Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

40. Suggesties gevraagd

Graag wil ik het volgende probleem aan jullie voorleggen, misschien dat iemand de oplossing weet. Mijn dochter zit in de brugklas, heeft het naar haar zin, maar wiskunde is het probleem. De docent is een vrij starre man, is meer met zijn vak dan met de overdracht van zijn vak bezig, en zeker niet met de groep aan wie hij het overdraagt.

Bij de proefwerken heeft nog geen 40% een voldoende, er heerst grote onvrede, zowel onder de leerlingen als onder de ouders. In een gesprek met de mentor kwam naar voren dat dit probleem al jaren speelt. Een gesprek met die docent wordt heel snel een eenrichtingsgesprek.

Inderdaad toen we contact met hem opnamen nam hij heel snel het woord, en we kwamen er bijna niet tussen. Mijn dochter is er nu al van overtuigd dat wiskunde haar vak niet is, en dat vind ik erg jammer. Wij willen haar zeker niet van school laten wisselen omdat ze het daar verder erg naar haar zin heeft.

Onze oplossing is nu: zoveel mogelijk zelf met haar wiskunde doornemen. Maar eigenlijk wil ik die man duidelijk maken dat 'n brugklas inwijden in een vak als wiskunde ook heel anders kan, maar hoe maak je hem dat duidelijk??

Reactie voor op de website?

40.1. Schoolleiding aanspreken

In principe hoef je een dergelijk probleem niet met de leraar op te lossen en waarschijnlijk zal je dat ook niet lukken. Tenzij er hele bizarre dingen aan de hand zijn, horen de resultaten van een proefwerk een zogenaamde normaal verdeling te vertonen; dat betekent het merendeel in de range tussen 5,5 en 7,5 en wat daaronder en wat daarboven (heb ik het mis als ik zeg dat dit algemeen didaktisch aanvaard is ??).

Regel het met de schoolleiding en steun anders je kind door na te gaan hoe je een slecht punt voor wiskunde kunt compenseren met andere goede punten. Wees je er wel van bewust dat de populariteit van je kind afneemt als je als ouder teveel van dit soort dingen doet. Ook leraren zijn mensen en de associatie tussen vervelende ouders en een vervelend kind is snel gemaakt (vervelend tussen aanhalingstekens dan). Ik hoop dat dit helpt.

Reactie voor op de website?

40.2. De macht van het systeem!!!

Het blijkt dus inderdaad zo te gaan, sommige leerkrachten gaan zelfs zo ver dat ze niet van te voren aangeven hoe zwaar een antwoord weegt, maar de berekening van het eindcijfer pas bepalen als het proefwerk nagekeken is. Je krijgt dan een 'normaal verdeling', de grootste groep zit tussen 5,5 en 7,5, en een enkeling valt daarboven of daaronder.

Worden op deze manier geen probleemjongeren gecreëerd? (Zie bericht hierover bovenaan deze pagina.) Op deze manier ligt al vast dat er enkele afvallers moeten zijn.

Kijk ik nu naar de eindexamenklas van mijn oudste zoon, dan blijkt dat er van de 30 die met hem begonnen nog maar 4 in de eindexamenklas zitten. De overigen zijn òf blijven zitten, òf hebben voortijdig de school verlaten. Waren dat niet allemaal leerlingen die enthousiast aan de eerste klas begonnen, met ouders die daar het volste vertrouwen in hadden?

Samen ga je naar de open dagen, samen kies je met zorg een passende middelbare school uit. En ineens blijk je deel te zijn van een systeem, wat al van te voren bepaalt dat er een aantal mensen moet afvallen. En dit juist in de meest kwetsbare leeftijd van de jongvolwassene.

Ik hoef me niet af te vragen waaraan het ligt dat er steeds meer probleemjongeren komen.

Reactie voor op de website?

40.3. Alles

Ik ben een meisje van 17 jaar. Ik heb het laatste halfjaar echt in een waas geleefd. Net als in een film ging alles aan mij voorbij. Ik kreeg paniekaanvallen en werd langzamerhand daardoor ontzettend depressief.

Ik loop bij een psychiater om erachter te komen hoe dat komt. Maar ik kan maar niet bedenken wat het is, en die man ook niet. Ik heb niets traumatisch meegemaakt, ik heb een echte goeie jeugd gehad, goed vrij, maar met regels om dat maar in het kort te zeggen. Ik heb een half jaar een schat van een vriend die mij steunt en mij begrijpt. Maar nu ik hier de discussie lees, denk ik dat het een soort puberteit is.

Ik zie nu de harde werkelijkheid van de wereld. Als klein kind heb je fantasie en dan denk je dat het jouw toch niet overkomt. Maar de laatste tijd moet ik zo zelfstandig zijn vooral van buiten mezelf (de maatschappij) dat ik er echt ziek van word. De maatschappij vraagt te veel van je, ze verwachten te veel van de jongeren, meer dan vroeger. Je moet maar zo zijn als ieder normaal mens.

Reactie voor op de website?

40.4. 13

Ik wil graag reageren op dat stukje over de wiskundeleraar. Ik ben zelf een puber en zit in de brugklas.Ook ik heb moeite met het vak wiskunde en ook ik heb mijn ouders om hulp gevraagd omdat onze wiskunde leraar het niet duidelijk uitlegt.

Wij hebben dit probleem verholpen door samen met de mentor een gesprek te maken met de leraar in kwestie. Het bleek dat de man zich helemaal niet bewust was van het feit dat een heleboel kinderen niet konden meekomen in de klas. Na dit gesprek is de situatie er op vooruitgegaan.

Reactie voor op de website?

40.5. Depressie

Ik wilde reageren op het meisje dat in een depressie zit. Ik ben 14 en heb jouw *fase* al gehad. Ik ben depressief geweest en ben daardoor gaan roken, drinken, blowen en nog wat meer. Na een tijdje was ik helemaal *op*, en had ik door dat het toch niet hielp. Ik ging mezelf pijn doen. Ik testte of *nep blijheid* minder hielp dan uitputting. Ik had geen zin meer in mijn leven, en liep rond met zelfmoordgedachtes. Ik bleef express wakker tot 4 uur 's ochtends, met niks doen, en moest de volgende dag op om 6 uur waardoor ik lichamelijk en geestelijk steeds minder waard werd. Ik had valium gevonden in het medicijnkastje (die waren van m'n vader maar m'n ouders zijn nu -voor de 100ste X- gescheiden). In school heb ik geen zin meer en omdat ik zo laat ga slapen, slaap ik heel de dag door en lig dan de hele dag in m'n bed. Het enige lichtpuntje in m'n leven is mijn vriend (die ik niet meer mag zien van m'n moeder, want ik heb huisarrest gekregen omdat ik had gespijbeld), muziek en de dood... Op het moment is alleen muziek nog van belang, want de andere zijn onbereikbaar. Ik maak ook express ruzie met m'n beste vriendinnen, zodat ik mezelf nog meer kan haten (vervolg komt later).

Reactie voor op de website?

40.6. Depressie (2)

Nadat ik het eerste stukje (hierboven) had geschreven, heb ik een *brief* aan m'n moeder geschreven en *alles* verteld. Over haar en m'n vrienden die me goed geholpen hebben. Chatvrienden die me echt begrijpen, m'n vriend, huisarrest, zelfmoord, en alles wat ik nog meer voelde enzo.

Vandaag ben ik om 11 uur opgestaan (het is een zondag dus dat valt mee ;) en ik ga morgen weer naar school. Een verplicht gesprek met m'n mentrix. Ik zit zelf wel te werken aan m'n toekomst. Ik zit op een extreem hoge opleiding (Engels vwo) en dat heb ik helemaal niet nodig voor wat ik wil worden (eigen zaak --> vooral kleding en andere goth-spullen). Maar ik ben wel bezig met een opleiding, dus dat is iets positiefs, denk ik...

M'n vriend heeft 't nu al over samenwonen en dat wil ik wel heel graag (maar dan pas over een jaar of 2, als ik dan nog leef). Ben alleen nog een beetje te jong en moet eerst wat geld verdienen en wat studeren enzo. Over mijn vriendinnen, ik heb het met 3 van de 4 beste weer goed gemaakt. Met de vierde probeer ik het weer goed te maken, want ze zijn toch belangrijk voor me.

Ik probeer nu wat positiever te worden. Heb veel nagedacht gisteren en vandaag. Toen ik het stukje overlas klopte het wel maar het lijkt veel dramatischer op deze manier dan als je het meemaakt. Maar is dat wel zo. Ik weet het niet en wil het niet weten. Ik leef gewoon door (voorlopig), en zie wel wat de toekomst me brengt. Depressief ben ik nog wel, maar er begint nu iets nieuws voor mij en ik hoop dat het positief is.

Degene die dat willen, kunnen mij . Bedankt :)

Reactie voor op de website?

40.7. School? Veel te groot.

Ze zeggen wel eens dat er ouders zijn, die geen ouder hadden moeten worden. Zo is het nu ook met leraren. Maar ouders verwachten te veel van zichzelf. De kinderen worden met de 6 weken al naar een dagverblijf gebracht. Als ze 12 zijn moeten ze volwassen zijn. Want dan mag je je kind niet meer brengen.

Het kind leert volwassen te zijn, is daar nog niet aan toe. Zo raakt het kind al zijn normen en waarden kwijt. Ik zeg niet dat het aan de ouders ligt. De mensen worden gek gemaakt, pc, tv, video enz. Hoe meer de mensen kopen, hoe minder de zorg van kinderen.

Zeg nu eerlijk vroeger waren de kinderen en mensen toch veel gelukkiger, dat ze zich niet druk hoefden te maken over het gras bij de buren.

Reactie voor op de website?

40.8. Afvaller

Mijn dochter is ook een afvaller. Eerst is haar een theoretische-leerweg-advies beloofd, maar er is wel twijfelachtig bij gezet. Dus werd ze nergens toegelaten. En ze wil zo graag lerares worden en daarom naar de PABO.

Nu moet ik zeggen dat ze een vroege leerling is maar, ook weer op advies van de basisschool, groep 2 niet nog een keer mocht doen, iets wat wij graag wilden. Nee, ze kon wel naar groep 3. Dit is dus het resultaat!

Het is zo sneu voor haar, al die teleurstellingen. Gelukkig gaat ze nu naar een beroepsgerichte school waar haar oudste zus ook op heeft gezetten [ook een vroege leerling]. Die doet nu pas op 20 jarige leeftijd een opleiding die ze eigenlijk na het basisonderwijs wilde volgen. Ze had gelukkig een doel.

De jongste heeft gelukkig wel groep 2 tweemaal gedaan, die kan nu wel meekomen. Maar daar begint de leerkracht al te zeuren dat hij [ik heb namelijk 5 kinderen] een groep kan overslaan. Denk het niet, weer dat gezeur en straks een te laag advies krijgen in groep 7,8.

Reactie voor op de website?

40.9. Wiskundeprobleem

Ook onze jongste zoon (13 jr.) heeft moeilijkheden met wiskunde. Hij heeft volgens ons een vorm van discalculatie, dit probleem wordt overigens nog niet zo erkend als dyslexie.

Onze oudste zoon heeft ook problemen gehad met zijn wiskunde en heeft daardoor een jaar gedoubleerd met een overigens prachtige lijst met allemaal 8 en 9 en een 3 voor wiskunde en een 4 voor natuurkunde (wat ook allemaal rekenwerk is). Beide jongens hebben nu bijles via een goede vriend van ons. Ze begrijpen de uitleg beter en gaan rustiger een proefwerk tegemoet.

Ook wij stuiten op problemen met m.n. wiskundeleerkrachten die vonden dat wij als leek beslist geen inzicht hadden in hun kunde. Op ons verzoek om de wiskundeproefwerken die ze gemaakt hadden dan mee naar huis te geven werd negatief geantwoord. Later hoorden wij dat zo'n wiskundeproefwerk minimaal 7 jaar wordt bewaard. Het is natuurlijk te veel werk voor de dames/heren wiskundedocenten om een nieuw proefwerk in elkaar te zetten.

Het probleem wiskunde is groter dan men denkt: 83% van de schoolkinderen kampt met problemen met wiskunde en economie. Helaas is er tot nu geen oplossing. Wij hebben het geluk dat een vriend de kinderen kan en wil helpen.

Mijn advies blijf niet doormodderen als het via de schoolleiding niet lukt, maar ga op zoek naar iemand die je kind goed kan begeleiden, doe dit desnoods via een advertentie in de krant.

Reactie voor op de website?

40.10. Proefwerk inzien: wet openbaarheid van bestuur?

Toch gek dat een leerkracht kan weigeren proefwerken mee te geven. Zo krijg je toch geen inzicht in je zwakke punten? En was er niet de wet openbaarheid van bestuur? Zou je niet gewoon het dossier van je kind kunnen opvragen?

Reactie voor op de website?

40.11. Dyscalculie

Wij hebben een dochter van 13 met heel veel problemen met wiskunde. In het brugjaar HAVO trof zij een leraar die geen kaas had gegeten van het inwijden van brugklasleerlingen in het vak wiskunde en die ook niets wilde met de dyscalculie. Op onze vragen hoe e.e.a. op te lossen of te verbeteren meldde hij dat dat met de mentor moest worden opgenomen.

Ploeteren dus met wiskunde bijles thuis. Het jaar daarvoor zijn wij al met haar naar een orthopedagoog geweest waar wij samen hebben gewerkt aan de 'officieel vastgelegde' dyscalculie. De school erkende het probleem met de leraar, zag in dat deze man niet de geschikte leraar was voor een brugklas, maar heeft toch gewacht tot het tweede brugjaar met vervanging. Nu heeft zij een nieuwe, vrouwelijke, enthousiaste wiskunde leraar. Ons eerste gesprek met haar? Er was haar niets bekend van de officiele dyscalculie verklaring in het dossier van onze dochter.

Nu zij dat weet, worden er speciale maatregelen getroffen en hopelijk gaat het daarmee beter. Jammer dat haar enthousiasme in het eerste brugjaar zo afgebroken is door een leraar die geen kaas heeft gegeten van 'brugpiepers'...

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Suggesties gevraagd

  1. Schoolleiding aanspreken
  2. De macht van het systeem!!!
  3. Alles
  4. 13
  5. Depressie
  6. Depressie (2)
  7. School? Veel te groot.
  8. Afvaller
  9. Wiskundeprobleem
  10. Proefwerk inzien: wet openbaarheid van bestuur?
  11. Dyscalculie
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.