Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

91. Kinderen en tv

Hoe groot is de rol van de tv in ons gezin? Mag de tv onbeperkt aan, of stellen we regels aan het kijken?

Voor een verdere beschrijving zie de column.

Reactie voor op de website?

91.1. Bij ons gaat het zo

Bij ons in huis wordt ook t.v. gekeken. Soms veel, soms helemaal niet. Ik heb een eigen t.v., samen met m'n vriend, op onze kamer, de kinderen een op hun kamer en dan nog een in de huiskamer. Soms kijken we allemaal samen, soms iedereen verdeeld.

Ik heb altijd de opvatting gehad dat kinderen zelf moeten leren doseren. Bij mijn kinderen lukt dat tot op heden nog steeds. Soms als ze veel kijken, geef ik ze een zetje in een andere richting ("Zullen we samen een spelletje doen?", b.v. of "Lego, heb je daar weer eens geen zin in?") Ze kijken heel graag Discovery Channel en zien daar geweldige dingen, dat zet ze soms ook aan tot zelf dingen uitproberen.

We hebben wel afspraken gemaakt over welke programma's ze wel en niet mogen zien. Dat gaat (bijna) altijd goed; alleen vriendjes of stiefbroertjes (deze laatsten mogen thuis werkelijk alles zien) willen ze nog wel eens pressen tot ander kijkgedrag.

Geweld en anderszins niet voor kinderen (of grote mensen!?) geschikte zaken zijn hier niet toegestaan. Ik heb wel uitgebreid uitgelegd waarom ik dit niet wil (geweld is geen ontspanning; vaak zien vervlakt je normen en waarden, etc.). Dit heeft wel eens discussies opgeleverd (niks mis mee) maar eigenlijk nog nooit problemen.

Televisie is gewoon ook een bezigheid, tussen heel veel andere bezigheden. Een kritisch mens is een groot goed. Gedachteloos consumeren van (veel) pulp een kwalijke zaak.

Ik heb gemerkt dat wanneer je de kinderen (binnen bepaalde grenzen qua wat gekeken mag worden) hun gang laat gaan, ze zelfregulerend optreden. Niets is nl. altijd leuk, ook televisie niet.

Heidy

Reactie voor op de website?

91.2. Meekijken!

Wij hebben maar 1 televisie thuis, beneden, in de huiskamer. Ik vind het prettig zelf te kunnen zien waar mijn kinderen naar kijken. Zaken waarin grof geweld voorkomt, kijken we niet.

Ook ik heb de kinderen uitgelegd dat regelmatig geweld zien je rechtvaardigheidsgevoel in dat opzicht afvlakt (natuurlijk op hun eigen niveau) in de praktijk werkt dit uitstekend, het enige probleem wat in een samengesteld gezin optreedt, is dat je als ze bij de ex partner(s) zijn, dit niet kunt controleren. Helaas heeft dit bij mijn eigen zowel als bij mijn stiefkinders (wat een rotwoord) nog wel eens nachtmerries als gevolg.

Als je meekijkt, kun je je kind helpen dingen uit te leggen. Als ze alleen kijken gaat dat niet. Natuurlijk vind ik dat oudere kinderen zelf mogen beslissen waarnaar ze kijken. Toch heb ik gemerkt dat ze dan soms nog behoefte hebben aan "moeder-ondertiteling" om bevestigd te krijgen dat ze de zaken goed interpreteren.

Wat mij overigens verbaast is de enorme dosis geweld in sommige tekenfilms!

Jacqueline

Reactie voor op de website?

91.3. Tievie or not tievie

Tievie or no tievie:
No tievie is onmogelijk, laten we dat voorop stellen. We worden zo overspoeld met kinderzenders, dat je de t.v. de deur uit moet smijten of de afstandsbediening zoek moet maken. En dan gaan ze naar vriendjes en verlies je helemaal de controle.

Bij het opgroeien van ons gezin, is de t.v. toch steeds meer een punt geworden. Wij hadden als standpunt: één tv is genoeg. En mijn oudste keek alleen Tiktak en Plons de kikker en later Sesamstraat. Maar toen broertje aan Tiktak toe was, keek zij alweer naar Little Ponies. En toen broertje 'ik wil niet' kon zeggen, 'wilde' hij niet naar Little Ponies kijken maar naar de Thundercats, of later de Turtles.

Nummer drie keek, vanaf hij kon zitten, vrolijk alles mee tot hij naar bed moest. Maar toen werd mijn dochter twaalf en kwamen de puberprogramma's. MTV en weet ik veel, met half blote meiden die wulps op de muziek deinen. En nummer vier keek vrolijk alles mee. Totdat de belangen van de jonge kinderen verstoord werden door de wensen van de oudere. Winnie de Poeh moest -als ik het niet zag- wijken voor Puber-tijd of sport. En wat ik ook deed, boze hoofden kreeg ik toch. Dus werd tv nummer twee geintroduceerd. De pubers moeten naar boven, terwijl de kleintjes beneden kijken.

Ze kijken veel te veel. Er is ook veel te zien. Dat vind ik voor mijn oudste een probleem vanwege het huiswerk. En verder: ach, ik ben het spoor soms bijster. Ik heb met schema's gewerkt, maar daar werd ik zelf gek van (past niet bij me). Nu laat ik ze maar, en merk, dat ze vanzelf wat anders gaan doen. Dan staat dat ding alleen in de huiskamer uit te zenden en functioneert als schemerlamp.

Goed zo: tv is zo belangrijk niet.

Ze mogen zeker niet alles zien. Zoals geweld omwille van het geweld en sex omwille van de sex. De oudsten kennen de code en zappen als 'onheuse' scenes verschijnen. Zeggen soms tegen mij: mam, kijk even weg, want daar kun jij niet tegen.

Wat mij echter heel erg stoort, zijn die 'pre views' waar op de vroege avond reclame wordt gemaakt voor de uitzendingen later. Die laten soms -ook voor mij- walgelijke scenes zien, waar wij en onze kinderen ons niet tegen kunnen verweren.

Over geweld: Mijn kinderen zien heel goed, wanneer geweld ridderlijk bedoeld is en wanneer het vuil is. Zij hebben een heel sterk rechtvaardigheidsgevoel, waardoor zij geweld in de juiste context kunnen plaatsen. In de context van jezelf en de jouwen verdedigen tegen aanval en onrecht. En dat vind ik niet erg. Ik vind het naief dat je geweld kunt uitsluiten door weg te kijken. Je kunt beter kijken en analyseren waarom het gebeurt en hoe je het zou kunnen voorkomen (door recht te doen aan de ander, bijvoorbeeld). Maar ook dat je voor jezelf op moet durven komen als er onrecht wordt aangedaan. Je moet dan wel het onderscheid tussen recht en onrecht kunnen maken, en niet bij iedere belediging in de gordijnen vliegen

Maar degene die geweld gebruikt is niet altijd schuldig, omdat hij een onrechtvaardige situatie (onderdrukking of bezetting van zijn land door de vijand) probeert recht te zetten.

Over tekenfilmgeweld. Als ik roep: jongens, wat doen die toch gemeen, dan roepen ze uit: Mam, het is maar tekenfilm, hoor. Tekenfilmgeweld kun je soms niet analyseren omdat het te flauw is voor woorden, zodat het weer komisch wordt.

Groetjes, Anja

Reactie voor op de website?

91.4. Tv & geweld

In de Mikro Gids van 21 t/m 27 februari 1998 lezen we de volgende ingezonden brief van P. Vos:
    In de Mikro Gids nummer 4 wordt gevraagd of er een relatie bestaat tussen geweld op televisie en op straat. Natuurlijk bïnvloedt geweld op tv het gedrag van mensen. Vroeger deden we niet zachtzinnige indianen- en cowboyspelletjes, zoals we in boeken lazen. Televisie is nog invloedrijker en suggestiever dan boeken. Ook reclamemakers, politici en volksmenners weten dat heel goed. Als tv geen negatieve invloed zou hebben, hoezo dan wel een positieve? Dan zijn educatieve en stichtelijke programma's dus zinloos.

Reactie voor op de website?

91.5. Fantasie en schijnbare werkelijkheid

In de InterNetKrant van donderdag 26 februari 1998 lezen we het volgende:
    Televisie maakt schijnbare werkelijkheid van fantasie. Bijna de helft van de kinderen heeft moeite de echte wereld te onderscheiden van de wereld van de televisie. Een op de vier kinderen spiegelt zich aan helden uit gewelddaddige films. Dat is geen goede zaak, meent J. Groebel, hoogleraar massacommunicatie aan de Universiteit Utrecht. Hij stelt dat het geweld op tv toeneemt, maar ziet geen verband met toenemend geweld in de maatschappij, als daarvan al sprake is.

Reactie voor op de website?

91.6. Steeds minder tv

In een grijs verleden, waarin wij als ouders nog niet veel nadachten over het opvoeden, keken onze, toen, twee kleine kinderen tv als het ons wel goed uitkwam. Dat was dus aan het eind van de dag, na het eten, op zaterdagochtend en op zondagochtend. Hele verantwoorde en leuke kinderprogramma's hoor, helemaal onnadenkend waren we ook niet.

Zo in groep vier zei mijn oudste: Mam als er nou geen lucht meer is schiet ik mezelf dood, want stikken lijkt me zo naar. Of iets van die strekking. Het kwam erop neer dat ze in het jeugdjournaal had gezien dat er per minuut een voetbalveld aan regenwoud wordt gekapt. Zelf had ze al wel geconstateerd dat er ooit een eind aan dat woud moest komen. Sindsdien kijkt ze geen nieuws meer. Inmiddels is ze zeventien, maar nog zoekt ze informatie die haar zo'n machteloos gevoel geven niet op. Mijn tweede heeft er minder last van op die manier, maar is geneigd zichzelf erin te verliezen. Mijn derde is een dromer, die fysiek ziek kon worden van teveel ballast en tv is zo ongelofelijk veel informatie, ballast voor haar, in een hele korte tijd, dat dat het eerste was wat niet meer mocht. En de jonste is niet anders gewend als alleen op zaterdagavond met elkaar kijken.

Niet meer voor het eten, niet meer na het eten, niet meer op zaterdagochtend en niet meer op zondagochtend. Het viel erg mee om het af te leren. We ontbijten heel uitgebreid op zondagochtend. Groot en klein speelt winkeltje met elkaar, of postkantoortje, de hele kamer is een grote bende, en soms maken ze flinke ruzies. Maar volgens ons missen ze het niet hoor, die tv.

Keti

Reactie voor op de website?

91.7. Er zit een knop op je tv

Ik begon met het lezen van de reacties, en daarna las ik het stukje van Nell. Even dacht ik dat het hebben van veel kinderen blijkbaar inhoudt dat er goed over opvoeding en tv kijken wordt nagedacht (voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden). Op een gegeven moment schrok ik toch wel toen ik las hoe sommigen het tv kijken hebben 'opgelost'. Ik kreeg sterk het idee dat men er het bijltje min of meer bij neergooit en de weg van de minste weerstand kiest.

Er zijn een aantal zaken die voor mij belangrijk zijn en waarnaar ik probeer te leven en op te voeden, nl.: 'wat ik ook doe als ouder, ik zal altijd iets fout doen' en 'wat ik voor mezelf wil in het leven, dat wil ik ook voor m'n kinderen, later mogen ze het zelf anders doen'.

Ik vind dus dat ik/wij voor de kinderen moeten bepalen wat er mag en niet mag, zij zijn niet altijd in staat situaties in te schatten of op termijn te weten wat goed voor ze is. (hoe groter de kinderen worden hoe meer daar aan gesleuteld kan worden.) Zo is het ook mijn taak om te zorgen dat het ze goed gaat en in alle gevallen voor ze op te komen, iemand anders doet het niet voor ze!

En ik schat in dat teveel tv en teveel geweld erg slecht voor ze is en dus ben ik degene die tot op grote hoogte bepaald wat mag en niet mag. En ik heb een hekel aan een televisie die te pas en te onpas aanstaat en die andere activiteiten onmogelijk maakt. Zelf kijk ik eens per week de VPRO gids door en streep aan wat ik zou willen zien. Dat is vaak maar heel weinig, en zelfs dan zie ik nog niet alles daarvan, omdat ik andere dingen vaak verkies boven het voor de tv hangen. De kinderen mogen om 6 uur 's avonds naar Villa Achterwerk kijken en zolang we nog niet gaan eten, ook naar de programma's die er achteraan komen (de jongste is 8 jaar). Daarna gaat de tv maar zelden aan. Als we klaar zijn met eten en de kinderen de afwas hebben gedaan is het voor de een tijd voor huiswerk en de jongste gaat dan naar bed. M'n dochter van bijna 12 wil nu steeds MTV kijken en klaagt dat ze ook helemaal niets mag en dat haar vriendinnen altijd dit of dat mogen zien. Herkenbaar voor velen schat ik in. Ik wil inderdaad niet dat ze naar GTST of meer van dat soort shitzooi kijken. Maar ze is dol op dansen dus ik snap best dat ze clipjes wil kijken om danspasjes af te

We hebben een tv in de huiskamer waar dus Villa Achterwerk -samen- wordt gekeken of een enkele keer een natuurfilm. Op onze slaapkamer hebben we ook een tv, daar mag gekeken worden als er in de kamer iemand niet gestoord wil worden bijvoorbeeld. Mijn vriend en ik nemen af en toe een film op de video op en bekijken die dan samen vanuit ons bed, meestal in het weekend. Het is voor mij ondenkbaar dat de kinderen een eigen tv op de kamer zouden hebben of dat ze zelf bepalen hoeveel tijd ze mogen kijken.

Maar ook ik ben maar een mens en ik geef toe dat ze op zaterdag en zondagochtend beperkt kindertelevisie mogen kijken............Zij genieten ervan om een uurtje voor de tv te hangen in pyama met een boterham op schoot (op zaterdag). Op zondag gaan we om tien uur al ontbijten dus dan komt er niet veel van, ze slapen nl. zelf ook redelijk uit.

En dan zijn ze om het weekend bij hun vader.....tja en dat is een ander probleem.

Tanja

Reactie voor op de website?

91.8. Geen schotel of kabel

Anderhalf jaar geleden zijn wij verhuisd naar een woning zonder schotel of kabel. Wij kunnen dus alleen Ned. 1,2,3 ontvangen. En dat bevalt GOED!!! Voor ons geen Pokemonrages (ze kennen het niet, alleen van andere kinderen) idiote vechtcartoons en zeker geen 24 uur per dag t.v. Bij regenachtige vakanties huren we video's maar de t.v. staat gewoon uit als er geknutseld of buitengespeeld wordt. Een video kun je immers even "stop" zetten! In ons vorige huis hadden we wel kabel dus mijn kinderen kennen wel het verschil. Maar ze klagen (bijna) nooit. Hoera!

Hermine

Reactie voor op de website?

91.9. Censuur

Ik heb een zoontje van 4, die zo af en toe er van houdt tv te kijken. Het mag van mij, maar fox- kids is absoluut verboden voor hem, en dat weet hij. De programma's die je daar ziet zijn gewelddadig en erg provocerend. Dus ik heb hem gezegd dat hij alleen nickelodeon, zappelin en ketnet mag kijken, en hij houdt zich voortreffelijk eraan. Het gevolg is nu, dat hij niet agressief is, nauwelijks besef heeft van geweld, en nog steeds een zeer tevreden en onbezorgd kinderleventje heeft. Ik raad het iedereen aan.

Het verdient natuurlijk wel aanbeveling bij genoemde zenders het aanbod in de gaten te houden. Met name de VPRO kan over de schreef gaan!

Ingrid

Reactie voor op de website?

91.10. Bij ons is het zo, en het is prima

Bij ons mag je tv kijken wanneer en waar je maar wil en hoelang je maar wil. Maar als het mooi weer is of als mijn ouders sjaggie zijn, moet ik boven op mijn kamer kijken. Maar na een uurtje of 3, 4 komen ze toch van: zou je niet wat anders gaan doen? En dan ga ik maar computeren of voetballen;)

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Kinderen en tv

  1. Bij ons gaat het zo
  2. Meekijken!
  3. Tievie or not tievie
  4. Tv & geweld
  5. Fantasie en schijnbare werkelijkheid
  6. Steeds minder tv
  7. Er zit een knop op je tv
  8. Geen schotel of kabel
  9. Censuur
  10. Bij ons is het zo, en het is prima
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.