Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

35. Onze buurt

Nu de lente is aangebroken, gaan we weer lekker naar buiten. Maar hoe houden we het leefbaar met elkaar. In de column lezen we hoe mensen elkaar ongewild kunnen storen. Dit kan tot vervelende situaties leiden. Herken je dit, en hoe ga je ermee om? Laat het ons weten.

Reactie voor op de website?

35.1. Leven en laten leven!

Natuurlijk ken ik het, van alle kanten. Ik kan mij zelfs aan mijn eigen kinderen ergeren hoor. Het "volumeknopje" staat regelmatig te hoog, en dat vertel ik ze ook. Ik schreeuw er niet harder om, dat scheelt als ik mijn kinderen terecht wijs, ik hoop hier een voorbeeld te geven. Wij hebben in onze buurt veel kinderen, onze 6 zitten er met hun leeftijden(4 t/m 14 jaar) overal tussen in. Nu hebben wij buren die al kinderen in de 30 hebben en een vrij rustig leven leiden. Aan de andere kant zijn ze altijd positief over ons groot gezin en hebben er geen last van als ik hen mag geloven. Ik klaag zelf ook zelden, en zolang de buren niet elke avond een tuinfeest hebben, denk ik dat we ook niet hoeven te klagen. Wij proberen zoveel mogelijk rekening te houden met de anderen en hopen dat anderen dat dan ook met ons doen. Oh ja, en ballen dat mogen de kinderen niet in de tuin, want dan wordt niet de buurman, maar mama en papa boos!

Yvonne

Reactie voor op de website?

35.2. Lastige buren

Fijn dat je buren zo positief zijn. De onze zijn heel anders. Onze kinderen gillen ook wel eens. Niet dat ik daar van houd, maar een keer gillen hoort bij kinderen in het vuur van het spel. Onze buren zijn het daar absoluut niet mee eens. En ergeren zich er zo aan dat ze al met kromme tenen in de tuin zitten als onze kinderen buiten komen. Zeggen we er niet vlug genoeg wat van, dan doen zij het wel. Verder bemoeien ze zich met de opvoeding van onze kinderen. Ze vinden dat ik de kinderen wel goed opvoed maar dat mijn man het absoluut niet goed doet. De buurman heeft letterlijk tegen mij gezegd dat hij wel over de heg wil springen om in te grijpen als mijn man niet conseqent genoeg is volgens hem. Mijn man heeft FM en niet altijd de puf om gelijk in te grijpen.

Je kunt wel nagaan wat voor een spanning dat geeft. Ik durf de kinderen amper nog naar buiten te laten gaan. Ik ben benieuwd hoelang deze gespannen sfeer nog blijft bestaan. De laatste keer dat ik met hem sprak vroeg hij me of ik er niet voor kan zorgen dat de kinderen niet gillen (4 kinderen leeftijd 7-2,5). Een van de kinderen (de grootste giller) heeft waarschijnlijk een aanverwante contact stoornis.

An

Reactie voor op de website?

35.3. Vrij wonen

Ik heb een gezin van 2 kids een van bijna 10 en een van 7. Wij hebben een aantal jaren in Nieuw Zeeland gewoond. De rust en ruimte die we daar hadden is met geen pen te beschrijven, en toch wilde in terug. Ik ben Nederlands en hou van dit kille kikkerlandje waar men elkaar het licht in de ogen niet gunt.

Nu woon ik ook in een rijtjeshuis met een tuintje zo groot als een postzegel en buren direct aan de andere kant van de schutting. Kijk wij wonen nu eenmaal als haren op de hond, ik heb kids de buren niet(meer) thuis. Wij moeten rekening houden met hen en zij met ons... Dit kan nu eenmaal niet anders. Mijn kids gillen wel eens huilen soms, schoppen tegen een bal en bouwen een tent. Zij BBQen, zetten de muziek erg hard aan en als de kinderen op bezoek komen is de herrie compleet. Maar we wonen nu eenmaal als haren op de hond en bouwen nog vrolijk bij... Tja wat moeten we anders?

De tolerantiegrens is allang overschreden, omdat we zo dicht op elkaar wonen, dit probleem kan helemaal niemand oplossen. Wellicht een redelijk gesprek?

Els

Reactie voor op de website?

35.4. Groot gezin en de buren

Wij hebben 4 kinderen in de leeftijd van 0 tot 5 jaar. Sinds een half jaar wonen wij in een lekker groot huis (gelukkig) in een kinderrijke buurt. Helaas hebben wij aan één kant buren met maar 1 kind (van 13) die 'erg op hun rust zijn gesteld', zoals ze het zelf zeggen. Ze klagen over het feit dat onze kinderen lawaai maken als ze in de tuin spelen. Volgens ons doen onze kinderen niets abnormaals (ze spelen, lachen en ja, maken nu en dan ook flink ruzie), maar volgens onze buren is het 'te gek voor woorden'. Zij willen tussen 5 en 7 's avonds graag rustig buiten zitten, maar ik kan mijn kinderen toch moeilijk binnenhouden?

Als ze het te bont maken zeggen we er echt wat van en wie hard staat te gillen mag even naar binnen. Deze mensen schijnen echter niet te begrijpen dat je als ouder van een groot gezin niet altijd boven op elke situatie kan zitten. Je hebt nou eenmaal altijd je handen vol en dan kan het gebeuren dat het net even 5 minuten langer duurt voor je twee vechtjasjes uit elkaar kunt halen.

We hebben dit al aan ze uitgelegd, maar ze blijven zich tegen onze opvoeding aan bemoeien. Heel vervelend allemaal en zo nu en dan gaan we ook aan onszelf twijfelen. De buren aan de andere kant (met 2 kinderen) keken overigens of ze water zagen branden toen we ze vroegen of zij ook last van ons hadden.

Zijn er meer grote gezinnen die problemen met de buren hebben ondervonden? En hoe los je dat op? Ik kan me toch moeilijk gaan verontschuldigen voor ons bestaan c.q. het feit dat we 4 kinderen hebben? Of de kinderen binnen houden tussen 5 en 7?

Ik ben erg benieuwd naar ervaringen, het zou ons kunnen helpen!

Claire

Reactie voor op de website?

35.5. Re.claire/ buren en groot gezin

Hoe gaat het nu want je berichtje is dacht ik al van een tijd geleden. Ook wij hebben steeds weer kleine conflicten met de buren, er zijn hier bijna geen met thuiswonende kinderen. Bv.over stoepkrijt op de openbare stoep, over soldaatje spelen. Maar zelf wel steeds weer auto's op de stoep parkeren en tuinafval in de bossage vlakbij gooien of de hele dag met luide stem bellen terwijl ze in de tuin zitten. Ik zit zelf al bijna niet meer in de tuin en een zwembadje neer zetten durf ik ook al bijna niet meer want dan schreeuwen ze weer te hard.

groeten Henriette

Reactie voor op de website?

35.6. Heel herkenbaar

Volgens mij blijf je dat altijd wel houden. Dat was vroeger al zo. Dat onze buurman bij ons op de ramen stond te bonken als we als gezin bij de piano aan het zingen waren.

Wij zijn 2 jaar geleden verhuisd, omdat er een vijfde op komst was en we de buren dat niet konden aandoen. Alles was teveel. Als je thuis kwam van school. Altijd dat gekibbel bij thuiskomst, de herrie op de trap, geschuif van stoelen over de plavuizen (viltjes er onder kon je elke maand vervangen). Uiteraard schreeuwde ik over de kinderstemmen heen om nog de boel in het gareel te houden. De buurvrouw heeft met nogal uitgefoetert. Ze ging tegen me tekeer van achter de schutting, vind ik zelf erg onbeleefd, maar zij wist me te vertellen hoe onbeleefd ik naar hun toedeed. Ik heb mijn excuses aangeboden en was me eigenlijk niet bewust van wat ik eigenlijk verkeerd had gedaan.

Nu wonen we ook weer met buren met 2 kids. En ja halverwege de zomer kwam ze me vragen of we wat minder luidruchtig konden zijn. Vooral zomers, als je met de vakantie thuis zit. Je ramen en deuren open hebt. Ik zelf op dat moment nog een maand voor de bevalling had. Ik kon haar alleen zeggen dat ik erop zou letten. Zij was blij dat ze maar twee kinderen had. Ze voelde kennelijk toch ook wel een beetje dat we het er niet makkelijk meehadden om kleine kinderen rustig te houden.

Mijn kinderen spelen echt wel buiten en bij gedonder haal ik ze echt wel binnen. Helaas gebeurt dat niet bij kinderen uit de buurt die echt rotzooi trappen. Het is voor mijn kinderen dan ook niet altijd een straf om binnen te zitten, maar ook hun eigen veiligheid.

Daniële

Reactie voor op de website?

35.7. Buren en je gezin (overlast)

Ik weet niet hoe oud deze berichten al zijn. Sinds ik kinderen heb ben ik 3 keer verhuisd. Mijn 2e huis met kinderen was op de 1e verdieping op een 3 kamerwoning, met man en 3 kinderen. Ging goed, tot de kinderen lawaai gingen maken. De woningbouwver had het beleid gezinnen op de verdiepingen te plaatsen, en ouderen en sociaal-medisch geindiceerden op de begane grond (!!!) Want, was de aanname, kinderen kunnen goed traplopen en ouderen niet, en sociaal zwakkeren veroorzaken last als ze in een trappenhuis moeten wonen.

Dus kregen we een sociaal zwakke familie onder ons te wonen, als we klaagden over boren in de betonnen muren terwijl de kinderen sliepen, kregen we terug dat onze kinderen ook herrie maakten, op de trap en op hun fietsjes. Dus fietsjes en harde blokken weg (vanwege astma hebben we gladde vloer, dus vloerbedekking/tapijt was geen oplossing) Ook lego en knikkers konden niet meer. Ik heb vele puzzels gekocht,die maken geen herrie.

Uiteindelijk toch verhuisd, naar een eensgezinswoning. Een zeer multiculturele buurt waar wij nu opvielen vanwege ons rustige gedrag(!) Maar wel weer huizen waarin je alles hoorde van elkaar. Ook in de tuin achter. Buren hoorden bij een Caribisch kerkgenootschap wat kerk aan huis hield, vanwege geldgebrek voor de huur. Dus 1 weekeind per jaar het hele weekeind minstens 50 mensen over de vloer, samenzingen en gezamelijk hardop bidden, meegebrachte kinderen zwierven over straat. Toen er 1 autospiegels krom ging buigen heb ik er wel wat van gezegd.Verder, als het bij eens per jaar blijft... ik heb oordoppen gekocht.

Nu weer een eensgezinswoning, buren beide zonder thuiswonende kinderen. Achter gelukkig een trapveldje, waar de kinderen kunnen voetballen tot laat in de avond. Koptelefoons op de tv, viltjes onder de stoelen en tafels. Niet te hard praten Deuren die hard worden dichtgeslagen (puberteit) komen nog steeds voor, daar kan ik niets tegen doen. De ene buur is enthousiast sportsupporter en brult huizenhoog bij elk doelpunt, door de muren heen. Het zij hem vergeven want hij verdraagt ons ook. De andere buren komen uit Azie, en zijn heel gesloten en stil, zij klagen wel over onze kinderen, ik hoor hen aan, doe wat ik kan, maar dien ze ook van repliek. Want ik heb mijn kinderen geleerd op straat de buren te groeten, wat zij nooit doen.

Geruisloos wonen is nu eenmaal niet meer mogelijk in Nl. Het hutje op de hei bestaat niet meer. Ik denk wel dat het verstandig is rekening te houden met de mensen om je heen, en er niet van uit te gaan dat men wel rekening zal houden/begrip zal hebben voor je grote/luidruchtige gezin.

Ini

Reactie voor op de website?

35.8. Onze buren

Pffff... Praat mij er niet van! Onze buurman stond hier van de week ook al armen zwaaiend mij te overtuigen van zijn vermeende geluidsoverlast! Wij wonen hier nu een maand of 6,5 en hij gaf aan het nu echt genoeg te vinden! Wij mogen niet meer verbouwen; (helaas voor hem moet de badkamer nog worden vervangen) onze tegelvloer moet er uit (vindt hij) en hij kan de klok gelijk zetten op het tijdstip dat de gelijkenis met de welbekende olifant die door het huis loopt... (als onze kinderen uit school komen)... Wij doen te vaak de deuren open en dicht (?!) - Als hij of zijn gezinsleden de deur achter zich dicht gooien zitten wij bij wijze van spreken stijf in onze stoel!

Onze kinderen lopen al op anti-slip sokken binnen - zo veel mogelijk - er mag al niet meer met knikkers en dergelijke worden gespeeld. Harde muziek e.d. komt sowieso niet voor.

Het gaat je zo frustreren allemaal! Als kinderen bijvoorbeeld in de achtertuin echt plezier hebben, dan gaat dat gelukkig gepaard met veel lachen. Tja, dat hoor je nu eenmaal! Ik kan mij voorstellen dat mensen dat als storend kunnen gaan ervaren maar ik kan mijn kids toch geen prop papier in de mond duwen?

Onze kids mogen toch gewoon een lekkere jeugd hebben, dus ook heerlijk buiten spelen? En ook boos zijn, ruzie maken, huilen, ziek worden midden in de nacht, enzovoorts! Het zijn MENSEN géén poppen!!

Stofzuigen is ook al een probleem! Stoort hem ook, het maakt geluid over de vloer! Tja, wij hebben hier een asmatische dochter dus minimaal één keer per dag stofzuigen is strikte noodzaak! Wij hebben een stofzuiger met borstel dus meer kan ik ook niet doen? In de eerste paar weken stond hij hier ook al te klagen. Ik heb hem toen binnen gelaten en rond laten kijken. De stoelen waren volgens hem een probleem. Er zat op dat moment al een bescherming onder. Diezelfde avond heb ik vilten dopjes gekocht en zijn deze aangebracht op de stoelpoten. Dit was niet afdoende. Dus zelfs nieuwe stoelen aangeschaft!

Allemaal om onze buren terwille te zijn maar nog is het niet genoeg?

Uiteraard heb ik een brief geschreven want hij vond dat er met mij geen discussie te voeren viel?! Allicht niet! Voorheen hebben hier 2 volwassenen gewoond welke beide buitenshuis werkten! Uiteraard is het hoorbaar voor hen dat er nu 2 volwassenen met 5 kinderen wonen! Meer dan rekening houden met hen - wat ik volgens hem totaal niet doe - kan ik toch niet?

Hij heeft een psychose en drinkt zeer veel alcohol. Gebruikt medicijnen welke volgens zijn eigen zeggen niet aanslaan. Hij is langdurig opgenomen geweest en is nu nog steeds onder behandeling. Ik zie hem nog staan met zijn dreigementen "Stappen te zullen ondernemen"! Je zou je bijna niet meer veilig voelen in je eigen huis??

Leven en laten leven

JS

Reactie voor op de website?

35.9. Buren!!

Hallo,

Wij hebben acht kinderen, de jongste is 3; de oudste is dertien. Dit jaar genieten we voor het eerst met volle teugen van onze kinderen!!

Als kinderen echt nog klein zijn dan is het verstandig een strakke structuur aan te houden. Laat je ze te lang bij elkaar in de tuin dan is het echt niet leuk meer en het is dan misschien ook wel terecht als buren balen van de vele geluiden (oftewel herrie). Ga iets vroeger eten, dan kunnen ze ná het eten nog even in de tuin spelen en dan zijn de buren net (binnen) aan het eten.

Wij houden zeker rekening met de buren, als ze klagen over een bal of over het klimmen op hun dak enz. Maar het houdt ook een keer op, BLIJF vooral GENIETEN!!

Zorg dat je vlak bij een leuk openluchtbad gaat wonen. Kunnen ze eenmaal (met vrienden) zelfstandig naar het zwembad dan heb je gen kind meer aan ze.

Familie Schaaij

Reactie voor op de website?

35.10. Wat kan ik nog doen?

Woon al 5 jaren onder de stress, kan niet slapen 's nachts wegens mijn buren, die leven 's nachts, poetsen 's nachts van 12 tot 3 uur in de morgen. Om 4 uur 's morgens komt de meneer naar huis en ze gaan dan slapen. Doordat ik wisselende posten heb, vroeg moet beginnen en om 5.30 ten laatse op moet staan, heb ik dus geen nachtrust meer. Laat het maar staan. De kelder had 7 maanden geleden wateroverlast en de kelder is nog niet opgeruimd.

Het is gewoon zo erg dat ik van plan ben te verhuizen. Tegenwoordig hebben ze het gevonden op het plat hun vuilbakken te plaatsen en hun was op een droogrek te plaatsen. Dak kapot, iedereen moet samenleggen voor het te maken. Waar gaat dat allemaal naar toe? Nu ben ik het echt zat.

Trouwens, praten helpt gewoon niet, ze doen precies dat ze me niet verstaan.

Wat zou ik nog kunnen doen? Ik ben echt ten einde raad

Didier

Reactie voor op de website?

35.11. Lastige buren

Ik heb vier kinderen. Een van 6, een van 5, een van 3 en een van 1. Ik heb dus heus een hoop herrie in huis met zulke kleine kinderen, maar om nou te zeggen dat het ernstige herrie is, nou nee. Ze huilen om de beurt wel eens. Kunnen te luidruchtig spelen, en huilen ook best wel eens.

Maar mijn buren tegen de vijftig met twee uithuizige volwassen kinderen, vinden dat mijn grote gezin hun het recht geeft om meldingen te maken bij het Algemeen Meldpunt Kindermishandeling. Nou vraag ik je. Hun weerwoord is constant dat het niet normaal is dat grote, jonge gezin van mij.

Ondertussen ben ik verhuisd, maar zit voorlopig wel door die mensen aan de jeugdzorg vast met voogd. Omdat zij meer dan 20 meldingen anoniem heeft neergelegd.

Sylvia

Reactie voor op de website?

35.12. Lastige buren

Hoi allemaal,

wat herkenbaar deze verhalen, zelf heb ik vier kinderen nu in de leeftijd van 21 (woont samen) en 19 17 en 10 (die wonen nog thuis). Een troost, nu de kinderen wat ouder zijn, heb ik al drie jaar geen problemen meer met de buren. Het begint als ze klein zijn (herrie in de tuin, schuiven met stoelen, lachen, ruzie maken, enz. enz.) Toen de drie oudste kinderen in de puberteit raakten was er volgens de buren wel andere herrie. Gek werd ik er van, ik kon de kinderen moeilijk vastbinden. En merkte dat er weinig tolerantie was.

En nu zijn de kinderen wat ouder en woon ik in een kinderijke buurt met veel jonge kinderen en draai ik nachtdiensten. En weet je wat, ook ik heb vooral in de zomer last van veel herrie. Maar ik zal er nooit wat van zeggen omdat ik uit eigen ervaring weet dat mijn kinderen ook klein zijn geweest en ook voor 'herrie' zorgden. En dat je daar niets aan kan doen omdat het er nou eenmaal bij hoort. Ik denk dat de meesten dat vergeten, en dat is zo jammer.

groeten Rina

Reactie voor op de website?

35.13. Vraag aan Sylvia over voogd

Hallo Sylvia,

Wat frustrerend lijkt me dat. Maar ik vraag me wel af wat die voogd er van vinddt, die ziet toch ook wel dat die meldingen onterecht zijn gedaan door een stel sjaggerijnige oude mensen?

Sandra.

Reactie voor op de website?

35.14. Egotrippende buren

Nou wat een leuke buren allemaal! Gezellig hoor om zo te moeten wonen en leven met kinderen in huis. Mogen ze ook al geen herrie meer maken in de tuin. Stelletje egotrippers die buren van jullie. Waarom zouden jullie als gezin zich alleen maar moeten aanpassen aan de buren? Als je in een buurt woont waar kinderen wonen weet je dat het er niet stil is. Laat die buren maar verhuizen als ze zich er zo aan storen!

Wat jullie hier boven ook al schrijven dat je kinderen niet kunt vastbinden en zorgen dat ze geen geluid maken. Dit kun je kinderen en ouders niet aan doen. En de mensen die de kinderen al groot hebben zouden zich als klagende buren al helemaal moeten schamen, die weten toch ook wel hoe het vroeger bij hen ging toen hun kinderen klein waren.

Ik ben blij dat wij met 5 kinderen geen klagende buren hebben. Aan de ene kant maken de kinderen ook lawaai en aan de andere kant woont een man op leeftijd (volgens mij is hij wat doof aan het worden). Onze huizen zijn heel gehorig. Als we nieuwe buren zouden krijgen hoop ik dan ook dat dit een gezin met kinderen is die ook herrie maken.

Nou ik wens jullie nog veel woongenot met die egotippende buren van jullie!

Jessica

Reactie voor op de website?

35.15. Familie Flodder?

Ik ben bijna blij en opgelucht dat na het lezen van al deze inzendingen wij toch geen familie Flodder blijven. Wat dat doen onze buren ons geloven. We hebben 3 kinderen (5, 4 en 3 jaar) en buiten dat ik het VEEEEL te zwaar vind, klagen de buren steen en been.

Onze buurman (homo, geen kinderen en volgens mij nog vrijgezel) bonkt zelfs 's nachts op de muur als mijn jongste kind aan het huilen is. Alsof ik erop zit te wachten dat mijn kind me uit m'n slaap houdt. Ik heb al zoveel slaapschuld. Maar ik kan moeilijk een kussen op haar hoofd drukken, niet waar?

In de tuin mogen ze niet spelen. Ze maken zooi, ze maken herrie, ze schreeuwen, ze huilen. Schreeuwen mag niet van mij, maar iedereen weet dat een kind deze regel even in acht houdt, maar het om het minst of geringst weer even "vergeet".

We hebben nieuwe geluidsisolatie onder de vloer gelegd. Mag niet baten. Wat door de voordeur horen ze onze kinderen huilen. Vind ik ook vervelend. Ik zou ook graag willen dat ze stil zijn, maar soms janken ze tot het irritante toe. Door al dat geklaag hebben we onze thuissituatie nog minder onder controle. Wat zodra ze een autootje te hard op de grond laten vallen, zit ik al op de kast. Ik reageer mijn frustratie op de buren op hen af.

Pak ze dus net iets te hard van de grond om ze op de gang te "smijten". Alsof dat helpt. Maar ik ben op dat moment niet boos op de kinderen, maar op de buren. Dat gezeik...

Als ik nou steeds luide muziek had opstaan....

Depri

Reactie voor op de website?

35.16. Lastige buren

Overal wonen zeuren die niet tegen kinderen kunnen. Mijn buren kunnen soms ook zeuren over dingen, die normaal zijn binnen een gezin. Zelf komen ze beiden niet uit een normale gezinssituatie, zodat zij niet weten hoe het toegaat bij de meeste mensen. En dat er gezinnen zijn die meer lawaai maken, weet ik ook, namelijk mijn andere buren. Maar van mij mogen zij.

Laatst heb ik de zeurtjes aangesproken over iets waar ik mij aan erger. Ze vonden het duidelijk niet leuk. Misschien dat zij voortaan eerst nadenken, voordat zij weer spijkers op laag water gaan zoeken.

Reactie voor op de website?

35.17. Te hard rijden in je woonwijk

Weet je waar ik mij nog steeds aan erger, aan die lui die in je buurt wonen en die veel te hard rijden! De aso die een minuut eerder thuis wil zijn dus maar even het gas erop zet in een wijk waar kinderen zo tussen de auto's vandaan schieten. Het zijn dan ook vaak nog lui die zelf ook kinderen hebben. Ik snap die lui echt niet, je moet er toch niet aan denken dat je daardoor een kind aanrijdt? Het zal je kind maar zijn die dat overkomt.

Er zouden nog meer drempels moeten komen,want die bordjes van spelende kinderen helpen echt hier niet. En dan moeten het van die drempels zijn waar je echt voor moet afremmen, van die waar als je er te hard overgaaat je uitlaat er onderuit knalt. Heb dit ook al onder de aandacht gebracht op de site van onze buurtlink. Veel gelezen dit stuk maar nog weinig reacties.

Hoe lossen jullie dat op,dat gescheur in jullie wijk?

Jessica

Reactie voor op de website?

35.18. Woonwijken en verkeer

Ik woon zelf in een woonwijk, waar in eerste instantie bijna overal 30 km gold. Helaas, steeds meer wegen worden nu voor 50 km ingericht en de drempels gaan eruit. Onze weg was volgens de landelijke richtlijn niet ingericht als een 30 km-weg, dus werd het maar een 50 km. En heel krom: de wegen worden smaller gemaakt met fietsstroken. Maar die fietstroken worden ook smaller, dus minder plaats voor twee fietsende naast elkaar. Vooral "leuk" voor ouders die hun kinderen op de fiets naar school brengen. Levensgevaarlijk, maar de verkeersdeskundigen hebben de wijsheid in pacht en de gewone burger staat machteloos.

Marie

Reactie voor op de website?

35.19. Teveel geld en te weinig tijd

Ik woon in Amsterdam-Oudwest. Als er 200 huishoudens in het blok wonen dan vind ik het toch een beetje asociaal om je drukke kinderen de hele week en de hele dag te laten gillen in je tuin, alsof het een normale vinex locatie betreft. Ik heb dan zoiets van, ga als jup lekker ergens in een buitenwijk wonen met veel speelruimte vlakbij.

Nu koopt men een zeer dure woning in Amsterdam, speciaal met tuin voor de kinderen, huurwoningen worden koopwoningen, men verbouwt het huis vervolgens op exorbitante wijze, met zeer veel en langdurige overlast, men krijgt of heeft kinderen die alleen op de stoep voor jouw huis kunnen spelen of dus in de tuin, waar dan alle andere mensen hun raam gesloten dienen te houden, ook al is het nog zo warm. Vroeger was dit natuurlijk ook, maar toen was het noodgedwongen, nu vind ik het een beetje een egoistische keuze van de yuppen-ouders ten opzichte van hun eigen kinderen en ook hun 199 overige buren. Als zij maar een roseetje kunnen drinken op de bank voor het huis. Ik heb het zelfs meegemaakt dat ze zelf de dubbelglas deuren en ramen sluiten om hun eigen kinderen niet te horen.

Als je er wat van durft te zeggen is de reactie: "heb je geen dubbel glas dan?" of gewoon "Nou ja, belachelijk". Ik heb ook nog het sterke vermoeden dat hun kinderen drukker zijn dan normaal, omdat de ouders dus te weinig tijd hebben voor ze omdat ze de dure hypotheek met zijn tweeen dienen te betalen.

Joost

Reactie voor op de website?

35.20. U dient wel te beseffen

Beste klagers,

U dient wel te beseffen dat u voor die kinderen gekozen hebt, wij als buren niet. En kom nu niet aan met het feit dat zij ons pensioen zullen verdienen want dat weten wij inmiddels zelf wel beter.

Wij storen ons niet zozeer aan uw kinderen maar wel aan het feit dat u als ouder tekort schiet. U voedt deze kinderen niet op, maar de school of de dagopvang moet dit doen. U voelt zich schuldig omdat uw kind uw aandacht niet krijgt vanwege uw carriere omdat u en/of u mee moet verdienen voor de hypotheek.

Of u scheept uw kinderen af naar kostschool of u aanvaardt uw verantwoordelijkheid en houdt uw kinderen stil.

Hannelore

Reactie voor op de website?

35.21. Patio

Wij hebben sinds 6 jaar een woning waarbij de patio grenst aan die van de buren. Zij hebben in 7 jaar tijd 4 kinderen gekregen. Hun goed recht maar elke zomer zitten wij de hele dag zowel binnen als buiten in een soort kindercrcche. Ik ben er totaal overspannen van geraakt. Als ik kon ging ik morgen verhuizen!! Kinderen horen niet in een patiowoning. Geluid klinkt dan extra hard.

Alison

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Onze buurt

  1. Leven en laten leven!
  2. Lastige buren
  3. Vrij wonen
  4. Groot gezin en de buren
  5. Re.claire/ buren en groot gezin
  6. Heel herkenbaar
  7. Buren en je gezin (overlast)
  8. Onze buren
  9. Buren!!
  10. Wat kan ik nog doen?
  11. Lastige buren
  12. Lastige buren
  13. Vraag aan Sylvia over voogd
  14. Egotrippende buren
  15. Familie Flodder?
  16. Lastige buren
  17. Te hard rijden in je woonwijk
  18. Woonwijken en verkeer
  19. Teveel geld en te weinig tijd
  20. U dient wel te beseffen
  21. Patio

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.