Groot Gezin
Pleeggezin en adoptie
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

11. Ervaringen van pleeggezinnen

In de column lezen we een uitgebreid verslag over het begeleiden van pleegkinderen, maar ook het verschil met eigen kinderen. Wat zijn uw ervaringen, en wilt u die met ons delen?

Reactie voor op de website?

11.1. Zelfgehaald en zelfgemaakt

Onze kinderen

Wij zijn behalve ouders ook pleegouders. Er is niet veel verschil vind ik. Gevoelsmatig dan. Wij houden van al onze kinderen. En bij alle 5 moest dat gevoel in het begin groeien,van veel houden van tot intens houden van, meestal heb je daar maar een paar uurtjes voor nodig..... of een kind nou uit je buik komt of uit je hart. En beide gevallen maak je kennis met elkaar en je voelt de verantwoordelijkheid en daarmee de liefde voor dit unieke schepsel door je lichaam stromen.

De kinderen die niet uit mijn buik zijn gekomen hebben een voorgeschiedenis waardoor hun biologische ouders niet voor hen kunnen of mogen zorgen. Dat is de reden dat deze kinderen vaak extra aandacht of speciale aandacht nodig hebben. Soms is dat moeilijk. Je moet het leren. Meestal is het niet moeilijk, handel je vanuit je gevoel. Vaak is het dankbaar, je ziet het kind geestelijk en lichamelijk groeien.

Wij leren ook van hen. Dat het niet vanzelfsprekend is dat je in een goed functionerend nest geboren wordt. Dat je soms heel veel geduld moet hebben in het leven om iets te bereiken. En dan heb ik het niet over een carrière of iets dergelijks, maar over het leren van bijvoorbeeld praten, traplopen, omgaan met anderen. En over het belangrijkste: het leren liefhebben. Want hoe kan je liefhebben als je nooit iemand hebt gehad om van te houden? Of iemand die van jou hield.

De grootste prijs aller tijden kreeg ik van onze dochter van 8 jaar toen ze 3 was en een paar maanden bij ons woonde. Het was een kusje. Spontaan gegeven. Van een meiske waarvan men dacht dat ze zich misschien nooit meer zou kunnen hechten. Dat moment vergeet ik nooit.

Het opvoeden van kinderen is soms moeilijk. Mijn man en ik overleggen als ouders veel met elkaar en praten over onze ervaringen. Het opvoeden van onze "zelfgemaakte" kinderen verloopt wat vloeiender dan het opvoeden van de "zelfgehaalde" kinderen. Dat heeft ook te maken met het feit dat we gekozen hebben voor pleegkinderen met een lichte geestelijke en/of lichamelijke handicap. Ik denk dat liefde, positieve aandacht, stimulatie en structuur sleutelwoorden zouden moeten zijn in elke opvoeding. Wij maken ook fouten maar door met de kinderen te blijven praten kan je ook aangeven dat het niet erg is fouten te maken in het leven. Daar leer je weer van.

Als pleegouders moet je het wel treffen met de instanties die je begeleiden. Wij hebben het getroffen, kunnen goed opschieten met de voogd en de begeleidster. Maar als dat niet zo is, kan dat heel vervelend uitpakken. Wij merken dat de begeleiding ons als pleegouders respecteert en dat is belangrijk. Wij voeden de kinderen op, dag en nacht. Kennen ze beter dan wie dan ook. Dus het is niet meer dan logisch dat wij betrokken worden in beslissingen over het kind.

Het papierwerk om een kind heen vinden wij wel eens vervelend en dan vooral omdat het zoveel tijd kost. De begeleider en de voogd moeten allebei regelmatig verslag doen waardoor we steeds weer geconfronteerd worden met opvoedingsplannen waarin steeds weer ongeveer hetzelfde staat. Maar dat moet wel besproken worden met ons en dus ben je weer een ochtend kwijt. En zo zijn er nog wel meer bureaucratische papierhandelingen waar je als pleegouder tegenaan loopt.

Ik wil nog wel een negatief aspect noemen over pleegzorg. De mensen om ons heen zijn meestal geneigd negatief te praten over de biologische ouders van de kinderen. Natuurlijk is er iets met ze waardoor ze niet voor de kinderen mogen of kunnen zorgen. Maar daar kunnen ze niet altijd wat aan doen. En als ze er wel wat aan kunnen doen hebben de kinderen nog niets aan al die mensen die zo negatief over hun ouders praten. Een kind staat altijd loyaal tegenover zijn ouders, zal hen niet snel afvallen. Heeft hen ook nodig om te begrijpen hoe zijn/haar leven in elkaar zit, het zijn zijn/haar wortels.

Wij vinden het persoonlijk dan ook heel belangrijk dat er een vorm van contact is met de biologische familie, zolang dat een kind in ieder geval niet schaadt. De omgeving praat vaak in de termen van "hebben en houden". Maar je "zelfgemaakte" kinderen moet je toch ook weer loslaten. Niemands leven is het bezit van iemand anders. En of het kind nou onze achternaam heeft of een andere achternaam, het is en blijft dezelfde persoon. En de kinderen die aan onze zorgen zijn toevertrouwd zijn dus allemaal "onze" kinderen.

Ik blijf wel met een onbegrip zitten wat ik niet altijd uitspreek. Waarom zijn er in ons land nog pleegkinderen die niet geplaatst kunnen worden omdat er niet voldoende pleeggezinnen zijn?

Hanneke

Reactie voor op de website?

11.2. Informatie vraag

Wie kan mij informatie verschaffen? Vraagstelling: Nederlands gezin wil buitenlands meerderjarige asielzoekster opnemen in hun gezin. Wie heeft hier ervaring mee? Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen.

Reactie voor op de website?

11.3. Wat een mooi stuk!

Hallo Hanneke,

Wat heb je een mooi stuk over pleegzorg geschreven! Het raakt me recht in mijn hart! Ook wij zijn pleegouders en ouders, en we doen dat al/pas twee en een half jaar. Erst crisis, waaruit een baby is gebleven, met veel problemen in het ouder-contact. En nu waren we weer open voor crisis, en is er van de week een jongetje van twee gebracht. En bij hem lijkt terugplaatsen, helaas, niet meer aan de orde.

En het is precies wat je schrijft, wat maakt het uit of hij uit je buik komt, of uit je hart, hij heeft ons nodig, en slaapt zelfs tussen ons in in ons bed. Heerlijk! Maar de buitenwereld begrijpt er niets van. Jammer hoor, het kind heeft zulke angsten, daar ga je toch voor, die leg je niet zomaar even in een bedje. Eindelijk eens een pleegouder die het "ziet".

Ik heb wel eens het gevoel dat wij, als pleegouders, ook gaan staan "trekken" aan het kind. En soms is dat wel goed, maar soms ook niet. Bedankt in ieder geval voor dit artikel, het heeft me weer pleegzorg-moed gegeven!

Groetjes Monique

Reactie voor op de website?

11.4. Taken SPW'er

Zou iemand mij kunnen vertellen wat hoe een S.P.W'er een adoptie- en pleeggezin ten dienste kan zijn?

Arnold

Reactie voor op de website?

11.5. Kind met hechtingstoornis

Het was fijn om uw stukje te lezen; een stuk herkenning. Wij hebben 3 pleegkinderen; 2 zusjes en een broertje; alle 3 dus uit hetzelfde gezin. De jongste kwam bij ons toen ze 6 dagen oud was, de middelste, het jongetje, toen hij 1 was en zijn oudste zus was 7.

Met name met de oudste hebben we vel problemen gehad en hebben dat nog steeds. Ze is een kind met een bodemloos syndroom. Ze wil graag contakt, maar kom je dichtbij dan stoot ze af. Om haar gemis naar haar moeder te bevredigen steelt ze veel snoep en liegt ze daarover. Ze is nu bijna 12; ze wonen n.l. al ruim 4 jaar bij, en ze gaat puberen. Voor haar pubertijd ben ik bang.

De hulpverlening, Argonaut in A,dam, dit is de T.G.V., doet er zoveel mogelijk aan om haar en ons te begeleiden. Omdat ik niet weet wat me te wachten staat twijfel ik of het verstandig is om haar hier te laten wonen; ze haalt n.l. veel aandacht en energie naar zich toe wat vaak ten koste gaat van de andere kinderen. Naast deze kinderen hebben we zelf 4 kinderen waarvan de oudste, 21 jaar, niet meer thuis woont.

Wat zou u doen in dit geval en heeft u advies of ervaringen op dit gebied?

Margreet

Reactie voor op de website?

11.6. Wat moet ik doen en waar naar toe voor een pleegkind?

Wat moet ik doen en waar naar toe voor een pleegkind?

Reactie voor op de website?

11.7. Site van de pleegzorg

Patricia,

Kijk maar eens op de site van pleegzorg. Daar vind je vast de informatie die je zoekt en er staan ook telefoonnummers van de voorzieningen voor pleegzorg bij jou in de buurt.

Succes! Yvonne

Reactie voor op de website?

11.8. Te weinig pleegouders?

Hoi Hanneke,

Ik wil heel graag een reactie geven op jouw stukje. Ik ben het met het stukje van gevoel en houden van met je eens. Alleen is ons altijd verteld dat je van je pleegkind niet mag houden. Mijn vraag is dan meteen, hoe kan een kind dan groeien?

Toch snap ik heel goed waarom er zo weinig pleegouders zijn. Wij hebben twee eigen kinderen en twee pleegkinderen die jonger zijn dan de twee eigen kinderen. Met het eerste kindje dat bij ons kwam was er geen contact met de familie. Ouders kwamen bewust niet in beeld. Nu 2 jaar later is er een baby geboren en ouders proberen het weer samen en willen hun kind terug. Jeugdzorg heeft hele grote fouten gemaakt door de ouders de terugkeer toe te zeggen wat later weer recht gezet moest worden. Wij hebben ons woordje bij de rechtbank moeten doen, jeugdzorg eist van ons onmogelijke dingen.

Een klein voorbeeldje is dat we de ouders binnen 10 dagen in contact moeten hebben gebracht met hun kindje. En dat terwijl wij nog naar de rechtbank moesten, in gesprek met jeugdzorg moesten, pleegzorg gesprekken, gesprekken met andere jeugdzorg en dan zou het voor ons vakantie zijn.

Met ons ander pleegkind is mogelijk een hechtingsprobleem aan de orde. Zij eist letterlijk al onze aandacht op, dan praat ik nog niet over onze energie. Gaat het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Nadat we zelf videoopnames hebben gemaakt, zijn de problemen duidelijk in kaart gebracht en hebben we gelukkig hulp gekregen. Met haar zijn we heel langzaamaan wat aan het winnen. Het zijn dan wel miniscule stapjes vooruit.

Heb je dat net achter de rug en dan krijg je de problemen met jeugdzorg. Wij vinden dat ze niet naar het kind kijken. De kleine blijft bij ons wonen en heeft 2 jaar geen contact met eigen mileu gehad. Ze is nu 2,5 jaar en nu moet er een contact komen van 1 keer per 6 weken. Wij willen dit rustiger aandoen. Eerst maar 4 keer per jaar en het jaar daarop 6 keer per jaar en dan kunnen ze wat ons betreft elke maand komen. Moeder is zo wispelturig en net bevallen van een kind wat gelukkig nog thuis kan wonen, met begeleiding.

Ze heeft nog meer kinderen. Met nog 4 kinderen heeft ze ook contact, dan wel dan weer niets. Wij willen voor de kleine een opbouwend, blijvend contact en niet nu alles op alles gaan zetten en dat dan blijkt dat ouders het niet waar kunnen gaan maken, zoals het in het verleden al zo vaak is gebeurd. Hoe moeten wij dan weer verklaren waarom ze wegblijven?

Met mijn verhaal heb je nog niet direct een antwoord, maar wij voelen ons door jeugdzorg zo aan de kant gezet. Ze beslissen zonder ons, voor ons wat wij moeten doen en de ouders staan op nummer 1. Dit kan niet en mag niet. Wij zorgen voor het kind en we zijn niet in dienst van jeugdzorg. Ik praat dan wel alleen over jeugdzorg regio Tilburg, verschrikkelijk. Ik zou het liefst zonder ze werken, maar dat kan niet.

Tot een half jaar geleden zou ik iedereen aanraden om een pleegkind in huis te nemen. En begrijp me goed, met de kinderen is niets mis. Toch raad ik nu niemand pleegzorg meer aan. De begeleiding die wij helaas op dit moment nog steeds hebben is verschrikkelijk. Ze luisteren naar ons en leven met ons mee, maar alles moet wel gaan zoals zij het willen. Er is geen overleg mogelijk. Het levert ons veel gefrustreerde telefoontjes op, heel wat papier werk, extra gesprekken waar onze vrije uren in zitten, of zelf vakantiedagen en vooral weinig gevoel van begrip en slapeloze nachten.

Dus bezint eer ge begint.

groetjes Marie-José

Reactie voor op de website?

11.9. Voor Marie-José

Hoi,

Ik zie dat jij ook pleegzorg doet in de regio Tilburg. Wat jou overkomt is ons 2 jaar geleden ook gebeurd en ik ben bang dat ze toch niet naar je luisteren. Regeltjes zijn belangrijker dan mensen. Misschien kunnen we mailen.

Reactie voor op de website?

11.10. Vraag aan pleegouders

Graag had ik dat we met pleegouders die een beetje in dezelfde problemen zitten gelijk wij, eens konden spreken. Wij hebben 2 pleegkinderen: 12 en 10 jaar, 2 jongens. Het jongetje van 10 is een heel moeilijk kind. We hebben hem nu laten testen en hij geef hechtingsproblemen. Ze zijn hier nu bijna 1 jaar graag had ik eens van iemand vernomen hoe zij het aanpakken, want we willen niet zo rap opgeven. Nu is hij eindelijk in een aangepaste school. Maar ze zeiden dat het beter was om hem te laten inslapen in school. Maar wij wilden daar niks van weten omdat we vinden dat hij dan weer gene thuis meer geeft. Maar soms wordt het ons echt teveel. Is er iemand die ook met zulke problemen zit of zat? Alle hulp is welkom om oplossingen te vinden!

Reactie voor op de website?

11.11. Ervaringen met Jeugdhulpverlening

In de rubriek pubers loopt een discussie over De jeugdhulpverlening: niet altijd een ondersteuning in relatie tot ondertoezichtstelling (OTS). Daarbij gaat het om het betrokken kind, de ouders, de pleegouders en de instanties.

Reactie voor op de website?

11.12. Pleegkind uit schotland

Hallo,

Ik zou graag wat meer willen weten over wat ik moet doen om de 16-jarige dochter van een vriendin van mij uit Schotland op te kunnen nemen binnen ons gezin. De thuis-situatie in Schotland is niet gezond voor haar, haar moeder staat er achter als mijn man & ik haar binnen ons gezin opnemen (mijn man ook trouwens) & zij wil zelf ook graag bij ons komen wonen. We hebben zelf geen kinderen, houden heel veel van haar & zijn financieel stabiel genoeg om haar alles te kunnen geven wat zij nodig heeft.

Alvast bedankt!

Noot redactie: Kijk ook even op Pleegzorg voor een bekend kind.

Reactie voor op de website?

11.13. Pleegouders negen kinderen worden geacht te werken?!!

(Reactie op Vader negen pleegkinderen moet sollicteren)

Vind dat niet meer dan normaal, want als je commercieel pleegkinderen hebt dan vang je daarvoor een bijdrage. Dat is € 13,90 per dag per kind. Rekent u het maar uit. En dan nog een uitkering volgens de AWBZ, want pleegoudervergoeding wordt niet belast door Gemeentelijke Sociale Dienst of andere instanties. Dus ik vind het niet meer dan terecht.

Ik ben zelf pleegouder en heb mijn dochtertje bij me wonen. Alleen ik ben afgekeurd, dus hoef ik niet te werken en heb ook thuiszorg. Maar dit had ik voordat mijn dochtertje bij me kwam wonen ook al.

Een allenstaande vader met een kind en een pleegkind (halfzusje van mijn dochtertje).

Reactie voor op de website?

11.14. Wie heeft ervaring?

We hebben de vraag gekregen om een niet begeleide minderjarige op te vangen. Hij is 15 en van Ecuadoriaanse afkomst. Taal vormt geen probleem (mijn man is van dezelfde stad afkomstig), maar misschien wel de leeftijd- we hebben 3 kinderen tussen 2 en 6. Wie heeft ervaring?

Rowan

Reactie voor op de website?

11.15. Reactie voor Margreet

(Reactie op Kind met hechtingstoornis)

Beste Margreet,

Na het lezen van jouw schrijven kwam bij mij weer de hopeloze tijd naar boven, die wij nu alweer bijna 16 jaar geleden hebben afgesloten.

In 1975 kwam ons eerste pleegkind, een meisje. Al vrij snel na plaatsing bleek het een zeer moeilijk meisje te zijn. Ze was toen 2 jaar en ik in mijn onervarenheid zei tegen mijn man. Als ze maar eerst ook 2 jaar bij ons is dan moet het wel beter gaan. De 2 jaar werden 12 jaar. Wij geven niet zo gauw op. Toen zij 14 was hebben wij andere opvang voor haar moeten zoeken. Boosheid, verdriet, onmacht. Het valt niet te beschrijven, maar vooral ook het gevoel gefaald te hebben.

Ook zij gaf niets, nam alleen maar, niet alleen alle engergie uit je lijf, maar ook leegde zij de spaarpotten van de kinderen en onze portemonnee. Het is niet makkelijk een kind te laten gaan, maar nu, jaren ouder en wijzer, zeg ik nog steeds wel eens tegen mijzelf. We hadden voor haar veel eerder een andere oplossing moeten bedenken. Het gaat niet alleen ten koste van jezelf als ouders, maar ook ten koste van de andere kinderen.

Sinds 1988 zie ik haar af en toe als ze weer eens in de gevangenis zit en ze belt dan zoek ik haar op.

Gelukkig hebben wij niet alleen deze ervaring. We hebben 2 biologisch 'eigen' kinderen, twee pleegkinderen die zich op 17 jarige leeftijd hebben laten adopteren, één pleegzoon, die als 4-jarige kwam en die nu 20 jaar is en in een internaat woont. Op zijn 16e hebben wij ook voor hem een andere oplossing moeten bedenken, dit nadat hij terugkomend uit de gevangenis weer bij ons kwam, maar niet meer te hanteren was. Met hem hebben wij wel regelmatig contact en 1x per maand haal ik hem op vanuit een ander deel van Nederland omdat hij zelf niet met de trein durft te reizen.

Nu hebben wij nog 2 pleegkinderen in huis wonen en 2 kinderen de weekenden en delen van de vakanties. Van alle kinderen genieten wij, maar als ik jou een raad mag geven: Probeer een juiste beslissing te nemen en denk daarbij ook aan de belangen van de nog in huis wonende kinderen. Wij hebben daar al die jaren geleden, vrees ik, te weinig aan gedacht, teveel geprobeerd, maar daarmee doe je de andere kinderen misschien héél erg tekort.

Héél veel sterkte met de beslisssing die je gaat nemen. Lilian

Reactie voor op de website?

11.16. Pleeggezin vol genoeg?

Ik heb een vraag. Naast ons gezin van 8 kinderen zijn wij ook pleegouders, en hebben 1 langdurige plaatsing en 1 crisis gehad. Nu wilden we weer een langdurige plaatsing maar pleegzorg vindt ons vol genoeg en nu mogen we alleen nog maar crisis doen. Ik vind dat niet terecht en vraag me af of wij het enige grote gezin zijn dat aan pleegzorg doet. Ik heb nu het gevoel dat we de enigste zijn en voor ons is het belangrijk om te weten of er meerdere grote (pleeg)gezinnen zijn. Wij zijn het niet eens zijn met pleegzorg. Heeft iemand hier ervaring mee?

Laat me wat weten en alvast hartelijk dank, groetjes Hans en José

Reactie voor op de website?

11.17. Groot gezin en pleegkinderen

Jullie zijn niet de enigen hoor. Wij hebben zelf 12 kinderen en een kleindochter die ook bij ons woont. Onze oudste 4 zijn de deur al uit, maar komen nog wel vaak thuis. Vanaf dat onze jongste een paar maanden was (hij is nu 7) hebben wij pleegkinderen. Eerst een netwekplaatsing, daarna vroeg de pleegzorgwerker waarom wij geen pleeggezin werden. Wij dachten dat wij daarvoor te veel kinderen hadden, maar het was wel altijd al een stille wens van ons.

We hebben toen de 7-stap cursus gedaan, en hebben sindsdien 6 kinderen in huis gehad, sommigen lang en sommigen voor crisis. Onze pleegzoon die al ruim 2,5 jaar bij ons woont zit sinds kort in een jeugdpsychiatrische instelling, maar komt wel de weekenden en vakanties, dus nu zijn wij weer beschikbaar voor een nieuwe plaatsing.

Wij zijn ook therapeutisch pleeggezin, maar dat vinden wij vooral voor onze eigen kinderen erg zwaar. Dus dat doen wij voorlopig even niet.

Wij zijn nu weer beschikbaar voor crisisopvang, en misschien later weer voor langdurig. Vanuit de peegzorg wordt ons wat dat betreft niets voorgeschreven en er worden ons geen beperkingen opgelegd.

Maar pleegzorg werkt provinciaal, dus dat betekent dat de regels per provincie verschillend kunnen zijn. Als je meer wilt weten mag je me hierover wel prive mailen.

Reactie voor op de website?

11.18. Tog regeling

Hallo,

Wij zijn een pleeggezin met een gehandicapt kind (autistisch). Via internet zijn we erachter gekomen dat we in aanmerking komen voor de tog-regeling. Via de SVB kun je een formulier aanvragen. Met deze regeling kun je vier keer per jaar een tegemoetkoming krijgen als je een thuiswonend gehandicapt kind hebt. Dit kan ook met een jaar terugwerkende krachte en is ook voor kinderen met een laag IQ.

Ik wil dit even melden omdat we hier via de pleegzorg nooit iets van gehoord hebben. Aals je vragen hebt, bel dan maar.

Martha 0229-264641

Reactie voor op de website?

11.19. Mag je dan niet houden van je pleegkind?

(reactie op <"#041003">Te weinig pleegouders? van Marie-Jose)

Lieve Marie-Jose,

Ook bij ons hebben ze zulke fouten gemaakt! Het heeft ons voor het leven getekend! Bij ons ging het om de kinderen van mijn overleden zusje (zij stierf in het kraambed van haar jongste). Ook onze overgangsregeling moest sneller dan snel, en de toegezegde bezoekregeling moet nog komen, na ruim 15 jaar!!!!

We zijn ze kwijtgeraakt aan de vader, en zeer zelden zagen we ze, op een afstandje, de oudste (nu 21) hebben we al in geen elf jaar gezien. De jongste (17) 6 jaar geleden, een glimp, in de verte. Ze zijn vanaf de geboorte van de jongste ruim 3 jaar bij ons geweest.

Hoezo mag je van een pleegkind niet houden? Ik hou van mijn honden, mijn katten, mijn (alles)eigen kinderen, mag je dan niet houden van 2 kleintjes die je zo ontzettend hard nodig hebben? Zijn zij dan nog minder dan dieren? Mijn hart is gebroken, toen zij weg moesten, en nooit meer geheeld, ondanks mijn aller grootste geluk, mijn kinderen.

De pijn is nooit verdwenen!!!!!! Dit zou nooit meer mogen kunnen!!!!

Mientje

Reactie voor op de website?

11.20. We staan aan het begin

Hoi,

Afgelopen week hebben wij ons eerste pleegkindje in huis gehad. Onofficieel dan. We hebben zelf een dochter van 8 mnd en we doen jeugdwerk in een achterstandswijk. Daar is een gezin (wel meer trouwens) waar t niet liep. 4 kids van 3 verschillende mannen waarbij 1 kind (8 jr) steeds de dupe van alles was. Nu was ik op bezoek en riep moeder tegen hem 'ga toch zelfmoord plegen' en dan ging nog een tijdje door. Ik vroeg de moeder of ze niet aan vakantie toe was en dat was ze.... vakantie van dat jochie. Dus we hebben hem een weekje meegenomen.

En het gaat zo goed! Morgen gaat hij weer terug naar huis, maar ik denk dat dit verhaal nog een vervolg gaat krijgen.

Morgen hebben we toevallig ook een gesprek (weer) met pleegzorg. We hebben ons ingeschreven voor crisisopvang en ik denk dat we binnenkort dus pleeggezin zijn.

Spannend. Maar na afgelopen week weten we het zeker: we willen er voor gaan.

Zelf kom ik uit een gezin waar pleegkids zij opgevangen. Ervaringen met pleegzorg zelf zijn niet zo goed (kids die na 5 jr INEENS, binnen 1 maand, terug naar hun bio-moeder gingen, met 6 kids tegelijk, waarvan nu natuurlijk geen 1 kind meer bij de moeder woont). En toch willen we er voor gaan...

Spannnend!

Patricia

Reactie voor op de website?

11.21. Zinvolle dagbesteding

Hoi,

Als SPH-er, moeder van een groot gezin en docent op de SPW zou ik hier best met je van gedachten willen wisselen want volgens mij is er een zinvolle dagbesteding mogelijk. Laat maar weten of je dit nog wil/nodig hebt.

Ghislaine

Reactie voor op de website?

11.22. Llieve mensen

Lieve mensen,

Ik begrijp jullie verlangen naar een kind. Maar denk toch eens even goed na. Niet voor niets sluiten deze landen hun poorten. Enkel Kazachstan en Haïti geeft nog deze mogelijkheid. Gaan jullie echt met zn allen daarheen om een kindje te halen? Vrezen jullie dan niet voor kinderhandel? Denk toch eens goed na.

Reactie voor op de website?

11.23. Seventh heaven

Ik ben een alleenstaande pleegmoeder en orthopedagoge. In de afgelopen 6 jaar heb ik 18 kinderen opgevangen (crisis, kort en langer). Dit waren meestal allochtone kinderen met specifieke stoornissen. Momenteel zorg ik voor 4 kinderen uit hetzelfde Afghaanse gezin, aanvankelijk crisisopvang. Maar dit verhaal gaat iets langer duren, zo vermoed ik. Het gezin waaruit deze kinderen komen telt nog 3 andere kinderen (in totaal 7 dus). De thuissituatie blijkt dusdanig onhoudbaar, dat deze ook uit huis worden geplaatst.

Ik zit er enorm aan te twijfelen ook de zorg voor deze kinderen op mij te nemen. Maar goed, dan zit ik binnen nu en 3 maanden wel met 7 kinderen in mijn maag. Ik ken al deze kinderen, en ik houd van ze allemaal. Maar goed: 1 baby, 2 jaar, 4 jaar, 5 jaar, 6 jaar, 8 jaar, 11 jaar...... hechtingsstoornissen, ontwikkelingsproblematiek, spreken gebrekkig NL, niet kunnen schrijven, trauma's.... Goed, uiteindelijk zal ik er waarschijnlijk voor beslissen het te doen, ik kan deze kinderen gewoonweg geen liefdevol thuis ontzeggen. De weg naar mijn beslissing toe is zwaar.

Julia

Reactie voor op de website?

11.24. Ook ik vind het mooi van Hanneke

Hallo,

Ook wij zijn pleegouders, maar dan zonder eigen kinderen. Gelukkig lees ik hetzelfde als wat wij voelen voor de kinderen. Zijn we het tenminste met elkaar eens.

Daniëlle

Reactie voor op de website?

11.25. Vrije adoptie als alleenstaande

Kan iemand mij meer vertellen waarom een alleenstaande het zo moeilijk heeft om een kind te adopteren als hij geen ronkende showbizznaam heeft. Alle mogelijke raadgevingen mogen mij steeds bezorgd worden.

Olivier

Reactie voor op de website?

11.26. Hulp gevraagd

Sinds een week of drie is mijn gezin twee jongens rijker(crisis opvang door jeugdzorg). Vrijdags word ik door maatschapelijkwerk gebeld om twee kinderen voor het weekend bij mij te plaatsen. Aangezien deze kinderen beide een nieuw bed, matrassen, hoeslakens enz. nodig hadden en kleding, kostte dit mij een behoorlijk bedrag.

Zowel bij jeugdzorg als bij A.B.W. kreeg ik te horen dat ik deze kosten niet vergoed krijg. En dat ik straks een basisvergoeding krijg, plus een bepaalde vergoeding per dag. Het is toch belachelijk als kinderen die niks hebben zo behandeld worden.

M.v.g. John

Reactie voor op de website?

11.27. Goede vergoeding

Mensen zoals John horen een zeer goede vergoeding te krijgen voor hun liefdevolle opvang. Het is al niet wat om je deur open te zetten voor kinderen die waarschijnlijk veel aandacht en zorg nodig hebben. Ja en dat naast je eigen kinderen. Kinderen die een tehuis en hulpverlening in gaan kosten toch nog veel meer.

Greta

Reactie voor op de website?

11.28. 1 ouder

Hallo, ik ben een meisje van 14 en woon alleen met mijn moeder. Alleen ik zit er heel erg mee dat ik alleen met mn moeder woon, het is gewoon saai in huis nu. Ik heb het er over gehad met mijn moeder over dat we niet een jongen/meisje konden adopteren van mij leeftijd. M'n moeder vertelde toen dat dat niet kon omdat ik geen vader heb ofzo. Is dat waar dat, dat dan niet kan?

groetjes xxx een meisje

Reactie voor op de website?

11.29. Meisje van 14/1 ouder

Hoi

Ik weet niet precies hoe het zit met adopteren, maar het is wel een moeilijke procedure, dat weet ik wel. Pleegzorg daarentegen kan wel als je alleenstaande ouder bent, misschien is dat een idee. Kijk anders eens op de site van pleegzorg.

succes

Reactie voor op de website?

11.30. Hond

Hallo meisje met alleen een moeder,

Ik zou je willen adviseren: Neem een hond. Een leuke labrador. Hij is lief, trouw. Helemaal niet druk, eist weinig aandacht en zakgeld. Is al met al een stuk goedkoper en geeft veel minder problemen dan een puber. Een pleegkind neem je niet in huis om aan je eigen behoefte te voldoen.

groetjes wil

Reactie voor op de website?

11.31. Belachelijke reactie van Wil op meisje 14

Wat een belachelijke reactie van Wil zeg! Neem een hond. Dat meisje is 14, enigst kind en jij reageert wel heel bot! Zeg dan niks!

Geertje

Reactie voor op de website?

11.32. Normaal?

Wil, stik lekker joh. Ik vroeg toch gewoon naar info niet of iemand over een hond wou beginnen! Wat doe jij trouwens op deze site als je niet eens normaal kan reageren op een berichtje?!

een meisje

Reactie voor op de website?

11.33. meisje van 14

Hallo allemaal,

Ook ik vind de reactie van die hond niet erg aardig, maar ik ben wel van mening dat je niet aan pleegzorg moet beginnen of adoptie vanuit een gevoel van eenzaamheid. Tuurlijk is het vaak gezelliger met meer mensen in huis, maar de vraag is wat heb je deze kinderen te bieden. Want het is niet zomaar iets wat je zomaar even doet.

Ik hoop dat het meisje van 14 samen met haar moeder zich gaan verdiepen wat pleegzorg inhoudt, en dan gaan kijken of het wat voor hun is of niet.

Marie

Reactie voor op de website?

11.34. Niet naar onze zin

Heey, ik ben een meisje van 14 jaar en ik heb een zus van 15 jaar. Wij hebben alletwee thuis heel erg veel ruzie wat nergens op slaat. We krijgen thuis geen vrijheid, we mogen nooit weg, we willen alletwee graag een gezin waarin we vrijheid krijgen, een gezin waarbij je je mening kunt geven over dingen en waar we het leuk hebben, want dat hebben we hier echt niet. Het liefst willen we wel in Reusel blijven wonen omdat hier al onze vrienden zijn. Hier worden we de hele dag als minderwaardig gezien, we moeten alles doen en krijgen er niet veel voor terug. We hebben het hier echt niet naar onze zin. We hopen dat er in Reusel of omgeving een pleeggezin is die ons op kan vangen. Liefs ons...

Reactie voor op de website?

11.35. Soms zwaar, maar altijd erg leuk

Wij zijn pleegouders zonder eigen kinderen, doen landurende opvang, cirsis en vakantieopvang. Wij zijn heel gelukkig met ons langdurend pleegkindje wat waarschijnlijk altijd bij ons zal blijven, ook de crisisopvan was erg leuk om te doen, het kindje komt in de kreukels en gaat weg als een mooi, stabiel en gelukkig kind, vakantie is ook erg leuk om de kinderen die het wat minder hebben toch een leuke vakantie te geven, al met al erg leuk en waardevol soms ook moeilijk door de problemen die deze kinderen meebrengen, ook een uitdaging om met deze problemen goed om te gaan en het vertrouwen te krijgen van een kind

reageren altijd leuk, groetjes william en cora

Reactie voor op de website?

11.36. Met veel bewondering

Hallo Monique,

Ik werk met drugsverslaafden en daklozen. In veel gevallen hoor ik dat het tijdens hun prille jeugd al fout is gegaan. Veel jonge mensen die in internaten hebben gezeten of van pleeggezin naar pleeggezin trokken. Wat fijn dat jullie kinderen wel een stabiele situatie bieden. En wat geweldig dat jullie pleegkindje tussen jullie in ligt. Vanuit zo'n veilige situatie de wereld in gaan! Geweldig.

Ik wens jullie alle geluk toe met jullie kinderen. Jealine

Reactie voor op de website?

11.37. Meisje van 14

Nou ik vind de reactie van Wil wel degelijk logisch, alleen had ze het misschien in andere termen kunnen zeggen, ja. Maar ja, het komt er wel op neer dat je dus niet een kind neemt om de eenzaamheid. Neem je een pleegkind in huis vergeet dan de "aanhang" niet, want het is een hele procedure.

Maria

Reactie voor op de website?

11.38. Reactie op: "zelfgemaakt, zelfgehaald"

Mijn complimenten voor Uw houding t.a.v kinderen. Woont U toevallig in Zeist of omgeving? "Krijgt" u kinderen via de officiële weg en/of ook via informele weg?

Mijn telefoonnr. : 06 51543175

Reactie voor op de website?

11.39. Informatie

Hallo Monique

ik heb u site gelezen met veel interesse. Ik zou je willen vragen hoe dat in zijn werk gaat?

In het kort, mijn man en ik hebben 3 kinderen 8/13/16. De jongen van 8 is licht gehandicapt. Ik ben op het ogenblik erg ziek en heb dringend revalidatie nodig. Nu zijn we bij jeugdzorg terecht gekomen om, als ik opgenomen word, het jongste en middelste kind in een pleeggezin te plaatsen. Mijn man is internationaal chauffeur en alleen de weekends thuis. Zelf ga ik revalideren in een kliniek en mag de weekenden na huis.

Maar hoe gaat zoiets in zijn werk? Mijn kinderen zijn gewone kinderen die niet mishandeld zijn. Het is alleen i.v.m. mijn opname. Maar als die kinderen geplaats worden, mogen wij dan van te voren kennismaken? Hoe worden de kinderen opgevangen. Mogen de kinderen doordeweeks telefonich contact met mij houden? Dat zijn allemaal vragen waar ik geen direkt antwoord van jeugdzorg krijg. Ik weet dat ik moet revalideren maar waar komen mijn kinderen terecht?

Ik heb ook verhalen gehoord dat mensen pleegkinderen nemen om het geld dat ze krijgen. Hoop dat je snapt dat ik het heel moeilijk vind. Want echt, het zijn lieve kinderen, en ik zou het vrezelijk vinden tijdens mijn opname dat ze verwaarloosd worden. Zou je mij iets over jullie ervaring willen vertellen? Ook over contact met de ouders?

vriendelijke groet Henriette

Reactie voor op de website?

11.40. Informatie over pleeggezin

Hallo Henriette,

Wat een verademing moet dat voor een pleeggezin zijn, een kind zonder gedragsproblemen omdat het uit een normaal gezin komt. En ja, als het goed is, is er eerst een kennismaking, en kan het kind voordat het er naartoe gaat eerst een keertje komen spelen, of eten, of een weekendje logeren. Maar dat heb je ook zelf in de hand, je hoeft niet te wachten tot ze dat voorstellen, dat kun je gewoon zelf vragen.

Pleeggezinnen hebben begeleiding, dus als er iets niet goed gaat wordt dat wel gesignaleert. Maar voordat je pleeggezin wordt volgt er ook een soort opleiding en een uitgebreide screening. Uitzonderingen zijn er altijd, maar de collega- pleeggezinnen die ik ken zorgen allemaal erg goed voor hun pleegkinderen, en zijn zeer betrokken bij hun wel en wee.

We krijgen een kostendekkende vergoeding, dus voor het geld doen we het niet, je houdt er niet aan over. Als je rijk wilt worden zijn er denk ik wel betere en gemakkelijker methodes.

Ik hoop dat je wat hebt aan mijn informatie.

Ik wens je heel veel sterkte.

groeten Hanneke

Reactie voor op de website?

11.41. Ervaring met crisispleegzorg?

Hallo,

Vanaf 1 augustus ben ik beschikbaar als crisispleeggezin. Vorig jaar het ik de TOP-cursus gedaan, maar ik zit met wat praktische vragen, die een ervaren pleegouder misschien kan beantwoorden:

Verder zou ik het leuk vinden om de ervaringen van andere pleegouders te horen die een crisisplaatsing van een schoolgaand kind achter de rug hebben. Zorgen jullie er voor dat je de eerste tijd de hele dag thuis bent voor het kind? Gaat het kind de eerste tijd wel naar school? Volop vragen dus!

Lucy

Reactie voor op de website?

11.42. Voor de revaliderende moeder

Ik zou ze niet in een langdurig gezin plaatsen maar in een crisisgezin: dat is voor tijdelijke duur. En wat het contact betreft, er is niets aan de hand met jouw relatie tussen de ouders en kinderen. Dus zie ik geen probleem waarom ze geen contact zouden mogen opnemen.

Vertrouwt u het niet vanwege al die verhalen. Dan zou ik u willen zeggen de kinderen tijdelijk bij familie opa, oma, tante, ooms onder te brengen. Of gewoon een oppasouder zoeken die ze opvangt.

Babet

Reactie voor op de website?

11.43. Voor Lucy

Hoi, ik heb crisisplaatsing zelf ervaren dus. Het maximuum dat een kind blijft is 3 maanden. In uiterste gevallen zou het verlengd kunnen worden.

Het kind kan inderdaad op de raarste momenten komen, maar je kunt natuurlijk wel aangeven: op dat tijdstip kan het want dan ben ik thuis enz.

En meestal blijft het kind op zijn eigen school en clubjes enzo, en de reiskosten worden vergoed. Zo ging ik vanuit Amsterdam met de bus naar Purmerend. Dan moet je die ov kaarten betalen en aan de voogd meegeven, of opsturen, en dan krijg je het vergoed.

Babet

Reactie voor op de website?

11.44. Gevolgen voor sociale identieit van kind in pleeggezin?

Geachte,

Ik ben Thierry Wouters en studeer Orthopedagogie aan de Plantijn Hogeschool van Antwerpen, te België. Samen met enkele groepsleden maak ik een werkje omtrent pleeggzinnen, maar ik zit eigenlijk met een vraag. Wat zijn of kunnen de gevolgen zijn voor de sociale identieit van een kind in pleeggezin?

Is het zo dat de hechting dan niet op een natuurlijke wijze gebeurt, of zijn er andere zaken?

Kan u mij iets laten weten alstublieft? Graag zo snel mogelijk.

Met vriendelijke groeten, Thierry Wouters

Reactie voor op de website?

11.45. Meisje van 14

Hoi, Lief meisje van 14.

Je lijkt mijn dochter wel. Die wilde ook zo graag een zusje. Jawel hoor, ook als je alleen bent kun je een kind adopteren. Heb ik ook gedaan. Sinds oktober '98 is dat mogelijk. In december 1999 ben ik mijn dochter op gaan halen. Ze was toen 4 en is nu negen. Omdat ik te oud was voor een tweede kindje, hebben we nu via pleegzorg een klein meisje in huis. Ze is nu 13 maanden en mijn (geadopteerde dochter) is er gek op. Het kán dus wel, maar ja, adopteren en pleegkinderen nemen dat doe je niet zomaar. Het is trouwens echt wel heel leuk met meerdere kinderen in huis.

Groeten Hester

Reactie voor op de website?

11.46. Lieve jongen van 14!!!

Ik woon nu in een pleeggezin en het gaat daar helemaal niet, omdat we heel veel kinderen hebben (13) en ik denk dat ik daar helemaal niet thuis hoor. Er is altijd lawaai en ik kan gewoon helemaal niet met mij moeder omgaan. Wij hebben altijd meningsverschil en haar karakter kan helemaal niet uitstaan. Ik wou vragen of julie me kunnen helpen om een ander pleeggezin te vinden, want ik kan daar echt niet verder. Ik krijg zelfs moeilijkheiden op school omdat ik me meestal niet kan konsentreren.

Over die andere kinderen hoef ik niet veel te vertellen, ze hebben allemaal gadragsproblemen en zze vinden daar ook niet leuk. Hebben jullie misschien een of ander advies voor mij?

Ik wil jullie alfast bedanken voor medewerking. Groetjes Kir

Reactie voor op de website?

11.47. Onkosten vor pleegkinderen

Hallo John

Ik begrijp dat je nog geen bedden had en mogelijk pas pleegouder bent. Jeugdzorg vergoedt dit niet omdat de kinderen via de pleegzorg geplaatst worden en de pleegzorg hiervoor verantwordelijk is. Als het IQ van de kinderen lager is als 80 kun je een CIZ indicatie aanvragen voor verblijf en ondersteuning. Mogelijk heb je dan wel recht op vergoeding. Mocht dit niet zo zijn dan kun je aan de provincie een brief schrijven vor een vergoeding via het noodfonds. Dit kan de pleegzorg ook.

Gr.Elise

Reactie voor op de website?

11.48. Pleeggezin en vergoeding

Ook wij zijn hier tegenaan gelopen. Een paar jaar geleden hadden wij een prachtig verbouwingsplan, om zodoende meer pleegkinderen een thuis te kunnen bieden. Probleem was: het geld. Wij hadden dat niet, maar, zo dachten wij, misschien bestaat er wel een regeling, al is het maar een renteloze lening oid, want wij zouden dan kinderen in huis nemen die anders in een instelling zouden wonen, en daarvan is de dagvergoeding zo ongeveer hetzelfde als de maandvergoeding voor pleeggezinnen, dus zou dat juist veel goedkoper zijn.

Maar nee, dat kon dus echt niet, want stel je voor dat wij de boel zouden verbouwen en dan stoppen met pleegzorg. Bovendien kwam de vergoeding voor instellingen uit een heel ander potje.

Ik vind het heel raar dat daar geen voorziening voor is. Er zijn best goede afspraken te maken, zodat het geld dat je zou krijgen ook voor dat doel gebruikt wordt. Enzovoort. Ik denk dat, wanneer er een goede regeling zou zijn voor deze dingen, dat er dan meer kinderen in een pleeggezin zouden kunnen wonen.

Johanna

Reactie voor op de website?

11.49. Pleegzorgvergoeding

Door omstandigheden hebben wij momenteel slechts 1 weekendpleegkind. Dat betekent dat ook geen enkele pleegzorgvergoeding krijgen voor de andere 2 plekken die we hebben. Het kost ook geen geld, maar er is wel een kamer die aan 2 of 3 kinderen plek kan bieden, en die nu dus ongebruikt staat.

Overigens zijn er van onze eigen kinderen nu zo veel op eigen benen, dat we nu ruimte genoeg hebben. We hebben 9 slaapkamers, en 6 kinderen nog thuis. Wij hebben moeten wachten tot het zo ver was, verbouwen hebben we niet meer gedaan. Maar zo kan het ook, en nu maar hopen dat er snel weer 2 of 3 pleeg-brusjes mogen komen.

Johanna

Reactie voor op de website?

11.50. Belachelijk

Wil,

Wat een belachelijke opmerking. Het meisje wil gewoon een 'broertje of zusje". Is dat teveel gevraagd van haar.

Wendy

Reactie voor op de website?

11.51. Mijn reactie

Mijn ervaring over hechting in het pleeggezin en of het gevolgen heeft voor haar indentiteit wanneer een kind ergens anders moet wonen en waardoor het kind ongehecht is geraakt. Hoe groot de schade zich heeft aangricht toen het kind nog thuis woonde.

Maar of de hechting op een natuurlijke wijze gebeurd is, een vraag op zich van hoe kijken de pleegouders tegen het kind aan en welke plaats in het gezin krijgt het kind en hoe wordt er met eerlijkheid en respect omgegaan? Als de sociale indentiteit goed verloopt is de samenhang voor het kind in dat gezin een goede bijdrage geweest om het kind een plek te geven in het gezin. Door goed met gehechtheid om te gaan, door liefde te durven geven.

Reactie voor op de website?

11.52. Begrip, maar toch

Na een aantal verhalen te hebben gelezen van de kant van de Pleegouders, met groot respect, is het misschien ook niet meer dan "normaal" dat de kinderen weer naar hun eigen ouders terug gaan?

Dat bureau Jeugdzorg vindt dat ze terug kunnen, maar jullie kunnen ze nog niet los laten, geeft geen goed gevoel. Kinderen horen bij hun biologische ouders. Bureau Jeugdzorg maakt veel fouten, het zijn tenslotte ook maar mensen die het beste met de kinderen voor hebben, maar er wordt zo snel een "etiket" op kinderen geplakt en zeker door pleegouders ook een etiket opgeplakt naar de biologische ouders toe.

Laat los! Geef ze terug zodra het kan. Want de kinderen lijden als ze niet bij hun eigen ouders zijn.

Sorry als ik hier iemand mee kwets, want ik begrijp heel goed dat je na zoveel maanden, zelfs jaren gehecht bent en zelfs zoveel houd van een kind als dat van jezelf. Pleegouders zijn niet perfect, bureau Jeugdzorg is niet perfect en de biologische ouders zijn niet perfect. Maar "eigen" moederliefde is onvoorwaardelijk.

Jennie

Reactie voor op de website?

11.53. Hoe lang blijft een pleegkind?

Hallo, met mevrouw Thijssen,

Wij hebben zelf een tweeling van 9 jaar. Wij willen ook een pleegkind, en mijn vraag is: hoe lang blijf zo'n kind dan bij ons?

groetjes mevrouw Thijssen

Reactie voor op de website?

11.54. Hoelang een pleegkind blijft

Hallo mevr. Thijssen

Hoelang een pleegkind blijft hangt van heel veel verschillende dingen af en daarbij ligt dan nog de vraag: wat wilt u zelf. Er zijn verschillende vormen van pleegzorg, lang of kort of zelfs aleen maar in het weekend en de vakanties. Wij doen zelf crisis-opvang, d.w.z. dat ze ons s'middags bellen en enkele uren later het kind komen brengen. De tijd dat het dan bij ons blijft hangt weer van de situatie af.

Er zijn regelmatig informatie-avonden, misschien moet u daar eens uw licht opsteken, en de mogelijkheden naast elkaar leggen. de site van pleegzorg nederland vindt u al veel informatie.

Goed dat u er voor open staat want pleegouders zijn hard nodig. Veel succes.

Gonny

Reactie voor op de website?

11.55. Langdurig pleegkind en biologische ouders

Hallo Allemaal,

Wij zijn Richard en Sylvia. We hebben ons opgegeven als pleegouders, voor ons begint de reis net. Wij hebben twee kinderen van 5 en 3 twee jongens. Nu hebben mijn man en ik wel een paar dingetjes die aan ons knagen en daar zou ik graag meningen en ervaringen over willen weten.

De grootste zorg van ons is dat als een pleegkind in de puberteit komt en het kind als puber besluit dat ze het zelf veel beter kan (iets wat iedere puber heeft), dat het terug gaat naar zijn of haar biologische ouders. Mijn vraag is dan ook: kan en mag dit zomaar?

Uiteraard vind ik het heel belangrijk dat het kind zijn ouders ontmoet en blijft ontmoeten. Maar waar wij toch wel bang voor zijn is dat als zo'n kindje misschien wel 12 of 15 jaar bij jouw gezin gewoond en geleefd heeft en het in de puberfase komt, het gewoon de deur achter zich kan dicht trekken en terug kan gaan naar de biologische ouders. Daarbij ons vergeten?

Zijn hier ervaringen in, en is hier een verschil tussen kinderen waarbij de biologische ouders geen ouderlijk gezag meer hebben en uiteindelijke adoptie van een pleegkind?

Ik hoor graag van jullie.

Sylvia

Reactie voor op de website?

11.56. Belang van kind

Hoi Sylvia,

wij zijn al 15 jaar pleegouder en ik denk dat elke situatie anders is en elk kind dus ook. Wanneer is het kind bij je komen wonen, is er nog ouderlijk gezag of een ondertoezichtstellin(OTS), hoe is het contact met de voogd, dat speelt allemaal mee.

Maar een kind wat al lang bij je woont en hechtingsstoornissen heeft, kan zeker opstandig worden, omdat ze niet anders kan. Ze kan het zelfs gebruiken als machtsmiddel, als jij er gevoelig voor bent.

De belangrijkste regel: pleegzorg doe je nooit voor jezelf, alleen maar om een ander, ook al is het maar kort, een veilig plekje te geven. Mail nog maar eens als je vragen hebt.

Succes, hartelijke groet, Gerard

Reactie voor op de website?

11.57. Reactie voor Richard en Sylvia

Hallo,

Tja.. Jullie angst is menselijk gezien natuurlijk niet zo gek, iedere pleegouder zal hiermee "worstelen"

Feit is natuurlijk wel, dat je NOOIT mag en kan rekenen op dankbaarheid en loyaliteit van het kind in kwestie, en als dat wel gebeurt is het een "cadeautje" waarmee je jaren verder kan.

Positief beschouwd zou het natuurlijk goed zijn als een kind, al dan niet in de puberteit, voor zichzelf kiest, en de stap maakt naar de biologische ouders terug te keren (basis van de pleegzorg is terugkeer naar de ouders). Als het goed is hebben jullie dan het kind op zo'n niveau gebracht dat het voor zichzelf kiest, en ook durft te kiezen!!

Tja.. en dan blijft nog de mogelijkheid dat een kind "de kop in de wind gooit" en vertrekt. Kan gebeuren natuurlijk. Probeer zo'n kind de vrijheid te gunnen, maar wel onder de noemer "eigen verantwoordelijkheid" een kind moet wel fouten kunnen maken en ervan leren!

En als zo'n kind dan wegblijft? Kop op! Samen lekker janken, en op naar de volgende, ook dat is pleegzorg! En dat moet je wel kunnen.

Fijn dat jullie met alle liefde deel willen nemen als pleegouder, misschien een tip om te beginnen met kortere plaatsingen zoals "weekendpleegzorg". Hierdoor zou je kunnen wennen aan het "afscheid nemen" en later besluiten om langere plaatsingen te accepteren.

Veel succes,

Gezinshuisouder

Reactie voor op de website?

11.58. Hoeveel ruimte heb je nodig voor pleegkinderen

Misschien een rare vraag. Maar wij willen graag pleegkinderen in ons gezin opnemen. Alleen hebben we niet echt een idee hoeveel ruimte je moet hebben. We hebben 1 ruime slaapkamer die we daar voor willen gaan gebruiken. En de zolder zou ook misschien wel verbouwd kunnen worden. Hoe hebben andere dit opgelost. Liggen er meer kinderen op 1 kamer ofzo.

groetjes Erna

Reactie voor op de website?

11.59. Verblijfsvergunning

Wij hebben een pleegkind, dat geen verblijfsvergunning heeft. Ik kan je niet adviseren om er aan te beginnen, omdat je in de pleegzorg helaas te maken hebt met voogden, die niet allemaal even professioneel zijn. Dus naast de problemen die je hebt met de IND mag je ook nog eens niets, want de voogd moet dat allemaal regelen.

In ons geval: wij krijgen niet de post van de IND, maar moeten wel de voogd aansturen, anders gebeurt er niets en was hij drie jaar geleden het land al uitgezet omdat de voogd een bezwaartermijn van de IND had laten verlopen. Om stapelgek van te worden. Maar pleegouders zijn dom en voogden zijn slim, is helaas nog steeds de instelling van de jeugdzorg (althans hier in de regio)

Anja

Reactie voor op de website?

11.60. Hoeveel ruimte voor pleegkinderen

Hallo Erna,

Ruimte maakt niet gek veel uit, er kunnen meerdere kinderen. op één kamer, zoals bij je eigen kinderen ook kan. Het gaat erom of je ruimte in je hart hebt. En ook: kom je goed door de selectie van pleegzorg. Dat is belangrijker dan ruimte.

Angelique

Reactie voor op de website?

11.61. Meisje van 14

Je neemt niet zomaar een kind in huis en hoe kan je nou weten aan een tekst hoe iemand het bedoelt? Het kan boos bedoeld zijn maar ook gewoon als tip! Je kan wel een broertje of zusje willen, maar je neemt er niet maarzo een. Ik vind dat dat meisje erover praat alsof ze dan het baasje is van dat broertje of zusje. Een huisdier is erg leuk en daar kan je ook mee spelen en voor zorgen.

Ik wil zelf ook naar een pleeggezin (ik ben trouwens ook een meisje van 14) maar er wordt soms over gepraat alsof iemand maar zomer even pleegouder kan worden en dat vind ik wel raar want het kind wil wel ergens komen waar iemand goede zorg kan geven. Je gaat naar een pleeggezin omdat het thuis niet goed gaat en dan wil je natuurlijk wel dat het beter is in een pleeggezin en dat mensen je niet alleen nemen omdat ze dan zich niet hoeven te vervelen maar omdat ze jou die liefde willen geven. dat geld ook een beetje voor een hond maar een hond is makkelijker dan een kind.

groetjes mij

Reactie voor op de website?

11.62. Wie kan mij helpen?

Hallo, ik heb sinds 4 maanden een dochter van vrienden van ons in huis, omdat de situatie thuis dusdanig was dat hij naar een internaat zou moeten. Het netwerkpleeggezin hebben we aangevraagd, en is in volle gang.

Maar nou is het probleem; de ouders wilden koste wat kost dat zij uithuis geplaatst zou worden. Nou is ze hier, en ik heb geen problemen met haar en ik weet niet of ze dat gezichtje 4 maanden vol kan houden, als ze echt zo agressief etc. zou zijn.

Nou willen de ouders dat het kind weer thuis komt, maar zij wil dat niet. Sinds ze hier is heeft ze a 400smsjes van haar ouders dat ze dood gaan zonder haar etc. Psychisch heeft ze het eg moeilijk hiermee, want ze is niet vergeten hoe de situatie thuis was toen ze daar nog woonde. Ook willen de ouders dat ze om de week naar huis komt. Ze is er nog niet geweest want ze is bang voor de confrontatie, dus zijn ze hier geweest. Dat werd 1 groot drama, de dochter heeft zich goed gedragen het weekend, maar de ouders deden net of ze dood was. Die maakten het hele weekend 1 groot schandaal.

Maar wat moet ik nou doen? Moet ze terug? Ze wil helemaal niet terug! Ik kan haar niet wingen, want als ik haar zeg dat ze terug moet en ik zet haar op de bus, weet ik niet of ze daar aan komt. Kan iemand mij helpen?

Alvast bedankt, Angela

Reactie voor op de website?

11.63. Begrip maar toch

Hoi Jennie,

Ik ben het niet met je eens, zelf ben ik geen pleegouder dus mijn visie is opjectief! De kinderen zijn vaak niet voor niets geplaatst uit het gezin, er is dan duidelijk iets aan de hand. Kinderen hebben stabiliteit, liefde en een veilige omgeving nodig en geen heen en weer geslinger van ouders naar een pleeggezin etc.

Kinderen hebben inderdaad hun ouders nodig maar wel stabiele, liefdevolle ouders die hun een veilige basis kunnen bieden, daarin zijn sommige ouders jammer genoeg niet altijd toe in staat maar waar wel ieder kind recht op heeft!

Het belang van het kind moet ten aller tijden voorop staan en niet het uitgangspunt wat de jeugdzorg nu hanteert dat de kinderen bij hun ouders het beste af zijn.

Dan vind ik de uitspraak dat de Jeugdzorg fouten maken omdat zij ook maar mensen zijn zeer zorgelijk! Deze "menselijke" fouten kunnen wél grote gevolgen hebben voor kinderen! Zie wat er in het nieuws regelmatig komt dat kinderen het zelfs met de dood moeten bekopen door de fouten van de jeugdzorg!

Monique

Reactie voor op de website?

11.64. Begrip maar toch

Ik moet toch even reageren. Jennie stelt dat kinderen bij hun eigen ouders horen en meldt ook dat bureau jeugdzorg ook fouten maakt. Monique stelt daar tegenover dat die kinderen niet voor niets uit huis zijn geplaatst en een liefdevolle en veilige en stabiele omgeving nodig hebben.

Ik weet dat er veel kinderen onnodig uit huis worden geplaatst.Het is niet goed om er zomaar vanuit te gaan dat er dan wel "iets" aan de hand is geweest. Want niemand is daarbij geweest. Iedereen heeft het over de ouders van bijvoorbeeld Savannah. Jeugdzorg trad niet snel genoeg op. Maar kennen jullie de andere kant van het verhaal wel? Ouders die wel die liefdevolle en stabiele omgeving aan hun kinderen gaven en toch een ondertoezichtstelling met uithuisplaatsing voor hun kiezen krijgen? Want jeugdzorg maakt ook op dat gebied vele vele fouten.

Verder is het zo dat je een pleegkind in huis neemt om ervoor te zorgen totdat het weer terug kan naar zijn of haar eigen ouders. In de meeste gevallen moet je daar toch vanuit gaan. Niet altijd, maar het lijkt met toch wel de doelstelling.

Dat moest ik even kwijt.

Petra

Reactie voor op de website?

11.65. Begrip maar toch

We kunnen hier wel een welles-nietes spelletje van maken, maar zolang niet onomstotelijk is bewezen dat Bureau Jeugdzorg geen belang heeft bij uithuisplaatsingen, heeft het geen zin om te discussieren of een uithuisplaatsing nu wel of niet noodzakelijk is. Bij elke plaatsing in een pleeggezin of kindertehuis krijgt de desbetreffende Bureau Jeugdzorg een subsidie van de overheid, die dankzij minister Rouwvoet beschikbaar is gesteld.

Wat wel vaststaat is dat een kind het als zeer vervelend en misschien wel traumatisch zal ervaren om van zijn ouder(s) te afscheid te moeten nemen. Zeker zoals dat hier in Nederland gaat met politiebegeleiding etc. erbij!

Situaties met een dodelijke afloop waren misschien wel te voorkomen geweest als er meer intensieve hulp aanwezig was. Gezien de tekort aan opleiding, kennis en know-how die er op Bureau Jeugdzorg is, zullen er ondanks het stijgende aantal uithuisplaatsingen, gevallen als Savanne en Rowena waarschijnlijk nog wel een keertje voorkomen.

Eigenlijk heb ik medelijden met de mensen die nu met de huidige jeugdzorg een pleegkind verzorgen. Er is een grote kans dat het kind onterecht uit huis is geplaatst,en de begeleiding die pleegouders krijgen voldoet niet. Ik hoop dat het geld enigszins tegemoet komt aan de ongemakken die de huidige pleegouders ervaren met de voogden van Bureau Jeugdzorg.

Liesbeth (dwaze moeder)

Reactie voor op de website?

11.66. Twijfels

Hallo, ik lees hier al die berichtjes en lees momenteel het boek Knutseljaren van Annemie Willemse en ik wordt er niet vrolijker van! Wij, mijn man en ik staan aan het begin van het traject om pleegouders te worden maar ik krijg erge twijfels over alles. is het ook wel leuk? gaat er ook weleens iets goed? of is het voornamelijk kommer en kwel want dan denk ik er toch wel anders over nu.Wij willen ons opgeven voor lange duur en dan een kleine baby met zo min mogelijk bagage die misschien daardoor beter zal hechten( zo denken wij tenminste) groetjes Bianca

Reactie voor op de website?

11.67. Re: twijfels

Hoi Bianca,

Jullie willen een baby, zo jong mogelijk met zo min mogelijk bagage. Dus de perfecte baby. Sorry, maar dan denk je vanuit jezelf en niet vanuit het kind. Zelfs baby's kunnen al veel meegemaakt hebben, het kan tijdends de zwangerschap al mis zijn gegaan. Drank- en drugmisbruik door de moeder. Later kan het kind hier van alles aan overhouden. Daar moet je dus wel mee om kunnen gaan. Bagage wat je nu nog niet kunt zien, maar zeker aanwezig is. Niet echt reeel dus..

Daar komt nog bij dat kinderen onder de twee meer moeite blijken te hebben met de afstand die ze hebben ondergaan. Deze kinderen konden zich er geen beeld bij vormen en kunnen dingen gaan verzinnen om het een plaatje te geven. Oudere kinderen kunnen ook erg lief zijn, kunnen dankbaar zijn omdat ze nog een kans krijgen. Begrijpen beter waarom het nu eenmaal zo gelopen is, ondanks dat ze loyaal blijven aan hun moeder. Deze kun je bij pleegzorg nu niet wegvlakken.

Bedenk heel goed of het wel wat voor je is. Een kind van pleeggezin naar pleeggezin, omdat het niet lukt is ook niet fijn en zeker niet goed voor de hechting.

Jaren

Reactie voor op de website?

11.68. Re: begrip maar toch .... aan Petra

Beste Petra,

Graag wilde ik op één punt toch wel reageren. Zelf hebben wij adoptiekinderen. Bij de adoptieprocedure worden alle adoptieparen gescreend door de Kinderbescherming.

Wij hadden een heel fijn mens (zij werkte als langste bij de Kinderbescherming dus zeer ervaren) waar we een leuk gesprek mee hebben gehad, ook over de pleegzorg.

Zij vertelde dat de doelstelling die nu gehanteerd wordt bij de Jeugdzorg niet goed is .... daar ben ik zeker mee eens !!!

De doelstelling momenteel is namelijk dat de kinderen in de Jeugdzorg weer terugkomen bij de biologische ouders. De doelstelling hoort te zijn: Wat is het beste voor het kind? Het uitgangspunt moet altijd het kind zijn dat gebeurt dus nu niet!

Reactie voor op de website?

11.69. Voor Bianca

Hoi Bianca

Super dat jullie pleegzorg willen gaan doen, ik zou zeggen laat je goed voorlichten door de pleegzorg instantie waar je bij aangesloten bent, en leg al je twijfels op tafel. Zij hebben liever dat je eerlijk bent dan dat je achteraf problemen krijgt.

'Jaren' stelt het wel heel zwart wit vind ik, als jij denkt dat een baby beter bij jullie gezin pas, kan dat heel goed. Maar ik geef hem/haar wel gelijk want ook baby's kunnen beschadigd zijn. Daarom zeg ik laat je goed voorlichten, maar niet afschrikken.

En er zijn heel veel leuke verhalen over pleegzorg hoor, misschien moet je eens het forum lezen van de ned. ver. voor pleeggezinnen. www.deNVP.nl daar vind je ook de leuke verhalen en ervaringen van pleegouders.

Succes, Lia

Reactie voor op de website?

11.70. Hoeveel ruimte voor pleegkinderen

Hallo Angelique,

Wij hebben nu nog 3 pleegjes in huis. Maar meer mogen we niet omdat we geen slaapkamer meer over hebben. En er wordt van uitgegaan dat ieder kind een eigen kamer heeft. Dus 2 kids op een kamer is uit den boze. Mensen met "eigen" kinderen mogen doen en laten wat ze willen, maar wij niet.

Tieneke

Reactie voor op de website?

11.71. Onzin, eigen kamer

Ook wij vangen pleegkinderen op, 2 langdurig en ook al jaren crisiskinderen. Dat betekent 6 of 7 kinderen thuis,met die van onszelf erbij, en dus niet allemaal een eigen kamer. Er is nog nooit iemand van een officiele instantie die daar iets van gezegd heeft. Onzin dat goede zorg begint met een eigen kamer ! Linda

Reactie voor op de website?

11.72. Onzin eigen kamer

Wij zijn nu al 18 jaar perspectiefbiedend pleeggzin en dat van de eigen kamer is ons ongeveer 2 jaar geleden mede gedeeld door iemand van pleegzorg. Hoe dat met crisis opvang zit dat weet ik niet. Alleen vond ik dat toen wel jammer.

Inmiddels hebben we er een pleegzoon bij.

groetjes Tineke

Reactie voor op de website?

11.73. Geen eigen kamer, langdurige pleegzorg

Wij hebben 2 langdurige pleegkinderen en 1 slaapt al 51/2 jaar met 1 van onze kinderen op de kamer.Ze hebben veel plezier en geen enkele instantie vindt dat dat niet kan. Liefde en ondersteuning zit niet in een eigen kamer ! Linda

Reactie voor op de website?

11.74. Geen eigen kamer

Hoi, Ik krijg het idee niet serieus genomen te worden. Ik heb dit echt niet uit mijn duim gezogen. En je hoort mij niet zeggen dat een eigen kamer noodzakelijk is,dat was de mening van de pleegzorgmedewerker. Pleegzorg doe je vanuit je hart en niet via een kamer, dat snap ik ook wel. Anders hadden we het ook niet zolang volgehouden.

groetjes Tieneke

Reactie voor op de website?

11.75. Serieus genomen

Ik neem je zeer serieus, maar vind het van de gekke dat een pleegzorgmedewerker dit zegt, het is zeker geen landelijk beleid. Laten ze blij zijn dat jullie nog ruimte hebben in je huis en in je hart!

Linda

Reactie voor op de website?

11.76. Re: Hanneke

Hanneke,

Ik heb enorme bewondering voor je!

Je begrijpt helemaal waar je mee bezig bent .... omdat je gewoon een hart van goud hebt.

Wat jij bereikt is van onschatbare waarde .... een kind een basis geven om verder te gaan.

Monique

Reactie voor op de website?

11.77. Re: geen eigen kamer

Zeker neem ik je serieus. Als pleegouder weet ik alles van de willekeur van voorzieningen. Waarschijnlijk (niet zeker) is dit via het Leger des Heils. Zoiets heb ik van hen vaker vernomen. Het is geen landelijke standaard volgens mij.

Bij ons is er in ieder geval nooit naar gevraagd. Pleegzorg of voogd hebben ook nooit de kamer gezien.

Angelique

Reactie voor op de website?

11.78. TGV-pleeggezin

Hallo,

wij worden na een "gewone' pleegplaatsing nu een TGV pleeggezin. Hoe bevalt dat? Zijn er veel TGV gezinnen. gaat de hulpverlening sneller?

Reactie voor op de website?

11.79. Wat een meningen

Sorry ik kon het even niet nalaten om te reageren. Ook ik ben een pleegouder al 15 jaar, waarvan 12 jaar als alleenstaande ouder van 3 eigen kinderen. Mijn pleegkinderen zijn allemaal gehandicapt en dus geplaatst via de William Schrikkergroep.

Ik heb nu 2 pleegkindjes voor vast geplaatst gekregen ,een jongen die kwam toen hij 4 maanden was, hij is nu 12 en een meisje die net 4 jaar is, zij kwam anderhalf jaar geleden. Ik heb verschillende vormen van opvang gedaan, crisis plaatsingen die vaak uitlopen van 3 tot 6 maanden, en ook ik kreeg kindjes die allen de kleding hadden die zij aanhadden.

Als je net begint heb je nog niet zoveel spullen en kleding in huis maar naarmate je langer pleegouder bent word je heel creatief en bewaar je dingen of schakel je vrienden en kennisen in. Maar waar gaat het nu helemaal om, je wilt een kindje helpen die je hulp zo nodig heeft en wat maakt het dan uit watvoor kleding hij/zij aan heeft. Het hoeft niet zo sjiek als het maar gewassen is in veiligheid en vertrouwen en vooral nagespoeld is met veel liefde.

Vroeger zeiden de mensen al dat er 3 R's waren... Rust, reinheid en regelmaat, en eigenlijk geldt dat nu tegenwoordig ook nog. Deze 3 R's zorgen voor veiligheid en geborgenheid en dat is waardoor kinderen kunnen en mogen groeien. Oke de hulpverlening is soms wat traag of vergeten je even. Maar jij bent er voor de kinderen en die vergeten wij nooit! Als je een plekje hebt voor een bed en een bord, meld je dan vooral aan. Een thuis is veel beter dan een tehuis! Het is geweldig om voor kinderen te mogen zorgen.

Heel veel succes allemaal en bedankt dat ik even mijn hart mocht luchten.

groetjes Anja uit Heerhugowaard.

Reactie voor op de website?

11.80. Reactie op 5.5 Kind met hechtingsstoornis

Heeft het oudste meisje voor ze bij jullie kwam al in verschillende pleeggezinnen gezeten dat ze een hechtingsstoornis heeft? Mijn ervaring is dat hechtingstoornissen bij kinderen vooral het gevolg zijn van het heen en weer geslinger door voogden met pleegkinderen. De kinderen en pleegouders waar ze soms onnodig zijn weggehaald zijn daarvan de dupe. Wat bezielt voogden vaak? Luisteren die alleen maar naar wat moeders willen. Hebben die geen opleiding gevolgd?

Wat dit meisje betreft vind ik het nogal wat om haar weg te halen bij haar broertje en zusje. Wat doen jullie haar aan? En wat doe je haar zusje en broertje aan? Een eigen kind doe je toch ook niet weg? Hebben jullie haar zelf al gevraagd wat zij graag wil? Want dat wordt ook nogal eens vergeten. Ik denk dat haar mening het belangrijkste is.

Ellen

Reactie voor op de website?

11.81. Reactie op hechtingsstoornis

Dag Ellen,

Het is allemaal niet zo simpel zoals jij het ziet. Wij hebben een paar weken geleden ons pleegdochtertje van 5 jaar terug gedaan (in samenspraak met onze pleegdienst) naar het internaat waar ze vroeger verbleef. We waren ongeveer 1 jaar bezig met eerst kennismakingsdagen, dan weekends en dan het echte wonen bij ons. Ze is zo'n zeven maanden voltijds bij ons geweest (af en toe een weekend bij haar grootmoeder).

Ik kan je zeggen dat ons gezin er bijna onderdoor ging. Een paar voorbeelden: ze sliep bij onze jongste dochter op de kamer en maakte die om de zoveel uren wakker door op het bed te bonken, krabben, zingen, fluiten. Als dat niet hielp dan deed ze ontlasting in haar luierbroekje zodat we er wel uit moesten om haar te verschonen. Ze deed constant haarzelf pijn (bloedneus kloppen of hoofd op de tafel bonken, krabben, haar uittrekken), deed veel speelgoed kapot, trok aandacht op de verkeerde manier (oa naar de wc gaan om te plassen en dan het toilet, de vloer, tot zelfs de muren toe onderplassen), pudding en aardappelen aan mijn mouwen smeren (ik zat naast haar aan tafel om haar te helpen) expres en dan zitten glunderen, expres knoeien met eten en drinken zodat de sfeer aan tafel voor de andere kinderen ook wel verpest was, op school doen alsof ze dingen niet kreeg van ons (zo zielig mogelijk en ook al was de school gewaarschuwd voor dit soort gedrag, ze trapten er met open ogen in en als pleegouders kregen wij een slechte naam daar), op uitstappen moesten wij haar viseren of ze was weg (ging met elke vreemde mee) en die uitstappen werden dan ook nog verpest door haar vervelende gedrag.

Ze krijste ook altijd en riep dat we haar pijn deden, gewoon omdat we haar bij de arm namen of haar een hand gaven zodat ze niet weg kon lopen, kun je voorstellen hoe andere mensen daar op reageren en wat dat met jezelf doet. Ze probeerde mijn man en mij tegen één op te zetten en toen dat niet lukte begon ze ook tegen hem moeilijker te doen.

We hebben er lang over gedaan om de beslissing te nemen om ze terug te laten gaan, maar het ging niet meer, na twee weken Kerstverlof waren we zo op en was ik zo moe, zowel lichamelijk als geestelijk, dat ik de fut niet meer had om door te zetten. Mijn echtgenoot had al een paar keren aangegeven om maar te stoppen maar ik heb dat nog verschillende weken tegengehouden omdat ik iets goeds wou bereiken voor haar, voor haar toekomst.

Maar toen ons andere pleegkindje (dat al enkele jaren bij ons is) hetzelfde gedrag begon te vertonen en naar mij begon te slagen, zag ik dat mijn man gelijk had en dat ik ons gezin voorrang moest geven ipv 90% met haar bezig te zijn en er toch niks voor terug te krijgen buiten negatieve dingen. We denken nog veel aan haar en toen ik haar weg bracht vond ik het verschrikkelijk, het deed me zo'n pijn dat we gefaald hadden, maar zij was super vrolijk, ze fuctioneert gewoon beter in groep, waar mensen meer afstand van haar nemen, als je te dicht komt dan kan ze het niet aan. Ze wil dit nauwe contact wel (het gezinsgevoel, de leuke uitstappen, de extra aandacht) maar mag het van zichzelf niet fijn vinden en dus doet ze zichzelf pijn of ze heeft vervelend en moeilijk gedrag.

Je mag nooit iemand veroordelen, ik zou vroeger misschien ook die fout maken, je moet eerst eens wat nader kijken en luisteren en dan kan je begrijpen dat het voor iemand niet meer haalbaar is en welke oplossing zich dan aandient. Het zal voor die mensen ook moeilijk zijn om dat oudste meisje uit huis te laten plaatsen maar als ze nog een tijdje verder doen dan heeft dat misschien een negatieve invloed op de rest van de kinderen en pleegkinderen.

Dus oordeel niet te snel, ik weet van mezelf dat ik die fout niet meer zal maken. Ons pleegdochtertje blijft in mijn gedachten en als ik alles te zwart zie en mij afvraag waarom ik niet heb volgehouden, beginnen onze andere kinderen enkele voorvallen op te sommen (die ik blijkbaar soms verdring) en dan weet ik dat het echt het beste was. Ze had nu nooit in een gezin mogen komen, zeiden ze ons achteraf, dat was een inschattingsfout, maar wel één met grote gevolgen zowel voor haar als voor ons, ze zou nu psychiatrische hulp krijgen (dat hopen we dus echt), want anders kan ze een later leven niet aan

Enne, het gezegde "een eigen kind doe je ook niet weg", ik ken verschillende adoptiekinderen die ook niet in hun gezin konden blijven, ook al waren ze heel erg gewenst door hun adoptieouders, maar ze konden zo'n nauw samenleven niet aan en maakten elke vorm van relatie stuk, op den duur breek je dan en moet je kiezen.

Groetjes, Gilberte

Reactie voor op de website?

11.82. Reactie hechtingsstoornis

Beste Ellen,

Ik wou nog even zeggen dat dit erg is voor 3 redenen:

  1. voor haar, omdat ze niet besefte wat ze in ons gezin zou krijgen aan warmte en liefde, als het goed had gelopen of toch in die richting ging.
  2. voor onszelf, het vergde veel van ons en ons gezin.
  3. voor het pleegkindje dat hier had kunnen wonen zo lang mogelijk en dat ik door deze gebeurtenis nu nooit meer in huis zal nemen,in ons hart willen we dit graag maar we zijn bang voor eenzelfde voorval en dat kunnen we niet meer aan, het doet te veel pijn voor iedereen.
groetjes, Gilberte

Reactie voor op de website?

11.83. Herkenning

Dank je voor je eerlijke stuk over hechtingsproblemen. Zitten nu in hetzelfde schuitje met ons pleegzoon, exact hetzelfde gedrag en ik ben helemaal ten einde raad!

Marisa

Reactie voor op de website?

11.84. Crisisopvang rotterdam

Al jaren wil ik iets/een bijdrage leveren aan ons maatschappij. Maar durf het niet zo aan. Omdat je veel negatieve berichten zijn over pleegzorg organisaties. Om te beginnen wil ik graag als crisisopvang fungeren. Ik heb zelf 2 kinderen die alle liefde krijgen en mijn hart heeft nog meer liefde om te geven. Ik lees zo veel verhalen dat ik bang ben om een pleegkind in huis te nemen.

Aan de andere kant, zeg mijn hart ook dat ik het moet doen. Er zijn zoveel kinderen die verwaarloosd worden. wat erg jammer is. Ik wil mijn kinderen ook meegeven dat ze niet alleen aan hun zelf moeten denken. Mijn motto voor hun is altijd samen spelen en samen delen.

Graag uw reactie.

Reactie voor op de website?

11.85. Het goede motto

Ik zou graag het zelfde willen doen. Vraag: hoe moet ik dat doen? Alvast bedankt.

Luuley

Reactie voor op de website?

11.86. Pleegzoon

Hoi, ook ik ben een pleegmoeder van een pleegzoon van 13 jaar. Ik heb zelf een dochter van 19 maand. Mijn pleegzoon woont nu 5 maanden bij mij in huis. Hij moet last hebben van woede aanvallen en dergelijke. Nou ik kan je vertellen, ze moeten nog steeds komen.

Ik moet er wel bij vertellen dat mijn partner en ik net 1 maand uit elkaar zijn en wij hier nu nog met zijn drieen wonen. Het contact met mijn ex is goed, staat ook voor mijn pleegzoon klaa. Deze jongen is bij me gekomen omdat zijn moeder psychisch ziek is, en zijn vader dakloos is. Nou komen ze hier donderdag voor de screening en ik ben daar best wel zenuwachtig om. Ik wil deze jongen echt helpen. Ik ben bang ook omdat ik zelf nog niet oud ben [27], dat ze het niet inzien dat ik het kan.

Ik wil hem een toekomst bieden en er voor hem zijn. Ze proberen nu zijn moeder het ouderlijk gezag te ontzeggen. Dus ik hoop echt dat het goed komt. Hij vindt het hier zelf ook leuk en wil hier niet weg en kan ook goed met mijn kleine meisje opschieten. Kortom met deze jongen is ook al veel heen en weer geslingerd. Ik vind nu dat ie recht heeft op een vast en liefdevol huis.

Weet iemand ook hoe zo'n screening in zijn werk gaat? Voor de duidelijkheid, ik heb me niet aangemeld voor pleegzorg. Hij is eigenlijk via via bij mij terecht gekomen. Hoop op reacties.

Natasja

Reactie voor op de website?

11.87. Houden van pleegkind

Ik ben geen pleegmoeder maar ik heb een zoontje van 6 jaar, met ernstige psychiatrische beperkingen. Hierdoor kan hij zich alleen voorzichtig ontwikkelen als hij zoveel mogelijk een op een begeleiding krijgt. Hiernaast heb ik nog twee dochters, waarvan een mogelijk add heeft. daarnaast heeft mijn man adhd. Hij is op dit moment opgenomen in een psychiatrisch kinderziekenhuis voor behandeling.

Van de week heb ik een gesprek gehad met zijn arts en samen zijn we tot de conclusie gekomen, dat als hij weer thuis zou komen wonen niet alleen zijn ontwikkeling, maar ook van de meisjes in het gedrang zou komen. Met alle gevolgen van dien.

Nu zijn we dus samen met jeugdzorg aan het nadenken over een therapeutisch pleeggezin.

Ik vind het doodeng en het liefst doe ik het allemaal zelf. Ik weet dat ik hiermee hem en de rest van het gezin geen goed doe. Dus sta ik er wel achter.

Ik ben erg bang dat hij in een gezin terecht komt, waarvan de pleegouders het niet aankunnen waardoor die van hot naar her wordt gezeuld.

Of erger nog, dat hij bij pleegouders komt die NIET van hem houden, zoals ik dat doe.

Daarmee wil ik dus zeggen, dat ik niet kan begrijpen waarom er van pleegouders wordt verwacht dat er op dat gebied, afstand bewaart moet worden.

Werkelijk ik zou het vreselijk vinden als mijn zoon ergens woont waar er niet van hem gehouden wordt. Hopelijk geef ik hiermee de vele pleegouders die hiermee zitten weer een beetje moed.

Helena

Reactie voor op de website?

11.88. Liefde gaat automatisch

Beste Helena,

Ik kan me je gevoelens en angst hierover goed voorstellen. Ik ben pleegmoeder van een groot, therapeutisch gezin en vang naast mijn eigen kinderen vijf kinderen op met problemen. Als er een nieuw kindje komt is het altijd even wennen, maar al heel snel ga ik van het kind houden, het kind achter zijn problemen en moeilijk gedrag, dat gaat gewoon automatisch en ik denk dat het hartstikke goed is voor een kind. Het is meestal alleen heel moeilijk voor een pleegouder om het kind weer los te laten als het weer thuis kan wonen, maar ook daarbij overheerst blijdschap want de beste plek is meestal thuis bij de eigen ouders.

Ik ken alleen maar pleegouders om me heen die uit liefde voor kinderen zich inzetten en stuk voor stuk zijn ze van hun, vaak tijdelijke, kinderen gaan houden!

sterkte! pleegmamma

Reactie voor op de website?

11.89. Reactie twijfels

Hallo allemaal,

Even een reactie op TWIJFELS. Wij gaan zeer binnenkort het stap programma volgen. Ook wij hebben gekozen voor langdurige opvang van een baby. Wij hoeven geen perfect kind maar hoe jonger het kind hoe lichter de bagage. Daarnaast spreekt elke hulpverlener een andere taal. Bv, als je met een kind naar een orthopedagoog gaat met het verhaal dat je weinig tijd en aandacht hebt geschonken aan je baby of je hebt een postnatale depressie gehad dan zal elke hulpverlener vertellen dat je dat allemaal kan goed maken voor je kind door er alsnog aandacht tijd en liefde aan te geven. Dit staat natuurlijk lijnrecht tegenover Pleegzorg die er maar steeds op hamert dat ook babies niet meer te redden zijn omdat ze niet in een veilig nest zijn geboren.

Daarnaast ben ik van mening dat de meeste (aanstaande) pleegouders maar ook leerkrachten bij alles wat anders is aan de bel trekken want het is een pleegkind en dus zal er wel iets mis zijn en dat moet direct getest worden. En als je maar lang genoeg test dan komt er vanzelf wel een aanverwante stoornis uit van het een of ander. Mijn advies: gewoon opvoeden zoals je denkt dat het goed is, een veilig en warm nest bieden en er gewoon voor het kind zijn.

Ik realiser mij dat er nu veel mensen zullen steigeren en het is niet mijn bedoeling om pleegouders die kinderen met gedragsstoornissen opvoeden onderuit te halen want het speelt wel degelij. Maar het kan niet zo zijn dat je met die angst de pleegzorg ingaat want juist dan gaat het mis.

Maud

Reactie voor op de website?

11.90. Van begeleider logeerhuis naar pleegouder

Hallo,

Ik heb een vraag van hele andere aard maar weet niet goed waar ik info of antwoord kan vinden.

Wie weet hoe en wat je moet doen als je begeleider bent van verstandelijk gehandicapte kinderen en pleegouder wil worden. Is dit belangverstrengeling? Hoe moet je te werk gaan?

Reactie voor op de website?

11.91. Ouderlijk gezag.

Wij hebben 14 jaar geleden in crisissituatie een neefje in huis genomen. We konden kiezen tussen de officieële pleegouderzorg, of het opeisen van het ouderlijk gezag (via de rechtbank). Vanaf het begin af aan is het onze intentie geweest de zorg voor dit jongetje op ons te nemen voor zeer lange tijd.

Op dat moment kun je een keuze maken.

Wij hebben destijds bewust voor optie a. gekozen.

Het kindje opnemen in ons gezin, het kunnen behandelen/beslissen wat we ook met onze biologische kinderen doen. Kortom een kindje wat in in alle opzichten gelijk staat als onze biologische kinderen.

We hebben ook nooit alimentatie gekregen, en hebben dit ook nooit geeist. We wilden met dit kindje wat in ons gezin is opgenomen op geen enkele wijze afhankelijk zijn van voogden, begeleiders, bijdrage's etc...

De weg om het ouderlijk gezag te krijgen is zwaar, je dient hiervoor een advocaat in de armen te nemen, om te vechten tegen de bureaucratie van jeugdzorg. Het heeft ons anderhalf jaar gekost, maar we hadden de kinderbescherming achter ons staan.

Nu 16 jaar later hebben we onze heerlijke (af en toe vreselijke..) puber nog steeds bij ons. Hij is bezig volwassen te worden met al zijn up's en down's, maar onder onze vleugels!

Alle beslissingen m.b.t. school, opvoeding etc.. nemen we zelf. Doordat er nooit een voogd of een begeleider (na de screening) meer bij ons over de vloer is geweest, voelt hij zich ook niet anders.

We zijn voorzichtig bezig hem te begeleiden met het contact met zijn biologische moeder. Op ZIJN tempo, en niet op het tempo wat Jeugdzorg eist!! Onze zoon beslist en heeft zelf de leiding hierin, en geen begeleider die nét zijn studie heeft afgerond, en zelf geen kinderen heeft.

We krijgen dus geen enkele extra bijdrage, maar kunnen onze heerlijke puber de opvoeding geven, zonder zich anders te voelen dan een biologisch kind.

Geloof me dat is héél veel waard, ondanks dat wij als modaal gezin ook best wel eens krap zitten.

Laat ik duidelijk zijn, dit is geen "steek" naar ouders die betaalde pleegzorg krijgen. Maar het betreft wel een keuze die gemaakt kan worden, indien het om een pleegkind binnen de familielijn ligt. Ik kan me écht voorstellen dat een pleegouderbijdrage meerdere mensen over de streep kunnen halen, maar ons inziens weegt het niet op tegen de vrijheid die je krijgt indien je het ouderlijk gezag toegewezen krijgt.

Lotte

Reactie voor op de website?

11.92. Wij zijn wanhopig

Reactie op Voor Marie-José

Ook in regio Arnhem, hebben wij dezelfde ervaring met pleegzorginstantie en bjz, we willen de kinderen graag verder helpen in hun ontwikkeling, ze maken grote stappen. Ze hebben ieder week telefonisch contact en een begeleid bezoek van 3 uur met moeder. Bijna wekelijks komen er verzoeken bij. Dan hebben ze 3 keer contact terwijl iedereen verwacht dat de kans klein is dat ze ooit nog volledig thuis gaan wonen. Leven nu al 6 jaar in verschillende pleeggezinnen en hebben steeds de hoop dat ze over 3 maanden thuis mogen wonen. Gelukkig nu een besluit genomen van 2 jaar niet, toch blijft moeder ze zoveel zien, moeder houdt zich niet aan afspraken en de instanties rekken ons elastiek steeds een beetje op, het is nu geknapt de verwchtingen zijn te groot, wij moeten alles accepteren. Er wordt geluisterd, maar niet gehandeld.

De jongens wonen voor de 2e keer bij ons, nu 2 jaar en voorheen ook 1,5 jaar. Nu weten we niet meer wat te doen. Als wij stoppen worden ze weer overgeplaatst. Maar op deze manier redden wij het ook niet, dit heeft ook een negatief effect op de jongens, wij worden steeds meer moe en dit heeft effect op ons handelen. Wie heeft tips......

Veronique

Reactie voor op de website?

11.93. Nieuwe vraag: Afgewezen als pleegouders

Beste mensen

Wij zijn ouders van een peuter. En hebben de stapcursus gedaan. Tijdens het huisbezoek werd er gemeld dat wij geen pleegouders worden. De reden was vrij onduidelijk maar we hebben een peuter die bij het GGZ loopt voor onderzoek omdat er stoornissen aangeboren in beide familiekanten voorkomen. Wij zijn open geweest over ons leven ziektes misstappen, nu zijn wij 43 jaar. Ik vroeg: zou het over 2 jaar mogelijk zijn en 1 van de begeleiders maakte de opmerking nee jullie nooit. Mijn man ging direct een vraag erdoor heen stellen dus liet ik de opmerking zonder verdere toelichting erover te vragen. Wij zouden de cursus vervolgen ook al wisten wij de uitslag al. En er werd een eindevaluatie ingepland. Echter op een panelavond werd ik apart geroepen en werd er gezegd door dezelfde dame van de vorige opmerking. Het eindgesprek gaat niet meer door ik maak wel een rapport en wat je ermee doet al ga je erop schieten kijk maar. Ik was werkelijk totaal perplex. Is dit normaal? Wij zijn gewone mensen mijn man een goede baan hij mist 5 tenen maar functioneert prima. Wij wonen netjes. Ik kan best aanvaarden dat wij geen pleegouders mogen worden maar niet op de wijze hoe dit behandeld word het voelt als een persoonlijke aanval op ons als ouders.Wie heeft ook deze ervaringen of tips? dank U

Karin

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Ervaringen van pleeggezinnen

  1. Zelfgehaald en zelfgemaakt
  2. Informatie vraag
  3. Wat een mooi stuk!
  4. Taken SPW\'er
  5. Kind met hechtingstoornis
  6. Wat moet ik doen en waar naar toe voor een pleegkind?
  7. Site van de pleegzorg
  8. Te weinig pleegouders?
  9. Voor Marie-José
  10. Vraag aan pleegouders
  11. Ervaringen met Jeugdhulpverlening
  12. Pleegkind uit schotland
  13. Pleegouders negen kinderen worden geacht te werken?!!
  14. Wie heeft ervaring?
  15. Reactie voor Margreet
  16. Pleeggezin vol genoeg?
  17. Groot gezin en pleegkinderen
  18. Tog regeling
  19. Mag je dan niet houden van je pleegkind?
  20. We staan aan het begin
  21. Zinvolle dagbesteding
  22. Llieve mensen
  23. Seventh heaven
  24. Ook ik vind het mooi van Hanneke
  25. Vrije adoptie als alleenstaande
  26. Hulp gevraagd
  27. Goede vergoeding
  28. 1 ouder
  29. Meisje van 14/1 ouder
  30. Hond
  31. Belachelijke reactie van Wil op meisje 14
  32. Normaal?
  33. meisje van 14
  34. Niet naar onze zin
  35. Soms zwaar, maar altijd erg leuk
  36. Met veel bewondering
  37. Meisje van 14
  38. Reactie op: "zelfgemaakt, zelfgehaald"
  39. Informatie
  40. Informatie over pleeggezin
  41. Ervaring met crisispleegzorg?
  42. Voor de revaliderende moeder
  43. Voor Lucy
  44. Gevolgen voor sociale identieit van kind in pleeggezin?
  45. Meisje van 14
  46. Lieve jongen van 14!!!
  47. Onkosten vor pleegkinderen
  48. Pleeggezin en vergoeding
  49. Pleegzorgvergoeding
  50. Belachelijk
  51. Mijn reactie
  52. Begrip, maar toch
  53. Hoe lang blijft een pleegkind?
  54. Hoelang een pleegkind blijft
  55. Langdurig pleegkind en biologische ouders
  56. Belang van kind
  57. Reactie voor Richard en Sylvia
  58. Hoeveel ruimte heb je nodig voor pleegkinderen
  59. Verblijfsvergunning
  60. Hoeveel ruimte voor pleegkinderen
  61. Meisje van 14
  62. Wie kan mij helpen?
  63. Begrip maar toch
  64. Begrip maar toch
  65. Begrip maar toch
  66. Twijfels
  67. Re: twijfels
  68. Re: begrip maar toch .... aan Petra
  69. Voor Bianca
  70. Hoeveel ruimte voor pleegkinderen
  71. Onzin, eigen kamer
  72. Onzin eigen kamer
  73. Geen eigen kamer, langdurige pleegzorg
  74. Geen eigen kamer
  75. Serieus genomen
  76. Re: Hanneke
  77. Re: geen eigen kamer
  78. TGV-pleeggezin
  79. Wat een meningen
  80. Reactie op 5.5 Kind met hechtingsstoornis
  81. Reactie op hechtingsstoornis
  82. Reactie hechtingsstoornis
  83. Herkenning
  84. Crisisopvang rotterdam
  85. Het goede motto
  86. Pleegzoon
  87. Houden van pleegkind
  88. Liefde gaat automatisch
  89. Reactie twijfels
  90. Van begeleider logeerhuis naar pleegouder
  91. Ouderlijk gezag.
  92. Wij zijn wanhopig
  93. Nieuwe vraag: Afgewezen als pleegouders

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.