Groot Gezin
Samengestelde gezinnen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

28. Een nieuw leven?

Ik ben ruim drie jaar weduwe, mijn man overleed toen ik bijna dertig was, hij was achtentwintig. Samen hebben wij 2 prachtige, ondeugende zonen. Sinds twee jaar heb ik weer een relatie, die heel goed gaat, ook met de kinderen, waar wij allemaal heel blij om zijn. Daarover dus geen klagen, ook de familie van mijn man is erg blij voor mij en de kids.

Nu heb ik de laatste tijd steeds meer het gevoel dat wij als gezin niet compleet zijn, mijn vriend heeft geen kinderen. Je voelt hem al komen natuurlijk! Wij zouden samen best nog een kindje willen krijgen, maar bij mij is er toch een bepaalde onzekerheid, gezien het verleden. Ik zou dan ook graag in contact willen komen met vrouwen die dit alles helaas ook hebben meegemaakt, maar daarna toch voor een kindje hebben gekozen. Ik zou graag willen weten hoe zij dat hebben ervaren, vooral emotioneel.

Met vriendelijke groeten

28.1. Het voelt zo goed

Hoi,

Ik ben dan geen weduwe maar ik ben gescheiden en bleef met drie kindjes achter. Ook mijn huidige man had geen kinderen. Ook voor mij was er twijfel maar meer of de relatie goed gaat.

Maar het voelt zo goed wat we samen hebben en hoe hij met de oudste drie kinderen omgaat, dat we toch twee jaar geleden een kindje van ons samen hebben gekregen en 7 maanden geleden kregen we een tweeling. En het is gewoon goed.

Wil je meer van me weten dan hoor ik het wel.

Groetjes, Marjan

28.2. Ook een goed gevoel

Ook wij hebben (allebei tweede huwelijk) onlangs samen een kindje gekregen. Zowel mijn man als ik hebben al kinderen. Maar we zijn ontzettend gelukkig met onze keuze. Voor ons voelt het inderdaad of we nu 'meer een gezin vormen', of het verhaal 'rond' is. Het is een enorme verrijking voor ons en de andere kinderen.

We genieten met volle teugen. Natuurlijk, je hebt nooit garanties voor de toekomst. Maar juist door ons verleden ervaren we dit kind van ons samen als een groot cadeau.

Sterkte met jullie beslissing,
groetjes Anna

28.3. Een perfect gezin!

hey,

Ik ben gescheiden en heb uit dat huwelijk een zoontje en dat is nu bijna 3 jaar. Hij gaat nu wel om de 14 dagen een weekend naar mijn ex. Ik ben sinds augustus hertrouwd met een lieve man. Hij heeft uit een vorige relatie een dochtertje van juist 2 jaar. Zij komt ook om de 14 dagen een weekendje bij haar vader (bij ons dus).

Wij zorgen er steeds voor als zijn dochter komt dat mijn zoon thuis is en dat hij dan niet naar zijn vader moet. Mijn zoon ziet mijn man als zijn vader en mijn ex heeft daar geen problemen mee. Zijn dochter en ik kunnen ook heel goed overweg met elkaar. Alles bij elkaar een perfect gezin. Maar sinds oktober is ons gezin nog perfecter, ik ben dan bevallen van een dochtertje en de kinderen zijn verzot op haar, en ons gezin is nog hechter geworden!

groetjes, Lyndsey

28.4. Gelukkig gezin?

hoi,

Ik ben ook gescheiden, en had zoontje van bijna 1j toen. Heb toen een man leren kennen, alles ging heel goed, hij en mijn zoontje schoten heel goed op, na 4 j zijn we getrouwd en hebben daarna een dochtertje gekregen. En toen begon alles te veranderen, mijn tweede man begon méér en méér onderscheid te maken tussen zijn kind en hét andere. Hij kon uren schommelen met zijn dochtertje, terwijl mijn zoontje er gewoon naar stond te kijken.

Dat werd me na een paar jaar teveel, en heb hem de keuze gegeven: ofwel mét beide kinderen, ofwel zonder. En ... hij is vertrokken!

Nu, mijn zoontje is bijna 14 nu en dochtertje 8, komt hij om de twee weken mijn dochtetje halen. Hij heeft sinds hij weg is (nu 3 j) niet één keer gevraagd naar mijn zoontje, zelfs als mijn zoontje de deur opendoet. Wanneer hij mijn dochtertje komt halen, doet hij alsof hij het kind niet ziet. Mijn zoontje heeft hem altijd beschouwd als zijn papa, omdat zijn echte vader niets meer van zich heeft laten horen sinds hij 3 maanden was. Maar door dit alles heeft mijn zoontje een enorm haat-gevoel tov mijn tweede ex-man! Dus dat kind is emotioneel enorm gekraakt geweest.

Maar ik heb voor mijn kind(eren) gekozen, en weet je, ben er niet verdrietig om, heb de juiste keuze gemaakt toen. En wat betreft mijn tweede ex, hij heeft zich enorm laten kennen, hij heeft tijdens die 10 jaar samen komedie gespeeld! Dus, ik zou zeggen, denk toch maar eens goed na, want een kind van iemand anders opvoeden is voor sommigen toch een onmogelijke zaak, zeker als er dan eentje van jezelf bijkomt!

Groetjes ,K

28.5. Ook gescheiden en een kindje

Hoi marjan,

Ik ben drie jaar geleden gescheiden en heb toen direct een andere man leren kennen. Nu zijn we alweer een jaar getrouwd. Ik heb uit mijn vorige huwelijk 3kids en mijn man had nog geen kids. Wij hebben toen besloten dat wij samen nog een kindje wilden. Dat is er nu dus ook, een prachtige dochter die nu 3maanden oud is. Het is verrukkelijk om te zien hoe gek de andere kids met haar zijn, ook al wonen ze hier om de week.

De nieuwe relatie is zoveel fijner en leuker en rijker dan mijn eerste. Ik leef weer helemaal op. Helaas heb ik nog een ex, met wie ik co-ouderschap deel en dat gaat nu niet helemaal goed.

Ik heb er iniedergeval geen spijt van gehad om nog een kindje te krijgen.

groetjes Xandra

28.6. Gelukkig!

Ik ben 29 jaar en drie jaar geleden gescheiden. Ik bleef achter met drie kleine kinderen. Toen 2, 3 en 4 jaar oud. Een hele klus leek het me toen om ooit nog als compleet gezin verder te kunnen gaan. Want welke man waagt zich aan een vrouw met drie kleine kinderen?

Maar ik heb hem gevonden, sinds een jaar zijn we getrouwd en sinds 6 weken hebben we samen een dochtertje. Nu wonen we met z'n zessen hier. En ik ben volmaakt gelukkig met mijn samengestelde gezin. Het kan dus echt.

Stiekem denk ik al aan de volgende. Een groot gezin hebben was een droom van mij en met deze nieuwe partner kan het. Het is heerlijk hier in huis, een zoete inval en gezellige sfeer. Soms loopt het allemaal een beetje rommelig en doe ik tig dingen tegelijk, maar het voelt allemaal zo goed dat ik me nergens aan stoor. Niet aan de bende in huis die onvermijdelijk is met al die kleine kinderen. Niet aan de overvolle wasmanden en niet aan de afwas die elke dag op me wacht. Nee, dit nieuwe leven was wat ik in gedachten had bij het hebben van een gezin.

Mijn oudste drie gaan om het weekend naar hun vader. We hebben goed kontakt samen. Maar de dag dat ze mogen kiezen bij wie ze wllen wonen zie ik met angst en beven tegemoet. Wat als ik ze kwijt raak aan hem en zijn jonge vriendin die ons huwelijk is binnengeslopen destijds? Het zou voelen als een amputatie, denk ik.

Annemieke

28.7. Ik wil wel, maar hij (NOG) niet

Ik zou nog wel een aantal kinderen samen willen, maar helaas ben ik bijna 40 en vind dat je er allebei voor moet gaan, samen hebben we er af en toe vier, is erg druk, maar ben zo vreselijk gek op hem en kinderen verrijken je leven ook enorm, dat wat mij betreft het lot ons nog wel een paar van die lekkere kinderen mag brengen. We zien wel. Als je maar van elkaar houdt en communiceert, toch?

28.8. Wie geeft mij raad

Ik weet het allemaal niet meer. Wie kan mij helpen of raad geven of heeft ook zoiets meegemaakt. Ik ben 3 jaar geleden gescheiden en met de jongste dochter heb ik veel maar dan ook heel veel problemen, nu nog wel maar minder. Dit bestond uit weglopen mij slaan, dingen pikken, alles hier in huis kapot slaan, noem maar op.

Hun vader neemt nooit contact met hun op, alleen laat hij wat weten als hij leuke dingen gaat doen, zeggen ze hier, door middel van smsjes. Hij is laatst ook ineens bij mijn oudste dochter op het werk verschenen. Hij wou n.l. haar particuliere verz: opzeggen daar ze nog bij hem op de polis stond en hij wou haar ff mededelen dat hij opnieuw ging trouwen. Daarna weer geen contact meer tot ze hier een kaartje in de bus kregen dat hij getrouwd was op een tropisch eiland. En dat ze uitgenodigd waren om op hun trouwfeest te komen wat geheel in stijl gevierd moest worden met alle toeters en bellen. De kids totaal flippen en wie kan de klappen weer opvangen ik dus.

Hij betaalt niets maar dan ook niets voor hun. Alles moeten ze zelf verdienen of met afdankertjes van anderen doen. Want ik ben n.l. werk-zoekende en dat valt niet mee gezien mijn leeftijd en geen eigen vervoer te hebben. We moeten van een bedrag van 80 euro in de maand rondkomen. Ik weet niet hoe ik mijn rekeningen betaald moet krijgen. En hij feest maar en gaat wel een keer of 6 per jaar op vakantie, nieuwe auto's etc etc.

Mijn kinderen hadden niets laten horen op de uitnodiging daar ze geen contact meer willen met hem vanwege zijn gedrag. Krijgen ze een dag voor hun feestdag weer smsjes van 'waarom boos' en 'maak je vader weer gelukkig, geef hem zijn dochters terug' enz. Wie kan de scherven hier naar aanleiding van weer oprapen: ik. Ik ben dan ook totaal op en weet niet of ik alles nog wel aan kan.

Heb in die tussen tijd ook een man leren kennen. Lang de boot afgehouden i.v.m. de kids, maar naar aanleiding van gesprekken waarin ze zeiden van 'denk ook eens aan jezelf' toch maar de knoop doorgehakt. Het is een schat van een man, nooit getrouwd geweest, wel diverse relaties gehad die niet zo erg best waren, misbruik van zijn goedheid gemaakt. Nu zei hij mij vorige week dat hij met mij wilde trouwen enz. Ik zie dit heus wel zitten en ook mijn kids mogen hem graag, behalve de jongste, ons probleem pubertje.

Maar nu komt het. Hij heeft 10 jaar geleden een woning gekocht en toen hebben zijn ouders gevraagd of zij bij hem mochten komen inwonen. Zijn Ma is inmiddels overleden, heb haar nooit gekend. Maar zijn Pa heb ik al vele malen meegemaakt en laatst hadden ik en mijn partner woorden en kreeg ik het ff te horen van zijn Pa dat zijn zoon gelijk had en dat ik mij aanstelde, noem maar op. Zijn zoon heeft mij later zijn excuses aangeboden en mij verteld dat ik gelijk had en dat ik nog wel welkom was daar zijn pa daar niets over te vertellen had. Dat het zijn huis was en niet van hem.

Als ik daar iets doe, of wat dan ook, altijd staat dat mannetje achter je en levert hij commentaar. En als zijn zoon iets doet neemt hij het uit de handen en alles ketst hij af. Mijn partner heeft een nieuwe keuken gezet, nu eens iets naar zijn eigen smaak en niet die van zijn Pa. Alles is afgeketst door hem, was mijn idee, moet hij allemaal van mij. Dit is dus totaal niet waar.

Nu wil hij de woonkamer ook onder handen gaan nemen, maar dit mag niet van zijn vader, houdt hij in alle talen tegen. Want de meubels die erin staan zijn van zijn Pa en daar komen geen nieuwe voor, noem maar op. Ik heb tegen hem gezegd dat hij wel gek is dat hij naar hem luistert. Heb hem gezegd dat hij een vent is van net 50 en dat hij nu eens voor zichzelf moet opkomen. Heb hem gezegd, hij mag blij zijn dat hij bij jou mag inwonen. Elke dag staat hij om 5 uur 's morgens op en dan ben jezelf ook wakker want hij doet dat niet stil. Buren hebben ook al geklaagd dit omdat hij de rolluiken om 6 uur oprolt en daar worden zij ook wakker van. Laatst haalde hij ons uit bed, dat het tijd was om op te staan. Zie hem nog staan daar in de slaapkamer. De wc bril zet hij ook nooit naar boven, is altijd helemaal onder gepiest en doorspoelen ook niet. Heb hem al gevraagd om de bril naar boven te zetten al hij gaat plassen maar hij gaat maar door.

Ga er nu elke dag heen daar zijn Pa geen eten meer kookt vanwege de nieuwe keuken. Ook daar kreeg ik commentaar op van dat het teveel was, niets van het is lekker, neen afketsen. Nu hoor ik jullie denken: waarom kookt mijn partner dan niet zelf. Nou dit omdat hij van zijn werk naar huis een heel eind moet reizen en hij pas om half 8 thuis is. Ik heb mijn Partner dan ook gezegd ik wil dolgraag met jou trouwen maar ik kan echt niet met die man onder 1 dak wonen en mijn kinderen ook niet. Die volgt hij ook overal in met wat ze doen. Ik ben mijn zelfstandigheid gewend. En niet als ik bijv: sta te stofzuigen hij hem uit zet van: het is nu wel genoeg he. En als ik aan het zemen ben zegt: van nu is het klaar en gooit hij je water weg en ach nog zoveel.

Dus nu lig ik nachten wakker van wat moet ik hier nu mee. Is het niet mijn ex dan is het wel een oud mannetje. Heb soms zoiets van het lijkt wel of ik het allemaal aantrek die shit. En dan denk ik ook wat voor toekomst hebben we nu samen want zijn Pa kan hij niet het huis uit zetten. Ik heb nu echt zoiets van wat moet ik nou. Moet ik met deze relatie doorgaan, moet ik ondanks alles toch bij mijn partner intrekken en mijzelf en de kids dit aan doen. Ben ik dan toch een aansteller zoals zijn pa zegt.

Wie kan mij a.u.b raad geven want zit erg met mezelf in de knoei. Bij voorbaat dank voor je reactie.

Karlien

28.9. Voorzichtige raad

Hoi Karlien,

Is moeilijk om je situatie echt goed in beeld te krijgen. Mijn eerste indruk: heb ik zoiets, begin echt opnieuw. Dat je kijkt of de kinderen met je ex eigenlijk nog wel contact willen zou een stuk rust geven als ze daar geen contact meer mee hebben tenzij de kinderen daar behoefte aan hebben. Kan je geen ander huis zoeken zonder de vader van je man? Je dochter heeft ook een hoop problemen, dit levert ook, neem ik aan, veel verdriet en spanningen op. Zou daar hulp voor zoeken bij sgj Stichting christelijke jeugdzorg.

Lees dat het al de goede kant opgaat, ze heeft wel veel meegemaakt dat er hulp voor haar komt, maar ook voor je zelf. Denk er gewoon rustig over na wat je nodig hebt om een nieuw leven met je huidige man of vriend of je dan nog steeds het idee hebt dat je voor jezelf kiest. Ga eerst lekker puin ruimen. Zodat je weer ruimte hebt voor jezelf en weer lekker kan ademen.

Ik vond het heel moeilijk om vanuit deze schets je advies te geven hoop dat je er toch iets mee kan. Geef heel duidelijk aan dat je bij het schoonmaken niet op je handen wil worden gekeken geef duidelijk je grenzen aan of daar commentaar op wil horen.

Groetjes Esther

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Een nieuw leven?

  1. Het voelt zo goed
  2. Ook een goed gevoel
  3. Een perfect gezin!
  4. Gelukkig gezin?
  5. Ook gescheiden en een kindje
  6. Gelukkig!
  7. Ik wil wel, maar hij (NOG) niet
  8. Wie geeft mij raad
  9. Voorzichtige raad
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.