Groot Gezin
Samengestelde gezinnen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

49. Scheiden we niet te snel?

Op 23 mei wordt door Echtscheidingscongres.nl een congres georganiseerd bedoeld voor mediators, scheidingsbemiddelaars, notarissen, advocaten, gezins- en relatietherapeuten, jeugdbeschermers, docenten e.a.

Helaas zijn noch ouders noch de kinderen waar het om gaat hier welkom, misschien worden ze niet in staat geacht zelf mee te kunnen denken over hun eigen lot.

Los daarvan is natuurlijk wel de vraag of scheiden niet vaak erg tegen het belang van de kinderen ingaat, en of er niet vele garder naar andere oplossingen gezocht zou moeten worden. Wat is daarover uw mening?

De aankondiging van het congres:

    Echtscheidingen lopen in aantal weer op. In 2005 waren er 33.000 echtscheidingen, exclusief flitsscheidingen. De vraag dringt zich op, gelet op nieuwere inzichten over de gevolgen voor kinderen, of echtscheiding niet te snel volgt op een tegenzittende relatie. 40% van de scheidingen is het gevolg van botsende karakters en bij circa 25% is er sprake van ‘op elkaar uitgekeken’ zijn. Is er een rol voor mediators, advocaten, hulpverleners om de beslissing tot echtscheiding zelf aan de orde te brengen? Of wordt er gewerkt vanuit het vaste gegeven van de scheidingsbeslissing. Wat is hierin een wenselijke situatie?

    Recent heeft de Tweede Kamer vastgelegd dat bij een echtscheiding waarbij kinderen betrokken zijn, verplicht een ouderschapsplan moet worden opgesteld. Over het hoe en waarom van het ouderschapsplan worden geen concrete aanwijzingen gegeven. Tijdens dit congres wordt een nieuwe publicatie gepresenteerd met een praktische aanpak van het Ouderschapsplan. Door stroomlijning van de aanpak wordt tevens voorkomen dat mediators naar eigen inzicht plannen opstellen, die de toets van kwaliteit niet altijd kunnen doorstaan.

    Een ander aspect is dat het nog maar de vraag is of voor echtscheidingen in de nabije toekomst een rechter noodzakelijk is, of dat kan worden volstaan met een goede voorbereiding door een mediator in combinatie met werkzaamheden door een notaris.

    Dan is uiteraard een blijvend thema, wat het beste belang is voor het kind (of kinderen) die in deze situatie ongevraagd verzeild raken. Wat hebben ze daar zelf over te vertellen? In hoeverre worden kinderen betrokken bij een zorgplan en wat is hun rol in het procesrecht?

    Ten slotte,maar van groot belang, is er de juridische component: wat zijn de juridische consequenties van alle nieuwe inzichten en regelingen. Ook hiervoor is tijdens dit congres volop aandacht.


49.1. Het web

Kijk ook bij Ouders Onine voor de effecten van scheiden op kinderen.

49.2. Tweestrijd

Na het lezen van deze verhalen schaam ik me een beetje voor mijn probleem. Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen. De enige klacht die ik heb is dat mijn huwelijk een broer/zus relatie is geworden. Verder gaat alles prima. Dat leek mij een reden om een eventuele scheiding te overwegen. Maar nu ik verhalen lees uit de praktijk van gevolgen van een scheiding, bedenk ik mij nog een keer en probeer tevreden te zijn met wat ik heb. Je kunt tenslotte niet alles hebben en mijn kinderen en hun geluk zijn het belangrijkste....

Ik wens iedereen veel sterkte en begrip veel liefde en soms veel geduld toe..

Emsala

49.3. Tweestrijd, voor Emsala

Tweestrijd, voor Emsala

Ik wil even reageren op Emsala, die zich schaamt voor haar probleem, dat haar huwelijk een broer-zusrelatie is geworden. Ik zou haast zeggen: dan is het al geen huwelijk meer, maar een praktische samenlevingsvorm...

Ook ik heb jaren een broer-zusrelatie gehad met mijn eerste man. Ook ik heb lang in tweestrijd verkeerd: moet ik blijven of zal ik gaan. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen mijn gezin uit elkaar te trekken, alleen omdat ik niet meer van mijn man hield en hij niet meer van mij. Totdat ik mij begon te realiseren dat de relatie die mijn toenmalige man en ik hadden niet alleen heel onbevredigend was voor mij, maar ook geen goed voorbeeld was voor de kinderen. Ze zagen hun vader en moeder in een kille, liefdeloze relatie, zonder warmte en intimiteit. Die waren al lang het raam uit. En dat was niet het voorbeeld dat ik ze mee wilde geven.

Wat zij zagen was dat hun vader hun moeder niet meer de moeite waard vond om van te houden. Als moeder (als mens) wordt je daar niet vrolijk van... Ik was dan ook niet meer het blije mens dat ik altijd geweest was.

Ik wil dat mijn kinderen een warme, liefdevolle relatie krijgen met hun partner, dat zij gelukkig zijn met elkaar, dat zij het fijn vinden om naar huis te gaan, omdat daar iemand op hen wacht die blij is ze weer te zien, die van hen houdt. En daar hoort ook een fijne sexuele relatie bij!

Ik heb uiteindelijk de knoop doorgehakt en ben gescheiden.

Ik ben nu alweer 7 jaar heel gelukkig met mijn huidige man, en mijn kinderen krijgen nu het voorbeeld dat ik ze wil laten zien. We vinden elkaar zeer de moeite waard, zijn stapelgek op elkaar, knuffelen elkaar uitbundig als we thuis komen (of zomaar tussendoor), kortom: aan warmte en liefde geen gebrek!

Natuurlijk ging hier een hele nare tijd aan vooraf, en heeft een scheiding hele verdrietige consequenties. Bijvoorbeeld dat je je eigen kinderen minder ziet dan normaal, en ik heb nog steeds moeite met verjaardagen en feestdagen. Maar mijn kinderen hebben zich goed aangepast aan de situatie, ze zien dat ik veel gelukkiger ben en gedeien goed in een huis waar warmte en liefde de boventoon voeren.

Misschien maakt dat de kinderen (ook op de lange termijn) gelukkiger dan een compleet gezin zonder liefde. En ook wij hebben van alles meegemaakt, met ex-partners en stiefkinderen, maar uiteindelijk is het allemaal de moeite waard geweest! Onze 4 kinderen kunnen heel goed met elkaar opschieten en de ex-partners zijn ook weer gelukkig.

Misschien is dit een overweging om mee te nemen in je tweestrijd...

Ik wens je heel veel wijsheid toe.

Elisa

49.4. Gescheiden en weer bij elkaar

Mijn ouders zijn gescheiden geweest. Na zeven jaar gingen ze weer bij elkaar wonen, maar scheiden blijkt dan helemaal niet zo erg. Waren ze maar uit elkaar gebleven...

Eliza

49.5. In mijn geval niet te snel gescheiden

Ik ben namelijk 18 jaar getrouwd geweest. Al vanaf het begin was de relatie stroef en voor mij niet fijn, want mijn ex was geen man die zich in kan leven in een ander, heeft geen begrip en uit geen emoties.

Hij heeft me bedrogen, keer op keer en ik ben altijd bereid geweest hem te vergeven omdat ik hem wilde begrijpen en zocht de fout in mezelf (ook omdat hij dat aangaf). We zijn in relatietherapie gegaan maar toch hielp het niet. We hebben 2 kinderen geadopeerd en nu 9 jaar later gaan hun vader en ik toch uit elkaar. Ik heb alles geprobeerd om de relatie te behouden, maar ik ging zelf haast aan onder door.

Ik voel me ongelooflijk rot om wat ik mijn kinderen aangedaan heb, ben boos op mezelf dat ik niet eerder bij hem wegegaan ben, voordat we kinderen kregen. ben boos op hem dat hij me al die jaren zei van me te houden terwijl dat niet waar was. nee, geen therapie, geen hulp, geen mediator of wat dan ook had hier kunnen helpen want mijn ex weigert gewoon overal aan me te werken. Als je een partner hebt die een narcist is helpt niets helaas.

Layo

49.6. Bedrogen

Ik miste iets in onze relatie. Ik voelde me eenzaam. Wanneer hij er was, was hij er geestelijk niet. Dit begon een jaar geleden. We hebben drie kinderen en ik dacht dat een nieuw kindje ons weer dichterbij elkaar kon brengen. Hij gaf aan dit niet te willen, maar was hier niet volhardend in. Na vele discussies heb ik mijn sterilisatie ongedaan laten maken. Dit gebeurde in november 2008.

Sinds een week geleden ben ik er achter gekomen, dat mijn partner al een heel jaar een verhouding had met een andere vrouw. Ik heb totaal niets aan hem gemerkt, maar mijn eenzaamheid was dus niet zomaar.

Ik voel me zeer bedrogen. Zeker dat ik een operatie ben ondergaan. Ik vind dat hij verplicht was me in te lichten. Ik voel me heel boos en verdrietig.

Hij betuigt veel spijt, wil de andere vrouw nooit meer zien en zegt dat ik het voor hem ben. Echter ben ik zo diep geraakt.

Ik weet echt niet hoe ik verder moet. Dit kan ik toch niet accepteren? Ik wil heel graag aan onze kinderen denken, maar mijn eigenwaarde is totaal vernietigd.

49.7. Accepteren?

Of je het kunt accepteren is volledig aan jou. Dat kan niemand voor jou beslissen. Ik vind een verhouding een brug te ver. Eens een avondje sex voor de geiligheid is tot daar aan toe (ook moeilijk hoor), maar een verhouding zou voor mij not done zijn. Een kind is trouwens nooit een goedmakertje, je krijgt een kind uit liefde voor dat kind, niet als oplapmiddel voor een relatie. Ik zou daar dus ook niet aan beginnen.

Als ik naar je situatie kijk zou ik mijn man laten gaan en zelf verder gaan met mijn leven. Dat doet pijn en is wellicht niet eenvoudig, maar wel belonend. Laat geld geen drijfveer zijn het niet te doen.

Veel sterkte.

49.8. Niet bij de pakken neer gaan zitten

Bedankt voor jouw reactie.

Ik ben het geheel met je eens.

Mijn partner is overdag bijna nooit thuis; werk, sport. Heel begrijpelijk. Mijn kinderen worden ouder, gaan steeds meer hun eigen weg. Ik werk zelf 10 uur per week. Ik dacht dat mijn leeg gevoel kwam doordat ik de zorg miste. De zorg voor een kindje. Het leek me ook geweldig om het nog een keer mee te maken samen met mijn partner.

Ik vind, ondanks dat ik iets anders voor ogen had, dat ik nu moet zorgen voor invulling van mijn eigen leven. Zelfontplooiing en onafhankelijkheid.

Ik voel me gelukkig iets beter. Ik krijg weer een beetje energie terug.

Ik ga aan mezelf werken en wat mijn relatie betreft, ben ik niet hoopvol, maar nu scheiden is te snel.

Danielle

49.9. @Danielle

Hoi Danielle

Wat een moeilijke situatie zeg. Ik denk dat je in elk geval moet beseffen dat zijn vreemdgaan niet jouw fout is. Hij moet nu bewijzen dat hij jou waard is, nooit andersom! Hij heeft een verhouding gehad, dat wil zeggen: een relatie met een andere vrouw zonder jou daarvan op de hoogte te stellen. Ik vind het knap dat je bij hem blijft nu hoor. Ik zou hem niet meer aan willen kijken.

Je moet geen kind krijgen om leegte op te vullen. Kijk naar je leven zoals het nu is. Je hebt werk (misschien meer werken?), je kids groeien op. Het leven is van jou, geniet ervan en doe dingen die jij wilt! Maak jezelf in de eerste plaats onafhankelijk van je man. Zorg dat je je financien op orde hebt. Zolang je dat niet hebt, wordt een scheiding steeds moeilijker.

Je mag je man best laten merken dat je hem niet nodig hebt om gelukkig te zijn. Geluk zit in jezelf tenslotte.

Ik wens je erg veel sterkte. Mocht je verder willen babbelen, mijn email staat altijd voor je open :)

groeten,

49.10. @bedrogen echtgenote

Danielle, een nieuw kindje brengt een koppel in problemen niet dichter bij elkaar, integendeel, ik spreek uit ervaring. Bedrogen worden in de situatie die je beschrijft vind ik ook onaanvaardbaar maar je moet natuurlijk zelf beslissen of je met die gedachte samen verder wil EN KAN natuurlijk. Het lijkt ook niet zomaar een éénmalige bevlieging van je man te zijn geweest maar een volledig jaar! Mijn God! Het vertrouwen is toch wel volledig weg? Jullie hebben al 3 kinderen. Misschien toch eens het verhaal lezen van Elise hierboven op 45.3? Je kinderen hebben ook recht op een gelukkige moeder! Was je man trouwens al gestopt met zijn verhouding toen je het te weten kwam of heeft ie gewoon pech gehad dat het is uitgekomen en moest ie wel kiezen? Belangrijke vraag voor jou. Je kan daaruit veel leren.

Hij is jou en je verdriet niet waard Danielle als ie je voor niets een operatie heeft laten ondergaan. Persoonlijk vind ik dat heel laf van hem om je dan niet tegen te houden en enkel aan zichzelf te denken. Je hebt recht op je eigen geluk, hij is dat bij iemand anders gaan zoeken. Misschien moet je nu even door een dal om later eventueel een leuke man tegen te komen die jou en je kinderen wel op handen draagt. Niemand verdient het om zo bedrogen te worden. Vele groetjes, Linda

Prive mailen mag steeds als de nood hoog zit.


49.11. @bedrogen echtgenote (2)

O ja, detail misschien, mijn eigen man heeft me trouwens bedrogen tijdens de zwangerschap van ons goedmaakkindje (3de kindje). Weliswaar geen langdurige verhouding maar tot zover de poging om ons huwelijk te redden. We kijken nu wat mogelijk is voor onszelf en de kids om een goede regeling te kunnen treffen voor iedereen. Niet gemakkelijk maar ik hoop dat het ooit loont.

Als je erover wil praten, mail me. Groetjes,

49.12. Vertrouwen

Bedankt voor jullie reacties.

Mijn partner was drie weken gestopt met zijn verhouding toen ik er achter kwam door een anonieme tip. Ik moet dit wel geloven, omdat ik de andere vrouw daarover heb gesproken. Hij vond dat hij over zijn eigen grenzen heen was gegaan en zag het zelf niet meer zitten.

Hij zet nu alle zeilen bij om zijn liefde aan mij te betuigen, maar het vertrouwen is erg geschaad.

Hoe heb ik kunnen leven met een man , die hij niet bleek te zijn.

Ik denk dat dit in menig huwelijk voorkomt. Het is echt een crisis.

Danielle

49.13. @Danielle

Wat een verhaal! Heb zelf een heleboel kids en snuffel regelmatig rond op deze leuke site. Ik vermoed dat we je ook zijn tegengekomen met je twijfels over je de-sterilisatie. Als ik jou was zou ik toch mijn besluiten gaan trekken hoor. Je man kan je nu wel smeken maar daar had hij toch wel vroeger aan moeten denken toen hij met de verhouding bezig was niet?

Ben je niet bang dat hij nu zo'n ommekeer maakt omdat hij beseft wat hij kan kwijtspelen en dat hij vergeten is waarom hij met de verhouding begonnen is? De kinderen worden jou mooi toegewezen en dan staat hij daar alleen, er zijn wel meer mannen die dan op de knieen vallen en jaren later gewoon een nieuwe verhouding beginnen. Ik hoop dat de jouwe je het tegendeel bewijst meid! Sterkte!

Anja

49.14. Vertrouwen vs. bedrog

De vraag is eerder: hoe ga je nog verder kunnen leven met een man die niet is wie jij denkt dat hij is? Je man zegt zelf over zijn grenzen te zijn gegaan, daar zal wel een reden voor zijn geweest. Kan jij verder met de gedachte dat hij het misschien nog eens zal doen? Ik heb het zelf geprobeerd, echt veel goede wil getoond van mijn kant om mijn man na bedrog proberen terug te vertrouwen maar ik heb het moeten opgeven. Het was geen leven meer, continu die angst; hebben ze nog contact en waarom neemt hij zijn mobieltje niet op, waar zit hij nu...?

Ik ben gescheiden en heb er nog geen moment spijt van gehad, het heeft mijn eigenwaarde een serieuze boost gegeven! Na een tijdje zijn de kinderen het ook gaan begrijpen, kinderen zijn veerkrachtiger dan je soms denkt! Kop op!

Nina

49.15. Leven met de gedachte

Bedankt voor jullie reacties.

Ik ben zeker bang dat hij over een paar jaar, wanneer ik niets vermoed, me weer zal bedriegen. Hij zegt dit nooit meer te zullen doen. Ik geloof dat hij dit nu meent, maar kan niet in de toekomst kijken.

Door mijn heftige reactie zal hij dat dan waarschijnlijk nooit opbiechten en nog stiekemer te werk gaan, dan hij deed.

Het is moeilijk te leven met die gedachte. Ik vind dat als ik zoveel van hem houd, die gedachte voor lief moet nemen. Anders kan ik er beter een punt achter zetten. Wanneer zijn aandacht voor mij weer verslapt, gaan wel direct de belletjes rinkelen. Dat is de les , die ik eruit heb getrokken.

Danielle

49.16. Ga er zelf niet aan ten onder

Was het de eerste keer dat hij je bedrogen heeft? Je weet nooit wat er echt in zijn binnenste omgaat, misschien denkt hij nog wel aan haar. Mijn man smeekte me ook en beloofde me het nooit meer te doen. Heb hiervoor heel wat dingen bovengehaald, dreigen met de kinderen niet meer te zien, het huis,...

Na een tijdje denk je, ik moet niet dreigen, als hij het niet uit zichzelf doet dan houdt hij niet echt van me. Het is geen klein kind dat je moet straffen omdat hij iets fout heeft gedaan, hij is volwassen en heeft zelf voor dit bedrog gekozen en het liefst had hij gewild dat het nooit was uitgekomen. Jouw man heeft blijkbaar ook die pech gehad.

Ik wens je veel succes Danielle. Je houdt waarschijnlijk nog veel van je man, en het doet je heel veel verdriet, ik spreek uit ervaring. Na een tijdje denk je...waarom hou ik zo veel van hem, zijn karakter? De kinderen? Gewoonte? Bang om alleen komen te staan? Bij mij waren het de laatste 3 dingen en dat had in feite niets meer met zijn persoon zelf te maken.

Het is een lang proces geweest maar ik heb de knoop doorgehakt en ben aan mijzelf gaan denken. We hebben hier samen veel over gepraat, het hoofdonderwerp ging over de kinderen en uiteindelijk hebben we samen die beslissing genomen.

Mijn ex-man begreep dat hij me moest laten gaan want dat het voor mij ondraaglijk was te leven met de gedachte dat hij het nog eens zou doen. Ook al hielden we nog wel van elkaar, achteraf was ik blij toen ik besefte dat hij daarom heeft ingestemd met de scheiding, hij wilde me niet verder laten lijden. Ik vond dat mooi van hem, dat hij niet puur egoistisch bij me is gebleven.

Dit is mijn verhaal. Soms moet je gewoon kunnen loslaten, het heeft mij bevrijd. Ik wens je veel sterkte met het verdere verloop van jou verhaal. Nina.

49.17. Tranen

Ik heb besloten om er geen traan meer om te laten, niet dat ik geen verdriet heb, maar omdat hij het niet waard is om mijn tranen te zien. Ik hoop dat ik het volhoud.

Dit was trouwens de derde keer, dat hij me heeft bedrogen. De eerste twee keer waren vrij onschuldig van aard. Het bed werd toen niet gedeeld, maar deze keer zat er bij hem totaal geen rem op.

Ik vind dat ik mezelf de tijd moet geven om alles op een rijtje te zetten. We hebben tenslotte ook 3 kinderen waar ik rekening mee dien te houden.

Danielle

49.18. @Danielle

Danielle, je man is het niet waard om je tranen te zien. Is hij het dan wel waard om je man te blijven? Genoeg tijd nemen voor jezelf zal nodig zijn, hopelijk geraak je er uit wijs! Het lijkt alsof je enkel nog voor de kinderen samen wil blijven? Vergeet echter jezelf niet hierbij.

Hoe zit het verder met je wens om nog een kindje, je hebt je toch niet zomaar laten opereren, ik vermoed dat deze geheel niet meer aan de orde is maar zo'n rammelende eierstokken kunnen hardnekkig zijn!

Mijn zus is 40 en zwanger van nr.3 van haar tweede man, waarmee ze 2 jaar samen is, je ziet, alles is mogelijk, ze straalt gewoon en dat terwijl ze jaren geleden dit nooit voor mogelijk had geacht bij haar ex waarvan nr. 1 en 2. Het is me nogal een verhaal, en zelfs voor de derde keer zo'n bedrog!

Hoe reageren de kinderen op dit alles of zijn ze nog te klein om deze spanningen in je gezin te begrijpen? Ik begrijp goed dat het heel moeilijk voor je is, hopelijk heb je wat aan deze site! Sterkte meid!

Anja

49.19. Scheidingsplanner

www.scheidingsplanner.nl helpt om een scheiding goed te regelen.

49.20. Voor Linda

Het gaat beter met me. De negatieve gedachten komen met vlagen terug, maar het wordt wel steeds minder. Ik werk ontzettend aan mezelf. De kinderwens staat op een heel laag pitje.

Groetjes Danielle

49.21. Niet alle minnaressen zijn slecht!

Misschien haal ik hier een hoop reacties mee op mijn hals maar: ik ben een minnares. Mijn vriend is een getrouwde man en heeft 3 kinderen samen met zijn huidige vrouw. We kennen elkaar nu zo'n 18 maanden. Ik droom wel van een leven met hem, heb zijn kinderen al gezien, het zijn echte schatjes, maar toch zijn er ook vele twijfels.

In de tijd dat we elkaar kennen is hij echt helemaal opengebloeid, soms begrijp ik niet zo goed waarom hij nog bij zijn vrouw wil blijven. Hij beweert dat dit enkel nog voor de kinderen is maar kinderen voelen volgens mij toch ook aan dat er iets niet klopt!? Hem voor de keuze stellen durf ik echter niet, ik heb veel te veel angst om hem definitief te verliezen, dit zou niet goed zijn voor hem en voor mijzelf, ondanks het feit dat dit leven niet gemakkelijk is. Soms doet het mij er zelfs niet toe of hij nu kinderen heeft of niet, ze horen bij hem en ik zou ze met open armen ontvangen als zijn vrouw dat toelaat. Ik denk echter dat als het ooit zover zou komen en dat zijn vrouw op voorhand kennis heeft van onze verhouding dat hij al zijn kansen verspeelt, dat willen we ten alle koste vermijden.

Ook voor mij komen zijn kinderen op de eerste plaats, hoe raar dat misschien ook klinkt. Van mijn omgeving krijg ik vaak te horen dat ik met me laat sollen... Het is best wel moeilijk soms maar hem opgeven doe ik nooit!

Tina

49.22. Voor Tina

Tina, dat is mooi geschreven, maar je weet echt niet waar je het over hebt. Denk je nu werkelijk dat hij alleen voor de kinderen bij haar blijft?

Hij moet kiezen, zolang hij dit niet doet, is en blijft hij een grote bedrieger en jij een onnozel.

Zoek een vrijgezel, die wel voor jou gaat. En werk niet mee aan een groot bedrog !

Danielle

49.23. Minnaresje toch!

Tina, dat heb je inderdaad mooi geschreven, ik heb eigelijk medelijden met je. Je zal hem toch voor de keuze moeten stellen, dit kan hij zo heel lang volhouden hoor. Maar ga jij dat ook kunnen? Ik verwijt jou niets, liefde kan inderdaad rare dingen doen met mensen, maar je vriend eet nu wel van 2 walletjes en dat is niet mooi van hem. Hoe je het ook bekijkt, hij zal altijd verliezen, wat zijn beslissing ook is, dus waarom zou hij die zelf nemen?

Stop ermee nu het nog kan, als hij echt van jou houdt en je niet kan missen zal hij uiteindelijk echt wel voor jou kiezen, zoniet ben je beter af zonder hem.

Wat Danielle's reactie betreft: ik vind het wel raar dat je aanhaalt of Tina nu werkelijk denkt dat hij alleen voor de kinderen bij zijn eigen vrouw blijft. Jij schrijft toch ook meermaals dat je man je verdriet niet meer waard is en dat je nu rekening moet houden met de kinderen. Je eigenwaarde is vernietigd schrijf je. Ik hoop dat je sterk genoeg bent om dit een positieve wending te geven. Ik kon het niet en daar ben ik, achteraf beschouwd, blij om.

Linda.

49.24. Minnares

Ha Tina,

Zelf heb ik in een soortgelijke situatie gezeten, al ben ik enorm blij dat er 1) geen huwelijk was, en 2) geen kinderen. Wel bijna 2 jaar aan de zijlijn gestaan als minnares. Ik denk dat het een van de weinige keren is geweest dat het goed is gegaan, want we zijn nu 6 jaar samen en de vierde is op komst. Zelf heb ik altijd geweten dat het goedkwam. (overigens is de ex nu een goede vriendin van ons en ze weet ook hoe het zit. maar dit is nogmaals een vrij ongebruikelijke situatie.)

MAAR: de situatie die jij beschrijft -als minnares-, die ken ik al. Nu zou ik in deze context de moeder zijn die door haar man bedrogen wordt. Ik veroordeel je niet, want ik weet hoe het is om straalverliefd te zijn op de man van een ander. Maar zodra er kinderen in het spel zijn, is er 1 van de 2 die wijzer zou moeten zijn. In veel gevallen is de man dat niet (die denken over het algemeen dan alleen met hun penis), dus ik raad je sterk aan om de slimste te zijn. O, je kunt hier jaren mee doorgaan, maar jij gaat NOOIT met goed fatsoen ook maar ergens met je "ik-ga-binnenkort-heus-wel-weg-van-haar-"vriend kunnen aankomen. De eenzaamheid gaat ook komen, want vrienden gaan je ook voor gek verslijten.

Meid, ik hoop op een fantastische toekomst voor jou, zijn vrouw, voor je vriend en hun kinderen. Maar ik durf je de uitkomst op een briefje te geven. Twee tips: lees het boekje van Astrid Joosten 'verboden liefdes' over verhalen van minnaressen eens. En lees op deze site de gevolgen eens van jouw voorstel om maar samen te kunnen zijn. Ex-vrouwen, echtscheidingen, alimentatie, stiefmoeders,de hele bups. Ik zeg niet dat je slecht bent als persoon, je kunt er niets aan doen dat je verliefd bent, ik ken dat dondersgoed. Ik zeg wel dat je slecht bezig bent. En dat zeg ik als moeder.

D

49.25. Een wereld vol bedrog

Aan alle vrouwen die trachten het bedrog van hun man te vergeten: denk je nu werkelijk dat hij dit nooit meer zal doen, dat hij zijn lieve minnaresje zomaar zal vergeten en terug naar de alledaagse sleur van zijn huwelijk zal stappen? Mijn minnaar heeft het meermaals geprobeerd, en telkens staat hij terug voor mijn deur, hij kan niet meer zonder me. Ik, als minnares, vind het erg wat ik zijn vrouw aandoe, maar ze weet er niets van, ik zal het haar niet vertellen. Maar ze zou slimmer moeten zijn dan dat... en jullie allemaal. Ga voor je eigen leven, samen met je kinderen en geef je man en jezelf de liefde waar je recht op hebt, en dat is niet bij elkaar. Is dit zo moeilijk te begrijpen? Waarom leven in bedrog, en dat enkel voor de kinderen?

Tina

49.26. Over bedrog gesproken

Eerlijk gezegd sta ik een beetje verbaasd over je reactie, Tina. Ten eerste deel je zelf dit verhaal op dit forum, dus je kunt reactie verwachten. De wat vijandige toon is niet helemaal terecht. Ten tweede leven wij allemaal lekker door! Maar jij niet, want ik denk nogmaals dat je geen stap verder komt in deze situatie. En ten derde: als er iemand dit bedrog in stand houdt, dan ben jij het zelf. Dus niet iedereen om je heen de schuld geven. Waar er een derde in een relatie zit, hebben ALLEDRIE schuld. Zo ook jij.

Ik heb je het al eerder geschreven, ik hoop echt dat iedereen zo onbeschadigd mogelijk uit deze situatie komt, maar ik denk eerlijk gezegd dat, wat men ook nu aan je schrijft, je toch jezelf in de verdediging gooit. Of anders verdedig je wel je vent. Je reactie is begrijpelijk en ook voorspelbaar, want ik ken de trucs ook allemaal. En het gaat eenzaam worden, hoor. Want er zijn verdomd weinig mensen die na zoveel tijd alle begrip voor jouw relatie kunnen opbrengen. Boekje al gelezen, Tina? Succes, meid, ik meen het!

Dees

49.27. Eigenwaarde

Beste Tina,

Wanneer ik jou verhaal lees, bekruipt mij meteen de vraag: "Waar is haar eigenwaarde?" Ik heb het gelukkig nooit meegemaakt dat ik verliefd werd op een getrouwde man, want dat zal vast niet makkelijk zijn. Maar als ik een relatie aanga met een man, verwacht ik wel dat ik de enige ben voor hem. Ik kan overigens erg weinig respect opbrengen voor een man die zijn vrouw bedriegt. Alleen daarom zou ik hem al niet kunnen respecteren, wat volgens mij een vereiste is voor een goede relatie. Ik weet het, er zijn allerlei uitvluchten te bedenken, maar de feiten spreken voor zich. Zou jij er zelf ook geen goed gevoel bij krijgen om hem los te laten, en te zien wat er met zijn huwelijk gebeurd?. Stel dat hij bij gebrek aan jou wel voor zijn huwelijk wil gaan vechten, en er een goed huwelijk en een normale jeugd voor zijn kinderen door ontstaat?

Misschien heel moeilijk, maar wel iets om respect voor te hebben. Ook voor jezelf. Gr. Betsie

49.28. Aan Tina

Hey Tina,

Heb je een email adres, ik zou graag is met je willen mailen.

Groetjes andere Tina

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Scheiden we niet te snel?

  1. Het web
  2. Tweestrijd
  3. Tweestrijd, voor Emsala
  4. Gescheiden en weer bij elkaar
  5. In mijn geval niet te snel gescheiden
  6. Bedrogen
  7. Accepteren?
  8. Niet bij de pakken neer gaan zitten
  9. @Danielle
  10. @bedrogen echtgenote
  11. @bedrogen echtgenote (2)
  12. Vertrouwen
  13. @Danielle
  14. Vertrouwen vs. bedrog
  15. Leven met de gedachte
  16. Ga er zelf niet aan ten onder
  17. Tranen
  18. @Danielle
  19. Scheidingsplanner
  20. Voor Linda
  21. Niet alle minnaressen zijn slecht!
  22. Voor Tina
  23. Minnaresje toch!
  24. Minnares
  25. Een wereld vol bedrog
  26. Over bedrog gesproken
  27. Eigenwaarde
  28. Aan Tina

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.