Groot Gezin
De media
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

123. Super Moeder

Op VARA Teletekst lezen we op 26 januari 1999 op pagina 371:
    Het zal je gebeuren; in verwachting zijn Dat overkomt toch wel meer vrouwen, zou je zeggen? Natuurlijk,maar als het je 20ste kind is, dan is het andere koek.

    Dat overkwam een 40-jarige Engelse. Zij en haar 38-jarige echtgenoot hebben al 19 kinderen. Om iedereen onder dak te krijgen, huren ze een woning met acht slaapkamers en geven ze wekelijks 1320 piek aan levensmiddelen uit.

    Het gezin krijgt geen vermelding in het Guinness Book Of Records,dan moeten ze nog even 'doorwerken'. Het record is in handen van een Russische boerin die in de achttiende eeuw 69 kinderen baarde.


123.1. Hoezo supermoeder?

In het blaadje Weekend lezen we hierover:
    Met recht mag de Engelse Nicole Pridham een supermoeder worden genoemd. De afgelopen 20 jaar is zij bijna onafgebroken zwanger geweest en met de komst van de 20-ste baby haalt ze zelfs het Guinness Record boek. Het is overigens niet altijd even gemakkelijk als je de 600 paar sokken elke week moet opruimen of de 250 T-shirts en 100 broeken van de kinderen moet strijken. Maar Nicole heeft het allemaal prima voor elkaar en ze wil dat haar kinderen allemaal opgroeien als individuen die later op eigen benen kunnen staan. En hoewel ze alles op het gebied van kinderen krijgen al meegemaakt lijkt te hebben kijkt ze toch weer enorm uit naar de geboorte van de baby in mei. "Ik ben de afgelopen 20 jaar bijna constant in verwachting geweest, en elke keer ontdek ik weer dat ik een nieuw leven op de wereld mag zetten. Dat geeft mij een heel gelukkig gevoel." Vreemd genoeg weet het echtpaar het te rooien zonder bij de overheid aan te moeten kloppen. Natuurlijk krijgen ze kinderbijslag. Maar dat geld gaat op aan de huur en de school-lunches.
    "Kevin werkt 12 uur per dag zeven dagen in de week en daarmee kunnen we goed uitkomen. De kinderen krijgen zelfs zakgeld, maar dat moeten ze verdienen door kleine klusjes in huis te doen, zodat ze later de waarde van geld kennen. En we sparen voor ieder kind, zodat ze op hun 16e met een vriend of vriendinnetje op vakantie kunnen."

    De grootste uitgaven zijn de boodschappen. Wekelijks wordt er aan eten en drinken zo'n dertienhonderd gulden uitgegeven. "Die voorraad gaat er grif doorheen" zegt Nicole. "We hebben veel dingen dubbel. Zo hebben we twee koelkasten, drie wasmachines, die elke dag 9 wassen draaien en zijn er in de afgelopen jaren al 28 stofzuigers doorheen gegaan. Hoewel de 3 oudsten, Anthony 21, Alexander 19 en Sara 18 de deur al uit zijn, blijven er op dit moment nog 16 andere kinderen over: Victoria 17, Charlotte 16, James 15, Damien 14, Adam 13, Katie 12, Emma 11, Daniel 10, Alistair 9, Louise 8, Rebecca 7, Oliver 6, Elliot 5, Ashley 4, Aidan 3 en de jongste zoon William is 18 maanden.
    "Ja het is een hele lijst als je dat zo ziet en mensen vragen ons weleens hoe we het allemaal doen, maar dat gaat na verloop van tijd allemaal vanzelf. Ik sta om half zes op, zet als eerste de wasmachine aan en haal Kevin uit bed. Dan maak ik in drie gedeelten ontbijt voor mijn kinderen klaar. En we hebben maar een badkamer en een douche, maar ons principe is wie het eerst komt, het eerst maalt. Je kunt je voorstellen dat het soms een geschreeuw van jewelste is. Eerst ontbijten de kleinsten, dan de middelsten en vervolgens eten de oudsten het laatste van de drie dagelijkse pakken cornflakes op. Ondertussen maak ik hun brood voor school klaar. En in hetzelfde ritme maak ik ook drie keer het avondeten klaar. Het komt dus maar heel zelden voor dat we allemaal tegelijk aan tafel zitten."
    Kevin steekt zijn bewondering voor zijn vrouw niet onder stoelen of banken. "Als Nicole weer eens in het ziekenhuis ligt, probeer ik het net zo goed te doen als zij, maar dat is niet altijd even gemakkelijk . De was, stofzuigen, strijken en dan ook nog de kinderen aandacht geven is soms een zware taak, maar we doen het met liefde voor ze. Tenslotte hebben we zelf voor zoveel kinderen gekozen."
    Ondanks de chaos die er soms heerst hebben Nicole en Kevin toch nog, hoe ongelooflijk het ook klinkt, tijd voor zichzelf. "Ik probeer het Nicole naar de zin te maken, " zegt Kevin. "Ik neem regelmatig een doos bonbons voor haar mee en een keer per week gaan we samen uit eten of gaan we wat drinken.

    De 20-ste is een mijlpaal, maar was vreemd genoeg gepland, want toen hun dochter Victoria beviel van hun eerste kleinkind Joshua, wilde Nicole opnieuw zwanger worden. "Ik vind het gevoel van zwanger zijn zo lekker" , geeft Nicole eerlijk toe.
    "Mensen vragen me hoe ik het in godsnaam volhoud, al die bevallingen, maar we hebben ieder kind afzonderlijk gepland. We hebben nooit over voorbehoedmiddelen of sterilisatie gepraat. Daar ligt geen religieuze gedachte aan ten grondslag, want dat wordt nogal eens gedacht." Hoewel niet elke zwangerschap gladjes is verlopen, willen Nicole en Kevin wellicht volgend jaar nog een baby. "We gaan het toeval niet uit de weg", zegt ze lachend.
    En al hun kinderen hebben nooit hoeven klagen. Van enorme weelde is weliswaar nooit echt sprake geweest, maar Nicole en Kevin hebben er alles aan gedaan om hun kinderen als individuen te zien. "Er is ook nooit echt ruzie in huis", zegt Nicole. "Het enige heikele punt is dat ze graag met hun vriendjes willen meedoen wat betreft merkkleding en schoenen. Maar dat kan niet altijd, en dat weten ze ook. Ze krijgen allemaal onze liefde, en we geven ze ook het gvoel dat ze allemaal even speciaal zijn. Als Kevin van zijn werk thuiskomt dan zegt ie ze allemaal gedag en vraagt ze wat ze die dag hebben gedaan".

Super Moeder

  1. Hoezo supermoeder?
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.