6. Puberale zoon
Mijn zoon is net 17. Ik heb nooit geweten dat puberen zo erg kan zijn. Ik heb voordurend het idee dat ik tegen een dichte deur aan loop. Zelf zijn mijn vriend en ik ontzettend modern. Gaan naar leuke party's en genieten van het leven. Mijn zoon heeft het idee dat hij voor gek loopt met mij. Hij is eigenwijs, dwars en denkt dat hij wereldwijs is.Wat is nou het beste om met puberaal gedrag om te gaan? Moet ik hem zijn eigen gang laten gaan of moet ik hem afremmen als het niet door de beugel kan??
6.1. Puberzoon (en dochter)
Hoi allemaalOok wij zijn gezegend met kinderen, ik noem het zo, omdat ik hetzelf ook wel eens vergeet (de zegen) als het weer helemaal uit de hand loopt. We hebben een puberzoon van bijna 14, een puberdochter van net 12, een meis van 6 en een jochie van 2, van alle markten thuis zullen we maar zeggen. Heel veel van de te lezen verhalen voelen we mee tot diep in onze poriën. Mensen zoek op tijd hulp, en richt je op de adviezen van één hulpinstantie, anders word je gek, (ervaring) alle adviezen hoe goed bedoeld ook van mensen om je heen kunnen verschillend zijn, en je in de war brengen.
By the way wie weet nog wat leuke sintpresentjes voor een jongen van 14 die niks leuk vindt (kleine beurs)
Sterkte maar weer, en wees dankbaar dat je 's avonds weer in bed mag kruipen, en doe het op tijd.
Els
6.2. Lees eens een boek over pubergedrag
Beste mensen,Pubers zijn iid af en toe heel erg irri, om het zo maar even te noemen. Ik ben zelf ook een puber geweest en ik kan me maar al te goed herinneren dat ieder opmerking van mijn ouders me teveel was. Tsss, ging het in mijn hoofd. Nu studeer ik zelf pedagogiek, wat met opvoeden te maken heeft. Ik heb een artikel geschreven over praten met pubers. Dit is echt een essentieel punt om een goed contact te hebben met uw puber. Mijn artikel is gebaseerd op het boek: Wat nou... pubers? voor ouders die willen opvoeden en loslaten (Marga Akkerman). Nog wat meer boeken: Snap me dan! wat gaat er om in jonge tieners?
Lees deze eens door. Wanneer u uw manier van communiceren aanpast kan dit uw probleem wel eens 'verminderen' of 'oplossen'..
Groetjes en succes ermee.
studente pedagogiek
 Wat nou ... pubers? / druk 1 - |
 Snap me dan ! / druk 1 Ellen Rosenberg |
6.3. Puberale dochter
Ik heb 2 puberdochters. De ene wordt 15 jaar en de andere 13 jaar. De ene heeft op 12 jarige leeftijd menstruatie gehad maar het is al ongeveer anderhalf jaar geleden gestopt. Ik vraag me af waarom het niet terugkomt. Misschien dat ik met haar naar de dokter moet, en kijken of ze een pilletje moet slikken om het terug te krijgen. Of kijken of dat meerdere oorzaken heeft. De andere heeft het nog niet maar kan nog komen.6.4. Help, mijn dochter van 12 is aan het puberen
Wie kan mij helpen met het geven van advies hoe ik met mijn dochter van 12 om moet gaan? Zij is een mooi lange mein van 1,78 en 12 jaar oud. Alles wat ik zeg is fout en alles wat ik doe is fout. Haar zusje van 8 heeft geen leven bij haar, zij zit haar constant te zieken en kan nooit eens leuk doen tegen haar, terwijl zij juist zo lief kan zijn. Maar het wordt niet gewaardeerd door haar.Het zijn heel veel dingen bij elkaar, maar vandaag barstte echt weer de bom. Na lange tijd zeuren of ik haar haar wilde verven, zei ik zondag: mama zal maandag even verf halen en dan zal ik dat smiddags verven, wat wil je voor kleur? Zij heeft heel mooi lichtbruin haar, maar zij wilde kastanje. Nadat ik haar een paar keer had gewaarschuwd dat zij of heel donkerbruin of zwart kon worden, wilde zij het persee in haar haar. Toen zij daarna zag dat het dus echt donkerbruin tegen zwart aan was geworden, was ze boos en beledigd en echt zo onuitstaanbaar dat ze het bloed onder mijn nagels vandaan haalde en dat ik haar een grote bek heb gegeven en haar naar haar kamer heb gestuurd.
Waarna zij zo hard met haar deur aan het gooien was dat ik haar weer naar beneden heb geroepen en haar een tik heb gegeven en gevraagd of ik haar op straat moest zetten zodat zij een andere moeder kon gaan zoeken. Maar dat wilde ze toch niet, zei zij huilend. En toen heb ik haar weer boos naar boven gestuurd.
Maar dit voelt niet prettig aan om dit te doen. Er moet toch wel een andere oplossing zijn. Graag zo spoedig mogenlijk reactie, heb echt advies van andere nodig.
grtjes Gabriella
6.5. Reactie, help mijn kind is aan het puberen
Hoi Gabriella,Joh wat een herkenning, ook hier hebben we te maken met twee puberende dames (de oudste is vrij mild, alleen af en toe ontzettend dramatisch, nummer twee is een puber in al haar facetten) daarnaast hebben we zoon van 18 en een jongen van bijna 13 (nog heeeeeel mild) en een meisje van 9. En zoals gezegt onze middelste, een heerlijk socciaal kind maar hier in huis puberend ze er flink op los.
Onze ervaring is inmiddels dat ze het niet zo rot bedoelt. Ze maken zich los, in hun veilige omgeving durven ze hun en onze grenzen af te tasten. Dat doen ze niet om jou te pesten maar omdat ze even niet anders kunnen. Wat wij nu doen is vooral rustig blijven, bij uitbarsting rustig zeggen dat je hier geen zin in hebt en dat je wil luisteren waneer ze normaal je te woord kunnen staan.
Gevolg is doorgaands dat ze woest naar boven dendert (waarop er altijd wel iemand is die laconiek roept :"Dat kan harder!!!") deur dicht knalt of nog even verwensing naar beneden gilt. Waarop wij rustig zeggen, we luisteren als je normaal doet. Dan gaat de muziek hard aan, twee nummers later wordt ie al wat zachter gedraaid. Dan wachten we nog even en dan komt ze of zelf al naar beneden (rustig) of we roepen haar voor thee of wat drinken.Het ligt dan aan de oorzaak of we er nog op terug komen. We maken er een geintje over en gaan over tot de orde van de dag.
Ik ben ervan overtuigd dat ze zelf die ruzie ook niet willen, dat ze ergens zo onzeker als ik weet niet wat is. We wijzen haar nooit af, wel haar gedrag en dat weet ze.
sterkte! Annemijn
6.6. Reactie op 4.4 Help, aan het puberen
Hallo,Het egocentrische gedrag van pubers schijnt een biologische oorzaak te hebben, iets met een plotselinge snelle ontwikkeling van zenuwverbindingen in de voorste hersenen, of zoiets. Ik kan me er iets bij voorstellen. Ook psychologisch kan ik me er iets bij voorstellen. Je hebt ineens een volwassen lichaam en moet dat maar zien te vullen met een volwassen mens.
Je weet totaal niet wat voor persoon je bent, wat je wilt zijn, wat je kunt zijn en wat je niet wilt zijn. Alles hangt als los zand aan elkaar. Je moet het allemaal maar uitproberen.
En denk je eindelijk een stukje van de puzzel gevonden te hebben, wordt het weer weggehoond of weggelachen of weggeredeneerd door je (betweterige) ouders. Nogal frustrerend. Met dit in het achterhoofd laat ik ze (12, 13 en 15 jaar) alles zelf ontdekken, zelf de leiding nemen over hun eigen puzzel, zelfs als ik het beter weet. Ik steun en stimuleer ze zelfs, ook, als dat zo is, tegen beter weten in.
En als het misgaat en ze zijn teleurgesteld, dan pas staan ze (soms) open voor gesprek. Nooit eerder. En ik zeg nooit: zie je nou wel! Maar altijd: hè, wat jammer nou. Want, inderdaad, wat weet jij nou wat voor mensen ze zijn, ze weten het zelf nog niet eens. En soms zonder zo’n aanleiding een gesprek over de dingen des levens, zodat je weet waar ze staan en zodat je er heel subtiel en ongemerkt toch iets van jou levenswijsheid in kunt “stoppen”. Soms worden zo door hen mijn eigen vanzelfsprekendheden aan de kaak gesteld en moet ik ze herzien. Erg confronterend. Je moet er maar tegen kunnen!
Maar ik denk dat op deze manier het irritante gedrag wel tot een minimum beperkt wordt. Natuurlijk hebben ze hier ook wel eens een (te) grote mond en pesten ze elkaar en hebben ze geen zin hun kamer op te ruimen en kan ik goed boos worden. Maar inderdaad altijd boos over hun gedrag, nooit op de persoon en nooit lang. Zo snel mogelijk er na weer een positieve “volwassen” benadering.
En ik geef nooit straf. Want het zijn geen kleine kinderen meer waarvan het gedrag door eenvoudige strafmaatregelen gecorrigeerd kan worden. Dat zou erg neerbuigend en vernederend zijn. Ze moeten zelfbewust worden en bewust van hun eigen normen en waarden en van daaruit kunnen handelen. Ik stuur ze inderdaad wel eens naar hun kamer, niet als straf maar omdat het gedrag dan niet meer te harden is (of om op te ruimen: niet weg of geen logeerpartij voordat je kamer netjes is!)
De moeilijke stukken van de puzzel worden een stuk eenvoudiger op te lossen als je alle andere makkelijkere stukken er om heen eerst maakt. Het is prachtig om ze zo steeds meer hun eigen zelfbewuste personen te zien worden met hun eigen idealen en mogelijkheden. Dit klinkt wel erg positief allemaal en misschien heb ik wel makkelijke kinderen die nooit extreme grenzen opzoeken (drugs e.d.) maar misschien hebben ze daar geen behoefte aan omdat ze geen grenzen voelen knellen hier. En natuurlijk geef ik altijd het (goede) voorbeeld en toon ik ook mijn eigen onzekerheid. Er zijn al wel zaken die zij anders willen doen in hun leven en daar geef ik ze dan groot gelijk in of in ieder geval betoon ik respect voor die keuze… (en denk ondertussen wel eens: ja, ja, dat zullen we nog wel eens zien!)
Ik neem ze serieus, probeer altijd openingen voor gesprek te houden, houd afstand, geef het goede voorbeeld, geef soms heus wel eens ongevraagd mijn mening maar wat ze er mee doen is hun eigen zaak. Wat je nooit moet doen is laten blijken dat je jezelf opoffert voor ze en zoveel geeft en dat ze daar dankbaar voor zouden moeten zijn en zich daarom moeten gedragen. Je zadelt ze met schuldgevoelens op, met minder respect voor jou, want wie is nou zo dom om zichzelf ongevraagd op te offeren voor iemand anders: de puzzel wordt daardoor ingewikkelder en groter en ze gaan zich meer van je af zetten.
Natuurlijk offer ik mezelf wel eens op, geef ik ze vaak iets maar ik doe dat omdat ik het KAN en WIL. En er mag ook wel iets tegenover staan maar dat zijn dan praktische afspraken die vooraf gemaakt worden.
Sandra.
6.7. Slecht gedrag op school
Wat moet ik hiermee? Hallo, wij hebben een zoon van net 16 jaar. Thuis gaat het allemaal prima, natuurlijk af en toe wel iets, maar op school is hij een drama. Gaat zijn eigen gang, schrijft geen huiswerk op, ik wordt zeker iedere week gebeld of ga langs op school om te praten. Ze hebben ons zelfs gezegd dat er een zorggroep aan te pas moet komen. Zijn keus was om naar een sportklas te gaan, maar aangezien daar maar plaats was voor 24 leerlingen, had hij de keus op economie laten vallen. Helaas gaat dit niet goed, heeft vaak 4 uur achter elkaar boekhouden. Hij doet LWO en baalt daar ook van. Heeft iemand een tip voor mij?Margreet
6.8. Re: puberzoon
Ik vind het advies van 5.6 van Sandra echt heel goed, daar is alles mee gezegd. Zelf ben ik moeder van 2 kleine kindjes dus ik heb het niet op dit moment aan de hand maar zelf was ik vroeger een behoorlijke lastige puber voor mijn ouders.Gelukkig waren mijn ouders vrij in de opvoeding en probeerde ze hoe moeilijk het ook was naast mij te staan dan tegenover mij. Tenslotte win je de strijd toch niet met een puber! Praten én het alle belangrijkste luisteren! Nu ben ik zelf 39 jaar en heb een zeer sterkte band met mijn ouders en kijk terug op een hele fijne jeugd die ik nu aan mijn kinderen wil geven!
6.9. Puberen deden we dat zelf ook niet?
Sandra wat kun jij dit goed onder woorden brengen. Dachten maar meer ouders er zo over. Dan zouden vele pubers zich een stuk beter begrepen voelen. Vooral dat niet begrepen voelen steekt menig puber, dit is ook wel uit de reacties van de vele pubers op deze site te lezen. Ik zou zo zeggen tegen alle pubers die deze site bezoeken: laat zien wat jullie nu echt bezig houdt, daar kan menig ouder wat van leren.Want laten we nu wel wezen beste ouders toen wij pubers waren was de tijd toch ook heel anders dan nu en daar moeten wij als ouder natuurlijk wel rekening mee houden en niet steeds naar ons zelf kijken toen wij puber waren, dit kan echt niet!. Jullie kinderen zullen vaak tegen jullie zeggen ja vroeger is niet nu!. En ze hebben daar gewoon gelijk in toch?.
Jessica
6.10. els
Wat dacht je van een kleine start? Ik kijk een beetje wat ik ga halen voor mijn zoon, die is ook 14 en eigenwijs. En wat ik wel leuk vind voor ze, in het boek van intertoys of een andere speelgoed boek, staat dat je zelf een ketting maken kan, een legerketting met zo'n plaatje. Die kan je zelf graferen, je krijgt het apparaatje erbij, het kost 6 euro. Je kan er zelf iets op zetten wat je zoon leuk vindt. Die van mij houdt van hardcore. Misschien heb je er iets aan.Agnes
6.11. Pubers van 16 en 14
Ik heb een zoon van 16 die constant over mijn grenzen heen gaat, door schelden ruzie zoeken, onrespectvol gedrag, op je schuldgevoelens werken en vaak intimiderend. Inmiddels heeft hij ook een vriendin van 15 en dit loopt normaal redelijk, alleen ze willen iedere keer het onderste uit de kan. Hoe kan ik toch me niet iedere keer bedonderd voelen en toch geen huis vol herrie hebben? We zijn ook bij GGZE en waarschijnlijk krijgt hij een anti-agressie cursus. Maar als hij boos wordt zijn we allemaal uit ons doen en ik wil hem eigenlijk niet kwijt.Karin
6.12. Ik weet het niet meer
Ik weet niet meer hoe. Moet je dan alles toelaten? 15 en denkt dat hij 25 is. En dat alles door een meisje, stapel verliefd, blind. Dat is de reden. Sex zoals een grote. Ik weet mij geen raad meer, ik haat dat meisje!6.13. Zeer sexuele dochter hoe ga je hier mee om?
Na al een hele tijd vermoeden is nu de "bom" gevallen. Naar een incident bij een vriendinnetje thuis is uiteindelijk het verhaal eruit gekomen. Dochter is 15 jaar. Is zeer slim, wat het voor mij daarom moeilijk maakt om begrip te tonen.Wat is er gebeurd. Ze vroeg om te slapen bij een vriendin wat ik goedkeurde. Ik vertrouwde haar natuurlijk. Want we zijn altijd eerlijk met elkaar, we vertellen elkaar zoveel mogelijk, zijn open en ze kunnen altijd alles aan elkaar vragen. Nu blijkt achteraf dat er iets is gestolen. Na aangifte gedaan te hebben en met de ouders van vriendinnetje gepraat te hebben, blijkt dat er die avond geen ouder aanwezig was. Dat heeft ze bewust niet gezegd. Nu blijkt dat ze bezoek hebben gehad van 4 jongens. Ze zei dat er niets was gebeurd. Weer vertrouwde ik haar. Ik bedoel waarom niet?
Alleen het voelde niet goed. Ik voelde en wist dat er meer was. Ik heb dr msn nagekeken (wat ze weet want ze moet dat opslaan van mij) en nu blijkt dat jongens blijven slapen. Ze heeft daar sex mee gehad, een trio zelfs. We hebben haar erbij gehaald en dit besproken. Wat de gevolgen zijn dat ik verschillende keren heb gevraagd of ze maagd was, en dat ze dat beaamde en dat nu zo ontzettend aan het liegen is tegen ons en vooral tegen mij. Heb altijd gezegd dat liegen het erger maakt en dat we de waarheid willen horen. Ze weet hoe we erover denken.
Mijn vertouwen is zo beschaamd ik vertrouw dr voor geen meter. Ik heb dit ook gezegd. Ik heb hier zoveel moeite mee, jongens die ze niet kent en dan al sex. Ik heb echt verschillende keren gesprekken met haar gehad hoe een relatie werkt en dat je niet meteen in bed duikt als je net iemand een week kent. Wat de gevolgen zijn van soa's. Ik ben hier zo teleurgesteld in. En ik kan dit moeilijk vergeten. Ik weet vanmezelf dat ik hier lang mee ga lopen en dat ik nu heel anders tegen haar kijk. Mijn eigen dochter is mijn dochter niet meer. Tenminste zo voelt dat voor mij.
Ze heeft nu spijt en zegt het niet meer te doen, en ze heeft gelogen omdat ze ons geen zorgen wilde bezorgen en dat dat nu toch is gebeurd. Maar dat heeft ze al vaker gezegd. Als ze een vast vriendje had vond ik het minder erg. Maar met jan en alleman kan er bij mij niet in.
Wie heeft dit ook meegemaakt en kan me hier in steunen, heeft tips o.i.d.
Mien
6.14. Re: zeer sexuele dochter
HoiMijn dochter is ook naar bed geweest waar ze een relatie had (4 jaar). En weet je wat ik zei, of ze wel veilig was gaan vrijen. Zij vroeg toen hoe mijn 1e keer was en ik heb het haar verteld, en zij mij ook. Ik was best blij dat ze het vertelde.
Maar dat andere zou ik niet pikken! Ik was echt boos geworden en weet niet meer wat ik zou moeten!!!!
6.15. Puberende zoon
HalloWie kan mij helpen. Ik ben een gescheiden moeder van 4 kinderen in de leeftijd van 16-9 en ben opnieuw getrouwd. Mijn partner heeft nog een thuiswonende dochter van 13
Mijn zoon van 14 jaar stelt bij ons thuis de regels. Zodra hij het ergens niet mee eens is en hij ruzie met mij krijgt dreigt hij met weglopen naar zijn vader. Ik geef hem daarbij geen toestemming om te doen, maar als hij vindt dat hij moet gaan, dan gaat hij.
Op dit moment is hij alweer een week bij zijn vader. Zijn vader en ik zitten niet op 1 lijn en hij vindt het goed dat onze zoon te pas en te onpas naar hem toe loopt als de situatie thuis hem niet bevalt.
Kortom mijn zoon bepaaldt de grens en ik sta machteloos tegen de deur gedrukt. Ik wil dit gedrag een halt toeroepen,maar weet niet hoe ik dit moet doen. Ik wil hem de deur niet weigeren omdat ik vind dat hij bij mij en zijn broertje en zussen hoort.
Mijn zoon bepaalt zelf hoe lang hij weg is en stelt eisen aan zijn terugkomst. Ik accepteer dit dan ook niet, maar weet niet hoe ik het aan zijn verstand moet brengen dat dit niet de manier is. Voor mijn jongere zoon is zijn broer een voorbeeld en ook hij begint met dreigen dat hij naar zijn vader gaat. Mede ouders dit kan toch niet????
Help mij aub om op een goede manier 'stop' te zeggen tegen dit gedrag zonder dat ik hem de deur weiger.
U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.
Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.