18. Drieling
Hoi,Ik ben 7 weken zwanger van een drieling en moet binnen 14 dagen 1 eitje laten wegnemen omdat de dokter het risico te hoog vind (heb al miskramen gehad). Nu is mijn vraag of het wegnemen van zo 1 eitje riskant is voor de zwangerschap. Loop ik dan kans om ook de tweeling te verliezen? Kan iemand mij daar een antwoord op geven?
Katrien
18.1. Risico
Ik denk dat je wel enig risico loopt, maar vergelijkbaar met een vlokkentest of vruchtwaterpunctie. Dat is een paar procent. Je zou er van uit moeten kunnen gaan dat een arts dat risico afzet tegen een herhalingskans op miskramen. Waarom vraag je geen second opinion?Francis
18.2. Risico??
Hallo,Ik ben zelf net trotste moeder van een drieling en kreeg aan het begin van de zwangerschap ook de vraag of ik alle drie de vruchtjes wilde laten zitten.
Ik heb vóór deze zwangerschaop 6 miskramen en 1 buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad. En daarom vond mijn gyn het te veel risico om een vruchtje te laten "wegschieten", zoals ze dat noemde. Om dat dan het risico zou zijn dat alle drie de vruchtjes af zouden komen.
Ook wij vonden dit risico veel te groot en hebben dan ook geen moment getwijfeld om voor die drie te gaan.
Nu, na een zwangerschap van 34 weken en 6 dagen, zijn ze alle drie gezond en wel binnen 3 1/2 op de wereld gekomen en ben ik zo blij dat ik destijds die beslissing niet heb of heb hoeven te nemen.
Ik zou een second opinion vragen, om toch de risico's af te wegen want ook het verwijderen van een vruchtje is een risico en toch met een verleden van miskramen misschien een hele moeilijke keuze, die je vooral later nog zou kunnen gaan bezig houden.
Sterkte met het nemen van de voor jou juiste beslissing!
Groeten Bren
18.3. Risico!
Wij zijn de trotse ouders van een prachtige drieling, Licia , Duko en Jorine. Geboren 31-12-1999. Wij werden er door de gynaecoloog op attent gemaakt dat de mogelijkheid van weghalen van een of twee van de vruchten bestond. Hij raadde dat alleen aan als een drieling "echt niet kon" of we het niet zagen zitten. Wij hadden de hartjes al gehoord en wilden om die en andere redenen (overtuiging en omdat we er al zoveel moeite voor hadden gedaan) geen van, zoals we dat toen ervaarden, onze kinderen missen. Dat is natuurlijk heel persoonlijk, en ik kan me ook wel voorstellen dat je dat anders ervaart. Onze gynaecoloog gaf daarbij ook aan dat het risico om alle drie de kinderen kwijt te raken relatief groot was.Wil je meer informatie of persoonlijk kontakt, mail dan even voor het telefoonnummer.
Sterkte met je besluit !
18.4. Wat je hart je ingeeft
Ik wil reageren op de oproep over Risico van de drielingzwangerschap.Hallo,
Ik ben moeder van een drieling Joyce, Ilse & Mandy die geboren zijn met 32 weken. Ze zijn nu ruim 5 jaar.
Ook kregen wij het voorstel van eicelreductie, maar omdat wij al een buitenbaarmoederlijke zwangerschap achter de rug hadden en de reductie niet zonder risico zou zijn, hebben wij toen besloten de "natuur" zijn gang te laten gaan.
En ze zijn gezond en wel in 6 minuten, d.m.v. een keizersnede geboren en wij hebben er nog steeds geen spijt van!!
Doe wat je hart je ingeeft, bij ons zagen wij het als goedmakertje van de natuur.
Sterkte met de overweging!
Diana
18.5. Schok
Hallo,graag wil ik even reageren op dit oproepje. Op 29 november 2001 ben ik na 30 weken zwangerschap bevallen van drie gezonde babies. Daarom kan ik het niet goedkeuren dat er zomaar door een arts wordt gezegd van laat er maar een weghalen. Ik geef toe dat er wel bepaalde risico's aan een drielingzwangerschap vastzitten, maar dat geldt net zo goed voor een tweelingzwangerschap.
Onze drieling is inmiddels 5 maanden en ik geniet elke dag van alle drie. Geloof me het is uniek en het mooiste wat me is overkomen.
Welke keuze jullie ook maken: denk er alsjeblieft goed over na, je kunt het niet terugdraaien.
groetjes Roelfke
18.6. Kansen juist het best zonder ingreep
(Reactie op Risico!)Ruim 1 jaar geleden zij onze drie zonen Jan, Willem & Lucas geboren (op 23 januari 2001). Ook ons is vooraf de keuze van reductie voorgehouden. Hoewel we hier direct weerstand tegen hadden, vonden we toch dat we alle risico's moesten kennen. Bij het daarop volgend gesprek met gyneacoloog Bruinse werd duidelijk dat de kansen voor moeder en kinderen juist het best waren zonder ingreep. Dit stelde ons gerust. We zouden ook niet weten waarop de keuze om er één weg te halen zou moeten worden gebaseerd. Zouden we niet altijd blijven denken wat er van de ander zou kunnen zijn geworden?
Nadat Bruinse zei "je kunt er natuurlijk ook een doden", stond ons besluit vast om er mee door te gaan. Gelukkig hebben we zeer goede controle en begeleiding gehad van het Academisch Ziekenhuis en gedurende het eerste jaar ondersteuning van de thuiszorg. Hoewel de zorg voor de drieling zeker de eerste jaren zeer intensief is, ervaren wij het op veel momenten ook als een rijkdom.
Mochten jullie kiezen om door te gaan dan is specialistische begeleiding zeker op zijn plaats.
Veel sterkte!
Groeten Hans & Marianne
18.7. Denk goed na
Hallo Katrien,Ik kan me inbeelden hoe jij je nu moet voelen: enerzijds gelukkig omdat je zwanger bent, anderzijds verscheurd door angst en twijfels over wat je te wachten staat. In augustus 2001 stonden wij voor hetzelfde dilemma: 3-lingzwangerschap waarbij een ééneiïge tweeling. De gynaecoloog stelde voor om de tweeling te reduceren omdat er teveel risico's zouden zijn, de kans dat er met het andere vruchtje iets fout zou gaan, bedroeg 5 procent. Wij hebben uiteindelijk beslist om de natuur zijn gang te laten gaan, en voilà: op 1 februari 2002 werden wij de trotse ouders van Xander, Inez en Britt.
De zwangerschap verliep niet van een leien dakje, maar dat zijn we intussen al lang vergeten. Als je van in het begin er van uitgaat dat het een risicozwangerschap is en je dus waarschijnlijk veel zal moeten rusten en veel dingen zal moeten laten, dan valt het, als het dan zover komt, (meestal) wel mee.
Onthoud één ding: je krijgt er drie schatten van kinderen door!
Lesly
18.8. Wat zijn de risico's?
Ik ben sinds 9 weken zwanger van een vijfling en ook ik laat een reductie doen zodat er drie over blijven. Ik zou ook heel graag van iemand weten wat de risico's zijn van een reductie, daar ik na 5 jaar eindelijk zwanger ben en de risico's van vijf zijn heel groot. Dus denk ik wel een reductie te doen. Graag antwoord van iemand die de risico's van een reductie weet.Petra
18.9. Meerling altijd risico
Beste Katrien.Toen wij te horen kregen dat we in verwachting waren van een drieling, is bij ons gelukkig nooit die vraag gesteld. Maar ik weet wel dat een zwangerschap van een drieling niet zonder risico is. Ook dan loop je de kans er 1 te verliezen. Na 28weken was er geen houden meer aan en zijn ze geboren en wat je dan moet meemaken is geen pretje. Gelukkig hebben ze het alle drie overleefd en zijn ze nu echte handebindertjes. Ik wil je eigenlijk alleen maar vertellen dat, ook al haal je er geen 1 weg, risico is er altijd. Veel sterkte.
Marcia
18.10. Volg je hart en alles komt vast wel goed
Toen ik zwanger werd van onze drieling en de dokter de vaststelling deed, schrokken we ons allemaal een hoedje. Ondanks het feit dat bij ons in de familie twee en meerlingen frequent voorkomen, had ik dit nooit durven denken. Ik was amper 22 jaar en stond voor een zeer moeilijke beslissing maar besloot door te bijten en de natuur zijn gang te laten gaan. Op bijna 34 weken zwangerschap werden de kinderen via een keizersnede op de wereld gebracht. Ellen, Joy en Karen waren heel sterke prematuren ze wogen tussen de 1 kg 400 en 1 kg 500 en moesten enkel voorzien worden van sondevoeding.Wat ik aan moeders van toekomstige twee of meerlingen dan ook aanraad zijn injecties om de longfunctie te laten rijpen. De eerste 4 maanden kolfde ik moedermelk af om aan de kinderen te geven voor dat iets meer weerstand te hebben en hun gezondheid te bevorderen en in ere te houden.
De meisjes zijn nu net 2 jaar geworden en zijn heel gezond. Je merkt bijna niets meer van hun prematuriteit. Ook bij mij werd eicelreductie voorgesteld maar daar wou ik niets van weten.
Ondanks het feit dat ik wist uit kraamstages dat zulke kinderen als het ware moeten vechten om te overleven, moet je een persoonlijke maar zeker goed overwogen keuze maken. Eenmaal je het doet is er geen terugweg. Ik ben blij met de keuze die ik gemaakt heb en noem het mijn persoonlijk wonder. Als ik hen s'avonds hun bedje insteek en ze zachtjes zie indommelen, besef ik dat ik ergens wel een hele goede beschermengel moet gehad hebben.
Dit geeft mij persoonlijk de grootste voldoening in mijn leven en vervelen doe ik me geen seconden. Elke dag glunder ik meer om meer dat ik hen in mijn armen kan nemen en kan zeggen "Mijn lieve meisjes wat hou ik van jullie"
Katrien
18.11. Volg je eigen gevoel
Hallo, toen mijn vriend en ik 5 keer gefeliciteerd werden met onze zwangerschap vielen onze monden open. Het bleek dat ik in verwachting was van een vijfling. Voor ons een enorme klap omdat ik net 18 was geworden en mijn vriend zou volgende maand 20 worden. Bij ons werd voorgesteld 2 vruchtjes weg te laten halen maar dit wouden wij beide niet.Ik heb een zeer zware zwangerschap gehad maar ik heb 3 gezonde meiden en 2 gezonde jongens op de wereld gezet. Ze werden geboren bij 32 weken en moesten allemaal de couveuse in en kregen extra zuurstof en sondevoeding. Ik ben nu 20 jaar en onze kinderen zijn anderhalf en allemaal kerngezond. Inmiddels zijn mijn toemalige vriend en ik getrouwd en met onze vijfling verwachten we binnenkort ons zesde kindje.
Ik wens iedereen veel sterkte en succes, volg je gevoel en wat die zegt dat is de juiste keuze... Zwaar is het zeker maar met een beetje hulp kom je er door heen en je geniet iedere dag weer van de kleine spruiten die om je heen huppelen. Ik ben blij dat we deze keuze hebben gemaakt!
Marloes
18.12. Risico?
Hallo,Ik ben Nicole en 12 april 2000 bevallen van een gezonde drieling (Rik, Iris en Fleur). Wij kregen in het begin ook de vraag of we "niet eentje weg wilden laten halen". Maar voor ons stond de beslissing al vast. Laat moeder natuur haar gang maar gaan. Het had al genoeg moeite gekost om zwanger te worden. Wij wilden niet het risico lopen dat door embryoreductie de hele zwangerschap mis zou gaan. En stel dat als er een embryo gereduceerd zou worden en een van de andere kinderen blijkt chronisch ziek of gehandicapt.
Nee, wij hebben bewust gekozen het niet te doen. En achteraf heel blij. Ik heb een perfecte zwangerschap van 34 weken gehad en daarbij gezonde kinderen met een prima geboortegewicht (2200, 2230 en 2250 gram). Ik wens jullie in ieder geval heel veel succes en sterkte met jullie beslissing en zwangerschap.
Nicole
18.13. Voor Marloes
Hoi Marloes,Wat leuk om jouw positieve reactie te lezen! Ik ben erg benieuwd hoe het nu bij jullie is en hoe je het een en ander aan gepakt hebt.
Hoe deed je dat praktisch, zoals naar buiten gaan? Hoe lukt het je om ze alle 6 apart aandacht te geven? Hoe zorg je dat je zelf ook je momenten hebt om even tot jezelf te komen of iets ontspannends te doen? Zelf heb ik ook 6 kinderen, waar ik enorm van geniet. Wel heb ik door de jaren heen het één en ander moeten leren. Bijvoorbeeld om ook aan mijzelf toe te komen. Als we met z'n allen weg gaan kostte het mij veel energie om te zorgen dat de jongsten veilig hun weg konden gaan. Ik vraag me dan echt af hoe jij dat moet doen.
Maar een positieve geest is denk ik al de helft gewonnen. Ik hoop dat je nog eens over jullie wil schrijven. Ik wens je in ieder geval veel geluk.
groetjes José
18.14. Drieling
Hallo,Ook bij mij wilde ze een of meer kindjes weghalen voor de risico's. Ook ik had 2 miskramen gehad. En er werd mij allemaal verteld wat er mis kon gaan.
Maar geen haar op mijn hoofd die er aan dacht om er een weg te laten halen. En ja het risico zit er in dat alles loslaat en je al je kinderen verliest. En heb je er al aan gedacht wat je later tegen die andere twee moet zeggen? Jullie zijn 2 van een drieling maar we hebben er een weg laten halen.
Doe dit niet, want het gaat lang niet altijd mis. Ondanks dat de dokter ons heeft gewaarschuwd heb ik mijn kinderen laten groeien. En geloof me, mijn drieling is zo gezond als wat ter wereld gekomen. 2 meiden en een jongen. 35 weken en drie dagen heb ik ze mogen dragen.
Ze zijn nu alweer 5 en half. Moet er niet aan denken dat ik er een had weg laten halen. Geloof in jezelf en laat je niet zomaar iets aan praten.
U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.
Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.