Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

89. Prikkels

Het kenmerkende van deze tijd is dat er een overvloed is aan prikkels. Voor kinderen zijn er sportclubjes, uitstapjes in het weekend, en voor de overige uren heb je nog altijd de tv.

Ook ouders hebben vaak het idee dat ze hun kind moeten bezig houden, en prikkels aanvoeren.

De vraag is dan: mag je in deze tijd nog verwachten dat het kind zichzelf kan bezighouden, en dat je als ouder hem/haar daarin begeleidt? Of heeft een kind al die prikkels juist nodig?

Reactie voor op de website?

89.1. Bezighouden

Een voordeel van veel kinderen bij elkaar is dat ze elkaar bezighouden. Soms voel ik me schuldig dat ik niet altijd tijd heb om een spelletje te doen of voor te lezen of zoiets. Maar altijd is er wel iemand om dan dat spelletje te doen of dat boekje voor te lezen. Ook vind ik dat kinderen moeten leren alleen te spelen, dus als iemand dat doet laat ik die zoveel mogelijk met rust. Gelukkig kunnen ze dat ook. Ik denk dat mensen met een of twee kinderen het in dat opzicht drukker hebben omdat zij dan degenen zijn waar steeds aandacht aan gevraagd wordt. Ik merk het vaak dat kinderen uit kleine gezinnen gewend zijn altijd aandacht te krijgen en dat dan ook te pas en te onpas opeisen. Zulke ouders hebben hun handen vol en vragen mij dan hoe ik mijn kinderen zo rustig krijg, gewoon met rust laten en zelf rustig zijn denk ik.

Wat ik ook wel zie is dat kinderen met werkende moeders er zelf een hele agenda op moeten nahouden, die dag bij die, dan bij die, want dat scheelt weer oppas. De moeders vullen de hele week met clubjes en afspraken of het kind nu zin heeft of niet. Mijn kinderen mogen elk op een sport of clubje op voorwaarde dat ze twee zwemdiploma's hebben gehaald. Vriendjes en vriendinnetjes zijn altijd welkom, als mijn kinderen daar ook maar welkom zijn want ik heb bemerkt dat ook ik weleens als goedkope oppas gebruikt word en daar pas ik voor. Ik weiger vaste afspraken voor mijn kinderen te maken alleen omdat het de ouders beter uitkomt, elke donderdag met hetzelfde kind spelen heeft mijn dochter ook niet altijd zin in en dat is haar goed recht. Wij boffen dat we in een kindvriendelijk dorp wonen, de achtertuin is een voetbalveld en speeltuin, en verder is er genoeg speelruimte. In een grote stad waar kinderen amper nog buiten kunnen spelen ben je misschien wel meer aangewezen op clubjes. Dan ben je zo'n ouder van de achterbankgeneratie die z'n kinderen van hot naar her brengt, omdat het te gevaarlijk is om ze door het verkeer te sturen. Triest eigenlijk: die kinderen zien de wereld door een autoruit of beeldscherm,

Ergens klopt het niet meer, en ik heb erg met ze te doen.

Antoinette

Reactie voor op de website?

89.2. Niet meer uit onszelf

Ook voor mij en mijn gezin is dit een heet hangijzer. In het leven van vandaag de dag worden ons aan alle kanten prikkels geboden. Je kunt een keuze maken: Ik kies bv. niet voor harde muziek maar er blijft nog zoveel over dat het evengoed moeilijk is te zeggen: "Ik wil nu geen muziek, ik wil stilte". Dit om maar even een simpel voorbeeld te geven. Waar ik steeds mee achter kom, voor mezelf en zeker ook voor mijn kinderen, is dat wij niet meer uit onszelf op ideëen komen, maar nog slechts reageren op prikkels.

Ik zal het proberen te illustreren met een voorbeeld van deze zondagmiddag. Mijn jongste zoon van 8 jaar zwaaide een logeer-vriendje uit en vlak daarop verdween de rest van het gezin. Nu waren alleen nog mamma en hij thuis. Computer en televisie worden als eerste geopperd. Zoeken naar makkelijke prikkels van buitenaf. Daar hoef je maar achter te gaan zitten en je wordt beziggehouden. Mamma vond dat geen goed idee. Dat is meestal mijn reactie dus veel weerstand was er niet. Dan begint het grote vervelen. Buurvriendjes: niet thuis. Spelen met de jonge kat. Rondlummelen. Totdat na een half uurtje de auto's naar beneden worden gehaald en hij nu al een uur zijn eigen verhaal zit te spelen. Hij heeft zichzelf geprikkeld. Ik denk dat hij hier het meest aan heeft. Hij rust uit, want speelt in z'n eigen tempo en eigen verhaal, hij leert z'n eigen oplossingen te vinden, leert zichzelf te vermaken met z'n eigen fantasie.

Om het verhaal weer algemeen te maken: Ik heb het gevoel dat kinderen vaak genoeg hebben aan school als prikkel van buitenaf. Dat ze het nodig hebben daarna hun eigen spel te spelen, of zich te vervelen. Daar zijn geen volwassenen bij nodig. Juist niet, een kopje thee, even afreageren over juf, meester of de klas, dat is genoeg aan ouderaandacht. Ik denk dat we het vaak veel te goed willen doen met onze kinderen.

Natuurlijk zijn er kinderen die heel graag willen pianospelen of willen voetballen. Dan is het een prettige, stimulerende prikkel. Ik heb in m'n eigen gezin ook de fout gemaakt te denken dat dit voor ieder kind geldt. En drie van mijn vier kinderen hebben eigenlijk genoeg aan school en thuis spelen.

Keti

Reactie voor op de website?

89.3. Verveling is het ergste wat er is.

Ik ben het met Keti en Antoinette eens, dat een kind niet teveel prikkels nodig heeft, en zeker niet tegen zijn eigen zin. Daarbij moeten deze prikkels positief zijn. Maar prikkels zijn wel nodig, en de een heeft er meer nodig dan de ander.

Er is een onderzoek naar diergetrag dat aantoont, dat deze beestjes liever negatieve prikkels hebben dan geen enkele.

Ik merk dat kinderen positieve prikkels nodig hebben, maar die komen niet meer vanzelf op ze af. Een voorbeeld. Het is zomer en onze straat ligt open. Dus geen verkeer. De kinderen kijken nauwelijks t.v., de computer blijft uit, want ze kunnen vrij en blij heen en weer rennen met elkaar. Mijn dochtertje met haar buurmeisje zijn de hele dag in de weer (op straat) met twee tamme konijntjes en hun poppen. De jongens kijken naar de wegwerkers en maken kuilen.... Er is zoveel te doen op straat. Ze hoeven niet te hangen. De deuren staan open.... De kinderen talen niet naar spelen met hun moeder of vader.

We hebben met zijn allen deze wereld bedorven, deze wereld van Ot en Sien. Onze hele buurt geniet ervan. Zelfs de relatie tussen de kinderen en een normaal chagerijnige opa uit de buurt is verbeterd.

Als de weg weer gemaakt is en gladder dan ooit, dan zoeven de auto's weer veel te hard langs de huizen. Dan kunnen ze niet alleen de straat op en moeten ze 'afspraakjes'maken en zijn gedwongen om de hele middag bij iemand achterom te blijven, of in huis.En moeten ze gebracht en gehaald worden. En is er niets te doen op straat. En straks komen herfst en winter weer. In huis zijn er gewoon onvoldoende prikkels van andere gelijkgezinden, en slaat de verveling toe. Gevolg.. T.v, computerspelletjes en.. Mam, wil je een spelletje doen?

En jij moet hen gewoon helpen met het zoeken van prikkels, omdat de kinderen al hun eigen initiatief ontnomen is. Het verkeer beknot hun vrijheid veel meer dan je denkt, zelfs in een dorp. En ...... dat is niet de schuld van iedere individuele ouder, maar van de gemeenschap, waar wij weliswaar ook deel van uit maken.

Anja

Reactie voor op de website?

89.4. Het leven zit al zo vol

Misschien heb je het groot-gezin-manager iets makkelijker, er is zoveel te beleven in het gezin. Ik heb me voorgenomen om deze vakantie wat meer te doen met de kinderen, maar ik merk dat het meer van mij uitkomt dan van de kinderen. Eindelijk geen school, geen zwemles, geen muziekles. Iets buiten de deur plannen stuit op veel weerstand, ze blijven liever thuis om eindelijk eens een hele dag met de lego of de playmobiel te spelen. Of er wordt een spelletjesdag ingelast, of we halen de klei- en knutselspullen te voorschijn.

Soms maak ik me wel eens zorgen, ze vormen op deze manier een eigen wereldje wat los staat van de buitenwereld. Het zal wel aan de aard van de kinderen liggen. De 3 oudsten zaten nog op clubjes, balletles, turnen, judo, overal sjouwden we met ze naar toe. Meestal hadden ze er na enkele maanden genoeg van, maar ja, je hebt betaald, dus ze maken het jaar vol. En misschien laat je je bij de eerste kinderen toch wat meer leiden door wat je bij anderen ziet. Maar als je dagelijks met het hele stel na school nog naar een clubje moet, ga je je toch wel afvragen of het zin heeft, zeker als je merkt dat het van de kinderen niet zo nodig hoeft.

Nu zijn de clubjes beperkt tot zwemles in groep 2 tot je je zwemdiploma hebt, en vanaf groep 5 minstens 1 à 2 jaar muziekles. Daarnaast mogen ze nog iets kiezen als ze erg graag willen, maar ik kijk daarbij heel goed naar bereikbaarheid en de mogelijkheid om er eventueel zelfstandig naar toe te gaan. Binnenshuis is het vrij makkelijk om prikkels aan te bieden, je hebt door de jaren vrij veel ervaring en materiaal bij elkaar verzameld. Maar meestal hebben ze geen prikkels nodig, de omgeving is uitdagend genoeg!

Nell

Reactie voor op de website?

89.5. Te ervoor is niet goed

De prikkels van school zijn al veel, vooral met die overvolle klassen. Als ze hier 8 jaar zijn, mogen ze een club of sport kiezen. Meer niet, anders is het te vol, te duur en teveel. Ik zeg altijd te ervoor is niet goed en het werkt! De oudste vindt het voldoende.

groetjes ingrid

Reactie voor op de website?

89.6. Twijfel

Ik heb ook 3 gezonde kindjes op de wereld gezet. Waar ik ook ontzettend trots op ben. Hun leeftijd is: meisje7, jongen4, meisje word1. Awel en ik zit ook weer na te denken over een 4e. Het is alleen ook het praktische wat me bezig houdt zoals auto, kamers, enzovoort. Maar het begint weer heel erg te kriebelen. Ben zelf nog maar 30 jaar, dus heb nog wel even tijd om nog na te denken.

Weet je, wat me heel erg stoort is de blikken van mensen en dat praten achter de rug zovan allee die is ook goed zot om zoveel kinderen op dieze wereld te zetten. Het wordt eigenlijk niet echt aanvaard, een groot gezin te hebben. 3 kindjes gaat nog maar owee 4, dat gaat er toch wel over. En wat me ook stoort is als ik buiten kom, dan is het al direkt: en nog nie terug zwanger? Zo van zotte mie.

En dat zijn toch punten die me tegen houden. En ik heb ook geen steun van iemand, want mijn ouders denken er ook zo over. Als het aan hen had gelegen was 1 al meer als genoeg. Wie herkent dit verhaal, zou graag reactie er op krijgen.

met vriendelijke groetjes Marij.

Reactie voor op de website?

89.7. Je hoeft geen twijfels te hebben.

Wij hebben 7 kinderen, wat mij juist is opgevallen is als je zelf positief bent, de ander ook positief zal reageren. Zorg dat je een positieve uitstraling hebt. Zorg dat jij en je kinderen altijd beleefd zijn. Met een goed gevoel voor humor kom je ook een heel eind.

Je zult zien dat hierdoor mensen jou om advies gaan vragen over opvoeding en zwangerschap. Hopelijk heb je hier wat aan.

Groeten, Jolande

Reactie voor op de website?

89.8. Ze moeten al te veel

Ik las vandaag in de krant dat de kinderen zo moe zijn tegenwoordig. Komt dit door alle verplichte clubjes? Misschien wel, ik kan me niet voorstellen dat dit door verveling komt. Kinderen kunnen zichzelf heel goed zelf vermaken.

Dat zelfvermaken moeten volgens mij nog heel wat kinderen zelf leren. Vooral de kinderen die op meerdere clubjes zitten(wat de ouders dan weer zo belangrijk vinden). Lekker makkelijk alleen maar brengen en halen (kost je wel wat geld en tijd maar dan heb je ook wat).

Vinden de kinderen het nu echt wel zo leuk die clubjes? Vraag het ze maar eens wat ze uit school het liefste doen. Zouden we als ouders wel eens voor verrasssingen komen te staan. Misschien als wij als als ouders hier eens meer naar onze kinderen zouden luisteren zouden ze misschien ook niet zo moe worden van al dat moeten presteren en naar clubjes gaan die wij als ouders als belangrijk vinden.

Laat kinderen nog even kinderen zijn ook al vervelen ze zich soms. Volgens mij erger je je als ouder meer aan de verveling dan dat onze kinderen daar last van ondervinden.

Jessica

Reactie voor op de website?

89.9. Prikkels: reactie voor Marij

Hoi Marij,

Zelf ben ik mams van 'slechts' 4 kinderen. De omgeving telt voor mij niet mee. Ik heb er werkelijk lak aan. Ik heb twee grote kinderen 12-10 en twee kleintjes 4-2. (zelfde papa).

Ook ik hoor regelmatig van anderen dat ik het bij twee had moeten houden. Tsss, wat een onzin! Waarom zou ik? Omdat het wat drukker is dan een standaard gezin? Omdat alles beter past in een auto? Omdat ik dan geen stapelbed hoefde? Omdat het financiëel beter is? Flauwekul! Als dát de redenen zouden moeten zijn, zijn dat wel héél erg zwakke argumenten. Doe wat je hart je ingeeft, niet wat de omgeving door je strot probeert te duwen.

Je zegt toch ook niet tegen de jongsten: eigenlijk hadden jullie niet geboren mogen worden. Opa en oma hadden liever alleen onze twee oudsten! Het komt zoals het komt, het is zoals het is, en het is goed!

Mirjam

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Prikkels

  1. Bezighouden
  2. Niet meer uit onszelf
  3. Verveling is het ergste wat er is.
  4. Het leven zit al zo vol
  5. Te ervoor is niet goed
  6. Twijfel
  7. Je hoeft geen twijfels te hebben.
  8. Ze moeten al te veel
  9. Prikkels: reactie voor Marij
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.