generatie kids aan de hand? Sporten, lezen er is zoveel? Ze doet alles op de makkelijkste manier, slordig en halfbakken. Alles laat ze vallen, slingeren. Een drama. Als ik het vergelijk met hoe zelfstandig ik was op mijn 14e en mijn vriendinnen dan maak ik me echt zorgen hoe dat straks verder moet met haar?

Ik moet haar continue achter de broek aan zitten. Waardoor ik een soort zeurdoos lijk. Ik heb het best moeilijk met deze situatie, we wonen in een klein huisje en zijn net getrouwd. Ik zie het allemaal niet meer zitten. Gek wordt ik ervan.

Heeft iemand tips voor de boze stiefmoeder?

groeten, Marinde

Reactie voor op de website?

9.11. Puberdochter

Ik heb een puberdochter van 16 met een vriendin met een hele slechte invloed. Die zal wel even een wig drijven tussen mij en mijn kind. Mijn dochter is idolaat van haar en aan mij is niks meer goed. Nu wil ze de volledige macht hebben over mij en ze wil 24uur internet wat ik niet goed vind. Ze mag van mij 6uur per dag, vind ik eigenlijk nog teveel. Maar goed hier is mevrouw het niet mee eens en is weggelopen naar haar oma die altijd al mijn gezag heeft ondermijnd. Ik ben nu al op het punt beland dat ze van mij daar ook mag blijven.

een liefhebbende moeder

Reactie voor op de website?

9.12. Uit ervaring..

Lieve liefhebbende moeder, ik spreek helaas uit ervaring als ik zeg dat ik het met U eens moet zijn betreffende de invloed van vrienden c.q. vriendinnen. Het is ongelooflijk wat zo iemand aan kan richten binnen een familie en hoeveel ze "bewust of onbewust" kapot maken. Mijn (ons) verdriet is nog steeds onbeschrijfelijk, ook al gaat het na drie jaar in een hel te hebben geleefd nu wat beter, het gevoel dat je bij het grof vuil bent gezet is bij mij nog steeds niet weg, maar ik wil U ook graag waarschuwen: deze "zogenaamde vriendin" van Uw dochter heeft ongetwijfeld een enorme invloed op haar en U, U staat machteloos, het enige dat U kunt doen is Uw mond houden over die vriendin, haar doodzwijgen i.p.v. er tegen in te gaan. Dit is de enige manier waarop U haar kunt laten "voelen" dat het die hele vriendin U geen bal interesseert. Ik weet het, U zou het liefst van de daken willen schreeuwen tegen Uw dochter: zie je dan dan niet wat zij doet? En "haar vriendin" de deur willen wijzen.

Toch zijn vriendinnen, vrienden en oma's die "alles" geloven en beter weten en U voor "GEK" verklaren niet degene die Uw dochter het beste kennen, degene die Uw dochter het beste kent, is U. En U bent degene die haar vast moet houden op momenten dat ZIJ dat aangeeft. Dat is vaak hartstikke moeilijk, wat geeft haar immers het recht Uw liefde af te wijzen, U bent er immers altijd voor haar geweest?

U heeft dingen voor haar opgegeven, voor haar geknokt, haar warmte en aandacht gegeven, in de verwachting dat Uw liefde en solidariteit beantwoordt zou worden en blijven door haar. Geef niet op, knok voor haar, want er komt een dag dat ze ze U ongelooflijk hard nodig zal hebben en misschien zal zeggen: (net als mijn dochter) Mam, je had gelijk, IK WAS ONTOEREKENINGSVATBAAR en IK HOU VAN JOU.

Er zullen (ook daarna) nog veel momenten zijn dat je als moeder zijnde met je handen in het haar zit en je afvraagt wat je in hemelsnaam verkeerd hebt gedaan. Vertrouw dan op Uw eigen intuïtie en laat U niet beinvloeden door anderen, die zeggen dat ZIJ het allemaal heel anders zouden doen en dat zij hun dochter de deur uit zouden schoppen als zij zich zo zou misdragen. DE BESTE STUURLUI STAAN AAN WAL, immers.

Liefs Karin

Reactie voor op de website?

9.13. Puberdochter

Lieve Karin, bedankt voor je opbeurende woorden. Alleen zie ik het nu nog even niet zitten, mijn ouders zijn een dinsdag erg tegen me uit gevaren. Wat een slechte moeder ik wel niet ben. Ze hebben mij zoveel verdriet al aangedaan, met name me moeder die erg aan mij twijfelt en ik mij constant moet verantwoorden (en ik dat nog helaas doe ook). Er is erg veel gebeurd in mijn leven wat ik je allemaal maar zal besparen en i.p.v. dat ik me rot voelde, ging ik er toch steeds tegen aan. En mijn moeder kroop weer in de slachtofferrol.

Maar om even op mijn docht terug te komen, ze heeft me gisteravond weer de wind van voren gegeven en ze neemt het mij kwalijk dat ik na 5maanden na mijn man zn dood al een ander had. Die ander heb ik inmiddels al 12 jaar en ze heeft hem nooit geaccepteerd en wil dat nu voor mijn voeten gooien. Ze mag nu voor mijn part een tijdje bij oma blijven, en als ze terug komt zal er eerst goed gepraat moeten worden. Want ook al is het een puber, je hebt toch rekening met ander te houden.

Liefs Marjan

Reactie voor op de website?

9.14. Herkenning, maar ook erkenning

Lieve Marjan,

Ik ken je verhaal, niet letterlijk natuurlijk, maar ik kan goed tussen de regels doorlezen en herken een aantal zaken. Als je wilt vraag dan aan de webmaster maar mijn e-mail, ik weet absoluut ook niet alles, maar misschien kan ik je een beetje een hart onder de riem steken en ik vind dat je absoluut gelijk hebt betreffende die puber, die OOK rekening heeft te houden met anderen, maar daarmee gaat je verdriet en woede betreffende het gedrag van je dochter, haar vriendin en je moeder niet weg.

Als je niet wilt mailen, even goede vrienden, maar schrijf voor jezelf (en later voor haar) je gevoel en verdriet op of deels van je af, dat helpt (een beetje) om dingen soms in een ander perspectief te zien en ook om NIET te vergeten en geloof het of niet, ook vergeven. Ik heb mijn (onze) dochter al heel vaak heel veel dingen vergeven, maar constateer ook tot mijn schrik dat ik al weer heel veel dingen vergeten ben, die ze heeft uitgevreten.

Zij weet dat er dag komt dat WIJ samen gaan (moeten) praten over de dingen die gebeurd zijn en ik ben blij dat ik veel dingen en situaties heb opgeschreven, ten 1e omdat ik in maalstroom van gebeurtenissen heb geleefd die zo onoverzichtelijk waren, ten 2e om te kunnen relativeren en ten 3e om haar te kunnen laten inzien en overzien wat ze allemaal overhoop en kapot gemaakt heeft.

Liefs Karin

Reactie voor op de website?

9.15. Puberdochter

Hoi Karin, alweer bedankt fijn dat je zo met mij meeleeft terwijl je zelf ook genoeg aan je hoofd hebt, klasse!! Ik vind het fijn dat ik je mag emailen en zal ik ook zeker doen. Gelukkig krijg ik en kan ik erg goed bij mij vriend terecht, die mij erg goede adviezen geeft. Af en toe lijkt het wel of hij haar biologische vader is, zo goed kent hij haar. Als hij zegt "joh ze gaat nu dit doen", prompt gebeurt het ook. Hij zegt nu tegen mij dat het een machtspel aan het worden is en ze kijkt wie de langste adem heeft.

Gisteren waren wij aan het wandelen en toen zag ik haar. Mn hart zat in mijn keel maar ze keek niet. Haar vriendin, een andere dan degene die ze opsteekt, kwam op een gegeven moment naast haar rijden en toen moesten ze allebei lachen. Nou dan sta je aan de grond genageld en ben je verbijsterd. Mijn vriend sloeg zijn arm om mij heen en zei "kom maar wijffie, we gaan lekker naar huis". Ik heb thuis de luiken van ons huis dicht gedraaid omdat die vriendin precies bij ons aan de overkant woont. En ik had geen zin meer om mijn dochter nog te zien.

Ik hoop niet dat je schrikt van mijn reactie. Maar op dit moment kan ik helaas maar weinig liefde voor mijn dochter opbrengen. Bedankt voor het lezen.

liefs Marjan

Reactie voor op de website?

9.16. Reactie op: en opeens wordt het kind een mens

Ik ben heel blij om te lezen dat het uiteindelijk zo goed gekomen is met deze puber! Zelf hebben wij nl. ook flink wat problemen met onze zoon van bijna 18. We hebben zelfs Jeugdzorg in moeten schakelen, omdat de sfeer in ons gezin niet langer zo kon blijven. We hebben nog een zoon van bijna 16 en een dochter van 6.

Een hele goede stap, vraag naar hulp van Jeugdzorg, omdat je in ieder geval hoort dat "het" niet aan jullie opvoeders ligt!! Zelf ben ik heel erg lang in de veronderstelling geweest dat ik iets verkeerd deed, nu hoor ik dat Jeugdzorg helemaal achter onze opvoeding staat!! Onze zoon heeft geregeld een gesprek met hen. De problemen zijn nog lang niet voorbij, maar ik heb wel het gevoel er niet alleen met mijn man voor te staan.

Hopelijk zal hij ook zo positief veranderen als hij op eigen benen gaat staan! (zal nog even duren: financieel is hij nog zeer onverantwoordelijk bezig...) Het verhaal dat ik hier las, geeft me in ieder geval weer heel veel hoop!!!

Jolanda

Reactie voor op de website?

9.17. Bedankt

Ik vind het ook heel fijn om te lezen dat wij niet de enigen zijn. Wij hebben een zoon van bijna 16 en we worden stapelgek van hem. Alles wat hier wordt geschreven komt mij bekend voor. Het is dus zeker een hart onder de riem om het verhaal te lezen van; "en opeens lijkt het kind op een mens". Bedankt daarvoor.

Reactie voor op de website?

9.18. Puberdochter

Marjan en Karin

Hoe herkenbaar en zo pijnlijk wat het met je dochter betreft. Ook ik heb een dochter die het thuis graag voor het zeggen zou willen hebben. Beinvloed door haar zogenaamde "vrienden". Ik mag niks! De raarste dingen hoor je ze zeggen en wat doet dat pijn. Lees ik ergens op het internet, dat je je moet inleven in je puber.... Hoe dan? Door je je alles maar te laten zeggen? Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Ouders hebben toch ook gevoelens? Ik heb nooit geweten dat je ondanks dat je zoveel van je kind kan houden er ook zoveel verdriet van kan hebben.

Een verdrietige moeder.

Reactie voor op de website?

9.19. HELP HELP HELP

Mijn puberzoon van 14 staat op het punt om zijn toekomst te vergooien. Hij is op school onhandelbaar tegen voornaamlijk vrouwelijk docenten. Bij mannelijke docenten gaat het best wel goed. Nu blijkt er een docente overspannen thuis te zitten door hem, wat ik dus heel erg vind. Zijn reactie hierop is dat ze dan alle kinderen wel weg kunnen sturen want het ligt natuurlijk niet aan hem. Ik heb samen met zijn vader (we zijn gescheiden) het plan om hem in de zomervakentie naar een soort opvoedkamp te sturen. Ik weet niet meer hoe ik hem moet straffen, niets lijkt te helpen, of hij doet alsof. Hij liegt constant, hij rookt, hoewel hij nooit geld heeft, dus misschien steelt hij het wel.

Kortom ik weet het echt niet meer. Heeft er iemand tips, over misschien wel `soort` vakanties waar ze tevens ontspoorde pubers leren hoe met anderen om te gaan.

Paula

Reactie voor op de website?

9.20. Help mijn 2 broertjes maken mij en me moeder gek gek

Hallo alllemaal,

Ik zoek hulp met spoed het volgende is er aan de hand. Ik heb 2 broertjes van 14 jaar ze ijn tweeling. Allebei zitten ze thuis zonder school, omdat er geen school is die ze aan kan. Ze komen nu steeds vaker in aanraking met de politie. Me moeder is radeloos. Ze blowen, roken, drinken, komen laat in de nacht thuis. Me moeder heeft zo vaak aan jeugdzorg gevraagd of ze niet ergen in een kindertehuis geplaats kunnen worden. Ze heeft de politie gevraagd om ze vast te houden. Nee is het antwoord dat ze elke keer krijgt.

Weet iemand toevallig waar we hulp kunnen zoeken om ze onder de duim te krijgen. Hun vader kijkt niet naar ze om. Mijn moeder staat er alleen voor, ze blijft boetes betalen, ze is nu ondertussen meer dan duizend euro aan boets kwijt. Help ons AUB.

Reactie voor op de website?

9.21. Soms denk ik wel eens: God moet ons echt haten

Hallo,

Ik kan best meeleven met mensen die het moeilijk hebben met puberkids. Heb hier ook twee lopen, mijn dochter van 14 gaat mij voor het blok zetten van als hij komt dan loop ik weg. En dan zeg ik: je blijft hier, begrepen! En ik zeg dan wel eens: ja doe maar. En dan gaat ze weg, zegt ze: ben maandag of zo thuis. Ik zei: waag eens, stuur gelijk politie op je af en zo. Dreig haar meteen terug.

mijn zoon daarentegen heeft veel gespijbeld op school, waardoor ik met hem op het gemeenterhuis moet komen. Krijg gelukkig nog geen boete omdat hij een matige spijbelaar is. Maar hij moet wel werken bij bureau Halt, wat ik een goede initiatief vind. Maar hij daarentegen zit zo van "ach rot op". En begint Flink te schelden en zo.

En zeg ik er wat van. dan krijg je gelijk een bek terug van heb ik jouw daar. Daarom moest ik zo lachen wat toen mijn man zei na een scheldpartij: god moet ons echt haten om zulkers te geven.

Waardoor wij weer in de lach schieten en zij je dom lopen aan te kijken. Maar dus, mensen, elke dag is weer een niuewe dag, maak er wat van. En als ze weg gaan en ze beginnen te dreigen, gewoon terug dreigen, doe ik ook. Maar ze zijn wel op tijd thuis, anders bel ik ze elke minuut op. Zal ze krijgen; wel zorgen dat jij boven ze blijft staan als ze aan het schelden zijn, zeg ik altijd. Agossie, heb je het moelijk, kan je zien wat ik het niet heb maar mij krijg je niet gek, dus leuk gebrobeerd, helaas werkt het niet.

groetjes Agnes

Reactie voor op de website?

9.22. Reaktie op 4.20

Bedenk altijd dat bepaald gedrag altijd een oorzaak heeft. Dat je broertjes dit gedrag vertonen, heeft een dieper liggende oorzaak. Als je daar het probleem aan gaat pakken, zul je tot een oplossing komen. Bij jeugdzorg, of andere instanties komen ze vaak niet tot de kern van het probleem.

Onze ervaring is dat hulp alleen uitkomst biedt, als het op de diepere laag wordt aangepakt. Wij hebben heel veel gehad aan de hulp van een coach. Als je echt geholpen wilt worden, moet je hem echt raadplegen. Je kunt hem gewoon een email sturen. Het webadres is: www.elfenlicht.nl. Hij is echt geweldig! Ik wens je veel wijsheid toe!

Groetjes, Petra Petra

Reactie voor op de website?

9.23. Puberzoon van 19

Hallo, ook ik heb een zoon van 19jaar met adhd. Hij heeft negen weken verkering met een meisje van zestien. Na twee weken verkering ging hij het huis uit om bij haar en haar ouders te gaan wonen en werken. Dat is honderd kilometer van ons vandaan. We hadden nooit geen ruzie met hem en hielpen hem overal mee tot hij haar via msn ontmoeten.nu krijgen we steeds meer problemen met hem omdat hij zich tegen ons keert. Hij gelooft heilig dat dit zijn ware liefde is en begrijpt ons verdriet niet. Kwam eerst nog elke zaterdag en zondag naar huis en bracht haar dan mee en bleven slapen.

Nu gaat hij allerlei rare dingen zeggen zoals dat wij hem niet vertrouwen en zijn vriendin niet mogen terwijl hij weet dat dit onzin is. Hij leeft met haar in een tourcaravan waar je amper in kunt staan. Bij haar ouders op het terrein die daar een woonboot hebben om te leven verschrikkelijk om zo te leven. Heeft zijn school en baan opgeven hier. Hoe kan ik dit nu accepteren als moeder terwijl je zoon broodmager wordt en er als een schooier bij loopt.

Reactie voor op de website?

9.24. Zelf puber

ik ben een meisje van 17 dus eigenlijk geen meisje meer maar volgens me vader nog wel dus. maarja wat ik wou zeggen heb een tip voor de ouders. als (puber) zelf denk ik dat je je kind niet te streng moet aan pakken oke je moet grensen stellen met blowen stelen enz daar ben ik het mee eens maar als meisjes zijnde en je bent een jaar of 14 gaat er heel veel veranderingen in je lichaam gebeuren vooral in deze tijd is uiterlijk en jongens of meisjes heel belangrijk dus zou zeggen tegen de ouders ga er niet te veel tegen in dat kan in de nadeel werken opstandig zijn dingen gaan doen wat helemaal niet kan nou jullie kennen het wel maar uiteindelijk komt het allemaal wel goed geloof me.

Reactie voor op de website?

9.25. Problemen met puberdochter

Hallo, ook ik heb problemen met mijn puberdochter van 15j, er is hier thuis meer ruzie dan wat anders, heel de sfeer word erdoor verpest, ze is zelden tevreden, ze liegt enorm veel en gaat los om met jongens, uitgaan mag ze absoluut niet omdat we haar daar nog veel te jong voor vonden, ze is zo erg beinvloedbaar geworden. Ik heb een programma op de pc geinstalleerd waardoor ik dus alles kan zien wat ze hier thuis typen, ongelooflijke dingen heb ik reeds gelezen. Ik had nooit kunnen denken dat mijn dochter zulke dingen zou zeggen of doen, Vele keren heb ik haar daar reeds straffen voor gegeven, bv niet meer naar buiten mogen, afhalen van school, geen pc meer gedurende een paar dagen en of weken, hangt er zowat vanaf wat ze uitgestoken heeft, ik ben ten einde raad.

Ze schildert me veel af of ik ben een monster en ze mag of krijgt niks, dit terwijl ze redelijk veel krijgt, kledij, zakgeld, alleen word ze nu dus erg beperkt in haar vrijheid, gewoon omdat mijn vertrouwen in haar helemaal weg is.

Er snel nog even bij vermelden dat ik nog een zoon heb van 17j en een anders dochter van 14j., ik ben zo moedeloos geworden en ben meestal bang wat de volgende dag zal brengen.

Reactie voor op de website?

9.26. moeder

Ik heb vragen. Ik heb een puberzoon die niet luistert en beinvloedbaar is. Ik wil hem sturen naar een opvoedkamp deze herfstvakantie. Waar moet ik zoeken naar een opvoedkamp waar hij discipline leert?

Reactie voor op de website?

9.27. Help ik heb 2 broertjes

Ik heb een dochter die was ook onhandelbaar, riagg, jeugdzorg ingeschakeld niks mag baten mijn laatste red middel was de kinderbescherming en die heb mij goed geholpen,ik kreeg een voogd over haar, ze is nu inmiddels 18 en het gaat goed met haar. De voogd heeft ze niet meer, die was er tot haar 18e en heeft af en toe nog wel contact met de voogd. Dus probeer dat!!

mvg yo

Reactie voor op de website?

9.28. re: stiefmoeder

Ik ben pleegmoeder van een meisje van 15 en zeis heel lief maar heeft ook rommelmaken, het laatste woord hebben en msn-en als favoriete bezigheden. Elke keer dat ik "last" krijg van gedachten die gaan over waarom ruimt ze nooit eens wat op en wanneer gaat ze eens iets DOEN!! hoor ik mijn eigen moeder en realiseer ik me dat het alleen over mijn waarden en normen gaat. Ik vergeet haar dan te vragen naar haar beleving.

Gister was haar tweede feestje en realiseerde ik me dat ik het stomme feestjes vind. Maar het gaat niet over mij het gaat er over hoe ik haar kan leren met feestjes en wat daar gebeurt om te gaan. Dat ik mijn grenzen stel aan ophaaltijden is wel vanzelf sprekend. Dat is trouwens een wijsheid uit een boek waar ik zelf veel aan gehad heb: onderhandel alleen over wat onderhandelbaar is en geef aan wat de regel is als het een regel is. Over iets onderhandelen waarvan je zelf weet dat het een regel is, frustreert beide partijen.

Probeer van haar te houden zoals ze is een loods haar door de verwarring heen. Heel veel succes en plezier met elkaar.

Annemarieke

Reactie voor op de website?

9.29. 7.10 boze stiefmoeder

Dag boze stiefmoeder, snel achterover gaan leunen en haar vader het op laten pakken! Jij zult het de komende jaren echt niet goed kunnen doen, maar hij is haar vader en dus verantwoordelijk. Hij kan haar wel grenzen stellen etc. De valkuil van stiefmoeders is dat ze te snel de opvoeding willen doen en geef die puber eens ongelijk. Dat pik je toch niet ;-))

Reactie voor op de website?

9.30. Liever dood dan geen internet

Help hier een puberdochter van 14 die nog in 2vwo zit maar weigert iets aan vakken te doen die haar niet trekken! Niets helpt, dus dan maar internet afsluiten. Komt bij dat haar kamer op de vuilstortplaats lijkt, vol wasgoed, snoeppapier en resten etc.

Vandaag stond ze met haar tas gepakt in de gang, ze ging hier weg. Wij zijn zeik ouders die haar niets gunnen en zonder internet kon ze niet leven.

Uiteindelijk is ze toch, na een half uur buiten te zijn geweest weer binnen gekomen!

Wie weet raad? Ik vind het zo jammer van haar school maar zo gaan wij er als gezin nog onderdoor:(

groetjes van een wanhopige moeder

Reactie voor op de website?

9.31. re liever dood dan geen internet

Hier was het ook een probleem met dat internet. Nu hebben we afgesproken dat ze voor het eten mogen internetten en na het avond eten gaat het modem dat hier beneden staat uit. Ook veel gesteggel hierover natuurlijk weer smoesjes: ik moet wat voor school doen op internet ed. Dit mag dan beneden (kunnen wij zien of het echt voor school is).

En over die vakken die ze niet boeien, ze weten dondersgoed dat die vakken nodig zijn om je diploma te halen. Wij snappen ook wel dat er vakken bij zitten die ze suf vinden, het is gewoon een paar jaar door de zure appel heen bijten, maar dan heb je ook wat. En die troep die ze maken in hun eigen stinkhok? Ik trek gewoon die deur dicht. Daar moeten ze zelf in leven! Ik niet! Laat je niet gek maken.

Reactie voor op de website?

9.32. Internet aan banden

We hebben nu ook besloten dat ze mag interneten tot het avondeten en dat daarna het internet wordt afgesloten. Huiswerk dat op de computer gemaakt wordt moet ze dan maar doen of net als bij jullie beneden op de "slome" huiscomputer. Onze jongste viel het op hoe gezellig zijn oudste zus was bij het avond eten. Tsja ze had geen haast, ze had toch geen internet.

Haar kamer ach dat blijft moeilijk om dat te negeren, maar was niets meer wat niet in de was mand zit en ruim ook niet meer op daar! Fijn te lezen dat ik hier niet alleen in sta. Mijn man trekt zich van de troep weinig aan. Hij ziet het toch niet, zegt hij zelf. Hij is namelijk blind.

Reactie voor op de website?

9.33. Tip

beste ouders,

ik ben een meisje van 18, heb me ouders nooit egt verdriet en problemen bezorgt wat dit betreft en ze zijn ook hartsikke blij met mij en mijn broertje, maar dat wil niet zeggen dat ik altijd lief ben geweest en heb gelusiterd. in pubertijd heb je het zelf niet door, maar je bent een lastig persoon. dat komt door de veranderingen, denk aan vrouwen in hun overgang, die weten t ook alemaal niet. mijn tip aan de ouders is dan ook om niet streng te zijn, maar nog belangrijker niet streng overkomen.. hoe lastig het ook is om je macht niet te gebruiken, doe het anders.. inplaatvan dreiegen en straffen, ga met ze praten, doe alsof je dit zelf ook heb meegemaakt, breng tijd met elkaar door... het helpt om aftsand te minderen ipv dreigend over te komen.. wens jullie allen succes

Reactie voor op de website?

9.34. Reactie op: en opeens lijkt hij op een mens

Het is een exacte kopie van de situatie waar ik nu middenin zit:

Mijn zoon 14 jaar, grote mond, niet luisteren grove taal richting mij (zn moeder), slecht uit bed te krijgen, niet naar school (willen) gaan, bij het antwoord "nee, mag niet, krijg je niet" gaan dreigen met agressie en niet meer naar school gaan, ook roken, drinken en blowen. Kortom een dominante agressive huistiran.

Ten einde raad, bang (in mijn eigen huis) om nee te zeggen of om hem uit bed te halen, heb ik verleden week (hij ging weer niet naar school) contact opgenomen eerst met de huisarts, daarna met jeugdzorg en uiteindelijk (door de 1e twee ben ik na een week nog steeds niet teuggebeld) heb ik de politie gebeld die hem "uit zijn bed hebben gelicht" en een stevig onderhoud met hem hebben gehad.

Dit heeft hem enigszins doen schrikken en hem laten zien dat het mij nu ernst is "genoeg is genoeg". Hij behandeld mij, voor zover een puber dit kan, met enig respect en gaat naar school. Ik probeer niet te vergeten dat de puberteit idd een periode is om je "af te zetten tegen je ouders" kortom zelfstandig te worden en los te weken, maar dit mag wel op een redelijk normale manier.

Van het weekend was ik een avond bij mijn zus en zwager (hij sliep bij een vriend) toen ik terugkwam sloeg hij z'n lange slungel armen om me heen en zei "ik heb je zo gemist mam, je wil niet weten hoe erg". Ik denk dat hij het ook heel moeilijk heeft in zijn puberteit, ik kon wel janken.

Ik ben ook zo blij met het verhaal no.5, het geeft mij weer hoop om positief door te gaan, ik zie het voor zover mogelijk weer een beetje zitten.

Groetjes Annemarie (een alleenstaande werkende moeder van 2 pubers)

Reactie voor op de website?

9.35. Probeer jeugdzorg

Zij hebben vaak goede adviezen en cursussen voor ouder(s) en kind van ADHD ers en ADD nos. wij hebben hier veel inzicht mee gekregen toen en we hebben hem op een andere school gedaan in Belgie met meer oudercontact en strengere normen en waarden, wat op zich prima gewerkt heeft.

Karin

Reactie voor op de website?

9.36. En opeens lijkt hij een mens

Jeugdzorg, kinderbescherming, en noem maar op. Alles hebben we uit de kast getrokken, al drie jaar lang. Niet naar school, blowen, met wiet betrapt een paar keer op school, er af getrapt natuurlijk, en door de politie buiten betrapt, voorkomen, taakstraf, en ik maar achter hem staan, je doet tenslotte alles voor je kind.

Tot het einde in zicht komt en je gaat zien dat je je anderen kinderen tekort doet omdat je altijd maar met hem bezig bent. Ik geloof dat nu het P.E.L.project in zicht is. Volgens mij een heel goede oplossing.

Reactie voor op de website?

9.37. Opvoedkamp - reactie

Hoi,

Ik lees in bovenstaand stuk meerdere verzoeken voor een opvoedkamp. Zelf verzorgen we al een tijdje 'opvoedkampen' (wat een vreselijk woord trouwens. We leren de jongeren daarbij vooral inzicht in zichzelf, groepssituaties en groepsdruk te krijgen, en op een andere manier met elkaar om te gaan. We merken dat dat goed aanslaat en dat ook ouders verbetering zien, dus we gaan er druk mee bezig het idee verder uit te breiden! activiteiten-marlispraktijk.nl/Zomerkampen_2009.htm

Reactie voor op de website?

9.38. 9.15

Hallo,

Ook ik heb een dochter van bijna 17 en we hebben al anderhalf jaar veel ellende gehad. In ziekenhuis door comazuipen. Ben nu pas verhuisd en ze heeft zich daar afstandig van gehouden. Ik dacht laat maar. Ze ging de dag voor de nacht omdraaien en helaas zit ze in examentijd en is ze veel vrij. Ze hoeft nog maar 1 examen.

Afgelopen week is het geescaleerd omdat ze van mij om 00.00 uur thuis moest zijn. Ze is 's nachts naar haar vader vertrokken. Daar kreeg ze ook ruzie en is nu helemaal weg. Gaat van vriendin naar vriendin en ik houd mijn hart vast. Sommige wonen al alleen. Heb haar nog 1x gesproken en dan scheldt ze zo vreselijk, niet normaal meer. Ik zie het nu niet meer zitten. Hoe moet ik hiernu mee verder? Kan dit ooit nog goed komen.

Marjolein

Reactie voor op de website?

9.39. Steun aan lezen

Ik heb nu een paar uur op dit forum gelezen over alle toestanden die men heeft met pubers en het geeft me steun en een stuk gemoedsrust. Mijn dochter is net 17 jaar, had een leuke vriend waar ze 2 jaar mee om ging. Helaas ging dat uit en geloof het of niet, ze was in 2 dagen smoorverliefd op een ander. We spraken met haar dat ze het wel rustig aan moest doen en dat ze niet haar liefdesverdriet moest verwerken door met de eerste de beste af te gaan. We stonden er wel voor open om die jongen te ontmoeten, maar wacht even een weekje.

Nou, dezelfde week komt ze met het nieuws dat ze weer een nieuwe vriend heeft, hij is 7 jaar ouder, maar heeft in zijn jonge leven al 6 jaar vast gezeten, geweldadige overvallen, inbraken, geweldpleging, dealen etc... Ze is totaal niet aanspreekbaar over de gevolgen van zo'n relatie, ze wil er niets van horen en wist zelfs te zeggen dat ze anders het huis wel uit zou gaan. Op onze vraag hoe ze dat voor zich ziet met iemand zonder baan, maar met een uitkering van 700 euro, geen eigen woning (zit bij kennissen in), die per dag meer blowt als dat hij als uitkering heeft, krijg je te horen dat dat allemaal wel goed komt... Onvoorstelbaar, gooit als het even kan heel haar leventje weg voor zo'n loser die ze net een paar dagen kent!

Ja, dat frustreert me echt, ze gaat tot dusver goed op school en was net bezig met een ander baantje voor in het weekend. Daar moest ze alleen nog even voor bellen, maar toen ik vroeg of ze al gebeld had, kreeg ik te horen: fuck it!, want ik wil vrij in het weekend! De melding dat ze toch echt zelf haar scooter moet onderhouden, eindigde in de opmerking dat ze die wel zou verkopen dan.... Ik heb met die jongen gepraat en uiteraard zit hij vol met begrip, maar snapt niet dat ik zijn verleden er bij haal, zijn verleden heeft hij het over, hij is 3 weken terug nog gepakt voor bedreiging met een vuurwapen, verleden aan mijn hoela! En mijn dochter, die staat dan te kijken met die domme blik (ja sorry hoor, ik kan het niet anders zien) zo van, zie je nou dat hij het niet meer doet...

We gaan het zien, ik zal het wel moeten toezien, maar ik weet wel dat als het echt fout gaat, ze toch zal moeten kiezen, of met die loser mee, of zonder loser bij ons. Ik laat niet de rest van mijn gezin verzieken door die ondoordachte acties van mijn puber en heb helemaal geen zin om alles achter slot en grendel te moeten zetten, omdat zij het zo interessant vind om met zware criminelen om te gaan. Ik hoop dat zijn ex (met kind ook nog), welke hij gedumpt heeft voor mijn dochter, haar eens tegen komt, dan kan ze haar eerste ervaring met mensen uit een ander milieu mee maken, ik hoop dat ze daar al van zal schrikken.

ik hoop.... ik hoop... inderdaad, ik hoop er op dat het goed komt... en snel, voordat ze echt verziekt is.

Pa.

Reactie voor op de website?

9.40. HELP 2 maanden zomervakantie

Hallo, Ik heb een dochter van 16 die totaal aan het doordraaien is. Doet waar ze zin in heeft, komt thuis wanneer het haar uitkomt, geeft een grote mond op het moment dat je er wat van zegt, heeft een houding van heb ik u hier. Echt niet normaal meer. Liegt alles bij elkaar om haar zin te krijgen. Ook op school maakt ze er echt een puinzooi van en geeft ze een grote mond als ze denkt dat ze gelijk heeft. Huiswerk maken ofwel iets maken van school zit er gewoon niet in. Denkt ook werkelijk waar dat ze alles goed en alles ligt aan een ander. Vooral aan mij en mijn partner.

De regels in huis zijn echt niet zo moeilijk of zwaar. Op tijd thuis zijn, 1,5 uur huiswerk maken (zodat ze dan in ieder geval 45 min. hoop je wat doet), troep in haar kamer opruimen en de badkamer schoonhouden. Geen grote monden geven en respect hebben voor de mensen in huis en omgeving. Niet roken en zeker niet in huis roken (wat ze toch stiekem doet). Gewoon de normale regeltjes en een stukje normen en waarden (waar die zijn gebleven... geen idee).

Volgens haar mag ze niets en verpest ik haar leven. Helaas heeft ze nog steeds niet door dat als zij zich gedraagt dat ze rustig eens weg mag ( nee inderdaad niet iedere dag of hoe het haar uitkomt). Nu mag ze inderdaad niets, ja op haar kamer zitten. Vervolgens gaat ze gewoon met een smoes de deur uit en weet dan vervolgens gewoon thuis te komen hoe het haar uitkomt.

Verwijten mijn kant op, echt niet normaal meer. Het ene verwijt na het andere verwijt. Maar zelf vindt ze zich goed bezig zijn. Bij mij was van het weekeinde echt helemaal klaar. Ze wist het weer te presteren om thuis te komen hoe het haar uitkwam. Dus heb ik de toegang tot binnen komen verhinderd. Ze weet al een aantal weekeinden het te bepalen en nu was ik het zat. Je komt er niet meer in. ZO en dat voelde goed. Maar helaas dat snapte ze echt niet. Alles lag namelijk weer aan mij en ik ben geen moeder en dit en dat.... en maar niet over de dreigementen te spreken.

Nu komt er 2 maanden zomervakantie aan en ik heb echt geen zin om haar haar gang te laten gaan. Graag zou ik haar op een kamp willen hebben waar ze flink naar haar zelf moet kijken en de normen en waarden weer opnieuw door krijgt.

Heeft iemand een idee... ik heb het namelijk helemaal met haar gehad.

Reactie voor op de website?

9.41. Herkenning

Reactie op En opeens lijkt het kind op een mens

Oh, wat herken ik de verhalen. Ook ik heb een zoon van 17 met ADD. Al heel veel problemen met hem gehad. School lukt niet, op ZMOK school gezeten waar het eigenlijk heel goed ging (veel structuur en begeleiding), maar op het MBO lukt het weer niet. Problemen met drugs (heeft in een kliniek gezeten om af te kicken) enz. enz. We zien totaal geen motivatie bij hem. Wil nu stoppen met school en gaan werken, maar neemt geen enkel initiatief, ook al zegt hij van wel.

Het is verder een lieve jongen en hij kan ook heel gezellig zijn, maar er gaat niets van hem uit. Gebruikt medicatie voor zn ADD, maar dat helpt niet voldoende.

Ik heb nu gelezen over neurofeedback. Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben. Volgens de site moet het wat kunnen opleveren, maar ik wil graag eerst ervaringen horen.

Reactie voor op de website?

9.42. Puberdochter

Onze dochter had het hoogste spijbelgededrag van de stad, ging blowen, stal geld, zelfs het door ons haar gespaarde geld om dat te geven wanneer ze zelfstandig zou gaan wonen (1600 euro) nam ze op en leende dat aan zogenaamde vrienden, dagenlang was ze spoorloos en logeerde bij een vriendin, ik kwam haar tegen op straat hevig stoned, om haar op te halen had geen zin, als ze bij de voordeur binnenkwam, rende ze via de achterdeur er weer uit. Werken of school had mevrouw geen zin in.

Op een dag ging ze zogenaamd met een vriendin en haar ouders naar Tjechie voor vakantie, na een week werd ze op schiphol opgepakt wegens cocainesmokkel. Ik hoopte dat ze hiervan had geleerd, ze heeft een tijdje in de gevangenis gezeten. Toen ze er na een maand uitkwam ging ze enthousiast haar avontuur vertellen aan iedereen die het maar horen wilde. Ik kan nog wel verder gaan, maar dit is nu even genoeg, ze was toen 16 en nu...... 24 moeder van twee lieve kindjes en ze is heel zorgzaam.....

Maar helaas ik kan wel vergeven maar niet vergeten wat voor hel die tijd was.

Reactie voor op de website?

9.43. Een unieke kans: opvoedkamp....

Reactie op 9.15

Mijn dochter is bijna 18, weet niet wat zij in het leven wilt (behalve "chillen"), blowt 2 joints per dag, heeft verkeerde vrienden, is zeer agressief thuis.... Kortom, het bekende beeld dat door jullie allemaal beschreven wordt.

Eind juni besloot ik dat het genoeg was. Ik wil niet meer keer op keer mijn grenzen verleggen. Zij moest met haar koffers vertrekken naar haar vader (we zijn gescheiden) of naar een zelfstandige woning.

Een vriendin van mij belde me toen dat ik op de site van yeswecancamp moest kijken. Na het lezen van de info op de site, dacht ik: "ok, ik zie nog een lichtpuntje. Ik wil haar nog de laatste kans geven." Zij had natuurlijk geen zin om te gaan maar ik heb haar duidelijk gemaakt dat het was: gaan naar de kamp of "Oprotten" (sorry voor het gekozen woord maar zo voelde ik me wel). Zij is dus noodgedwongen naar de Ardennen voor een kamp van 3 weken vertrokken. Zij moest haar gsm inleveren. Daar mogen ze natuurlijk niet blowen en geen alcohol drinken. Ook geen cola of red bull. Ze hebben daar een strak schema met groepstherapie en fysieke activiteiten.

Ik ben benieuwd hoe zij terugkomt. Ik verwacht niet dat zij totaal veranderd is maar als een besef van "wat ben ik nou aan het doen met mijn leven?" komt, vind ik al een goed begin.

Reactie voor op de website?

9.44. Puberdochter

Reactie op Uit ervaring..

Hoi Karin en Marjan,

wat herken ik veel uit jullie verhalen. Ik heb zelf een puberdochter van 13 waar ik heel vaak oneenigheid mee heb. Zij is de oudste van 4 meiden (hou m'n hart vast om de andere 3). Ze was al vaak moeilijk maar sinds een jaar heeft ze een nieuwe vriendin, ik heb niet het idee dat ze opgestookt word maar ze is wel zo met haar bezig dat de rest haar niet echt meer intereseert. Om een voorbeeld te geven: school. Ze is maar net over gegaan maar heeft dit nieuwe schooljaar maar 1 kans anders word ze eraf gestuurd. Nou en dan welke school moet zo'n verschrikkelijk brutaal kind. Ben daar zo bang voor want wat komt er dan van terecht.

Ik probeer er alles aan te doen dat dat niet gebeurt. Maar denk je dat het ene een beetje beter gaat is er wel weer iets anders. Zo heb ik van de week een paar flugel flesjes gevonden en ze doet net of het de normaalste zaak van de wereld is dat je met je 13 jaar drinkt. Af en toe weet ik het niet meer. En wat ze ook zo leuk kan zeggen, ik doe het bij jou nooit goed en je gelooft me nooit. En zo kan ik nog een hele tijd doorgaan, maar dan zit ik hier morgen nog.

Maar wel een hele goeie tip om het lekker van je af te schrijven.

sucses alle ouders met pubers

groetjes Esmeralda

Reactie voor op de website?

9.45. Nu al geen toekomst meer

Ik ben een alleenstaande moeder die ten einde raad is. Ik heb een puberzoon van 18jaar die vanaf zijn 16e met justitie in aanraking is gekomen en eigenlijk alleen maar weer in aanraking komt. Kreeg een jaar geleden een vriendin, werd iets rustiger, maar is gestopt met school En door verveling, denk ik, haalt hij weer van alles uit. Zijn toekomst verzieken en een strafblad van hier tot tokio.

En nu komt het. Ze hebben mij gisternacht wakker gemaakt om te vertellen dat mijn zoon zijn vriendin 3mnd zwanger is. Zij zit nog wel op school maar werkt verder niet erbij en woont nog bij haar moeder, die het overigens niet erg vindt en de zorg van haar klein kind wel op haar wil neme. Ik ben er zo helemaal klaar mee, ik bedoel als je een puberzoon hebt kan ik mij voorstellen, net als reactie 16 'en opeens wordt het kind een mens', maar dat kan ik bij mij niet voorstellen.

En nog even en ik gooi hem op straat, want hij wil niet werken en verwacht van mij dat ik met een positieve oplossing kom, anders hoef ik niks te zeggen.

Reactie voor op de website?

9.46. Pubers

Ach mensen, wat zal ik zeggen....

Ik weet dat ik nu een moeilijk punt aansnij maar het is een punt dat iedereen allang weet. Alle problemen komen door de huiselijke sfeer. Als alles maar mag, de zogenoemde vrije opvoeding die ik heb gekregen en die iedereen in mijn omgeving krijgt, zelf weten wat je doet en waar je bent op welk tijdstip dan ook... jeej ik ben zo'n sloerie geweest en heb er zoveel spijt van. Waar waren ze toen ik ze nodig had? Precies, op hun werk om de buitenwereld te laten zien wat voor een mooi huis we wel niet hadden. Nog mooier en beter dan de buurman zijn die volwassenen van nu en moet dat ons voorbeeld als kind zijn?

Ik wil een papa en een mama die elke dag thuis is (dan maar wat minder geld nou en... ik heb duizendmaal liever een mama die elke dag thuis is dan veel geld!) en die met me praat en met me meedenkt over alle dingen die op me afkomen, het zijn er namelijk veels te veel! En 's avonds, nee schat ik ben zo moe... kijk maar wat je wil hier heb je een beetje geld.

Mensen kunnen tegenwoordig maar beter geen kinderen meer maken, ze zorgen er toch niet voor en dan janken als het mis gaat.... Nou sorry hoor je krijgt wat je geeft en nou ben ik dus een ontspoorde puber omdat mijn papa en mama niet genoeg helpen met opvoeden. Bijna elke ouder is hier schuldig aan, kijk maar om je heen... overal onstpoorde puber, eigen schuld dikke bult!!

Bianca

Reactie voor op de website?

9.47. Puberdochter

Reactie op Puberdochter

Beste liefhebbende moeder,

eigenlijk doet het mij deugd dat ik niet alleen ben, hoewel ik dit niemand toewens. Mijn dochter van 16 heeft een relatie met een meisje van 26, en nu denkt ze dat ze zelf ook 26 is. Voor haar gelden geen regels meer, ik ben een slechte mama enz. Zelfs haar vrienden en vriendinnen van op school die er helemaal geen aanstoot aan nemen dat ze met een meisje samen is laten haar links liggen omdat ze zo veranderd is.

Ik vind dit heel spijtig en hoop dat ze haar toekomst niet vergooit, want zal ze nog wel zin hebben om verder te studeren als ze 18 is? Ik probeer zo weinig mogelijk te piekeren en ik negeer haar. Als zij iets vraagt zal ik antwoorden en ik blijf voor haar zorgen, maar gevoelsmatig sluit ik mij af, want ik ga hier aan kapot.

Ik heb nog wel het geluk dat ik een schat van een zoon van 15 jaar heb.

veel sterkte

Reactie voor op de website?

9.48. Vroege puberteit?

Reactie op Opeens lijkt hij op een mens, wat leuk!

Beste moeders

Mijn dochter van net 10 is plotsklaps in de puberteit gekomen (ze krijgt schaamhaar en al borstjes)! Is dit niet erg jong? Ik vind haar nog zo kinderlijk? Zelf ben ik er ook wel van geschrokken, ik was er niet op ingesteld zo jong (jaar of twaalf dacht ik), en ik heb er best moeite mee, dat mijn kleine meisje opeens zo snel groot wordt. Zijn er moeders die ook dochters hebben die zo jong al dit hadden, en er ook zo' n moeite mee hebben/hadden?

Reactie voor op de website?

9.49. Het kind van 10 jaar 6 uur achter internet?

Reactie op Puberdochter

Sorry ik ben geen moeder, maar wel een dochter van 22 die zelf op haar 17e uit het huis is gegaan en op zichzelf is gaan wonen, als je kinderen op zichzelf gaan wonen schrik dan niet. Ze komen zichzelf zo tegen, qua geld, werk, levenstijl, vaste lasten enz. Maar als ik een bericht lees zoals dit denk ik echt van jeetje je kind 10 jaar en die mag 6 uur per dag achter internet? Sorry toen ik nog thuis woonde mocht ik dat per week. Sorry maar als je wilt dat je kind een achterstand krijgt moet je dat doen.

Reactie voor op de website?

9.50. De deur wijzen?

Reactie op Help mijn 2 broertjes maken mij en me moeder gek gek

Hoi, als de situatie thuis niet meer te hanteren is en jeugdzorg wil de kids niet uit huis plaatsen, moet je ze misschien zelf het huis uit zetten. Met de jongens naar jeugdzorg of de politie rijden en zeggen dat je het niet meer trekt en dat iemand anders (tijdelijk)de zorg van de kids op zich moet nemen.

Je moet boven jezelf uitstijgen om te kunnen zeggen dat het niet meer gaat met de opvoeding. Doormodderen leidt uiteindelijk tot uitstel van het onvermijdelijke.

Het vraag enorm veeel ouderliefde om de opvoeding van je kinderen uit handen te geven en zo je kids de kans te geven om hun leven een andere wending te geven.

Sterkte en grtz, linda

Reactie voor op de website?

9.51. Add en puber

Heel herkenbaar! Ook ik heb een puberzoon van bijna 16 jaar... Sinds 2,5 jaar ben ik opnieuw getrouwd en samen hebben we 7 kinderen. Mijn oudste zoon is momenteel niet meer te hanteren en heeft het op mij voorzien, ik kan geen goed doen en zit met m'n handen int haar. Hij heeft ook op het speciaal onderwijs gezeten en doet nu het vmbo praktijk waar hij het erg naar zijn zin heeft. Het zijn de dagelijkse dingen die het zo vermoeiend maken, niet op tijd komen, eten zomaar pakken de hele dag door, plassen zonder bril omhoog, stampen op de trap, iedereen wakker maken wanneer hij wakker is, luidruchtig, mij continu roepen zodat ik hem meteen moet helpen wanneer hij iets wil, ik word er stapelgek van. Hij weigert om te luisteren en doet wat hij wil..

Het is zo moeilijk want het is m'n zoon en ik hou zoveel van hem, maar het beheerst het hele gezin... Ik kan niet weggaan of hij treiterd z'n zusje, eet alles op. Ook de bekende uitspraken...er gaat iets stuk dan haal je toch een nieuwe, je bent te laat wat maakt dat nou uit, geef me even geld want ik moet dit of dat en jij krijgt toch geld genoeg voor mij. Ik weet dat hij het niet zo meent maar het is zo slopend.....

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

En opeens lijkt het kind op een mens

  1. Puber
  2. Puber als zus! (verschrikkelijk!)
  3. Ik begrijp u, ook ik begin wanhopig te worden!
  4. Medicijnen?
  5. Opeens lijkt hij op een mens, wat leuk!
  6. Puberzoon en adhd
  7. Vraag
  8. Opvoeden of begeleiden
  9. Reactie op het stukje: Puber als zus
  10. De boze stiefmoeder!
  11. Puberdochter
  12. Uit ervaring..
  13. Puberdochter
  14. Herkenning, maar ook erkenning
  15. Puberdochter
  16. Reactie op: en opeens wordt het kind een mens
  17. Bedankt
  18. Puberdochter
  19. HELP HELP HELP
  20. Help mijn 2 broertjes maken mij en me moeder gek gek
  21. Soms denk ik wel eens: God moet ons echt haten
  22. Reaktie op 4.20
  23. Puberzoon van 19
  24. Zelf puber
  25. Problemen met puberdochter
  26. moeder
  27. Help ik heb 2 broertjes
  28. re: stiefmoeder
  29. 7.10 boze stiefmoeder
  30. Liever dood dan geen internet
  31. re liever dood dan geen internet
  32. Internet aan banden
  33. Tip
  34. Reactie op: en opeens lijkt hij op een mens
  35. Probeer jeugdzorg
  36. En opeens lijkt hij een mens
  37. Opvoedkamp - reactie
  38. 9.15
  39. Steun aan lezen
  40. HELP 2 maanden zomervakantie
  41. Herkenning
  42. Puberdochter
  43. Een unieke kans: opvoedkamp....
  44. Puberdochter
  45. Nu al geen toekomst meer
  46. Pubers
  47. Puberdochter
  48. Vroege puberteit?
  49. Het kind van 10 jaar 6 uur achter internet?
  50. De deur wijzen?
  51. Add en puber

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.