Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

90. Tijd voor elkaar

In een groot gezin ben je als ouder eigenlijk altijd wel bezig met iets. Doordat je steeds met de kinderen bezig bent, krijg je, naarmate de kinderen ouder worden, steeds minder tijd voor jezelf en je partner. Hoe vang je dat op?

Lees de column Geniet, ook van elkaar over het belang hiervan, voor een voorbeeld om dit te organiseren, zie de column Een weekendje weg.

Reactie voor op de website?

90.1. Wat is tijd

Op de een of andere manier zie ik tijd als iets dat ik altijd deel met anderen. Als kind deelde ik mijn tijd met mijn ouders, ik deel het nu met mijn man, onze kinderen en mijn collega's op het werk. En niet te vergeten: de taken die je uitvoert.

Deze tijd is tegelijkertijd altijd eigen tijd. Alle tijd is mijn tijd omdat het mijn leven is.

Het leven heeft zijn perioden. Eerst waren mijn man en ik met zijn tweëen, daarna zijn we samen met de kinderen, en er komt weer een tijd dat we met zijn tweëen zijn.Maar ik ervaar dat allemaal als samen. Wij hoeven niet iets met zijn tweëen te doen om ons onder elkaar te voelen.

Wat er in de column bedoeld wordt is denk ik, genieten van samen op een terrasje zitten, zonder het grut te vermanen; of samen naar een museum, zonder ongeïnteresseerde pubers.

Wel, die tijd hadden we voordat er kinderen waren en komt weer als we oud zijn. Nu is het onze tijd om te rennen, straks is het onze tijd om uit te rusten. Zo is het leven.

Anja

Reactie voor op de website?

90.2. Tijd in het gezin

De column van Ronald beschrijft een probleem waar iedereen tegenaan kan lopen. Je hebt tijd voor jezelf nodig, en zonder tijd met z'n tweeen loopt een relatie vroeg of laat groot gevaar.

Wanneer kinderen groter worden, vragen ze best veel aandacht. Zeker in de pubertijd, wanneer ze zelf door een moeilijke fase heen gaan. Ze gaan ook steeds later naar bed, en zijn duidelijker aanwezig (muziek, tv en dat soort dingen). Sliepen ze daarvoor allemaal om 8 uur, en had je dan nog een hele avond voor je, langzaam maar zeker wordt de avond korter. Het wordt steeds moeilijker tijd voor jezelf en elkaar te vinden.

Met z'n tweeen een weekendje alleen weg zonder de kinderen. Het lijkt zo mooi, maar, zoals Ronald het beschrijft, het kost erg veel moeite om het te regelen, en eigenlijk kun je jezelf toch niet echt los van de kinderen maken. Is dit echt de moeite waard?

Het mooiste is natuurlijk wanneer je de tijd voor jezelf en voor elkaar kunt inbouwen in de dagelijkse gang van zaken. Maar eenvoudig is dat niet. Dat een van beide ouders zich even terugtrekt lijkt niet zo moeilijk te regelen, maar in de praktijk vond ik dat nog niet zo gemakkelijk. Met name wanneer een kind borstvoeding krijgt, komt de vader heel duidelijk op de tweede plaats.

Nog moeilijker is het wanneer je met elkaar iets te bespeken hebt. Zeker wanneer je daar wat tijd voor nodig hebt. Dan ben je al snel op de nachtelijke uren aangewezen.

Wat ik me altijd afgevraagd heb is of het veel verschil maakt wanneer je een specialistische taakverdeling hebt zoals bij ons (de klassieke variant: moeder thuis, vader werkt) of een moderne manier, waarbij je zorg en werk volledig deelt. In elk geval ervaar ik het als heel belangrijk dat bij onze manier er een vast baken is (de moeder). Zouden anderen hier op willen reageren?

Theo

Reactie voor op de website?

90.3. Herkenbaar

Ik herken veel in het stukje van Ronald. Ook wij hebben 6 kinderen, en gaan af en toe samen weg. Meestal is dat 1 keer in de twee maanden een dagje winkelen en lekker uit eten, en niet te vergeten naar de bioscoop. We kunnen lekker kijken in de winkels die wij leuk vinden (en kopen uiteindelijk meestal alleen dingen voor de kinderen) en kletsen weer eens uitgebreid over (ja natuurlijk) de kinderen, maar ook over werk, en andere zaken.

Opa en oma passen graag op. Sinds onze oudercarriere hebben we een enkele keer gekozen voor een weekend weg, met weer opa en oma die in konden springen, maar ik vind het heel wat om ze te vragen. Ze doen het wel, maar ik merk toch dat ze het een hele drukte vinden (logisch) dus ik moet wel een grens over. Het is weliswaar heerlijk, zo'n hotelkamer voor samen...alles kan...uitslapen....uitgebreid ontbijten...en toch misten we alle keren de kinderen vreselijk.

Ikzelf heb daar overigens meer moeite mee dan Jos, maar hij is ook gewend de dag zonder kinderen door te brengen. Ik werk weliswaar parttime, maar ben toch het allergrootste deel van mijn tijd bezig met kinderen om me heen.

Onze kinderen zijn nog klein, dus na het puinruimen blijft er op de avond nog wel wat tijd over om samen door te brengen, maar goed, de avonden worden ook vaak gevuld door vergaderingen of werk. Maar ik realiseer me wel dat over een paar jaar de kinderen een groot deel van de avond ook in gaan vullen.

Voorlopig genieten we maar van een zaterdag in Rotterdam, en laten we de weekenden maar weer voor wat ze zijn. Misschien over een jaar of twee weer eens. Als Jos zijn ouders dan nog in kunnen springen, want ik geloof niet dat ik veel extra geregel ervoor over heb.

Ingrid

Reactie voor op de website?

90.4. Altijd bezig

Tijd voor mezelf is ook zo'n thema waar ik alleen maar diep van moet zuchten, ik ben blij als ik een half uurtje even lekker kan zitten zonder gezeur aan mijn hoofd, het idee dan nog iets voor mezelf te moeten doen word ik al moe van, ik wil gewoon soms even helemaal niets hoeven doen.

Het gekke is dat de heel enkele keer dat ik echt een tijd niks te doen heb, ik heel onwennig word van de stilte om me heen en ik het onrustige gevoel heb dat ik ergens op moet letten of belangrijke dingen vergeet.

Eigenlijk word je geleefd door je gezin, ik denk ook niet dat zo'n leven vol te houden is als je er niet zelf voor 100% voor gekozen hebt en erachter staat.

Antoinette

Reactie voor op de website?

90.5. Thuis tijd voor mezelf

Ik heb niet zo'n behoefte aan tijd voor mezelf buiten de deur, ik geniet meer van de avonden, waarop ik rustig en geconcentreerd, met een muziekje op de achtergrond kan werken. Ik heb ook geen behoefte aan een weekendje weg. Vaak is het georganiseer eromheen zo vermoeiend, dat het effect van het weekendje weg wegvalt.

Nu de oudste kinderen groter zijn, worden wel de avonden korter. Juist die avonden gaven nog enige mogelijkheden om tijd voor jezelf te creëren. Daar hebben we wel enige afspraken over gemaakt. De woonkamer is 's avonds vanaf 10 uur van ons, en alleen als er iets bijzonders is kan er na 10 uur nog een beroep op ons gedaan worden.

Nell

Reactie voor op de website?

90.6. Elkaar ontmoeten

Niet alleen tijd voor jezelf is onontbeerlijk, maar zeker ook voor elkaar. Voor je het weet loop je samen alleen nog te organiseren en te redderen en vergeet je elkaar echt te ontmoeten.

Ik vond het idee van mijn schoonzus en zwager een goede. In een tijd dat ze heel veel samen te bespreken en uit te knokken hadden, waarbij geen kinderoren nodig waren, gingen ze dagelijks samen een eind lopen. (Wij wonen in een bosrijke omgeving).Thuisgekomen was de lucht weer opgeklaarden de benen gestrekt en konden ze er weer zijn voor hun kinderen.

Wijzelf hebben er een avond per week voor uitgetrokken dat we echt bijpraten. Het was een zoeken naar een goede vorm, maar we merken dat wanneer dat door vakanties of andere redenen niet gebeurt er weer oude irritaties ontstaan.

keti

Reactie voor op de website?

90.7. Fulltime thuis met kinderen is een baan

Sommige vrouwen kunnen kiezen of ze fulltime thuis willen blijven, anderen moeten meewerken voor het inkomen. Maar ik vind dat in een land als Nederland er voor iedereen wel voorzieningen zijn. Bijstand kun je krijgen (je zit dan ook thuis met je kinderen), maar met een werkende partner heb je ineens nergens meer recht op. Ook arbeidsongeschikt kan in Nederland betaald worden, maar een fulltime moeder met bekkeninstabiliteit of een postnatale depressie krijgt geen cent. Erg scheef.

De kritiek die er is onderling op allerlei sites zou beter omgezet kunnen worden in tips aan elkaar in bepaalde situaties.

Maar met een fulltime baan thuis en kinderen mag je ineens van de buitenwereld niet meer klagen, je kiest er toch voor en dan moet je maar echt gaan werken als je onvrede voelt met je situatie.

Natuurlijk heeft thuis zijn ook voordelen en nadelen. Je eigen tijd kun je indelen per week. Maar je kijkt wel de hele dag op de klok voor hapjes, dutjes en schooltijden. En er zijn altijd 1001 klusjes die ook nog moeten gebeuren.

Ik zoek op deze site naar echt practische tips voor niet allerdaagse probleempjes. Met een groot gezin heb je je handen al vol en dan bijvoorbeeld een kleuter van 4 die wel zindelijk is, maar toch in zijn broek poept 's nachts en je met een grijns aankijkt 's morgens, dan spring je toch tegen het plafond? En zijn anderen ouders nooit eens moe, dagen achtereen moe?? Kan iedereen 's avonds nog wat leuks gaan doen voor zichzelf? Hopelijk komen er wat tips en zijn er meer zo thuis.

Dit is wel beknopt voor een goed verhaal, maar ik email graag verder hierover hoor.

Trix

Zie ook de column Sport, doping en de ultieme energiebron? en het bijbehorende thema Wat doe ik toch aan die moeheid.

Reactie voor op de website?

90.8. Nooit tijd voor jezelf?

Ik moet er eigenlijk altijd een beetje om lachen als ik andere moeders hoor zuchten dat ze tijd voor zichzelf nodig hebben. Alle tijd is mijn tijd en ik kan doen en laten wat ik wil. Mijn man en ik praten zonodig in bed maar in de praktijk zijn er zoveel uurtjes dat je even alleen bent. We hebben ook boven een televisie staan en tussen 8 en 9 kijken de kinderen boven televisie en mogen ze zelf beslissen waar ze naar kijken. Wij houden niet zo van vlaamse pot en flodder. De jongste ligt dan op bed en de 2 oudsten komen vanaf 9 uur weer thuis en dat betekent een uur zonder kinderen. Overdag deel ik mijn tijd ook zo in dat ik tussen 10 uur en 11 uur niks doe en ik geniet gewoon. Moeders die zuchten dat ze het zó druk hebben, hebben trouwens vaak maar 2 kinderen. Het lijkt er dus op dat moeders van grotere gezinnen òf beter plannen òf zich niet gek laten maken. Als iemand tegen mij zeurt dat hij nog dit of dat moet doen, vraag ik altijd: "van wie moet dat dan, dan doe je het toch niet"!

Sandra

Reactie voor op de website?

90.9. Heel herkenbaar

Ook ik heb bepaald niet het gevoel dat ik geleefd word door mijn gezin. Ik heb hele actieve (huishoudelijke) dagen, maar ook dagen dat ik niks nuttigs doe (op huishoudelijk vlak dan) maar lekker met de jongste naar de kinderboerderij ga, of nu in kersttijd zit te bakken of te knutselen. Ook neem ik rustig even tijd voor mezelf. Ik help veel mee op school of de peuterspeelzaal, en zit in de besturen.

Het is inderdaad opvallend dat de mensen zonder baan en met 1 of 2 kinderen nergens tijd voor hebben (of nemen). Hoe ik nu de dagen in ga delen weet ik nog niet, want onze jongste is 9 dagen, en dus zullen we met elkaar na de kerstvakantie weer even naar een ritme moeten zoeken, maar stof is stof, en het ligt mij er goed. Lekker badderen en met elkaar rommelen is mij veel meer waard.

Ingrid

Reactie voor op de website?

90.10. Boekentip voor Trix

Hallo Trix en alle andere oververmoeide moeders (en vaders!). Vorige week heb ik een boek geleend bij de bibliotheek en ik denk dat dat wel iets is voor jou om te lezen. Moet je er wel een tijd voor maken hoor! Leg hem desnoods in de wc, kun je iedere dag een stukje lezen. Het boek heet:
    Eenvoud in je leven, eenvoud in jezelf
    Eenvoud in je leven, eenvoud in jezelf
    Elaine Saint James

Dit boek bevat praktische adviezen voor de vereenvoudiging van het huishouden, de werkkring, de leefstijl, de zorg voor de eigen gezondheid en financieën.

Ina

Reactie voor op de website?

90.11. Tijd voor jezelf geregeld

Het begon er mee dat ik merkte dat ik steeds geen tijd voor de kinderen had. Steeds hoorde ik mezelf zeggen: Nu niet, ik heb nu geen tijd.

Ik heb toen 'dagen' ingesteld: een Mariekedag, een Corinadag enz. Op die dag doen we iets wat dat kind leuk vindt. Sinds kort heb ik ook mezelf maar een dag gegeven: een Jolandadag dus. Ik doe dan alleen het hoognodige: de was, het eten, de verzorging van de baby en verder niks. Ik kan dan lekker lang wandelen met de baby bijvoorbeeld. Of gaan winkelen. Of dat kastje gaan verven wat ik allang van plan was. Niks moet, alles mag.

De computer rekent voor me uit wanneer het wie z'n dag is. De formule is simpel: een week + de leeftijd. Voorbeeld: Marieke is 11 heeft haar dag om de (7 + 1.1), dus om de 8.1 dag. Zelf ben ik 33, en kom dus om de 10.3 dagen aan de beurt.

Het valt dus nooit op een vaste dag in de week en soms vallen dagen samen, dan moeten ze samen wat leuks bedenken. Op woensdag en zaterdag kunnen we uitgaan (speeltuin, Mac Donalds ofzo), op andere dagen beperkt het zich vaak tot 'het eten kiezen' en soms een spelletje doen of wat knutselen.

Het voordeel voor mij is dat elk kind aan de beurt komt, en dat ik ook kan schuiven: nee, we gaan vandaag niet verven, maar morgen is het jouw dag, dan kunnen we dat wel doen. Het systeem is uit nood geboren, maar ik zou het niet meer kwijt willen!

Jolanda

Reactie voor op de website?

90.12. Tijd voor je zelf? Gewoon doen!

Ook ik merk dat heel veel mensen, meestal met 1 of 2 kinderen klagen over de drukte en geen tijd voor zichzelf hebben. Ze hebben naar eigen zeggen nooit geen tijd om iets te doen, maar in de loop van het gesprek blijkt dan dat ze regelmatig uit eten gaan, gaan winkelen, of zomaar een dagje,avond of weekendje samen op stap kunnen.

Aan de andere kant zie je dan dat mensen met grote gezinnen, die dus werkelijk bijna geen tijd voor zichzelf hebben, lang niet zo lopen te klagen maar juist heel creatief met hun tijd omgaan en zo juist tijd voor zichzelf vrijmaken en daar ook heel erg van genieten.

Overigens betekent dit niet altijd dat tijd voor jezelf ook daadwerkelijk betekent tijd zonder je kinderen. Tijd voor jezelf kan ook betekenen iets leuks onverwachts doen met de kinderen waar iedereen volpop van kan genieten Meestal gaat het erom om gewoon de dagelijkse beslommeringen waar iedereen in het gezin mee bezig is eens aan de kant te kunnen gooien.

Wij hebben een gezin met 5 kinderen waarvan de oudste 16 is en de jongste bijna 1 jaar. Beiden hebben wij een baan de één voor 4 dagen per week en de ander voor 5 dagen per week. Ons gezin draait fantastisch mede door de goede taakverdeling, de drie oudsten ruimen hun eigen kamer dagelijks op. De twee oudsten doen om de dag het afruimen s'avonds en om de dag als ik werk halen ze om half 5 de twee jongsten bij onze geweldige oppas op en passen dan een uurtje op totdat hun vader thuis is. Nummer drie laat dagelijks de hond uit en helpt bij het opruimen van het speelgoed s'avonds.

Onze kinderen zijn erg zelfstandig en genieten van het fijne gezinsleven thuis. Regelmatig doen wij "gekke dingen", zoals s'avonds om 10 uur met barbecuerooster en een doos frinkandellen naar het bos om een kampvuurtje te maken en lekker frikandellen bakken en verhalen vertellen. Of in plaats van warm eten een stapel pannenkoeken bakken en lekkere hapjes meenemen en zomaar ergens naartoe gaan om lekker in het "wild" te gaan eten.

Wij genieten daar dan van en vinden dat tijd voor ons zelf.

Ook gaan wij samen iedere avond om half 10, als de drie jongsten slapen en de twee oudsten weer in huis zijn, een half uurtje hardlopen in het bos heerlijk vinden wij dat.

Eénmaal in de twee maanden gaan we samen lekker uit eten en zo nu en dan gaan de twee oudsten mee omdat ook zij iets verdienen voor het regelmatig bijspringen in het hectische bedrijf dat huishouding heet.

Je ziet tijd voor jezelf kun je maken als je maar vindingrijk bent en van vele kleine dingen kunt genieten. Bij ons staat gezelligheid voorop als is het maar met een fles wijn c.d.tjes draaien tot diep in de nacht of lekker gitaar spelen s'avonds in de tuin.

Velen zullen nu denken ja maar het zal daar dan wel één grote bende zijn in huis. Dat is dus niet zo, dankzij onze taakverdeling zitten wij altijd in een fijn opgeruimd en schoon huis anders kan ik niet genieten. Ik zou graag willen dat ik anders zou zijn maar dit is helaas niet zo.

Hilda

Reactie voor op de website?

90.13. Trix voor Trix

Ik hoor het allemaal graag, jullie reacties op het verhaal van Trix maar zelf zit ik ook vaak aan mijn eind. Ik heb niet wat jullie een groot gezin noemen want ik heb drie kinderen maar geen van de drie is oud genoeg om al klusjes te doen of taken op zich te nemen. Mijn oudste is 2.5 jaar en de tweeling is net 1 geworden. Wie helpt mij bij mijn huishoudelijke taken. Het stof laten liggen? Graag, maar wie wast dan de extra smerige kleertjes van de kruipende tweeling? Ook ik. Wat ik uitspaar in poetsen verlies ik in wassen en strijken. Als de prullenbak volzit MOET hij toch leeg wat doe je anders met het vuil dat er weer aankomt? Het speelgoed niet opruimen? Graag maar binnen de week vind je niets meer terug en zijn de kinderen ook niet meer geïnteresserd in het speelgoed want niets werkt nog.

Ik geloof niet in die zogezegde goed draaiende huishoudens waar de moeder zeeën van tijd voor zichzelf heeft en iedereen gelukkig is en alles bovendien netjes blijft. Ik moet met mijn drie kinderen hard werken alle dagen om alles rond te krijgen en 's avonds ben ik blij dat we "het weer gehaald hebben". Mijn hart verlangt naar een vierde maar ik weet niet of me dat nog lukt. Ik begrijp Trix heel goed als ze zegt dat ze 's avonds doodop is. Ik ben dat ook. Ik probeer mezelf ook wijs te maken dat het hier nog behoorlijk netjes is maar ik weet dat het voor dat we drie kinderen hadden heel anders was.

Als ik alles op een rijtje zet dan besef ik best wat een geluk ik heb met drie gezonde, toffe kinderen en daarom verdraag ik de wanorde en de chaos maar dat betekent niet dat ik om 10 uur 's avonds nog de energie heb om iets te doen.

Trix (uit België)

Reactie voor op de website?

90.14. Ook mijn kids zijn klein geweest.

Hallo Trix (uit België),

Je hebt gelijk, 's avonds ben je inderdaad doodop na een dag met je kinderen. Maar om nu te zeggen dat je niet gelooft in die huishoudens waar alles goed draait en iedereen gelukkig is, vind ik erg argwanend. Waarom denk je zo? Ben je zo ontevreden met je situatie dat je denkt dat andere mensen hier ook niet happy in zijn?

Natuurlijk heb ik nu 2/3 grotere kinderen die mee kunnen helpen in huis, maar ook deze kinderen zijn klein geweest. En wat denk je wat voor werk die grote kids met zich meebrengen? Daar ben ik ook niet altijd gelukkig mee hoor, om nog maar te zwijgen van de pubertijd waar ze nu in zitten. Geef mij dan maar een paar ukkies die je op gezette tijden in bed kan doen, de boel opruimen en wat nog meer nodig is en dan ben je ook werkelijk klaar.

En geloof mij, ook ik ben 's avonds kapot hoor, ik werk 30 uur per week en doe verder alles thuis ook nog eens. Maar hoe moe ik ook ben ik ga toch 's avonds met mijn man hardlopen, en hier kikker je echt van op. Lichamelijk moet je je er toe zetten en na die tijd ben je ook wel moe maar geestelijk ben je weer helemaal opgefrist. En dat is denk ik één van de belangrijkste dingen, geestelijk weer fit zijn voor werkzaamheden met je kids.

Inderdaad is het zo dat, voor er kinderen waren, alles veel netter en georganiseerder was, maar die fase ben je nu eenmaal gepasseerd. Het is nu zo het is, en daar is geen weg terug meer in.

Maar je kan het jezelf wel draaglijker maken en er van gaan genieten. En de dingen in huis daar kan je man je toch mee helpen? Speelgoed opruimen kan ook als hij thuis komt, en die vuiniszak kan in de container als hij hem er naar toe draagt. Een moeder werkt bijna 24 uur per dag, en daar kan de vader ook best zijn steentje aan mee dragen. Als hij moe van zijn werk thuis komt heeft hij een dag zonder kinderen gehad en dat is nog altijd minder vermoeiend dan de dag die jij hebt gehad.

In ieder geval succes en hou het positief.

Groeten Hilda

Reactie voor op de website?

90.15. Energie

Ik sluit me bij Hilda aan, je eigen instelling bepaalt voor een groot deel hoe energiek je bent. Ik heb 3 grotere kinderen maar ook 6 onder de 9 jaar, goed de ouderen helpen wel mee, maar puberen ook en dat vraagt weer geestelijke energie. Maar er zitten ook zoveel mooie kanten aan elke leeftijd, als je daarvan geniet verzand je niet in de alledaagsheid en sleur.

Een ding ben ik niet met Hilda eens, maar dat is gewoon per persoon verschillend. Ook ik voelde me verplicht s'avonds nog te gaan sporten, maar gevolg was dat ik me echt de volgende dag dood en doodmoe voelde met barstende hoofdpijn, dat nam gewoon mijn reserves...... voor mij is s'avonds lekker rustig aan doen de manier of fris en vrolijk te blijven.

Groetjes, Antoinette

Reactie voor op de website?

90.16. Sporten/luieren

Hoi Antoinette,

Dat sporten doe ik niet alleen omdat ik dat zo fijn vind maar ook om even lekker samen te zijn. Natuurlijk is het goed voor je lijf en geest maar ik moet me er ook wel toe dwingen hoor.

Het belangrijkste vind ik echter dat we gewoon even samen zijn, altijd zijn er kids om je heen, zijn de ukkies op bed dan komen de pubers weer beneden. Je hebt dus bijna geen tijd om over dingen te praten waar de kinderen niets van hoeven te horen of die je gewoon voor jullie samen wilt bewaren.

Maar ik vind het ook lekker om voor de t.v. te hangen met een zak chips (als de kids die niet hebben opgegeten haha), helemaal nu ik weer zwanger ben. Je hebt helemaal gelijk vind ik dat ieder zelf bepaald hoe energiek ie is. Als ik 's middags even op bed ga (zwangerschapskwaaltje) ben ik daarna zo ontzettend moe, uitgeput en chagrijnig dat ik mezelf wel voor m'n hoofd kan slaan. En de kids moeten het dan ontgelden, niet eerlijk natuurlijk.

Groetjes, Hilda

Reactie voor op de website?

90.17. Voor Trix uit Belgie

Wat jij beschrijft ligt nu ongeveer twee jaar achter mij. Ik kreeg een tweeling toen mijn oudste net tien dagen 1 jaar was, en .... nummer vier kondigde zich aan toen mijn oudste net twee-en-een-half was. (Zij was overigens heel bewust zo snel 'gepland' als je dat tenminste mag zeggen). En ik herinnerde me pas weer datzelfde gevoel van toen, toen ik jou brief las.

Hoe doen anderen het toch, want je loopt practisch dag en nacht te sloven? Overdag voedingen en luiers (in mijn geval ook nog katoenen) en spelen en troosten en veel meer was er niet. En dan 's avonds laat nog de wassen ophangen en eventueel vouwen, want die kleertjes gaan wel door. (Geef dat strijken toch alsjeblieft op, zie je dat nog na een half uurtje kruipen? En handdoeken worden er niet minder bruikbaar door, hoor!) De afwas blijft staan, want je hebt geen puf meer om van de bank af te komen. Eten voor jezelf maken kom je al helemaal niet aan toe. Midden in de nacht er weer uit moeten voor een voeding of een nachtmerrie.

En de volgende dag begin je weer van voren af aan. De lagen stof glimlachen je toe, maar er moet er weer een een schone broek. Of je gaat moedig naar de gang met een emmer sop en dan prikt de oudste een van de tweeling een oog uit. Ik kan me nog de dagen heugen dat de ene ramp op de andere volgde en er niks uit mijn handen kwam. Ik heb wel eens verslagen gemaakt in mijn dagboek, dat verzachtte de pijn een beetje.

Maar, en het is echt waar, het wordt beter!!! Nu lijkt het alsof het altijd zo zal blijven, maar over een jaar komt er vast veel meer uit je handen. Ik kan tegenwoordig mijn huishoudelijk werk gewoon overdag doen, zodat de avond voor mezelf is. En er komt weer een tijd dat je niet om 21.00 uur al af bent en nodig naar bed moet. Ik had twee jaar lang geen puf om mijn hobby's uit te oefenen, maar het gaat nu weer.

Ik weet natuurlijk niet hoe je man op dit alles inspeelt. En dat maakte voor mij alles uit. Die van mij heeft minstens zoveel luiers verschoond als ik, gaf net zo vaak een hapje en nam alle nachten voor zijn rekening (!) Ik realiseer me dat hij een uitzondering is in mannenland. Maar als je samen voor deze kinderen gekozen hebt is het niet meer dan redelijk dat je er ook samen voor zorgt. En dat je probeert de taken naar kunnen te verdelen.

Laatste advies: geniet toch maar van deze tijd, en maak je wat minder druk om hoe je huis eruit ziet. Wie verwacht van jou dat je met zo'n gezin je huis nog superschoon kan houden? Ik niet hoor!! Ik moet met spijt zeggen dat mijn oudste sinds kort naar school gaat en ik niet meer mijn hele clubje thuis heb. En dat vind ik zo jammer, ondanks het feit dat ik nu rustig al mijn taken overdag kan doen. Want het was wel een hele speciale periode in mijn leven. En ik was supergelukkig, ook al was ik doodop en was ons huis misschien een bende.

Oh ja, wat die vierde betreft. Kijk het gewoon nog even aan, want een half jaar verder is het al weer heel anders. Kan je je al voorstellen dat de tweeling zometeen loopt? Wie weet zie je dan het licht weer en voel je weer ruimte voor de vierde. Overigens hebben wij voor die vierde gekozen terwijl ik nog amper licht zag (in de bende en chaos) en voor ons is alles meer dan goed gekomen. Inmiddels loopt ze en we hadden haar voor geen goud willen missen....

Heel veel sterkte,

Marjolein

Reactie voor op de website?

90.18. De keuze is aan jou

Hallo Trix,

Ik herken me wel in jouw verhalen over doodop zijn, constant bezig. Ook ik moet af en toe aan de rem trekken en denken: nou ben ik het zat, nu is het even genoeg geweest. Ik maak de voordeur gewoon niet open als de bel gaat (niemand kan aan de buitenkant zien of ik thuis ben), ik neem de telefoon niet op (als ik weg was geweest had ik ook niet opgenomen) en ik ga dan of rustig naar buiten zitten staren met een kop koffie of pruts wat hier en daar met het gevoel dat ik even op niemandsland zit. Even helemaal alleen!

Als mijn kinderen s'avonds in bed liggen, en niet toevallig schreeuwend van een enge droom wakker worden, ga ik vaak achter de computer zitten (zo heb ik ook deze site ontdekt.) Ik schrijf heel graag en vaak stuur ik dan een e-mail naar mijn man waarin vanalles staat waar hij dan weer op reageert. Ook de negatieve dingen, die ik om wat voor reden niet gewoon over mijn lippen kan krijgen, staan erin. En dat werkt perfect! Je valt elkaar niet openlijk aan maar hebt het toch maar gezegd, en reactie krijg je dan wel.

Ook gaan we regelmatig weg samen, een weekendje zee of naar een cafe in de buurt wat bijkletsen en genieten van de gezellige mensen. Of, als hij van een uitruk terugkomt (hij is brandweerman) heb ik overal kaarsjes branden, gezellige muziek aan etc.

Als dat geen tijd maken voor jezelf is, dan weet ik het niet meer. Maar het werkt wel en het bevordert ons samengevoel enorm! Probeer eens wat aparte dingen, het leven lijkt al moeilijk genoeg! Gewoon even doen wat in je opkomt en verwen elkaar eens met wat de ander leuk vindt! Koop een tijdschrift voor hem als hij van wielrennen houdt of zet zijn (of jouw) favoriete cd eens aan 's avonds. Het leven is maar zo kort en zoveel lieve mensen om je heen sterven veel te vroeg, dus maak er zelf wat van, ondanks je (en de mijne) vermoeidheid.

Ik begrijp je heel goed, maar de keus is aan jou.
groetjes Margaret

Reactie voor op de website?

90.19. Samen zijn

Hallo Theo,

Dat kennen wij ook met 9 kinderen. Van 's morgens tot 's avonds zijn de kinderen aanwezig. Daarom gaan wij zaterdags samen boodschappen doen. Niet de leukste klus, maar wij kunnen praten zonder de kids en we drinken onderweg koffie. Heel even samen zijn, dat is best belangrijk. De oudste twee passen op en vinden dit niet erg.

groetjes Ingrid

Reactie voor op de website?

90.20. Moed houden

Hallo Trix uit België,

Ik kan er niet over mee spreken, maar had moeder natuur ons wat meer geholpen dan was het net een chaos zoals bij u nu Maar doe verder en wees gelukkig met de kinderen want ieder kind is speciaal en geniet ervan. Het zijn jullie kinderen en het is jullie leven, vul het in zoals jullie het kunnen. En als er iets blijft liggen, ach god ik heb er maar een. En dan denk ik plooien van de was, ik heb wat enkele gestreken keukenhanddoeken liggen. Tegen dan mijn schoonmoeder komt, want die wilt alles gelikt hebben en deze haal ik uit als ze ze ziet. En anders plooien, gaat vlugger en spaart je heel veel tijd mee uit, gewoon doen.

Veel strekte en hou er de moed in, Annemie

Reactie voor op de website?

90.21. Organiseren

Zwanger van de derde!

Ik zoek naar tips om mijn gezin zo goed mogelijk draaiende te houden en dan ook nog tijd voor jezelf over te houden! Wij hebben twee kinderen, een van zes maanden oud en een van twee jaar, de derde verwachten we in september. Dan wordt de jongste één jaar en de oudste drie. Deze zwangerschap is niet helemaal gepland, maar natuurlijk zijn we er allemaal heel blij mee!

Het probleem is alleen dat ik zo'n zes weken na de bevalling van mijn tweede kind een post-partum depressie heb gekregen en daar nog steeds herstellende van ben. Af en toe raak ik dan ook in paniek, omdat ik bang ben dat ditzelfde mij weer kan overkomen, nu wil ik dit zo goed mogelijk aan pakken en ben ik dus op zoek naar tips om jezelf ook af en toe even te kunnen ontlasten. Misschien zijn er mensen met drie of meer kinderen die handige tips hebben

vriendelijke groeten, Ri-Ann

Reactie voor op de website?

90.22. Tijd voor elkaar

Waar ik mee worstel is het volgende. Natuurlijk weet je dat wanneer je meer kinderen krijgt minder voor jezelf over houdt. Maar waar ik tegenaan loop is dat ik geen tijd meer heb voor en met mijn partner. We hebben 5 kinderen in de leeftijd van 2 t/m 14 jaar en zijn dus van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat met kinderen om ons heen. Die van 14 gaat vaak later dan ik naar bed. We hebben ook ons werk nog, ik werk 's avonds 3x in de week. Man overdag.

Ik wil wel eens tijd met hem alleen hebben maar financieel is het niet mogelijk om een oppas in te zetten. Die van 14 is nog niet verantwoorderlijk genoeg om het over te nemen voor een avond. Die van 2 jaar is nog niet zindelijk en een luier verschonen wil ze echt niet doen.

Ik mis aandacht als vrouw, als partner. Ik mis sex voor plezier en niet om kinderen te maken, want nu mijn man 2 jaar geleden gesteriliseerd is wil hij sporadisch. Zit ik in een midlife crisis of zo? Ik ben 39 jaar.

Hebben meer mensen hier moeite mee en heeft iemand een oplossing? Zijn er meer mannen die na sterilisatie geen zin meer hebben? En hoe zorg je toch voor tijd voor elkaar?

Alvast bedankt, Ellen

Reactie voor op de website?

90.23. Voor Ellen: Geen zin meer

Over een sterilisatie wordt best luchtig gedaan. Voor een man is dat eigenlijk maar een kleinigheidje. In mijn geval was dat toch niet terecht. Ik merkte dat ik na de sterilisatie echt een soort rouw-periode had. Vooral in de lente-periode speelde dat sterk. Ik had het gevoel mijn mannelijkheid verloren te hebben, en voelde me ineens een stuk ouder. De zin in sex heeft daar zeker flink onder gelden. Misschien speelt dat ook bij jouw man?

Reactie voor op de website?

90.24. Filmpje

Huwelijkscursus van Pixar -- ter voorbereiding of voor een nieuwe impuls!

José

Reactie voor op de website?

90.25. Leefritme

Nieuwe (technologische) ontwikkelingen hebben ervoor gezorgd dat ons leefpatroon, ofwel ons leefritme, is veranderd. Naast de vele positieve effecten brengt dit ook een aantal neveneffecten met zich mee.

Het Leefritme Kenniscentrum doet structureel onderzoek naar de verschillende aspecten van leefritme, zodat wij met die inzichten als maatschappij - overheid, werkgever, individu - een optimaal leefritme kunnen bereiken.

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Tijd voor elkaar

  1. Wat is tijd
  2. Tijd in het gezin
  3. Herkenbaar
  4. Altijd bezig
  5. Thuis tijd voor mezelf
  6. Elkaar ontmoeten
  7. Fulltime thuis met kinderen is een baan
  8. Nooit tijd voor jezelf?
  9. Heel herkenbaar
  10. Boekentip voor Trix
  11. Tijd voor jezelf geregeld
  12. Tijd voor je zelf? Gewoon doen!
  13. Trix voor Trix
  14. Ook mijn kids zijn klein geweest.
  15. Energie
  16. Sporten/luieren
  17. Voor Trix uit Belgie
  18. De keuze is aan jou
  19. Samen zijn
  20. Moed houden
  21. Organiseren
  22. Tijd voor elkaar
  23. Voor Ellen: Geen zin meer
  24. Filmpje
  25. Leefritme

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.