Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

49. Commentaar!

Wat krijg je vaak opmerkingen, bijvoorbeeld wanneer je met je grote gezin op stap bent. Soms een heel leuke opmerking, maar soms ook erg vervelend of afgezaagd. En hoe reageer je op zo'n opmerking? In dit hete hangijzer willen we bundelen wat je zoal in Nederland en België aan opmerkingen tegen kunt komen. En, weet je er een leuke reactie op, dan zetten we die er ook graag bij!

Voor de Verenigde Staten is door Rebecca Prewett een lijst van opmerkingen gemaakt onder de naam You Know You're a Big Family When.... Karen Plomp heeft bij alle opmerkingen ook een aantal leuke antwoorden verzameld in de Large Families FAQ (Frequently Asked Questions). Ook dit is gericht op de Verenigde Staten.

Reactie voor op de website?

49.1. Hoofden tellen

Ons gezin bestaat uit 5 kinderen: 3 dochters en 2 zonen in de leeftijd van 10, 7, 4, 2 en 0 jaar. Voor ons een heel normaal iets maar blijkbaar hebben buitenstaanders er wel eens moeite mee.

Als we met ons hele gezinnetje door het winkelcentrum wandelen zie je mensen wel eens kijken. Er wordt dan wel eens voorzichtig gevraagd of ze allemaal van ons zijn. Natuurlijk! Na deze bevestiging zie je ze òf fronsen en zeggen dat het vast erg druk zal zijn (Valt wel mee, we hebben ze niet allemaal in 1 keer gekregen) òf ze reageren juist enthousiast! Vooral oudere mensen vinden het meestal erg leuk, herinneren zich dan dat het vroeger bij hun thuis met hun broers en zussen ook een gezellige boel was en dat ze het zo jammer vinden dat het tegenwoordig niet veel meer voorkomt.

Maar het zijn meestal jongere mensen die stom reageren. Of we geen tv hebben of nog nooit van voorbehoedsmiddelen hebben gehoord. Ik trek me er tegenwoordig niks meer van aan en ben hartstikke trots op ons stelletje. En eigenlijk moet ik er wel eens mee lachen als je ergens binnenkomt en de mensen gelijk hoofden tellen. Toen ik zwanger was van ons 5e kindje hadden we de hele wachtkamer van de verloskundige nodig. En bij het aanmelden van kraamhulp viel er even een korte stilte toen ik zei dat het voor de 5e keer was.

Al met al: er is wel eens negatief commentaar (top 3 in reacties: Is het niet druk? Hoe doe je het straks als ze gaan studeren? en Nu is het toch wel de laatste?) maar dat weegt niet op tegen het geluk dat wel hebben met ons 5tal! Laat de mensen maar kletsen, ze hebben schijnbaar niks anders te doen? Misschien een aanrader:ook een groot gezin stichten zodat ze daar geen tijd meer voor hebben.

Groetjes van Anja

Reactie voor op de website?

49.2. Je werkt zeker niet

De top 3 die Anja al aangaf is ook de onze. Wij hebben dan maar 4 kids, maar ook dat schijnt al erg veel te zijn voor sommigen. En inderdaad, oudere mensen reageren vaak heel positief en jongere minder.

Maar mijn grootste ergernis is als mensen reageren met: "je werkt zeker niet". En dan reageer ik meestal met: "nee, ik zit de hele dag op de bank met de voeten op tafel". En dan zijn ze gepikeerd want "ik weet wel wat ze bedoelen". Alsof mijn huishouding en alles wat ik daarbij doe niet meetelt. Dat ik daarnaast vrijwilligerswerk doe en her en der hand- en spandiensten verleen èn leuke dingen maak voor de kids en onszelf is dan ineens 'logisch' want ik ben toch maar thuis. Dan heb ik het kennelijk ineens niet meer druk.

Ik weet ook niet goed hoe ik met alle opmerkingen om moet gaan. Meestal vergeet ik ze direct, maar soms blijven ze lang hangen en heb ik er last van. En dat geldt niet alleen voor de negatieve opmerkingen. Op vakantie stonden we naast een wat ouder echtpaar waar we gezellig mee hebben gekletst en zij bleef mij maar de hemel inprijzen over hoe goed ik de kinderen opvoed, hoe knap ik ben dat ik daarnaast nog van alles doe (niet wij, maar ik, mijn man wordt dan ook ineens niet meegeteld). Ik vond het heerlijk om een compliment te krijgen, maar ze kraakte haar eigen dochter daarbij zo af, dat ik er een vervelend gevoel bij kreeg.

Gelukkig heb ik een aantal vriendinnen met meer kinderen waarbij ik mezelf kan zijn en ook wel eens een negatief woord kan laten vallen. Want dat komt er ook bij als je meer kinderen hebt. Als je een keer de pé in hebt mag je niets zeggen want je hebt het zelf zo gewild. Maar of je nu 1 of 10 kinderen hebt, er zijn van die dagen dat het niet loopt en je ook wel eens lekker wilt afreageren. En dat kan niet bij iedereen. Ik ben dolblij met mijn kids hoor, en ik zou niet anders willen, maar de opmerking 'je zult het wel druk hebben', mag van mij geschrapt worden.

Ben heel benieuwd naar andere reacties.
Groetjes, Marga

Reactie voor op de website?

49.3. Onze manier

Leuk idee om zoiets te starten, hier enkele van onze manier om het de mensen wat makkelijker te maken. Tot zover.

groetjes Willy

Reactie voor op de website?

49.4. De leukste

Ik vind de leukste die ik erbij gelezen heb nog steeds:
    "Zijn die allemaal van jullie?"

    "Nee, we zijn net naar een kinderverhuurbedrijf geweest!"

Marjolein

Reactie voor op de website?

49.5. Al 9 keer!

  1. De opmerking: stoppen jullie nu?
    Antwoord:we zijn nog maar net begonnen!
    of : We zijn op de helft.
    of: Dit is een leuk begin.........
    of: Ik heb al 9x geroepen dit nooit weer (tijdens de bevallingen)

  2. Opmerking: zeker wel druk?
    Antwoord:ik hoef me gelukkig niet te vervelen.
    of: het houdt ons van de straat/ uit de kroeg

  3. Vraag of je 'het' vaak doet?
    Antwoord: daar heb je geen tijd voor met zoveel kinderen :))))
    of: niet vaak maar wel goed!
Groetjes, Antoinette

Reactie voor op de website?

49.6. Tellen en blijven tellen

Overal waar we komen zijn we meestal zelf bezig met tellen, als alle 8 de kopjes weer in zicht zijn kunnen we weer verder. Vooral bij drukke mensenmassa's (in de stad) kiezen we dan ook maar voor een "achterloper" die de kleine ganzen voor zich uit schuift en steeds 8 als uitgangspunt neemt. Ik krijg pas problemen als er naast de eigen kroost ook nog vriend(innet)jes mee op sleeptouw zijn en moet dan van tevoren goed het aantal meegenomen kinderen in mijn hoofd prenten.

Dat andere mensen ook gaan tellen is niet verwonderlijk. De meeste tijd verplaatsen we ons per fiets en dat geeft dan 8 fietsen en twee in het stoeltje als stoet of 6 fietsen en 4 in het stoeltje. In beide gevallen gaan de hoofden van menig voorbijganger in onze richting. Veel van de gemaakte opmerkingen gaan in de richting van "het zal wel een kinderfeestje zijn" en "gaan jullie door voor een heel elftal", we horen nauwelijks negatieve uitlatingen (misschien worden die pas gemaakt als we uit het zicht zijn verdwenen).

Vlak voor de geboorte van onze 8-ste telg Yoshi zijn we met ons allen gezellig bij de vroedvrouw gaan kijken en luisteren, de gezichten van de aanstaande ouderparen (1-ste kind) die in de wachtkamer zaten te wachten varieerden van ongeloof tot verwarring. Aangezien de kinderen zich daar beter gedroegen dan dat ze normaal thuis doen geloof ik niet dat we als een soort van voorbehoedsmiddel hebben gewerkt voor de wachtende ouders in wording.

Een van de meest gestelde vragen die persoonlijk tot mij als familievader worden gericht betreffen "Het Geloof"; op de een of andere manier schijnt dat nog een normale reden te mogen zijn om veel kinderen te krijgen. Echter, ik moet de vragenstellers dan teleurstellen omdat de gehele bups bij de Burgerlijke Stand te boek staat als "zonder geloof".

Daarnaast komt het onderwerp "kinderbijslag" dan wel eens op tafel maar als je dan spontaan aanbiedt om van bankrekening te ruilen is dat ook weer uitgepraat.

Ook op het voetbalveld komen er redelijk wat reacties los als vader met baby in draagdoek langs de velden snelt om glimpen op te vangen van in vier verschillende elftallen spelende zoons en dochter. Maar ook daar positief......

Aangezien de kinderen redelijk veel op elkaar lijken, in lengte weinig verschillen (70cm tot 138cm) en voor een groot deel getooid zijn met bril waarvan pa en ma er ook een hebben, komt de vraag "zijn die allemaal van jullie" vrij weinig voor. Wel de vraag of er tweelingen bij zijn.

Vader Hans met 8 kinderen (11, 10, 9, 8, 6, 5, 3 en 8 maanden). Totaal bijna 53, gemiddeld 6,5 tellen, tellen, tellen.

Reactie voor op de website?

49.7. Mijn lijst

Reactie voor op de website?

49.8. Uitleggen

Vraag: Nooit van het condoom gehoord?

Antwoord: Nee, kunt u mij eens precies uitleggen hoe dat werkt?

Antoinette

Reactie voor op de website?

49.9. Moe word ik ervan

Hallo allemaal,

Geweldig hoe jullie opmerkingen terugkaatsen (krijg je dan niet gelijk ruzie?) Maar ik heb wel een vraag: hebben jullie ook het gevoel dat je nooit een keer mag klagen? Gewoon een keer de pest in hebben omdat het niet loopt, je moe bent, ze niet luisteren, een rotgeintje uitgehaald hebben of wat dan ook. Ik heb altijd maar het gevoel dat ik vrolijk, gelukkig en moeiteloos moet zijn.

Maar ik heb ook wel eens een dag dat ik het even niet zie zitten en het liefst zelf even achter het behang zou kruipen. En ik kan daar niet goed mee weg. Ik lees hier zo veel verhalen over hoe we het doen, geweldige tips, soms wel 'problemen' qua ruimte, vervoer, financiën. Maar zelden over de emotionele kant.

Ik ben toch niet de enige die zielsveel van de kids houdt en ervoor door het vuur gaat, maar die ook wel eens een (hoe zeg ik dat netjes) rotbui heeft? Hoe gaan jullie daar mee om, en bij wie kun je terecht? Ik ben altijd bang voor de opmerking: je wilde het toch zelf? (Die opmerking heb ik ook een keer gehad, dan hou je je mond wel)

Laat horen!

Groetjes, Marga

Reactie voor op de website?

49.10. Herkenning!!!!!!!!!!!!

Hoi,

Natuurlijk is iedereen zijn kinderen wel eens spuugzat. Maar je hebt gelijk, als je meerdere kinderen hebt, krijg je inderdaad wel eens de reactie: je wou het toch zelf!! Nou wij hebben 5 kinderen en soms zou ik willen dat ik in een hutje op de hei zit. Vooral als ze net als nu 6 weken vakantie hebben en ze de hele tijd roepen "ik weet niet wat ik moet doen."

De beste manier is, denk ik, om het je niet zo aan trekken en ze te vragen of zij nooit eens genoeg hebben van alleen maar zorgen. En als ze zelf geen kinderen hebben, moet je vragen of ze eens een dag willen ruilen dan praten ze wel anders.

Begrijp me niet verkeerd ik zou onze kinderen absoluut niet kunnen missen en ik heb heel veel voor hun over, maar soms wat ruimte voor jezelf zou niet gek zijn.

doei Marisa

Reactie voor op de website?

49.11. Reactie op hoofden tellen

Ontzettend leuk al die tips om anderen flink de mond te snoeren. Al die anderen die denken te moeten zeggen hoeveel kinderen nu toch wel "normaal" is. Ik heb er ontzettend om gelachen en zal er zeker een aantal gaan gebruiken tegen de buitenwereld.

Trix

Reactie voor op de website?

49.12. Spuugzat soms!

Prachtige reacties zeg, die mensen weten te geven als ze commentaar krijgen. Inderdaad, altijd maar dat: "goh, zeker wel druk he?!" Ik roep altijd dat ik me rot verveel, en moet altijd erg lachen om moeders van 1 of twee kinderen die bezorgd vragen of Pietje wel bij ons kan spelen want "je hebt het al zo druk...". Nou, hoe meer zielen, hoe meer vreugd, en als ik al die gestresste typjes zie, sommigen zelfs met "slechts" 1 kind, terwijl ik fluitend naar huis wandel, omringd door mijn viertal (toch heel bescheiden als ik bovenstaande reacties lees!), vraag ik me af waar ze zich druk om maken.

Neemt niet weg dat ik regelmatig fantaseer over een bestaan als Dinki (double income, no kids), met 's avonds tegen achten een glas wijn en een goede maaltijd van de traiteur op het balkon van ons grachtenpand. I.p.v. 4 door elkaar heen roepende kinderen aan tafel in onze fantasieloze jaren'70 doorzonwoning, terwijl je even je dag probeert bij te praten boven de stomende pan met stamppot. Ik ben ze af en toe echt spuugzat, en dan vraag ik me af waarom we zo graag kinderen wilden en dan ook nog 4. Meestal betekent dit dat ik even een time-out nodig heb: een middag zonder kinderen, of soms zelfs een hele dag (dankzij actieve opa en oma"s kan dat nog ook!). En als ze dan allemaal ook nog een nachtje mogen blijven logeren weet je al heel snel weer hoe stil en saai het is, zo'n leeg huis.

Maar je hoeft bij de meeste mensen inderdaad niet aan te komen met dit soort gevoelens. Doe ik dus ook niet meer, en meestal meen ik het ook volledig als ik trots vertel over ons grote gezin. Mijn ervaring is dat, wanneer je je defensief opstelt je meer commentaar krijgt dan wanneer je vol trots je gezin "laat zien". Ach ja, leven en laten leven zullen we maar zeggen, en iedereen heeft weleens een baaldag.

Lisetta

Reactie voor op de website?

49.13. Deze kende ik nog niet

Laast zat ik tijdens een busreis wat met de buschauffeur te praten. Ik vertelde hem van onze 5 kinderen. En van de website grote gezinnen. Zijn reactie? "Het spijt me voor je maar ik vind 5 echt geen groot gezin."

Verder vind ik het heel leuk om mensen te schokken door te refereren aan een volgende. Een vriend vroeg eens toen we voor het eerst met ons zevenen bij hen op bezoek kwamen: "Lopen jullie om en komen jullie dan opnieuw binnen?" Maar als je altijd met z'n drieen bent is 7 personen erbij ook wel een hele invasie

Marrigje

Reactie voor op de website?

49.14. Grappig

Grappig vind ik het al men de hoofden begint te tellen als we met ons gezin ergens gaan. Meestal is dan nog de kleine van mijn zus mee (die heeft er 'maar' één), aangezien die zo'n beke ons onthaalkindje is geworden over de jaren (is nu 9 jaar ondertussen). Soms zijn we hen voor en tellen we 1, 2, 3, 4, 5, 6, euhhhh ja, ze zijn er allemaal...

De gezichten die je soms ziet, kunnen alleen ouders met een behoorlijk aantal kinderen zich voorstellen. De vragen pak je er maar bij.

Ik ga ook nog paardrijden en mijn 2 dochters doen dat ook. Op de manége waar ik rijd, krijg ik ook nogal vreemde reacties, aangezien paardrijden niet echt goedkoop is, en ik niet (meer) ga werken. Maar ik geef graag andere dingen op om één keer in de week samen met mijn dochters te kunnen rijden. Een eigen paard zit wel niet in het budget in de volgende jaren.

De leukste reacties vind ik nog altijd: goh, zou niks zijn voor mij hoor!! Zo'n druk gedoe!! Ik antwoord dan altijd: je krijgt ze niet allen tegelijk hoor!!

Ik vind het nog altijd hééééééél leuk een 'groot' gezin te hebben. En dat meen ik!!!

Dorine

Reactie voor op de website?

49.15. Groot gezin en ook nog werken ?........

Net als de andere moeders baal ik wel eens van de domme reacties op mijn viertal en ja, ik werk ook nog... Nu werk ik veel 's avonds (ik geef kinderkledingparty's) maar ook overdag heb ik er in het seizoen veel werk aan. Ik vind het echter wel heel leuk om te doen en had heel veel afleiding toen mijn jongste veel huilde. Natuurlijk is het druk maar ik kan me ook suf genieten als er ook nog vriendinnetjes en vriendjes aan tafel zitten voor een kopje thee!

En er kan hier altijd wel iemand mee-eten want als je eten maakt voor zes is de stap naar zeven niet zo groot (en iedereen eet bij ons alles graag en veel). Over het algemeen kan er hier dus heel veel want je wordt wel erg flexibel.

De reacties hierboven ga ik echter vast nog eens gebruiken want 'de mensen' zijn wel heel standaard in hun reageren blijkt nu!!

Astrid

Reactie voor op de website?

49.16. Ja, ik werk gelukkig ook nog

Met mijn vier kinderen (5, 4, 2 en 1 jaar) heb ik natuurlijk best een druk gezin. Ik heb tot de oudste 4 werd, 3 dagen gewerkt. Toen heb ik 1,5 jaar maar 1 dag per week gewerkt. Sinds drie maanden werk ik nu weer 3 dagen, waarvan echter twee onder schooltijd.

Ik ben echter heel blij dat ik weer meer werk. Door mijn werk krijg ik juist heel veel positieve energie en ben ik een veel gelukkiger mens en moeder. Bovendien heb ik nu veel meer het gevoel dat ik deelneem aan de maatschappij en voel me ook gelijkwaardiger met mijn man.

Toen ik maar 1 dag werkte had ik altijd het gevoel dat ik ook alles in het huishouden moest doen. Nu laat ik dat veel makkelijker aan hem over of het gebeurt gewoon een keertje niet of later.

Ellen

Reactie voor op de website?

49.17. Even investeren

Gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt. Soms ben ik blij als ik op mijn werk zit (even bijkomen) en dan voelde ik mij best wel schuldig daarover en dacht: ben ik wel zo'n goede moeder. Door dit te lezen ben ik gelukkig niet de enige en hoef ik niet te denken dat dit een kronkel bij mij is.

Ik voel het namelijk ook zo. Even een adempauze van de thuissituatie. Nu is het enkele maanden geleden dat mijn schoonmoeder overleed die op mijn 2 jongste kinderen paste, mijn oudste gaat naar school en ik werk tijdens schooluren. Dus dit was prima geregeld totdat mijn schoonmoeder (inwonend) overleed aan een hersenbloeding. Zo maar onverwachts. Opeens stonden we daar dan beide werkende ouders en ineens wat dan? Ik heb de telefoon gepakt diverse kinderdagverblijven opgebeld en de situatie uitlegd. Daarna ben ik ontzettend goed geholpen binnen een week had ik alles geregeld inclusief de papiermassa via mijn werkgever. Ontzettend tof hoor die instantie en natuurlijk mijn werkgever! KPN Telecom. Dus ons leventje moest en kon zo weer verder.

Nu de kosten. Ja, uiteindelijk komt het er bijna op neer dat mijn salaris geheel naar de creche gaat, waarvan ik vind: jammer dan. Het is nog maximaal 3,5 jaar voor 1 kindje en 1,5 jaar voor de andere. Eventjes investeren, maar daarna komen die kosten te vervallen en heb ik mijn baan nog, waar ik toch al zo'n ruim 12 jaar werk en natuurlijk wat heb opgebouwd.

Maar dan die opmerkingen vanuit de privé kring: Ik snap niet dat jij nog gaat werken. Ik begrijp niet dat je niet lekker thuis blijf. Voor niets zou ik echt niet gaan werken. Nou vreselijk. Ik ben gewoon een betere en vriendelijkere moeder als ik werk en de thuissituatie even van mij kan afzetten en dit wil ik zo behouden. Ik weet wel dat ik ook aan de kinderen moet denken, want het was voor mijn middelste wel even wennen. Maar ik heb toch ook 1 leven dus moet ik mezelf toch ook in de situatie kunnen vinden. Dit wordt toch wel erg als egoïstich gezien. Daardoor voel ik mij naar mijn kinderen toe toch soms ja egoistisch, in ieder geval toch een beetje schuldig.

Lolita

Reactie voor op de website?

49.18. Een kinderfeestje?- Nee hoor meneer, allemaal van mij

Hoi allemaal,

Tjonge, blij dat ik niet de enige ben die van die rare reackties krijg op mijn zevental. 15: Nadja, 11: Isha(belle), 8: Matthias, 5:Thomas, 3:Lisa, en dan nog twee geadopteerd uit Brazillie en India, 3:Mascha, en 2 maanden: Remy.

Mijn kinderen zijn nog jong, en vaak gaan we dagjes uit met z'n allen, en dan zie ik mensen kijken van: zijn die allemaal van hun? Vooral ook omdat ze niet op elkaar lijken, Nadja, Thomas en Lisa zijn blond, Isha en Matthias donker, en dan Mascha en Remy, met hun donkere huidskleur.

Waar ik ook veel opmerkingen over krijg, is dat wij zoveel reizen, twee maanden rondtrekken door Amerika, naar Turkije, Egypte, Zuid-Afrika en Australie geweest, en vrijwel alle landen in Europa. Meestal lieten we de jongste, of jongste 2 bij opa en oma, Als we op wintersport gaan, zijn ze wel allemaal van de partij, maar naar bijv. Egypte is het onverantwoord om de allerkleinsten mee te nemen.

Dit jaar gaan we met z'n allen naar Vlieland, eens wat anders, we hebben er allemaal zin in. Ik wil de kleinsten niet thuislaten, dus konden we niet te ver, we hebben net twee kindjes opgehaald, (2 weken terug) en het is niet goed voor hun ze nu al weer in een andere omgeving, met andere mensen te brengen. Mensen maken opmerkingen als: "Wat een drukte, van die verre reizen ondernemen, met zoveel kids". Sommige mensen vinden het zelfs onverantwoord. Waar bemoeien ze zich in vredesnaam mee? Ik baal daar soms behoorlijk van. Als ik eens klaag: "Ik word even gek van mijn kids" kijken mensen me aan alsof ik een vloek heb uitgesproken over hen, "je hebt hier zelf voor gekozen, hoor" is hun reactie. Dan "jaah, dat snap ik ook wel, ik heb er zelf voor gekozen, maar iedereen baalt toch wel eens van al die drukte?!?"

Dat sommige denken dat ik zwaar gelovig ben, daar erger ik me ook aan. Ik ben wel gelovig, maar niet op de "geen-televisie-of-broeken-voor-de-meisjes-manier" (hoewel ik dat uiteraard ook respecteer), het lijkt wel alsof je als moderne moeder niet meer dan hoogstens 3 kinderen mag!

Er komen vaak vriendjes en vriendinnetjes spelen, en als die dan ook mee gaan naar bijv. de kinderboerderij heb ik er soms wel tien!, want ja, als de 1 een vriendje mee mag nemen, dan de ander ook een vriendinnetje. Veel mensen denken dan dat het een kinderfeestje is, zo ook toen we met zijn allen frietjes gingen halen na een dagje kinderboerderij: "wie is de jarige" werd er gevraagd. Om zulke dingen kan ik wel lachen.

Allemaal veel plezier en geluk met de kids!

Marischa, moeder van zeven

Reactie voor op de website?

49.19. Meisjeshaters, nou goed?!

Ik stond ooit in een lift, samen met mijn drie kleine zoontjes, mijn hoogzwangere buik en een vreemde oude dame. De dame keek wat misprijzend naar de drie mannekes, toen naar mijn buik, en bestond het om te zeggen: "Nou mevrouw, ik hoop dat U nu toch eindelijk een keer geluk heeft en een meisje krijgt." Waarop ik haar vol afgrijzen aanstaarde en antwoordde: "O maar als het een meisje is laten we haar direct adopteren; mijn man en ik haten meisjes!" Het arme mens wist niet hoe snel ze de lift uit moest; ze was er van overtuigd dat ze was opgesloten met een gestoorde. Twee weken later werd onze vierde zoon geboren; hij mocht blijven.

Brit

Reactie voor op de website?

49.20. Commentaar

Hallo Lollita,

Ik ben ook een werkende moeder van vijf kinderen. Mijn man werkt bovendien ook meer dan fulltime. Voor mijn kinderen heb ik 4 dagen aan huis 2 oppassen geregeld, 1 oppas voor maandag, dinsdag en vrijdag en een oppas voor zaterdag (een jonge meid van 21 jaar die dit reeds 6 jaar met plezier doet, volgt nu trouwens de pabo). Ook mij vragen ze verwonderd of ik bij vijf kinderen in de leeftijd van 8, 6,5 4, 3 en 1,5 jaar werk.

Ja, antwoord ik dan volt trots, een fulltimejob (eigen administratiekantoor, ook indelen in de avonduren) een aantal vrijwilligersjobs zoals penningmeester Oudervereniging school, harmonie (speel saxofoon en verzorg administratie), penningmeester peuterspeelzaal, administratie Wereldwinkel Maastricht en voer bovendien de eigen administratie van het bedrijf van mijn man.

Ik denk maar zo, als het niet meer kan, of de kinderen willen het niet meer of er wordt iemand ziek, dan kan ik nog altijd stoppen met werken. Maar de kinderen voelen zich prettig, mijn man en ik en mijn oppassen hebben geen problemen, dus waarom stoppen? De kinderen gaan toch ook hun eigen weg, vriendjes, clubjes, school, buiten spelen. Als je maar voor hen daar bent als ze je nodig hebben.

Mijn redenatie is: In de leeftijd tot 12 jaar is het voornamelijk bijsturen, maar daarna moet je indien nodig, daar kunnen zijn voor hen.

Veel succes, en vooral geen schuldgevoelens!!
Anita

Reactie voor op de website?

49.21. Kinderkledingparty's

Reactie op Groot gezin en ook nog werken ?........

Je geeft aan dat je kinderkledingparty's geeft. Voor welk merk is dat? Zijn deze verdiensten wel rendabel? Bedankt alvast voor je reactie.

Gr. Aemke

Reactie voor op de website?

49.22. Tegenstrijdig...

Persoonlijk krijg ik niet zoveel commentaar op ons (volgens anderen grote) gezin met vier kinderen.

Er wordt wel regelmatig door familie gevraagd wanneer de vijfde komt. Ik zeg dan "Nee! het is mooi zo, het huis is vol". Hierop krijg ik dan allerlei mogelijkheden aangeboden (schuurtje verbouwen, aanbouwen, kruipruimte uitgraven etc.). Lachend zeg ik dan "nou is goed, regel het maar". In feite zitten ze ons te pesten omdat we twee jaar lang geroepen hebben dat twee genoeg was en dat er toch ook nog vier werden, dus ja...

Daarnaast krijg ik eigenlijk weinig commentaar (zo vat ik het in ieder geval niet op).

Wel zeggen mensen vaak dat kinderen zo DUUR zijn. Om even later aan mij te vragen of ik nog blijf werken. Grappig vind ik dat...

Ja, ik blijf werken. Willen we onze levensstandaard zoals we die gewend zijn en waarderen vasthouden dan moet ik wel. Maar bovendien vind ik het ook heerlijk om te werken, al wil dat niet zeggen dat ik altijd fluitend naar mijn werk ga. Ik vind het ook heerlijk om met de kids bezig te zijn, al wil dat niet zeggen dat ik nooit fluitend naar mijn werk ga. ;)

Groetjes Mariëlle

Reactie voor op de website?

49.23. Maar twee

Ik heb twee jongens en dat is op deze site vast een uitzondering (wie weet volgen er meer), maar 't commentaar was bij ons ook niet van de lucht, daar onze jongens elkaar maar een jaar en dag schelen, Op de opmerking "tjee wat snel", antwoorde ik dat dat we liever een tweeling hadden gewild, maar dat dat niet gelukt was.

Marleen

Reactie voor op de website?

49.24. Tjee wat snel

Hoi Marleen,

Gezellig he, zo'n korte periode er tussen. Ons noemden ze konijnenfokbedrijf, ze wisten zelfs al te vertellen of ik zwanger was of niet. Ik heb 4 kinderen, Lisanne(20-01-1990), Jelle(15-02-1991), Tim(19-06-1992) en Aukje(13-08-1993).

En ik vind het nu juist erg fijn. Als we ergens heen gaan hebben we geen last van grote leefdtijd verschillen, en iedereen kan mee doen aan het gesprek rond de tafel. Echt genieten toch!

Monika

Reactie voor op de website?

49.25. Mijn grootste ergenis

Ik ben moeder van 5 kids. Ook wij krijgen regelmatig ongevraagd commentaar. Gelukkig niet alleen maar negatief. Maar mijn grootste ergenis is toch wel dat iedereen het altijd op zich zelf betrekt. zzo van goh, leuk hoor maar ik moet er niet aan denken, ik vind 2 kids al druk genoeg. Of zo als iemand ooit tegen me zei dat als haar 2 kids het te gek maakten, ze aan mij dacht en wist dat het altijd nog erger kon.

Mensen schieten ook altijd in de verdediging over hun reden om maar 1 of 2 kids te hebben. Het is onze beslissing en die van moeder natuur om 5 kids op de wereld te hebben gezet. En ik zal nooit aan mensen vragen of ongevraagd mijn mening geven over het aantal kids dat ze hebben.

groetjes Jolanka

Reactie voor op de website?

49.26. Kinderen tellen

Ik heb 4 kinderen. Was vorige week in de supermarkt met 3 kinderen, toen een man eens naar hen keek en tegen me zei: "Nou, u heeft ook een hele basisschool", waarop ik dart rustig beaamde: "Inderdaad, ik heb een hele basisschool." Zo'n man is toch geen hele discussie waard?

Margriet

Reactie voor op de website?

49.27. Druk.....?

Ik hoor vaak, nou je hebt het zeker wel druk zo met de kinderen. Ik antwoord dan altijd: ik heb de hele dag de tijd en morgen en overmorgen [ect.] ook en het is trouwens toch gezellig druk. Beter dan druk met je werk vind ik.

Tamara

Reactie voor op de website?

49.28. En hoe is het nu met de opmerkingen?

Volgens mij zijn alle bovenstaande reacties van enige tijd geleden? Inmiddels heb ik het idee dat er (in ieder geval tegen mij persoonlijk) heel wat minder gezeurd wordt over mijn gezinsgrootte.

Steeds vaker krijg ik te horen, 'o dat lijkt me zo leuk, dat zou ik ook wel willen' en ook de reacties naar de kinderen zijn bijna altijd positief, gisteren nog bij de gemeente om mijn kinderen op mijn paspoort bij te laten schrijven 'goh, is zeker wel gezellig met zoveel broertjes en zusjes' (en dan zeer vriendelijk uitgesproken uiteraard).

Ik heb zelf het idee dat er weer meer waardering komt voor het gezin en hoe je dat in deze tijd met alle bezuinigingen enzo, bol werkt. Is dit nu ook jullie ervaring of wordt er nog steeds zo veel gepraat, maar alleen maar achter mijn rug om.

groet Amber

Reactie voor op de website?

49.29. Domme opmerkingen

Wij hebben 4 kinderen; zijn alle 2 nog twintigers, en de meeste mensen bekijken ons alsof we van een andere planeet komen; daarbij komt nog eens dat het alle 4 jongens zijn (nee, wij hebben geen behoefte aan een dochter, is dat zo moeilijk te begrijpen!?) Als we met z'n allen gaan winkelen gedragen ze zich goed (dikwijls beter dan andere kinderen die maar alleen zijn of met twee), maar toch vinden veel mensen het nodig om ons na te staren of domme opmerkingen te geven. Wij zijn gelukkig met ons zessen en aan al wie daar commentaar op heeft: de pot op!! Excuseer mij voor het taalgebruik maar ik moest het even kwijt.

Karin

Reactie voor op de website?

49.30. Steeds zwanger

Reactie voor op de website?

49.31. Te gevoelig nu ik zwanger ben!

We hebben 5 kinderen en de zesde is op komst. Zeker herken ik de reacties die ik normaal gesproken goed kan relativeren of de humor van in kan zien.

Maar nu ik dus zwanger ben trek ik het me meer aan. Waarschijnlijk reageer ik te gevoelig, maar ik word bijv. niet meer gefeliciteerd met mijn zwangerschap door mensen die dat eerst wel deden en krijg daar nog allerlei sappige reacties bovenop van, gaan jullie door tot het bittere eind, jullie gaan gewoon door, druk druk druk, jezus je bent al 40.

Oke en dan met mijn hormonen lopen de waterlanders er zo uit (thuis dan). Ik kan het van mezelf niet zo goed hebben want ten eerste leef ik niet voor de mening van anderen en bedoelen mensen het meestal niet kwaad dus vind ik mezelf wel flauw, maar ik geloof dat mijn hormonen daar maar niet naar willen luisteren. Ik kreeg laatst zo'n leuke reactie een vrouw zei "oooh zijn er niet veel mensen jaloers op jullie!"

Groetjes Renske.

Reactie voor op de website?

49.32. Pas de 2e

In juli is ons dochtertje geboren. Ja onze eerste 'pas' we zijn net in de 20. Wij willen beide een groot gezin, 4 of 5 toch wel als het ons gegund is. 10 weken na de bevalling was ik alweer zwanger van nr 2. Al bij de eerste krijg je de vraag: is het wel gepland?
Laat ik eerst even zeggen wat ik van die vraag vind: het gaat niemand wat aan, ons kind(eren) zijn 'gepland' en zeer gewild. maar het is domweg een onbeschofte vraag om te stellen. Bij de 2e kreeg ik wel een heeeel nare reactie te verduren "zo, is dat wel de bedoeling? ik dacht dat ik snel was maar jij maakt het helemaal...... nu maar hopen dat het een jongetje is dan ben je er van af!" WHATTT!!!!!
Sorry dit heeft mij best boos gemaakt. we zijn nog jong en ja 2 kinderen in 1 jaar is bijna zeldzaam laat staan dat we er nog meer wensen te krijgen in de toekomst. maar wat gaat een ander dat aan?

Reactie voor op de website?

49.33. Al die kinderen!

Hihi, ik heb drie kinderen en ben dus geen grootgezinmoeder. Meer een "tussenmoeder". Toch heb ik ook wel eens verbaasd staan kijken van opmerkingen die ik kreeg. Onze oudste was als kleuter bij de ergotherapeute in een ziekenhuis. Ik nam de tweede en de jongste (nog in de MaxiCosy) ook mee. Er was een kinderopvang bij de poli, ik bracht eerst onze oudste naar de ergo en dan de jongsten naar de opvang, waarna ik weer terugkeerde naar de ergo afdeling. Opmerkingen van de ergotherapeute dat ze het maar verstorend vond dat ik "met al die kinderen" kwam. Terwijl de twee jongsten tijdens de behandeling naar de kinderopvang in het ziekenhuis waren.

Een tante van me vroeg of ik op eerste kerstdag naar mijn ouders was geweest. Nee dus. Mijn ouders zijn gelovig en die dag is zeer religieus ingekleurd bij hen thuis. Twee kerkdiensten, zang, gebed, bijbellezen etc. Daar voelen wij niet zo voor, maar ik vond het niet nodig die reden kenbaar te maken aan mijn tante. Ik ga liever op 2e kerstdag, wanneer het wat neutraler van sfeer is.
O ja, zei tante, maar het is ook meteen zo druk he, dat gezin van jullie, wel drie kinderen...

Reactie voor op de website?

49.34. Re: al die kinderen

Ik zeg dan altijd met een stalen gezicht dat we op de helft zijn (met de vierde op komst) van onze kinderschare... de gezichten zijn dan onbetaalbaar... Gewoon terugpakken, hoor! ;-)

Dees

Reactie voor op de website?

49.35. 4 kids

Mensen zijn verbaasd als ik zeg dat alle 4 onze kinderen gepland zij. En ook zijn er een heleboel die vragen of dit nu toch wel de laatste zal zijn, je hebt het nu toch wel druk genoeg? Beetje bemoeizuchtig naar mijn idee. Ik geef daar ook nooit antwoord op.

Coba

Reactie voor op de website?

49.36. Commentaar: mijn blog

Hieronder even een blog van mij die ongeveer over dit onderwerp gaat. ik heb er erg positieve reactie's op gehad.

Tja, het heeft natuurlijk veel voordelen om een drieling te zijn. Er is altijd iemand in de buurt om de ogen uit te krabben, het speelgoed af te pakken of heel hard in zijn of haar gezicht te trappen.

Behalve voor de kinderen zelf is het voor de ouders eigenlijk ook gewoon heel erg leuk en gezellig. Niets zo leuk om te zien hoe erop elkaar gereageerd word. Heel mooi om te zien dat kinderen zich gewoon op hun eigen manier ontwikkelen.... en ja, vergelijkingsmateriaal genoeg en of ik wil of niet vergeleken word er ook door ons!

Robert is onze grote beer, MET echte tand en weet precies wat hij wil. Maar alles komt goed zolang er maar een doekje is die in de mond kan. Kim is de kleinste smurf die duidelijk laat weten als ze het er niet mee eens is! Ziva is de denker, vind alles leuk en gezellig motorisch ( tot nu toe) de vlotste van de drie. Al heeft ze nog geen enkel idee dat ze voeten heeft!

Dus ja, ik ben reuze trots op onze kinderen, niet alleen op de jongste drie! De oudsten zijn net zo leuk!

Chantal had een erg mooie citoscore. Word een halve puber met rood geverfde haren en kleedgeld! Annika kan heel erg goed omgaan met haar voedselallergieën kan super skeeleren, eenwieleren en boompje klimmen en heeft daarbij nog maar 1 x wat gebroken! en D'mitri heeft het toch maar mooi voor elkaar gekregen om toch te leren praten!

Nadeel van zoveel kinderen in mijn ogen alleen dat er altijd door iedereen en overal geteld word.
Nadeel is zeker dat de drie oudsten niet meer bestaan als ze de drie jongsten hebben gezien.
Nadeel van een drieling is dat iedereen schijnt te denken dat het publiek bezit is, dat je elk moment in een kinderwagen kan gaan hangen en roepen dat JE DAT NOG NOOOOOOIT GEZIEN HEBT!!!!
Nadeel is dat veel mensen denken op elk moment van de dag te kunnen vertellen dat de zus van de broer van de tante van de buurvrouw een tweeling heeft en het zooooooooooo druk heeft en het zooooooooo zwaar is.
Nadeel is dat mensen denken je de meest onbeschofte vragen te kunnen stellen varierend van "waar betaal je dat van" tot "zeker ivf".
Nadeel is ook dat ik nooit schijn te mogen klagen, zeker niet tegen moeders met 2 kinderen. Ik heb toch zelf gekozen voor zoveel kinderen.

Maar echt waar;
Het is vooral heel erg leuk om met 8 personen aan de eettafel te zitten. Ik voel me eigenlijk alleen maar heel trots als we met ons allemaal weggaan. Stiekum kan ik wel lachen om de vraag "bij welke kerk zitten jullie". Kan ik erg genieten van mijn WII verslaafde baby's. Is niks zo mooi als een een lading jongens uit groep 8 als bijen naar honing op baby's af te zien rennen.

Eigenlijk is het vooral erg gezellig, een huis vol mensen. Misschien is het iets drukker als bij mensen met "gewoon" 1,7 kind(eren) maar volgens mij valt dat wel mee. Wij hoeven de ramen echt niet vaker te wassen, hebben ook gewoon een wasmachine, droger en afwasmachine. Onze kinderen hoeven echt niet meer te doen als kinderen uit een "gemiddeld" huishouden.

Dus ja, wij hebben er 6. We hebben ze met veel plezier om ons heen. al vinden wij de rollen behang af en toe ook erg aantrekkelijk. Dus nee, we zijn geen gemiddeld gezin. maar dat waren we hiervoor toch ook al niet? Dus graag; behandel ons niet als lopende attractie, vergeet niet dat wij ook gewoon mensen zijn die toevallig de mazzel hebben 6 kinderen te hebben mogen krijgen.

Ingeborg Hommema april 2010

Reactie voor op de website?

49.37. Konijnen

We hebben slechts 4 kinderen maar bij de derde, we woonden toen in Friesland, kreeg ik de opmerking:"Jim lykje wol knyn". (jullie lijken wel konijnen) Andere opmerkingen: "Jim dwaan maar frjemd" (jullie doen maar raar) En o, ja bij nummer 4 wist men het zeker het was een ongelukje.

Ineke

Reactie voor op de website?

49.38. Konijnen

Wat een ontzettend respectloze reacties op wellicht bewust gemaakte keuzes, maar dat gaat mij en ook anderen niet aan. Wil bijna iets schrijven over hoogte van het IQ. Hoe lager, hoe platvloerser.

Laat je niet kennen en volg je eigen gevoel, geen, 1 of 10 kinderen, allemaal goed, zolang jij je er maar goed bij voelt. En konijnen, ach hoe lief zijn die niet?

Annemieke

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Commentaar!

  1. Hoofden tellen
  2. Je werkt zeker niet
  3. Onze manier
  4. De leukste
  5. Al 9 keer!
  6. Tellen en blijven tellen
  7. Mijn lijst
  8. Uitleggen
  9. Moe word ik ervan
  10. Herkenning!!!!!!!!!!!!
  11. Reactie op hoofden tellen
  12. Spuugzat soms!
  13. Deze kende ik nog niet
  14. Grappig
  15. Groot gezin en ook nog werken ?........
  16. Ja, ik werk gelukkig ook nog
  17. Even investeren
  18. Een kinderfeestje?- Nee hoor meneer, allemaal van mij
  19. Meisjeshaters, nou goed?!
  20. Commentaar
  21. Kinderkledingparty\'s
  22. Tegenstrijdig...
  23. Maar twee
  24. Tjee wat snel
  25. Mijn grootste ergenis
  26. Kinderen tellen
  27. Druk.....?
  28. En hoe is het nu met de opmerkingen?
  29. Domme opmerkingen
  30. Steeds zwanger
  31. Te gevoelig nu ik zwanger ben!
  32. Pas de 2e
  33. Al die kinderen!
  34. Re: al die kinderen
  35. 4 kids
  36. Commentaar: mijn blog
  37. Konijnen
  38. Konijnen

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.