Groot Gezin
Pubers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

14. Ik mag niks

Hallo, ik ben een meisje van 15, dus helaas een puber. Ik mag helemaal niks. Ik heb een bepaalde tijd, ik moet om 10 uur thuis zijn terwijl andere vriendinnnen die pas 14 zijn ofzo 11 uur thuis komen. Ik mag niet naar een discotheekje, de seasonscafe, daar dansen ze en zo. Een al mijn vriendinnen die jonger zijn dan ik, mogen wel. Ik heb heeeeeel lang moet ten huilen en smeken totdat ik het volgende jaar een scooter krijg. En ze twijfelen nog steeds.

En als ik ze dingen of pubers laat zien, dan gaan ze lachen en zeggen ze: ik heb toch ook een puberteit gehad en blablabla. En dan zeggen ze ook van: ja, uhm, je mag je opmaken en zo; is dat niet genoeg (mijn ouders komen uit Iran)? En dan zeggen ze: wees blij dat je geen hoofdoek aan hoeft te doen. In onze puberteit moesten we werken als een gek en we werden ook geslagen en zo. Maar hun tijd is van 1000000 jaar geleden en het is nu 2004. Dat snappen ze nog steeds niet. En ze zeggen ook van: als je zo doorgaat mag je straks niet meer naar de disco van school (ik rook niet drink niet).

Ik houd me wel aan hun regels van niet roken en drinken. Ik mag helemaal niks van hun, alleen opmaken. Ik wou ook een navelpiercing. En dan loopt ze te zeggen dat een navelpiercing niet in onze cultuur normaal is of zo. Maar ik word gek, ik huil nu ook terwijl ik deze brief typ. Ik word echt gek, ze schelden steeds mijn vrienden uit bij een ruzie of zo. En als ik zeg van "ga naar een club voor omgaan met pubers", dan lachen ze. Ze nemen me niet serieus.

Ik word gek en we hebben al niet zoveel geld, dus ik moet blij zijn dat ik niet word gepest op school. Ik heb niet eens merkkleding, dat vinden ze duur. Maar ja, ik kan uren doorgaan.

Ik hoop dat jullie mij helpen want ik zit vast aan hun cultuur. Ik wil echt heel graag uitgaan, maar dat mag gewoon niet. Ik help ook met tafel opruimen en zo, maar niks helpt. Ze loopt ook te zeggen van: ja, jij moet later geen kinderen nemen, ze zijn de irritanste wezens op aarde en jij moet ze echt niet nemen. Maar dat doet echt pijn als ze dat zegt, want ik ben nog helaas ook een kind (van hun). En als ik zeg van: ik ga uit huis, dan zeggen ze van: ga maar. Het lijkt net of ze mij niet belangrijk vinden.

Maar ik wil niet uit huis, maar dat zeg ik gewoon, want misschien doen ze dan wel wat meer voor mij. Maar niet dus. En ze lopen ook te seiken vanL ga met mij mee naar het winkelcentrum. Maar dat wil ik niet, ik schaam me er voor. Niemand van mijn vrienden gaat nog met ouders. Maar ze blijven me dwingen. En als ik niet ga, dan praat ze niet meer met me of zo. En ik word gek!

Nou, ik hoop dat u mij kan helpen.

Ciao

Reactie voor op de website?

14.1. Pubers en regels

Ik wil graag iets voor leggen. Wij hebben 4 kinderen 3 jongens en een meisje. Onze oudste zoon is 19 jaar en heeft een vriendin van 16 jaar. Zij is regelmatig bij ons. Eet mee, slaap bij hem, samen gaan ze uitgebreid in bad.

Nu heb ik een jaar geleden gezegd dat ik wil dat hij kostgeld betaald. Ik wilde dat hij 100,00 per maand zou betalen. Hij verdient 650,00 euro per maand. Autoverzekering betaal ik. Dit zou niet in de vakantie gelden. Maar hij heeft het afgelopen jaar één keer betaald. Ik heb geen geld, ik sta rood is steeds zijn antwoord. Ook helpt hij nergens mee in huis. Ik maak zijn kamer al jaren niet meer schoon dat moet hij zelf doen. Dat is dan ook het enige wat hij doet.

In het verleden deed hij nog wel eens wat in huis. Maar vanaf dat hij een vriendin heeft die erg lui is doet hij ook niks meer. Ik heb hier al een paar keer met mijn zoon over gepraat. Ook met zijn vriendin. Maar niks helpt. Zoals nu ze hebben vakantie. Het enige wat ze doen is in bed liggen. Ze komen om elf uur uit bed gaan uitgebreid in bad. Komen beneden, gaat mijn zoon tosti's maken. En ze gaan naar de stad. Komen thuis, moeten ze even uitrusten. Duiken het bed in. Komen naar beneden om te eten. Tafel dekken is er alleen bij als ik het vraag. Ze moeten dan afruimen van mij. En daarna gaan ze weer naar bed.

Als ik hier wat van zeg, dan is het: wij hebben vakantie hoor. Ik heb het hier al een paar keer over gehad met ze maar niks helpt. Na drie dagen dit gedrag ben ik het zat. Ik heb het nu al een paar maanden aangekeken, maar ze willen niet veranderen. Heb ze hier op aangesproken. Ik wil niet dat ze twee keer per dag in bad gaan. Niet elke dag hun beddegoed wassen. En ik wil niet dat ze sex hebben als ik de jongste naar bed breng en ik tijdens het voorlezen ze kan horen. Daar moeten ze dan om lachen, en dan krijg je als antwoord: het is hier niet gezellig we gaan nu een paar dagen naar haar huis.

Ik ben het nu dus echt zat. Ik heb tegen mijn zoon gezegd dat ik met hem wil praten. En ik wil dat hij vanaf volgende maand kostgeld gaat betalen. En ik verwacht dat hij in huis ook mee helpt. Hij is drie dagen vrij achter elkaar. En dan kan hij heus wel eens wat doen. Ik heb voor hem een wasmand gekocht en op zijn kamer gezet. Hij krijgt als hij thuis komt een briefje op zijn wasgoed dat ik vanaf vandaag zijn was niet meer doe. Ook niet meer strijk. Dat hij ook gebruik maakt van de badkamer en wc. Ik van hem verwacht dat hij een keer in de week de wc en badkamer schoon gaat maken. En dat als hij geen kostgeld wil gaan betalen hij vanaf maandag zelf zijn boodschappen mag gaan doen en ook zelf mag gaan koken. Ik vraag echt niet of ze mijn huis gaan schoonmaken maar wel dat ze eens mee helpen. Ik werk zelf ook. Op mijn vrije dag moet ik ook alles doen.

Hoop dat dit gaat helpen. Maarja je kunt hem niet uit huis zetten.

een moeder

Reactie voor op de website?

14.2. Pubers en regels

Ik heb vijf kinderen, en een moeder. Ik herken wel iets in uw reactie. Echter je mag hem wel degelijk het huis uitzetten hij is volwassen. Laat hem en zijn vriendin maaar zelf hun boontjes dopppen. En sex terwijl u de kleine naar bed brengt, ik zette ze hoogst persoonlijk zelf buiten.

Dat ze zich gedragen. Nee hoor ik pik dit niet van mijn kinderen.

Ik begrijp dat het heel moeilijk is maar stel de grenzen en houd u daaraan, gaan ze erover heen dan maatregelen nemen. Geloof me het helpt. Mijn oudste is nu 18 en de jongste is 2, maar hij -de oudste- weet wat wel en niet kan. Overtreedt hij een regel dan weet hij ook wat er wel en niet doen.

Een vader

Reactie voor op de website?

14.3. Geen onderdak verschuldigd

Beste Moeder,

Wanneer ik zulke verhalen lees dan vraag ik me soms af of die misschien verzonnen zijn. Hoe kan een mens het zo ver laten komen? Deze toestand is toch van de zotte? Hebt u een man die u wat bijstaat? Bent u verplicht om zo hard te werken dat u nauwelijks tijd hebt om thuis een oogje in het zeil te houden? Is het u allemaal een beetje boven het hoofd gegroeid? En wat voor een voorbeeld is dit voor de jongere kinderen? Dat zal me wat worden wanneer die het straks ook heel gewoon gaan vinden dat er een vriendje of vriendinnetje intrekt!

Die vriendin is N.B. pas 16 jaar oud, heeft een vader en moeder en is niet dakloos. U bent baas in eigen huis en hebt absoluut geen verplichtingen aan vrienden en vriendinnen van de kinderen. Gastvrijheid is heerlijk, maar een nette gast weet waar de grenzen liggen. U kunt haar beleefd vertellen dat er thuis en niet bij u geslapen en gewoond wordt en van eten moet ook geen gewoonte worden gemaakt, laat staan in bad gaan!

En kent u de ouders van dit meisje? Waarschijnlijk willen die evenmin dat uw zoon daar zomaar kind aan huis is. Kunt u daar niet eens mee praten en samen tot een oplossing komen? Afgezien van alles is ze nog wel heel erg jong voor een sexuele verhouding. Als u de eerste stap neemt dan zijn die mensen u daar waarschijnlijk wel heel dankbaar om.

En wat kostgeld betreft, daar is een oplossing op. Ik neem aan dat uw zoon vast werk heeft en dat zijn salaris wordt overgeschreven op een rekening. Nou, u ziet erop toe dat hij via de bank regelt dat er iedere maand een vast bedrag overgeschreven wordt op uw rekening. Dan bent u van dit soort geruzie af.

Tja, en als meneer wel graag de lusten maar niet de lasten wil dragen, dan is het tijd dat hij op een volwassen manier op zichzelf gaat wonen.

Een ouderwetse, liefhebbende moeder.

Reactie voor op de website?

14.4. Ik ben 13 en...

Ik heb ook ongeveer zulke ouders, jeweetwel... Die ouders die denken dat ze normaal beschermend zijn. Nou, als je het mij vraagt, ik vind ze een beetje abnormaal beschermend. Wij hebben het ook niet bepaald breed, en mijn vader zeurt altijd over onze kleding, bijvoorbeeld dat het te kort is, of dat mijn buik of mijn rug te zien is!

Als het op school met je cijfers goed gaat, ga je je automatisch beter voelen, bijvoorbeeld als ze tegen je schreeuwen: moet jij niet je huiswerk maken ofzo?! Dan heb je dat allemaal op een rijtje en die vrienden van jou zijn geen echte vrienden van je als ze je pesten omdat je geen merkkleding draagt. Ik ben trouwens een Palestijns meisje (voor het gevak je het wou weten.)

Nou, mijn hart is ook gelucht, ik hoop dat het een beetje beter gaat nu je (als het zo is) beseft, dat je niet de enige bent. Laterz R...

Nourlaila

Reactie voor op de website?

14.5. Waarom niet het huis uit

Hallo,

Ik vraag mij af of hij nog op school zit of dat hij die 650 euro verdient met een full time baan. Ik denk toch dat hij weg moet het is hard maar dat is de enige manier dat ze tot hun positieve komen. Dit is best moeilijk denk ik maar met opvoeden moet je soms ook moeilijke dingen doen zodat je kind daar ook weer wat van leert. Het is ook duidelijk naar de andere kinderen, dat vader en moeder dit niet pikken. Wees wat harder en blijf de baas.

Veel succes arendje

Reactie voor op de website?

14.6. Gewoon ...

Nou ik vind het best gewoon. Ik ben pas 14, bijna 15, en moet al voor zessen thuis zijn (ligt er aan met wie) dus met familie enso tot 8 maare alleen met vriendinnen 6 uur en moet na school gelijk naaar huis! duzz best irritand en me ma moppert ook en papi ook maare gaat in me linker oor der in en me rechter oor der weer uit hihi maare wees blij met je ma zo een heb je maar 1 x maar ik wil dolgraag ook laat met me vriendinnen laat buiten zijn omdat dat vaak niet mag gaan me andere 3 vriendinnen meer met mekaar om dangz met mij wou dat gewoon effe kwijt hou je hooft cool met alles wat je doet doeizzzzzzzz xx-jes roxanne

Reactie voor op de website?

14.7. Ciao

Beste Ciao,

Dat jouw ouders niet uit Nederland komen heeft niet echt met jouw problemen te maken. Niet alle kinderen van 14, 15 jaar mogen uit of een navelpiercing. Mijn kinderen mogen een navelpiercing als ze 16 zijn en daar zelf voor gewerkt hebben (bv.kranten lopen, oppassen). Meer dan een navelpiercing en oorbellen mogen ze niet.Ik heb ze gewaarschuwd dat als ze het toch doen ik het persoonlijk uit trek.

Mijn kinderen KRIJGEN geen scooter, ook daar moeten ze voor werken. En dat jij helpt met tafel dekken is niet meer dan vanzelfsprekend. Daar hoeft niks tegenover te staan. Dat je je schaamt voor je oudere en niet met hen naar de stad wil hoort helemaal bij jouw leeftijd. Ook wij schaamden ons op jouw leeftijd voor onze ouders en vonden dat wij gelijk hadden. Onze kids doen nu hetzelfde.

Door alle jaren heen reageren kinderen nog steeds hetzelfde, alleen zijn de kinderen van nu mondiger geworden. Ik ben erg blij met mijn pubers al wil ik ze af en toe wel wat doen. Zij mij ook waarschijnlijk. Wat ik wil duidelijk maken is dat de problemen die jij hebt heel normaal zijn en niet zozeer met de cultuur van je ouders te maken hebben.

Het probleem is dat dingen nu snel uit de hand gaan lopen, jij voelt je ongewenst, en je ouders weten zich ook geen raad met hun opstandige tiener. Julie zeggen allemaal dingen tegen elkaar in de hitte van de strijd die kwetsend zijn voor de ander, terwijl niemand dat echt wil.

Schrijf voor je zelf eens op wat je nu echt graag zelf wilt, omdat jij het wilt en niet omdat iemand anders dat wel mag. schrijf het in volgorde op wat voor jou het belangrijkste is eerst enz. Denk ook na over jouw bijdrage in huis. Julie wonen met elkaar en iedereen zou zijn steentje moeten bijdragen.

Je schrijft dat julie weinig geld hebben en je ook geen merkkleding draag. Het gaat in het leven om je eigen uitstraling en persoonlijkheid. Dat zit niet in een bepaald merk. Jij bent goed zoals je bent, blijf jezelf en word geen meeloper. Vertrouw op jezelf. Als je meer geld wilt hebben zoek je een baantje.

Voor sommige dingen is het de moeite waard om voor te vechten, andere dingen zijn die energie niet waard. Overleg met je ouders op een rustig moment over jouw lijstje en leg duidelijk uit waarom het voor jou belangrijk is. Kom niet met argumenten dat andere kinderen dat wel mogen, dat werkt niet (er zullen altijd kinderen zijn die meer mogen en er zijn kinderen die minder mogen).

Blijf vooral rustig en kalm, gedraag je niet als een klein kind wat zijn zin niet krijgt. Als het niet lijkt te lukken, vraag je of ze er rustig over na willen denken, vraag hen ook vertrouwen in jou te hebben en in hun eigen opvoeding die ze jou hebben mee gegeven.

Ga er niet te lang op door. Beter kan je een paar dagen weer zo'n gesprek voeren. Mijn tweede dochter bedacht altijd wat ze graag wilde, bijvoorbeeld later thuis komen als ze uit ging. Dan vroeg ze dat ruim van te voeren en voegde er aan toe: waarom mag het niet, ik doe goed mijn best op school, ik help veel in huis, ik kom altijd op tijd thuis. Dus waarom mag het niet, kunnen julie mij dat uitleggen.

Nee dat konden we dus niet, ze mocht dus later thuis komen. Zij was ook de enige van mijn kindere tot nu toe die uit ging. Ze is nu 22 en zit op het HBO, woont samen met een lieve vriend en het gaat fantastisch.

Ouders moeten er ook aan wennen dat hun kinderen groot worden, julie worden erg snel groot. Wij zijn daar nog niet aan toe, helaas. Maar wij houden allemaal zeer veel van onze kinderen. Ook al denken jullie soms van niet.

Ik hoop dat julie er samen uit gaan komen, laat nog maar eens wat van je horen.
Veel liefs van Heleen

Reactie voor op de website?

14.8. Wat tips voor je

Beste lieve meid!

Ik heb je brief goed gelezen en ik snap je heel goed wat je ermee bedoelt, ik weet dat ouders soms moeilijk zijn en vooral in de moslim cultuur. Maar meid, ik zal je een advies geven en ik hoop dat je het volgt, lees wat boeken over je geloof en als je dat doet haal je er je rechten en plichten uit als vrouw of meisje. Ik weet dat bij meer geloven een meisje maagd moet blijven. Misschien daarom ook maken je ouders zich zorgen om je. Probeer bevriend te zijn met hen en dicht bij hun te komen en je verhaal bij hun kwijt te kunnen. Wie weet, misschien dringen veel dingen zo bij hun binnen.

Maar zo op deze manier bereiken jullie niks, met praten kom je tot oplossing. Ik vind het knap dat je ouders jou de tijd geven en de ruimte om voor tien uur thuis te komen. Er zijn meiden die helemaal niks mogen, voor donker thuis moeten zijn. Dus als ik je vergelijk met anderen, je hebt de vrijheid wel.

Ik geef je advies als mijn eigen dochter, het belangrijkste is dat je bevriend raakt met je ouders. Misschien begint het met samen winkelen, jullie meningen aan elkaar geven om iets te kopen. Zo begint het meid, met je ouders naar de winkel, is niks mis mee. Het kan jullie relatie veranderen en ervoor zorgen dat je ouders jou meer beginnen te begrijpen. Je moet één ding niet vergeten, je bent en je blijft hun kleine dochter, ook al ben je 30 jaar. Jouw ouders houden wel van je. Straks als je groot bent en je hebt je eigen kinderen, dan zul je het begrijpen.

Fatima

Reactie voor op de website?

14.9. Ik ben 14 en mag juist heel veel!

Ik ben een meisje van 14 jaar En mag hartstikke veel, ik mag rond 12 / 1 uur thuis komen (als ik de volgende dag niet vroeg op moet voor school), ik mag naar de discotheken (als me moeder me mag komen ophalen&brenge) ik vind dat meer ouders gewoon makkelijk voor hun kinderen moeten zijn (te makkelijk ook weer niet) maar hun nu lekker jong moeten laten genieten ik ga al vanaf mijn 13e naar kinder disco's en mijn moeder heeft daar toestemming voor gegeven en haar reden was : ik heb liever dat jij vanaf je 13e naar een kinder disco gaat veilig waar k je naar toe breng en van ophaal dan dat jij op je 18e naar een discotheek gaat met veel alcohol en hard drugs ze heeft gelijk .. want ik ben disco's nu zat .. de eerste paar keren zijn leuk! maar nu vind ik ze niet meer leuk.. dus ben niet van plan om op mijn 18e uit te gaan niks leuk's aan !! en over dat laat thuis kome. dat is ook hellemaal niet leuk dat vond ik de eerste 2 a 3 x leuk maar nu kom ik gewoon uit mijn zelf rond 8 uur thuis het is leuker om 1 uur snachts thuis te komen als het niet mag !! als je iets wel mag zit er geen lolletje meer aan !! dus ouders wees wat makkelijker.. groetjes Anoniempje !

Reactie voor op de website?

14.10. Je hebt gelijk.

Ik heb nou precies hetzelfde... maahr ik mag niet eens make-up en na het eten mag ik niet naar buiten. Ik mag helemaal niet naar buiten maar ik zeg tegen me moeder dat ik om half 5 klaar ben dan kan ik alles doen tot die tijd. Ik mag ook geen haarproducten en ook niet disco's enzoo en mijn ouders zijn ook Iraans. Ik mag ook niet in het weekend weg dus eigelijk valt er bij niet zo zwaar. Ik mag niet eens over navelpiercingen en zo beginnen en ik mag ook geen scooter.

achjaa ik ben het gewend mahr ik wensze allebei dood. Ze moeten begrijpen dat wij in een andere leefomgeving zitten en dat doen ze niet omdat ze niet willen luisteren.

xx anna

( mifahmam to chi migi aziz )

Reactie voor op de website?

14.11. Reactie op; Ik mag niks.

Ik ben ook een meisje (15) die op zich best veel mag, maar bij mij is het echt nog niet aan het vervelen ofzo hoor. Ik ga bijna elk weekend uit en ik vind het leuk. Ik rook niet, drink niet & doe niet aan drugs, ik zit in atheneum 4 en er zijn geen problemen verder thuis of op school. Dus ik snap nooit zo goed waar de ouders van mensen die niet zoveel mogen nou eigenlijk zo bang voor zijn.

Maarja, ik vind het echt niet leuker om laat thuis te komen als het niet mag ofzo hoor. Ik spreek gewoon een tijd af met m'n ouders en als ik een kwartiertje later nog niet thuis ben, krijg ik een belletje & ga ik naar huis. Ze zijn dan niet boos, maar ik vind het echt niet leuk ofzo hoor, dat ik een kwartiertje langer bleef terwijl het niet mog. Maarja, mijn tip voor het meisje dat niks mag is gewoon een gesprek met je ouders beginnen over dat je afspraken wilt maken over hoe laat naar huis of een keer per maand wat later thuis? Ik weet het niet. Maar, ik ben gewon nederlands en ik weet niet of er verschillen zijn met andere culturen.

Nou, ik heb eigenlijk maar een beetje verteld hoe mijn leven eruit ziet en ik denk datje niet zoveel aan mijn reactie hebt gehad maarja. Sterkte ermee.

Xx Lara

Reactie voor op de website?

14.12. Geluk met je 10 uur

Nou voor 14 en 15 jarige mogen jullie egt wel tot laat buiten...ik mocht uitgaan vanaf me 14e ...ik ben nu 16 uit gaan mag ik 1 keer per maand..dat vind ik niet erg maar het ergste is ik moet 7 uur thuis zijn half 8 is veel te laat voor mij....voor een 16 jarige die uitgaat...ze weten waar ik ben mijn vriend woont maar een kwartier met de tram hiervandaan en nog vinden ze later dan 7 uur te laat...ik weet egt niet meer wat ik moet doen of zeggen om minstens elke dag tot half 8 buiten te blijven...:S

Reactie voor op de website?

14.13. Uit gaan ed.

Ha meiden.

ik ben bijna 18 (en christelijk). ik ben uit geweest maar heb inmiddels geleerd om de meerwaarde op te zoeken in mijn leven, ik heb een lieve vriend ene we werken samen hard aan onze toekomst, sinds toen heb ik niet zo'n behoefte om zo nodig uit te gaan, maar ik snap wel dat jullie tegen allerlei regels en wetjes aan lopen, maar probeer altijd aan je ouder(s) te vragen waarom het voor hun zo belangrijk is, waarom niet uit gaan. als je op zo'n manier duidelijkheid krijg en ook nog probeer (op een respectvolle manier!!!!) om te vragen welke leeftijds grenzen ze stellen kom je er vast wel doorheen!!!

enne nog ff over merkklere... denk je je gelukkiger te voelen met merkkleren??? echte vrienden kijken niet alleen naar de buiten kant, misschien eerst wel een beetje maar later niet meer!!! enne ik hoorde 'n x iemand zegge: alles aan de buitenkant is tijdelijk, en alles aan de binnenkant is blijvend.... dus wat is het belangrijkste, en waar heb je meeste aan. succes

Reactie voor op de website?

14.14. Pubers zijn zo lastig niet

Beste mensen op dit forum

Ik ben een jongen van 17 jaar en dus net geen puber meer. Toch zijn er veel momenten dat ik me nog wel zo voel. Ik wil graag reageren op verschillende verhalen die ik hier heb gehoord. Ten eerste lees ik veel kinderen dat ze weinig mogen. Persoonlijk is hier niets mis mee hoe eerder je los komt van je ouders hoe mooier het dan al word.

Toen ik 14 was wist ik volgens mij nog niet eens dat een discotheek bestond. Jullie nemen snel dingen over van anderen. Als de ene het heeft willen jullie het graag ook maar maakt dat nou echt blij? Het is spijtig maar je kan neit alles hebben. Een scooter ik begin er niet over zeg pfff spaar maar vast voor een auto zeggen ze dan. (waar niets mis mee is achteraf) Kijk als ik je 16 bent neem je een scooter duurt minstens half jaar dat je er 1 bij elkaar hebt gespaard en certificaat hebt. Heb je anderhalf jaar een scooter voor je een auto kan kopen. Als je de kosten van die scooter en benine en onderhoud samen optelt heb je je rijbewijs al makkelijk samen.

Sex is een moeilijk onderwerp bij de pubers vind ik. Zelf ben ik ontmaagd op mijn 14e en dat is heel vroeg vind ik zelf ook. Wat voor ouders heel moeilijk is is dat ze terug kijken naar hun eigen jeugd en hoe hun het toen hebben gehad. De maatschappij zit nu wat anders in elkaar dan toen. Er word meer gedaan en uitgevreten door pubers. En meisjes worden ook eerder ongesteld dan vroeger dus kunnen ze er wat aan doen dat ze eerder beginnen ? Het is spannend en nieuw en een puber probeert alles wat spannend is. Ik denk dat de tijd nu gewoon anders is dan toen

Maar het belangerijkste van een kind is. Dat de ouder hem moet opvoeden met de grootste liefde uit zijn hart of dat nu op een losse of strenge manier is. En ik denk dat de meeste vaders en moeders dat ook doen

Joris

Reactie voor op de website?

14.15. Re: pubers en regels

Ik begrijp dat het best een moeilijke situatie is, je wilt de goede vrede bewaren maar helaas kan dat niet altijd. Je bent een lieve moeder maar toch is liefde ook grenzen stellen.

Uit huis zetten is wel erg drastisch maar dat er iets moet gebeuren is een feit. Communiceren is altijd wat nodig is maar dan wel in twee richtingen!

Niet met verwijten maar maak duidelijk dat het zo niet gaat, dat je van hem houdt etc. maar dat je ook de verantwoording heeft voor de andere kinderen. Dat hij altijd welkom is met zijn vriendin maar dat het niet op deze manier kan.

Laat uw zoon ook meedenken aan oplossingen en maak samen afspraken. Schrijf deze desnoods op.

Zo krijgt uw zoon ook een gevoel dat hij serieus genomen wordt en komen jullie niet tegenover elkaar te staan!

Diane

Reactie voor op de website?

14.16. Ik word zot!

Ik heb een zoon van 18. Ik ben 5 jaar geleden hertrouwd. Mijn zoon leeft als god in Franrijk. Werd onderhouden als een koning maar wil nie werken. Tot de stoppen bij mij plots erdoor gingen.

Heb hem 2 weken geleden op straat gezet. Zit nu in een opvangtehuis. Resultaat: moeder depri... word er zot van dat ik die beslissing nam... Nog iemand met die ervaring? Ik kan het niet aan... help!!!

Reactie voor op de website?

14.17. Re: ik word zot

Je hebt een groot schuldgevoel als ik het zo lees, maar het is nu eenmaal zo gelopen. Je hebt er niks aan om nu depri rond te lopen, daar schiet niemand wat op. Je zoon zit nu in een opvangtehuis en misschien kan dit jullie hulp aanbieden.

Kom tot rust dan heb je ook weer wat kracht om na te denken. Het feit dat je al op deze site een wanhoopskreet plaatst zegt al dat je bedoelingen goed zijn naar je zoon toe.

Het komt goed! Diane

Reactie voor op de website?

14.18. Ouders dood wensen

Ik schrok van de reactie van Anna. Dat het niet gaat zoals je zou willen is 1, maar de uitspraak dat je ze allebei doodwenst ga een brug te ver meisje. Een beetje meer respect mag je best hebben voor je ouders, ook al doen ze niets naar je zin.

Daarnaast ann sommige jongelui hier: probeer eens normaal Nederlands te schrijven, dat leest prettiger voor mij als oma zijnde.

Pien

Reactie voor op de website?

14.19. Reactie

hallo,

ik begrijp jouw woede wel!! ik ben zelf ook 15 en ik mag ook niet uit van mijn ouders. misschien klink ik nu heel ouderwets, maar soms moet je gewoon naar je ouders luisteren en geen ruzie gaan lopen maken, want dat werkt gewoon niet. als ik iets niet mag vraag ik het nog eens, en dan hou ik mijn mond er gewoon over. over een maand vraag ik het opnieuw, maar dan op een andere manier en dan lukt het misschien wel. als je graag wilt uitgaan kun je ook misschien je vriendinnen een keer thuis uitnodigen (niet helemaal officieel ofzo) zodat je ouders kunnen zien dat het gewone mensen zijn en geen ordinaire drugs verslaafden snap je? ik mocht eerst niet met mijn vrienden winkelen in den haag (ik woon zelf in naaldwijk) maar toen mijn ouders mijn vrienden een beetje hadden gezien enzo vonden ze het wel goed. meestal willen je ouders het beste voor je, en uiteindelijk krijg je je zin wel (mijn zus van 19 liep ook altijd zo te klagen maar op een gegeven moment hebben je ouders niets meer over jou te zeggen hoor!)

veel succes iedereen,

xxx sanne

Reactie voor op de website?

14.20. Huisarrest

Omdat ik iets te laat thuis k0m van me vriendje w0rden mn 0udres gelyk supoer bo0s.. en nu heb ik 1maand huisarrest en 1 maand gheen mmobieel, tv, pc of wattan ook. Beetje overdreven vind je niet. hallo0 ik ben een puber die bij der vriendje zit dan snappen ze ut tog wel als ik 1xtjee 10 minuutjes te laat kom. Ik haat ze egt !!

heeft misschien iemand tips waardo0r ik maby sneller van me huisarrest afk0m want ik m0et gewo0n egt naar me vriendje kan niet zonder hem. en me vriendinnen enzo. Ik ga nu al stiekum weg af en t0e maaruh heb liever dak gewo0n elke dag weer weg mag.

Laterrr..

Reactie voor op de website?

14.21. huisarrest

Ik ben zelf ook een puber van 14 jaar, bijna 15 ik heb zelf meestal ook huisarest maar ja kan iets aardigs voor haar doen bijv schoon maken opruimen enz dan krijg je minder huisarest bij ons tenminste wel nou groetjes kathleen

Reactie voor op de website?

14.22. Ik wil weg hier!

Heee allemaal,

ik heb precies hetzelfde probleem!
ik wordt er gek van..
ik was laatst 1 keer te laat gekomen op school en toen mocht ik gelijk 6 maand niet uit ... dat is gewoon een half jaar!!!!
Ik het echt het gevoel dat ik niks goed bij ze kan doen..
Ik huil elke nacht omdat mijn moeder is overleden
En nou heeft mijn vader een nieuwe vriendin, en zij heeft 2 dochters en 1 zoon
Ik kan totaal niet met ze opschieten, maar ik moet wel, en zij worden altijd voorgetrokken, zij mogen alles, ik niets….
Ik ben het liefst weg van hier..
Bij mam.. zij was de enige die me begreep
Ik wil hier echt niet meer zijn.. het doet me allemaal veel te veel pijn..

Reactie voor op de website?

14.23. Re 14.22

Ik snap dat je het moeilijk hebt. Heb je niet iemand om mee te praten over je verdriet. Misschien is het goed om eens met je mentor op school te praten. Misschien kan die je helpen en misschien samen met jou en met je vader een gesprek aangaan over je verdriet en zorgen. Ga geen dingen doen waar je spijt van krijgt!

Ik persoonlijk vind die straf ook wel erg overdreven hoor! En ik snap ook goed dat je het erg vervelend vindt en boos en verdrietig bent dat je je achtergesteld voelt bij de kinderen van je stiefmoeder. Praat er over met je vader en anders met je mentor op school. Alles opkroppen helpt je niets er over praten wel. Sterkte er mee!

Jessica

Reactie voor op de website?

14.24. Hallo

Klaag niet zoveel!
Als je niks mag!
Weet je!
Als je praat met je ouders kan veel verbeteren!
Want ouders willen het best voor je!
En je moet het aanvaarden!
Want ruzie lost ECHT niks op hoor!
X
Pubers !!

Reactie voor op de website?

14.25. Aan alle pubers die weinig mogen

=Hoi iedereen,

Ik ben het eens met het advies dat je het beste kan proberen met je ouders te praten. Jammer genoeg zijn niet alle ouders voor rede vatbaar. Ik ben nu in de 20, maar toen ik jonger was had ik ook erg veel problemen met de regels. Ik heb oudere broers en ik heb vaak gehoord "ja maar jij bent een meisje". Daar werd ik altijd zo kwaad van. Alsof meisjes domme schaapjes zijn die binnen 5 minuten in de problemen komen. Nu is het wel zo dat je als meisje moet oppassen voor jongens die aan je willen zitten, maar kom ik ben niet achterlijk :) .

Ik had nooit echt een goede relatie met mijn ouders en ik was erg opstandig. Vooral omdat mijn vriendinnen wel meer mochten dan mij, dus dan ging ik stiekem toch. Absoluut niet zoals het hoort en heel veel schuld, maar ik vond het gewoon oneerlijk allemaal. Gelukkig heb ik nog nooit een halfjaar (!!!!) huisarrest gehad. Er was jammer genoeg weinig wat ik kon doen om mijn ouders op andere gedachten te brengen. Behalve als ik wist dat mijn broers iets mochten toen ze mijn leeftijd hadden. Dan had ik lange gesprekken over hoe ze met twee maten meten voor mij en mn broers en kreeg ik uiteindelijk toch voor elkaar wat ik wilde.

Het beste wat je in je achterhoofd kan houden (en wat ik ook heb gedaan) is dat je zodra je 18 bent op jezelf kan gaan wonen. Dit is voor mij echt goed geweest en nu kan ik eindelijk goed praten met mijn ouders, want ze proberen niet meer constant regels op te leggen. En als ze het wel doen zeg ik, pech die kans hebben jullie gehad nu bepaal ik zelf wat ik doe!!

hopelijk kunnen jullie een beetje troost hieruit halen, op een dag bepaal je helemaal zelf wanneer je thuis bent/wat je eet/ waar je naartoe gaat/ met wie je daar naartoe gaat/ en wanneer je toch echt je kamer moet poetsen

xxx

Reactie voor op de website?

14.26. Ouders die het niet snappen...

Ik heb geen idee hoe oud de bijdrage van 'Ciao' is, maar ik wil toch nog wel reageren. Als ouder van 4 kinderen (2 dochters, 2 zoons) kan ik gerust zeggen enige ervaring te hebben met het opvoeden van kinderen.

Om te beginnen: het ene kind is het andere niet. Ze zijn alle vier verschillend. Mijn jongste (14) zoon is het meest aan het puberen en dat vind ik ook nog steeds moeilijk om een goede opvoedstrategie te hanteren. Alle goede boeken en raadgevingen ten spijt, iedere keer is het weer improviseren. Voor mij als ouder geldt: er moet een wederzijds vertrouwen en respect zijn. Dus, ik zal dat moeten kunnen tonen aan mijn kinderen. Andersom geldt dat dus ook. Alleen dan is er sprake van balans. Zodra het vertrouwen er niet is, zal het tussen ouder en kind lastig comminuceren blijven.

Ciao, als ik je een raad mag geven: geef en vraag je ouders vertrouwen en respect voor elkaars standpunten en wensen. Als je iets wilt of niet wilt maak dan duidelijk waarom dat is. Vraag je ouders ook om duidelijke uitleg als ze iets verbieden. Alleen ' omdat ik het zeg' is niet altijd respectvol.

Probeer kleine stapjes te nemen. Zoals met uitgaan. Vraag om tot elf uur uit te mogen en zeg erbij dat je wordt thuisgebracht oid. Zorg dat je dan ook op tijd thuis bent. Als dat een 1 of 2 keer goed gaat, vraag een half uur of uur extra. Zo kweek je onderling vertrouwen. Doe wat je belooft, maar vraag tegelijkertijd het vertrouwen van je ouders. Andersom, ga zonder morren een keer mee winkelen en toon interesse. Je hoeft het niet altijd leuk te vinden, maar het toont wel dat je het wel belangrijk vindt wat je ouders doen. Al is het maar een boodschapje (weer kleine stapjes).

Op deze manier kweek je wederzijds begrip en vertrouwen en dan zul je zien dat de starre houding van je ouders zal verdwijnen. Verder, merkkleding dragen is soms fijn en geeft je zelfvertrouwen. Heel begrijpelijk. Als dat financieel niet mogelijk is thuis, zul je andere manieren moeten zien te vinden. Een baantje is een mogelijkheid, maar er wordt ook veel aangeboden op het internet voor een goede prijs, bv op marktplaats. Soms moet je slim zijn.....Maar, zoals al eerder is gezegd: jij bent een eigen persoonlijkheid en kleding is slechts een accessoire.

En daarnaast, als je straks voor het eerst op jezelf gaat wonen zul je zien dat je je bijna geen merkkleding kunt veroorloven. Het is dus alleen maar voorbereiden op de toekomst!

Phil

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Ik mag niks

  1. Pubers en regels
  2. Pubers en regels
  3. Geen onderdak verschuldigd
  4. Ik ben 13 en...
  5. Waarom niet het huis uit
  6. Gewoon ...
  7. Ciao
  8. Wat tips voor je
  9. Ik ben 14 en mag juist heel veel!
  10. Je hebt gelijk.
  11. Reactie op; Ik mag niks.
  12. Geluk met je 10 uur
  13. Uit gaan ed.
  14. Pubers zijn zo lastig niet
  15. Re: pubers en regels
  16. Ik word zot!
  17. Re: ik word zot
  18. Ouders dood wensen
  19. Reactie
  20. Huisarrest
  21. huisarrest
  22. Ik wil weg hier!
  23. Re 14.22
  24. Hallo
  25. Aan alle pubers die weinig mogen
  26. Ouders die het niet snappen...

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.