Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

41. De tripletest

Met de tripletest kunnen kun je tijdens de zwangerschap nagaan of de aanstaande moeder, in vergelijking met andere zwangere vrouwen, een verhoogde kans heeft op een kind met het Downsyndroom of met een open rug of open schedel. Kijk voor meer informatie op de site van het VSOP.

Moet iedere zwangere vrouw zo'n test ondergaan? Waar ligt de grens, en wat zijn de consequenties van de uitslag? De column Het perfecte kind geeft hier een bepaalde visie op. Maar wat vind jij?

Reactie voor op de website?

41.1. Willen we dat wel????

Verbaasd ben ik over het voorstel van mevr. Borst iedere moeder ewen tripletest aan te bieden. Waarom????

Wanneer je onzeker bent over de gezondheid van je kindje en je wilt iets weten, kan je dat toch zelf vragen???? Verder geloof ik niet dat iedereen wil weten of zijn kind al dan niet "gezond" is, ik niet in elk geval. Naar mijn mening is het een overbodig onderzoek.

Ik zou niet ingaan op het aanbod van zo'n test, gewoonweg omdat ik niets met de uitslag zou doen. In ons gezin is elk kindje welkom, het maakt niet uit hoe of wat, wij zien elk kind als een cadeau.

Soms vind ik het dan ook jammer, dat we tegenwoordig al zoveel tevoren kunnen onderzoeken, het is in mijn ogen onmenselijk een keus te moeten/mogen maken over je ongeboren kind. Bovendien weet je meestal niet precies, wat voor kindje je dan zal krijgen.

Ik werk in de gehandicaptenzorg en er zijn zoveel verschillende afwijkingen. Ook Down heeft diverse "gradaties". Je kan aan de hand van zo'n test niet zien hoe erg de afwijking van je kind zal zijn.

Voorts ben ik van mening dat alle leven reden heeft, ook leven waar wij de reden/zin niet van zien. Iedereen die op deze wereld komt heeft iets te melden, soms is dat een boodschap die wij niet direct zien. Toch denk ik dat het niet aan ons is om te beschikken over leven.

Hier wil ik het graag even bij laten, anders wordt het een verhaal zonder einde.

groeten Elly, moeder van (bijna) 5 kids.

Reactie voor op de website?

41.2. Inzake Down's syndroom en neuraalbuisdefecten

Wil je wel eens weten hoe het officieel zit:
    In de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport bleken enkele fracties behoefte te hebben een aantal vragen ter beantwoording voor te leggen aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over haar brief van 6 september 1999 (VWS-99-1285) inzake Down's syndroom en neuraalbuisdefecten.
Lees hier het zeer uitgebreide antwoord.

Reactie voor op de website?

41.3. Het perfecte kind bestaat niet (of juist wel)

Ik vind dit een heel moeilijk onderwerp. Zelf ben ik bij geen van mijn zwangerschappen in aanmerking gekomen voor prenataal onderzoek. Ik weet niet wat ik gedaan zou hebben als ik dat wel was gekomen.

Het is een beetje een schijnzekerheid. De tripletest is een soort kansberekening en als die kans verhoogd is moet je toch nog een punctie ondergaan (mits je dat zelf wilt). En waar wordt dan naar gekeken? Syndroom van Down, open ruggetje en naar nog een paar dingen (ik weet er niet alles van). Wat ik wel weet is dat er een aantal afwijkingen zijn waar alleen naar gekeken wordt als de afwijking in de familie zit (zoals taaislijmziekte) en er zijn ook afwijkingen (rotwoord) die niet bij een punctie te herkennen zijn.

Dus stel je doet een punctie en die is goed. Dan ga je ervan uit dat alles oké is met je baby, maar na die punctie heb je nog steeds (evenveel) kans op die afwijkingen waar niet naar gezocht is. En wat denk je van afwijkingen als Adhd? pdd-nos, autisme? Allemaal niet te 'herkennen'.

En wat als het misgaat tijdens de zwangerschap of bevalling? Dit klinkt allemaal heel negatief, meestal gaat alles goed, maar ik blijf het een groot wonder vinden als er weer zo'n mooie baby geboren wordt.

Maar ik vind het wel van belang dat een test nooit verplicht mag worden. En ook niet dat daar consequenties aan verbonden zijn (zoals verzekeraars die in geval van 'bewust' krijgen van een kind met een handicap een hogere premie vragen. Dat mag nooit gebeuren. Ouders met een kind met een handicap moeten alle steun krijgen die zij kunnen gebruiken.

En voor elke ouder is zijn kind perfect. In mijn geval zijn ze alle 5 perfect. Al hebben wij er ook 1 tussen zitten die niet helemaal spoort. Dat maakt hem alleen maar tot wie hij is.

Zoals ik in het begin al zei, dit is een heel moeilijk onderwerp.

Groetjes, Marga

Reactie voor op de website?

41.4. Opsporen van Downkinderen kost 100 mln

Voor niets gaat de zon op. Maar voor het opsporen van bepaalde afwijkingen hebben we heel veel over, Volgens E. de Graaf, directeur van de Stichting Down Syndroom (SDS): "Het opsporen van 400 kinderen met het syndroom van Down kost 100 miljoen gulden per jaar. Dat is 250.000 gulden per gevonden 'exemplaar'."

Reactie voor op de website?

41.5. Keuze van de ouders?

Ten eerste wil ik graag opmerken dat ik het niet eerlijk vind dat altijd weer downsyndroom wordt afgeschilderd als het ergste wat een kind kan hebben, want dat is het zeker niet. Er zou veel meer aandacht in de media moeten zijn over hoe tegenwoordig met deze mensen wordt omgegaan en ze veel meer gestimuleerd worden en dingen blijken te kunnen waar ze vroeger de gelegenheid niet voor kregen.

Ten tweede wil ik opmerken dat het aanbieden van dit soort tests er wel degelijk voor zorgt dat er een mentaliteitsverandering is gekomen t.o.v. gehandicapte kinderen en hun ouders. Zelf heb ik het sterk ondervonden na de geboorte van ons dochtertje met downsyndroom.

Net als Elly heb ik altijd gezegd dat elk leven waardevol is en ieder kind even welkom. Toen ik dus 36 was heb ik geen test laten doen en dat wisten mensen ook. Na de geboorte van ons dochtertje kreeg ik vaak de reaktie van buitenstaanders: Wisten jullie dat dan niet??? Waarbij je duidelijk voelt: dit kind had niet geboren hoeven/moeten worden.....zo ook bij een volgende zwangerschap: deze laat je zeker wel testen??? Zo voel je je behoorlijk bedreigd en in de kou staan.

Maar ook reakties als: We weten dat dit kindje bij jullie welkom is, dit is jullie wel toevertrouwd, jullie redden je er wel mee...... En ook zo voel je je in de kou staan, want nee, natuurlijk kies je niet echt voor zo'n kindje, maar hoe durf je ooit te zeggen hoe ontredderd je in het begin bent als mensen er zo makkelijk overheen praten?

Het is verkeerd als een gehandicapt kind gezien wordt als een bewuste keus, iedereen wil liefst een gezond kind, maar niet iedereen kan een zwangerschap afbreken zonder enorme gewetensbezwaren.

Laat ik als laatste opmerken dat wij dol zijn op ons dochtertje en haar nu gewoon zien als een van onze kinderen, we genieten van haar, hebben soms extra zorgen om haar, maar willen haar beslist niet meer missen. En ook de broers en zusjes zijn dol op haar.

Antoinette

Reactie voor op de website?

41.6. Tripletest al jaren in België

In Belgie wordt deze tripletest sedert 5 à 6 jaar courant aangeboden aan zwangeren, zonder leeftijdsonderscheid. En terugbetaald.

Gevolg: bij een positieve test, ongeruste aanstaande ouders, die meestal voor een vruchtwaterpunktie kiezen voor al dan niet bevestiging van diagnose (en daar drie weken op moeten wachten). En in het merendeel van de cases daarna gelukkig horen dat alles ok is.

Omgekeerd, en vind ik ook heel erg , als je test normaal is wil dit niet zeggen dat je geen baby met down syndroom zal krijgen, maar dat je geen verhoogde kans hebt op zo'n kindje ( je kans is dan bv een op duizend, klein doch nog steeds bestaand).

Ik heb op drie jaar ervaring op polikliniek in een vlaams universitair centrum, twee vrouwen gekend die na normale test een baby kregen met dit syndroom.

Conclusie, ...........................

Kris

Reactie voor op de website?

41.7. Vrije keus

Ik hecht erg veel waarde aan de vrije keus van mensen. Maar die keuze moet wel goed doordacht genomen worden. In dit hele advies ontbreekt het daar aan. Over Down is bij de meeste mensen niet veel bekend, jammer genoeg ook niet bij artsen en gyneacologen. En dat zijn juist degenen die je moeten helpen bij de keus. De diagnose Down is niet fijn maar ook niet het eind van de wereld. En zo brengen de meeste VK en Gynea het nog steeds.

De tripel is een waantest. 1 op de 300 vrouwen komt uit de test met een grote kans (1 op 250 of groter) op het Down syndroom of een neuraal buisdefect. Daarvan is er 1 op de 100 die daadwerkelijk na een punctie een kind met DS of Spina draagt. Dat is erg weinig. Dan praat ik nog niet eens over de vrouwen die volgens de test een kleine kans hebben.

Toch moeten paren de keus krijgen om dit te doen. Waarom? Omdat het soms heel prettig kan zijn om te weten wat je verwacht. Je daarop in te stellen.

Ik kan niet in het gevoel en de capaciteit van anderen kijken. Ik kan niet beslissen of een ander een kind met Down kan opvoeden. Wij moesten wel, onze dochter werd geboren met Down zonder dat wij dat vooraf wisten. En dat is een schok die nog lang nadreunt. Nu, 10 maanden verder, is zij de zon in huis. Ze geeft iets wat geen ander kind kan geven namelijk je laten weten wat het betekent mens te zijn, wat belangrijk is in het leven. En je kijkt dan even anders naar al die carriere'dwazen'. Bij de volgende zwangerschap willen we zeker een test. Al is het alleen maar om te weten.

Voor iedereen die wil weten hoe het voelt om een kind met Down te hebben, heb ik een website gebouwd. Misschien helpt het met het nadenken over de test. Het adres is summerdown.freeservers.com.

Rob

Reactie voor op de website?

41.8. Feiten achter tripletest

Het Erfo centrum geeft informatie over erfelijke ziekten en aandoeningen. Ze besteden ook uitgebreid aandacht aan de tripletest.

Reactie voor op de website?

41.9. Gevoelens kun je niet beïnvloeden, uitlatingen wel

Antoinette,

Je bent gezegend, nee bevoorrecht met zoveel gezonde kinderen, en nee je hebt niet gekozen voor een kindje met het downsyndroom, maar voor nog een kind zoals je zegt.

Nou laat mij 1 ding zeggen, ik wist dat ik een kindje kreeg met het downsyndroom, ik was 43. Dolgelukkig want ik dacht dat ik geen kind meer mocht en kon krijgen. Nou ik WOU kiezen voor juist dit kindje met downsyndroom omdat ik zo dolgelukkig was met dit onverwachte geschenk.

Mijn downie Madelief is dood geboren en ik had de hemel bewogen om haar te mogen liefhebben en verzorgen, te koesteren want ze was alles wat ik had.

Mijn wijze raad, ben heel voorzichtig met uitlatingen als ik wilde wel een kindje, maar dit is geen bewuste keuze geweest. Want zoveel mensen die geen kindje hebben, hadden het zo graag willen hebben zonder ENIGE maars en beperkingen. Je gevoelens kun je niet beïnvloeden, maar je uitlatingen wel, laat dit een wijze les zijn.

Ik wens je heel veel goeds en VOORAL veel geluk met je kleine wondertje

Suzanne

Reactie voor op de website?

41.10. Keuze?

Hoi Suzanne,

ook ik zou gekozen hebben voor dit kind als ik het van tevoren geweten zou hebben. Ik vind het heel jammer en verdrietig voor je dat het zo verlopen is.

Ik vertelde dit meer in samenhang met de tests en de reakties van andere mensen daarop. En zeg nou eerlijk: als je de keuze hebt voor je kind om met of zonder downsyndroom geboren te worden, dan kies je in het belang van het kind toch voor een leven zonder extra medische en sociale problemen.

Maar als je kind anders blijkt dan kies je voor dat kind, natuurlijk. Het zit niet voor niks in je buik. Hopelijk begrijp je wat ik bedoel.

Veel sterkte, Antoinette

Reactie voor op de website?

41.11. Een gehandicapte is méér dan een afwijkend gen

Lees in het Katholieke Nieuwsblad het interview Een gehandicapte is méér dan een afwijkend gen met J. Troost van de Gehandicaptenraad.

Reactie voor op de website?

41.12. Prenataal onderzoek naar Downsyndroom is onwenselijk en onmenselijk

Lees bij Ouders Online het verhaal van Illya Soffer, een ervaringsdeskundige en woordvoerster van de projectgroep DownPower, ouders die de beeldvorming over Downsyndroom structureel willen verbeteren: Prenataal onderzoek naar Downsyndroom is onwenselijk en onmenselijk.

Reactie voor op de website?

41.13. Vrije keus?

Beste Rob,

Ik kan me heel goed voorstellen dat u liever voor de geboorte van uw kind geweten had dat het Down syndroom had, maar ik vraag me af:

  1. of het veel verschil zou maken met de verwerking, behalve het aantal weken dat U het eerder wist,
  2. het genieten van de zwangerschap niet drastisch zou verminderen,
  3. de onzekerheid die het testen met zich meebrengt wel waard is om alle zwangeren te testen. Weet u dat de kans op een kindje met Down syndroom bij vrouwen die jonger zijn dan 35, en geen Down syndroom in de familie hebben slechts 1:1200 is? Is dat al die onzekerheid waard?
Nogmaals, ik kan het me voorstellen dat u het van te voren geweten zou willen hebben, ik zou dat zelf ook hebben. Maar daarmee zou ik nog niet alle anderen angst aan willen jagen 'dat er wel eens iets niet goed zou kunnen zijn', of 'geruststellen' zonder het zeker te weten, door het aanbieden van een tripletest. Wanneer je niet voor die keus gezet wordt, bespaart dat mijns inziens een heel dilemma.

Wil je zelf, dan kun je er om vragen. Vaak is onwetendheid veel prettiger dan weten. En dan hoef je jezelf tenminste niet te verwijten dat je het misschien toch had moeten doen. En dat wil ik dan geen 'struisvogelpolitiek' noemen, want iedereen weet dat het niet vanzelfsprekend is dat je kindje 100% gezond is.

D

Reactie voor op de website?

41.14. Search and destroy!

    Alle zwangere vrouwen krijgen in de toekomst waarschijnlijk een bloedtest aangeboden die het risico moet bepalen op een kindje met Downsyndroom. Is deze screening niet een search and destroy mission, vraagt een gynaecologe zich af.
Lees het artikel Weg blijde verwachting in het Katholiek Nieuwsblad.

Reactie voor op de website?

41.15. Tripletest is niet onwenselijk en onmenselijk

Ik ben vader van een zoontje van 18m en woon met mijn gezin in Belgie. Toen mijn vrouw zwanger was was ik erg bezorgd om haar en ons kleine ventje. Ik hoopte vurig op een jongetje en wou het geslacht op voorhand weten, zodat ik de kinderkamer kon inrichten. Ik maakte me zorgen over ons huis en of het wel veilig was voor een baby. En ook over de kinderopvang, want zowel ik als mijn vrouw wilden absoluut blijven werken, maar vooral maakte ik me zorgen om de gezondheid van onze baby.

Toen ons de tripletest is aangeboden hebben wij die gretig aangenomen. Wij waren er dankbaar voor. Wij wilden en willen nog steeds niet de verantwoordelijkheid van een gehandicapt kind op ons nemen. De speciale aandacht en zorg die een kind met het syndroom van down nodig heeft kunnen en willen wij niet opbrengen. En zo zijn er nog veel meer ouders.

Het is toch beter dat wij dan zo geen kind op de wereld zetten. Anders zou het toch maar in een opvangcentrum voor zijn soort geplaatst worden, of het zou verzorgd worden door ouders die moe, ongeduldig en ongelukkig zijn. Dat kan je zo een kindje toch niet aandoen? Is dat dan niet onmenselijk en onwenselijk?

Als je het mij vraagt is de tripletest helemaal niet zo onwenselijk en onmenselijk. Gelukkig is ons zoontje kerngezond. Mijn vrouw is opnieuw zwanger en weer gaan we die tripletest zeker aannemen.

Sam

Reactie voor op de website?

41.16. Opvangcentrum voor zijn soort???

Ben een Belgische mama van bijna 2 kindjes, eerste is gezond en de 2de hopelijk ook (je weet het nooit 100% tot 't geboren is), heb 1 maal geen en 1 maal wel een tripletest gehad. Ik vind de reaktie van Sam zeer storend, een downer in een tehuis stoppen van zijn soort? Het toeval wil dat ik kinderen opvang thuis, waaronder 1 kind met Down, en ik moet zeggen, dit kind vraagt echt niet meer of superspeciale aandacht tov de andere kinderen, en ik ben er gerust in dat dit kind vrij "normaal" zal kunnen opgroeien. (alhoewel net zulke vooroordelen het hem moeilijk zullen maken in het groter worden)

Sommige mensen hebben nog steeds veel (verkeerde) vooroordelen tov Down. Weten jullie dat dit kindje geboren is na een tripletest die geen verhoogd risico gaf, tja waar sta je dan met je tripletest???

Groeten An

Reactie voor op de website?

41.17. Zorgkinderen

Ik word altijd erg verdrietig van al die testen. Echt waar, het is pure schijnzekerheid. Wij hebben 6 kinderen, waarvan er 4 een ontwikkelingsprobleem hebben. Vier kinderen hebben nog de basisschool leeftijd. Alleen moeten wij ipv 1 basisschool 3 basisscholen afrennen. Omdat er drie kinderen op het speciaal onderwijs zitten. Helaas wonen we voor een gemeentelijke vergoeding of vervoer net binnen de kilometer grenzen van de scholen, waardoor we de kinderen zelf naar school moeten brengen. Per dag rijd ik zo'n 40 kilometer om de kinderen naar school te brengen. Voorheen deed ik dit alles op de fiets, maar fysiek trok ik het niet meer. We hebben een tweede auto moeten aanschaffen.

Ik ben ervan overtuigd dat onze kinderen op de beste plek zitten die ze zich maar kunnen wensen. Toch blijft het pijn doen, dat alles meer energie kost dan ik me vantevoren had kunnen bedenken. Ons netwerk is klein, waardoor we het over het algemeen zelf moeten doen. Ik zou mijn kinderen voor geen goud willen missen. Ik ben ook trots dat ik elke weer red. Ook al is het soms tot op het tandvlees.

Ik herinner me nog iedere dag dat ik ons 5e kindje, een prachtig meisje, met 7 maanden bijna kwijt was. Ze heeft een ademstilstand en hartstilstand gehad. Ik heb haar zelf moeten reanimeren, terwijl ik ervan overtuigd was dat ze dood was. Misschien komt haar ontwikkelingsprobleem daar door, of misschien door de erfelijke aanleg van dysfasie en dyspraxie . Wat maakt het uit. We houden van onze kinderen en we vechten voor ze.

Eén ding is zeker, met een prenataal onderzoek was er niets uitgekomen. Wij zijn daar ook fel op tegen. Het leven komt zoals het komt. Voor een abortus hadden wij nooit kunnen kiezen. Daar gaat alleen de HEER van het leven over.

Ik zou graag met anderen hierover van gedachten wisselen

Elisabeth

Reactie voor op de website?

41.18. re: zorgenkinderen

Hoi Elisabeth, Onze oudste zoon van 3 jaar en 10 maand zit op een medisch kinderdagcentrum. Gisteren hadden we "individueel behandelingsplan bespreking". Wij hadden van te voren een aantal uitslagen van testen gekregen, echter die van de gedragskundige zat er niet bij (nog steeds niet klaar). De gedragskundige viel maar meteen met de deur in huis: onze zoon is driekwart jaar achter op zijn leeftijdsgenootjes. En zal naar het speciaal onderwijs moeten.

Omdat dit zo koud op mijn dak viel, barstte ik in tranen uit, en klapte ik dicht. Gelukkig had ik mijn man bij mij, die in zulke omstandigheden zich niet zo snel uit het veld laat slaan. Hij zij dat na 2 maanden de conclusie van de testen wel erg snel getrokken was, en dat het beter zou zijn om over een half jaar nogmaals te testen omdat je dan een meetpunt hebt. Na een beetje heen en weer gepraat werden we het eens. Hij blijft nog een half jaar, nogmaals de testen, en dan kijken we verder.

Nu moet ik zeggen dat ik het beste voor mijn zoontje wil, en als hij naar het speciaal onderwijs moet, dan zal hij daar zeker heen gaan. Ik ben wel eens bij een test afnemen geweest op het cb (ogentest), en tevens in het ziekenhuis. Toen werkte mijn zoontje niet mee, terwijl hij het best wel kon. De conclusie werd dan maar meteen getrokken dat hij het niet snapte. Dit is wat ik precies tegen die testen heb, want het is een moment opname, en als het kind geen zin heeft, komt er meteen een hele andere uitslag.

Vervolgens vindt de "deskundige" altijd dat hij/zij gelijk heeft, terwijl er helemaal niet naar de ouders geluisterd wordt.

Wij hebben van de te voren alleen als prenataal onderzoek een uitgebreide echo laten maken, met het oog op een eventuele behoorlijke hartafwijking. Gelukkig hebben geen van allen het (wij hebben 3 kinderen: oudste: 3jr, middelste 2 jr en jongste 5 mnd), maar dit was puur om te weten voor een eventuele thuisbevalling. Wij zouden nooit onze kinderen hebben laten aborteren, nooit. Ik ben met je een dat het leven komt zoals het komt. Onze oudste heeft 20 minuten klem gezeten, misschien heeft hij door zuurstofgebrek nu een ontwikkelingsachterstand. Ik weet het niet.

Verder vind ik het heel knap van je dat je je eigen kindje hebt weten te reanimeren!!!

Groetjes, Marieke

Reactie voor op de website?

41.19. Re op Marieke, zorgkinderen

Hallo Marieke.

Allereerst wil ik je veel sterkte wensen rond de zorgen van je oudste zoon. Het zijn energie vretende zorgen, als het met je kinderen niet goed loopt. Zelf hebben wij heel veel ervaring op het gebied van het speciaal onderwijs. Al onze kinderen zijn op het regulier onderwijs begonnen. 2 van onze kinderen kregen ambulante begeleiding vanuit cluster 2, (rec doven, slechthorenden en ernstige taal spraak moeilijkheden. Twee zijn via ab cluster 3, (rec meervoudige beperkingen, oa motorische en leermoeilijkheden), begeleid.

Ook wij kregen te maken met een psycholoog die ons niet het gevoel gaf dat we serieus werden genomen. Veel verdriet en tranen met tuiten. Drie van onze kinderen vielen onder haar verantwoording. Bij 2 heeft ze een verkeerd advies gegeven. Wij hebben enorm gevochten voor onze kinderen. Voor onze vierde hebben we zelfs een second opinion gevraagd en gekregen bij de stichting Dysfatische Ontwikkeling in Amsterdam. Daar hebben we veel aan gehad. Het nadeel is dat de onderzoeken bij deze stichting zelf betaald moeten worden.

Blijf dus bij je gevoel, laat je ondanks alles niet uit het veld slaan. Overigens zitten drie van onze kinderen nu op het speciaal onderwijs. Twee op een SBO afd mlk, en eentje zit op een cluster 2 school. Wij zijn heel blij met deze keuze. Alle drie de kinderen hebben we zien opbloeien van angstige vogeltjes, en sombere kinderen tot blijde en actieve kinderen.

Om alles op een rijtje te zetten zou je eens een aantal scholen binnen het speciaal onderwijs moeten bezoeken. Wij hebben vrijblijvend diverse gesprekken op verschillende scholen binnen het speciaal onderwijs gehad. Bij sommige scholen hadden we geen goed gevoel, maar bij de scholen waar ze nu op zitten, hadden we juist een heel goed gevoel.

Als je er behoefte aan hebt mag je me best mailen.

Nogmaals heel veel sterkte.
Hartelijke groet,

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

De tripletest

  1. Willen we dat wel????
  2. Inzake Down\'s syndroom en neuraalbuisdefecten
  3. Het perfecte kind bestaat niet (of juist wel)
  4. Opsporen van Downkinderen kost 100 mln
  5. Keuze van de ouders?
  6. Tripletest al jaren in België
  7. Vrije keus
  8. Feiten achter tripletest
  9. Gevoelens kun je niet beïnvloeden, uitlatingen wel
  10. Keuze?
  11. Een gehandicapte is méér dan een afwijkend gen
  12. Prenataal onderzoek naar Downsyndroom is onwenselijk en onmenselijk
  13. Vrije keus?
  14. Search and destroy!
  15. Tripletest is niet onwenselijk en onmenselijk
  16. Opvangcentrum voor zijn soort???
  17. Zorgkinderen
  18. re: zorgenkinderen
  19. Re op Marieke, zorgkinderen

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.