Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

78. Conflicten in het gezin

Hoi allemaal,

Hier een oproepje. Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Petra 35 jaar en Ron 36 jaar. Wij hebben 7 kinderen in de leeftijd van 14 tot 2 jaar.

Waar ik steeds meer moeite mee heb en wat me ook ontzettend veel energie kost zijn de ruzies tussen de kinderen. Ik weet wel dat je er buiten moet proberen te staan, maar soms is dat moeilijk. Helemaal als het echt vechten is. Bij 2 zoons in de leeftijd van 6 en 8 is het heel erg af en toe. Dat begint soms al voor dat je s'morgens vóór ik goed en wel wakker bent, en eindigt als ze naar bed gaan. Nu is het wel zo dat je er de ene keer beter tegen kunt dan de andere keer.

Hoe gaan jullie daar mee om? Ik ben benieuwd naar de reacties.

Groetjes Petra

Reactie voor op de website?

78.1. Hoort erbij?

Beste Petra,

Omdat ik niet anders hoor van vriendinnen en kennissen en familie: conflicten tussen broers en zussen horen erbij.

Ik vind het ook enorm irritant, maar ik betrek het niet meer op mezelf. Het is logisch dat er in een gezin met twee kinderen van bijv. 10 en 5 jaar weinig conflicten voorkomen. In grote gezinnen, waar er soms ook nog een combinatie van verschillende termperamenten voorkomt, is die mogelijkheid natuurlijk veel groter. Mijn oudste dochter en zoon hebben samen vrijwel nooit conflicten gehad. Ze vullen elkaar perfect aan. Maar deze oudste zoon kibbelt constant met zijn drie jaar jongere broertje vanaf deze laatste kon lopen. Wie mag op de favoriete plek zitten... welk favoriet programma... de oudste zit steeds te vitten op de jongste... raak me niet aan... Mam, hij raakt mijn voeten aan!

Je wordt er gek van. Mijn man zegt dan: ze kunnen beter thuis ruzie maken met hun broer (die uiteindelijk toch vergeeft, want dan zie je ze weer samen voetballen) dan buiten met vreemden.

Want dat is voor mij het belangrijkste: je moet wel zien dat ze uiteindelijk van elkaar houden. Als dat niet het geval is, als er haat speelt tussen broers en zussen, is het wel erg.

En de oorzaak van bepaalde conflicten is ook belangrijk. Zo heeft een extra t.v. boven een deel van de dagelijkse conflicten opgelost. Ik vond ook, dat de de kleintjes recht hadden op hun semamstraat, terwijl de groten liever MTV kijken. Dus in deze conflicten hadden alle partijen gelijk.

groetjes, Anja

Reactie voor op de website?

78.2. Ruzie?

Mijn vader vertelde mij laatst toen ik eens klaagde over ruzieende kinderen dat hij vroeger gek werd van mij en m'n broer, ruzie over een snoepje terwijl we beiden een hand vol hadden, jassen tegen elkaar op de achterbank van de auto, etc. Gek genoeg herinner ik me daar niks meer van, heb altijd fijn met mijn broer gespeeld en dacht dat wij nooit ruzie hadden.

Als ik mij met ruzie van de kinderen bemoei is er altijd een die triomfantelijk kijkt, ze hebben hun doel bereikt: aandacht, en wel negatieve. Even later gaan ze dan samen spelen of zijn samen lekker boos op mama. Geen aandacht geven is volgens mij het beste, voor hun ervaring is het geen ruzie, en in de dierenwereld zie je bv jonge welpjes ook altijd stoeien, kijken wat hun plaats is, wie de sterkste is.

Alleen als er schoppen of slaan aan te pas komt, wat gelukkig zelden is, dan grijp ik in. Het heeft een functie denk ik, leren voor jezelf opkomen is heel belangrijk en thuis is een veilige plek om dat te oefenen.

Antoinette

Reactie voor op de website?

78.3. Gang

De ruzies tussen onze kinderen vallen gelukkig ook erg mee. Natuurlijk zijn er wel eens woorden ergens over, maar tot lichamelijke toestanden komt het bijna nooit. Dat tolereer ik ook niet. Als het bekvechten te erg wordt stuur ik ze naar de gang, of aan het eind van de dag bv. in bad samen. Ze moeten het dan uitpraten, en kunnen terugkomen als er er samen uit zijn. Dat werkt goed, en is ook leuk om (stiekem) aan te horen. Ze blijken prima in staat tot het oplossen van een conflict als ze daarmee hun aanwezigheid in de kamer weer terugkunnen verdienen.

Ik merk wel dat ik de kleintje wat te vaak de hand boven het hoofd hou. Trek partij voor hen, door de groten aan te manen toch maar even dat speeltje te geven, want ze zijn nog maar klein.

Tot ik laatst op pijnlijke wijze merkte dat ik daarin goed gebruikt (zeg maar misbruikt) werd. Ik was boven de was aan het ophangen en hoorde zo Megan (4,5) tegen Eileen (9) zeggen die met haar vriendinnetje aan het spelen was dat ze een bepaalde barbie moest geven. Eileen voelde daar weinig voor waarop Megan doodleuk zei, "Nou dan ga ik het tegen mama zeggen, en dan moet je hem toch wel geven, want ik ben nog maar heeeeel klein".

Tijd voor moeders om op te letten dus.

Ingrid

Reactie voor op de website?

78.4. Afstand nemen

Het is verbazend om te zien als de kinderen groter worden, hoe de relaties onderling zich ontwikkelen. Diegenen die steeds met elkaar overhoop lagen, zijn nu elkaars beste maatjes. Een kind binnen een groot gezin, heeft met zoveel relaties te maken waar het niet onderuit kan. Logisch toch, dat er dan eens vaker woorden vallen?

Mijn taak daarin zie ik enkel als begeleiden, opletten dat er niet eentje steeds het onderspit delft. In de praktijk betekent dat, zorgen dat ze aan tafel niet naast elkaar zitten. Misschien eens van slaapkamer wisselen, of zorgen dat ze voldoende ruimte hebben om eens apart te spelen. Het ene kind reageert wat heftiger dan het andere. Ook de leeftijdsfase waarin ze zitten speelt een rol.

Je ziet binnen de relaties regelmatig verschuivingen. Een fase waarin ze liever met de jongere kinderen spelen, en daarna trekken ze meer naar de oudere kinderen. Dat gaat vaak met enige strubbelingen, tot binnen die relatie ieder weer zijn plekje gevonden heeft.

Ik zie het als voorbereiding tot relaties leggen in de buitenwereld, en ik probeer dat te begeleiden. Opmerkingen als: "Hij/zij zit op een meter afstand", "hij/zij kan je ook horen als je zachter praat!", en "je hebt een mond om mee te praten, dat doen wij niet met handen en voeten!" zijn hier regelmatig te horen. En zo probeer ik ze voor te bereiden op het leven in de grote buitenwereld.

Nell

Reactie voor op de website?

78.5. Vechten

Hallo Petra,

Jammer, maar hier is het ook niet anders. Ik ben er niet blij mee.
2 jongens van 12 jr en 8 jr, die zijn altijd samen bezig. Als het te erg wordt, moeten ze samen klussen. En dat helpt een beetje.

Groetjes, Ingrid, moeder van 9 kinderen

Reactie voor op de website?

78.6. Let op de oudsten

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik 7 kinderen wat overdreven vind, en ja, ik ben wél katholiek ;) Maar goed als je er zoveel hebt, dan krijg je rekenkundig gezien al meer conflicten.

Het 'gevaar' van jongere kinderen is dat oudere kinderen zich benadeeld voelen en dat uiten door de jongere te gaan pesten etc. Ik heb één broertje en éen zusje, en mijn ouders hebben dit opgelost door contacten met mij tov de anderen heel speciaal te maken. Het werd soms bijna 'geritualiseerd', dan was het Sacha-tijd en moesten de kleintjes hun mond houden.

Natuurlijk kreeg ik vaak te horen dat ik zoveel ouder was en beter moest weten en dat de anderen nog maar klein waren, meer dan me lief was.

Maar door 'Sacha-tijd' ging ik me wel veel minder jaloers voelen.

Sacha

Reactie voor op de website?

78.7. Reactie op Sacha

Dit geldt in principe natuurlijk voor alle kinderen in een gezin, in jouw geval ben je de oudste. Je hebt te maken met heel veel verschillende karakters, de een is rustiger, de andere dominanter, waardoor hij meer aandacht vraagt of opeist. Juist met veel kinderen moet je er toch altijd alert op blijven en voor waken dat ieder kind toch de specifieke aandacht krijgt die hij/zij vraagt of nodig heeft. Natuurlijk ontglipt mij ook wel eens iets ondanks dat ik goed op signalen probeer te letten.

Buiten dit alles, hebben we hier de opblijfavonden waarbij ieder kind echt exclusieve aandacht van ons krijgt, vaak is dit een rustpunt voor de kinderen en zijn er al heel wat knelpuntjes naar boven gekomen, kleine en grote verdrietjes van de kinderen die dan spontaan naar boven komen en samen proberen we er dan een oplossing voor te vinden. Buiten dat ben ik er altijd voor ze als ze me nodig hebben en het naar bedbrengen is ook vaak een gelegenheid om eens de dag door te praten.

Annette C.

Reactie voor op de website?

78.8. Ruzie

Iedereen heeft wel eens ruzie, zelfs bejaarde mensen. Het is gewoon een bijzaak in het leven. Het beste kan je de jongens van elkaar scheiden. Een in de gang, een op zijn kamer. Helpt altijd.

Reactie voor op de website?

78.9. Ruzie

Ik heb twee kinderen van 12 en 6 jaar. Je zou denken, met zo'n leeftijdsverschil, dat ruzie niet veel voor zou komen. Niets is minder waar. Wat mij opvalt is dat als ze niet aan elkaar komen, het de helft minder is. Dus blijf van elkaar af, ook niet aan een teen ofzo komen.

's Ochtends wil ik rust in de tent, onder het eten net zo. Degene die zich niet gedraagt kan de kamer uit tot hij/zij zich weer gedragen kan: mijn huis mijn regels, basta!

Irma

Reactie voor op de website?

78.10. Normaal?

Mijn kinderen maken de laatse tijd erg veel ruzie, kunnen nix van elkaar verdragen en sjacherijnen naar elkaar toe. Ik kan me er erg moeilijk van afsluiten en word er bijna zelf humeurig van. Dit duurt nu zo lang en ik word er zo moe van dat ik me begin af te vragen of dat gedrag wel normaal is. Eerlijk gezegd denk ik wel dat het normaal is, en ben ik blij dat ze hiervan iets leren (hoop ik dan), maar zijn er meer ouders die dit herkennen en hoe gaan zij ermee om.

Jeanine

Reactie voor op de website?

78.11. Conflicten in het gezin / normaal?

We hebben 4 kinderen van 4; 8; 9 en 11. Het gaat voornamelijk om de oudste, hij speelt nu ondertussen de 2e vaderfiguur in huis, bemoeit zich met de opvoeding van de andere drie en deelt dan ook straffen uit. Uitleggen dat dit niet zijn taak is en hij niet zo op zijn zussen en broertje moet letten haalt niet zoveel uit. Daarbij is hij ook nog eens verbaal heel sterk en vind ik het heel moeilijk om tot hem door te dringen en te corrigeren dus.

Wat hij ook niet inziet is dat als hij zich bemoeit met een ruzie tussen zijn 2 zussen bv. en ik daar op reageer, hij dan juist de aandacht weer naar zichzelf trekt en hij op zijn kop krijgt; wat hij dus weer uitlegt als "ik krijg altijd de schuld zie je nou wel".

Heel vermoeiend en vervelend voor de sfeer in huis, zijn volgende opmerking is dan ook vaak dat het niet zo zou zijn als zijn zussen of broer er niet waren geweest. Wat moet je daar nu mee?? Ook zie ik dat zijn jongere broertje dit gedrag ook al gaat copieren. wie weet raad hoe dit in goede banen te leiden?

Monique

Reactie voor op de website?

78.12. Conflicten in het gezin

Duidelijk laten merken dat hij een kind is en geen "nonsens"van hem dulden. Behandel hem leeftijdsadequaat, en als hij klaagt dat hij altijd de schuld krijgt, duidelijk zeggen dat hij zich er dan ook niet mee moet bemoeien. Misschien een krachtiger optreden van de eerste vaderfiguur en als ouders 1 duidelijke lijn trekken.

En dan kan hij verbaal zo sterk zijn. Ga niet in onderhandeling en eeuwig overleg. Misschien heel ouderwets, maar jouw wil is wet. Punt uit, je hoeft geen uitleg te geven. Nee is een compleet antwoord.

Hij heeft een strakke hand nodig.

Veel sterkte

Angelique

Reactie voor op de website?

78.13. Conflicten

Hoi Monique,

Wat je schrijft is enorm herkenbaar. Ik heb 4 kinderen in de leeftijd van 14, 12, 8 en 4. Ook tussen hen is er veel bemoeizucht met elkaars ruzies. Ik en mijn man grijpen dan wel in, maar ik denk dat dit nog wel even zal voortduren. Gewoon zelf proberen rustig te blijven. Ook hoorde ik van mijn moeder, hoe het er vroeger thuis aan toe ging. En inderdaad, precies hetzelfde. Gewoon dat je weet dat je niet de enige bent die deze dingen meemaakt met de kinders is al een hele opluchting. En af en toe de kinderen op hun eigen plek iets laten doen en zelf eens er tussen uit en ergens energie opdoen. En ervanuitgaan dat elke dag wel weer een ruzietje te beslechten valt. Het hoort er gewoon bij.

Groet, Gea.

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Conflicten in het gezin

  1. Hoort erbij?
  2. Ruzie?
  3. Gang
  4. Afstand nemen
  5. Vechten
  6. Let op de oudsten
  7. Reactie op Sacha
  8. Ruzie
  9. Ruzie
  10. Normaal?
  11. Conflicten in het gezin / normaal?
  12. Conflicten in het gezin
  13. Conflicten

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.