Groot Gezin
Oproepen meerlingen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

5. Graag informatie

Hallo lezers,

Sinds een paar dagen weten mijn man en ik dat we niet alleen ons derde maar tegelijk ons vierde kindje verwachten. Een tweeling dus. Wij weten helemaal niets over een tweelingzwangerschap, - bevalling en andere zaken. Hoe komen wij zoveel mogelijk te weten?

Noot van de redactie: de tweeling is op 27 napril 2000 geboren.

5.1. Informatie over tweelingen

Hallo,

Allereerst proficiat met de 2-ling zwangerschap. Ik heb namelijk zelf een meerling en ben het meeste van mijn informatie te weten gekomen via Het tweelingen boek van Duijvelaar en Geluk (een heel goed boek, zeker een aanrader) en verder via de NVOM, de Nederlandse Vereniging voor Ouders met een meerling. Ze hebben een videoband, informatie-brochures en een magazine wat zeer interessant is. Hierin kom je veel te weten over de zwangerschap en de tijd erna. Ook worden er ervaringen uitgewisseld wat zeer interessant is om te lezen. Hopenlijk heb ik jullie hiermee een beetje geholpen. Moest je nog vragen hebben, mail ze mij gerust.


5.2. Ik heb een tweeling

Hallo Willeke,

Sinds 7 maanden ben ik moeder van een tweeling. Het zijn mijn eerste kinderen, en het bevalt me heel erg goed. Het is een erg drukke bezigheid maar het is reuze gezellig.

Ik heb een zwangerschap van 39 weken gehad, die behoorlijk zwaar was. Ik heb veel last van mijn nieren gehad omdat mijn baarmoeder ertegen aan zat. Verder is het alle- maal wel redelijk gegaan. Na 39 weken zwangerschap en een enorme dikke buik (26 kilo overgewicht) besloot de Gyneacoloog om de zwangerschap op gang te brengen. 16 Uur later werden onze zoontjes geboren. Ze hadden een keurig gewicht van 2350 gram en 2950 gram. Na 1 dag ziekenhuis mochten we met zijn allen naar huis.

Het gaat heel goed met ze, ze wegen nu al 15 en 17 pond. Het is ontzettend gezellig, het zijn lieve ventjes, en het is echt een wonder om mee te mogen maken, en te krijgen.

Groetjes Cindy, Michel, Marco en Joey

5.3. Mijn neefjes zijn tweeling

Hallo allemaal,

Op 1 juni 1999 heeft mijn zus een tweeling gekregen. Het zijn twee jongetjes en ze heten Marco en Joey. Het zijn echt twee schatjes. Ze zijn nu 7 maanden oud en lachen altijd om onze hond als hij voorbij komt lopen. Als ze wakker worden beginnen ze ook altijd meteen te lachen. Ik zie mijn neefjes iedere dag als ik naar ze toe ga. Ze wegen nu 17 en 15 pond. En ze zijn echt de liefste neefjes die iemand zich kan wensen en ik zou ook echt niet weten wat ik zonder ze moest.

Groetjes Chantal

5.4. Tweelingzwangerschap

Beste Willeke,

Van harte gefeliciteerd met jullie tweelingzwangerschap.

Ook wij zijn de trotse ouders van een tweeling, 2 meisjes. Wij hadden al twee kinderen, een zoon van 5 en dochter van 10,5 maand. Toen we hoorden dat we er twee bij kregen, schrokken we ons rot, hoe moesten we het allemaal doen. Maar al gauw maakte de vreugde een eind aan alle paniek.

Het is een redelijk vermoeiende zwangerschap geweest omdat mijn dochtertje nog zo klein was. Na een zwangerschap van 34 weken werden onze dochtertjes, Nikki en Manon, geboren in 10 min. tijd, we werden echt overdonderd. Ze zijn nu 10 maanden en het zijn hele vrolijke meiden. Ze wegen nu beide zo'n 18 pond.

Het is werkelijk geweldig, en een unieke ervaring. Geniet er van, het is best druk, maar ervaring heb je al. Mensen zeiden vaak tegen mij, wat zal jij het druk krijgen, en gelijk hebben ze. Maar ik heb het ook heel gezellig met mijn enige knul van 5, mijn dochter van 1,5 en mijn meiden van 10 maanden.

Heel veel geluk,
Jan, Regina, Jan, Maaike, Nikki en Manon

5.5. Dubbele pret

Wij hebben een tweeling die zijn nu 22 jaar en ik kan zeggen dat ik het als geweldig heb ervaren! Wij wisten niet dat ik in verwachting was van een tweeling dus dat was met de bevalling effe schrikken. Je hebt alles voor één baby in huis, maar van vrienden en kennissen werden we van alle kanten geholpen en kregen allerlei spulletjes.

Ik had het geluk dat ik fulltime moeder was, want als ik gewerkt zou hebben zou het wel zwaar zijn. Ik wens jullie heel veel succes en geniet ervan, het is geweldig leuk!

Marja

5.6. Ook dubbele pret

Ook wij hebben al twee kinderen, een dochter van 3 jr en een van zoon 10 mnd. Ik ging heen voor een tijdsbepaling van m'n zwangerschap, en omdat ik volgens de verloskundige al verder heen moest zijn, volgde er een echo. Tot m'n grote verbazing waren het twee krummeltjes in m'n buik. Daar lig je dan in je uppie en zie je tegelijk met de verloskundige twee lijfjes. Heel mooi om te zien, maar een beetje onwerkelijk was het wel.

Thuis was er niemand. M'n man kwam thuis en wou het niet geloven. Ik blij dat ik twee foto's mee had gekregen! Er nooit bij stil gestaan dat het in de familie voorkwam('tanta' Marja).

Dus nu moeten we echt wel van onze flat af. En hopen dat het nog lukt voor de bevalling in juli.

Jacelina

5.7. Ook een tweeling

Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap. Ik ben zelf moeder van 4 kinderen waarbij nummer drie en vier ook een tweeling waren. En je kunt inderdaad een hoop informatie uit het tweelingenboek halen, maar ook een hoop ervaringen van andere ouders staan hierin. Het is in ieder geval een erg leuk en leerzaam boek. Omdat ik in dezelfde situatie zit als jullie, over een poosje vind je het misschien wel leuk om ervaringen uit te wisselen. Mijn tweeling is ondertussen al bijna vier jaar en gaan dus ook bijna naar school, maar ik heb in de tussentijd wel een hoop ervaringen opgedaan.

Groetjes Ingrid

5.8. Twee ontzettende vechtertjes

Hallo,

ik ben Esther en trotse moeder van twee meiden, totaal verschillende tweeling maar heerlijke lieverds (Merlijne 990 gram en Annemarth 1160 gram geboortegewicht).

Ze zijn geboren met een zwangerschap van 28 weken en hebben dit wonder boven wonder zeer goed doorstaan. Ik wilde alleen eventjes kwijt dat het vermoeiend is om een tweeling en zeker een meerling te hebben maar dat ik het echt no way anders zou willen hebben. We zijn zo trots en zo blij met onze meiden. Ze hebben een moeilijke start gehad van bijna drie maanden ziekenhuis en hebben gevochten om thuis te komen en op tweede paasdag vieren we hun eerste verjaardag.

Groetjes en veel plezier met de meerlingen van Lucas, Esther, Merlijne en Annemarth

5.9. Dubbele pret??!

Hoi allemaal,

Ik ben Birgit en ben moeder van een meisjes-tweeling van 23 maanden. Ik lees hier een hoop over alle leuke dingen van het opvoeden van tweelingen en dan word ik wel een beetje jaloers, want die van mij maken elkaar het leven zuur! Ze kunnen elkaar niet met rust laten en als ik niet voortdurend blijf kijken, slaan ze elkaar de hersens in. Soms breng ik ze gescheiden naar het kinderdagverblijf zodat ik ook eens kan genieten. Heeft er iemand misschien ook zulke ervaringen? Mail ze!


5.10. Ook dit gaat weer over

Troost je, ook onze meidentweeling is 23 maanden en vertoont dezelfde kuren. Soms stompen, bijten of slaan ze elkaar zodanig dat ik m'n hart weleens vasthoud. Ze kunnen evenwel net zo makkelijk met elkaar zitten giebelen of lief spelen.

Wat wij zien is dat ze hun grenzen aan het verkennen zijn en dat gaat gepaard met nogal eens een frustrerend moment. Bovendien hebben zij, in tegenstelling tot andere kinderen, altijd iemand in hun buurt, die net als zij is en doet.

Ik weet zeker dat ook dit weer over gaat, maar vlieg (net als jij blijkbaar) ook wel eens tegen de muren op. Overigens, probeer toch zo rustig mogelijk te blijven, aan te geven wat wel en wat niet kan en verder ???? Gewoon uitzitten.

Groet, Ronald

5.11. Tweelingbevalling wel zwaar

Hallo allemaal,

In augustus 1999 zijn mijn twee zonen geboren, Bart en Nick. Maar de bevalling viel tegen. Bart is normaal geboren. Nick zou ik er ook gaan uitpersen, maar hij lag verkeerd. Dus werd het een spoedkeizersnee. Een aantal dingen gingen nog verkeerd tijdens de operatie. Ik was na de operatie verschrikkelijk moe en kon ook erg weinig. Dit was erg jammer want de kinderen waren toen en nu nog steeds geweldige jongens. Maar er zijn maar weinig mensen die dit ook mee gemaakt hebben. Zoja ben ik erg benieuwd naar je reactie en ervaring.

Wel wil ik nog zeggen dat ik mijn tweeling voor geen goud meer zou willen missen.

Groetjes Anneke

5.12. Verschillend hè

Wat rot voor je dat jouw bevalling zo gegaan is joh, kun je nagaan wat dat per mens verschillend kan gaan. Wij zijn sinds 28 februari 2000 de trotse ouder van Quinten en Michelle en de bevalling is perfect gegaan. Van het begin tot het einde in 4 en een half uur, waarvan we een uurtje op Quinten moesten wachten want ik had geen weeën meer. Ik heb bijna geen pijn gehad en zei één minuut nadat ze er allebij waren: "dit wil ik nog een keer." De dokter dacht al dat ik niet goed was geworden omdat ik met alles zo optimistich was en nog ben.

Sandra

5.13. Ver van mijn bed show!

Hallo,

Ik ben nu bijna twaalf weken zwanger van een tweeling en als ik dit allemaal lees is het nog heel moeilijk om daar iets bij voor te stellen. Wil natuurlijk ook heel graag alle advies van diegenen die al verder zijn in de zwangerschap of al bevallen zijn van een tweeling. Ik mag verder melden dat het heel goed gaat, sinds een paar weken niet misselijk meer, alleen nog gauw erg moe, maar verder voel ik me erg goed! Ik hoop wat reacties op mijn mailtje te krijgen.....

groetjes, Inge

5.14. Ook een zware tweelingbevalling

Hoi Anneke,

Na een zwangerschap van 37 weken werd de bevalling van onze tweeling ingeleid. Om 08.00 uur ging ik aan het infuus en om 09.30 uur begonnen de weeën. Om 12.23 uur werd Meike Edmee(3500 gram) geboren op de normale manier en ze mocht even op mijn buik liggen. Daarna werd ze door de verpleegkundige weggehaald en was het wachten op de tweede. Mijn weeën waren gestopt en ondanks het verhogen van het infuus gebeurde er niets. Er werd een vacuumpomp te voorschijn gehaald maar ook dat ging niet goed. Om 13.00 uur werd ik met spoed naar de operatiekamer gereden waar om 13.09 uur Koen Christiaan (3730 gram) werd geboren met de keizersnee. Van de geboorte van Koen heb ik dus niets meegekregen maar ik heb wel een gezonde zoon (na 3 meiden een grote verrassing!).

Mijn man Henk heeft foto's laten maken van mij terwijl ik op de operatietafel lag en ook van Koen die net uit mijn buik gehaald is, en daar ben ik erg blij mee.

Ik vind het ook jammer dat het zo gelopen is maar het had ook heel anders kunnen gaan. We hebben nu 4 geweldige kinderen die ook alle 4 gezond zijn. De periode na de keizersnee vond ik wel zwaar maar ik had veel hulp van familie en probeerde ook goed naar mijn lichaam te luisteren. 's Middags ging ik een poosje slapen of ik lag even een uurtje op de bank en dat had ik ook echt nodig.

Daarnaast had ik ook mijn eigen avond met ontspanning en dat heb je zeker nodig is mijn ervaring! Meike en Koen zijn nu 17 maanden en zijn erg gek met elkaar. Het is nu een drukke periode. Ze lopen allebei en zijn erg ondernemend. Het hebben van een tweeling vinden wij ook geweldig ondanks de misschien iets minder leuke start!

Groeten, Elze

5.15. Leuke reactie Elze

Hoi Elze,

De bevalling was dan misschien niet zo leuk. Maar het is wel leuk om te horen dat je bijna hetzelfde meegemaakt hebt. Mijn man mocht geen foto's maken want hij mocht niet bij de operatie aanwezig zijn. Wel heeft een verpleegster dat gedaan. En naderhand ook uitgelegd wat er op de foto staat.

Ik heb ook veel hulp gehad van familie, buren en vrienden. Maar toen de jongens zes maanden waren dacht ik, nu kan ik alles weer. En een maand later zat ik bij de huisarts. Het bleek dat mijn bloeddruk te laag was. Ik moest weer meer gaan rusten. Dus als de jongens gingen slapen moest ik ook naar bed. Dat viel ontzettend tegen. Het was ook iets wat ik eigenlijk niet wilde. Ik heb het wel gedaan en op dit moment gaat het beter dan ooit. Ik kan nu van alles goed genieten zonder dat ik er moe van wordt. Van mijn vrijetijdsbesteding tot gewoon dom televisie kijken. Ik heb jouw reactie, Elze, wel een paar maal overgelezen en heb er ook veel aan gehad. Het heeft me op de een of andere manier gesteund. Nogmaals bedankt Elze.

Groetjes Anneke

5.16. Zwaar maar heel bijzonder

Hai Anneke,

Hierbij wil ik ook graag reageren op jouw bevallingsverhaal. Onze meiden, Bente en Lieke, werden na een zwangerschap van bijna 35 weken, en midden in de verbouwing, geboren. Bente werd via de gewone weg geboren en mocht even op mijn buik liggen. Daarna ontstond er enige paniek in de verloskamer omdat Lieke gedraaid lag en omdat haar harttonen wegvielen. Binnen 10 minuten lag ik in de OK en een paar minuten later werd ook Lieke geboren. Mijn man Kees mocht er niet bij aanwezig zijn en ikzelf werd onder volledige narcose gebracht. Gelukkig bleken onze grietjes het goed te doen en hoefden ze maar 2 dagen in de couveuse.

Mijn man Kees en ik vinden het tot op de dag van vandaag heel jammer vinden dat wij dat speciale moment van de geboorte van Lieke niet zelf hebben meegemaakt.

De volgende dag heeft een verpleegster, die bij de operatie aanwezig was geweest, mij verteld hoe het verlopen was en waarom er zoveel haast bij was. Die uitleg had in eerste instantie door de gyneacoloog gegeven moeten worden, maar die vond het ook naderhand niet nodig om ons daarover te woord te staan. Met zijn afstandelijke houding heb ik best moeite gehad, aangezien het voor ons zo'n bijzondere gebeurtenis was.

Het herstel na de keizersnee verliep langzaam, ik heb geen familie in de buurt maar kreeg gelukkig wel hulp van de thuiszorg. Daardoor kon ik mij volledig bezighouden met de verzorging van Bente en Lieke en onze oudste dochter Tessa (toen 3,5 jaar).

Die eerste maanden leef je van voeding naar voeding. Als Kees 's-avonds thuis kwam konden wij even allebei genieten van de kleintjes. Nu zijn Bente en Lieke alweer 22 maanden. Ze lopen, kletsen en ontdekken de wereld met behulp van elkaar en van hun grote zus.

Hoe druk het ook is, het blijft zo bijzonder en gezellig om twee kinderen van dezelfde leeftijd met elkaar te zien opgroeien. Ik denk echter wel eens, als ik een verhaal lees over een 'normale tweelingbevalling', dat onze start wel wat chaotisch was. Ik vond het dan ook heel fijn om in jouw verhaal zoveel te herkennen.

Veel sterkte en plezier met de kids.

Karin

5.17. Veel plezier, maar ook zorgen.

Beste Willeke,

Wat schrikken he, ineens twee van die lekkere poppetjes in je buik. Zelf ben ik mama van Casper (bijna 3) en Jelle en Sanne (7,5 maanden).

Wij kwamen na 15 weken zwangerschap erachter dat onze jongste boefjes samen zijn, hartstikke leuk, ik had een smile op m'n gezicht nadat we het hoorden die er de eerste twee dagen ook niet meer afging. Na dit bericht werd mij meteen verteld dat het huishouden niet meer tot mijn taken behoorde en dat ik de hele dag op mijn gat moest zitten. Ja, doei!! Ik heb er nog een!

Omdat de zwangerschap van mijn oudste een koekie was, dacht ik dat ik ook wel even doorheen fietste. Niet dus. Na 30 weken zwangerschap kon ik werkelijk niets meer en is Casper voor 8 weken naar mijn schoonouders gegaan. Met uitzondering van het weekeinde, niet leuk maar helaas kon het even niet anders. Ik had al 2 keer een aantal dagen in het ziekenhuis gelegen omdat ik teveel deed. Maar ik dacht bij mezelf: hier komt een eind aan. En dat kwam!!

Na 38 weken en een dag werden ze geboren d.m.v. een keizersnede omdat Jelle, die onder lag, in een kruinhouding lag en een erg breed hoofd heeft. Bovendien had ik al een spoedkeizersnede achter de rug. Het mes erin dus, toch raar als dat gepland wordt. Die details bespaar ik je want dat soort informatie heb je ongetwijfeld al een aantal keer gehoord (toch vreemd dat mensen alleen gruwelverhalen weten te verzinnen als het op bevallingsverhalen aankomt).

Op 21 september 1999 zijn ze geboren en Casper was meteen helemaal weg van ze, nu nog steeds hoor. Laat je niet gek maken door verhalen van dat het zo druk is en al dies meer. Je weet op een gegeven moment niet beter en bovendien zou het toch ook wel druk worden want kinderen zijn nu eenmaal druk.

Het is ontzettend leuk om die twee in de box te zien liggen. Vier beentjes in elkaar en twee grijpgrage Sanne-handjes in Jelles haar! Dat verschil tussen jongens en meiden merk ik nu wel. Sanne wil alles wat ze ziet en kan behoorlijk nijdig worden als iets haar niet zint. Jelle is de eeuwige goedzak en laat alles over zich heenkomen en bekijkt alles eerst rustig. Verder is het eigenlijk allen maar genieten en ja ook veel werk maar dat doe je met liefde.

Veel dingen kun je best 2e hands kopen, onze kinderwagen komt voor f25 van de rommelmarkt, alleen koop NOOIT 2e hands autostoeltjes, ze kunnen er van de buitenkant nog zo goed eruit zien maar, je weet niet of ze ooit in een ongeval betrokken zijn en dus of ze aan de binnenkant beschadigd zijn.

Verder wil ik je heel veel geluk wensen. Geniet ervan maar vergeet niet om ook tijd voor jezelf te nemen.

Veel liefs Tonnie

5.18. Zware bevalling ben je ook zo weer vergeten

Hallo,

voor ons was het ook even schrikken toen ik vorig jaar juni zwanger bleek te zijn van onze tweeling. We hadden al drie kinderen en dachten wat leuk nog een vierde kindje en we kregen de vijfde kado.

Het is voor ons in het begin een moeilijke zwangerschap geweest omdat ik een maand in het ziekenhuis heb gelegen omdat ik vanwege de misselijkheid uitdrogingsverschijnselen had. Maar dat was met 13 weken gelukkig over. Voor de rest heb ik een geweldige zwangerschap gehad.

De bevalling was een hele belevenis. Ik had al drie kinderen en die waren gewoon via de normale weg geboren. Maar met onze tweeling moest ik plotseling onder narcose omdat de navelstreng van mijn dochter uitzakte toen ze mijn vliezen gebroken hadden. Uitendelijk is de keizersnee 100% meegevallen.

Ik heb het tot 38 weken en vier dagen uit mogen lopen en had een kerngezond jongetje van 3625gram en een dochter 3505 gram. Nu zijn ze bijna 8 maanden oud en ik vind het heerlijk. Het is druk, 5 kinderen, maar heel gezellig. Ik wil alleen zeggen tegen de mensen die zwanger zijn van een tweeling: laat je niet gek maken door al de verhalen, want het is echt heerlijk twee van die kleintjes!

Priscilla

5.19. Tweelingtransfusiesyndroom

Hallo allemaal,

wel leuk al die verschillende verhalen! Ik ben nu 22 weken zwanger van een ééneiïge tweeling. Bij 13 weken gingen we voor het eerst op controle in het AMC. Ik kwam daar al om mijn voorgeschiedenis. Ons eerste kindje was met 41 weken zwangerschap doodgeboren (te lang gezeten, hij had geen vruchtwater meer). Het was een jongetje, hij heet Yoni. Ons tweede kindje, een meisje, Dymfi genaamd, is precies 1 jaar en 1 dag na Yoni geboren. Bij haar zwangerschap werd ik heel goed begeleid in het AMC. (Yoni was in een Amstelveens ziekenhuis geboren). Dymfi is na 38 weken zwangerschap geboren, de bevalling is opgewekt, daar ik inmiddels zwaar overspannen zat te wezen.

Inmiddels durfden we toch weer een zwangerschap aan (ben zeker niet meer overspannen!) en ziedaar het volgende gebeurt; bij onze eerste afspraak kwamen we erachter dat ik zwanger ben van een tweeling, maar helaas ook gelijk met complicaties. Ze zitten met z'n 2-en in 1 vruchtzak en moeten samen 1 placenta delen. Met 15 weken kwamen ze erachter dat ze het tweelingtransfusiesyndroom hebben; ze zijn bloeddonor van elkaar. Het ene kindje pompt heel veel bloed naar het andere kindje, zodat die in groei achterblijft en de ander te groot wordt.

Ik lag al bijna op de operatietafel in Leiden (ze kunnen de bloedvatenstreng die tussen beide loopt met laserstralen doorbranden, overigens een riskante operatie) toen de chirurg aldaar het risico bij ons niet wilde nemen. Hij vertelde ons dat het kleinste kindje maar ongeveer 25% van de placenta heeft en de grote 75%. Zou hij ze nu al loskoppelen, dan zou de kleinste het zeker niet halen, gezien de duur van de zwangerschap. En hij ontdekte nog meer; er liep nog een bloedvatenstreng tussen die twee, waarbij hij vermoedde dat het grootste kindje die kleine zat bij te voeden!! Hoe de situatie nu ook is, hij heeft waarschijnlijk toch gelijk, de situatie heeft zich gestabiliseerd en die kleine groeit nu gestaag mee!

Iedere week worden ze uitvoerig gemeten en bekeken in het AMC en eerlijk gezegd beginnen wij er ons nu al echt op te verheugen om straks twee dezelfde gezichtjes te zien, ook al zal het enorm druk worden! Ik heb van de kraamtijd van onze dochter niet kunnen genieten daar ik nog te veel in de rouw was om onze zoon. Maar zoals ik me nu voel, ondanks de problemen rond deze zwangerschap, ben ik echt van plan straks dubbel te gaan genieten. Mijn intuïtie zegt mij dat alles goed komt en daar vertrouw ik maar op!

Nu hoop ik ook een beetje reacties te krijgen van andere ouders die dit hebben meegemaakt! Ik ben 21 mei 2001 uitgerekend.

Groetjes Kitty

Naschrift redactie: kijk voor meer informatie ook naar de reactie Twin to twin transfusion syndrome en de reacties daar weer op.

5.20. Blijdschap en angst na de bevalling kan ook.

Hoi,

ik ben karin, ik las je verhaal, Esther. Fijn om te horen dat het goed gaat met je dochters. Zelf heb ik ook een tweeling, ook zo vroeg geboren namelijk met 27/3 weken. Bram 1200 en Evi 960 gram. Na wat problemen bij de start ging het gelukkig steeds beter en mochten ze met 37 weken mee naar huis.

Ze zijn nu 5 weken thuis, en ik vind het ook heel pittig. Maar dat is ook niet zo raar na zo'n periode denk ik. Gelukkig is alles goed gekomen en kijk ik ook uit naar hun eerste verjaardag op 25 oktober 2001.

Groetjes, Karin

5.21. Turbo tweeling bevalling!

Hallo,

Na de geboorte van ons derde kindje wilden wij nog graag een vierde. Toen ons zoontje 10 maanden oud was, was het zover ... ik was weer zwanger.

Bij de eerste controle van de verloskundige vond ze m'n baarmoeder wel erg hoog staan (had ik zelf ook al gemerkt, ik kon al niet meer op m'n buik slapen en met 6 weken zwangerschap liep ik al in positiebroeken). Een week later konden we terecht voor een echo. Op weg naar het ziekenhuis maakten we nog grapjes ... Toen ik bij de gynaecoloog ging liggen flitste het in 1 keer door m'n hoofd ... het zijn er echt 2. De gynaecoloog keek eens naar m'n buik en zei "al 13 weken, dat klopt echt niet!!" Het scherm van het echoapparaat ging aan en meteen verschenen er 2 koppies ... het enige wat ik nog uit kon brengen was "o jee".

Ik heb echt een paar dagen moeten wennen aan het idee dat we zo maar 5 kinderen zouden hebben i.p.v. 4. En dan de drukte ... de oudste zou 4,5 jaar zijn en de jongste 1,5 jaar als de tweeling geboren zou worden. Maar na een paar dagen had ik zoiets van "we gaan ervoor". Het was gewoon een cadeautje wat we zouden krijgen!

M'n zwangerschap is tot 35 weken prima verlopen, al kon ik niet zoveel meer door die mega-buik. Toen begonnen de kwaaltjes ... ontzettende jeuk, vocht vasthouden etc. Met 37 weken ben ik opgenomen in het ziekenhuis ... eiwit in m'n urine, vreselijke jeuk (doordat m'n leverfuncties steeds slechter werden), ontzettend veel vocht vasthouden, vnl in benen en voeten waardoor ik amper meer kon lopen en de bloeddruk begon op te lopen. De gynaecoloog wilde het aanzien tot 38 weken.

Toen ik 38 weken en 1 dag zwanger was (deze dag werd onze tweede dochter ook 3 jaar oud!!) werd ik getoucheerd, al 3 cm ontsluiting (alleen al van de harde buiken van de afgelopen weken) ... ik kon aan het infuus. Zelf naar de verloskamer gelopen en m'n man gebeld dat het ging gebeuren. Om 9 uur ging het infuus erin, om half 10 kwam de eerste wee. Het infuus is 2x hoger gezet en na anderhalf uur had ik het idee dat het niet lang meer zou duren. De gyneacologe kwam erbij, 8 cm ontsluiting. Een kwartiertje later mocht ik persen en in 1 perswee is onze dochter Bente geboren (ze lag in een stuit en woog 2800 gram). De vliezen van de tweede werden doorgeprikt en ook Brynn werd in 1 perswee geboren (zij lag ook in een stuit en woog 2475 gram). Binnen 2 uur na de eerste wee waren we 2 dochters rijker.

En ik had me van te voren nog zo druk gemaakt ... het zal toch niet langer gaan duren dan m'n thuisbevallingen, als het maar geen keizersnee wordt door de stuitliggingen ... niets van dit alles, het was een geweldige ervaring!

De volgende dag mochten we al naar huis. Ze zijn nu bijna een maand oud en elke keer als ik boven de wieg sta en ze daar saampjes zie liggen vind ik het werkelijk een wonder. Een cadeautje.

De drukte vind ik op zich nog wel mee vallen. Ze krijgen beiden borstvoeding en per "ronde" ben ik in totaal maar een halfuurtje bezig met voeden en verschonen. Ze groeien als kool, zijn alletwee al ruim 600 gram aangekomen en worden 's nachts ook maar 1 keertje wakker. Het is echt genieten.

Het enige moeilijke moment vind ik als ze beiden liggen te huilen ... wie pak ik dan en doe ik de ander niet tekort. Je wilt ze alletwee zo graag troosten ...

Geniet lekker van je zwangerschap en laat je niet gek maken door de opmerking "jij zult het druk krijgen!!"

Groetjes Melanda

5.22. Goede afloop tweelingtransfusiesyndroom

Hallo,

Mijn vorig verhaal was Tweelingtransfusiesyndroom. Inmiddels ben ik bevallen van twee prachtige dochters. Na 33 weken zwangerschap zijn ze met een spoedkeizersnede gehaald. De grootste en eerste dochter heet Imke en woog 2195 gram, de kleinste heet Mirte en woog 1340 gram. Imke mocht na 4 weken en Mirte na 6 weken al naar huis!

Inmiddels hebben we ook de uislag van de placenta. Daar zijn de artsen alsnog heel erg van geschrokken, dat met name Mirte dit heeft overleefd is een medisch wonder. Of een wonder uit de natuur!

Je begrijpt, wij zijn zeer gelukkig met onze twee zeer goed uitziende meiden. Al die slapeloze nachten en dus supervermoeidheid nemen we maar op de koop toe! gaat ook wel weer over. Ik moest even melden over onze goede afloop!!

groetjes Kitty

5.23. Eindelijk naar school

Ik ben Cindy, woon in Limburg in België en ik ben mama van een zoon Wesley, 5 jaar en een meisjestweeling Lindsay en Phaedra, 3 jaar. De meisjes zijn geboren vijf dagen na de tweede verjaardag van ons zoontje. Met een keizersnede, want ze lagen allebei in stuit, en ook omdat de eerste bevalling ook al een keizersnede was geweest.

De eerste twee en half jaar van de meisjes zijn best wel zwaar geweest, ze hebben allebei al vijf keer in het ziekenhuis gelegen en allerlei testen ondergaan aan de longen, de eerste twee jaar hebben ze bijna constant bronchitis en longontsteking gehad. Doordat ze zo dikwijls ziek geweest zijn, zijn ze lichtgewichtjes gebleven, telkens als ze ziek waren vlogen de kilo's er weer af, als ze even beter waren, kwamen ze met moeite er weer een kilo bij.

Nu zijn ze drie geworden, ze gaan van in April naar school en als bij wonder, ze zijn niet meer ziek geweest, ze hebben een goede weerstand opgebouwd en nu zijn ze sterker dan ze ooit al geweest zijn. Ze zijn nog klein en licht, Phaedra is 87 cm en 10 kg en ons Lindsay is 90 cm en 11.5 kg. Maar voor mij is het belangrijkste dat ze heel wat minder ziek zijn. Ze gaan met plezier hele dagen naar school, en ik heb de tijd om even op adem te komen, nu geniet ik nog meer van mijn drie lieve kapoenen.

groetjes Cindy

5.24. Tweelingtransfusiesyndroom (TTS)

Gefeliciteerd. Ook ik ben bevallen van een tweeling en dit gelukkig met 35.4 weken ook vanwege het TTS. Ik heb twee jongens. Bart (2100 gr) en Thijmen (3000 gr). Zij zijn ook na 2 weken couveuse in huis gekomen. Zij zijn nu 8 weken en doen het gelukkig ook prima net als die van jouw.

Alleen zij overstrekken zich veel, vooral Thijmen. Heb jij dit ook met je kinderen omdat ze prematuur zijn. En mocht dit het geval zijn... wat doe je hiermee?

Groetjes Sofia

5.25. Heb een vraagje

Hallo,

Ik ben Kristin en ik studeer voor kinderverzorgster, als eindwerk moet ik een ziektebeeld helemaal uitwerken. Ik heb gekozen voor het TTS syndroom. Maar aangezien dit zelden voorkomt, vind ik niet veel informatie. Mijn vraagje naar u is of u mij daaraan kan helpen. Alvast bedankt en hoop op een reactie

groetjes

5.26. Hoeft niet altijd

Vervelend dat je bevalling zo zwaar is geweest, echter de bevalling van onze tweeling ging echt super snel en super gemakkelijk. Zelfs toen het tweede kindje geboren werd in een stuit was dat geen probleem. Al met al heeft de hele bevalling nog geen 1 1/2 uur geduurd, van het begin tot het eind. Zo zie je maar weer het gaat niet altijd zo moeilijk. Ik wens je heel veel plezier van en met je kindjes.

Saskia

5.27. Rottige ervaring die bevalling

Hallo,

Ik ben Vanessa, ik heb al 2 kinderen Melvin van 5 jr en Chanelle van 2 jaar. Vorig jaar raakte ik vrij onverwachts zwanger, maar ach, al snel werd het een grote vreugde. We waren supergelukkig een derde kindje rijker, maar toen had nummer 3 nog een verrassing voor ons, namelijk een nummertje 4. Dat was echt heel erg schrikken en na twijfel en angst begonnen we er dag na dag steeds meer in te geloven en er van te genieten.

We kwamen er al vrij snel achter dat het een jongetje en een meisje waren. Met 30 weken kon ik bijna niks meer van de pijn in mijn buik en bekken, maar ach ik deed het voor een goed doel.

Met 33 weken voelde ik me niet lekker in mijn vel zitten en melde dat aan de gyneacoloog. Die zei "ja meid, wen er maar aan, het hoort erbij", en ik legde me er maar bij neer. Had ik het maar niet gedaan...........

Donderdags 29 mei was ik niet lekker en had wat krampen, maar ik herkende het absoluut niet als weeën. Toch zat het me niet lekker, dus melde ik aan mijn man dat ik voor mijn eigen gevoel toch maar even langs het ziekenhuis wilde, al was het dan maar om mij gerust te stellen. Ik kreeg steeds meer pijn in mijn rug en mijn man belde mijn schoonouders dat ze heel snel hier moesten zijn. Ik lag even op bed en strompelde naar beneden en ik sta nog geen 5 sec. beneden en mijn vliezen breken. Paniek in de tent. We konden de autosleutels niet vinden, dus mijn schoonvader reed in zijn auto. Mijn man springt er bij het ziekenhuis uit voor een rolstoel. Ik spring erin en we rennen het ziekenhuis in. Ik roep "stoppen!", ik spring op uit de rolstoel en daar lag onze eerste baby letterlijk in het kruis van mijn broek. Iedereen keek ons aan en deed niks. Ik was helemaal over de rooie. Ik was immers pas net 33 weken zwanger van onze tweeling.

We werden na wat gebeurtenissen (te lang om allemaal neer te zetten) met spoed naar de verloskamers gebracht. De kleine (het meisje) hadden ze op mijn buik gegooid. Ik lag op een bed. Ik mocht, nadat er volledige ontsluiting was geconstateerd, mee gaan persen voor nummer 2. Maar door het harde persen klapten mijn vliezen, en werd het tweede kindje als het ware mee naar buiten gezogen. Alleen helaas wel met de verkeerde kant naar de uitgang: i.p.v. hoofd of stuit was het zijn linkerarmpje wat naar buiten hing.

De gyneacoloog, assisitent en zuster zijn bezig geweest vanaf de buitenkant en onderkant om de tweede te keren maar helaas het werd een spoedkeizersnede. Ik ging onder algehele narcose. Mijn man mocht er niet bij zijn, maar hij mocht meekijken achter een raam vandaan.

Ik werd wakker en ik had een dochter en een zoon gekregen, respectievelijk 1500 gr en 1700 gr, en 38 en 39 cm lang. Onze dochter deed het eigenlijk best goed. Ze had alleen wat ondersteuning nodig d.m.v. een neusbrilletje en infuusje en sonde.

Helaas deed onze zoon het vreselijk slecht. Hij is de volgende dag overgebracht naar het Sophia in Rotterdam, waar hij flink heeft moeten vechten voor zijn leven. Maar gelukkig hebben ze het allebei gered en hebben bijna 5 weken in het ziekenhuis doorgebracht.

Ik heb helemaal niks meegekregen van de bevalling van beide en daar heb ik nog steeds vreselijke moeite mee.

Onze dochter heeft nu de gecorrigeerde leftijd van 7 weken en lacht volop en maak geluidjes.

Onze zoon helaas nog niet echt van beide dingen, hij lacht niet of nauwelijks en maakt geen geluidjes. Op het consultatiebureau zeggen ze dat het komt omdat hij zoveel heeft meegemaakt.

Wie heeft er ervaringen met deze dingen en kan me er wat over vertellen? Ik ben al op allerlei babysites geweest en ik zie niks wat ik herken in die verhalen, hopelijk hier iemand wel.

Heel veel liefs van een trotse mama

5.28. Ook zware bevalling

Hallo Anneke,

Ik kan helemaal met je meevoelen. Onze jongens, Daniel en Jeff zijn op dezelfde manier geboren. Zelf had ik vanaf 5 maanden zwangerschap al het gevoel dat de eerste normaal zou worden geboren en de tweede met een spoedkeizersnede. Omdat ik hier zo bang voor was heb ik dit wel 4 keer met de gynacoloog doorgesproken. Al mijn angsten werden van tafel geveegd. Nee hoor mevrouw nadat de eerste is geboren komt de tweede er zo achteraan en vooral omdat u reeds eerder bent bevallen weet ik zeker dat het een normale bevalling zal worden! Uiteindelijk had ik ook geen keus voor een geplande keizersnede omdat men een slecht voorgevoel niet als medische indicatie beschouwden. Goed al met al besloot ik ervoor te gaan.

Na 40 weken en 5 dagen werd ik ingeleid en werd Daniel met knip geboren, gezond en 3550 gram. Vervolgens gebeurde er helemaal niets. Het hormoonopwekkende infuus werd op het maximum gezet maar ik kreeg totaal geen weeen. Jeff lag in een hoge stuit want ook lastiger was.

Na kwartier wachten ging zijn hartslag van 140 naar 70 en was er grote paniek! Ik werd onder totale narcose gebracht en heb van de geboorte van Jeff niets meegekregen. Hij had een matige start maar na 2 dagen ging het met hem ook goed (wel ruim 1 pond lichter dan zijn broer, 2830 gram). Ik ben erg blij met mijn twee gezonde jongens maar kijk nog steeds met een vervelend gevoel terug op de bevalling vooral omdat mijn voorgevoel dus juist bleek te zijn.

Men zegt dat dit maar heel weinig voorkomt, helaas moest het mij wel overkomen.

groetjes van Alice

5.29. Zwanger van een tweeling

Ik hoop echt dat hier wat geruststellende reacties opkomen want ik ben erg bezorgd. Misschien wel onnodig, maar je hoort ook best wel vaak dat het mis gaat.

Ik heb al een prachtige zoon van 3 jaar Davey. Dus zo vreemd hoeft het toch allemaal niet te zijn. Wie kan mij wat gerust stellen? Alsvast bedankt hiervoor.

Groetjes 26 jaar

5.30. Geruststellende reactie

Beste Linda,

Ten eerste van harte gefeliciteerd met je zwangerschap. Ik ben 3 maanden terug bevallen van een eeneiïge tweeling met 37 weken op natuurlijke wijze, en heb twee meiden van 5 en 6 jaar. Ik vond het ook allemaal spannend omdat je veel nare verhalen hoort en leest. Beide jongetjes zijn kerngezond en gaan heel erg goed.

Maak je niet te druk, het komt zoals het komt. En niet te veel lezen. Als je gezond leeft en rustig aan doet heb je dat alvast mee, verder kun je er dan niets meer aan doen.

Ik weet dat het moeilijk is omdat je erg veel slechte verhalen hoort. Ik heb ook van alles gedacht en heb weinig van de zwangerschap genoten.

Veel succes en gezondheid en geniet ervan. Groeten, Natascha

5.31. Bedankt Natascha

Hallo Natascha

Ik wil je heel hartelijk bedanken voor je lieve reactie! Ik probeer me ook wel over te geven aan positieve verhalen. Maar nu is mijn bloed weer niet goed, op alle tests scoor ik 2 of 3 punten te laag, niet dramatisch hoor. Het is inderdaad zo dat je haast niet van je zwangerschap kunt genieten maar doe natuurlijk mijn best hè.

Bedankt en de groetje van Linda en de rest

5.32. Tweeling die zo verschillend zijn

Hallo,

ik ben zo benieuwd of er meer mensen zijn met twee zeer verschillende kinderen (tweeling wel te verstaan). Onze zoons, Jeff en Daniel zijn 14 maanden oud en lijken totaal niet op elkaar. Diverse mensen spreken me inmiddels aan of Jeff 1 jaar is en Daniel zeker 2. Jeff is fijn, rustig, grappig en tenger gebouwd. Daniel een echte sloper, super jongensachtig en maar liefst ruim 3 en halve kilo zwaarder dan kleine broer. Zowel qua karakter als uiterlijk lijken ze totaal niet op elkaar; Jeff smal en fijn gezichtje, 2 bruine oogjes, Daniel fors gebouwd, breed gezicht en 2 verschillende ogen ( 1 blauw en 1 bruin).

Ik ben zo benieuwd of er meer mensen zijn die dit herkennen. Ik zie wel vaker verschillende tweelingen maar niet zo extreem als de onze. Graag jullie uitvoerige reacties...

groetjes Alice

p.s. overigens vinden we het geweldig dat ze zo verschillend zijn en elkaar zo perfect aanvullen..

5.33. Verschil

Ook wij hebben een tweeling, waarvan de een rustig en de ander erg druk. Erik is de kleinste 98 cm en 14.5 kilo en de ander Rob is 101.5 cm en 17.5 kilo. Zij zijn 3 jaar.

Erik praat veel meer, Rob is veel ondernemender/ slopender zowel spullen als om aandacht vragen. Toch kan Rob ook heel geconcentreerd lezen en doet op de psz heel goed mee in de kring als er liedjes worden gezongen. gewoon stil zitten bij een verhaaltje kan hem weer niet boeien, terwijl Erik goed luistert het ook opneemt, maar weigert te klappen of mee te zingen/doen.

Rob is motorisch weer veel sterker en makkelijk in onbekende situaties te plaatsen, terwijl Erik hecht aan regelmaat en bekendheid van zaken. Een andere juf of plaats kan hem al helemaal uit zijn ritme halen.

Ook twee totaal verschillende kinderen, ze lijken meer op een oudere broer en zus qua gedrag dan op elkaar. Toch kunnen ze ook moeilijk zonder elkaar. Al;s wij een van de twee meenemen met boodschappen doen kussen ze elkaar bij terugkomst alsof er jaren overheen zijn gegaan, zo hebben ze elkaar gemist.

Zelf vind ik het wel fijn dat ze een eigen karakter hebben, daar ze toch twee van de 4 kinderen zijn en daarom al vaak een voorrangspositie hebben. Ik ben wel benieuwd hoe ze in de loop der tijd met elkaar gaan optrekken.

Petra

5.34. Heb vertrouwen Linda

Hoi Linda,

Allereerst van harte. Ik wilde je even proberen wat gerust te stellen. Zelf ben ik moeder van een tweeling van inmiddels ruim drie, twee meisjes. Ondanks dat ze zes weken te vroeg waren zijn het twee kerngezonde dames. Ook de bevalling verliep zeer vlot, op de natuurlijke manier en dat in vier en een half uur tijd. De eerste lag goed, de tweede in stuit, maar daar merkte ik niets van hoor, de eerste had al mooi de weg vrijgemaakt. Al met al verliep niet alles zoals het hoorde, met 22 weken plat, met bijna 34 weken bevallen.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat je van te voren niet weet hoe het gaat lopen en zelf vond ik dat het moeilijkste, het niet van te voren alles weten. Misschien wel beter. Maar hoe raar alles ook kan lopen, toch komt het allemaal wel goed. En meestal verloopt het toch wel aardig, al is het maar hoe je er tegen aan kijkt.

Heb vertrouwen in jezelf en in je kindjes... Ik wens jou een voorspoedige zwangerschap toe en geniet maar lekker straks van je kinderen,

Groetjes, Dianne

5.35. TTS info voor Kirtsten

Hoi Kirsten,

Ik weet niet hoe oud je mailtje is dat je naar info vraagt over het TTS syndroom voor je eindwerk, maar misschien heb je iets aan onze eigen website met veel info. Even heel kort; wij hebben een 2-ling verloren aan de gevolgen van TTS na een geslaagde laser behandeling. Wat het is en wat er aan gedaan kan worden staat op onze site en is gecheckt door een TTS specialist van het LUMC.

Succes met je eindstuk!! Groetjes Saskia

5.36. Tweeling

Hallo,

Heb een tijdje nix van me laten horen, maar alles loopt voorspoedig. Ben nu 26 weken zwanger van een tweeling dus en een leven zeg jee het lijkt soms net een circus in mijn buik!! Ik weet dat er een dame bij zit heb al een zoon van drie jaar, Davey dus. Dit is wel errug leuk he! Alles zit erop en eraan, groeien goed, alleen de een ligt overdwars bovenin en de dame ligt in een stuit. Dus hopen dat ze nog ff anders gaan liggen. Het slapen is een stuk minder hoor. Maar ja, hoort erbij denk ik.

Ben verder druk met de kamer bezig! Ook leuk om te doen hoor. Dat was het ff weer, ok doei.

Linda

5.37. Voor Linda

Leuk om te horen dat het goed gaat, ik wens je nog een goede verdere zwangerschap! Hier zijn de jongens (Denzel en Delano) alweer bijna 6 maanden en groeien als kool, en genieten er echt dubbel van. De meiden vinden het steeds leuker worden.

Ik hoop dat je nog wat schrijft als je bent bevallen. Heel veel succes en geniet nog even van Davey en de rust!

Groeten Natascha

5.38. Natascha

Hai,

Wat leuk om te horen dat jouw jongens zo snel groeien zeg! Wat gaat de tijd dan hard he! Nou ik groei ondertussen ook gewoon door maar de een ligt nog steeds boven in en dat voelt niet leuk hoor maar ja zal voor het kindjes wel lekker liggen. Maar ik moet a.s. maandag weer heen dusse ben benieuwd of we nu kunnen zien wat die andere is. De bevalling tja daar ga je toch een beetje tegenop zien he maar ja ze zitten erin en ze moeten erook weer uit he hihihihih he.

Heel veel plezier met je jochies en ik hou je zeker op de hoogte hoe het loopt. Ok bedankt, doei, Linda

5.39. Tweelingenruzies

Hallo,

Ik herken dit fenomeen van ruzie tussen tweelingen heel goed. Ik heb twee jongens van twee jaar oud, ze kunnen elkaar niet missen, maar verdragen niks van elkaar, ze bijten en krabben naar elkaar alsof het niets is, de ene staat altijd vol krabben in het aangezicht en beten op zijn rug en armen van de andere. Ik kan ondertussen niks doen, ik moet er voortdurend naast zitten of het zit er weer tegen. Als ze van bij de onthaalmoeder komen is het gewoon schandalig, dan is er altijd ééntje bij die helemaal opengekrabt is.

Ik kan er toch moeilijk mijn werk voor opgeven? Ik straf nochtans heel streng, zet hem in afzondering, plak een grote tape op zijn mond of rond zijn vingers, maar niks vind hij erg. Ik ben echt radeloos en vraag me af hoe ik dit moet afleren? Ik ben echt bang dat dit littekens zullen blijven voor het leven.

Groetjes, Sigrid

5.40. Eeneiïge tweeling gedeelde vruchtzak

Hoi Kitty,

Ook wij zijn er net achter gekomen, dat we niet één maar twee kindjes verwachten!! Er is alleen nog maar een echo gemaakt bij de verloskundige, daarop is duidelijk te zien dat er geen vruchtvlies aanwezig is.

Voor deze zwangerschap heb ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad, ik maak me dus erge zorgen. Het doet me dan ook erg goed om te horen dat het er bij jou allemaal goed uitziet!

Succes en houdt me op de hoogte!

Liefs, Mariana

5.41. Wij ook!

Leuk om eens te lezen, een tweeling die niet op elkaar lijkt. Zijn ze wel ééeiig? Dat is bij ons in ieder geval opnieuw getest omdat ik zo mijn twijfels had. Het bleek toch zo te zijn. Ik zou graag wat fotootjes van je zien. Die van ons zijn nu de twee jaar gepasseerd. Soms zie ik toch dat ze veel van elkaar hebben, als broers, maar niet als identieke tweeling. Eén voorbeeld; de een is blond en de ander roodharig...

Groetjes, Mirjam

5.42. Zwanger van een eeneiïge tweeling

Ik ben 35 weken en 4 dagen zwanger van een tweeling, het wordt nu echt erg zwaar. Ze groeien goed zijn bijna 6 pond en de eerste ligt met het hoofdje naar beneden en de ander ligt in stuit. De gynecoloog heeft gezegd dat hij met 37 weken gaat inleiden. Ik ben zo benieuwd hoe het zal gaan.

Sonja

5.43. Eeneiïg? weet je dat zeker?

Ik ben mama van een twee-eiïge tweeling (meisjes), nu 8 jaar. Rond de 19e week ontdekte de gynaecoloog dat ik een tweeling zou krijgen. Hij zag ook dat het twee meisjes waren en zag maar één placenta en verwachtte eigenlijk een eeneiïge tweeling.

Het waren inderdaad twee meisjes maar de placenta's waren vergroeid. Twee verschillende meiden. Wachten tot ze geboren zijn dus.

Groetjes Alice

5.44. 5.43 1-eiig

Mijn meiden zijn 1 eiig en dat wist de gyn niet. Die zag twee placenta's tijdens de zwangerschap en is er vanuit gegaan dat het 2 eiig was, door DNA zijn we erachter gekomen dat het 1 eiig is, en omdat niemand, buitenstaanders, ze uit elkaar kan houden. Zelf hebben we er soms ook moeite mee, vooral van de achterkant

Karin

5.45. Ben een van een drieling

Ik zou graag in contact komen met een-eiige drielingen. Ik ben er zelf een van, ik ben nu 41 jaar. Lijkt me leuk om te weten hoe jij dat ervaart en de leuke en minder leuke kanten. Ik heb nog nooit eerder contact gehad met een andere drieling. Laat wat van je horen. Ik woon in Eindhoven

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

6. Tweeling met downsyndroom?

Hallo,

Ik ben 30 jaar en spontaan zwanger van een tweeling (eerste zwangerschap). Doordat dit niet voorkomt in mijn partners of mijn familie, zou dit betekenen dat dit een 1-eiïge tweeling zou zijn. Op de echo is te zien dat zij zich "gedragen" als een 2-eiïge tweeling of een heel vroeg gedeelde 1-eiïge. Helaas is bij de nekplooi meting geconstateerd dat er bij een van de twee een grote kans bestaat op het downsyndroom (1:168). Mijn zoektocht op het internet hierover heeft helemaal niets opgeleverd. Graag zou ik antwoorden krijgen op al mijn vragen. Wie weet waar ik moet zijn?

Groeten Jet

6.1. Stichting Downsyndroom

Hoi Jet,

Zelf heb ik een dochtertje met Downsyndroom, ik ben lid geworden van de Stichting Downsyndroom en in hun tijdschriften ben ik inderdaad twee keer al tegengekomen dat (nederlandse) ouders een eeneiïge tweeling met Downsyndroom hadden en hun verhaal deden in het tijdschrift.

Als je de stichting belt krijg je uitgebreide informatie en ze kunnen je ook met andere ouders in contact brengen. Ook met al je andere vragen kun je er terecht, ze weten heel veel. Je kunt bellen op werkdagen van 8.30 tot 12.00 en van 13.00 tot 17.00 uur

    Tel: 0522 281337
    Fax: 0522281799
    Email:
    URL: www.downsyndroom.nl
Er is ook een mailinglist bij groups.yahoo.com onder de naam: DownSyndroomKindjes. Zeg gewoon dat je graag in contact met andere tweelingouders wilt komen, ik weet zeker dat je reaktie krijgt en er steun zult vinden.

Je zult een spannende tijd tegemoet gaan en ik wil graag horen hoe het allemaal verder verloopt. Eén ding wil ik je zeggen: ondanks de enorme klap die je krijgt en alle verdriet en pijn zul je er langzaam maar zeker achter komen dat je van deze kinderen enorm gaat houden en er ook van gaat genieten.Je mag anders ook me wel prive mailen hoor.

Groetjes,

6.2. Probeer te genieten ondanks alles

Hallo Jet,

Een mailtje van een andere Antoinette. Ik ben moeder van vijf kinderen. Hierbij zit een twee-eiïge tweeling van 2 jaar, waarvan het meisje Down Syndroom heeft. Wij zijn er pas na de geboorte achtergekomen. Als je informatie wilt hebben kun je me altijd mailen.

Probeer ondanks alles te genieten van je zwangerschap. Nadat je het een plekje hebt gegeven zul je zien dat je heel gelukkig kan zijn met zo'n kindje. Wij genieten elke dag van haar. En het is fantastisch om te zien hoe zij zich optrekt aan haar tweelingbroertje.

Groeten,

6.3. Tweeling met down

Beste Antoinette,

In onze optiek is er maar een adres waar je een antwoord kan krijgen: gynaecoloog. Deze kan een vruchtwaterpunctie doen die je uitsluitsel kan geven. Check wel vantevoren je verzekeringsmij.

Succes. P.

6.4. Hetzelfde schuitje...

Hoi Jet,

Helaas zitten wij in hetzelfde schuitje. Maandag ga ik naar het Dijkzigt in R'dam. Daar wordt nogmaals een echo gemaakt en een vlokkentest uitgevoerd. Deze dagen zijn erg spannend, te spannend als je het mij vraagt!

Hou me op de hoogte hoe het bij jou verloopt, ik ben nl. erg benieuwd.

Groetjes, Mariana

6.5. Ook 1 van de tweeling met down

Hallo, wij zijn op 1 oktober de trotse ouders geworden van Luuk en Vera. Ze zijn geboren met 30 weken zwangerschap en liggen nu op het ic. Vera heeft het syndroom van down en graag zouden we ervaringen willen horen van andere ouders van tweelingen waarvan 1 met down. Hoe de band is en hoe ze op elkaar reageren. En gewoon wat steun en informatie. Je mag me altijd mailen. Bedankt alvast!

Groetjes

6.6. Nekplooimeting en punctie bij tweeling

reactie op tweeling met downsyndroom.

Hallo,

Ik ben ook zwanger van een tweeling, 23 weken nu. Bij ons komt het ook niet voor in beide families en toch zijn ze tweeëiïg. Het is namelijk een jongen en een meisje. Ook ik heb een nekplooimeting gehad met een extreem ongunstige uitslag. kans van 1 op 20! dat ze allebei iets zouden mankeren. Grote paniek dus.

Wij hebben toen besloten toch een vruchtwaterpunctie te laten doen en na weken van wachten in spanning bleken ze beide helemaal in orde te zijn. wat chromosomen betreft dan. Later heb ik begrepen dat de nekplooimeting bij een tweeling absoluut niet betrouwbaar is en in veel ziekenhuizen al niet meer gebeurd. heb je alleen nekplooimeting gehad of hebben ze ook bloed afgenomen (combinatietest) Weet je hoe dik de nekplooien waren want ik heb ook begrepen dat het onder de 3 1/2 mm niks hoeft te betekenen.

Mocht je me nog vragen willen stellen dan mag dat natuurlijk.

groetjes Babbe

6.7. Zwanger van een eeneiige tweeling met slechte nekplooimeting

Hallo,

Na 4 jaar dokteren en ivf ben ik zwanger van een eeneiige tweeling. Er is 1 embryo teruggezet dus deze tweeling was een grote maar zeer welkome verassing voor ons. Echter...bij de echo van 10 weken was er bij 1 kindje een zeer dikke nekplooi te zien en dit kindje bleef een beetje achter in de groei tov de ander. Er werd ons verteld dat het kindje met het vocht in zijn nek 99,9% kans maakte om te overlijden en dat daardoor het andere kindje 50% kans maakt om te overleven. Maar dat achteraf onderzocht moest worden wat de schade aan dit kindje zou zijn.

Afgelopen donderdag kwamen we weer voor een echo en waren we voorbereid dat een kindje dood zou zijn en misschien wel 2. Echter leefden de kindjes volop en was het kindje met de dikke nekplooi helemaal bijgetrokken in de groei. Het loopt zelfs een dag voor op het kindje met de normale nekplooi. We hebben een lang gesprek gehad met de gyneacoloog en die gaf aan dat er een kans is van 70% dat de dikke nekplooi bij het ene kindje duidt op een chromosoomafwijking. Aangezien de tweeling eeneiig is is het vrijwel zeker volgens de arts dat ze dan allebei een chromosoomafwijking hebben. We zijn ons rotgeschrokken en weten even niet meer wat we moeten doen van paniek.

Morgen hebben we een vlokkentest. Deze geeft helaas geen 100% uitslag. We hebben grote moeite met wachten op de vruchtwaterpunctie. Stel de uitslag is erg slecht en ik ben 20 weken. Ik kan het dan niet meer weg laten halen voor mijn gevoel ook niet als men zegt het is niet levensvatbaar.

Onze vraag is dus wie o wie heeft er ervaring met dit soort dingen en wie kan ons meer vertellen?? We zijn naarstig op zoek naar meer info!!!

lfs Ing

6.8. Wij hebben een tweeling met 1 down syndroom

Hallo allemaal,

Juni 2006 ben ik bevallen van 2 meisjes. Ik had een enorm gunstige uitslag qua nekplooinmeting 1: 2000 voor beiden kindjes, dus niks aan de hand dachten we.. Na de geboorte werd direct duidelijk dat de oudste syndroom van down had, een enorme shock is dat en erg verdrietig.Ook lastig omdat jij wellicht anders reageert dan je partner en is een tweeling zoiezo heftig

Maar inmiddels ruim 9 maanden later, en al eerder (meteen eigenlijk), ben ik zo gek op dit schatje! Dat had ik vroeger nooit gedacht. ik dacht altijd als ik maar geen 'gehandicapt' kind krijg, kan ik niet aan! Maar zo blijkt; het werkt niet zo, want het is je kind en daar hou je van, als zij lacht dan smelt je.. Als tweeling heeft een downkindje toch heel veel aan z'n zus of broer. Ze reageren best sterk op elkaar en zij kan veel aan haar tweelingzus leren.

Natuurlijk blijft de toekomst onzeker en ook qua gezondheid heb je meer (ver)zorgen dan bij een 'gezond' kindje, maar er is inmiddels wel mede dankzij de stichting down syndroom veel bereikt. Ik raad iedereen aan om , als het even kan, na 1 vd speciale down-poli's te gaan als je een kinderarts zoekt. Er zijn er geloof ik 4 in het land, in de grote steden bij de academische ziekenhuizen.

Met vriendelijke groet & sterkte,
Babette

6.9. Kindjes met Down syndroom

Probeer altijd het positieve te zien wanneer je een kindje krijgt met down-syndroom. Wij hebben 5 kindjes en de middelste is nu 2 en een half jaar en heeft down. Het is een schat van een kind waar iedereen een voorbeeld aan kan nemen en wij vinden het een verrijking van ons leven om zo'n kindje te hebben. Gelukkig heeft ze alleen een hartafwijking waar ze haar aan willen gaan operen. Dit gebeurt in augustus dit jaar.

Graag wil ik in kontakt komen met ouders die ook een groot gezin hebben en daar tussen een kindje met down. Blijf positief en geniet ervan is ons motto ze zijn erg leergierig en gelukkig in hun zorgeloze wereldje onthou dat goed dan ziet alles er rooskleuriger uit.

Groetjes

6.10. Oproepje!

Hallo, wij zoeken ouders die ook 2 kindjes (of meer) met DS hebben. Wij hebben namelijk zelf sinds 2 weken een tweede kind met DS. Zijn er mensen die dit ook overkomen is? Het lijkt ons leuk om ervaringen uit te wisselen.

Groetjes van ons!

6.11. Kind met Downsyndroom

Ook wij zijn sinds 41/2 jaar in het gelukkige bezig van een kindje met Down. Hij heeft ook ons leven rijker gemaakt. In het begin was het even slikken en niet weten wat je te wachten staat. Ook doktoren kunnen je van tevoren niet vertellen wat zo'n kindje allemaal gaat leren en zal kunnen.

Wij hebben nu al ontdekt dat als je heel veel tijd en aandacht aan je kind besteed, het een heel eind kan komen. Ook onze zoon heeft een hartafwijking waar hij tot op heden niet aan geopereerd is. Zoals het er nu voor staat zal dat volgens de cardioloog ook nooit gebeuren. Zijn schildklier werkt ook niet optimaal en daar slikt hij dagelijk Thyrax voor. Wel staan we onder controle bij een kinderarts, daar moeten we om de 5á6 maanden terug komen. Verder zijn zijn oogjes niet goed. Allerlei dingen die bij kindjes met Down veel voorkomen.

Maar de liefde, aandacht, warmte etc, etc wat we van dit kind krijgen is met geen pen te beschrijven. Sinds januari zit hij op speciaal basisonderwijs en hij gaat met de dag vooruit. Wie had dat bij de geboorte kunnen denken, dat hij het zo goed zou gaan doen. Vragen mogen altijd via e-mail gesteld worden.

Groetjes Melike.

6.12. zwanger van een-eiige tweeling

Hoi Jet,

Ik ben ook zwanger van een eeneiige tweeling, daar zijn de gyn. zeker van. En heb bij de nekplooimeting de uitslag gekregen voor 1 kindje 1:200 en bij het ander kindje 1:390!! Volgens de gynaecologen kan dit niet en hebben ze het dus allebei wel of allebei niet. Zit dus in hetzelfde schuitje als jij en weet niet goed meer wat te doen. De vruchtwaterpunctie staat gepland voor a.s. woensdag maar ben heel bang dat daardoor een kindje het niet haalt en grote kans (volgens gyn!) dat als 1 kindje het niet haalt het ander ook niet!! En stel je voor dat ze dan ook nog gezond zijn. Ik weet het niet meer goed, wens jou ook heel veel sterkte!! Gr. Iris.


6.13. Voor Iris

De kans dat het bij een vruchtwaterpunctie mis gaat is echt niet zo groot. Wat wel belangrijk is dat jullie samen van tevoren hebben besproken wat te doen als het blijkt dat ze allebij het downsyndroom hebben.Ik snap goed dat ook dan jullie voor een moeilijke keuze staan. Het wel of niet onderbreken van een tweelingzwangerschap is moeilijk.

Als jullie besluiten om wat dan ook de uitslag is, jullie tweeling te houden,dan zou ik die test niet gaan doen. Wij hebben zelf voor dit dillemma gestaan en dit was een zeer emotionele beslissing om toch voor een test te gaan.Ik wens jullie heel veel sterkte toe bij jullie beslissing en uitslag.

Jessica

6.14. retour voor Iris

Hallo,

wie je ook bent, wilde je even bedanken voor je reactie. Hoop voor jullie dat bij jullie test alles goed is gegaan.

We hebben er zeker samen over nagedacht maar sta nergens 100% achter en dat is wel moeilijk. Voor mijn zwangerschap wist ik het allemaal wel precies dacht ik altijd maar nu ligt dat dus echt wel wat anders. Maar goed, hoop zelf ook dat alles goed gaat. Nogmaals bedankt, gr. Iris.

Iris

6.15. Voor Iris

Dat je nergens 100% achterstaat begrijp ik helemaal. Het is ook niet niks om een besluit te moeten nemen. Zowel wel voor een test als wat je daarna te wachten staat. En zeker in jullie geval met een tweelingzwangerschap is het nog moeilijker.

Voor ons is het al weer meer dan zes jaar geleden,maar ik weet nog goed hoeveel spanning het bij ons gaf.Het ging bij ons om een tweeëiige tweeling. De kans bestond dat een of allebei de kindjes het downsyndroom hadden.
Ik was veertig toen ik zwanger werd. De uitslag was wel goed. Gelukkig hebben wij niet voor de keus gestaan hoe nu verder. Het is allemaal zo "dubbel",je bent zwanger van een tweeling en dan krijg je zo iets te horen. Ik wens jullie dan ook heel veel sterkte en laat nog eens iets van je horen.
Jessica


6.16. Tweeling waarvan 1 met down

Ook wij hebben een tweeling waarvan 1 met het syndroom van down. De jongens zijn inmiddels al 17 jaar, dus wel veel ouder als wat hier besproken wordt. Maar ik vind het wel leuk even te reageren. Het is in het begin wel een heel drukke tijd, want alles gaat met een downkind veel langzamer en heeft natuurlijk meer en langer zorg nodig. Al snel verandert het tweeling zijn wat betreft de opvoeding meer en meer in een ouder en jonger kind.

Mochten er vragen zijn of wil iemand mailcontact over een tweeling waarvan 1 met down, jullie kunnen me altijd mailen.

Groet

6.17. Voor Jessica

Hoi Jessica,

De vruchtwaterpuncties zijn nu al een tijdje voorbij, gelukkig. En de uitslag was voor allebei goed! Wij zijn ook ontzettend blij dat we nu verder geen "keuzes" meer hoeven te maken hierover, zou toch verschrikkelijk zijn geweest. Ik ben nu 25 weken en gelukkig kan ik ondertussen weer van mijn zwangerschap genieten alhoewel na dit gebeuren is die wolk nooit meer zo roze geworden als op het begin. Je wordt wel even wakker geschud!!

Verder mag ik niets klagen en ik zal nog wat laten horen als de twee er zijn, verheug me er erg op.

Groetjes Iris.

6.18. Extreem ongunstige uitslag

... maar dan ook ECHT extreem! Kindje 1 ziet er geweldig uit en heeft de mooie uitslag van 1:2300 maar kindje 2 is echt extreem afwijkend. Dit kindje blijkt niet eens een nekplooi te hebben maar een complete met vocht gevulde holte van kruin tot billen, ter hoogte van de nek wel 8 mm dik. Dit gaf een kans van 1:2 voor Down, maar ook heel duidelijk: als dit al geen Down is dan is er iets anders heel ernstigs aan de hand, op z'n minst met hart- en vaatstelsel waardoor deze vochtophoping heeft kunnen ontstaan.

Punctie is zelfs bijna nutteloos, dit kindje heeft geen schijn van kans. We worden nu doorgestuurd naar een academisch ziekenhuis waar ze ons telefonisch toch hebben voorgesteld de punctie te doen en vervolgecho's op 16 en 20 weken, de ontwikkelingen in de gaten houden, maar daar zie ik enorm tegenop. Gelukkig had ik het er al met mijn man uitgebreid over gehad voordat we uberhaupt wilden proberen zwanger te worden en we hebben besloten geen gehandicapt kindje op de wereld te zetten.

Hier hebben we eigenlijk al niet eens een keuze meer, dit kindje is zo ernstig afwijkend dat de kans praktisch nihil is dat dit nog goed kan zijn. Dan de dubbele pech: het gezonde kindje ligt het dichtst bij de uitgang; andersom had nog veel gunstiger geweest voor afbreken.

Wij staan nu dus voor het meest etische en morele dilemma wat er bestaat: hoe kun je het leven van een gezond kind riskeren om een ziek kindje niet ter wereld te laten komen? Ik heb begrepen dat het dus wel mogelijk is, maar hoe het precies in zijn werk gaat. Ben bang dat we dat over een klein weekje pas te horen krijgen in het ziekenhuis.

Is hier iemand die hier ervaring mee heeft, hoe dit in z'n werk gaat? Alvast bedankt voor jullie reaktie!

Groetjes, Fleur

6.19. Voor Fleur

Ik vind dat dit de taak is van jullie gynaecoloog om jullie te vertellen hoe dit in zijn werk gaat. Het lijkt mij niet verstandig om dit hier op deze site te vertellen hoe dit in zijn werk gaat. Jullie zullen hier echt begeleiding bij nodig hebben en die zullen jullie in het ziekenhuis krijgen en ook hard nodig hebben.

Ik wens jullie heel veel sterkte toe komende tijd.

Jessica

6.20. Voor Jessica

Hoi Jessica,

de twee mannen zijn er, Luc en Raf zijn geboren op 16 maart 2009! Het is allemaal prima verlopen, we hebben de hemel op aarde nu en eerlijk gezegd nog wel veel meer dan dat. Ik kan dit gevoel niet beschrijven! Wat een verrijking! Bedankt nog voor je reacties een paar maand geleden.

Groetjes Iris.

En Fleur,

ik zou ook maar heel goed met de gynaecoloog praten over wat er mogelijk is dan dat allemaal mensen je goedbedoelde adviezen/dingen gaan vertellen terwijl dit waarschijnlijk zeer afhankelijk is van verschillende factoren over hoe en wat ze kunnen doen voor je kindjes. Ieder zwangerschap is toch weer anders en hele kleine verschillen kunnen heel andere oplossingen met zich mee brengen. Heel erg veel sterkte wil ik jullie wensen.

Groeten Iris.

6.21. Voor Iris

Leuk om te lezen dat alles goed verlopen is. Geniet van je kanjers! Het is zo leuk twee van die mannetjes. Ik hoop ook ook dat ze als ze wat ouder zijn zo leuk met elkaar om kunnen gaan als die twee knullen van ons, nu al weer 6. Heb jij ze ook nog samen in een bed? Bij ons hebben ze nog lang in een bed gelegen. Op een gegeven moment voet aan voet. Krijg er weer kriebels van als ik er aan denk.

Weet je wat zo leuk is: Iris onze enigste dochter heet ook Iris. Ze is pas 15 en natuurlijk nog niet aan kinderen toe. Ze vond het niet echt leuk toen ze te horen kreeg dat ze er twee broertjes bij kreeg. Had natuurlijk minstens een zusje gehad. Maar ze weet zich goed staande te houden tussen al die jongens hier. Is gek met de tweeling.

Je hebt door je verhaal een plekje in mijn hart, Iris, en je naam zal ook wel mee spelen. Maar ik weet ook goed wat jullie vooraf hebben meeegemaakt en dat maakt het voor mij ook weer bijzonder. Ze zijn nu alweer een maand de tijd vliegt dat zul je zien. Jullie zijn natuurlijk erg druk met die mannetjes. Misschien zijn jullie erg moe maar na een jaar (lijkt lang). Heb je echt de drukste tijd gehad.

Ik zeg Iris, geniet van ze, hoe vermoeiend het ook is, twee van die kanjers.

Jessica

6.22. bij ons 9mm dikke nekplooi en niets aan de hand...

Fleur,

Wij hebben met de 12 weken echo gezien dat de nekplooi van een van de babies ( eeneeige tweeling) enorm verdikt was: tussen de 8 en 9 mm. Wij zijn toen doorgestuurd naar ene klinisch geneticus, vervolgens naar het academische ZKH. Ander kindje had een prima nekplooimeting. Met bloedtest erbij was de kans op Down/andere chromosoomafwijking 1:5, ander kindje was prima, weet ik niet meer uit mijn hoofd...

Veel onrust, veel toestanden en penibele prognoses. Uiteindelijk hebben wij een vruchtwaterpunctie laten prikken met 15 weken ( slechts eenmaal, wij hebben een monoamniotische tweeling); De voorlopige uitslag was na een week binnen en was 100% in orde en na 3 weken de uiteindelijke uitslag was ook OK; Geen Down, geen chromosomale afwijkingen.

Dat betekend idd niet dat er niets aan de hand is, dat is ons ook hele duidleijk verteld; In eerste instantie kregen wij te horen dat het er dik inzat dat het een zeer vroeg geval van TTTS syndroom zou zijn, met dan een slechts prognose gezien de termijn van toen (12 / 13 weken). Uiteindelijk hebben wij de afgelopen 7 weken elke keer een echo gehad in het academisch ZKH en tot dusver is er helemaal neits gevonden; Geen TTTS, geen afwijkende groei, tot dusver zien hart/longen/slagadres/rug/blaas/maag, etc er goed uit, en volgende week hebben we de 20 weken echo.

Van de high risk gynecoloog krijgen wij inmiddels te horen dat men verwacht dat de afwijkende nekplooimeting naar alle waarschijnlijkheid een "gewone" afwijking is ten opzichte van de norm, en de babies zien er tot nu toe goed uit en lijken het goed te doen.

Overigens is ons ook gemeld dat doorgans als er sprake is van Down de nekplooi iets verdikt is maar doorgaans niet enorm ( dus geen 8 of 9 mm).

Kortom: laat je niet gek maken, laat je goed voorlichten door je gynecoloog wat de mogelijkheden /opties zijn en wat daarvan de implicaties zijn. Sterkte !


6.23. Mijn tweeling is al 18

Ik heb een tweeling met down syndroom zijn twee heerlijke jongens niet zo slim maar ik zou ze niet willen missen. Ik heb ook nooit wat laten onderzoeken. Wij zien ieder kind als een geschenk natuurlijk is het ook weleens moeilijk. Maar over het algemeen hebben we een leuk gezin al zeg ik hetzelf. We hebben na de tweeling nog een zoon en een dochter gekregen.

Ik wens jullie veel sterkte met jullie beslissing.

groetjes Joke

6.24. 1:8

Ja, dan ben je zwanger van een derde en hoor je dat er ook nog een vierde bij zit. Effe slikken maar na een tijdje toch wel leuk. Nu hebben we te horen gekregen dat de kans op Down bij de ene 1:710 (bij een nekplooi van 1,7) is en bij de andere 1:8 (bij een nekplooi van 3,1). Zijn helemaal van de kaart. Voor de zwangerschap hebben we al besloten dat we geen gehandicapt kindje op de wereld willen zetten (we werken allebei met gehandicapte en zien wat voor een inpact het heeft op je gezin). Nu moeten we het weekend afwachten tot we een gesprek krijgen met de arts. Maar de vraag die in ons hoofd blijft spoken is: Wat als je het ene kindje weg laat halen, wordt het dan ook echt weggehaald of blijft het in je buik? Wie kan hier iets meer over vertellen of heeft in dergelijke situatie gezeten?

Groetjes Eva

6.25. Voor Jessica

Hoi Jessica,

nou hier zijn we dan eindelijk weer eens, hahaha dat jaar drukte zijn wel dik 2 jaar geworden bij ons ;-) De "mannen" vonden gewoon lekker slapen nu niet echt de moeite dus werd er een heeeeele tijd lang veel, heel veel gehuild en weinig geslapen!! Nu nog hebben ze er moeite mee maar zit het ondertussen wel in ONS systeem (mijn man en ik). We zijn wel wat gewend momenteel wat dat betreft.

Vond het erg leuk te lezen dat je dochter ook Iris heet, mooie naam... goede keus hahaha!! En met de jongens, ook alles goed hoop ik?

Wie weet lees je dit nog eens en dan wil ik je nogmaals bedanken voor de steun in die tijd (alweer 3 jaar geleden ongeveer, gelukkig).

Het gaat jou goed en je gezinnetje, groetjes Iris.

6.26. Iris

Wat leuk om wat van je te lezen! Ik moest wel even terug lezen over hoe en wat. Ze worden volgend jaar al weer drie, wat gaat de tijd toch snel. Zo te lezen een erg vermoeiende tijd achter de rug met dat vele huilen. Ze slapen nog steeds slecht?. Dat is wel erg vermoeiend voor jullie. Misschien kun je hier op de site wat tips vinden hier voor?

Hier gaat ook alles goed,die van ons zijn al weer 9.

Groetjes Jessica

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

7. Identiteitsprobleem bij tweeling

Help, ik ben de helft van een 2-eiige tweeling en heb waarschijnlijk een identiteitsprobleem. Waar kan ik informatie vinden?

Annette

7.1. Tweeling zijn, met moeite?

Hallo,

Ik ben op zoek naar andere tweelingen die ook moeite hebben met zichzelf te ontplooien, een eigen persoon worden en jezelf worden. Zelf ben ik tweeling met een meisje en ben 19 jaar. Ik kom mezelf nu wel tegen en ben op zoek naar lotgenoten

(postcode: 9736)

7.2. Eigen identiteit

Ik ben vader van een tweeling van 9 jaar en begrijp dat je last hebt om een eigen identiteit te ontwikkelen. Dat lijk me logisch, want een tweeling kijkt vaak naar elkaar. Ouders stimuleren dat helaas ook. Ik denk dat je steun zou kunnen hebben aan het psychologie magazine van ik dacht okt 2001. Of stuur maar eens een mail met een vraag.

sukses

7.3. Literatuur over identiteitsprobleem

Ik ben 28 jaar en heb een tweelingzus. Ik ken het bovengenoemde artikel uit Psychologiemagazine. Ik zou graag meer willen lezen over volwassen tweelingen en de invloed die het tweeling-zijn op de ontwikkeling van hun identiteit heeft gehad.

Nienke

7.4. Zoektocht

(ik reageer op 8.3) (mijn titel is: vormen van een eigen ik)

Hoi Nienke, Ik ben de helft van een een-eiïge tweeling en op dit moment hard bezig naar het zoeken van antwoorden op de vraag: hoe beïnvloedt het je identiteitsontwikkeling? Deels voor mezelf, omdat ik een hele knok met mijn zus achter de rug heb, wat niet makkelijk was. Deels omdat ik deze zoektocht eens onder de aandacht wil brengen (zodat we niet altijd het cliché verhaaltje naar ons toegegooid krijgen).

Ik zou het leuk vinden en misschien heb je wat aan mijn ervaringen om er eens met je over te kletsen. Of anderen...

groetjes

7.5. Hulpverlening voor tweelingen

Mijn tweelingzus en ik hebben een psycho-sociale hulpverleningspraktijk waarbij wij ons o.a. gespecialiseerd hebben in de specifieke tweelingproblematieken als identiteit, (ont)hechting, competentiegedrag etc.. Hierbovenstaande vragen van tweelingen zijn wij veel tegengekomen. Wij zijn werkzaam in de regio Utrecht, maar doen ook aan email- en telecounseling. Neem gerust contact op!

of 06-30740565

7.6. Ruzie

Hallo,

Wij hebben twee dochters van 20 maanden. Ze zijn een eeneiige tweeling. Alles verloopt prima behalve dat ze heel vaak ruzie maken (haren trekken, bijten, slaan...). Ik had verwacht dat ze heel erg aan elkaar zouden hangen, en ze hebben natuurlijke ook lieve momenten maar zo'n een ruzies had ik toch niet voorzien. Ze zijn ook heel jaloers om de aandacht die ik aan hen geef. Weet iemand of dit "normaal" is? En of dat nog verandert?

Bedankt, Kim

7.7. Tweelingen ruzie

Hoi Kim,

Ik ben moeder van drie jongens: een tweeling (twee-eiïg) van 16 en een zoon van 14. Inderdaad ruzie hoort erbij. De tweeling (en de jongste) heeft vroeger veel ruzie gemaakt. Vooral over het grootste, en de mooiste (fiets, slee, waterpistooltje, ... vul maar in). Ik had ook geen zin om overal drie dezelfde van te kopen. Te duur en onzinnig.

Soms ging het wel eens aan mijn hart dat de zoon met de grootste mond, "altijd" de beste slee had bijvoorbeeld. Dan greep ik wel in en bedacht een soort van roulatie systeem. Of degene met de grootste mond kreeg voor "straf" een tijdje de kleinste slee.

Nu ze groter zijn, zie ik steeds setjes van twee jongens ontstaan. Soms plaagt de tweeling de jongste (o, zo gemakkelijk en flauw), soms gaan twee jongens voetballen, buiten spelen, naar de stad, bioscoop, samen computeren. Ik vind het erg leuk om te zien dat ze dit steeds in wisselende samenstelling doen. Ze hebben ook allemaal hun eigen eigenschappen die ze bij elkaar goed gebruiken.

Een van de tweeling zie op kleuter leeftijd dat hij niet meer dezelfde kleren aan wilde dan zijn tweeling broer. Dat heb ik toen niet meer gedaan. Ik vond dat met die kleding juist erg makkelijk, want de een maakt zijn kleren sneller vuil dan de ander. Alle kleuren staan ook niet bij ieder kind even goed.Ik zie geen identiteits problemen bij onze jongens. Ik merk wel dat de tweeling elkaar bijzonder goed aanvoelt.

Desiree

7.8. Identiteit

Wij hebben een niet identieke jongenstweeling van 13 jaar. Ze hebben altijd veel ruzie gemaakt en doen dat nog steeds. Mijn man en ik worden gek van de ruzies, maar hadden altijd het idee dat ze door die ruzies wel hun eigen identiteit ontwikkelden. Inmiddels zijn we erachter dat ze juist door die ruzies alleen maar op elkaar gefixeerd zijn. Uiteraard hebben we alles al geprobeerd. Steeds met kortdurend succes. Het zijn 2 fantastische jongens. Sociaal, emotioneel en als mens zitten ze helemaal goed in elkaar. Ze beginnen echt goed te lukken. Maar die ruzies........ gek worden we ervan.

7.9. Ik reageer op 8.3

Ik ben de tweede van een twee-eige tweeling. 56 jr. We zijn niet zo close als een-eige tweeling. Dat is niet makkelijk, omdat je toch veel samen hebt. Vaak botst het ook. Waar blijft mijn eigen ik soms? Zijn er boeken en/of studies over dit twee-eige fenomeen?

Erica

7.10. Wij zijn tweeling...maar wie ben ik!

Ik reageer op Jacqueline 8.5.

Voor mijn scriptie Wij zijn tweeling, maar wie ben ik...ben ik op zoek naar informatie over de identiteitsontwikkeling bij tweelingen, nu heb ik het artikel in het psychologie tijdschrift inmiddels gevonden, maar kan niet echt duidelijke literatuur vinden. Heb jij misschien nog tips qua literatuur o.i.d. en zou ik je eens mogen bellen voor wat informatie omtrent dit onderwerp?

Ik hoor graag van je,

groetjes, andrea
0641423058

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

8. Schrikkeltweelingen

Er bestaat een speciale vereniging voor tweelingen geboren op 29 februari.

Neem contact op met:

Ned. Schrikkeltweelingenclub
Kruisherenstraat 4a
Venlo
Tel: 0773514130 - Fax: 0735941570

9. Verslag over tweelingen

De Digitale Kast is een werkstukkenproject voor basisscholen. In onze kast staat een werkstuk over tweelingen.

Jimke

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.