Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

17. Zijn wij nu ouderwets?

Dit gaat over mijn 2e zoon (wij hebben er vier). Hij heeft sinds 2 jaar verkering en het is er langzaam ingeslopen dat ze of samen bij ons (meestal) eten en slapen of bij haar thuis. Wij zijn echter tot het besef gekomen dat we dit niet prettig vinden. Al een paar keer hebben we dit bij mijn zoon aangekaart, hij maakt zich er met een schouderophalen vanaf.

We hadden er natuurlijk meteen een eind aan moeten maken, dan hadden we dit probleem nu niet gehad, maar zoals ik al zei: het is langzaam aan een gewoonte geworden. Wij vinden dat we nooit meer eens gewoon met ons eigen gezin aan tafel zitten, dus nooit eens lekker iets kunnen bespreken met elkaar. Ook vinden we dat ze doen alsof ze samenwonen, maar dan wel in ons huis.

Wij zijn dit zat en willen dat ze wat minder bij elkaar slapen en thuis eten. Zijn wij nu ouderwets of is dit tegenwoordig normaal. O ja, ze zij 19 en 18 jaar.

Graag horen wij hoe anderen daar over denken.

Petra

Reactie voor op de website?

17.1. Wat thuis wel en niet door de beugel kan is jullie beslissing

Hallo Petra,

Een ding kan ik je zeggen: dit probleem van julllie deed zich in de generatie van onze ouders niet voor, want die waren in onze ogen veel te "ouderwets". Verkering op jonge leeftijd? Nou, dat mocht, maar dat betekende niet dat je zo goed als samen ging wonen! Dat kon er pas van komen wanneer je ging trouwen (vaak veel vroeger dan we tegenwoordig verantwoord vinden) en jezelf kon bedruipen.

En daar wringt volgens mij de schoen. Mede dankzij de "nieuwerwetse" houding van vele ouders denkt de jeugd dat ze van twee werelden het beste kunnen krijgen: het recht om "onafhankelijk" te kunnen leven onder het dak en op kosten van hun ouders en het plezier van een relatie zonder elkaar daarbij wat te beloven.

De jongste van mijn 4 kinderen, een dochter van 17, kondigde in december aan dat ze verkering had met een jongen van 19. Ik zei dat ze hem op een zondagavond bij het eten mocht uitnodigen. Een week eerder was ik heel boos en teleurgesteld geweest over het feit dat ze op een nacht niet naar huis kwam, bij hem in huis had geslapen en mij had geprobeerd wijs te maken dat ze bij een vriendin logeerde.

De avond begon slecht, want mijn met zorg klaargemaakte maaltijd stond te verpieteren omdat hij een uur te laat kwam. En omdat de treinen zo onbetrouwbaar liepen en het al zo laat was stelde ze voor dat hij bleef slapen, hoewel er al een andere gast was en er geen bed vrij was. "Maar hij kon toch op het logeermatras in haar kamer slapen? Dat deden haar vriendinnen toch ook?" Ik maakte het klaarhelder dat het matras in de huiskamer moest komen liggen. Hoewel het inmiddels 1 uur was en er de volgende dag gewerkt moest worden maakten geen van beiden aanstalten om naar bed te gaan, met het resultaat dat mijn man een uur later nog eens poolshoogte ging nemen op de kamer van onze dochter.

Er is de volgende week gehuild en ruzie gemaakt, want we hadden een slechte indruk gemaakt op haar vriend, zijn ouders waren veel aardiger, we werden uitgescholden voor neurotisch en ouderwets, maar uiteindelijk vond er toch een diepgaand gesprek plaats.

We hebben van het begin af aan duidelijk gemaakt dat we geen enkel bezwaar hebben tegen deze jongen als vriend. Ze hebben gezamelijke hobbies en interessen en ik vind vriendschap een uitstekende basis voor, wie weet, een verhouding waarin toekomst zit. Maar de dag waarop ze volwassen verantwoordingen op zich kunnen nemen is nog lang niet in zicht. Ze doet het goed op school, hoopt volgend jaar een korte cursus aan een Kunstacademie te volgen en wil daarna honderden kilometers naar het Noorden gaan voor een universitaire studie (wij wonen in het buitenland). Hij gaat in september uit de stad weg voor een studie elders in het land. Is het werkelijk verantwoord, onder deze omstandigheden, om 100% te investeren in een verhouding die, zoals mijn dochter eerlijk toegeeft, waarschijnlijk niet van lange duur zal zijn? Ik heb er nog bijgezegd dat ware liefde echt wel wacht!

Het resultaat is dat de sfeer thuis aanzienlijk opgeklaard is. Ze trekken in hun vrije tijd (die er niet veel is) met elkaar op, gaan samen met andere vrienden uit, maar er wordt niet bij elkaar geslapen en een afspraak met de dokter voor contraceptie is er wis en zeker niet gemaakt. En wie weet wat de toekomst nog mag brengen?

Het is jammer dat de situatie zich bij jullie zo ontwikkeld heeft. Werkt dit paar of hebben ze een studie voor de boeg? Twee jaar verkering is behoorlijk lang en naar mijn gevoel wordt het tijd om elkaar wat vragen over de toekomst te gaan stellen.

Willen ze samen verder? Tja, dan wordt het tijd om in hun eigen onderhoud te voorzien en als volwassenen te leven. En weten of willen ze dat lang niet zeker? Dan zou ik voorstellen dat ze elkaar op zijn ouderwets wat ruimte en bedenktijd geven.

Maar wat vinden jullie zelf? Houden jullie er ouderwetse waarden op na zoals ik ze zojuist beschreven heb? Of vinden jullie dat je hoort met de tijd mee te gaan in de zin dat langdurige relaties tussen mannen en vrouwen niet meer op beloften gebaseerd hoeven te zijn en dus slechts duren zolang ze wederzijds uitkomen?

Hoe dan ook, in deze trant hebben wij met onze dochter gepraat en, hoe moeilijk dat na twee jaar ook mag lijken, ik ben van mening dat de tijd gekomen is voor een diepgaand gesprek met jullie zoon. Probeer objectief te blijven, geef begeleiding bij moeilijke persoonlijke vragen waarmee hij misschien worstelt en kom er eerlijk voor uit dat de huidige situatie jullie stoort. Maar denk erom, jullie moeten zelf beslissen wat er thuis wel en niet door de beugel kan en wanneer volwassen kinderen dat niet uitkomt dan wordt het tijd dat ze op eigen benen gaan staan.

Met hartelijke groeten.
Annemieke

Reactie voor op de website?

17.2. Ons huis, onze regels, maar ook: onze kinderen

Hallo Petra,

Ik denk dat ieder gezin met thuiswonende kinderen op een bepaald moment voor dit probleem komt te staan. Mijn dochter (19 jaar) heeft een vriendin met wie ze een liefdesrelatie heeft en die ook het grootste deel van de week bij ons in huis woont. Haar ouders hebben moeite met het accepteren van de geaardheid van hun dochter, dus daar zijn ze weinig. Mijn dochter studeert nog en haar vriendin heeft een baan. Beiden zoeken woonruimte maar die ligt niet voor het oprapen met maar één salaris.

Tot het moment dat mijn dochter klaar is met haar studie (nog 1 1/2 jaar) zullen ze hier wel blijven slapen. Ik zie veel voordelen aan deze situatie. Wij leren de vriendin goed kennen en zien dat deze relatie een gelijkwaardige is waarin beide meiden zich lekker voelen. We hebben afspraken gemaakt over huishoudelijke taken (koken, boodschappen enz) en de meiden brengen veel tijd door op de slaapkamer van mijn dochter. Verder houden ze zich aan de regels die gelden hier in huis.

Het is een beetje aanpassen van twee kanten maar ik wil ook genieten van deze tijd omdat ik er van uit ga dat ze over een paar jaar het huis uit zijn. Daar werken wij (en zij) naartoe en ik vind het een eer dat zij onze begeleiding accepteren.

Reactie voor op de website?

17.3. Als gezin bij elkaar

Vraag aan uw zoon of hij er rekening mee houdt dat jullie ook wel eens gewoon als een gezin willen zijn en niet altijd met een vriendin erbij. Ik geef u groot gelijk dat u als gezin bij elkaar wil zijn.

Jessica

Reactie voor op de website?

17.4. Ons huis, onze regels, onze kinderen.

Ja, natuurlijk ook onze kinderen. Maar om er nou elke dag een 5e kind bij te hebben, daar kiezen wij niet voor. bovendien ruimen ze niks zelf op, verschonen zelfs hun bed niet (pas na ettelijke keren waarschuwen) en ik vertik het om hun vuiligheid te verschonen. Je wilt niet weten hoe die slaapkamer eruit ziet. Zelfs de tafel mee afruimen na het eten is te veel moeite om dat uit zichzelf te doen, en weer vertik ik het om dat te blijven vragen. Afspraken maken? Vergeet het maar rustig, zijn ze meteen weer vergeten. Ze willen wel de lusten maar niet de lasten en die willen wij dus ook niet meer.

We hebben nu afgesproken dat ze in elk geval één nacht zonder elkaar doorbrengen. Mijn zoon was ervoor en zijn meisje ook wel maar die had problemen over hoe ze dan die avond moest invullen. Ze heeft helemaal niemand zegt ze. Ik ben keihard geweest en heb gezegd dat dit haar probleem is en dat ze dan maar iets moet gaan zoeken als ze niet thuis wil blijven.

Kortom, het werkt niet zoals bij jou thuis waar wel afspraken nagekomen worden en hulp geboden wordt.

Groeten, Petra

Reactie voor op de website?

17.5. Ons huis, onze regels, onze kinderen

Hallo Petra,

Ik ben niet gewend om me met de zaken van anderen te bemoeien, tenzij me om advies gevraagd wordt. Maar je komt open uit voor je probleem, dus doe ik nogmaals een duit in het zakje.

Deze toestand is niet te geloven. Als je er een einde aan maakt dan bewijs je daarmee zowel jezelf als de jongeren een dienst. Dit is ongezond. Wat gaan jullie doen als jullie andere drie zonen straks ook meisjes meebrengen die zomaar intrekken? En stel je voor dat er een klein 6e kindje van komt.... Die mogelijkheid zit er ook in! En wat voor een zielepoot is die "schoondochter"? Weet zich op de leeftijd van 18 geen raad met een avond zonder haar vriend? Het is te hopen dat ze over 10 jaar niet gaat klagen dat ze "geen jeugd heeft gehad".

Laat je door je zoon of wie dan ook niet aanpraten dat het "hard" zou zijn om orde op zaken te stellen. Kom er ronduit voor uit dat je genoeg hebt van de extra rommel en drukte, dat je gastvrij bent maar niettemin geen enkele vriend of vriendin van je zonen kost en inwoning verschuldigd bent, zeker niet wanneer dat klaarblijkelijk niet eens op prijs wordt gesteld. Zowel je zoon als zijn vriendin schijnt het op dat gebied aan goed fatsoen te ontbreken.

En de relatie hoeft er niet over kapot te gaan, hoor. Integendeel, moedig ze aan om samen door het leven te gaan, want het komt me voor dat die twee elkaar 100% verdienen.

Sterkte ermee!
Annemieke

Reactie voor op de website?

17.6. Zoon kan zelf beslissen

Ik ben 16 jaar. Ik heb 1 jaar en 3 maanden een vriend van 18 gehad. Ook wij sliepen ieder weekend bij elkaar en wij zaten ook bijna iedere avond bij elkaar. Mijn moeder heeft daar achteraf ook spijt van gehad. Ze denkt dat ik nu een deel van mijn jeugd gemist heb. Maar toen het eropaan kwam, heb ik het zelf uitgemaakt omdat ik vond dat hij mij teveel claimde.

Uw zoon kan dit waarschijnlijk ook prima zelf beslissen, hij is oud en wijs genoeg. Ik snap ook dat u het ook wel eens gezellig vind om met het gezin aan tafel te zitten en leuke dingen te doen. Maar daar kunt u dan afspraken over maken. Zeg dit gewoon tegen uw zoon, leg het uit zonder ruzie te maken.

Het zit er dik in dat er best een oplossing voor is.

Succes

Reactie voor op de website?

17.7. Gastvrijheid?

In mijn huis wonen drie van mijn vier kinderen. Mijn oudste dochter is 14 en ik lees met aandacht jullie bijdragen. Wij lopen ook de kans om in een dergelijke valkuil te stappen omdat ik vind dat ons huis van ons alle vier is en dus ook alle vrienden welkom zijn.

Gastvrijheid is een groot goed. Ik ervaar het als rijk om mensen in ons huis te ontvangen. Maar daar zit wel een voorwaarde aan. Iedereen is welkom maar dient zich dan wel als gast te gedragen. Zodra ik het gevoel krijg dat er misbruik wordt gemaakt van onze gastvrijheid is het einde verhaal.

Samen leven, al is het maar voor korte tijd, kan alleen als beide partijen zich aan een aantal regels houden. De belangrijkste is dat je als gast het gezin niet tot last bent. Daar kun je gasten op aanspreken. Dat is heel gewoon.

Laat je niet in je eigen huis door je kinderen en hun vrienden koeionneren. Niemand heeft er wat aan als jij instort door de compromissen die je steeds sluit.

Veel wijsheid toegewenst.

Reactie voor op de website?

17.8. Beter thuis

Ik vind dat de kinderen een leeftijd hebben waarbij dat kan. Ik begrijp dat ouders het niet zo'n prettig idee vinden, wetend wat onder het dak gebeurt. Maar volgens mij is het beter dat ze het keurig bij jullie thuis doen, dan ergens in een steegje.

groetjes

Reactie voor op de website?

17.9. Ze doen het toch

Als ze blijf eten en slapen dan is het eigenlijk net of ze bij de familie hoort. Maar u ziet het misschien niet zo. Maar als u haar al van het begin bij u laat slapen en eten dan gaan zij het wel op die manier zien. En nu u het al gedaan hebt, vind ik dat u moelijk terug kan gaan draaien. Als u het niet zo zag, dan moest u haar ook niet laten komen slapen.

Ik zelf zie dat niet als een probleem want ik denk dat als u wat wil zeggen dat zij niet mag weten, dat ze het toch te weten komt. Want als je verliefd bent dan probeer je alles met elkaar te delen. Dus het zou niet uit maken of u het in haar bijzijn zou doen (praten aan de tafel). Tenzij u echt iets wil vertellen dat hij echt moet weten. Dan kan u toch gewoon zeggen van: ik wil even met je praten. En rustig erover praten.

Als u het gaat dwarsbomen, dan gaan ze het toch doen, maar dan achter uw rug om. En ik neem aan dat u wel alles wil weten van hem en dat hij eerlijk is met u. Hij is wel al een volwassen jongen. En ik vind het erg ouderwets eerlijk gezegd. Want zo krijg je een vervelende sfeer in huis.

Reactie voor op de website?

17.10. Leg je er bij neer

Hoi Petra,

Ik denk dat je een beetje over het hoofd ziet dat ze volwassen zijn. Voor hetzelfde geld zou je zoon al uit huis zijn (op kamers wonen), of al samenwonen. Dan zijn er ook weinig momenten dat de famillie helemaal compleet bij elkaar aan tafel zit.

Je kunt natuurlijk wel tegen je zoon zeggen dat je een keer met z'n allen wilt eten zonder vriendin erbij. Maar uiteindelijk zal hij toch uit huis gaan en komt het op hetzelfde neer. Dus ik denk dat je, je erbij neer moet leggen

Reactie voor op de website?

17.11. Het kan ook te gek worden

Mijn dochters lijken zich nog niet bezig te houden met het fenomeen jongens. Ze zijn 11 en 13. Toch hebben mijn man en ik er al discussies over. Mijn man zegt als een typische vader dat ze pas samen met haar vriend mag slapen als ze 30 is:-) Ik vind het wel een lastig probleem. Ik kom uit een gezin waar het woord sex een groot taboe was. Ik ben ook zo'n dochter die werkelijk niet weet of haar ouders nog op die manier met elkaar omgaan. Zelf ben ik helaas ook best preuts. Ik ga niet uitgebreid liggen rollebollen met mijn man als de kinderen thuis zijn of kunnen komen. Ik zou het niet kunnen.

Met dit gegeven zul je misschien begrijpen dat ik het maar een vreemd idee vind als mijn dochter en een toekomstige vriend hun gang maar kunnen gaan onder ons dak. Ik vind dat maar wat. En toch denk ik dat dat beter is dan het plompverloren te verbieden. Het hangt ook van de leeftijd af. Als mijn dochters 15 zijn... mooi niet. 16 is beslist een leeftijd dat er uitgebreid over gepraat moet worden. Elke nacht bij elkaar slapen vind ik belachelijk om eerlijk te zijn. Ik ken een jongen die vreselijk verliefd werd en niet lang daarna met haar dan weer bij haar thuis dan weer bij hem thuis het bed indook. Voor zijn ouders het door hadden werd er zonder overleg opeens een tweepersoons bed naar boven gezeuld. Waar je ze ook ziet, ze hangen in elkaar.

Persoonlijk vind ik dat doorslaan. Ik vind dat pubers best mogen leren dat sexualiteit iets is wat binnen de beslotenheid van hun relatie hoort te blijven en niet tentoongesteld hoeft te worden en zolang ze bij mij in huis zijn zingen ze het maar uit op een eenpersoons bed. Als ze een volwaardige relatie willen dus met de lusten en lasten die nu eenmaal bij het huishouden horen, dan zullen ze toch moeten wachten op een eigen woning.

Dit fantaseer ik nu terwijl ik er nog helemaal geen ervaring mee heb:-)) Ik hou mijn hart vast voor als het zover is...

Reactie voor op de website?

17.12. Genieten

Ik zou zeggen: ben blij dat ze zich bij jullie zo thuis voelen, geniet ervan! Ik denk dat het tegenovergestelde aanzienlijk meer zorgen geeft. Niet weten waar je kinderen zijn en op de straat hangen!

Reactie voor op de website?

17.13. Het kan ook te gek worden

Hallo,

Ik vind dat je gelijk hebt, het kan inderdaad te gek worden. Ik heb een dochter van 20 en een zoon van 15. De zoon van 15 heeft al anderhalf jaar een vriendinnetje. Als het aan die twee lag (vooral in het begin) was ze terstond bij ons ingetrokken.

Ik begrijp dat wel (gezien haar thuissituatie) maar heb dat heel duidelijk gemaakt dat dat niet de bedoeling was. Het is heel goed dat je nu nadenkt en met je man bespreekt hoe je over dergelijke dingen denkt, voor je het weet is het zover.... En je hebt dan ook nog te maken met een ander gezin, nl die van het meisje.

Het is een ingewikkelde situatie. Ik denk dat het zaak is om duidelijk te zijn naar alle partijen toe, en van te voren van elkaars denkbeelden op de hoogte zijn draagt daar zeker aan bij.

Reactie voor op de website?

17.14. Een beetje ouderwets

Dit wil jij natuurlijk niet horen, maar een beetje ouderwets is het wel. Op deze leeftijd willen ze niet gezellig aan tafel zitten en met het gezin zijn. Laat ze gewoon lekker gaan, wees blij dat hij geen crimineel is of aan de drugs, je weet toch waar hij is. Hij komt vanzelf weer terug als hij dadelijk gaat samenwonen of getrouwd is vindt hij het weer gezellig om thuis te eten.

Mijn zoon van 16 is ook vaak weg, ik maak er geen punt van, ik weet toch wel dat hij het naar zijn zin heeft thuis.

Ik wil nog even verder reageren, want het zit jou ook dwars dat je niet meer met het gezin alleen aan tafel zit, dus zonder hem of met hem en vriendin. Ze willen gewoon graag bij elkaar zijn en als ze het samen leuk hebben en ook geregeld bij haar thuis zijn wat is er dan mis mee. Op een gegeven moment krijg je er toch "kinderen" bij.

Bij ons thuis met drie kinderen van 11 13 en 16 is het altijd een grote bende met veel vrienden en vriendinnen. Dan slaapt die weer en dan die, maar als ik zeg vandaag niet is het tot nu toe nog goed. Mijn kinderen hebben dan nog geen verkering, maar als dat wel zo zijn en er zitten er altijd 6 in tafel inplaats van 3 no problem dat is toch gezellig.

Reactie voor op de website?

17.15. Het kan ook goed gaan

Hallo allemaal,

ik vind het heel erg om dit allemaal te lezen en ik heb geen adviezen. Maar ik wilde even laten weten dat puberteit niet altijd een crime hoeft te zijn. Ik heb 4 kinderen allemaal jongens 22, 19, 15 en 12 jaar oud. Ben gescheiden en opnieuw getrouwd. Hoor vaak: nou daar zal je je handen wel mee vol hebben. En als ik dan zeg "nee, heb er geen last van", dan staat men me raar aan te kijken.

Maar het is werkelijk waar, de oudste heeft al 7 jaar verkering en heeft sinds gisteren zijn eigen huisje. Hij rookt niet, drinkt heel af en toe een biertje, werkt al vanaf zijn 16de, en heeft een goede opleiding gedaan. Puberteit is hij door heen gerold.

Die van 19: met vlag en wimpel geslaagd voor zijn diploma, heeft al anderhalf jaar verkering en doet nu een opleiding voor process operator. Die van 15 zit in de examenklas, spijbelt niet, is altijd op tijd thuis. Ok ok het scheelt wel eens een 20 minuten, maar blijft nooit langer weg. Ja ok een minpunt: hij rookt. Maar altijd eerlijk erover geweest. En die van 12, ja ok, daar moet ik nog maar even afwachten hoe of wat. Maar tot nu toe ook geen problemen mee.

De meisjes blijven vaak eten of slapen, maar het wordt altijd netjes gevraagd en als ik nee zeg, nou dan houdt het op. Ik zie jullie nu allemaal denken "jaja het zal wel", maar er wordt hier veel gepraat en de jongens kunnen alles kwijt. We zijn niet streng maar ook niet al te makkelijk als ouders zijnde.

In ieder geval wilde ik alleen eens een positief verhaal neerzetten en alle mensen hier met puberproblemen heel veel sterkte wensen.

groet Arja

Reactie voor op de website?

17.16. Reactie, zijn wij nu ouderwets?

Zelf ben ik moeder van 2 kleine kinderen dus ik heb het nog niet aan de hand. Ik weet wel hoe ik zelf was, een niet zo'n makkelijke puber. Mijn ouders waren gelukkig ruimdenkend en gaven ons een vrije opvoeding. Als zij dit niet hadden gedaan had ik mij hiertegen zeker verzet en had ik het stiekem gedaan!

De strijd met een puber win je nooit, probeer naast elkaar te staan i.p.v. tegenover elkaar door middel van veel praten en nog belangrijker luisteren ! Het is nou eenmaal zo dat de kinderen iemand krijgen waar zij hun hart aan verliezen, gun het ze!

Het is wat anders als hun schoolprestatie's hierdoor in geding komen. Wij thuis hadden vroeger altijd andere aan tafel omdat wij een warm gezin waren en heb als kind dit als supergezellig ervaren ! Nu heb ik een zeer hechtte band met mijn ouders mede omdat ik terugkijk op een geweldige jeugd.

Monique

Reactie voor op de website?

17.17. Bij elkaar slapen

Wat een turbulentie over het niet bij elkaar mogen slapen. Ik heb toch liever dat mijn dochter en haar vriend gewoon boven op bed liggen dan dat ze ergens op een grasveldje of in een auto moeten rommelen. Dat geldt ook voor mijn zoon en zijn vriendin.

En ja, over anti-conceptie wordt gesproken en er worden recepten gehaald. Maar het belangrijkste blijft het gebruiken van een condoom en die zijn ook goed aanwezig in ons huis.

Reactie voor op de website?

17.18. Grappig

Ik ben een vrouw van 50 en vind dit onderwerp wel grappig. Iedereen heeft er wel een mening over. Maar toen ik 16 was, sliep je pas bijelkaar als er minstens een verloving was. Mijn ouders waren heel modern, ook mijn vriend sliep in de weekenden bij mij. Op mijn 19e zijn we getrouwd (nu al 30 jaar) Het was heel gewoon als je voor je 20e trouwde en niet te lang wachte met kinderen krijgen.
Nu is het bijna een schande als je voor je 25e een kindje krijgt, terwijl ik op mijn 25e al 3 kinderen had. Onze kinderen zijn nu volwassen en wij zijn tijdens hun pubertijd ook heel erg tolerant hierin geweest. Het wil niet zeggen dat bij elkaar slapen ook een feest is met sex, gewoon een beetje behoefte aan intimiteit is vaak al voldoende.

Grappig is dat onze kinderen een hoge studie hebben gevolgd en dat lagere school klasgenootjes die streng opgevoed zijn nu mooi wel voor hun 20 thuis zitten met een kindje, ongetrouwd of aan de drugs.

Wat ik maar wil zeggen is...... de jeugd is verstandiger dan wij denken, geef ze wat vrijheid maar laat die vrijheid wel lekker thuis gebeuren en laat ze niet de straat op gaan om die te zoeken, dan heb je er geen toezicht op. Ik wens alle moeders veel sterkte en wijsheid.

Reactie voor op de website?

17.19. Grenzen

Het gaat hier niet over ouderwets zijn of zeuren. Het gaat over grenzen stellen. Als je het niet gezond vindt dat je zoon samenwoont zonder daar zelf de verantwoording voor te dragen (eigen woonruimte, eigen inkomsten, eigen eten klaarmaken enz) is dat je goed recht. Samen met man bepalen wat goed voelt, en dan in een keer duidelijk maken dat je te aardig en begrijpend hebt willen zijn, maar daarin je zelf hebt verloren. Regels van nu af aan duidelijk maken. hoeft helemaal niet in boosheid, maar vanuit zelfrespect en liefde. zal je niet in dank afgenomen worden, maar duidelijkheid geeft uiteindelijk rust. Succes!

Reactie voor op de website?

17.20. Te vaak slapen

Wij hebben een samengesteld gezin met 4 kinderen. daarvan is allen mijn dochter van 21 nog thuis. Ze heeft verkering en op 2 vaste dagen in de week komt hij vanuit zn werk hierheen om dan s'morgens weer te vertrekken. Tussendoor gebeurt het regelmatig dat ze een afspraak hebben en dat hij voor het gemak ook dan blijft eten en slapen.

Het is een aardige jongen(27) dus daar ligt het niet aan. Mijn man is nogal op zn privacy gesteld en ervaart al die extra logeerpartijen als een invasie. Vraagt wel eens of hij bij ons ingetrokken is. Ze gaan waarschijnlijk binnenkort samenwonen. Maar tot die tijd zullen wij vaak een extra (volwassen) kind hebben. En niet tot mijn echtgenoot's vreugde wat mij het vervelende gevoel geeft in "spagaat" te zitten. Het blijft moeilijk voorlopig

Reactie voor op de website?

17.21. Puberliefde

Puberliefde,

ik ben een moeder van 41 jr, heb 2 dochters van 14 en 9 jaar. De oudste dochter is sinds 7 mnd verliefd op een jongen van 19 jr. Gezien het leeftijdsverschil en omdat mijn dochter nog minderjarig is hebben wij haar duidelijk gemaakt dat mijn man en ik niet achter hun relatie staan. Hun tweetjes duidelijk gemaakt dat wij hun niet kunnen tegenhouden en ook hun gevoelens niet kunnen tegenhouden. Voor mijn dochter is het haar 1e vriend en voor die jongen is zij de 3e vriendin. Zij zijn zo verliefd dat alles wat er gezegd wordt overbodig is.

De vriend woont niet hier in de buurt en ze zien elkaar niet iedere dag, dat was voor ons wel een voordeel, dit allemaal vanwege het leeftijdsverschil. Als mijn dochter 16 á 17 jaar was, dan waren wij er wat makkelijk in. Die jongen is nog niet welkom, omdat wij hem duidelijk hebben uitgelegd dat de school heel erg belangrijk is. Wij hebben die jongen nadrukkelijk uitgelegd waarom hij nog niet welkom is bij ons thuis, tevens hebben wij ook nog aangegeven dat elkaar zien allee mogelijk is onder toezicht van ons.

Mijn man vond iedere dag bellen en msnnen overbodig. Het voorstel van mijn man was 1x per wk bellen en msnnen. Ik heb mijn dochter duidelijk gemaakt dat ik mijn handen boven het hoofd houd en haar wel begrijp wat zij voelt, weet precies hoe je voelt al je verliefd bent, dus heb ik aangegeven dan maar iedere dag 1u bellen en 1 u msnnen. Daarin stemde zij toe. Maar op 1 voorwaarde, dat zij eerlijk zijn tegen ons, niks achter ons houden en dat ze ook niks stiekem mogen afspreken. Ik was zelf van plan akkoord te gaan dat ze elkaar 1x per 2 mnd te mogen zien onder toezicht van ons.

Ze gingen beiden accoord en beloofden geduldig te zijn. Als mijn dochter haar havo5 haalt is de vriend welkom bij ons thuis, maar mag nog niet meteen slapen. Pas als wij kennis hebben gemaakt m/d ouders v/d jongen. Dit allemaal stemden ze beiden toe.

Ik gun mijn dochter haar privacy dus telefoon wordt niet afgeluisterd en msn berichten worden ook niet gelezen. Omdat ik niet weet wat voor een jongen hij is heb ik op een dag msn bericht gelezen. Op een dag, voor mij een goede dag en voor hen een slechte dag, hebik via een msn bericht ontdekt dat zij toch stiekem hebben afgesproken. Ik voel mij bedrogen door mijn dochter en haar vriend, zij hadden gezworen om de afspraak en onze wensen na te komen. Bij de confrontatie met hen geven zij aan dat de berichten allemaal als grap zijn bedoeld, maar voor ons was het geen grap. Alle uitspraken geven duidelijk aan dat het geen grap is maar dat het werkelijk is gebeurd.

Sindsdien is het vertrouwen in hen behoorlijk beschadigd. Ik ben erg verdrietig omdat ik besodemieterd en bedrogen ben. Van buiten kunnen zij aan mij goed zien dat ik heel erg verdrietig ben. Ik probeer het te verdoeselen, maar dat lukt mij niet. Ik ben bang dat die vriend mijn dochter probeert te manipuleren en dat hij haar dwingt tot één en andere te doen. En ik ben zo erg bang dat zij op haar minderjarige leeftijd al sexueel misbruikt wordt. Alhoewel hij aangeeft dat hij het niet zal doen.

Heb duidelijk met mijn dochter gesproken dat zij niet meteen al zijn woorden moet geloven. Voor mijn dochter is het allemaal nieuw en alles wat hij zegt is heilig, zij gelooft hem eerder dan ons. Zij ziet ons niet echt staan als ouders die zij toch echt nodig heeft.

Het ernstigste is dat ik bij niemand kan uiten, ik ben bang dat ik niet wordt begrepen, bang dat zij mij ouderwets vinden. Ik heb jullie site gevonden en probeer mijn verdriet met jullie te delen.

Mijn wensen zijn dat mijn dochter niet zo vroeg met iemand naar bed gaat. met iemand die zij nog niet zo goed kent, dat zij niet op zo'n leeftijd sexueel misbruikt wordt door de 1e en volgens haar de beste vriend. Dat zij eerst haar havo5 haalt en dat zij dan in ieder geval een basis diploma op zak heeft. En als zij er beiden van overtuigd zijn de ware partner voor elkaar te zijn, en geduldig te zijn tot die tijd. En om pas over 3 jr te mogen vrijen, dan is mijn dochter 17jr. Hebben wij daar minder moeite mee.

Ik hoop dat er ouders zijn die mijn verhaal begrijpen en mij niet veroordelen dat ik het allemaal verkeerd zie.

Groet Wonny

Reactie voor op de website?

17.22. Voor Wonny

Hallo Wonny,

Leuk he, een dochter van 14 jaar en verliefd! Hier hebben we eigenlijk hetzelfde meegemaakt, en bijna dezelfde grappen. Zij 14 en hij 18, met aantal relaties. Met een aantal details die iets anders zijn, dus die wil ik je graag voorleggen.

Wij hebben er destijds wel mee ingestemd om de jongens eerst te ontmoeten, gewoon, informeel tijdens een etentje. Daarna mochten ze samen naar de bioscoop, maar papa zou onze dochter ophalen en de jongen naar huis brengen (± 65 km verderop). Wij hebben die jongen dus gezien, een indruk gekregen, en zoals jij zegt, ze msnnen iedere dag. Dit heeft zich ondertussen al een een keer of 3, 4 herhaald, en gaandeweg merk ik dat ze nog steeds wel gek is op die jongen. Maar omdat wij er niet al te veel problemen van maken (ja, natuurlijk, eerst VWO afmaken, maar dat willen we niet al te veel aan verliefdheid koppelen), merk ik wel aan Frederique dat ze er ook wat opener in wordt. Juist omdat we wat flexibeler in zijn. We krijgen juist feedback van onze docher, als in dat haar vriend soms wat minder leuk is. Kortom, we praten erover in plaats van verbieden.

Ik vind het al enorm goed dat jij makkelijker bent dan je man, maar ze zullen het uiterste opzoeken. Geef ze in beginsel meer vrijheid dan ze zelf verwachten, dat is de verassing, want dan geef je ze zelfvertrouwen. Seks: Daarvan heb ik gezegd dat ik inderdaad haar te jong vind en binnenkort een gesprek met haar wil hebben (hoewel ze al aardig van de hoed en de rand weet), maar ik merk wel aan haar -met al haar opstandige pubertijdsjaren- dat ze het fijn vindt om het vertrouwen van haar ouders niet te beschamen, juist omdat we er in meegaan.

Nogmaal, ik ben het volledig eens met je, allen denk ik dat je je dochter wat meer de teugels in handen mag laten nemen. Als ze ziet dat pa en ma er achter staan met een wakend oogje, dan zal het misschien wat sneller (voorbij) gaan.

Overigens lees ik uit je mailtje dat jij en je man totaal niet op een lijn zitten als het om jullie dcohter gaat. Misschien wel iets om het over te hebbben? En niet zoveel verdriet hebben, Wonny, je docher is maar 1 keer voor de eerste keer echt verliefd. Het is een mooie en vooral een harde ervaring, voor zowel haar als jullie. Wees er voor haar als het uit is (want zo gaat het toch zo vaak :-))

Maar als je moederinstinct zegt dat deze relatie niet goed gaat, dat is een ander verhaal. Ben benieuwd naar je reactie!

Succes! Coco

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Zijn wij nu ouderwets?

  1. Wat thuis wel en niet door de beugel kan is jullie beslissing
  2. Ons huis, onze regels, maar ook: onze kinderen
  3. Als gezin bij elkaar
  4. Ons huis, onze regels, onze kinderen.
  5. Ons huis, onze regels, onze kinderen
  6. Zoon kan zelf beslissen
  7. Gastvrijheid?
  8. Beter thuis
  9. Ze doen het toch
  10. Leg je er bij neer
  11. Het kan ook te gek worden
  12. Genieten
  13. Het kan ook te gek worden
  14. Een beetje ouderwets
  15. Het kan ook goed gaan
  16. Reactie, zijn wij nu ouderwets?
  17. Bij elkaar slapen
  18. Grappig
  19. Grenzen
  20. Te vaak slapen
  21. Puberliefde
  22. Voor Wonny

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.