3. Dochter met verschijnselen anorexia

Hoi allemaal

mijn dochter van 14 jaar (met PDD-NOS) heeft de verschijnselen van anorexia nervosa. Ze is 1.65 en weegt 57 kilo, maar ze vindt zich veel te zwaar. Ze stond met gemak 3 x per dag op de weegschaal, die hebben wij nu weggehaald. Maar nu staat ze zo vaak voor de spiegel.

Als ze wat heeft gegeten gaat ze 's avonds meteen fietsen om het eraf te krijgen, Nu hebben we er ook nog een ander probleem erbij. Omdat ze woedeaanvallen heeft krijgt ze hiervoor medicijnen. Respidal, maar daar kan je dikker van worden. Dus ze is helemaal van slag.

Wie heeft hier nog meer ervaringen mee?

3.1. Anorexia

Ik heb hier zelf als ouder, maar wel vanuit mijn werk ervaringen mee. Zoek direct hulp voor het te laat is. Gezien haar PDD-NOS is het voor jullie als ouders dubbel zo moeilijk haar hierin te begeleiden.Ik neem aan dat je haar behandeledelnd arts al benaderd hebt hierover. Kinderen zonder PPD-NOS die verschijnselen hebben van anorexia zijn al moeilijk hier in te begeleiden laatstaan jullie dochter.

Heel veel sterke met dit probleem. Ik hoop dat jullie er op tijd bij zijn om dit zo vroeg mogelijk de kop intedrukken .En dat jullie hierdoor heel wat ellende bespaart mag blijven. ZOEK HULP! Vraag niet aleen om ervaringen maar zoek hulp van mensen die daar verstand van hebben . Dit is zeer belangrijk en ga hier NIET zelf mee aan de slag want uiteindelijk zal jullie dochter het zonder profesionelehulp het waarschijnlijk niet redden. Anorexia is een ZIEKTE en GEEN aanstellerij!.

Jessica

3.2. Anorexia

Hallo, toen ik uw vraag las, moest ik wel reageren. Ik ben zelf 17 jaar en ben zelf al een tijd in behandeling voor anorexia, en mijn tip is ook echt om hulp te vragen! En uw dochter erop te wijzen dat dit de verkeerde kant op gaat. En hoe eerder u hulp zoekt hoe makkelijker u dochter er vanaf komt.

Want alleen kan zij het nu niet meer oplossen, want dingen verbieden of eten aan haar opdringen werkt niet, want je wint het nooit van iemand (op het etensgebied) met anorexia.

Joyce

3.3. anorexia

We zijn vandaag met onze net 13 jarige zoon bij de kinderarts geweest, hij is 10 kilo in 4 maand afgevallen. De laatste weken telkens een kilo per week. Er zijn nu duidelijke afspaken gemaakt, mag het nog 2 weken zelf proberen om in elk geval op gewicht te blijven. Anders wordt het een opname op de kinderafdeling. Hier lees ik wisselend over opname zou weinig oplossen zou zo graag ervaringen willen horen . Hij is erg jong is dit een pre of maakt dit het oplossen van het eetprobleem alleen maar moeilijker Mieke

3.4. Re Anorexia

Ik neem aan dat de diagnose anorexia is gesteld door de kinderarts. Ik hoop dat hij op gewicht kan blijven. Als ouder moet je het niet zien als een valen als het niet lukt komende weken. Anorexia is een ziekte en moet behandeld worden.
Als het ziekenhuis gespecialiseerd is in eetproblemen zit je goed. Informeer je daar goed over of dit zo is. Ga anders naar een instelling waar ze dit wel hebben. Het is niet genoeg om hem alleen maar lichamelijk weer op de rails te krijgen er komt wel wat meer bij kijken. Volgens mij maakt het niet uit hoe jong iemand is maar het gaat voornamelijk om de behandeling die je zoon krijgt om hem weer aan het eten te krijgen en zijn gedrag omtrent het eten te veranderen.

Hou er wel rekening mee dat het wel eens lang kan duren voordat je zoon weer de oude zal zijn. Heb geduld. Ik wens jullie veel sterkte toe komende tijd.

Jessica

3.5. Bedankt Jessica

Hallo Jessica,

Dank voor je tips. Onze zoon is inmiddels bijna 3 maand opgenomen in de Ruyterstee in Smilde en mag 5 december met ontslag. Is natuurlijk nog niet beter maar maakt flinke vorderingen, en heeft nu gelukkig ziekteinzicht en wil zelf weer graag beter worden. We zijn er fantastisch geholpen en hebben weer grip en goede hoop op herstel zal best nog een poos duren voor hij weer beter is, maar we houden de moed er in.

Mieke

3.6. Voor Mieke

Wat ben ik blij voor jullie dat je zoon de goede hulp heeft gekregen. En goed dat hij ziekte inzicht heeft en snapt waar het om draaid bij hem. Knap van hem dat hij dit ondanks zijn jonge leeftijd al inziet.Er is nog een lange weg te gaan maar met de goede begeleiding voor hem en jullie zal het vast wel lukken. Altijd je vertrouwen blijven houden in je zoon en laat dit vooral blijken en dat je trots op hem bent, nu hij zover is gekomen. Ook al zal hij misschien eens een terugval krijgen (waar je nu nog niet aan moet denken) blijf vertrouwen op je zoon dat het hem zal lukken weer beter te worden. En heerlijk dat hij weer lekker naar huis kan. Ik wens jullie veel sterkte de komende tijd.

Jessica

3.7. Zoon met anorexia

Mijn zoon werd door allerlei omstandigheden, voornamelijk een verhuizing ziek. Hij was toen net 11. Hij heeft ook op het punt gestaan om opgenomen te worden, maar ging net op tijd weer een klein beetje eten om aan te komen. Wat erg belangrijk was, wat het op één lijn komen van mij en mijn man. Hij was strenger en consequent (eerst eten, dan voelt hij zich vanzelf beter), ik toegeeflijker (omdat ik hem eerst gelukkig wilde zien, dan zou hij wel weer gaan eten).

Uiteindelijk lag de waarheid in het midden. Ik ben naar bijeenkomsten voor ouders van kinderen met anorexia geweest wat ook verhelderend werkte. Nu is hij er grotendeels weer bovenop (na ruim een half jaar ging het steeds beter), al blijven sommige dingetjes wat raar.

Sterkte, want het is zwaar, maar er is hoop!

Silvia

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.