Groot Gezin
De media
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

144. Melkert wil extra 400 miljoen voor kinderopvang (19-2-1998)

DEN HAAG (ANP) - Minister Melkert (Sociale Zaken) wil dat het volgende kabinet 400 miljoen extra uittrekt voor kinderopvang. Het merendeel van het geld moet naar uitbreiding van de buitenschoolse opvang.

Melkert zei dit woensdag bij de presentatie van het rapport Dagindeling en buitensschoolse opvang.

De minister vindt dat het aantal opvangplaatsen de komende jaren moet verdubbelen. Nu zijn er 75.000 plaatsen: 61.000 voor kinderen tot 4 jaar en 14.000 voor kinderen van 4 tot 12 jaar.

Het kabinet heeft vorig jaar 160 miljoen extra beschikbaar gesteld voor de vergroting van de naschoolse opvang.

144.1. Is hier nog sprake van vrije keuze?

Dat de overheid geld in de opvoeding van de kinderen stopt is alleen maar toe te juichen. Uiteindelijk zijn onze kinderen onze toekomst.

Maar om nu steeds meer de nadruk te gaan leggen op opvoeding door derden, vind ik een kwalijke ontwikkeling. Liever zou ik zien dat er meer bijgedragen werd aan de opvoeding van de kinderen, door bijvoorbeeld de kinderbijslag te verhogen, of het basisinkomen door te voeren. Vrije keus blijft dan mogelijk.

Als de overheid steeds meer investeert in opvang door anderen dan de ouders, en dit ten koste gaat van de individuele bijdrage, dan zullen vooral diegenen die er voor kiezen betaalde arbeid op te geven voor opvoedingszorg, onder druk komen te staan.

Ik denk vooral aan groot-gezin-ouders, worden zij op deze manier straks gedwongen om er alsnog een baantje bij te nemen????

Nell

144.2. Politiek? Ik snap er niks meer van!

Die politiek? Ik snap er niks meer van, Lees je net in de krant over onderzoeken dat kleine kinderen na school toch graag liefst naar huis willen en zich schuldig voelen als ze zich s'ochtends nog niet snel zelf kunnen aankleden, wanneer pa en ma ze gestresst naar de opvang willen brengen, dus wat doet de politiek?
    Er moet nog meer opvang komen! Liefst 24 uur per dag!
Daar hebben de ouders dan recht op, maar wie komt nog op voor het recht van een kind? Om door de eigen ouders opgevoed te worden bv?

Ik word er wat triest van eigenlijk, dit gaat ten koste van ons, waarom moeten wij de opvang voor andere (tweeverdieners) betalen? Ik zou het vreselijk vinden mijn kinderen naar een creche te moeten brengen ofzo, want ik weet nog hoe vreselijk ik hetzelf vroeger vond, toen mijn moeder moest werken omdat ze gescheiden was.

Dit paarse kabinet hoeft voor mij echt niet, maar ja, Lubbers heeft toch ook de kinderbijslag bekort, en nu heeft het CDA opeens weer 'het gezin' ontdekt, wat verstaan ze daar nog onder? Misschien moeten we maar GPV gaan stemmen of zoiets, ik weet het niet meer, jij wel?

Antoinette

144.3. Stop met denken in of/of; het kan ook en/en.

Laten we voorop stellen, dat hier niet het belang van het kind mee gediend is, maar dat men de investeringen in vrouwen terug wil verdienen door hen te laten werken en er belasting over te laten betalen. Ook vrouwen, die jarenlang in studie en werk hebben geinvesteerd, willen dit niet voor een paar uur per week en een aantal vakantiedagen opgeven.

Laten we nu eens kijken waar het werkelijk om gaat:

Door een evenwichtig schooltijdenbeleid te voeren, zou buitenschoolse opvang slechts sporadisch geregeld hoeven te worden. Koppel educatieve na-schoolse activiteiten aan schooltijden; zorg voor melk en voedsel op school (dat is in zoveel landen al jaren het geval) en transport naar voetbal of zwemmen.

En denk nu niet, dat ik ervoor ben dat beide ouders volledig werken en de kinderen van acht tot vijf van huis moeten zijn. Neen. Maar het is in ons land zelfs onmogelijk om parttime dingen te regelen als je werkgever geen flexibele arbeidstijden toestaat.

Eigen situatie: Mijn man en ik werken beiden vier dagen. Dus op vier middagen per week is er iemand thuis. We maken slechts twee uur per week gebruik van de buitenschoolse opvang. En dat komt omdat op vrijdag de basisschool voor de onderbouw al om twaalf uur uit is. Zelfs al zou ik minder gaan werken: ik kan er gewoon om twaalf uur niet zijn. Ik zou dan echt een hele dag moeten opgeven voor twee uur opvang.
Maar: onze basisschoolkinderen gaan ook alle ADV dagen (ongeveer één keer per maand gemiddeld) en delen van hun vakanties naar buitenschoolse opvang.

Zonder buitenschoolse opvang (en geen zorgende oma's) zou een van ons beiden zijn/haar baan dus nog meer moeten opgeven. En waarom? En wie dan? Ik soms? Mooi niet.
Vanwege enkele ADV dagen, ongelukkige schooltijden en wat vakantiedagen. Sorry, maar dat vind ik in geen verhouding. Op jaarbasis is de tijd die onze kinderen in de buitenschoolse opvang verblijven te verwaarlozen, terwijl dit wel cruxiaal is voor ons om te blijven werken.

Er moeten nog een paar dingen rechtgezet worden:

Ben ik nou voor of tegen buitenschoolse opvang?

Ik ben tegen die term. Ik zou liever spreken van gedeelde zorg. Liever zou ik deze gerealiseerd zien op een manier waardoor het niet ervaren wordt, noch door moeders, noch door kinderen, als een 'parkeerplaats voor ouders die geen tijd hebben'. Zo wordt de school namelijk ook niet gezien. Liever heb ik flexibele werktijden en redelijke schooltijden, waardoor je een en ander beter op elkaar af kunt stemmen.

En vergeet niet: de kleuterschool waar we onze kinderen vrolijk heensturen, heette vroeger 'bewaarschool', maar wordt nu niet meer als zodanig ervaren.

En zou het niet heerlijk zijn, als we nu een manier ontwikkelen, waardoor onze dochters kunnen genieten van hun moederschap en tevens kunnen bezig zijn in hun beroep? En dus niet hoeven te kiezen?

Stop met denken in of/of; het kan ook en/en.

Anja

144.4. Dit moet mij toch even van het hart

Ik kan me voorstellen dat ouders hun werk zo verdelen dat beiden afwisselend werken en voor de kinderen zorgen, maar ben er toch wel een groot voorstander van dat de kinderen altijd bij een van de twee terecht kunnen en zo zou ik het ook het liefst geregeld zien: of beiden parttime of een kostwinner en de ander thuis.

We moeten voorkomen dat er steeds meer beknibbeld wordt op gezinnen met één kostwinner zodat de ander straks maar moet hopen er puur voor het geld een of ander baantje bij te kunnen vinden. Het is namelijk niet zo dat iedereen gestudeerd heeft en in het werk buitenshuis intellectuele uitdaging vindt (die is er trouwens thuis ook). Voor de meesten is het gewoonweg zorgen voor brood op de plank.

Wie zijn dan uiteindelijk de dupe? Ik denk toch de kinderen die zeker behoefte hebben aan wat rust na school voordat ze weer naar sport of muziek moeten. Moeten ze daar dan trouwens allemaal aan mee doen? (kost ook weer geld).

Is onvoorwaardelijke liefde en aandacht van de eigen vader of moeder niet veel waardevoller dan de hele dag deel van een massa te zijn, op de creche, school, voetbalveld enz. enz.

vriendelijke groeten, Antoinette

144.5. Kijk eens naar Noorwegen!

In plaats van geld in de professionele opvang te stoppen, zou je meer geld in de 'eerste lijns' opvang (de ouders!) moeten stoppen. In Noorwegen heeft men al een voorstel met die strekking geformuleerd.

Theo

144.6. Ontkoppel 'kinderopvang-liefdeloosheid' en 'thuisouders-liefdevolle opvang'

Wat mij enigszins irriteert aan de discussie zijn de volgende twee zaken:
  1. ten eerste kan iemand kiezen om thuis te blijven bij haar of zijn kinderen, en als beide partijen daar tevreden mee zijn, prima. Ik vind zo'n Noorse regeling dan ook niet zo gek voor die mensen. Maar als er géén buitenschoolse opvang meer bestaat, kan ik NIET MEER KIEZEN, en wordt ik gedwongen thuis te blijven. Dan zijn we echt weer terug bij af, en verlies ik als vrouw mijn economische onafhankelijkheid. En hebben mijn opleiding en werkervaring geen betekenis meer.

  2. ten tweede wordt er gesuggereerd, als of alleen thuismoeders/vaders hun kinderen 'liefdevol opvangen' en anderen niet. Kinderen worden al decennia (eeuwen?) ook opgevangen door grootouders, tantes, buren etc. Helaas is deze sociale structuur voor velen verloren gegaan, waardoor kinderen alleen op hun ouders aangewezen zijn. En ik geloof in de meerwaarde van het opvoeden van kinderen door meerdere liefdevolle volwassenen.

    Weet je hoeveel kinderen vroeger op straat opgegroeid zijn? De ouders stuurden ze gewoon de deur uit. Doen sommige ouders nog.

Ik weet zeker dat mijn kinderen hun buitenschoolse opvang (van enkele uren per week) niet als 'liefdeloos' ervaren. De 'opvangjuf' is een enige meid die goed met kinderen kan omgaan. Ze doen daar dingen die bij ons thuis niet zo goed kunnen: samen knutselen bijvoorbeeld (ben ik niet goed in), en spelen in een groot poppenhuis. Ook gaan ze om met kinderen van verschillende leeftijden, terwijl ze op school meestal met leeftijdgenootjes omgaan. Mijn kinderen hebben o.a. daar geleerd heel lief en begripvol voor jonge kinderen te zijn. En ze echt te helpen met troosten, een neusje afvegen en zo. Ook al zijn ze niet hun broertje of zusje.

Dus alsjeblieft: laat de koppeling kinderopvang - liefdeloosheid/ of 'thuisouders - liefdevolle opvang' los. Ik houd onvoorwaardelijk van mijn kinderen. Daar doen enkele uren opvang niets aan af.

Ik ben er GEEN voorstander van dat de kinderen van acht tot vijf van huis zijn. En dat beide ouders full time aan hun carriere werken en kinderen 'erbij' nemen. Daar moet de kinderopvang niet op gericht worden. Maar voor mij (en vele werkende ouders met mij) is professionele kinderopvang broodnodig om die enkele loze uren of vakantiedagen te overbruggen.

Anja

144.7. Reactie op Noorwegen

Ik ben het met Anja eens dat vrije keus het zwaarst moet wegen.

Al ruim 16 jaar breng ik kinderen naar school, en in die tijd heb ik een aantal dingen zien veranderen. In het begin was er een enkeling die overbleef, tegenwoordig zijn er maar een paar die tussen de middag naar huis gaan.

Ook door de school geplande activiteiten hebben de laatste jaren veranderingen doorgemaakt. Moest er bij de oudste kinderen nog geloot worden welke ouders meemochten, nu is het vaak dat het uitstapje afgezegd moet worden omdat er te weinig helpende ouders zijn.

Het tweeverdienersschap zal gedeeltelijk voortkomen uit behoefte aan een baan als intellectuele uitdaging, maar zeker ook voor een groot deel uit financiele noodzaak. Alle vaste lasten van één inkomen, en er blijft niet veel meer over. Hypotheken worden vaak afgesloten op twee inkomens, en dan is het onmogelijk een stap terug te doen.

Door het zelf verzorgen van de kinderen hoger in te schatten, met een salaris te waarderen, wordt het maken van een vrije keuze pas echt mogelijk.
Ook zal dan de druk op professionele opvang minder worden, meer mensen kiezen voor thuis opvoeden, en zij die werken kunnen weer bij de buren terecht voor opvang in de moeilijke uren.

Daarnaast zal het gemakkelijker gemaakt moeten worden om na een aantal jaren thuis opvoeden, door middel van allerlei herintredings-cursussen weer in het arbeidsproces te komen.

Nell

144.8. Beloning en prestaties

Ergens vind ik dat er uiteraard vrije keuze moet zijn, en ergens heb ik er geen goed gevoel over. Ik zal proberen dit onder woorden te brengen. Er zijn vrouwen (en ik ken ze) die een man hebben met een behoorlijk inkomen en geen zin om te werken. Zij hebben twee kinderen en na de eerste drukke jaren hebben ze hun handen volledig vrij. Deze vrouwen doen ook niets aan schoolactiviteiten omdat ze geen tijd hebben. Want zij volgen een cursus bloemschikken, een pottenbakkerscursus of schilderen. En tennissen en gaan naar de stad. Ik heb er echt moeite mee om deze vrouwen te belonen voor het thuisblijven. Kan iemand zich dat voorstellen?

Kijk, als werkende vrouw doe ik de opvoeding ook zelf. Wij betalen de opvang en ik heb geen werkster omdat dat er (door die opvang) niet afkan. Mijn vrije tijd bestaat uit kinderen en poetsen. Nu kun je zeggen: dat is vrije keuze, maar daar wordt ik dan niet voor beloond. Ik wordt beloond voor mijn werk waar ik salaris voor ontvang en niet voor de opvoeding van mijn kinderen. Alsof werkende vrouwen dus hun kinderen niet opvoeden. Terwijl de kinderen van niet werkende moeders ook gewoon op school zitten overdag. En die moeders dan kunnen poetsen zodat ze het weekend vrij hebben. Zou je dat 'Noorse geld" niet gewoon opvoedingsgeld kunnen noemen? Dit geld kun je besteden aan kinderopvang buitenshuis of binnenshuis (jezelf dus).

En op mijn werk wordt ik beoodeeld naar prestaties. Moet dit dan ook thuis als je ervoor geld ontvangt?

Anja

144.9. Zorggeld voor iedereen?

In zekere zin ben ik het er mee eens dat niet echt iedereen zorggeld verdient, maar dat geldt misschien net zo goed voor kinderbijslag. Als niet-werkende vrouwen zo een leven bevredigend vinden, moeten ze dat zelf weten. Maar dit soort uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd, het is maar hoe je het vanuit je eigen situatie bekijkt. Ik zie nl. ook genoeg vrouwen met maar 1 of 2 kinderen die het heerlijk vinden om een paar dagen per week bij te komen op een of ander kantoorbaantje waar ze echt niet gauw van overwerkt zullen raken en die het trots over 'hun werk' hebben, wat dan niet inhoudt wat ze thuis doen. Oma past wel op de kinderen, daar hebben ze geen kosten aan, Oma ruimt het huis op, doet boodschappen, als ze thuis komen staat het eten klaar. Oma werkt zo'n dag harder dan zij, denk ik.

De man heeft een best inkomen dus van wat moeder verdient kunnen de kinders hun Oilily kleertjes en andere luxe krijgen, wat ze dan ook heel normaal gaan vinden. Zo kan ik het ook, denk ik dan. Verdient zo iemand dan wel extra zorggeld?

Zelf kan ik moeilijk iemand vinden die zo op 8 kinderen zou willen passen, ik kan zeggen dat ik 365 dagen per jaar van s'ochtends tot s'avonds laat bezig ben in mijn gezin (met grote voldoening trouwens), als ik echt ziek ben moet mijn man er vrije dagen aan opofferen, gaat dat niet dan heb ik zelfs met groot schuldgevoel mijn oudste wel eens thuis van school gehouden. Ik kan straks niet lekker met bevallingsverlof gaan, verstand op nul en stug doorgaan is de enige manier, en maar hopen dat je op de been blijft. Het is anders voor vrouwen die mede kostwinner zijn, en het lijkt me dan ook het beste als er echt gekeken wordt naar inkomen, aantal gezinsleden, en het percentage van het inkomen wat men kwijt is aan verzorging en opvangkosten, zoals het CDA laatst voorstelde, dit lijkt mij een eerlijke verdeling.

groetjes, Antoinette

144.10. Geld voor kinderopvang thuis

Omdat we een sociaal land zijn, waar ouderen en zieken ook een uitkering krijgen. Waar voor bijna iedereen een uitkering is ook voor de niet buitenshuiswerkenden!!

Wordt het de hoogste tijd dat wij thuis zittende werkende ouders met kinderen daar eindelijk ook een vergoeding voor krijgen!

Zelf zit ik al bijna 9 jaar full-time thuis en heb nu 4 kinderen.

Trix

144.11. Steeds meer vrouwen met jonge kinderen hebben betaald werk

(Samenvatting uit rondzendlijst voor betrokkenen en geinteresseerden bij het programma Emancipatie op Internet)
Afzender: Centraal Bureau voor de Statistiek
Datum: 23-04-1998

De sterke groei in de afgelopen tien jaar van het aantal vrouwen met een betaalde baan is vooral veroorzaakt door de toename van het aantal vrouwen met jonge kinderen dat 12 uur of meer per week is gaan werken. Moeders van jonge kinderen werken nu bijna even vaak als vrouwen zonder kinderen of vrouwen met oudere kinderen. Zij werken vooral in deeltijd. In de periode 1988-1997 is de deelname aan betaald werk van alleenstaande moeders met minderjarige kinderen gestegen van 26% tot 42%. Van de vrouwen met partner met minderjarige kinderen werkte 27% in 1988. In 1997 is dit percentage gestegen tot 45. Dit blijkt uit het Jaarboek Emancipatie 1998, Tijd en ruimte voor arbeid en zorg, dat minister Melkert van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan het parlement heeft aangeboden en dat hij betrekt bij zijn reactie op het eindadvies van de Commissie Dagindeling dat vanmiddag verschijnt. Het Jaarboek is een uitgave van het ministerie van SZW en het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Moeders van jonge kinderen werken vooral in deeltijd
De arbeidsparticipatie van vrouwen is in de afgelopen tien jaar sterk gegroeid: het aandeel vrouwen dat 12 uur of meer per week werkt, is toegenomen van 36% in 1988 naar 47% in 1997. Dit komt vooral door de sterk gegroeide deelname aan de arbeidsmarkt van vrouwen met minderjarige kinderen. Uit de CBS-cijfers blijkt echter dat hun arbeidsduur gemiddeld aanzienlijk korter is, ook als zij als zelfstandigen werken. Onder mannen is het aandeel met betaald werk in deze periode gestegen van 70% naar 74%.

Huishoudelijke zorg voornamelijk zaak van vrouwen
Alhoewel veel mannen en vrouwen vinden dat ze een even groot aandeel moeten hebben in huishoudelijk werk, wijst het Tijdsbestedingsonderzoek van het SCP uit dat huishoudelijk werk vooral een aangelegenheid is van vrouwen. In het algemeen besteden vrouwen ruim 26 uur per week aan huishoudelijke zorg en mannen bijna 12 uur. In het Jaarboek Emancipatie is de tijdsbesteding aan huishoudelijk werk in beeld gebracht van vrouwen en mannen die taken combineren van minstens 12 uur per week betaald werk of onderwijs en minstens 8 uur werk in het huishouden. Deze vrouwen hebben een betaalde baan of een studie van gemiddeld 25 uur en besteden daarnaast 21 uur in het huishouden. Als deze vrouwen jonge kinderen hebben besteden zij ook gemiddeld 25 uur aan betaald werk, terwijl zij 35 uur besteden aan zorg in het huishouden. Vrouwen zonder kinderen verrichten ruim 31 uur betaald werk en besteden 17 uur in het huishouden. Het combineren van werk, studie en huishouding is anders bij mannen uit deze groep: zij werken gemiddeld 38 uur en doen 14 uur werk in de huishouding. En als zij jonge kinderen hebben combineren zij gemiddeld 41 uur betaald werk met 17 uur zorgtaken. Mannen zonder kinderen verrichten gemiddeld 38 uur betaald werk en besteden 13 uur in het huishouden.

Zorg in het weekend: minder van hetzelfde
Op weekenddagen besteden vrouwen uit deze groep wat minder van hun tijd aan huishoudelijke zorg dan op werkdagen. Dat geldt ook voor de meeste mannen, behalve voor vaders van jonge kinderen. Zij besteden op zaterdag en zondag wat meer tijd aan zorg. Het verschil tussen vaders en moeders blijft ook in het weekend aanzienlijk.

Dagindeling werkende en niet-werkende moeders vertoont grote gelijkenis
Op werkdagen verrichten werkende moeders en niet werkende moeders op vele tijdstippen van de dag dezelfde activiteiten. Dit is vooral zichtbaar bij de zorg voor kinderen. Alleen besteden werkende moeders in de ochtenden iets minder tijd aan huishoudelijke werkzaamheden.

144.12. Betaald moederschap, Groter Groeien nr 4, 4 jul/aug 1998

De vorig jaar opgerichte Nederlandse Bond Moeder CAO (NBMC) maakt zich sterk voor een 'moeder-CAO'. Net als andere werknemers, zou elke moeder recht moeten hebben op salaris, vindt de bond. Ook buitenshuis werkende moeders zouden recht moeten hebben op een extra bijdrage, zodat zij voor een goede oppas kunnen zorgen. Iedereen kan lid worden: moeders én vaders!

Info: NBMC, Postbus 8209, 1802 KE Alkmaar: 072-511 24 49

144.13. Ruim 1 miljoen

De Leeuwarder Courant van 7 mei 1999 meldt:

Studie waardeert werk van moeder op ruim f 1miljoen

Boston (Reuter)- een moeder is multifunctioneel en beoefent dus in wezen meerdere beroepen gelijktijdig. Als onder meer kok, financieel manager, p0sycholoog en chauffeur zouden moeders daarom ruim f 1 miljoen per jaar moeten verdienen, een bedrag dat is gebaseerd op gemiddelde Amerikaanse lonen. Dit is de conclusie van een Amerikaanse studie naar de 'waarde' van moeders

"Omdat moeders van alle markten thuis moeten zijn en 24 uur per dag klaar moeten staan, vinden wij dat zij recht hebben op een voltijds jaarssalaris voor 17 beroepen" , aldus financieel analist Ric Edelman, een van de onderzoekers. Judsen Culbreth van het tijdschrift Working Mother Magazine noemde de waardering van f 1 miljoen 'wat aan de lage kant'. Volgens haar hebben moeders meer taken dan die waar de studie van uitgaat.

144.14. Moeder-cao

In de Trouw van 8 mei 1999 lezen we het artikel Vragen: 'Voor moederdag wil ik een moeder-cao'. In dit artikel 1999 legt de voorzitter van de Nederlandse bond moeder-cao, M. Hauwert, uit dat een moeder-cao de schatkist miljarden opleveren zal omdat een aantal noodgrepen afgeschaft kunnen worden (zoals huursubsidie, kostwinnerschap, bijstand en zalmsnip). Maar ook worden grote besparingen op justitie verwacht, omdat er nu veel vaker een verzorger thuis zal zijn om de pubers op te vangen, waardoor ze beter op het rechte pad blijven. Verder moet de moder-cao betaald worden door iedereen een collectieve kinderzorgpremie van 1 procent op te leggen.

Melkert wil extra 400 miljoen voor kinderopvang (19-2-1998)

  1. Is hier nog sprake van vrije keuze?
  2. Politiek? Ik snap er niks meer van!
  3. Stop met denken in of/of; het kan ook en/en.
  4. Dit moet mij toch even van het hart
  5. Kijk eens naar Noorwegen!
  6. Ontkoppel \'kinderopvang-liefdeloosheid\' en \'thuisouders-liefdevolle opvang\'
  7. Reactie op Noorwegen
  8. Beloning en prestaties
  9. Zorggeld voor iedereen?
  10. Geld voor kinderopvang thuis
  11. Steeds meer vrouwen met jonge kinderen hebben betaald werk
  12. Betaald moederschap, Groter Groeien nr 4, 4 jul/aug 1998
  13. Ruim 1 miljoen
  14. Moeder-cao

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.