Groot Gezin
Samengestelde gezinnen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

25. Jonge kinderen

Lieve co-ouders,

Na de site door geworsteld te hebben, ben ik tot de conclusie gekomen dat veel van jullie oudere kinderen heeft, tenminste als ik naar de leeftijd van mijn kinderen kijk. Mijn kinderen zijn jongen van 6 en jongen van 2 jaar. Vader kon het verantwoordelijke gezinsleven niet aan, en heeft er met de pet naar gegooid, waar ik naar elf jaar samenwonen een punt heb achter gezet. Over het jongste kind heeft hij de voogdijschap niet omdat ik toen al het een en ander aan zag komen.

Nu gaat vader zich ineens heel schappelijk gedragen in de zin van mij op al mijn fouten wijzen en daarvoor de kinderen uit horen . Ik heb na 1.1/2 jaar een vriend waar het erg mee klikt eveneens met de kinderen, zij zijn dol op hem. Maar vader heeft zijn leven nog steeds niet ingevuld, deed dat nooit, en zal dat waarschijnlijk ook nooit doen. Nu gaat hij erg lastig doen en bij ieder bezoek van halen en of terug brengen van de kinderen heeft hij wel weer wat gevonden om mij ervan langs te geven: ik zorg slecht voor mijn kinderen, laat de oudste brood voor de jongste smeren (komt natuurlijk wel voor maar dat vindt de oudste stoer en erg leuk). Enfin ik ben benieuwd hoe andere jonge moeders dat doen.

Wij zijn nooit getrouwd geweest, hij heeft de kinderen allebei erkend en heeft de voogdijschap over de oudste samen met mij. Over de jongste heb ik alleen het voogdijschap. Wij hebben (omdat we dachten dat we dat konden) niks geregeld en alles gaat via de mail. Qua afspraken halen en brengen, gaat om het weekend een weekend bij vader en een weekend bij moeder. Komt er wat tussen, dan schuift het systeem op of regelen we wat anders.

Graag reacties op mijn verhaal. Dank je wel.

Saskia

25.1. Co-ouders

Hallo Saskia,

Je zegt dat jullie niks geregels hebben en dachten het zelf wel te kunnen. Het blijkt dus dat het nu problemen geeft, en daar zit je mee in je maag. Als eerste zou ik zo snel mogelijk samen met een advocaat de dingen op papier zetten en bepaalde afspraken afdwingen bij je ex. Doe dit wel zo snel mogelijk, nu je nieuwe vriend niet bij je woont kan je nog een advocaat op onvermogen krijgen. Ik heb het gedaan (afspraken laten wijzigen) toen ik met mijn nieuwe vriend (nu mijn man) samenwoonde. Maar dan wordt je gezamenlijk inkomen opgeteld en moet je de advocaat helemaal betalen.

Ik kan niet uit je verhaal opmaken of jullie co-ouders zijn of niet. Is dit wel zo laat dan de voogdij aan jouzelf toewijzen, scheelt een boel gedoe in de toekomst. Anders heb je altijd toestemming van de vader nodig i.v.m. scholen e.d.

Het is echt stom om niets te regelen (sorry), wij konden het in het begin ook heel goed regelen maar hebben toch uit voorzorg (omdat je nooit weet wat er kan gebeuren) de boel goed op papier laten zetten. Weliswaar heb ik later de zaken enigszins laten wijzigen maar dat waren dingen waar mijn advocaat me toen niet op had gewezen en waar ik zelf ook geen weet van had.

Verder zou ik het gewoon niet accepteren dat hij mij steeds op het matje roept. Mijn ex deed dat ook wel maar ik heb toen gezegd dat ik hem er niet meer in wilde hebben. Als er iets is hoor ik dat wel op een ander tijdstip maar niet waar de kids bij zijn. Ook onze kids waren toentertijd nog niet zo oud, 11,10 en 5 jaar.

Veel succes en kom voor jezelf op.

Groetjes Hilda

25.2. Laat de vader ook vaderen

Beste Saskia,

ik las je berichtje. Vergeet nooit dat je ex partner de vader van je kinderen is. Zij hebben recht op hem en hebben hem nodig. Ik vind het niet fair dat je ex wel de sperma mocht leveren maar niet het ouderschap mag dragen... Je hebt inderdaad die macht om zonder hem te handelen, maar is dat eerlijk? Macht hebben is alleen interessant als je er wijs mee om kan gaan.

Ik vind het verkeerd om de vader naast je neer te leggen. De kinderen dragen zijn DNA en ook al begrijpt men nog niet hoe dat DNA ook de stamgeest beinvloed, het gebeurt wel! Ook al willen vele vrouwen dat niet geweten hebben. Gun je kids een vader! Als hij geen goeie man was is hij mischien wel een goeie vader en da's heel veel waard voor een kind!

Merel die elk kind hun twee ouders gunt!

25.3. Vaders kunnen het ook moeilijk hebben

Hallo Allemaal,

Ik woon nu sinds een jaar samen met mijn vriend. Een geweldige kerel. Hij is vader van een zoontje van 4 jaar oud. Dit zoontje woont bij zijn ex. Wat is er gaande? Moeders woont nog in het huis waar zij destijds in hebben samengewoond. Dit huis is dus ook nog van mijn vriend. Wij zijn inmiddels al 2 jaar bezig om zijn deel uit het huis te krijgen. Zijn ex houdt dit op alle mogelijke manieren tegen. Daarbij, we betalen ons scheel aan alimentatie en kosten voor de advocaat. Mijn vriend ziet zijn zoontje maar 1 dag in de 14 dagen en dan van 10 tot 18 uur.

Nadat we het geld voor het huis eruit hebben, moeten we verder gaan met het strijden voor de bezoeksregeling. Wij zouden heel gelukkig worden van het feit als zijn zoontje 1 weekend in de 14 dagen bij ons zou zijn. Maar zij vertelde ons dat hij hier nog niet aan toe zou zijn, en dat de psycholoog dit zou hebben gezegd. Mijn vriend heeft vervolgens naar die psycholoog opgebeld en gevraagd hoe het zat?! Want inderdaad wij willen alleen maar alles wat goed voor het kind is.

Het antwoord van de psycholoog was heel simpel, "als u de bezoeksregeling wilt veranderen, moet u een rechtzaak opstarten". Lijkt me niet echt een antwoord van een psycholoog die het er niet mee eens zou zijn.

Kortom, er gaat heel wat geld en tijd inzitten om het kindje van mijn vriend hier vaker te zien. Dat geld en die tijd interesseert ons niet eens. Wat wij wel heel erg moeilijk vinden, is het feit dat de ex van mijn vriend alles zo tegenwerkt. En dan wordt je pas duidelijk dat een vader echt niet veel rechten heeft in zo'n situatie, bijna alleen maar plichten.

Hij heeft 1 keer de alimentatie 2 dagen te laat overgemaakt, en gelijk diezelfde week lag er een brief binnen van het LBIO. Na wat heen en weer gebel, werden wij daar als zware criminelen behandeld. Belachelijk gewoon. Vergeet dan iedereen maar zo dat het voor een vader ook een hele moeilijke situatie kan zijn?

Ik moet zeggen dat mijn vriend alles tot nu toe heel goed oppakt, maar ook dat houd natuurlijk een keertje op. Het wordt hem zo verschrikkelijk moeilijk gemaakt.

Wij willen dit jaar gaan trouwen, maar hebben nu al van het zoontje van mijn vriend gehoord dat hij van zijn moeder niet naar het feest mag komen. Wat is dat nou? Hij hoort er toch bij??

Verder horen wij uitspraken bij het kind die hij niet zelf kan hebben verzonnen. Dat ik (de nieuwe vriendin van papa) een boerentrut zou zijn en dat hij van mama niet bij papa mag slapen omdat papa hem niet terug zou brengen. Omdat het ventje 1 x een kwartiertje later thuis was dan dat de afspraak was. Hoe ver gaat dit? Is zijn ex er echt op uit om hem helemaal kapot te maken? Dit zijn volgens mij uitspraken die bij haar vandaan komen en niet bij een kereltje van 4 jaar.

Maar goed, ik heb mijn hart eventjes kunnen luchten.

Ik heb ook nog een vraagje, weet iemand hoe het dadelijk zal gaan als we getrouwd zijn? Kan zij dan de alimentatie nog hoger opvoeren omdat ik ook werk? Graag zou ik een reactie terug horen.

Groetjes Lisette

25.4. Lisette

Lisette,

Dat is nu de rechterlijke macht in Nederland. Wij zitten in hetzelfde schuitje. Alleen in de maand juni hebben we met een vriendelijke ex te maken omdat ze dan hoopt op een extra vergoeding naast de al trouw betaalde alimentatie (middelbare school is erg duur). Ook wij hebben al veel geld uitgegeven aan een advocaat. Het succes is helaas van korte duur. Ik weet dat het kort door de bocht is, maar als iemand op die manier de wet aan haar laars lapt, moet diegene accuut onder toezicht van de kinderbescherming geplaatst worden.

Helaas die doen niets. Je mag in Nederland zomaar je kinderen hun vader onthouden en een vader zijn kinderen. Wij zien ze hooguit 2 keer per jaar (en dan wel brutaal om meer geld vragen). Voor kinderen wil je ver gaan, in de hoop dat ze de boodschap krijgen dat je je wel voor ze interesseert. Maar de vraag is wel eens hoe ver? Je hebt natuurlijk zelf ook recht op geluk. En dat is precies wat ik jullie ook toewens!

Monique

25.5. Ook ik

Ik vind het niet fair dat je soms zo maar even stelt dat een vader ook vaderen mag. Je kent de situatie niet. Mijn situatie was als volgt: relatie van 19 jaar achter de rug, zonder het normale respect voor een vrouw. Met veel sexuele intimidatie en mij het gevoel geven op een heel sluwe manier niet normaal te zijn. Een preutse trut, ik moest niet zeuren, niet denken maar doen (dat wat hij graag wilde). Toen hij aangaf (in een serieus gesprek) gelukkiger te zijn geweest toen we nog met zijn tweeën waren en dit ook echt meende was het allang draaiende wieletje in mijn hoofd niet meer te stoppen.

Ben gescheiden voor de kinderen en voor mezelf. Heb gekozen voor de kinderen en uiteindelijk, nu zie ik het meer en meer in, ook voor mezelf. Ik vind geleidelijk aan mezelf weer terug, heb een nieuwe vriend die het woord respect, liefde en warmte en rust begrijpt en wil weer voor ons allen gaan, samen.

Mijn ex gaat zich nu opeens zo mooi voordoen, onvoorstelbaar. Voor de buitenwereld, maar zeker ook voor zichzelf. Soms heb ik nog weleens medelijden, want ik weet hoe eenzaam hij zich voelt. Maar zal dit nooit toegeven, hij is een man en die laat zijn gevoelige kant toch niet zien. Hij zoekt het maar uit. Heeft me genoeg gekwetst en zich mooier voorgedaan dan ie in het echt is. Hij blijft maar doorgaan met zijn schijnvertoning en zijn onechtheden.

De kinderen maken het later zelf wel uit wat ze met hem doen. Gaan nu eens per 14 dagen weekend naar hem toe en ze vinden het nog steeds leuk. Zodra ze misschien wel eens niet meer willen, is dat ook hun eigen keus. Zolang ze nog klein zijn beslis ik wel voor hun, zodra ze zelf kunnen beslissen mogen ze zelf.

Het enige dat ik ze kan geven is moederliefde en de aandacht die ze nodig hebben.

Gewoon een stukje van mijn verhaal

25.6. Vader met criminele achtergrond

Hallo,

wie zou mij nou eens een goeie tip kunnen geven? Ik heb een dochtertje van 4 jaar oud. Het is een schat van een meid. Ik heb het altijd belangrijk gevonden dat ze contact had met haar vader. Maar haar vader heeft een criminele achtergrond. Hij heeft mij 4 keer mishandeld tijdens en na onze relatie.

In het begin zag ik dat niet en later had ik de stille hoop dat het misschien wel over zou gaan. Toen ons dochtertje 5 maanden oud was is hij uiteindelijk bij ons weg gegaan, omdat hij toch nog niet aan kinderen toe was. Wij hadden met elkaar afgesproken dat wij elkaar zouden inlichten als wij een nieuwe relatie hadden. Ik wilde in de gaten houden dat mijn dochtertje niet ook bij criminele activiteiten betrokken zou raken.

In de tussentijd heeft hij al 5 nieuwe relaties gehad en alle 5 de relaties heeft hij verzwegen. Hij wordt nog steeds door de politie in de gaten gehouden. Ik heb hem de laatste keer gezegd, nadat hij zijn relatie weer eens verzwegen had, dat hij niet meer hoefde te komen. Ik vertrouwde hem gewoon niet meer. Daar komt nog bij dat hij tegenover de buitenwereld mooie verhalen ophangt dat hij wilde dat hij zijn dochter meer zou kunnen zien en dat hij zoveel om haar geeft, maar in die 4 jaar dat zij er is, heeft hij dat nooit zo laten blijken. Niet zijn werk willen opgeven in de weekenden als uitsmijter, zodat mijn dochtertje daar niet 1 weekend in de 2 weken kan blijven. Ze is er nooit langer dan een paar uur per 2 weken geweest. En hij doet er ook niets aan om meer tijd vrij te maken voor haar.

Nadat ik hem gezegd heb voorlopig niet meer langs te komen, staat hij onverwachts bij mijn dochtertje op school. Mijn dochtertje herkende hem helemaal niet...

Ik zou het fijn vinden als ze onder toezicht naar hem zou gaan op afgesproken dagen en tijden. Zodat ik zeker weet dat hij de afspraken nakomt (of niet) en dat hij haar dan niet betrekt bij zijn rare praktijken. Zou iemand mij kunnen advies kunnen geven aub??

Miranda

25.7. Belang

Moeder.

Een moeder krijgt vaak de rechter aan haar kant. Of het nou in het belang van de kinderen is of niet. Zelfs een goede moeder is niet minder ouder dan een slechte vader. En omgekeerd. Door niet mee te werken aan co-ouderschap pak je hem wel lekker terug ja. Handig hoor, je kinderen gebruiken om je eigen kronkel te verbloemen. En wie lost later de schade bij de kinderen op?

Tube

25.8. Misbruik van de situatie

Beste ouders/moeders,

In reactie op het bericht van Saskia het volgende: Je verhaal lijkt als 2 druppels water op de situatie waar mijn ex en ik zich in bevinden. Ik heb 2 jaar de kids gehad om het weekend en in een paar vakanties. Altijd ontzettend leuk en gezellig. Heb tijdens onze relatie zeker niet alles goed gedaan en zal de eerste zijn dat te ontkennen. Maar er is nooit iets tussen mij en de kids voorgevallen. Alle problemen die er waren, waren tussen mijn ex en mij. Ook nadat we uit elkaar waren zijn de ruzies en de strijd niet opgehouden en blijven de verwijten naar mij toe komen.

Na 2 jaar de kids te hebben gezien heeft mijn ex nu besloten dat ik ze niet meer mag zien omdat ik niet goed voor de kids zou zorgen? Ik weet dat dat absoluut niet het geval is en de kids zullen dat ten allen tijden beamen. Zij gebruikt dus nu de kids omdat dat nog het enige is waar ze me mee kan raken. Over 2 weken is de rechtzaak en heb de kids dan al een maand of 2 niet gezien. Ook krijg ik geen enkele reactie op de kaartjes die ik stuur.

Ik heb veel fout gedaan in mijn relatie en word daar nu, middels mijn kids, voor gestraft. Ik hou mijn hart vast wat er besloten wordt tijdens de zitting omdat ik weet dat de moeder zowieso heel sterk staat. Ook vaders houden van hun kinderen! En de kinderen houden van hun vader. Laat de strijd die je met je ex hebt niet meetellen in de beoordeling of je de kids wel of niet mag zien! Laat de vader zijn eigen leven lijden, hij houdt van zijn kinderen en dat is in mijn ogen het enige wat telt.

John

25.9. Reactie op Miranda: criminele vader.

Hallo,

Je schrijft niet of jullie het gezamenlijk gezag uitoefenen of niet. Daarnaast zeg je dat jullie een afspraak hadden over het vertellen van een eventuele nieuwe relatie omdat jij in de gaten wilt houden dat jouw dochter niet bij criminele activiteiten wordt betrokken. Ik zie de connectie niet tussen een nieuwe relatie aangaan en het verrichten van criminele activiteiten. Wat dat betreft kan ik me dus prima vinden in jouw ex dat hij jou niet inlicht over zijn nieuwe liefdes.

Gaat je niets aan, hoef jij naar hem ook niet te doen. Wel kan ik me jouw angst voorstellen dat hij je dochter iets zal doen of dat zij getuige zal zijn bij dingen die niet erg gezond zijn voor kinderen om te zien. Wellicht kun je met school de afspraak maken dat jij meteen gebeld wordt als pa op de stoep staat daar en dat ze het kind nooit aan pa mogen meegeven. Tenzij hij natuurlijk het gezag heeft, dan heb je pech. In dat geval zou je de recheter kunnen verzoeken om jou alleen het gezag te geven en meteen een duidelijke bezoekregeling voor het kind kunnen afspreken of juist kunnen regelen dat het kind hem voorlopig niet meer ziet.

Sukses.Marieke L.

25.10. En ik WIL zo graag dat papa eens komt!

Hallo (stief)vaders, (stief)moeders,

Ik ben suz (28) en heb een zoontje(4). Ik woonde 2 jaar samen met de vader van ONS kindje, toen ik zwanger werd (niet gepland maar wel welkom). Toen mijn zoontje was geboren veranderde er een hele boel in "onze" relatie (een heel verhaal). Ik heb dan ook 2 jaar lang erg mijn best gedaan en gehoopt dat alles beter zou gaan, maar helaas dit gebeurde niet (helaas).

Ik heb ook echt 2 jaar lang nagedacht dat "als" we bij elkaar weg zouden gaan hoe ik dit moest gaan aanpakken, omdat ik het HEEL ERG belangrijk vind dat papa ook in zijn leventje blijft! Na het besluit te hebben genomen en ik het niet langer meer vol kon houden, ben ik weggegaan bij mn ex. Dit met heel erg veel verdriet, verdriet dat de papa en mama van mijn kereltje niet meer bij elkaar zouden wonen.

Ik heb een brief geschreven waarin ik had gezet dat ik het heel belangrijk vind dat hij ons zoontje het liefst elke dag zou zien (deze heb ik bewaard), maar dat ik gewoon niet meer met hem kan leven! (eerlijker kon het gewoon niet)

Maar.... papa komt NOOIT, papa heeft het druk, papa is TE materialistich. Ik heb er zoveel verdriet van! Ik vind het heel erg belangrijk dat de biologiche vader zijn kind mag zien, ik HAAT dan ook DIE moeders die dit vaak tegengaan! Ik heb er zo'n verdriet van, want hoe vaak zie je het niet dat de moeder dit tegengaat!

Maar bij mij is het andersom, ik wil zo graag dat papa eens komt! Pff wat zijn dit moelijke dingen. Gelukkig heb ik een nieuwe vriend, en is hij echt een vaderfiguur. Al zou ik het nog steeds heel erg fijn vinden als papa eens vaker kwam of eens belde.

Ik zou graag de moeders die hun kind bij hun vader weghouden willen vragen: houd jij wel van je kind? Nee! Want als je echt van je kind houdt, dan gun je hem dat stukje van zijn papa (en familie) ook! Ook al is papa een crimineel! Hij houdt echt wel van zijn kind. Kan papa niet voor het kind zorgen (dit is ook nog eens bij mij aan de orde), laat papa dan bij jullie thuis komen. Maar zeg alsjeblieft niet dat je kind zijn vader niet mag zien! Er zijn 2 ouders en allebeide evenveel rechten!

groetjes Zuzanne

25.11. Reaktie Zuzanne

Jouw verhaal is zo herkenbaar voor mij. Vorig jaar september heb ik eindelijk, na 2 1/2 jaar nadenken over wat ik wil en of ik wel in deze relatie gelukkig word, de knoop doorgehakt. Mijn ex zegt dat hij dit niet zag aankomen maar na een huwelijk van bijna 15 jaar had hij na 1 maand alweer een nieuwe vriendin.

Samen hebben wij 4 dochters tussen de 4 en de 15 jaar. Vanaf het begin heb ik aangegeven dat hij de kinderen zo vaak mocht zien als hij maar wilde. Hij werkt in twee-ploegen dienst en dat is natuurlijk ideaal als je je kinderen doordeweek ook wilt zien.

Maar nee hoor, meneer heeft het te druk met zijn nieuwe sociale leven en "vrienden". Om de twee weken gingen de kinderen naar hem toe van vrijdag tot maandag. Maar 's-ochtends mochten ze hem niet voor 10 uur wakker maken want dan was hij moe van het werken. 'S-avonds had hij dan oppas om met zijn vriendin te gaan stappen. Maar tijd voor de kinderen ho maar.

Omdat de kinderen dit niet prettig vonden heb ik via mijn advocaat de regeling teruggebracht naar twee dagen per maand. Hij ging daar zonder protest mee accoord. Ik begrijp hier niets van. Er zijn zoveel mannen die hun kinderen willen zien en dat van hun ex niet mogen. En die van mij mag zijn kinderen zo vaak zien als hij maar wil en doet dat niet. Onze oudste gaat al helemaal niet naar hem toe. De tweede is een papa's kindje maar komt er nu ook langzaam achter hoe hij echt is. Onze derde wil niet naar hem toe maar van mij moet ze nog wel, en dat accepteert ze tot nu toe nog. De jongste maakt het niets uit, maar vindt het bij papa wel saai.

Zo zie je maar dat je alles wat je fout doet ten opzichte van je kinderen je weer op je eigen bord terug krijgt. Zuzanne je hebt geprobeerd wat je kan, maar als er niet op gereageerd wordt, zal je het moeten laten rusten. Het is niet te begrijpen. Zorg er alleen voor dat je zoontje straks weet dat alles voor hem hebt gedaan om contact te houden met zijn papa.

Veel succes Nicole

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Jonge kinderen

  1. Co-ouders
  2. Laat de vader ook vaderen
  3. Vaders kunnen het ook moeilijk hebben
  4. Lisette
  5. Ook ik
  6. Vader met criminele achtergrond
  7. Belang
  8. Misbruik van de situatie
  9. Reactie op Miranda: criminele vader.
  10. En ik WIL zo graag dat papa eens komt!
  11. Reaktie Zuzanne
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.