Groot Gezin
Ervaringen meerlingen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

16. Het HELLP-syndroom tijdens een tweelingzwangerschap

Ik ben op 20 maart 2000 bevallen van een gezonde tweeling Shannon en Emily. Op het einde van mijn zwangerschap kreeg ik het HELLP-syndroom.

Vrijdag 3 maart 2000
Voelde me alweer niet lekker vanmorgen. John kuste mij "goodbye" en ik kwam even uit ons bed om hem in de regen weg te zien rijden. Dag ventje! Ben vervolgens weer naar bed gegaan, kon alleen niet meer inslapen. Jakkie, weer van die rare tintelingen in mijn voeten en handen, djeez, m'n kop doet nog zeer ook. Rond negen uur moest ik een behoorlijk behoefde doen.

Tippy (onze kat) gezocht terwijl ik ondertussen mijn ondergoed in de droger gooide. Toch effe terug in bed, Tippy zocht mij op en lag lekker op bed met mij te knuffelen . Ik keek op de klok: 10 uur. Ik hou het niet meer en moest weer naar het toilet, weer een grote boodschap. Wat is er toch aan de hand???

Nou van slapen komt er ook niets meer van, dan maar aankleden. Ik had werkelijk lichamelijk en geestelijk geen puf om te douchen. Heb beneden twee sneetjes suikerbrood met boter gegeten, en nog wat kleine broodjes en een lekker beker engelse thee met melk gedronken.

Kilroy was weer op t.v. Het onderwerp ging over "mannen willen geen oud wijf" of zoiets. Ik bleef me rot voelen. Tijdens de Engelse Teletubbies moest ik weer voor een grote boodschap naar het toilet. Met veel moeite heb ik naar te tv gekeken en besloot na afloop van de Teletubbies naar bed te gaan. En weer voelde ik me onwijs onwel. Ik heb John maar opgebeld, en hij vond het verstandig om naar het ziekenhuis te bellen. In eerste instantie wou ik dit niet doen. "Het gaat wel weer over", zei ik tegen mezelf maar wist als ik het niet deed, dat ik er later misschien spijt van zou kunnen krijgen.

Ik belde op en vertelde de gynaecoloog alles, hij besloot om me op te laten nemen ter observatie... Na het einde van het gesprek stortte mijn hele wereld in... en moest ik onwijs janken! Niet weten wat me te wachten stond, belde ik mijn mannetje op. John zou gelijk naar huis komen. Ik als één spier onder de douche en ik voelde me beter. Ik wou en zou thuis blijven. Je doet je beter voor zodat je hopelijk niet hoeft te blijven. Na het douchen belde ik mijn zusje en mams op en vertelde dat John later zou terug bellen met "het nieuws".

John kwam om 13.00 thuis, en we vertrokken richting ziekenhuis. Het volgende probleem: John was zijn huis sleutels kwijt. Die vond hij later in zijn rugzak.. Ik kwam binnen bij de gynaecoloog afdeling en kon door naar G0-opname. Daar ga je dan. Er werd gelijk een CTG gedaan en mijn bloeddruk werd gemeten... CTG was goed, mijn bloeddruk veel te hoog. Ik kreeg een pilletje voor de hoge bloedruk en een pilletje tegen de pijn.

John bleef tijdelijk bij mij en is vervolgens 1 uurtje boodschappen gaan doen. Terug gekomen, wat was het emotioneel. Het zeggen dat je van elkaar houdt, betekent op zo moment veel. Je groot houden voor elkaar, niet laten zien dat het van binnen zo een pijn doet. Na zijn vertrek ging alles benedenwaarts, CTG nog steeds goed , bloeddruk veel te hoog, misselijk, pijn... Het douchen hielp niet, duizelingen... Bah, wou dat het over was!

4 maart
Zo, vandaag om 7 uur waker gemaakt, voor mijn pilletje. Urine afgegeven en ontbijt gegeten. Had weinig trek maar moet mezelf sterk houden voor mij, de baby's en John. Bloeddruk al iets gedaald (100/95), medicijnen werken. Lekker gedouchte, mijn bed werd ondertussen opgemaakt ben daarna op bed gaan liggen voor een CTG. Saaie dingen gedaan als een eetlijst invullen, tv kijken en eindelijk een telefoon aansluiting (Fl. 27,-). Mams gebeld en John en telefoonnummer doorgegeven. Ik zie er geel uit vandaag. Om half 12 kreeg ik honger en kon niet wachten tot de warme maaltijd kwam. MMmmmmm

Even een leuk praatje gemaakt met de cleaning lady, zo kom je je dag wel door. Heb best wel pijn in mijn ribben (lever) en onder rug kan dit ook een teken zijn van die voorweeën????

5 maart
Elke dag lijkt zo'n beetje hetzelfde: CTG, bloedruk meten, 24 uren urine sparen, pijn, misselijk en 1 kg per dag aan komen qua vocht. 's Morgens gespuugd, kan niet goed zien want mijn ogen gaan alle kanten op. Het lijkt wel kermis! Bloeddruk is goed gedaald en plas vandaag eindelijk iets beter. Toch blijf de pijn maar ik hou me groot en sterk als pa op bezoek is. Ik pep mezelf op! Bloeddruk blijf tussen de 100/95, 100/90, 100/80. 's Nachts voelde ik me klote, veel pijn. Jep, mijn bloedruk was dan ook 140/100. 's Avonds nog een keer gespuugd. (woog 95kg)

6 maart
Vandaag wou ik eigenlijk alleen blijven slapen en zit hier nu al 4 dagen. Alles went nu, plasje ingeleverd, gewogen. Ik ben 2 kg aangekomen sinds gisteren en weeg nu 97 kg. Houd weer vocht vast en voel me rot. Grote problemen met het eten van ontbijt en diner, avond (brood) maaltijd gaat goed.

De bloeduitslagen waren minder goed! Urine nog afwachten. Bloeddruk schommelt weer en was rond de 130/100 en 140/100 en 1 x gezakt naar de ?/90. Lang gesprek gehad met de dienstdoende arts en afgesproken het dag per dag aan te kijken. Als ik te veel blijf schommelen dan is ons besluit de kleintjes per volgende week te laten geboren worden. Mijn toestand mag niet erger worden.

Er wordt donderdag een echo gemaakt om het eventuele gewicht van de kleintjes te bepalen. Ook word ik deze week getoucheerd (op ontsluiting). Tegen John gezegd als ik me niet beter voel voor vrijdag, dan komen wij samen met de artsen tot een besluit.

8 maart
Naar aanleiding van een mailtje van een lijst schrijf ik het volgende:

    Dag lieve meiden,

    Even alles opnieuw overschrijven zodat het een beetje leesbaar is! Tanks voor alles 'e'. Ik voelde me gelijk een stuk beter. Een update van uit het Flevoziekenhuis, het lijkt s'smorgens wel op een baby-wekker, al die huilende/hongerige, natte baby's. Waar begin ik => vrijdag voelde ik me onwel, vocht nam weer toe in mijn voeten had zo'n grieperige gevoel, geen puf en werd opgenomen.

    Mijn toestand sinds vrijdag is, zover het kan, gestabiliseerd . De zuurtegraad van mijn bloed gaat langzaam omhoog en de bloedplaatjes gaan naar beneden. Mijn bloeddruk, word nu onderdrukt door medicatie (bijwerking: ik ben zo high en suf).
    Kleintjes zijn gegroeid, althans mijn buik en heb nu, in week 35, last van striae. Kom per dag ruim 1 kg vocht aan. En mijn urine bevatte eiwit, maar door rust is dit weer weg. Op dit moment gaat er nog geen alarm af om de kleintjes eerder te laten geboren worden, en moeten we het per dag bekijken.
    Ze nemen 3 x per week bloed en urine af. Het enige wat omhoog gaat is mijn urinezuurtegraad. Zolang er niets met de lever of nier functie gebeurd zijn wij oké, dus No paniek!

    Het is beter dat de kleintjes zolang mogelijk bij mij in de buik zitten, 1 dag bij mama is 3 couveuse-dagen. Of al die giffen in mijn lijf invloed op hun hebben, kunnen ze niet echt een antwoord op geven. Wij wachten nu op de bloeduitslagen, en willen dat de kleintjes geboren worden op de 17de, dan zijn we in week 37. John zal jullie updates geven, als hij tijd heeft. Ik zal proberen tijdens mijn goede dagen een dagboek bij te houden, en zal dit aan John doorgeven.

    Voor iedereen met zwangerschapskwaaltjes of opvoeding sterkte. Ik duim voor jullie. Het enige wat ik weet: zodra de kleintjes er zijn, word ik beter.

    Groeten Beth

Woensdagavond is mijn bloeddruk gestegen naar 160/100, morgen weer urine naar het lab.

9 maart
Een domper van een dag. Moeder bleef van van 11 tot 7 uur en ik was doodop. Geen bezoek meer!

10 maart
Overgeplaatst naar een tweepersoonskamer (kamer 18) omdat er een vrouwtje aankomt met een dood kindje. Zij moet ervan bevallen en heeft die een eenpersoonskamer nodig. Nou, die geef ik graag aan haar.

11 maart
Kreeg temazepam (slaappil) en promethzine (pijnstiller).

12 maart
Bloeddruk: 140/90, 150/70, 120/85, 150/100.

13 maart
Bloed geprikt en ik weeg nu 99 kg. Annelies is bevallen en mijn bloeddruk schommelt nog steeds.

14 maart
Voelde me onwijs ziek vandaag kon, bijna niets binnenhouden.

15 maart
Vanaf nu weeg ik 96 kg en heb sinds gisteren niets kunnen binnenhouden. Ik kreeg een vrouw op de kamer die werd ingeleid. En wij mochten weer heerlijk mee genieten omdat zij haar gordijn open wou houden. Het leek wel circus: 5 mensen die hotdogs aan het eten waren en terwijl zij onwijs pijn had, filmde haar man de hele ding.
Word morgen getoucheerd. Zwangerschap uitslag (heb overal jeuk). Kreeg een depri vrouwtje op de kamer dat al sinds de 6de maand met ernstige vorm van misselijkheid in het ziekenhuis ligt.

17 maart
Getoucheerd: 1 cm onsluiting, werd depri van alles en ben flink uit mijn slof geschoten en mocht op eigen verzoek naar huis.

18 maart
Tippy bracht me een kanarie als cadeau.

19 maart
Slijmprop op bed verloren, je had me moeten horen gillen ;0) effe naar het ziekenhuis om een CTG en bloeddrukcontrole. Alles was oké. Stukje in de auto gereden met john. Mijn laatste dag zwanger, effe genieten.

20 maart 36 weken en 6 dagen: werd ingeleid.
Mijn bevalling ging aardig vlot.

7.45 uur:
in het ziekenhuis
8.00:
omgekleed
8.30:
glaasje water gedronken even geplast
8.45:
aan het infuus
9.20:
infuus word sneller gezet
12.15:
de vliezen van Emily braken, er liep water uit... Ik vroeg of John wou kijken omdat ik dacht dat ik aan het plassen was. De weeën werden hierna heftiger... Ik weet dat ik rond 14.55 uur op de klok keek en dat mijn weeën om de minuut kwamen. De weeën monitor kon niet alle weeën registreren.
Rond 18.50 u
ging Emily's hartslag aardig omhoog.
Rond 19.09 u
werd ik voor het laatst getoucheerd, ik riep nog... ik moet poepen ik hou het niet meer "NIET MEER, NIET MEER"!!!! De dokter zei:" Je hebt nu 10cm. Pers maar naar mijn vingers eruit." Een glimlach van opluchting toen ik eindelijk mocht persen (19.10u).

Van de tijd dat ik mocht persen totdat Emily werd geboren, zag je dat haar hartslag behoorlijk omhoog ging... Shannon's hartslag bleef rustig. Na 22min is Emily om 19.32 geboren (7.17 uur nadat de vliezen waren gebroken). Nadat Emily eruit was, werd een echo gemaakt om te zien hoe Shannon lag... Ze lag in een onvolkomen stuit (dus dubbel gevouwen, haar voetjes bij haar hoofd). Om 19.46 u werden haar vliezen gebroken. 14 min na Emily werd om 19.48 u Shannon geboren.

En 25 minuten later werd de placenta van beide meisjes geboren. Ik werd intracutaan gehecht (2x) beide meisjes kregen een Apgar score van eerst 9 en toen 10.

Ik kreeg opnieuw weeën, en beviel van enkele grote bloedstolsels, bijna net zo groot als een sinaasappel... zelfs de gynaecoloog schrok ervan. Ik had een totaal bloedverlies van 1200 ml na de bevalling... en kreeg de dag erna een bloedtransfusie van 1500ml.

Na de bevalling was ik moe, en wou slapen... maar was te blij met mijn nieuwe cadeautjes, en omdat ze bij mij op de zaal lagen kon ik mijn ogen niet van ze af houden.

Na de bevalling kreeg ik last van naweeën, deze zijn veel milder dan je weeën tijdens de bevalling. En ik kreeg een katheter ingebracht i.v.m. met een te grote bloedverlies.

Toen ik eindelijk weer normaal naar het toilet mocht gaan de dag erna, ben ik gelijk met mijn bekkenbodemspier-oefeningen begonnen. En opnieuw kan ja weer een nieuwe pijn ervaren in je doosje... tijdens het plassen brandt het weg... veel spoelen of onder de douche plassen hielp goed.

Ik geniet nu volop van mijn twee meiden.

Beth

Noot van de redactie: Zie ook de vraag Hellp syndroom.

Reactie voor op de website?

16.1. Hellpsyndroom

Nallo,

mijn vraag aan jou is of dat je ook veel stolsels verloor na de bevalling en hoe snel je menstruatie op gang kwam? Ik ben 4wk geleden bevallen van 2zoons, waarvan 1 met een gewone bevalling en andere met keizersnede. Bij mij kwamen ze er tijdens de keizersnede pas achter dat ik het hellpsyndroom had. Dat verklaarde al mijn vreselijke pijnen.

groetjes Dina

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Het HELLP-syndroom tijdens een tweelingzwangerschap

  1. Hellpsyndroom
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.