Groot Gezin
Samengestelde gezinnen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

26. Wat moet ik dan??

Hallo,

ik moet eerst zeggen dat dit een zeer interessante website is.

Ik beleef de volgende problemen en weet niet wat ik hieraan kan doen..... (wie heeft tips?)

Ik ben 3 jaar gescheiden (heb inmiddels een nieuwe partner waarmee ik samenwoon) maar ook een schat van een dochter (Nicole) en zij is 5 en half jaar oud.

Het is eigenlijk vanaf het begin met de bezoekersregeling een drama...... Mijn ex-vrouw heeft volgens mij nog steeds een beetje de pee in op mij terwijl ik "omdat het beter zou zijn voor ONS kind" deze bezoeksregeling heb laten in korten van 1 keer in de week naar een weekend in de 2 weken.

Nu nog steeds (3 jaar na de scheiding) heeft mijn ex-vrouw alle touwtjes in handen en dreigt ze zelfs dat ik mijn kind helemaal niet meer mag zien. Redenen hiervoor zijn dat ik (volgens haar) alles niet goed zou doen en dat het beter voor het kind zou zijn als ze maar niet meer zou komen.

Ik heb geen beschrijving van het Vaderschap gekregen en ik vind (en met mij iedereen die dit van dichtbij meemaakt) dat ik het goed doe, temeer het feit dat als mijn dochter bij ons is wij allen heel erg gelukkig zijn (uiteraard zijn er dingen wat moeders anders zou doen) maar dat betekent toch niet dat mijn ideeen allemaal fout zijn??

Ik kan praten als brugman, maar bereik haar gewoonweg niet. Zo is het eten een groot probleem: 1 maal in de 2 weken is mn dochter een weekend bij ons, wij laten dan aan haar de keuze wat te eten. Dit is niet goed volgens mijn ex, en zij valt mij daar dan ook glashard op aan terwijl ik vind dat, als ik mijn dochter dan gelukkig nog eens in de 2 weken mag zien en zij mij natuurlijk, dan wil ik ALLES doen om het haar naar de zin te maken. Tot vaak onvrede van mijn exvrouw.

Niets wat ik doe is goed en ik heb het idee dat mijn exvrouw, mijn kind haar vader wil ontzeggen.

Wat kan ik doen om dit te stoppen?? Help!!

Otto

26.1. Loslaten van wat hij zegt en doet

Hoi Otto

Ik denk persoonlijk dat je het gedrag van je ex niet kunt stoppen, mijn ex deed vergelijkbare dingen, maar ik heb dan het geluk dat ik de voogdij over de kinderen heb. Wat ik gedaan heb ik het loslaten van wat hij allemaal zegt en doet, gewoon mijn eigen weg volgen en zo proberen om hem de macht te ontnemen die hij dacht dat hij had. Het was in mijn geval zó dat hij wist dat hij mij zo kon kwetsen of intimideren. Door het te negeren (wat heel moeilijk is) ontnam ik hem die voldoening. Ook nu heeft hij geregeld nog wat, maar dan doe ik net als of ik gek ben. Wat jouw ex moet leren is dat jij je eigen leven hebt en dat je verder gaat op de manier waarvan jij denkt wat goed is. Ze moet hier op leren vertrouwen.

Ik wens je veel sterkte en veel plzier met je nieuwe gezin. Marina

26.2. Jij doet op jouw manier je best voor je dochter

Beste Otto,

Twijfel niet aan je goede en lieve bedoelingen voor je dochter. Je houdt van haar en wil haar alles geven. Ik hoor en zie heel veel vaders die zo bang zijn dat ze hun kind niet meer mogen zien. Daarom zijn deze vader ook heel toegevend naar hun kinderen toe. De kinderen mogen van alles. Dat is niet altijd even goed. Want kinderen willen steeds meer. Verwende kinderen heb je niks aan.

Voor je dochter is het veel belangrijker dat ze weet dat haar vader van haar houdt. Laat haar dat weten. Dat is belangrijker dan dat je haar altijd haar zin geeft. Als je altijd toegeeft aan haar wensen zal ze steeds meer willen hebben. Ouders stellen grenzen, dat is veilig voor kinderen. Dan weten ze waar ze aan toe zijn.

Probeer het contact met je ex heel zakelijk te houden. Geniet van je dochter.

hartelijke groet, Ietje

26.3. Herkenbaar

Hallo allemaal,

Hoe herkenbaar alle stukjes. Bij een ieder van jullie is er wel iets wat vergelijkbaar is met onze situatie. Eigenlijk wil ik graag contact met mede-stiefmoeders.

Ik ben 31 en getrouwd met Andre. Hij heeft 3 kids uit zijn eerste huwelijk (16 tweeling en 13). Wij hebben samen 2 kids.

Wij zijn 7 jaar bij elkaar. Zijn ex-vrouw heeft hem 9 jaar geleden verlaten voor een andere man.

Op zich gaat het best redelijk. Maar er zijn van die periodes dat ik dacht het onder controle te hebben of dat het wel zou wennen maar dat blijkt in raktijk niet zo te zijn.

1 van de oudste woont bij ons. Bij haar moeder ging het helemaal niet meer. Moeder feest aardig het leven door zonder rekening te houden met haar kroost. Zij gaat ervan uit dat die het wel redden. Helaas viel dit meisje ten prooi aan drugs (in lichte vorm weliswaar), spijbelen, wangedrag, noem maar op. Ik kan dat gewoon niet aanzien en heb gevraagd of zie bij ons komt wonen. Dit gaat gelukkig heel goed.

Maar ik krijg er zeker in het weekend steeds meer bij. Want ze heeft het zo nodig dat uitgaan. Terwijl het niet bij haar op komt dat ik met haar kinderen zit.

Ik probeer me ook voor te houden dat dat ooit goed komt, als de kids oud en wijs genoeg zijn.

Dit wilde ik gewoon even kwijt. Graag zou ik ook in contact willen komen met stiefmoeders om af en toe een luisterend oor te vinden of tips.


26.4. Hulpverlening

Ik ben een alleenstaande moeder met 4 dochters en heb een vriend die nog voorlopig in het buitenland woont waavan ik nu ook een kindje verwacht mijn 5de dus. Maar dat terzijde. Ik had hulp van jeugdzorg gevraagd voor mijn oudste dochter. Nu moesten ze ook mijn ex consulteren en wat blijkt: ze geloven elk woord wat hij zegt (hij is nog wel cocaineverslaafd en heeft geen huisvesting) en alles wat ik te vertellen heb word gezien als mezelf "verdedigen". Nu is het zover dat ik intensieve gezinshulpverlening ga krijgen omdat ze vinden dat mijn kinderen te zelfstandig zijn. Hoe kan een grietje van net 20 dat nou zo gauw beoordelen en ook nog die praat van mijn ex erbij, die een hekel aan me heeft. Maar ze zullen vanzelf wel zien dat alles goed gaat met mijn gezin, toch?

Simone

26.5. Wel oppassen voor verwennen

Hoi,

Kan alleen maar zeggen dat je voor je kind moet vechten om haar meer te zien. Maar en die is er ook: je maakt het haar niet makkelijk met de opvoeding door al de wensen in te willigen van je dochter. Ze gaat straks alles vanzelfsprekend vinden en jij gaat niet anders meer kunnen dan haar zin te geven of ze wil je niet meer zien en dat kan je dan niet in de schoenen van je ex schuiven. Die verantwoordelijkheid neem jij voor je rekening.

Je dochter gaat straks ook denken dat jij dat altijd zal doen en bij jou willen komen wonen, dan weet je pas hoe verwend ze zich zal gaan gedragen bij jou terwijl haar moeder er gewoon altijd was voor haar zonder haar te verwennen. Je gaat op die manier je dochter verliezen hoor!

Toch veel succes! Ann

26.6. Hetzelfde schuitje

Mijn ex dacht ook na de scheiding nog wel even te moeten vertellen hoe ik het allemaal doen moest. Pure intimidatie. Ik was daar nog al eens kapot van omdat ik niet tegen hem opgewassen was. Heb het besluit genomen hem mooi te laten zeiken, laat ie maar naar zichzelf kijken, de kwal. Ik doe mijn best en ben hem geen verantwoording meer schuldig. GODZIJDANK.

Hij probeert ook om de schade in te halen en de kids wat meer hun zin te geven in eetpatroon. Keur dit ook niet goed, want ben van mening dat een kind ook goed af is bij een gewoon eetpatroon. Hoeft niet altijd speciaal iets te betekenen. Maar goed, hij zoekt het lekker zelf maar uit. Als ie maar wel zijn best doet met tanden poetsen, want dat vindt ik dus wel belangrijk. Nee hoor hij heeft zijn eigen leven, waar ie zo naar verlangde en ik heb godzijdank nu een heeeel mooi leventje.

Vaarwel huwelijksboot, ik kon je niet drijvende houden.

26.7. Reactie op "wat moet ik dan"

Dag Otto,

Kan me best voorstellen dat jij geen trek hebt om van het eten een drama te maken. Ik zou hetzelfde doen. Wat echter wel een probleem kan zijn, is dat jij zegt dat je alles wilt doen om het haar naar de zin te maken(je dochter). Heel begrijpelijk dat je dat wilt, maar niet altijd verstandig. Het probleem doet zich namelijk dan voor, dat je dochter als ze bij haar moeder is aan een stuk kan schermen met "en bij papa mag ik dat wel. En van papa krijg ik dat wel" enz.enz. en dat ze onhandelbaar wordt en haar moeder gaat chanteren. Je schetst voor zo'n kindje dan ook een heel verkeerd beeld. Haar laten kiezen met eten is dus niet zo'n ramp.

Ik kook als mijn stiefdochter er is ook alleen maar dingen waarvan ik redelijk zeker weet dat ze het lekker vindt. Daar is wel wat aan vooraf gegaan hoor! Mevrouwtje lustte eerst zg niets. Wel, dat hebben we haar nu afgeleerd en inmiddels kan ik wel allerlei dingen maken en vindt ze juist veel dingen lekker. Maar spruiten bv niet, hoeft ze bij mij dus ook niet te eten, kook ik als zij weg is.

Misschien moet je eens bij jezelf nagaan hoe jij het zou vinden als de situatie met je dochter omgekeerd was. Dus eens in de 2 weken een weekend bij moe en verder bij jou. Wellicht dat je dan met sommige zaken er iets anders tegenaan zult kijken, ze iets anders aan zult pakken. En wellicht valt het allemaal erg mee en begrijp ik jouw woorden "dat je alles wilt doen om het haar naar de zin te maken" verkeerd. In dat geval; laat je ex lekker zanikken.

Groet en sterkte, Marieke L.

26.8. Idem

Nou, ik ben ook een stiefmoedertje van 3kids, heb zelf 2 kinderen. Heb een schat van een partner, maar een ex-je ho zo vervelend. Nu is het zover gekomen dat wij de kids niet meer krijgen te zien omdat wij ze zogenaamd zouden slaan. Ze blijft nu nog na 2 jaar leugens over ons vertellen, en ze wordt maar steeds lastiger. Nu hebben we ons gewonnen gegeven en laten nu de keuze bij de kinderen liggen wanneer ze weer willen komen. Dat is het enige wat wij als vader en nieuwe vriendin kunnen doen. Moeder heeft te grote invloed op haar kids.

gr stiefmoedertje

26.9. Niet teveel verwennen

helemaal mee eens!

En inderdaad: WAT EEN LEUKE SITE!

Als juf/stiefmoeder kan ik me hier helemaal bij aansluiten. Ik heb een stiefdochter van 6. Ze heeft tegen mij nog nooit een grote mond gehad en ik heb nog nooit boos op haar hoeven worden. We zijn duidelijk en stellen ook duidelijk grenzen. en inderdaad: niet teveel verwennen, daar gaan ze aan WENNEN, an als kinderen dan niet krijgen wat ze willen, dan worden ze soms echt vervelend....

26.10. Wij zitten in het zelfde schuitje

Beste allemaal,

ik begrijp jullie allemaal reuze goed. Ook ik ben getrouwd met een man met een dochter van 6. En ook deze heks beheerst na 3 jaar nog steeds ons leven en bedreigt en chanteert ons. Het ergste van alles is dat zij alles over de rug van haar kleine meisje doet. Geestelijke mishandeling vind ik het! Wij gaan de strijdbijl er niet bij neer leggen en halen alles uit de kan om te zorgen dat dit stopt! Ook vaders hebben rechten!

Sterkte allemaal

Wenro

26.11. Wij zitten in hetzelfde schuitje

Dag Wenro,

Ook wij hebben hetzelfde probleem. Al een jaar worden onze 2 mannetjes door hun moeder geestelijk mishandeld. Maar je kunt als vader zijnde echt helemaal niets beginnen. En als nieuwe partner al helemaal niet. Je gaat van die jochies houden en zij van jou, maar ondertussen mag je niets voor ze doen. Ik heb er heel veel moeite mee gehad en uiteindelijk heb ik nu na 1 jaar strijd zelfs geen contact meer met mijn zogenaamde schoonouders. Zij blijft die mensen opstoken en de ex van mijn partner maakt mij echt overal zwart (mijn partner ook).

Wij zijn het nu zo zat dat we hebben besloten te vertrekken en 60 kilometer verderop in Belgie te gaan wonen. Wij halen de kinderen gewoon lekker op en dan kunnen ze bij ons genieten van de beestjes (paarden, honden, geiten, konijntjes) en van ons. Ik ben het zo zat, zij heeft echt alles gedaan om ons kapot te maken, en nog houdt ze niet op. Ik heb zodoende met mijn vriend besloten om gewoon de telefoon niet meer op te nemen. Alleen aangaande de kinderen kan ze bij dringende zaken een sms sturen.

Vanaf augustus gaan mijn partner en ik proberen via IVF zwanger te worden. Daar gaan wij ons nu op richten en hopen dat we weer een beetje gelukkig worden, zonder schoonouders, zonder (H)ex, met die 2 kleine schatjes (zoveel mogelijk!) en met elkaar.

Ik vind het heel erg als mensen uit elkaar gaan en er zitten kinderen tussen, dit gun je niemand. Maar als de liefde over is waarom gaan sommige (veel) vrouwen dan zo ver om wraak te nemen (over de rug van de kinderen)? Dit kan en wil ik niet begrijpen, ik zit zo niet in elkaar. En dan ook hun ex helemaal kaal willen plukken, ook dit is toch onbegrijpelijk. Tuurlijk geld betalen voor zjn gezin dat is zich plicht, maar ook hij moet toch verder kunnen met zijn leven en proberen gelukkig te zijn?

Onze (H)ex gaat maar door en is zelfs gevaarlijk voor de kinderen. De kinderen willen het liefst gewoon bij ons blijven en het is elke keer weer een drama als ze naar huis moeten. Het is hun moeder, maar als kinderen zo reageren is er toch iets behoorlijk mis lijkt mij. Ik snap het niet, ziet zijn dan niet in dat ze zo juist haar kinderen kwijt raakt?

26.12. Omdat alleen moeders weten wat goed voor hun kind is?

Het is al gezegd... heel erg herkenbaar allemaal. Ik woon inmiddels twee jaar samen met een gescheiden man die twee (kleine) kinderen heeft. We hebben beiden het hele pakket normen en waarden van huis meegekregen. Maar wat we ook doen, we doen het nooit goed. De kinderen zijn eens in de twee weken een weekend bij ons en er is altijd wel wát.

In de meeste gevallen, en dat lees ik hier ook weer, is het pure jaloezie. Opmerkingen van ex-vrouwen op dit forum over de ex-partner die "lekker en gezellig vadertje en moedertje lopen te spelen" getuigen van een mate van onvolwassenheid waar ik met mijn pet niet bij kan.

Vadertje en moedertje spelen. Tsja... hij is nou eenmaal de vader, dus dat klopt. En ik? Ik zal nooit hun moeder worden. Pretendeer dat ook niet. Ik heb ook niet de wens dat ze mij mama noemen hoewel de verwarring er soms wel is. Dat ze zich zorgen om MIJ maken met moederdag (ik heb zelf geen kinderen) vind ik alleen maar schattig maar dan leg ik uit dat ik nou eenmaal geen mama ben. Dat snappen ze uiteindelijk best wel.

En over dat "moedertje spelen"? Het is geen spelletje! Het is de keiharde werkelijkheid waarbij je strontmazzel hebt (zoals ik) dat het goed klikt met die kids en dat ze je leuk vinden. Maar het is ook ineens de verantwoordelijkheid en zorg voor twee kleine kinderen hebben terwijl je daar zelf niet voor gekozen hebt. Tuurlijk heb ik er goed over nagedacht toen ik de relatie met mijn partner aan ging en ik wil hem én zijn kids nooit meer kwijt! Maar "moedertje spelen" betekent ineens ook op zondagochtend om half zeven broodjes staan te smeren. Het betekent ook afspraken afzeggen omdat "je kinderen hebt". Geeft niks. Hoort er allemaal bij en natuurlijk geldt dat maar eens in de twee weken. Maar ex-vrouwen die altijd alleen maar klagen: denken jullie daar wel eens over na als je je lijstje met jouw hang-ups weer eens opsomt?

De ex van mijn partner weet ook altijd alles per definitie beter. Dat is niet iets van na de scheiding overigens. Maar omdat ze het niet kan hebben dat hij verder is gegaan met zijn leven (het was de bedoeling dat hij zou gaan zitten wegkwijnen) moet alles en iedereen het ontgelden. De kinderen zijn in de war soms, kampen met een loyaliteitsconflict omdat mama zo laat merken dat papa en ik nooit de bedoeling waren.

Als je zó predikt dat alles in het belang van de kinderen moet zijn, begin dan eerst bij jezelf!

Elisabeth

26.13. Wat moeten we hier nou mee

Ik en mijn vriendin (2 vrouwen) hebben sinds feb. 2001 een relatie, vanaf die tijd is haar ex en vooral zijn nieuwe vrouw ons aan het lastigvallen. Haar ex heeft na zoveel jaar besloten dat wij niet goed genoeg zijn voor zijn zoon van 9 (woont al zijn hele leven bij zijn moeder en nu al 5 jaar bij ons) en heeft een rechtszaak aangespannen voor verandering hoofdverblijfplaats. De raad heeft een onderzoek ingesteld en heeft besloten dat alles gewoon bij het oude blijft, maar haar ex is het hier niet mee eens en heeft dus maar een klacht ingediend tegen de raad. Deze gaat nu dus opnieuw een onderzoek instellen.

Nu is het zo dat haar ex hun zoontje mee heeft op vakantie naar Portugal voor 4 weken terwijl hij maar recht heeft op 3 weken. Maar meneer had al geboekt en ze gingen dit jaar met de auto dus moest hij vanwege het rijden vakantiedagen inleveren. nouja zeg!!! Ze zijn nu 2 weken weg en mijn vriendin heeft in al die tijd haar zoon 1x gesproken, we weten ook niet eens waar ze zich bevinden in Portugal. Dit hebben ze niet doorgegeven.

Gisteravond werden wij gebeld door de huidige vrouw van die vent en die gaf te kennen dat mijn vriendin een waardeloze moeder is en dat zij beter voor hem kan zorgen en dat ze hem nooit meer te spreken krijgt. We proberen nu de kinderbescherming te pakken te krijgen en onze advocaat maar die is voor 3 weken met vakantie.

Ook zitten ze in mijn verleden te wroeten en dreigen hiermee, niet dat ik iets te verbergen heb maar het idee dat iemand in je verleden zit te wroeten geeft een onaangenaam gevoel.

Heeft iemand tips voor ons, want we zijn de wanhoop nabij. haar ex en zijn vrouw zijn zeer dominante mensen en willen altijd gelijk hebben, ze manipuleren mensen en het feit is dat haar zoontje bij de raad heeft gezegd dat hij absoluut nooit niet bij zijn vader en zijn vrouw wil wonen omdat hij zelfs bang is voor hun, zo is hij wel eens door haar in een kast opgesloten. Hij zegt dat als hij bij zijn pa moet gaan wonen hij hem doodschiet. Wat moeten we hier nou mee. Help!!!!

26.14. Moeders maken het moeilijk voor vaders

Vaders hebben op papier misschien dezelfde rechten, maar als moeder niet mee werkt of juist tegen werkt kan je de omgangsregeling mooi boven je bed hangen. Zij bepaalt.

Wij zitten inmiddels al 4 jaar in deze strijd. Advocaten hebben wij al gezien. Maar zelf zij zeggen dat het een verloren strijd is. Moeders worden beschermd door alle instanties. Vaders moeten maar een advocaat nemen wordt gezegd.

Hier heeft de ex een nieuwe man die ons het leven zuur maakt. Door het loyaliteits probleem geloven de kinderen alles wat hij zegt. En hebben wij het nakijken. Mensen hebben gewoon meteen hun mening klaar over vaders. Een vader die zijn kind ontvoert is niet meteen een moordenaar, verkrachter.... Maar misschien wel een wanhopige vader die zijn kind wil zien.

Ik hoop dat er ooit iemand komt die ons erbij kan helpen.

Lynn

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Wat moet ik dan??

  1. Loslaten van wat hij zegt en doet
  2. Jij doet op jouw manier je best voor je dochter
  3. Herkenbaar
  4. Hulpverlening
  5. Wel oppassen voor verwennen
  6. Hetzelfde schuitje
  7. Reactie op "wat moet ik dan"
  8. Idem
  9. Niet teveel verwennen
  10. Wij zitten in het zelfde schuitje
  11. Wij zitten in hetzelfde schuitje
  12. Omdat alleen moeders weten wat goed voor hun kind is?
  13. Wat moeten we hier nou mee
  14. Moeders maken het moeilijk voor vaders

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.