Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

5. Gezocht..

Hallo Allemaal,

Ik weet niet hoe goed ik moet beginnen, maar ik begin wel gewoon met puur te schrijven wat ik denk en voel en dan kijk ik wel wat eruit komt. Nou, ik ben een tiener van 14 jaar en ik wil graag in een pleegezin omdat: ik het thuis helemaal niet meer leuk vind. Het gaat echt niet goed bij mij thuis. Ik heb altijd ruzie met mijn moeder, en sinds de scheiding van mijn ouders (2 april 2006 besloten) kan ik wel wat liefde gebruiken van mensen die het begrijpen.

Maar bijna iedereen in de omgeving waarmee ik praat snapt het. Maar mijn moeder niet. En ik heb de liefde nu wel heel erg nodig, want ik ga hier kapot aan, merk ik. En nu zal je vast denken: ga gewoon met je moeder praten. En als dat niet gaat, ga dan bij een psycholoog lopen. Nou ik heb al bij heel veel psychologen gelopen, maar het helpt helemaal niks.

Ik ben eigenlijk best wel iemand die "vrij" wil zijn. Ik ga me namelijk helemaal machteloos en ongelukkig voelen als mensen de baas over mij gaan spelen en voor mij gaan bepalen wat ik moet gaan doen. Dat is nu heel erg zo, en ik word daar helemaal gek van. Het lijkt nu net ofdat ik in een streng gesticht woon. Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik vrijheid heb (vb.voor half 9 gedoucht zijn, voor het eten huiswerk af, na het eten leren, na half 9 geen muziek meer, niet meer te hard de trap oplopen en dat soort dingen).

Als je dit leest zou je waarschijnlijk denken dat dat gewoon normaal is. Nou met mij gaat het allesbehalve normaal. Ik ben een groot wrak doordat ik niet het gevoel heb dat er nog iemand van mij houdt. En of ik van mijn moeder houd? Nou eerlijk gezegd niet echt. Ik haat haaar eerder en denk elke keer als ze alles wat ik eigelijk nog heb (mijn cd van mijn lievelings band ) afpakt, wordt het al minder. En waarom doet ze dat dan? Omdat ik niet doe wat zij wil!

En mijn vader: die is zoveel veranderd sinds hij bij zijn nieuwe vriendin woont. Ik herken hem niet meer. Die man die ooit mijn vader was, is gewoon voorgoed verdwenen. Ik voel me bij hem ook niet meer op mijn gemak. Dus heb ik besloten om maar even afstand te nemen.

En nu heb ik gewoon een rotleven/tijd. Ik zit de hele dag op mijn kamer muziek te luisteren of achter de computer. Probeer zoweinig mogelijk met mijn moeder en broertjes en zus in contact te komen, anders krijgen we weer ruzie en dan ben ik mijn cd weer kwijt.

Als je dit leest of hebt gelezen en je weet mischien sites wilt u die dan naar mij sturen? Ik heb echt sites nodig waarin ik pleeggezinnen kan bekijken ofso of mailen die eventueel wel een tiener van 14 willen adopteren. Nou in ieder geval alvast bedankt voor je interesse in mijn stukje!

Groetjes jOsefienntj

5.1. mijn eigen e-mail

myn reactie op nr. 2. ik zou graag n woordtje willen wisselen met deze puber. jaren ben ik jongerenwerker geweest en als ik dit zo leest is zyn verhaal diep triest!Ik zou zelfs eventueel misschien later hem kunnen opvangen, dat zou dan moeten blyken, ik wens je heel veel sterkte en... geef demoet niet op ,ltr, Andre


5.2. Meid van 24 zelfde soort situatie: frustratiegevoelens

Misschien kan ik je wat raad geven over hoe ik in die tijd ermee om ben gegaan, en hoe ik het beter nog had kunnen doen , hopelijk kan ik je misschien weer een stapje verder helpen!! als je wilt kan je me mailen..

sucses alvast! groetjes

5.3. Begrijpen en moeilijk

Hallo, ik kom toevallig op deze site via google en werk met pubers en heb 4 kinderen waarvan de oudste jongens 17 en bijna 16 jr zijn. Ik vind het erg rot dat je je zo voelt maar je gaat niet zomaar in een pleeggezin denk ik. Heb je vrienden waar je veel terecht zou kunnen? school? familie? Dat je daar vaak een langere periode mag zijn/wonen? Ja zal ook zo maar niet gaan, ik weet het. Ik hoop dat je toch wat steun via anderen kan vinden en iedereen heeft liefde nodig om door te gaan he?

Gr een moeder

5.4. Dochter

Denk goed na wat je doet, ik kan begrijpen dat je het moeilijk hebt maar mijn dochter was 17 jaar toen ze samen ging wonen en in jouw geval in een pleeggezin. Geloof me, je wordt er niet vrolijker van, en je ouders ook niet. Ik heb het erg zwaar momenteel. Mijn dochter wil me niet meer zien. Dit omdat ze verliefd is op deze jongen. Probeer er eens over te praten ga samen met haar naar een arts en misschien is het niet zo slecht idee om bij je familie tijdelijk te gaan wonen. Maar geef jezelf en de andere een kans want je hebt elkaar hard nodig.

groetjes een verdrietige moeder die haar dochter mist

5.5. Gezocht

Lieve meid,

Je geeft zelf al aan dat je geen gezag boven je kan hebben, dit heten eigenlijk gewoon regels. Niet meer op de trap stampen ivm overlast voor de buren, is vrij normaal, op tijd douchen is ook vrij normaal, huiswerk maken ook.

Ik ga je nu een klein verhaaltje vertellen en ik hoop dat je er iets van oppikt het heet, mijn zoon heeft ODD.

Mijn zoon wou vanaf jongs af aan al vrij zijn, dit uitte zich van zijn kant in woede uitbarstingen, terug trekken en met het gevoel dat niemand van hem hield. Wat wij ook zeiden, de verschrikkelijke moeder en stiefvader, hij wist het beter en liep weg op zijn twaalfde, we hadden teveel regels en we waren te streng. Verder hielden we echt niet van hem. Hij is gegaan naar zijn vader, dat hij weg liep had hij een tas kleren bij zich en zwaaide vrolijk van af zijn fiets naar ons, op weg naar een betere toekomst dacht hij! Zijn vader heeft het twee weken met hem volgehouden en toen werd hij naar jeugdzorg gestuurd, nou daar wil je voor je verdriet niet terecht komen, geloof me.

Wij, de verschrikkijke moeder en stiefvader zijn blijven vechten, want zoon lief wou naar huis terug, nou dat werd onmogelijk gemaakt, de ene groep na de andere. Nu willen ze hem in een jeugdgevangenis zetten, nou daar gaat zijn vrijheid!

Mijn zoon, vind nu echt wel dat hij hier vrijer is dan elders dan wat hij tot nu toe heeft mee gemaakt. Mijn zoon is terug op het nest en waardoor? Praten, praten en nog eens praten, maar niet over praten. Hij is nu 16 jaar en als hij terug kijkt, wou hij dat hij nooit was weggelopen.

Mijn kind heeft ODD!

Ik ga door met vechten en ik weet zeker dat jou moeder dat ook zal doen, dat heet houden van. Als ze niet van je hield, kan je de hele nacht over straat lopen, heb je geen regels.

Ik heb ze wel, want ik hou van mijn kids!

5.6. Pleegzorg

Hoi Josefien,

Wat een herkenbaar verhaal! Ik had het zelf kunnen schrijven. Mijn moeder kon zich niet zo goed in mijn situatie inleven en ik moest maar naar haar luisteren en doen wat zij zei. Als ik iets niet deed dan "pakte" ze me met mijn lievelingsdingen terug. Wat ik miste was een luisterend oor, een stukje vrijheid en onvoorwaarlijke liefde. Uiteindelijke ben ik op mijn 17e het huis uitgezet en op kamers gaan wonen. Nu ben ik 35 en heb zelf een gezin en werk voor pleegzorg. Ik ben op zoek naar pleegouders. Je hebt heel veel verschillende vormen van pleegzorg, bv weekend-vakantie, langdurig, kortverblijf, crisis, enz.

Ik denk dat weekend-vakantie inderdaad voor jou en je moeder een optie zou kunnen zijn. Dat houdt in dat je eens in de 3 tot 6 weken een weekend bij pleegouders bent en een aantal dagen in de vakantie. Daardoor kunnen jij en je moeder weer opladen zodat je uit die negetieve spiraal komt. Pleegouders kunnen ook mensen uit je directe omgeving zijn, bv oom en tante of leraren van school, of ouders van vriendinnen. Kortom mensen uit je eigen netwerk. Als dit officieel gemeld wordt via jeugzorg dat krijgen deze mensen daar ook een vergoeding voor, ongeveer 16 euro per dag voor onkosten.

Mocht je er echt werk van willen maken, maak dan eens een afspraak met je huisarts en hij of zij kan je zeker verder helpen.

Heel veel succes!!


5.7. Ik ook

heee,
ik weet niet of jullie dit lezen? maar ik denk ook altijd dat ik ook wel naar een pleeggezin wil. ik ben net een maandje 15 jaar. en t is niet al te leuk op school en thuis ook niet en niet al m'n vrienden zijn te vertrouwen. mijn vader is een alcoholist en met mn moeder heb ik altijd ruzie en mn ouders ook met elkaar. als ik ruzie met mn moeder is scheld ze mij ook uit voor rotwijf of stomwijf en dan zegt ze dat ik dookdan vallen en dat ik mn vader mee kan nemen en soms doet ze mij ook zeer en ik word dan echt helemaal gek. en op school is t ook niet leuk ik hoop dat hier op word gereageerd:) en ik hoop stiekem dat ik ergens anders kan wonen en opnieuw kan beginnen maakt niet uit waar en overnieuw kan beginnen. liefs

jolien

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Gezocht..

  1. mijn eigen e-mail
  2. Meid van 24 zelfde soort situatie: frustratiegevoelens
  3. Begrijpen en moeilijk
  4. Dochter
  5. Gezocht
  6. Pleegzorg
  7. Ik ook
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.