63. Het gezin als statussymbool, HP de Tijd, 15-8-1997
Het artikel Het gezin als statussymbool wordt alsvolgt geopend:
-
Mevrouw, Meneer,
NIET gefeliciteerd met uw 4e kind!
Daar staat u van te kijken.
Het is u blijkbaar ontgaan dat er in dit land veel te veel mensen,
varkens en auto's zijn.
Het 3e en 4 kind als statussymbool!
Denkt u dan nooit aan het milieu, of, met andere woorden,
aan de toekomst van uw kinderen?
Uw gedrag is A-SOCIAAL, ARROGANT EN EGOISTISCH.
Een bezorgde Medelander.
In dit artikel gaat Auke Kok op zoek naar het waarom van grote gezinnen.
Bij het bekijken van statische gegevens wordt dit niet duidelijk.
Daarom interviewt hij een viertal grote gezinnen uit het Gooi.
Hij komt tot de conclusie dat het groot gezin gezien kan worden als een
statussymbool in de betere kringen.
63.1. Reactie van Anja, moeder van 4 kinderen
In jullie rubriek 'media' worden de artikelen Het gezin als statussymbool en Gezinnen worden groter besproken, waaruit blijkt dat men kinderen als 'statussymbool' gaat beschouwen, vergelijkbaar met een dure ski-vakantie of zo. Ik vind het erg dat de 'anderen' die indruk hebben. Ik denk wel , dat je in deze samenleving niet te arm kunt zijn om vele kinderen groot te brengen. Misschien komen ze dan materieel teveel tekort. In zekere zin heeft de welvaart binnen ons gezin ertoe bijgedragen meer dan twee kinderen te 'kiezen'. Wat zijn mijn eigen argumenten geweest?- ik hou van mijn man en de bekroning daarop is dat ik met liefde
en plezier onze kinderen 'krijg'.
- de basis van ons grotere gezin is ons goede huwelijk
- ik heb altijd kinderen gewenst. Ik heb, ondanks universitaire
studie en werk nooit maar een seconde gedacht om geen kinderen
te 'kiezen'
- na het eerste kind verlangde ik naar het tweede en derde en
vierde....Ik schijn een sterk 'moederdier' te zijn. Na mijn
derde kind 'voelde' ik dat het nog niet af was. Ik was 28 bij
de eerste, 30 bij de tweede, 33 bij de derde. Ik dacht toen:
dit is nog niet af. Er zit nog een kind bij me die eruit moet.
Ik heb bij mijn man 'gezeurd' om de vierde. Ik heb zelfs de
verantwoordelijkheid voor de anti-conceptie bij hem gelegd. (als
jij geen kind wilt, zorg er dan maar zelf voor dat het er niet
komt). Hij aarzelde niet om materiele redenen, maar omdat ik
drie keizersnedes achter de rug had. Na overleg met de
gynaecoloog (geen probleem) was vooral hij gerustgesteld.
- ik geloof echt dat kinderen de toekomst zijn. Ik geloof dat de
overbevolking ook een probleem is van 'teveel mensen die te lang
blijven leven' dan van teveel geboortes. Ieder kind is een nieuwe
belofte, een nieuw talent. Ik zou veel liever korter leven met
veel kinderen dan honderd worden zonder. Ik sta voor ieder kind
bijv. vijf jaar van mijn leven af.
- er zijn echter wel mensen die eigenlijk nooit kinderen zouden moeten 'nemen'omdat ze er hun ziel niet inleggen.
Gezin als statussymbool? Groot gezin vervuilend? Als ik in mijn omgeving zie, hoe 'kinderlozen'in mijn naaste omgeving hun geld besteden aan dure vakanties (Mexico, Indonesie, Thailand) veel en dure kleding, exclusieve slaapkamers, peperdure auto's, dure hobbies. Als ik dan zie hoe wij slechts af en toe met vakantie kunnen; mijn man en ikzelf een keer in de vier jaar een winterjas kunnen kopen, wij op de grond slapen omdat de bedden voor de kinderen voor gingen, De kinderen en wijzelf ook soms in tweedehands kleding lopen.(Behalve onze puberdochter. Voor haar vind ik het belangrijk dat ze goed gekleed gaat). Dat doen wij echt niet voor de 'status' maar omdat we van hen houden en in hen geloven. Wist je dat we in al die jaren (oudste 13 en jongste 4) meer dan honderd-duizend gulden aan kinderopvang hebben betaald? Niet aftrekbaar van de belasting (ong. duizend gulden per maand per kind). Als baby werden ze thuis opgepast, als peuter naar de opvang) Ik zeg dit niet om te klagen (alhoewel, je mist toch wel de erkenning), maar om aan te tonen dat dat 'statussymbool' slechts zeer zelden van toepassing is.