Groot Gezin
Samengestelde gezinnen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

9. Samengesteld, maar dan anders

Ik ben een alleenstaande man van 40 jaar en heb een vrouw ontmoet van 33 met 2 dochters in de leeftijd van 7 en 8. Tijdens haar relatie met haar ex, en vlak voor de geboorte van haar eerste, hebben de ouders van mijn nieuwe partner pensioen genomen en zich heel erg gemengd in het wel en wee van de kinderop(vang)- voeding.

Na een tumultueuze periode van echtscheiding en ook nog een serieuze ziekte van mijn nieuwe partner, is de band uitermate sterk aangetrokken. Zij wilden als het ware tijdens en na deze periode van verdriet en ellende verder als samengesteld gezin (Opa, Oma, dochter en beide kleinkinderen).

Vanwege de sterke conflicten is de rol van biologische vader totaal gereduceerd tot nul. De vaderrol is overgenomen door de grootvader en de moederrol door zowel moeder(Oma) als dochter. Mijn partner heeft na ongeveer 2-3 jaar na ziekte en scheiding besloten om weer een nieuw bestaan te gaan opbouwen. (een eigen plek, thuis een eigen basis)

De invloed van haar ouders tijdens het starten van een nieuwe autonome fase in haar leven bleef erg groot en de weg naar onafhankelijkheid werd duidelijk door haar ouders geremd. ("Wij weten wel wat goed voor je is") Zij (haar ouders) wilden liever verder als samengesteld gezin en dus was er erg veel strijd tussen ouders en dochter.

In deze periode kwam ook ik in beeld en werd ik geïntroduceerd in haar "nieuwe "leven. In deze strijd heb ik haar natuurlijk tijdens moeilijke momenten van groei naar autonomiteit volledig gesteund. Ik heb me in deze fase nooit negatief uitgelaten of opgesteld tegen over haar ouders, maar die zagen mij toch als de grote "spelbreker". Het werd niet geaccepteerd dat zij moesten delen, en dat hun rol in het geheel sterk aan het afnemen was.

Mijn rol in deze fase in het nieuwe, naar mijn idee "gezonde"gezin was veel sterker en hechter geworden. Na meerdere discussies en woordenwisselingen en verzet in een periode van 15 maanden, waarbij mijn partner duidelijk probeerde te maken aan haar ouders wat ze nu wel wilde in haar leven en haar grenzen liet gelden, en waarbij beide ouders in deze periode ons geluk zoveel mogelijk probeerde te dwarsbomen/ manipuleren/afkeurden is er een plotselinge ommekeer gekomen.

Na het schrijven van een brief door mijn partner zijn ze van de een op andere dag als een blad van een boom omgeslagen. Alles is nu in ene prima, al word ik tot op heden nog niet echt geaccepteerd. Ik heb persoonlijk het idee dat ze er achter zijn gekomen dat de gevolgde "tactiek "niet werkte, en nu maar de tegenovergestelde manier proberen, de "paai" kant.

De relatie tussen ouders en dochter neemt weer hechtere vormen aan, en nu voel ik me meer en meer in de verdrukking komen. Nu het toch ook wel duidelijk voor de kinderen word dat er een nieuwe man in haar leven is gekomen, krijgen de kinderen ook nog het gevoel dat er moet worden gekozen tussen Opa en Oom Richard. Zij hebben aangegeven dat ze het missen zoals het "vroeger" was….. Zij willen dingen doen zoals vroeger met zijn 5 en (Opa, Oma, Mamma en kinderen) maar ook zoals nu (Mamma, Oom Richard en Kinderen).

Zij bemerken dat het nu toch wel heel erg serieus is met Mamma en Oom Richard. en reageren vaak tegen mij met: "Wat kom je hier doen? "Ik heb tijdens deze moeilijke fase al meerdere keren gevraagd aan haar wat haar toekomst visie is, hoe gaan we samen verder?

Zij wil dolgraag met mij als partner, als man en vader figuur verder door het leven. Ik wil dit ook dolgraag, maar dan wel, in mijn ogen als een "gezond" gezin, waarbij we beiden saampjes de beslissingen moeten nemen in ons leven. Wij samen hebben ook de leeftijd en willen en moeten samen nog met zijn viertjes nog heel wat jaartjes verder met elkaar.

Zij heeft gekozen voor een autonome levensstijl en mij daarin verweven. Dat was ook de basis waarop wij deze relatie zijn aangegaan. Als ik me hard opstel wordt me nu het gevoel gegeven dat ik verkeerd denk en bezig ben. Als ik me afzijdig houdt geeft het bij mezelf een gevoel dat we niet meer groeien en dat ik de trend naar een "gezond" gezin niet doorzet. Als laatste optie, het confirmeren aan de hele situatie is volgens mij niet onze afgesproken levensvisie.

Ik vind dit gewoonweg geen gezonde situatie voor mij als partner en het opgroeiende gezin. Ik kan haar natuurlijk geen directe en definitieve keuze laten maken, maar dit is ongezond voor haar, haar ouders, haar kinderen en vooral mijzelf. Ik ga hier ook aan onderdoor, pfffff. Ik weet echt niet meer wat ik hieraan kan doen. Heeft er iemand alsjeblieft nog suggesties?

Richard.

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

 
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.