Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

44. Veel kinderen? Alleen leuk met veel geld!

Ik weet zeker dat ik op mijn reactie veel commentaar zal krijgen maar toch wil ik hem plaatsen...

Veel kinderen kan heel leuk zijn, wel druk natuurlijk maar aan alles kan je wennen het ligt er gewoon aan hoe je het regelt. Ik ben een tevreden moeder van vier, ik werk binnenshuis, studeer en ga af en toe met mijn man lekker op vakantie. Wij hebben het royaal, dus heel makkelijk.. Onze vier schatjes lopen in mooie merkkleding, wonen in een ruim huis en bezitten mooie kamers met fantastisch speelgoed. Als wij met z'n allen uitgaan stappen wij in onze glimmende MPV, waar alle kinderen een heerlijk royaal plekje hebben.

Geen gestress geen gezeur, volgens mij de enige manier om optimaal van een groot gezin te kunnen genieten. Wat dacht je van de schoonmaakster die het mogelijk maakt meer uit het leven te halen dan een groot-gezinnen huis schoon te moeten schoonmaken (iedere dag). Nee hoor ik ben een vlotte moderne moeder, geen kindermeisje die achter blijft om het grote gezin te runnen, als het zo moet liever minder kinderen!

Dat snap ik niet van die gezinnen die veel kinderen willen maar er eigenlijk geen geld en ruimte voor hebben. Al die kinderen in driedubbele stapelbedjes, ze hebben geen ruimte voor zichzelf. Auto's waar vier kinderen op de achterbank zitten gepropt, nou geniet er maar van! Dan ziet het er wat mij betreft uit alsof je geen controle over je kinderen krijgen hebt. Nee hoor ik ben van mening dat een groot gezin leuk is als je er ook alle middelen voor hebt om het leuk te hebben, anders lok je gewoon die reacties van anderen uit die altijd toch wel een beetje kloppen!

Groetjes, Petra, moeder van vier prachtige kinderen

44.1. Wat te doen bij tegenslag?

Een aantal reacties op Petra:

Je gaat af en toe met je man lekker op vakantie. Wel met man, niet met kinderen? Ik zou daar eerlijk gezegd moeite mee hebben, ik zou mijn kinderen te veel missen.

Ik vind het triest om te lezen dat het kennelijk belangrijk voor jullie is dat je kinderen in mooie merkkleding lopen en mooie kamers met fantastisch speelgoed hebben. Mijn gevoel zegt dat merkkleding en veel speelgoed niet de belangrijkste dingen voor kinderen zijn. Liefde en warmte is veel en veel belangrijker. Kleding is maar de buitenkant, liefde zit van binnen.

Hmmm, als car seat fanatic hoop ik wel dat ze ook allemaal in goede autostoeltjes zitten in jullie glimmende MPV, in elk geval degenen die 8 of jonger zijn. Lijkt me nuttiger om geld aan uit te geven dan aan die merkkleding.

Ik ben blij dat jullie het zo goed naar jullie zin hebben in jullie keuze, maar vind het jammer dat jullie de keuzes van andere mensen zo moeten afkraken door te schrijven: Dat snap ik niet van die gezinnen die veel kinderen willen maar er eigenlijk geen geld en ruimte voor hebben.. Misschien zouden jullie minder kinderen hebben als je minder geld had, maar dat betekent nog niet dat dat voor iemand anders ook de beste keuze zou zijn. Ik denk niet dat het belangrijk is om veel geld te hebben voordat je kiest voor een groot gezin. Ik denk dat het een heel persoonlijke keuze is om een groot gezin te hebben en dat geld daar lang niet altijd een grote rol in hoeft te spelen. Kinderen kunnen ook prima opgroeien in tweedehands kleding. En stapelbedden driehoog zijn heel wat toffer en gezelliger dan een schitterende kamer waar je alleen in slaapt.

Je schrijft: Nee hoor ik ben van mening dat een groot gezin leuk is als je er ook alle middelen voor hebt om het leuk te hebben, anders lok je gewoon die reacties van anderen uit die altijd toch wel een beetje kloppen! Tsja, dat is dus duidelijk jouw mening en ik moet toegeven dat ik een andere mening heb. Nu moet ik ook zeggen dat ik me weinig zorgen maak om de reacties van anderen. Het is tenslotte ons gezin, niet hun gezin en zij hebben niets met onze beslissing te maken.

En geld is voor mij ook niet zo belangrijk. Een ding is dat de financiële omstandigheden kunnen veranderen. De meeste mensen gaan in de loop van hun leven steeds meer verdienen. En het zou dus jammer zijn als ze maar 2 kinderen namen, om geldredenen, terwijl ze 10 jaar later plotseling veel meer geld blijken te verdienen. Ik ken zelfs sommige mensen die eerst een carriëre, een huis en 2 auto's wilden voor ze met kinderen begonnen. Toen het eindelijk zo ver was, waren ze al te oud... Nu hebben ze veel materiele bezittingen, maar geen kinderen.

En andersom kan het natuurlijk ook. Nu hebben jullie een hoog inkomen, maar wat als dat plotseling wegvalt? De kinderen dan maar de deur uit omdat je ze niet meer kunt bekostigen met hun merkkleding en dure speelgoed?

Al met al ben ik het dus absoluut niet met je stelling eens dat je alleen een groot gezin zou moeten nemen als je rijk bent. Ik vind het zelfs een erg oppervlakkige denkwijze. Geld is wel leuk en gemakkelijk, maar zeker niet belangrijk genoeg om als enige of belangrijkste factor gezinsgrootte te bepalen. Ik denk zelfs dat het voor kinderen beter is om te leren dat geld niet oneindig is en dat het niet nodig is om veel dingen te kopen om gelukkig te kunnen zijn.

Karen, mama van zes zonder schoonmaakster, maar met minivan :-)

44.2. Geld maakt het leven gemakkelijker

Misschien klinkt het heel cru, maar ergens moet ik toegeven dat kinderen hebben met geld inderdaad makkelijker is, zoals geld in de praktijk het leven gewoon vaak makkelijker maakt.

Ik heb jaren geleden echt financieel in de miserie gezeten. Boterhammen moeten tellen voor de kinderen en geen wagen. Ach ze werden op school zo uitgelachen.

Toch ben ik nu blij dat ze die periode hebben gekend, omdat ze nu beter andere "waarden" beseffen. Maar toen had ik heel veel schuldgevoelens tegenover hen.

Ik zou nu ook liever meer kinderen hebben, pleegkinderen erbij bijvoorbeeld. Maar ik weet dat ik het momenteel alleen financieel niet aankan.

Ik speur nu ook naar koopjes, tweedhandskledij enz, maar nu niet meer uit noodzaak! Gewoon als een soort "fijn dat ik het gevonden heb voor zo weinig", en dat geeft je als mama een heel ander gevoel.

Veel geld wil ook niet zeggen dat je ze alles moet geven wat ze willen.

Dominique

44.3. Een gevoel, geen luxe of statussymbool

Ik sluit me bij de reactie van Karen aan. Kinderen krijgen gaat toch over een gevoel en niet over luxe of een statussymbool. Natuurlijk is het makkelijker om veel geld te hebben als je meer kinderen hebt, ik weet er alles van, maar ik denk dat mijn kinderen het ook prima naar hun zin hebben in hun dubbele stapelbed, gezellig. Liefde kan iedereen geven arm of rijk.

Groetjes Claudia

44.4. Uiterlijk vertoon belangrijk?

Hallo Petra,

Inderdaad, ik denk dat je met dit bericht veel reactie's krijgt, zo ook van mij dus.

Wij hebben 5, en over een week of wat, 6 kinderen. Dit is door omstandigeheden zo gekomen, en absoluut niet zo gepland. Toch zijn we wel heel gelukkig met al onze kinderen al is het vaak heel zwaar. Wij werken ook beide maar hebben niet de luxe die we wel zouden willen. Een grote maar niet zo jonge MPV, een ruim huurhuis waar twee kinderen een kamer moeten delen, geen werkster e.d. En het geld vliegt erdoor zodat we regelmatig moeten schrapen om de boel draaiende te houden.

Al hoe moeilijk wij het soms vinden, vinden wij al dat uiterlijk vertoon niet zo belangrijk. Waar gaat het je nu om dan? Om het geluk van je gezin en de innerlijke (vaak erg belangrijk) zaken die je je kinderen mee kan geven? Of gaat het in eerste instantie om die nieuwe auto, dat mooie huis, merkkleding, een werkster en een luxe vakantie? Dat zijn de dingen die jij naar voren brengt en die ik bij veel mensen zie en hoor als ze het over geluk hebben.

Ik zal niet zeggen dat ik niet zo zou leven als wij de middelen hadden, maar ik vind het wel heel belangrijk dat ik mijn kinderen andere dingen mee kan geven, al is het noodgedwongen omdat al die luxe niet kan bij ons. Onze kinderen hebben straks in ieder geval geleerd dat je er iets voor moet doen als je je bepaalde luxe wil veroorloven en dat het daar niet om draait in je leven. Maar dat het wel draait om de liefde en aandacht die je krijgt. Veel dingen kun je nu eenmaal niet kopen of afkopen.

Wij hebben het in het verleden wel heel goed gehad maar beseffen nu door deze omstandigheden dat in die tijd ons gezinsgeluk, en al wat daar bij komt kijken, toen ver te zoeken was. We hebben andere zaken weten te waarderen en dat blijkt toch veel waardevoller te zijn dan die dure levi's of bezoeken aan de schoonheidsspecialiste.

Hilda

44.5. Wat versta je onder leuk

Het is maar net wat je onder het leuk hebben verstaat... Het huishouden is een bedrijfje op zich, en zo zie ik het ook, als een baan waar ik plezier in heb, maar waar ook minder leuke kanten aan zitten. Toch, waar veel mensen wonen, kunnen evenzoveel mensen meehelpen, dus of het echt veel extra werk meebrengt betwijfel ik.

Wat geld betreft: ook dit is zo betrekkelijk, het is maar wat je gewend bent. Ik persoonlijk vind geld en geluk weinig met elkaar te maken hebben. Mijn man en ik hoeven niet samen op vakantie om het samen fijn te hebben. Merkkleding vind ik grote onzin. Er zijn zoveel creatieve manieren te verzinnen om het leuk en goed te hebben samen.

Ik vind dat mensen moeten leren tevreden te zijn met wat ze hebben. Heb je een dak boven je hoofd en genoeg te eten en genoeg kleding, dan moet je tevreden kunnen zijn, en dan leren kinderen geluk van binnen te vinden en niet in allerlei materiele luxe. Dan leer je dat geluk samen hangt met de liefde en geborgenheid, het leren delen en elkaar verdragen.

Persoonlijk vind ik het altijd heel vreemd als mensen zeggen: we nemen geen kinderen meer want dan passen we niet meer in de auto. Nee, dan liever nog een kind en dan maar geen auto meer, gaan we lekker in de trein.

Antoinette

44.6. Wat heb je je kinderen te bieden

Ja hoor, hier wil ik ook wel even op reageren, deze mevrouw ziet nogal wat over het hoofd mijns inziens.

Je schrijft Wij hebben het royaal, dus heel makkelijk. Voor mij heeft dat weinig met elkaar te maken, er zijn ook mensen die het met bergen geld toch niet gemakkelijk hebben, weliswaar op een ander gebied dan het financiële, maar toch "niet gemakkelijk".

Je vier schatjes lopen in mooie merkkleding, wonen in een ruim huis en bezitten mooie kamers met fantastisch speelgoed, de glimmende MPV. Wat klinkt mij dat "arm " in de oren, dat je zoveel belang aan uiterlijke zaken kan hechten. Denk je echt dat jou kids gelukkiger zijn met dure merkkleding en duur speelgoed???

Mijn kinderen dragen veel tweedehands kleding en spelen met speelgoed van de koninginnemarkt of met wat ik zelf voor hen heb gemaakt, niet omdat we dat niet kunnen betalen, maar omdat ik vanuit milieuoverwegingen graag tweedehands dingen aanschaf en ik heb echt niet het gevoel dat ze daar nou slechter van worden. Dat ben ik er n.l. zelf ook niet van geworden.

Wat ik dacht van de schoonmaakster die het mogelijk maakt meer uit het leven te halen dan een groot-gezinnen huis schoon te moeten schoonmaken (iedere dag). Is een grootgezinnenhuis moeilijker schoon te houden dan???? Een huis is een huis en zuigen en dweilen moet je toch of er nou 4 of 10 personen wonen. Dat doe je zelf of dat doet de poets en dat heeft niets met je gezinsgrootte te maken m.i. De was zal wat meer en frequenter moeten gebeuren, dat is waar, maar die laat ik niet door mijn poets doen hoor , dat doe ik lekker zelf.

We zijn allemaal echt zelfbewuste mensen die recht hebben op onze eigen keuzes toch?? En wanneer ik nou vind dat mijn kinderen prima op een kamer kunnen met z'n tweeën, drieën, vieren??? Dan is dat toch mijn keuze??? Mijn kinderen vinden dat alleen maar erg gezellig en door deze levensvorm leren ze uitstekend delen en rekening houden met anderen wat m.i. hun sociale vaardigheden ten goed komt. Ik heb geen kindermeisje en vind mezelf ook vlot en modern en ja hoor ik heb ook weleens van voorbehoedmiddelen gehoord.( Ik gebruik ze alleen niet ;-))

Welke reacties lok je trouwens uit van anderen, reacties als de jouwe??? Ik hoor weleens "commentaar" op mijn grote-gezinnen-wens, maar dat ligt meer in de sfeer van de vraag of ik het niet erg druk heb en nooit of ik het allemaal wel kan betalen??? Daar gaat het toch niet om in het leven. Het gaat toch om wat je je kinderen op geestelijk/spiritueel gebied te bieden hebt??? Het is toch belangrijk dat je kinderen zich tot goede mooie mensen kunnen ontwikkelen, dat je ze kan begeleiden naar volwassen zijn als een evenwichtig en eerlijk mens. En daar heb je niet zoveel geld voor nodig hoor, wel warmte en liefde en aandacht en als je dat in ruime mate kan geven is het volgens mij om het even of je nou 2 of 8 kinderen op wilt voeden.

Als ik je verhaal lees denk ik: Wat doe je nu als om een of andere reden dat gigantische inkomen wegvalt? Gaan de kinderen dan de deur uit?

Groeten van Elly

44.7. Geld maakt niet gelukkig

Tja, ik ben ook een moeder van 4 prachtige kinderen, maar hier geen schoonmaakster en inderdaad alle 4 op de achterbank gepropt (och, we hebben tenminste nog een auto, dat heeft ook lang niet iedereen). De kinderen dragen regelmatig elkaars kleding af en we bezitten een prachtig huis met veel speelgoed, maar niet elk kind kan een eigen kamer krijgen, en het speelgoed volgt niet de laatste trends.

Toch denk ik dat wij het heel goed hebben met z'n zessen. Het zal vast waar zijn dat het leuker en gemakkelijker is als je meer geld en middelen hebt, maar is dat echt nodig?? Ik geloof niet dat ze iets te kort komen. En reacties van anderen, dat maakt me echt niet uit.

Wist je trouwens dat onderzoek heeft aangetoond dat geld niet gelukkig maakt, maar hard werken wel?

Jolanda

44.8. Echte liefde en aandacht

Als mevrouw nu eens falliet gaat, gaat ze dan bij anderen gefortuneerden kijken of ze daar haar kinderen kan onderbrengen? Want haar kinderen kunnen vast niet met minder, ze zijn gewend van alles het duurste te krijgen.

Wij leven nu al door bovenstaande een tijdje op minder dan minimum, maar ik zou geen van mijn kinderen willen missen. Sterker nog, als ik mijn overleden kindjes terug zou kunnen krijgen, dan zou ik daarvoor zelfs kiezen. Want niets is zo kostbaar als een kind.

Wij lijden geen dag honger, al is het geen vetpot. En natuurlijk is het fijn als we straks weer normaler kunnen leven. Maar daar stem je je gezin niet op af.

Onze kinderen krijgen echte liefde en aandacht. En weten nog wat dankbaarheid is, en dat niet alles zomaar kan.

Alice

44.9. Eigenlijk zielig

Tsja wat moet je hier nu op zeggen eigenlijk. Vind dit soort reacties eigenlijk net zo erg als van die mensen van de club van ??. Eigenlijk zielig, in ieder geval uiterst bekrompen en kil. Het is inderdaad voor die mensen te hopen dat er geen slechtere tijden aanbreken, dan zullen ze zich geen raad meer weten waarschijnlijk. Ik heb ook het idee dat kinderen met een dergelijke opvoeding een grote kans hebben een kille, lege en afstandelijke toekomst. Dit is echter een vooroordeel en dus niet rationeel. Ieder zijn eigen keus zal ik maar zeggen, de onze is het zeker niet. Wie weet kunnen ze nog mee doen in een of andere soapserie op TV.

Gerrit Jan

44.10. Kriebels

Oeps, ik krijg hier een beetje de kriebels van. Natuurlijk is het makkelijk als er voldoende geld is, maar het belangrijkste blijft toch de liefde voor elkaar. En dat is niet afhankelijk van geld of ruimte. En ach, die mooie merkkleding. Kan je daar dan fijner in spelen......

groeten, Jacqueline

44.11. De belangrijke essentiele dingen van het leven

Hallo Allemaal,

Nou, om te beginnen kon ik mijn ogen niet geloven bij het lezen van het verhaal. Het heeft even tot me door moeten dringen. Perplex. Andere woorden heb ik er niet voor.

Ik ben nu in verwachting van de vierde (om eerlijk te zeggen vind ik dat nog niet eens zoveel maar mevrouw kennelijk al wel) en hoe vaak de opmerking gemaakt wordt: "Ja, dat is met Peters baan wel makkelijk te doen". Nou, daar gaan mijn haren ook van omhoog. Teneerste heeft Peter zijn baan hier niets mee te doen maar is het altijd onze wens geweest om vier kinderen te mogen krijgen en groot te brengen.

Nu mogen wij niet klagen en veel bezittingen die mevrouw beschrijft zijn ook in ons bezit. Ik vind het nogal cru om te beweren dat het alleen leuk is met veel geld. Dat is bij ons in ieder geval geen reden waarom we vier kinderen willen. Tuurlijk is het makkelijk maar als we het met minder hadden moeten doen hadden we er nog steeds vier gewild.

Wat ik niet snap is de kortzichtigheid en waar de grote uiterlijke verschijning voor nodig is. Om iets te camoufleren? Iets wat er eigenlijk helemaal niet is? Vaak is het zo dat mensen die het allemaal zo zichtbaar tonen het eigenlijk helemaal niet kunnen.

Ik hoef gelukkig niet te werken en besef wel dat dit een luxe positie is want hoevelen moeten dat wel. Ook al zou ik er nooit voor kiezen om te werken zolang de kinderen niet naar school zouden gaan (in het geval dat ik het wel zou moeten). Ik ga ook zo nu en dan op vakantie met mijn man wat overigens heerlijk is, maar ga ook met de kids op vakantie.

Merkkleding kunnen wij hier wel betalen maar weigeren we aan mee te doen. Ik zie het nut er niet van in. Ze groeien er zo snel uit of vallen er gaten in. Ja, ook merkkleding gaat kapot. Of je moet de hele dag achter je kinderen aan gillen dat ze a.u.b. voorzichtig willen zijn. NOT!!!! Gewoon leuke, betaalbare kleding van de H&M. Voor   544,54 heb je een hele tas vol leuke kinderkleding waar je een hele tijd mee vooruit komt. Wordt ook gewoon doorgeschoven naar de volgden. En nee dit vind ik niet zielig. Hooguit handig. Je gooit je geld toch ook niet weg.

We wonen ook in een ruim huis met ieder een eigen kamer en ook de MPV staat voor de deur met het enige verschil dat ie niet glimt ik weet mijn tijd beter te benutten. De schoonmaaktster heb ik net de deur uitgedaan. Ik ben van mening dat wanneer je het zelf doet het toch altijd nog beter wordt gedaan. Altijd iemand over de vloer. En tijd over hebben met een poets dat gold niet voor mij. Gek genoeg, nu wel. Nee we doen het zelf. Ook niet verkeerd dat ze hun ouders zien poetsen.

Ben inderdaad ook zeer benieuwd als de middelen wegvallen (om wat voor een reden dan ook) hoe ze het dan regelt. Of ze het dan nog steeds zo leuk vindt om vier kinderen te hebben. Misschien had ze daar wel even aan moeten denken voordat ze vier kinderen op de wereld zetten. Ik weet dat het voor mij niets zou uitmaken. Ik zou het nog steeds leuk vinden. Je moet toch roeien met de riemen die je (dan) hebt. Alleen jammer voor dit gezin dat ze er dan niet meer van kunnen genieten. Als je volgens een bepaalt uitgavepatroon geleefd hebt kan dat vies tegen vallen. Misschien een tip om niet op zo'n voet te leven kan het in ieder geval nooit tegenvallen.

Trouwens wat voor een kinderen breng je in de maatschappij? Heb je daar weleens over gedacht. Kinderen die bij ieder kick of gil wat krijgen. Verwende ettertjes zijn dat meestal. Ik zie ze wel eens in de stad lopen en ik heb dan oprecht medelijden. Luxe is een betrekkelijk begrip.

Ik ben blij dat we gezegend zijn met de kinderen die we hebben en ja de luxe die we kennen. Maar ik ben me er wel van bewust dat dit betrekkelijk is. Het is koffiedik kijken in de toekomst. De verwachtingen zijn goed maar alles in het leven is veranderlijk. En daar mee weten om te gaan en er sterker uitkomen dat is in mijn ogen pas een luxe. We genieten ervan maar weten ook dat het met minder kan.

Iedereen heeft het beste met zijn/haar kinderen voor maar dat is toch niet afhankelijk van wat je te besteden hebt. Hoe gelukkig ben je tussen al je materiele spullen in???? Is je geluk daarvan afhankelijk??? En dat wil je je kinderen meegeven??? Hopelijk kan je er ook aan wennen als je het met minder moet doen maar je zult niets aan het toeval overlaten, wel? Ook dit zul je wel zeer goed geregeld hebben want wat als??

Ik lig 's nachts (soms) wakker en denk dan dat mijn kindje wat in mij groeit gezond is. Dat ik een makkelijke bevalling zal hebben. Dat mijn kinderen zullen opgroeien tot gelukkige, gezonde, zelfbewuste kinderen. Hoe lig jij s'nachts in bed. Ik ga morgen de kids in de nieuwste DKNY collectie steken??? Gewoon nieuwsgierig. Nee, ik ben niet jaloers. Ik zou niet weten waarop eerlijk gezegd. Zoals ik al zei medelijden kan ik wel opbrengen want wat als ........? Mijn motto is: "Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg". Niet dat ik een burgertrut (sorry voor het taalgebruik) ben of zou zijn als is daar helemaal niets mis mee. Ben ik ook zeer modern en ruimdenkend van geest. Het wil trouwens niet zeggen dat ik met de grijze massa meeloop. Het zal mij een zorg weze wat anderen van mij denken zolang ik weet hoe ik over mezelf denk. Maar ik ben wel realistisch genoeg om te beseffen dat sommige dingen niet vanzelfsprekend zijn. En dat ik dan ook weet te genieten van mijn kinderen en ze hetzelfde kan en wil geven als wat ik nu doe. In goede en in slechte dagen.

Wij verkeren in een luxe positie en zouden veel dingen kunnen kopen en doen maar kiezen er bewust voor om dat niet te doen en niet op die manier te leven. Wij willen de kinderen meegeven de belangrijke essentiele dingen van het leven en dat staat in onze ogen los van het inkomen en het uigaven patroon.

Groetjes Thea

44.12. Tevreden met wat we hebben

Beste mevrouw,

Het klinkt niet alsof u een gelukkige moeder bent. Mijn man en ik hebben samen 5 kinderen. Ze lopen niet in merkkleding. We hebben geen groot huis en moeten keuzes maken in de uitgave.

Ik ben erg gelukkig met mijn 5-tal. Er kan hier alles. Alle kinderen mogen vriendjes meenemen, mee eten kan altijd. Merkkleding dragen we niet, tenminste niet uit de winkel, tweede hand hebben we het wel eens.

Niet alle kinderen hebben een eigen kamer, en de auto die we hebben is er een van twaalf jaar oud.En op vakantie zijn we al jaren niet geweest, niet samen en niet met de kinderen.

Maar of we iets missen? Nee! De kinderen sporten, maken muziek. We hebben een computer en een internet verbinding. En wat we vooral hebben is elkaar. We zijn tevreden met wat we hebben.

Groetjes Marrigje

44.13. Hoe rijk je geestelijk kunt zijn

Tsjonge zeg, weet je dat ik echt dacht dat dit een grap was? Hoe kan iemand zo leven? Ik zou dat niet kunnen. Als het materialisme zo belangrijk is geworden, weet je toch niet meer hoe rijk je geestelijk kunt zijn? Wij hebben dus helemaal geen auto maar wel een warm hart en een fijn gezin met z'n zessen. Volgens mij verrijkt dat meer dan al die stoffelijke mooie dingen...

groeten van Sandra, mama van vier schatjes

44.14. Kinderen niet centraal

Mij lijkt het er heel sterk op dat bij deze mensen de "uiterlijke" schijn belangrijk is.

Hoezo Kan heel leuk zijn??? Veel kinderen zijn leuk!!!! Voor deze mevrouw lijkt het heel belangrijk te zijn dat iedereen weet dat ze er er warmpjes bijzitten, over de kinderen wordt bitter weinig verteld.

Ik vind merkkledij helemaal niet belangrijk. Belangrijk is dat ze goed gekleed zijn (warm in de winter en zo) en dat ze alles krijgen wat ze nodig hebben. Wij zitten er financieel misschien niet zo warmpjes bij, maar de kinderen komen niets tekort. Robin en Ellen vinden het zalig bij elkaar op de kamer te slapen.

Ik ergerde me aan dit verhaal. Dit is geen gezin waar de kinderen centraal staan. Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening ;-)

Heidi

44.15. Kinderen om mee te pronken

Toen ik het las gingen mijn haren overeind staan. Zij is er niet voor de kinderen, maar de kinderen zijn er voor haar. Zij heeft ze alleen gekregen om er mee te pronken en te laten zien dat ze heel wat is. Nou als je daarom alleen maar kinderen hebt gekregen (als statussymbool) dan zijn die kinderen beter af in een gezin waar zij ook gezien worden als kinderen, en niet als, ja hoe kun je dat netjes zeggen, nu ik zeg het maar niet. Maar ik denk dat jullie mij wel begrijpen.

Sorry, ik kan er geen goed woord over zeggen, en ja, ik ben ook heel benieuwd wat er gebeurt als een inkomen wegvalt. Doen ze dan ook de kinderen maar weg? Want daar lijkt het heel sterk op zoals ze dat schrijft.

Judith

44.16. Alleen over dingen voor geld te koop

Het enige waar het over gaat in dit bericht zijn dingen die met geld te koop zijn. Niet of het jongens of meisjes zijn, niet over leeftijden, niet over de kinderen, maar alleen maar de uiterlijke schijn: "Kijk eens wat doe ik het goed, ik heb dit, dit en dit en ik kan me dat permitteren." Niet over hobbies van de kinderen, niks over scholen enz, maar alleen maar een mooi plaatje met weinig liefde voor de kids maar des te meer voor geld.

Groetjes Desiree

Met 5 kids, geen glimmende mpv en ook geen poetsvrouw!

44.17. Geld, liefde en geluk.

De reacties lezend van de mensen op dit verhaal lijkt het gat groot tussen het verhaal van Petra en de anderen, maar is dit nu werkelijk zo groot?

Vier kinderen is best veel en best druk, maar ik ben van mening dat het erg leuk en gezellig is in ieder geval.

Naast het feit dat mijn kinderen ook in merkkleding rondlopen en mooi en educatief speelgoed krijgen (op gezette tijden zoals verjaardagen en feestdagen) zijn het geen verwende kinderen die niet blij zijn met de kleine dingen des levens. Ze zijn erg gelukkig met aandacht en genegenheid en gedragen zich over het algemeen erg goed als wij aan het winkelen zijn. Ze beseffen dat nee echt nee is en krijgen ook onderwijs in de waarde van spullen.

Kinderen laten lopen in dure kleding doe je ook niet voor de kinderen, dat doe je als ouder voor jezelf, je vindt het leuk als de kinderen er fantastisch uitzien en dat doet je deugd. De kinderen zelf beseffen het niet eens, hoe weet een baby van 9 maanden nu het verschil tussen oilily en Hans Textiel?

Veiligheid van de kinderen staat voorop, in de auto (MPV) hebben ze allemaal hun eigen booster in combinatie met een driepuntsgordel.

Gezien het feit dat ik een vergelijk kan trekken (geld-geen geld) dien ik echter de stelling te onderschrijven dat veel kinderen alleen leuk is als je het je financieel kan veroorloven: je wilt de kinderen een leuk leven geven en een goede opleiding. In Nederland is in ieder geval het laatste alleen nog mogelijk als je daar het geld voor hebt. En ik ben bang dat die tendens alleen maar zal toenemen en dat we teruggaan naar een situatie dat alleen de kinderen van vermogende ouders nog kunnen studeren.

Veel geld maakt niet de liefde voor je kinderen groter, liefde is geen kwestie van de grootte van je banksaldo maar van de inhoud en openheid van je hart. Liefde is er of is er niet onafhankelijk van geld. Geluk kan je kopen, als ouder ben ik gelukkig (just shoot me now) als ik mijn vier kinderen in hun oilily kleding meeneem naar mijn moeder. Het is gewoon een leuk schilderij. Wie kijkt er niet liever naar van Gogh dan naar een zeefdruk van IKEA?

Groeten, Marco

44.18. De echte waarde van dingen

Beste mamma van 4 kinders,

Graag wil ik als reactie op uw brief een stukje van mijzelf vertellen. Mijn naam is Marjolein, ben 32, getrouwd met Carl en moeder van 10 kinderen, 11de op komst. Het is alweer bijna 3 jaar geleden dat mijn situatie er wel even heel anders uit zag: in juli 98 was ik net 2 maanden weduwe, lag met 32 weken zwangerschap in het ziekenhuis met weeen en zaten mijn 4 knullen in kindertehuizen en pleeggezinnen. Daar lag ik dan, man kwijt, kinderen kwijt en niet wetend of dat het kindje in mijn buik een eventuele vroeggeboorte zou overleven. Financieel was mijn situatie als volgt: ik had geen sofinummer, moest ik persoonlijk afhalen, dus kreeg geen ANW. Had doordoor geen loonstrook, dus kreeg geen huursubsidie. Op de rekening van mijn man was 3 maanden salaris gestort, maar dat was geen gezamenlijke rekening, dus daar mocht ik niet aan komen. Dus: geen geld, echt helemaal niets. Maar dus wel de gehele huur a f 1000,- te betalen.

In juni 99 heb ik mijn huidige man leren kennen. Ik had toen inmiddels twee kinders weer thuis en een babietje. Carl was tijdens Oud en Nieuw door zijn inmiddels ex-vrouw in de steek gelaten voor een ander en zij had hun 4 dochters bij hem gelaten, die moest ze niet meer. Nou, ik wel, en zo zijn wij na 4 maanden getrouwd.

Inmiddels wonen ook de andere twee kinderen weer thuis en verwachten wij in oktober ons 11de kotertje, de 2de van ons samen. Carl en ik hebben in ons leven een groot verlies geleden en daardoor ga je enorm de betrekkelijkheid van bepaalde dingen zien. Ik ben bijvoorbeeld heel veel vrienden kwijtgeraakt in die periode, want zeg nou zelf: het is toch alleen maar lastig om iemand in je vriendenkring te hebben die af en toe wat hulp nodig heeft en het financieel niet breed heeft...?

Je kunt in het leven een heleboel plannen, verzekeren en zeker stellen, maar wat uiteindelijk alleen maar blijft is de liefde. Liefde kost niets, vraagt niets, is niet jaloers, kan enorm goed delen en rekent niemand kwaad toe. En bovenal veroordeelt liefde niet.

Lieve mevrouw, ik wens u toe dat u zonder iets heel ergs in uw leven te moeten meemaken, de waarde van de dingen om u heen op de juiste manier zult gaan leren inschatten. Het is misschien leuk om je kinderen in dure merkkleding te kunnen stoppen, maar als je ze kwijt bent om de een of andere reden, door dood of ziekte bijvoorbeeld, liggen die kleren ook maar in de kast. Ook die auto is dan ineens een stuk minder leuk.

Geniet van uw gezin en probeer respect op te brengen voor mensen die het met minder moeten doen.

Hartelijke groeten, Marjolein

44.19. Antwoord van de "slechte" moeder

Ik denk dat het hard nodig is dat ik (Petra) weer even een reactie neerzet. Het ziet er bijna grappig uit hoe mensen gelijk een heel verhaal aan mijn reactie koppelen, maar waar ze het vandaan halen? Pure fantasie! Natuurlijk staan mijn kinderen centraal. Ze zijn heel bewust gekozen, daarom hebben wij het met z'n allen zo goed! Onze kinderen zijn heel gelukkig. Nee ze worden niet gepest op school omdat ze er tweedehands uitzien, ze krijgen regelmatig complimentjes over van alles en nog wat, je ziet ze dan glunderen. Ja ze gaan ieder jaar heerlijk twee keer op vakantie!! En weet je wat je er voor terug krijgt? Heerlijk opgewekte kinders die er weer tegen kunnen op school. Het lijkt mij wel zo veilig een goede auto te hebben met vier kinderen, ja met goede boosters en kinderzitjes!

Is dat echt allemaal onzin? Mijn kinderen hebben met ons een hele warme band, we zijn een hecht gezin waar heel veel plezier in wordt beleefd en voornamelijk veel liefde in wordt gedeeld. Nee alles is bij ons tot in het puntje geregeld, studeren, het wegvallen van een partner, het wegvallen van het inkomen, het wegvallen van beide ouders.

Helaas kan dit niet van de meeste ouders gezegd worden, die hebben veel kinderen (sommige 10!!!). Maar die mensen zijn erg egoistisch en denken voornamelijk alleen aan het feit dat ze het leuk vinden om veel kinderen om hun heen te hebben, maar aan die kinderen wordt niets gevraagd, die moeten maar of ze het willen of niet. En gebeurt er dan wat, dan zit zo'n super groot gezin helemaal in de knoop, ik heb een goede vriendin die helemaal in de knoop zit met haar 5 kinderen en zij geeft mij 100% gelijk. Hopelijk wordt er bij het aanmaken van al die kinderen grondig nagedacht over de toekomst.

En ik weet zeker dat al die reacties van vriendjes, vriendinnetjes en vreemden meer schade aanrichten dan voorzien zijn van goede spullen en genoeg geld en een heleboel liefde waar iedereen in deze maatschappij recht op heeft, ook jullie kinderen (denk ook aan veiligheid, gezondheid en toekomst). Ik ben bang dat iedereen hier in de verdediging is gegaan, maar ik hoop dat iedereen goed blijft nadenken!

groetjes, een moeder die wel ALLES over heeft voor haar koters.

44.20. Het gezin van Petra

Hallo allemaal!

Ik heb het idee dat velen van jullie erg benieuwd zijn naar onze gezinssituatie. Ik Petra (27) en mijn man (31) hebben vier prachtige kinderen (ook ondekt door modellenbureau's).

De oudste heet Yoëlle en is 7 jaar. Ze is erg slim en zit in groep vier, haar hobby's zijn ballet en paardrijden op haar eigen paard.

Daarna komt Valentijn, hij is bijna 6 en gaat naar groep 3. Valentijn is een heel vrolijk knulletje die graag naar hockey gaat en natuurlijk fanatiek aan judo doet.

Fanny is 3, dit meisje zien jullie inderdaad nog wel eens op t.v want acteren is haar favoriet. Zij gaat binnenkort naar school. Fanny zit op dit moment op zwemles en gaat af en toe mee naar paardrijden.

En de laatste en jongste is Phoebe. Phoebe is onze allerlaatste telg die wij op de wereld hebben gezet. Ze is 11 maanden en geniet van het samenzijn met haar mamma. Samen brengen zij heel wat schater uurtjes door en gaat zij dikwijls samen met haar mamma winkelen. Haar hobby is samen in het grote bubbelbad met haar paps.

Ik hou zielsveel van mijn kinderen en ik ben blij dat ze het op geen vlak moeilijk hebben. Ik heb het voor vier kinderen het geld en de middelen (en vooral de liefde) om ze in al hun behoeften te kunnen voorzien ook als ze ouder worden en willen studeren/ op kamers.

groetjes, Een moeder die hééél trots is op haar kinderen die er inderdaad uitzien als een plaatje.

(Onze reacties van anderen op straat zijn alleen maar positief, helaas lees ik bij de meesten anders...).

44.21. Twee kanten

Hoi allemaal.

Voor een paar dagen geleden las ik het artikeltje van Petra. Ik moest een beetje lachen en dacht hier krijgt ze reaktie op en dat bleek. Ik ben het op een bepaalde hoogte eens met Petra. Ik vind NIET dat wanneer je geld hebt je dan alleen een groot gezin mag krijgen. Maar wat ik wel vind is het feit dat het makkelijker is. Ik lees hier ook vaak oproepen van mensen die graag een vierde of vijfde kindje willen maar waar het financieel toch iets minder is. Mensen willen om deze reden dan geen kleintje erbij. Al zouden een heleboel mensen dat graag willen.

Ik ben wel van de instelling dat je leeft naar wat je hebt. Ik heb een aantal jaren geleden in een moeilijke situatie gezeten. Ik stond alleen met drie kinderen. Het gebeurde dan wel eens dat één van de drie iets nieuws nodig had wat eigenlijk gelijk gekocht moest worden. Ik kon dat niet altijd en dan moesten ze nog een paar weken wachten. Ik voelde me daar heel schuldig over. Ik heb mijn huidige man leren kennen. Ik heb er nog drie kinderen bij gekregen en als er iets kapot is kunnen we het kopen.

Toch lopen mijn kinderen niet in merkkleding. De oudste krijgt kleedgeld en mag zelf bepalen wat ze koopt. Ze koopt liever vijf dingen merkloos dan één broek met merk. Toch ben ik achteraf blij dat mijn kinderen ook meegemaakt hebben om met weinig tevreden te zijn zo waarderen ze de kleine dingen.

Marjan trotse moeder van zes

44.22. Liefde is meer dan een bubbelbad en een eigen paard

Tjonge, tjonge, alsof alles maar om geld en knappe kinderen draait. Volgens mij ben jij zo'n typ dat als d'r kind d'r haar niet groeit om haar maar hairextentions te geven uit angst om gezien te worden met een minder knap kind.

Mijn man en ik hebben het financieel ook heel goed, hij heeft een goed lopend eigen bedrijf. Wij hebben 6 kinderen in de leeftijd van 6 maanden tot 12 jaar. In principe kan ik ze alle merkkleding geven die ik maar zal willen. Maar ik koop overal kleren omdat ik ze leuk vind en niet omdat ze van een bepaald merk zijn. Ik ga lekker naar de zwarte markt waar ik leuke kleren voor mijn kids weghaal. En laten mijn kids nou net over deze kleding complimentjes krijgen, kleding die soms maar   15,88 kost, maar die iedereen leuk vind en niet omdat er alleen Olily op het labeltje staat.

Mijn kinderen krijgen ook vaak complimentjes en ook mijn kids mogen gezien worden, regelmatig worden er opmerkingen gemaakt over met name mijn derde dochter, dit is een heel mooi meisje, dat er ook prachtig uit ziet in haar niet merk kleding. Ik kan mijn dochters van 12 en 7 makkelijk een complete manege geven, maar doe dit express niet, ik vind dat kinderen moeten leren dat niet alles zo vanzelfsprekend is, bovendien heb ik het gevoel dat ze meer de waarde van iets inzien als ze er moeite voor moeten doen. Dat zullen ze later in het echte leven ook moeten. Mijn dochters zitten beide op paardrijden, maar dat betaal ik niet. Ze hebben allebei een verzorgpony en ik ruil voor de verzorging krijgen ze rijles van de eigenaar van de paarden.

En als de oudste straks als ze 16 is een scooter wil, dan neemt ze maar een baantje, want van mij krijgt ze hem niet, ik wil niet van die verwende krengetjes.

Weet je wat voor een kind het allerbelangrijkst is? Onvoorwaardelijke liefde. Ook als ze minder knap en slim zijn en niet aan de verwachtingen van hun ouders voldoen. En ik weet zeker dat die "arme ouders" met die 10 kinderen dat hun kinderen vele malen meer kunnen bieden dan wat jij de jouwe biedt. Liefde is meer dan een bubbelbad en een eigen paard.

Je denkt dat je je kinderen alles geeft, maar ik denk dat je het belangrijkste vergeet: onvoorwaardelijk liefde!

Mandy

44.23. Walgelijke mentaliteit

Dat vind ik nou echt een walgelijke mentaliteit dat je je kinderen leert om anderen op hun uiterlijk te beoordelen ipv. op hun innerlijk. Mijn kinderen krijgen geen complimentjes voor hun oililly kleertjes, wel voor hun rustige beleefdheid en vriendelijkheid voor anderen. Ik zou zelf ook beslist niet willen dat zij zouden leren om anderen op kleding, speelgoed, auto, huis ed. aan te kijken. Tweedehands is niks mis mee, als het schoon en netjes is, waarom zou het nieuw moeten zijn? Omdat je een slaaf van de consumptiemaatschappij bent? Ik weet wel betere zaken om geld aan uit te geven. Echt, zo zou ik nou NOOIT mijn kinderen opvoeden!

Antoinette

44.24. De kille spiegel van de werkelijkheid

Ik ben het helaas wel eens met Petra. Haar manier van presenteren is een harde vorm van de werkelijkheid.

Ik heb 6 kinderen, ik heb altijd al een groot gezin gewild en dat is er zeker van gekomen. Mijn idee was toen: het maakt allemaal niet uit wat anderen zeggen en hoeveel geld ik had. Geluk en kinderen om mij heen was het belangrijkste, toentertijd. Ja we hadden het heel gezellig, de kinderen waren nog klein en alles liep goed. Een huis vol liefde en harmonie.

De problemen begonnen inderdaad toen we alles op een rijtje gingen zetten, een verzekeringetje hier, een nieuw wasmachinetje daar. Oeps de oudste werd groter, er moest een nieuw kamertje komen met een groter bed en een bureautje. En o jee wat groeien kinderen ineens hard?

En ja ik had een ongelukkig gevoel als ik mijn kinderen in oude kleding zag lopen. En ja hoor toen begon het getreiter op school, oude kleren, geen auto, schoolreisje werd in 4 termijnen betaald. Had ik wel zo goed nagedacht? Ik had mijn kinderen meer kunnen bieden dan alleen liefde en harmonie, als ik alleen wat beter had nagedacht. En ja net als Petra denk ik dat veel mensen daar niet bij stil staan. Ik denk inderdaad dat het niets zou uit moeten maken hoor, kleding, geld en al dat soort materialistische dingen, maar helaas is dat in onze huidige maatschappij wel belangrijk. Merkkleding is onzin en je geeft er teveel geld aan uit, maar het ziet er zo leuk uit! Oilily, nono, Mexx, noem maar op het is zo schattig!

Mijn kinderen had ik graag met wat meer rijkdom gezien. Mijn kinderen, ondanks de goede geldloze opvoeding, zijn wel eens down daardoor, jaloers zijn ze regelmatig, maar ja, ik krik ze wel weer op hoor, maar toch ligt de fout bij mij en mijn man. Zo had ik het eigenlijk niet gewild voor ze, maar daar dacht ik toen niet aan. Wij kunnen nuchter nadenken en voor die kinderen zeggen, trek het je niet aan, geld is niet belangrijk. Maar wat als de kinderen anders worden opgevoed door de maatschappij om hen heen?

En laat ik dan nog maar niet naar de toekomst kijken als ze willen studeren. Het wordt geld bij elkaar schrapen voor ons en ik denk eerlijk gezegd dat het voorkomen had moeten worden, had ik vroeger maar zoals Petra gedacht. En het oog wil echt ook wel wat!

Groetjes Sanne

44.25. Opvoeden is ook kinderen onderwijs laten genieten

Wat ik wel eens van al die gezinnen zou willen weten, die geld minder belangrijk vinden: hoe gaan jullie straks je 5, 6, 7 of meer kinderen laten studeren? Wat voor toekomst bied je ze en zijn ze straks in staat on zichzelf te kunnen onderhouden. Voor mezelf heb ik heb idee dat alle baantjes waar nu Turken, Marokkanen en andere allochtonen en Nederlandse armoedzaaiers voor opdraaien straks uitgevoerd gaan worden door gezinnen die zo nodig veel kinderen moeten hebben maar in feite de kids financieel niets te bieden hebben en daardoor wellicht wel de kinderen enorm veel liefde kunnen bieden maar dus geen toekomst. En dat is zielig voor de kinderen die daar dus niet om hebben gevraagd!

Is dat dus niet zozeer het punt wat al die ouders Petra verwijten, kortzichtigheid? Nou IK vind het heel egoistisch van ouders die veel kinderen willen maar het niet kunnen betalen en dus in feite de kinderen geen toekomst kunnen bieden (want let op, studeren gaat echt heeeeel veel geld kosten in de nabije toekost)! Dat doen ze dus voor zichzelf en die kinderen heb ik medelij mee, hoeveel liefde ze ook krijgen. Ik ben erg benieuwd wat er zou gebeuren met die gezinnen als de kinderbijslag zou vervallen, zouden ze overleven?

Een ouder die liefde belangrijk vindt is erg belangrijk, maar die ook kijkt naar de essentie van het geven van een toekomst. Stel jezelf de vraag: waarom neem ik kinderen, wat kan ik ze bieden en is dat voldoende om een goede toekomst te waarborgen.

Marco, vader van vier kids die erg vriendelijk, welgemanier en leuk zijn, O ja, ze dragen Oilily, niet dat het een met het ander te maken heeft maar gezien de reacties van de mensen lijkt er een significant verband tussen geld, liefde en merkkleding en geluk van de kinderen te bestaan, huishoud-sociologie noem ik dat dames!

Marco

44.26. Zuinigheid met vlijt...

Er lopen in deze discussie enkele belangrijke zaken door elkaar. Enerzijds de zorg voor de toekomst van de kinderen, anderzijds de materiële behoeftes. Wat kinderen minimaal nodig hebben staat uitstekend omschreven in de rechten van het kind. Als ouder zul je je dat ten alle tijden bewust moeten zijn. Daarnaast worden ons door omgeving, commercie etc. allerlei behoeftes opgedrongen, maar ook de politiek doet een aardige duit in het zakje. Zo is de grootste gemene deler nog altijd bepalend voor het beleid. En bij die grootste gemene deler hoort nu eenmaal niet het grote gezin. Het gemakkelijkste is om met die opgedrongen stroom mee te drijven, en dat automatisch ook aan de kinderen over te dragen. Dat is ook de weerzin die men uitspreekt tegen een garderobekast die gevuld is volgens de geldende normen van de commercie.

Maar ik vind het zo belangrijk de kinderen te begeleiden in het leren maken van keuzes die bij hen passen. Dat betekent dat je als ouder daarin een voorbeeld moet geven. Daarnaast is het natuurlijk wel handig om de beschikking te hebben over een dikke portemonnee. Die dikke portemonnee leg ik toch liever opzij voor de toekomst, de opleiding van de kinderen.

Belangrijker dan kleding volgens het laatste commerciële voorschrift vind ik de kinderen een positief zelfbeeld en ruggegraat mee te geven. Dat slijt niet, dat zit van binnen. Gevoel van eigenwaarde, ontleend aan uiterlijkheden, is vergankelijk.

Nell

44.27. Onbezorgd genieten, slechte keus?

Natuurlijk heeft Nell gelijk en er zit waarheid in ieder verhaal over deze discussie. De rechten van het kind ken ik en dit zijn de MINIMUM eisen die gewoon aanwezig MOETEN zijn. Die zijn dik aanwezig in ons gezin, gelukkig.

Maar waarom zo minimum? Gun je de kinderen niet dat extra's, wat ook heerlijk is en echt niet voor een slechte opvoeding zorgt? Jullie doen net alsof mijn kinderen slechteriken worden omdat ik ervoor gekozen heb het aantal kinderen aan te passen aan het salaris en de toekomst die wij onze kinderen willen geven. Ja mijn kinderen worden opgevoed met ruggengraat, liefde en respect. Dat geven ze ook door aan vriendjes. Ze krijgen zakgeld waar ze hun speelgoed mee kopen, ze worden niet verwend.

Maar het wordt ze wel makkelijk gemaakt. En dat geldt ook voor ons. Zo heerlijk om geen geldzorgen te hebben, te kunnen kopen wat direct nodig is. Nooit een lening te hoeven sluiten, verzekerd te zijn van eventueel studeren, bij kunnen dragen aan dromen DIE WEL GELD KOSTEN. Het is het ideaalbeeld van onbezorgd leven op financieel gebied. Kinderen hebben die rust ook nodig en is niet leuk om met een minimaal salaris te moeten leven. Nee dan liever twee kinderen voorzien van meer, dan 7 kinderen voorzien van minder.

Mijn verhalen lijken heftig maar het lokt wel reacties uit en het laat de mensen even stilstaan bij hun eigen leven. Waarom zijn de reacties zo heftig? Omdat mensen het zelf eigenlijk ook beter hadden willen hebben? Meer salaris voor die 5, 6 kinderen? Zodat het op financieel gebied iets soepeler loopt en dat ook die extra leuke vakantie gemaakt kan worden? En die dure broek die de tiener dochter zo geweldig vindt als extraatje geschonken kan worden zonder dat er geschraapt moet worden? Veel mensen antwoorden hier JA op. Misschien dan toch een beter idee geweest om niet door te gaan voor het zoveelste kind.

Waarom doet iedereen hier zo moeilijk en doet iedereen net alsof de minimale rechten van het kind het hele leven opfleuren. Ik hoop dat mensen doorgaan met reageren en dat nieuwe mensen die zich afvragen of ze er financieel gezien nog een kindje bij willen hier hun informatie uit kunnen halen. Tja er zijn mensen op deze site die er WEL over nadenken of het financieel gezien wel kan, daar heb ik respect voor. Ook die portemonnee die in geval van nood en bijzondere tijden bij kan schieten moet er zeker zijn. Maar ook in dit laatste geval: HET IS ER TENMINSTE! Laat het ook voor de ouders onbezorgd zijn, daar pikken kinderen ook een graantje van mee hoor.

Petra

44.28. Waarom?

Beste Petra,

Op de eerste plaats, ook ik vind dat je moet zorgen dat je waar kunt maken waar je aan begint. Begin je met kinderen, dan moet je nadenken of je het aankunt. Maar dat betekent voor mij niet alleen een financiele overweging. Ben je er emotioneel klaar voor, kun je voldoende afstand van jezelf nemen om de kinderen straks te geven wat ze nodig hebben, etc.

Ook ben ik het met je eens dat niet iedereen daar zo secuur mee omgaat. Dat is bepaald niet iets wat je alleen in een groot gezin aantreft.

Wat ik niet goed begrijp is waarom je jezelf zo vastpint op het materieel geven (immateriële dingen noem je wel, maar dat is duidelijk niet primair je boodschap). Natuurlijk is het hartstikke leuk wanneer je geen materiële zorgen hebt, maar waarom drijf je dit punt zo op de spits? Waarom trek je het niet breder. Volgens mij had je ook kunnen stellen:

  1. Veel kinderen? Alleen leuk met veel levenservaring!
  2. Veel kinderen? Alleen leuk met veel stabiliteit van de ouders!
Je denkt dat de heftige reacties een verkapt schuldgevoel zijn, dat de ouders het zelf eigenlijk ook beter hadden willen hebben. Dat lijkt me niet helemaal terecht. Ik lees ook duidelijk heftige reacties van ouders die financieel geen enkel probleem hebben.

Dan schrijf je: Waarom doet iedereen hier zo moeilijk en doet iedereen net alsof de minimale rechten van het kind het hele leven opfleuren? Vreemd, ik lees die heftige reacties heel anders. Volgens mij is de boodschap van die reacties dat de mensen vinden dat materiële dingen niet zo op de voorgrond mogen staan. Ze wijzen daarbij op de waarde van de immateriële dingen!

Kortom, ik kan niet echt hoogte krijgen van wat je ons nu eigenlijk vertellen wilt. Je begon je verhaal met: Ik weet zeker dat ik op mijn reactie veel commentaar zal krijgen maar toch wil ik hem plaatsen... Waarom wilde je dat commentaar oproepen? Misschien zou je dat nog willen toelichten in een volgende reactie.

Arnold

44.29. Onverantwoord?

Eigenlijk is het ook zo kortzichtig allemaal, wij hebben 9 kinderen (foei he) maar weet je, er zijn er maar twee die een kamertje delen, we hebben een spaarpot voor studiekosten, ik krijg zoveel kleren dat ik voor het uitkiezen heb wat er het mooiste uitziet, echt geen oude spulletjes, en anders zoek ik bij goedkope winkels stelletjes bij elkaar, kwestie van smaak.

Mijn kinderen zijn beslist niet de gepeste zielige kindertjes die jij voor ogen hebt.

Zelf hebben we ons huis verbouwd en zelf werken we keihard om onze dromen te verwezenlijken, we zijn echt niet de onverantwoordelijke mensen waar jij ons voor uitmaakt.

Waarom laat je iedereen niet gewoon zijn eigen keuze? Waarom reageer jij eigenlijk zo heftig? Omdat je, zoals je eerder aangaf, je soms afvraagt of het wel zo leuk is met vier? Dat je het misschien helemaal niet kunt begrijpen dat mensen het leuk hebben met nog grotere gezinnen en dat zelfs aankunnen met minder geld, geen poetshulp etc. Misschien jaloers?

Groetjes, Antoinette (die graag nog een tiende zou willen)

44.30. Reactie voor Arnold

Inderdaad Arnold, ik heb me vastgepind aan het materialistische oogpunt en waarom zou ik het verbreden met allerlei andere zaken als juist DAT is wat ik wil begrijpen. Ik hoor en lees zo vaak dat mensen het zwaar hebben financieel, dat ze niet op vakantie kunnen of dat ze geen grote auto kunnen betalen (maar wel een onveilige kleine, waar niet ieder kind dus een autogordel in heeft). Ik hoor gezinnen die er niet zeker van zijn of hun kind over een aantal jaren nog wel kan studeren omdat het wel heel duur wordt. Veel kinderen lopen tegenwoordig op wel heel goedkope schoenen wat problemen kan geven of nog erger, schoenen van zusje of broertje worden doorgeven.. en zo kan ik nog uren lang doorgaan. Mensen zijn afhankelijk van de kinderbijslag, wie zegt er dat dit ineens niet ophoudt? Laatst kwam ik nog een jongetje tegen van een jaar of 8 die niet kon fietsen omdat hij gewoon geen fiets had van zijn maat om op te kunnen oefenen.

Ik vraag me dus af en dan natuurlijk vooral aan die hele grote gezinnen, hoe hun denken dit te doen? En of het wel gedaan wordt. Dus bij deze.

Ik heb heftige reacties uitgelokt om gelijk een duidelijk beeld te krijgen van ieder die zich met bij deze conversatie aansluit. En als basis wilde ik weten of het wat uitmaakt. Nee dus, dat is wel duidelijk.
Maar daarin vertellen die mensen niet hoe het dan wel gedaan wordt. Nu ben ik dus van mening dat het niemand een zier kan schelen als alleen die essentiële basis rechten maar in orde is. En daar ben ik het beslist niet mee eens. Maar helaas mensen houden ineens hun mond.

En vooral de mensen met wat minder kinderen (bijv. 4) hebben het wel goed! Dus met name die hele grote gezinnen moeten juist reageren, want ik wil duidelijkheid!!

En dan ook gelijk de vraag waarom bijv. 7 kinderen als je met 2 kinderen veel meer behoeftes kan vervullen. En waarom maken luxe extra's helemaal niet uit? Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die er niets van hoeft.

Ik hoop dat die mensen mij gaan vertellen dat het wel kan, en veel kinderen en financieel alles in orde te hebben, het lijkt mij onwaarschijnlijk. Ik vind dat mijn leven (op dit moment) prima in orde is, ik heb het zelf naar mijn zin de kinderen hebben het naar hun zin. Ik kan mij dingen ongeacht het tijdstip veroorloven (wat heel prettig is). Ik kan mijzelf naast het leven met de kinderen ook nog een volwassen leven veroorloven. Wat overigens heel opfrissend is en je weer volpompt met energie om goede ouder te kunnen zijn. Mijn kinderen worden op maat vervoerd in de auto hebben leuke hobby's en hebben ruimte in huis om op zichzelf te kunnen zijn maar ook om samen met de rest te kunnen spelen. Ze gaan ieder jaar op vakantie, wat heel belangrijk is en hebben een oppot rekening voor later. Dit voelt juist en zorgeloos op financieel gebied. Financiën kunnen trouwens ook de grootste zorgen geven hoor.

En trouwens, materiele dingen hoeven niet op de voorgrond geplaatst te worden, maar ik doe dat nu wel omdat mijn vragen daarin zitten. In mijn dagelijks leven zijn andere dingen veel belangrijker maar ik heb wel rust wat betreft het andere en dat maakt mijn leven zeer aangenaam.

Commentaar had ik zeker verwacht omdat dit bij veel mensen zeer gevoellig ligt en eigenlijk nooit openbaar over gepraat wordt. Mensen kunnen er dan ook slecht tegen als iemand vertelt over zijn/haar spullen en makkelijke leven wat geld betreft. Zo ben ik eenmaal, ik hoef niet voorzichtig met mensen om te gaan en mag ook zeker schrijven hoe ik denk. Maar lees mijn reacties met een vriendelijke stem die oprecht trots is en erachter staat dat dit wel de fijnste manier is om kinderen op te voeden (zowel voor ouder als kind). Misschien helpt dat, want ik ben echt niet zo's ijskoude vrouw zoals ik besproken wordt, maar denk op dit moment erg negatief over grote gezinnen met weinig geld.

Petra

44.31. Gewoon vragen

Beste Petra

Het is me duidelijk dat je graag iets weten wilt van de grootgezinsmanagers, en met name hoe ze financieel reilen en zeilen. De manier waarop je dat vraagt is niet erg uitnodigend. Ik citeer als voorbeeld: Dus met name die hele grote gezinnen moeten juist reageren, want ik wil duidelijkheid!!

Op deze site wordt regelmatig aandacht besteed aan financien. Het antwoord op jouw zo indringend gestelde vraag kun je dus met een beetje speurwerk best wel vinden.

En als je het desondanks wilt vragen, waarom VRAAG je het dan niet gewoon?

Arnold

44.32. Wat moet je dan per kind verdienen??

Hallo Petra,

Wat is dan volgens jou een maatstaf, in geld gezien, per kind om gelukkig te kunnen zijn als kind en ook de maatstaf voor een ouder. Hoeveel geld heb je daarnaast dan volgens jou nog nodig om normaal te kunnen leven (wonen, vervoer, verzekeren, enzovoort).

Je schrijft wel dat je niet ijskoud bent maar je wekt toch echt de tegenovergestelde indruk hoor. Je doet toch naar het schijnt je uiterste best om zoveel mogelijk mensen als slechte ouders te bestempelen vanuit slechts 1 oogpunt, geld. Je bedoelingen en ergernissen zijn mij volstrekt onduidelijk, de vragen die je schijnt te hebben, die stel je niet. Dat je trots bent op jezelf dat maak je wel duidelijk maar moet je nu iedereen die het minder moet doen dan maar veroordelen tot een slechte ouder?

Het valt me trouwens tegen dat je maar 1 keer per jaar op vakantie gaat. Dat vervoer op maat vind ik wel een grappige uitdrukking.

Gerrit Jan

44.33. Wat een discussie!

Met groeiende verbazing heb ik bovenstaande discussie gelezen. Als Petra zo gelukkig is, waarom kaart ze dit dan aan? Ik heb vier kinderen (niet zo heel veel dus) maar heb geen betaalde baan. Wij leven van één inkomen en kunnen ons niet alles veroorloven. Dat is een keus die we gemaakt hebben zoals andere mensen andere keuzen kunnen maken. Een "volwassen" leven kun je ook leiden zonder daar geld voor uit te geven (of zonder geld te verdienen). Dit zijn dingen die helemaal los staan van elkaar.

Een volwassen leven bestaat uit de gesprekken die ik heb of de hulp die ik kan bieden op mijn manier. Relaties met andere mensen maken je leven rijk. Ik werk voor de vrijwilligersorganisatie Europa Kinderhulp. Deze organisatie biedt hulp aan kinderen die in heel slechte omstandigheden moeten opgroeien omdat hun ouders verslaafd zijn of ziek. Wij veroordelen deze mensen niet. Veel van onze gastouders (degenen die geheel vrijwillig, zonder daar iets voor te krijgen) een kind voor drie weken in huis nemen en het liefde en aandacht geven zijn mensen met kinderen. Niet de meest gegoede gezinnen maar wel de meest liefdevolle gezinnen!

Wij selecteren gastgezinnen niet op inkomen of op het aantal pretparken wat men wil bezoeken! Wel op verdraagzaamheid en begrip voor andere groepen mensen in de samenleving. Je kunt alles mooi voor elkaar hebben en toch een paar jaar later in diepe ellende verkeren. Ik zie de voorbeelden regelmatig (gelukkig óók andersom). Wanneer je kijkt naar wat een kind nodig heeft dan liggen de prioriteiten heel anders!

groeten, Ellen

PS. Wij zoeken ook voor deze zomer nog een aantal gastgezinnen voor kinderen tussen 6 en 12 jaar. Voor meer info zie de site Europa kinderhulp.

44.34. Antwoord aan Petra

Zucht, Petra, waarom wil je nou zo graag je gelijk halen? Je lijkt wel een verwend kind.

Oké, antwoorden. Jij hebt duidelijk voor 4 kinderen gekozen omdat je dat financieel aankon. Wat had je gedaan als die vierde onverwacht een twee of misschien wel een drieling was geweest. Daar dacht je schijnbaar niet aan, toen je besloot voor die vierde te gaan.

Ik heb gekozen voor 6 kinderen omdat dat altijd de droomwens van mijn man en mij is geweest. Waarom zou ik er dan maar 2 nemen? Om ze nog meer te kunnen geven? Dat vind ik flauwekul, kinderen hoeven niet alles te hebben. Onze kinderen hebben allemaal een fiets, maar ondanks het feit dat ik het zou kunnen doen, hebben ze niet allemaal een nieuwe fiets. Ik vind het flauwekul om voor elk kind om de paar jaar een nieuwe fiets te kopen, terwijl er nog 3 goeie in de schuur staan. Kinderen in elkaars schoenen laten lopen, dat doe ik ook niet, omdat ik goede schoenen belangrijk vind.

Ik ken trouwens ook een moeder van 9 kinderen, die moet leven van   1.225,21 per maand, maar die kinderen zien er tot in de puntjes verzorgd uit. Ze maakt zelf kleren, waardoor ze heel wat geld uitspaart. De kinderbijslag spaart ze op voor de vakantie's. Ja, zij heeft die kinderbijslag daarvoor nodig. Maar ze weet wel altijd goed uit te komen. Haar man is erg handig en heeft de zolder zo verbouwd dat daar nu 2 slaapkamertjes en 2 studeerkamertjes zijn, met een dakkapel heeft hij voor licht en ruimte gezorgd. Ja, voor die verbouwing hebben ze een lening moeten nemen. Maar ik heb respect voor deze mensen, met z'n elfen leven ze van 2700 gulden per maand en ze redden het toch maar mooi. Vorig jaar zijn ze op vakantie geweest naar Frankrijk, ze hebben via HappyHome een huisje gehuurd met zwembad voor maar   344,87 per week, met z'n allen hebben ze oa enkele dagen van disney mogen genieten. Ik heb niet het idee dat hun kinderen iets te kort komen, ze vormen samen een hecht gezin. Ik heb bewondering voor de manier waarop ze het redden met z'n allen. Ze hebben geen bubbelbad, een tweede toilet, en geen een paard, maar ik heb ook niet het gevoel dat ze dat missen.

Mijn moeder heeft in haar eentje voor 7 kinderen moeten zorgen, zij leefde van een bijstandsuitkering, maar toch kregen wij altijd kleedgeld (oke, 1 keer in de 3 maanden van de kinderbijslag) en gingen wij twee keer per jaar op vakantie gewoon van het vakantiegeld en van wat mijn moeder had gespaard. Mijn moeder redde het altijd en had altijd leuk goedkope oplossingen overal voor, zo was ze een ster in gerechten maken die maar weinig geld kosten. Ze maakte pannenkoekentaarten de heerlijkste macaronigerechten. Ik weet nog goed dat we het allemaal zo lekker vonden als m'n moeder van aardappels allemaal kleine blokjes sneed, die kookte ze eerst even en bakte ze later af, daardoor heen ging een blik doperwten, ze kookte een goedkope diepvrieskip, plukte hem in stukken en bakte het even af, de kip, doperwten de aardappels dingen door elkaar heen en we hadden een heerlijk gekoop maaltje. Als we eens met de hele familie samen zijn, vragen we onze moeder nog wel eens om dit gerecht.

Tuurlijk was ik wel eens jaloers op klasgenootjes, er zat een meisje in mijn klas waarvan de ouders beiden arts waren, die mensen waren er nooit en kochten hun schuldgevoelens gewoon af. Stinkend jaloers was ik toen ze een puch maxi kreeg, ik zou er nooit een krijgen, dat kon mijn moeder nooit betalen. Maar aan de andere kant, zij wilde altijd met mij mee naar huis, omdat ze het bij ons zo gezellig vond, bij haar was nooit iemand thuis, ja, hooguit de huishoudster. Mijn moeder zei wel eens, "ik snap niet dat dat meisje hier zo graag is, ik heb haar alleen een kopje thee te bieden, terwijl thuis de kasten uitpuilen van de frisdrank" . Hoe dan ook, wanneer dan ook, altijd waren er vriendjes en vriendinnetjes welkom bij ons, ze konden altijd meeëten en ze kwamen allemaal graag bij ons. Ik had geen nieuwe fiets, maar die ouwe barrel fietste net zo lekker en ach, een nieuwe zou toch alleen maar gejat worden.

Toen we het huis uit gingen hadden we alleen wat we zelf hadden gespaard, mijn moeder kon niet voor ons sparen. Toen mijn broer verder wilde leren moest hij een lening en 2 baantjes nemen. Maar toch heb ik alleen maar goede herinneringen aan mijn jeugd, mijn moeder heeft zo haar best voor ons gedaan, ze was er altijd voor ons, had alles voor ons over. Ze heeft ons misschien geen nieuwe fietsen, brommers, en studie's kunnen geven, maar wat we wel van haar hebben mee gekregen is een hoop liefde en respect voor andere mensen. En daar ben ik dankbaar voor. Ik heb niets tekort gehad in mijn jeugd, en juist door mijn jeugd weet ik dat je ook tevreden kunt zijn met kleine dingen.

Mijn broer heeft zijn studie inmiddels afgerond en heeft een hele goede baan, maar toch zegt ook hij, als het voor me is weggelegd zou ik graag 7 kinderen willen, want ik vond het vroeger beregezellig thuis. Helaas voor hem denkt zijn vriendin er anders over. Mijn broer heeft het mijn moeder overigens nooit kwalijk genomen dat ze zijn studie niet kon betalen, hij heeft er zelf kei en keihard voor moeten werken, maar daarom waardeert hij des te meer wat hij nu heeft opgebouwd, hij kan ook terecht zeggen "Dit heb ik allemaal zelf gedaan".

Nee, over 1 ding zijn wij het alle 7 eens, we hebben een geweldige jeugd gehad.

Je ziet, we zijn niets te kort gekomen. Nu zul je wel weer zeggen, ja, zie je wel, zonder die kinderbijslag hadden haar moeder en haar vriendin het niet gered. Maar ik weet wel zeker dat ze er wel uit waren gekomen, mensen met weinig geld zijn heel creatief. Als ik voor iemand diepe respect heb dan is het wel voor mijn moeder. Ik ben haar dankbaar voor de fijne jeugdherinneringen die ze me heeft gegeven, dat is voor mij heel wat belangrijker dan dat ik vroeger een nieuwe brommer of fiets had gehad.

Mandy

44.35. Reactie op discussie Petra

Dit is een discussie zonder einde. Leef en laat leven. Zolang iedereen de verantwoording draagt voor zijn eigen keuzes en gelukkig is met die keuzes kunnen we toch prima naast elkaar leven?.

Ernaast blijft er ook nog een groep die niet bewust een keuze heeft kunnen maken en juist voor die mensen heb ik ontzettend veel respect en bewondering als ik zie hoe zij zich er doorheen slaan met hun gezinnen. En zeg nou zelf al maak je keuzes in je leven, er zijn altijd wel momenten waarop je je afvraagt of het de juist keuze is, maar dat heeft ieder mens of het nu wel of geen groot gezin heeft. Het is dan toch weer aan jezelf om dan te relativeren en verder te gaan of iets met die twijfels te doen.

Ik geloof niet in 1 waarheid, misschien zit in al die verschillende meningen wel een stukje waarheid...

Annette

44.36. Reactie op Petra

Ja, ik moet hier zelf ook even op reageren! Wij leven in een maatschappy waar constant op anderen afgegeven moet worden en veroordeeld moet worden! Ik ben zelf moeder van twee kinderen (waar heb ik het over!). En zelf denk ik ook dat het makkelijker zou zijn met meer geld. Maar hoe meer je hebt, hoe makkelijker het uitgegeven wordt.

Als mensen kiezen voor veel kinderen met weinig geld (wat is weinig?), dan heb ik daar juist meer bewondering voor! Meer dan voor jou (nu veroordeel ik jou). En jouw kinderen worden niet gepest (pesten zij dan kinderen die geen merkkleding dragen en geen paard hebben!). En wat het studeren betreft, het wordt maar steeds verwacht dat kinderen gaan studeren, maar wat willen ze straks zelf? Misschien willen ze wel putjeschepper worden, ben je dan nog trots op ze!

Ik ken iemand die materieel veel kan krijgen, maar ze is nooit tevreden! Is ook niet zuinig op haar spullen en alles gaat bij wijze van spreken 1 maand mee! Maar of ze ook gelukkig is?

Wat mij gewoon tegen staat aan jouw mening/oordeel is: als je het geluk hebt om veel geld te verdienen, omdat je hebt kunnen studeren of je hebt veel geld, omdat je het hebt geërfd of wat dan ook, dan alleen mag je veel kinderen krijgen. Mensen met minder geluk(!?) maar, evenveel liefde (want dat je had je ook) dus niet!

Wij willen evt. als het kan/mag nog 1 kindje, wat voor ons financieel ook wat moeilijker wordt. Maar we rooien het wel.

Dus Petra, ik vind je ook als een verwend mens overkomen dat heel snel haar oordeel klaar heeft. En oja, waarom moeten kinderen tegenwoordig zoveel clubjes hebben. Horen ze er niet bij als het niet druk hebben! Straks hebben kinderen al een burn-out voordat ze al gewerkt hebben. Je hebt in ieder geval wat los gemaakt en ik hoop dat je kinderen geen verwende krengen (etterjes) worden, die over 20 jaar niet weten wat ze met hun leven aan moeten omdat ze niks te kort zijn gekomen!!???

Groetjes van een hele gewone vrouw.

44.37. Snobs

Ja, petra, nu been je zeker blij. Iedereen laten zien hoe rijk je wel bent. Ik heb ook drie kinderen en een neef die inwoont omdat hij halve wees is.

Wij zijn ook rijk, daar doe ik niet moeilijk over, maar ik maak net zo goed zelf kleren als ik tijd heb en ik koop geen merkkleren maar bij h&m en zara. Alleen de neef heeft merkkledij maar hij is al 16 en dan zijn zulke dingen nu eenmaal belangerijk. Als mijn oudste dochter iets moois heeft liggen dat niet meer past geef ik dat door aan andere families. En ik neem net zo goed kleren aan. Ik denk niet dat jouw kinderen het leuker vinden als er MEXX op hun bloesjes staat, die van mij vinden een leuke tekening veel leuker.

Jou kinderen worden later zeker snobs, en als ze het iets minder breed hebben zijn ze direct ongelukkig. Die van mij niet. En Mandy had gelijk over die fietsen.

José

44.38. Ik raak ook de draad een beetje kwijt

Ik snap ook niet helemaal meer waar de discussie nu eigenlijk om draait. Het lijkt net alsof veel kinderen automatisch armoede inhoudt. Wij hebben het goed. Rijden geen dure auto (helemaal geen auto zelfs) en de kinderen kunnen niet onbeperkt op tig clubjes. Maar dat was met minder kinderen idem dito geweest. De kinderagenda is al vol zat zonder elke dag muziek, sport en tekenles. En er kan echt wel eens een extraatje af, maar moet dat dan een dure broek zijn? Er zijn 1001 dingen die je extra kunt doen voor je kind(eren) zonder dat dat (veel) geld kost. Tuurlijk, veel geld zal het leven best makkelijker maken, maar dan heb je het niet alleen over grote gezinnen. Ook kleine gezinnen kunnen het moeilijk hebben.

En wat ik al helemaal niet begrijp is dat gedoe over het studeren van de kinderen. Als ze dat willen zullen wij ze daar financieel in steunen, maar ze zullen er zelf ook wat voor moeten doen. Dan nemen ze er maar een baantje bij. Wij zijn nog bezig onze eigen studieschulden af te betalen. Zijn onze ouders dan zulke monsters dat ze dat niet hebben betaald voor ons? Ik moest vroeger toen ik werkte en nog thuis woonde ook kostgeld betalen. Dat was niet veel en eigenlijk vooral symbolisch bedoeld, maar ik was het er wel mee eens. En wij hadden niet eens een groot gezin. En ook niet arm want ik reed ook paard. Maar ben ik er slechter geworden? Zit ik dan vol frustraties die ik botvier op mijn kinderen? Ik heb er de waarde van geld wel door leren kennen.

De enige frustratie die ik had was dat ik maar 1 broer had en niet dat warme nest waar ik zo van droomde. Dat heb ik nu met mijn vierspan en vijfde op komst.

Maar de discussie die Petra begon lijkt mij een beetje op "Kijk eens even hoe goed wij het hebben met onze merkkleding, bubbelbad en glimmende auto". Maar zijn wij minder omdat wij dat niet hebben? Als jij er gelukkig mee bent, prima, maar doe niet alsof dat de norm moet zijn om wel of niet meer kinderen te krijgen. Kinderen zijn met andere zaken ook heel gelukkig.

Marga

44.39. Toch weer een reactie op Petra

Ik ben het helemaal met Floortje eens, wat een gezellige en sociale kinderen zal Petra voortbrengen.... Helaas kom ik dit soort kinderen vaak genoeg tegen als ik weer eens een rij-beurt voor de hockey-club heb en heel eigenaardig zijn dit altijd kinderen van mensen die bulken van het geld. Hopelijk voor hen zullen ze altijd in dit soort 'rijke' kringen verkeren want wij 'normale' mensen houden daar toch niet zo van als kinderen alleen maar opscheppen over alles wat zij hebben.

Ik heb ook niet de indruk dat die van mij zo doodongelukkig zijn. Met blijdschap constateerde ik pas geleden dat ze heel blij zijn met een juist gekozen kledingstuk (terwijl ik kinderkleding verkoop en er dus vast meer in de kasten ligt dan bij een ander!). Ook 'gewoon' naar de dierentuin wordt nog erg gewaardeerd (we hebben een abonnement en onze oudste is al 13).

Je bent er, in mijn ogen, zelf bij hoe jouw kind(eren) in de wereld staan. En Petra, die moet maar gewoon heeeeel blij met zichzelf blijven en óns gewone mensen niet zo voor het hoofd stoten.

Astrid (4 kinderen)

44.40. Reactie op Petra

Het is jammer dat materialisme deze maatschappij aan het sieren is. Maar wat is rijk en wat is arm.

Ik ben heeeeeeel rijk! Zou je niet op mijn bankboekje zien, maar gewoon, heb 3 leuke jongens en mischien wel een 4e erbij. Elke dag lekker te eten en te drinken. We zijn allemaal netjes aan gekleed. Ja, merkkleding vind ik onzin als het om het merk gaat, want ik kies kleding uit omdat ik het mooi vind, het lekker zit. En als het dan van mexx of esprite is tja ook goed.

En van delen leren kinderen erg veel. Ik hoor de jongens ook nooit zeuren voor dit of dat. Mmmmm ik ben echt rijk en gezegend dat ik zo gelukkig mag zijn met een lieve man en lieve kinderen in deze wereld vol poeha.......

Ik vind het jammer dat Petra, haar kinderen zo opvoedt. Maar ja, ze maakt het ook zich zelf erg moeilijk, want hoe maakt ze haar kinderen nog blij?????

Zo, wij gaan lekker broodjes eten met jus'dorange en een gekookt eitje. Hahhahaha, ik maak ze nu zeker weten blij!!! Ben benieuwd of haar kinderen daar ook blij van worden. Mischien wel veel blijer als van al die heisa die ze nu krijgen.

Aandacht en liefde is niet te koop dat kun je alleen maar geven!

Nancy

44.41. Verbazing

Met verbazing en afschuw heb ik de stukjes van Petra gelezen. Onvoorstelbaar, de manier waarop mensen soms denken... Ik kan het niet helpen: ik vermoed dat Petra een doodongelukkige meid is, die niet veel begrijpt van het leven! Wij hebben 4 kids, een harmonieus huwelijk, we hebben het niet breed, gewoon modaal, dat is niet altijd makkelijk, maar het heeft niets te maken met geluk. Wij houden van elkaar, zo simpel is het. En wij hebben respect voor anderen, hoewel Petra het ons hierin erg moeilijk maakt!

Petra, ga es in therapie en leer wat over mensen! Je hebt er geld genoeg voor. Schep je daar in het gewone leven ook zo over op? Ik ben bang dat je niet veel vrienden hebt, jammer dat je die niet kun kopen!!!

Irene

44.42. Verlangen

Vol verbazing heb ik net bovenstaande discussie gelezen. Het leven wordt makkelijker met meer geld.... dat vind ik eigenlijk niet. Onze oudste 2 kwamen toen wij nog studeerden, er was dus eigenlijk nergens geld voor. Iedereen wist dat en kwam z'n oude spullen hier afgeven. Ik hoefde dus nooit te kiezen tussen een buggy met konijnen- of clowntjesprint bijvoorbeeld, maar pakte dankbaar aan wat toevallig voorbij kwam.

Nu zijn we een stuk rijker, en moeten we veel meer keuzen maken. Dat vind ik eerlijk gezegd niet altijd een vooruitgang. Het grootste geschenk aan mijn kinderen is nog steeds het verlangen en de verwondering. Echt Petra, je doet ze geen plezier door ze alles te geven wat mogelijk is. Een eenvoudig voorbeeld: pokemon plaatjes/flippo's enzo. Veel kinderen in onze (rijke) buurt hebben een paar dagen na het uitbreken van zo'n rage de hele verzameling compleet en zakken verveeld weer in tot er iets anders is om te zeuren. Die van ons krijgen er een paar, kopen wat van zakgeld, ruilen, tekenen zelf etc.

Als je verlangen (meteen) bevredigd wordt is er een heel groot deel van het plezier weg. Dus hier wordt regelmatig nee gezegd, ook al is iets financieel wel mogelijk. Het leuke vind ik dat de oudsten (10 en 8) het zelf ook al een beetje gaan snappen.

Dido

44.43. Fake

Volgens mij is die Petra gewoon fake, zo perfect als dat gezin is dat kan toch niet. En aan al die mensen die happen en jaloerse reacties sturen: Dat Petra zo veel geld heeft komt niet omdat ze zelf zo slim is maar omdat haar man een vette baan heeft. Want zelf werkt ze binnenshuis, nou dan ben je volgens mij gewoon huismoeder. En al die mensen merkkleding niet belangrijk vinden kunnen het zeker niet betalen.

Ik ben 16 en draag bijna alleen maar merkkleding. Mijn ouders vinden het heel mooi wat ik koop, ze zijn trots dat ik er zo goed uit zie. Ik krijg   431,09 zak- en kleedgeld per maand, daar moet ik ook van uitgaan. Maar mijn ouders betalen dan weer mijn mobiel en mijn scooter. Dus het is wel makkelijk als je ouders een beetje geld hebben. Maar dat rare ideale gezinnetje is volgens mij echt fake.

Donny

44.44. Wie neem je in de maling???

Getver, wie heeft dit verzonnen. gewoon eng. Ik heb 5 kids, mijn man werkt en heeft best goed inkomen, als ik ook zou gaan werken zouden we het best heel erg goed kunnen hebben. Maar wat is nu belangrijker: je kinderen aandacht en liefde geven (dat is n.l gratis Petra) of merkkledig ed.

Weet je, mijn kids doen ook mee aan rages. Maar waarom 5 flippo mapjes kopen? Nee, gewoon 1, dus ook geen ruzie om wie de flippo deze keer mag. En weet je wat dan mooi is: dat ze met z'n alle bezig zijn om hem zo snel mogelijk compleet te krijgen. En niet zo als ik bij een hoop zie: elkaar het licht in de ogen niet gunnen.

O ja, een busje met dubbele cabine rijdt ook goed, is stukken goedkoper (maar ja, vinden Petra's buren vast niet mooi).

Rachelle

44.45. Vraag aan Petra

Hoi Petra,

Heb jij dat ontzettend zielige jongetje wel even meegenomen naar de fietsenwinkel om een nieuwe fiets voor hem te kopen? (op een tweedehandsje wordt hij vast uitgelachen). Van zulke dingen word je geestelijk namelijk zo rijk dat je andermans rug niet meer nodig hebt om jezelf beter te kunnen voelen. Hoeveel kinderen hebben ze eigenlijk in het gezin van dat jongetje?

Willeke (moeder van 4 kinderen)

44.46. Gevoel

En wat moet je dan met je gevoel. Ik werk, mijn man werkt en we hebben nu samen 2 kinderen. En ja, dit is best te doen maarrr toch, toch het is niet af. Al een jaar probeer ik dat gevoel weg te drukken en lees vol interesse deze site en las jouw verhaal. Ik ben het in grote lijnen niet met je eens. Toch ben ik bang dat mijn kinderen niet mee kunnen doen omdat ze het foute merk aan hebben. Zelf geef ik daar niet MEER om, maar zie soms met afgrijzen naar al die merk"minders".

Maar help ik smoor. Ik zou dolgraag meer kinderen krijgen. Dan waarschijnlijk maar geen auto (gelukkig wonen wij in dit geval in de stad, zodat wegbrengen al gauw ietsje makkelijker wordt). Maar ik begrijp van jou dat ik daar geen recht op heb en jij dus wel.............

Marchien

44.47. Leef, vanuit je hart en niet vanuit je verstand

    De reactie van Ilya in deze discussie is zo bijzonder, dat we hem als column Leef, vanuit je hart en niet vanuit je verstand geplaats hebben.

    De redactie


44.48. Dank je wel

Theo,

ik wil je graag bedanken dat je dit met ons hebt willen delen, je hebt zeker een heel lieve en bijzondere vrouw gehad. Heel veel sterkte toegewenst voor jou en je kinderen in deze moeilijke tijd.

Antoinette

44.49. Veel sterkte Theo

Wat een ontzettend mooi stuk heeft je vrouw geschreven. Het is helemaal waar wat ze schreef. Een goede gezondheid is zoveel meer waard dan geld. Wij waren thuis maar met twee kinderen en mijn vader is heel jong overleden en heb ik nooit gekend. Ik had hem zo graag willen kennen! Dat veel liever dan rijk zijn hoor!

Theo, veel sterkte met dit verlies.
Sheila

44.50. Geweldige vrouw

Theo,

Ook ik ben mijn moeder op jonge leeftijd kwijt geraakt. Ik was 5 jaar. Altijd vroeg ik: "hoe was mijn moeder?" Nooit heb ik er zo'n duidelijk antwoord op gekregen dan jouw vrouw heeft gedaan. Wanneer jouw kinderen de leeftijd krijgen dat ze dezelfde vragen gaan stellen die ik heb gedaan, dan zou je alleen door dit verhaal te laten lezen ze een duidelijk beeld kunnen schetsen.

En dan weet ik zeker dat ze trots zijn dat ze een kind van deze vrouw zijn.

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd,
Marjan

44.51. Theo en kinderen

Lieve Theo en kinderen,

Diep ontroerd heb ik net de bijdrage van jullie lieve vrouw en mama gelezen. Laten we haar woorden in ons hart bewaren. Kracht en veel lieve mensen om jullie heen, dat wens ik jullie toe.

Hanneke

44.52. Voor Theo

Lieve Theo en kindjes,

Ik heb net met tranen in mijn ogen het prachtige stukje gelezen van jouw vrouw, wat ontzettend waar!!! Ik wens jullie heel veel warmte en steun toe want ik geloof dat het niet mee zal vallen om te leren leven met zo'n verlies.

Liefs, Astrid

44.53. Petra, ik zou alles opgeven...

Petra,

ik ben een moeder van 4 jongens en ik woon in Californie met mijn man, die Amerikaan is. Wij hadden ook een pleegdochter, Sarah, die 9 was toen ze kwam en 10 toen ze door de Staat doorgeplaatst werd. Sarah was een zigeuner kindje, vreselijk sexueel misbruikt door haar ouders en grootouders. Maar ze kochten haar prachtig speelgoed als ze een goed "hoertje" geweest was! Toen ze bij ons kwam wonen was ze materieel heel wat gewend, maar wat was ze toch veel tekort gekomen.

Wij waren geen rijke pleegouders. Ons busje is een 1983 Chevy Beauville, hardstikke oud maar we passen er well allemaal in! Ons huis is ook niet echt prachtig, maar het is schoon en het heeft 5 slaapkamers. Sarah had een eigen kamer maar ze wilde zo graag een zusje zodat ze een kamer kon delen, net als de jongens! Vooral naar Amerikaanse begrippen hebben wij het niet rijk gehad en tweedehands kleren zijn in ons gezin ook vaak de norm. Maar we hielden zoveel van elkaar en ook van Sarah. Ze was zo'n moeilijke meid toen ze eerst kwam, maar ook zo lief. De materiele dingen konden haar niets schelen. Ze was gek op ons en wij op haar.

Ze kwam bij een ander (vreselijk rijk)pleeggezin vandaan en daar was ze zo ongelukkig geweest want de pleegmoeder behandelde haar echt als een pleegkind, niet als "eigen". Voor ons gezin was ze eigen.Ze hield zo van haar daddy", mijn man Frank, en van mij. Hier in Amerika kan je een pleegkind adopteren, en wij hadden dat voor haar aangevraagd. Heerlijk voor ons allemaal, een "forever" family.

Op 20 mei vond Sarah een blaadje in de wachtkamer van haar therapie kantoor (gedeeld met andere kantoren) dat vol stond met sex advertenties compleet met plaatjes. Ze gaf het meteen aan mij en ik ben ook heel boos naar het bestuur van dat gebouw aangelopen. Maar voor Sarah kwamen de vreselijke herinneringen nu boven. De Engelse uitdrukking:"Off the deep end" is de beste manier om het the beschrijven. We belden de maatschappelijk werkster direct op, want Sarah begon zichzelf en anderen pijn te doen, wilde zelfmoord plegen enz enz. Het was vreselijk om haar zo te zien lijden. Het pleeg/adoptie kantoor deed niets. We mochten haar niet naar een psycholoog meenemen zonder toestemming van de kinderrechter (en hij vond het klaarblijkelijk niet nodig????) terwijl haar "therapist" vond dat ze medicijnen nodig had en dat ook doorbelde naar hogerop! Weet je wat ze uiteindelijk gedaan hebben omdat het voor de Staat goedkoper was? Ze belden op 14 Juni up om te zeggen dat ze Sarah de vogende morgen zouden komen ophalen om haar door the plaatsen omdat ze "een gevaar voor ons gezin was". We raakten onze lieve Sarah de volgende dag om half elf kwijt. Ze huilde zo hard, en wij ook.

En Petra, ik zou alle materiele dingen die ik heb, en al de spullen opgeven om mijn meisje nog eens vast the houden, te knuffelen en haar te vertellen hoe veel ik van haar hou. Geld en merkkleding was niet belangrijk volgens Sarah. Onze liefde was waar ze waarde aan hechtte. En zij wist helaas ook hoe het anders kon in haar biologische gezin. Ze is nu twee weken weg en ons grote gezin zonder glimmende MPV en een niet zo groot inkomen leeft nu met een groot gat in ons midden-onze Sarah Naomi Joy.

Leuker met geld? Vraag dat maar aan Sarah... niet altijd hoor!

Anna

44.54. Ieder zijn eigen manier van geluk

Hallo Petra,

Ik las je verhaal en moest echt even reageren hoor. Ik ben moeder van 3 zoons en we leven met mijn partner en dus 3 kinderen van een uitkering. Het is maar wat je je kinderen wil bijbrengen. Ik wil dat mijn kinderen alles waarderen in het leven. Dat als ze een kadootje krijgen, het maakt niet uit wat, ze er gewoon blij mee zijn. Ze komen helemaal niets te kort ze hebben kleren aan hun lichaam, wel geen armani ofzo maar net alsof hun dat wat uitmaakt. Ik krijg geregeld complimenten over hoe mijn kinderen eruit zien. En dat doe ik gewoon met kleding van de hema of zelfs van de zeeman. Ik hoor ze niet klagen hoor. Wij hebben helemaal geen auto, maar gewoon een fiets of we gaan met de bus wat elke keer weer een feest is voor hem. Hij heeft de bus zelfs in het klein om mee te spelen. Het is gewoon wat je je kinderen zelf bijbrengt.

Ik zou alleen denken: wat nou als jullie kinderen het niet zo ver schoppen als jullie en nou eens niet zo'n hoog inkomen hebben? Of wat als ze het misschien met een uitkering moeten doen. Nou dan heb je een heel naar leven als je materialistisch opgevoed bent. Er zijn belangrijkere dingen in het leven hoor. Van elkaar houden dat is belangrijk. En wat je zegt dat je moderne moeder bent en geen kindermeisje, vind ik helemaal raar: waarom neem je kinderen als je ze door een ander op laat voeden? In de krant heeft een keer een stuk gestaan over kinderen van gezinnen met veel geld waar de ouders altijd maar aan het werk zijn en die kinderen allemaal hadden liever iemand thuis dan dat ze zoveel geld hadden. Nou dat zegt dan wel genoeg dacht ik zo. Ik ben hier voor mijn kinderen ik luister naar wat ze hebben meegemaakt. Niet een vreemde die het huis schoonmaakt en mijn kinderen opvoed. Ik ben degene die hun eten maakt en hun speelgoed opruimt. En speelgoed hebben ze ook en het is misschien niet zo mooi als dat van jullie maar ik hoor ze niet klagen. Ik wil jullie kinderen wel horen als de financien weg zouden vallen voor een gedeelte. Wat zullen jullie het dan slecht hebben.

Nou veel geluk in jullie dure leventje, en ik hoop voor jullie dat het zo blijft.

groetjes Chantal

44.55. Arm???

Hoi Petra,

ik heb niet alle reakties gelezen, maar wil toch even reageren. Ikzelf ben een alleenstaande moeder van 6 prachtige kinderen. Ik leef al jaren van een bijstandsuitkering. Volgens jouw maatstaf zouden wij dus een arm gezin zijn. Ware het niet dat ik materiele zaken van ondergeschikt belang vind. Wij hebben een dak boven ons hoofd, gigantische hoeveelheden (tweedehands, merendeel gekregen) kleding, een tuin, allemaal een eigen fiets (auto heb ik nooit gewild, heb zelfs nooit een rijbewijs gehaald, 'k heb nog wel een bakfiets), meer dan genoeg te eten (boodschappen doe ik bij een goedkope supermarkt), paar keer per jaar gaan wij op vakantie (wij zijn gek op kamperen en in de zomervakantie huren wij al jaren een huisje met pony's erbij, en we trekken een week met een huifkar door Drenthe), vrienden kunnen hier altijd blijven logeren en mee-eten, we vangen regelmatig kinderen op (we zijn bovendien een soort inloop-centrum voor kinderen die hier zoeken wat ze thuis niet vinden omdat de ouders te hard werken voor het geld, zodat deze kinderen gelukkiger worden?), kinderen zingen in kinderkoren, 1 zoon heeft al 10 jaar pianoles, alle muziekonderwijs kunnen de kinderen gratis krijgen (als ze gemotiveerd zijn dan:-)), oudsten hebben eigen pc (in elkaar geknutseld van oude pc's die anderen weggooien, maar het nu prima doen), alle dieren mogen de kinderen hebben (behalve hond dan, i.v.m. ruimte buiten, vlakbij binnenstad), we komen om in het speelgoed (wel wat ik verantwoord vind dan, en daar horen rages over het algemeen beslist niet bij), oja, en ik studeer ook nog (komend jaar laatste jaar PABO).

Over de studies van mijn kinderen heb ik mij nooit zo druk gemaakt. Alles wat je in het leven wilt kan namelijk, dat is mijn filosofie. Voorlopig gaat de oudste nu naar 4-MAVO, en daarna naar het MBO, de tweede heeft leerproblemen, maar vindt zijn plek wonderwel en haalt bovendien hogere cijfers dan zijn oudere broer.

Ik vraag mij altijd serieus af of mensen die inderdaad nooit een echte crisis meemaken met hun kinderen en denken dat ze voor alles verzekerd zijn straks daadwerkelijk in staat zijn om rechtop te blijven staan als er dingen gebeuren die je niet gepland hebt. Waar blijf je met je mooie toekomstplannen als er iets met je kinderen gebeurt waardoor hun leven een totaal andere draai krijgt dan jij gepland had? Seksueel misbruik, ernstige ziektes of ongelukken, een kind dat niet intelligent genoeg is voor jouw studieplannen voor hen, een kind dat straks drugs uit wil proberen enzovoorts.

Kom eens terug op deze aarde en kijk eens om je heen joh. Fotomodel zijn is echt niet alles (weet ik uit ervaring, zusje was ook zo'n fantastisch model, zelfs naar Parijs geweest). Mijn kinderen zien er aan het eind van de dag vaak echt niet uit hoor, resultaat van zandbak in de tuin, samen met emmers water, af en toe verf, stoepkrijt, bomen klimmen enzovoorts. Gelukkig hebben wij een groot ligbad, massage na afloop (kost niks, heb ik alleen mijn handen voor nodig), heerlijk voorleesverhaal en ze gaan heerlijk schoon naar bed (jongsten dan, avond met oudsten bestaat uit tv, pc, spelletjes en knutselen).

Volgens mij heb ik nogal veel geschreven, maar de conclusie is voor mij zoals ik het altijd al zeg: Wij zijn ontzettend rijk. En van mijn rijkdom deel ik graag uit. Dat geeft mij een nog rijker gevoel. En het rijkste gevoel geeft het mij als ik zie hoe vooral mijn oudsten op hun manier kinderen op weg helpen. Regelmatig nemen ze mensen mee naar huis die tijdelijk even in nood zitten. Gelukkig is voor de meeste problemen een oplossing. Rijkdom zit in je hart, niet in je portemonnee.

Ilona

44.56. Iedereen heeft eigen behoeften

Lang heb ik ook zals Petra gedacht. Tot 4 jaar geleden hadden we 2 kinderen (Evert:nu 14,Jesse: nu 10). En hadden we het financieel erg breed. We hadden een groot huis, 2 ruime auto's, veel speelgoed, voor elk kind een kamer,... Maar dat maakte noch mij, noch mijn man echt dolblij. Ook mijn 2 zoontjes gingen regelmatig bij elkaar op de kamer slapen, omdat ze dat gezelliger vonden. Voor sinterklaas vroegen ze enkel het speelgoed dat er dat jaar nieuw was bijgekomen, de rest hadden ze al, of ze er nu mee speelden of niet, ze hadden het.

Ze wilden een klein broertje of zusje, en ze gingen speelgoed wegleggen, omdat het in de weg lag als ze met het speelgoed wilden spelen waar ze echt blij mee waren(vaak simpele dingen: blokken, vingerverf, een voetbal,...). Ook ik wou nog een kindje blij maken. Dus hebben we besloten een pleegkind te nemen. Dat jongetje was toen 5; mijn zonen toen 6 en 10. En mijn zoontje van 6 was blij, hij heeft hem met plezier de helft van zijn speelgoed gegeven en hij vond het reuze dat hij nu in een stapelbed mocht slapen met zijn nieuwe broertje. Evert had het er moeilijker mee dat nu niet alles van hem en zijn broer was, en dat de aandacht niet altijd rond hem draaide. Maar hij was te verwend, het heeft hem goed gedaan, met wat minder rondkomen.

Voor ons (mijn man en ik) bleef het financieel nog altijd gemakkelijk, maar er was toch een verschil, zo van 2 naar 3. Wat later beseften ik en mijn man dat een echt groot gezin ons nog gelukkiger zou maken. We wilden nog op z'n minst plaats maken voor nog 2 pleegkindjes. Daar hebben we wel over nagedacht, want dat was financieel wel een grote stap terug, natuurlijk. Maar we hebben dan uiteindelijk 2 meisjes, ze waren toen een tweeling van 2 jaar, in huis genomen. De kinderen krijgen nu nog een aantal speelgoed, zelfs aan een rage willen we wel wat geld besteden (ik weet hoe ik vroeger was met rages), maar ze moeten alle speelgoed delen. Ze krijgen merkkledij, maar niet van het allerduurste merk. We hebben wel een grotere auto gekocht, maar stellen het nu met 1 auto. We hebben 1 tv en 1 computer voor iedereen i.p.v voor elk kind 1.

En zo zijn er van alle kleine aanpassingen die we hebben moeten doen, maar het heeft ons en de kinderen goed gedaan, we zijn nu veel gelukkiger. Ze krijgen zakgeld, omdat ze vaak alle rages tot in het puntje willen volgen, en dan vinden we dat ze er zelf moeten voor sparen. Aan snoep en computerspelletjes geven we niet graag geld uit. Voor onze oudste zoon soms wel een probleem, want computer is het enige speelgoed wat hem nog interesseert. Maar we betalen wel boeken, cd's, voetballen, rolschaatsen, omdat we dat wel goede en verantwoorde tijdsverdrijvers vinden. Als ze niet genoeg hebben aan zakgeld moeten ze maar een baantje zoeken. Dat hebben ze tot nu toe nog niet gedaan (de 4 jongsten zijn ook nog te jong).

Persoonlijk zou ik ook geen groot gezin willen als ik altijd de puntjes aan elkaar zou moeten knopen, ik heb zelf liever wat meer luxe en ik zou me veel te schuldig voelen tegenover mijn kinderen. Maar ik hoef ook weer niet alles aan mijn kinderen te geven, ik geloof zelfs dat het beter is als ze af en toe wat sparen en delen. Maar iedereen heeft eigen behoeften, sommigen hoeven weinig geld, anderen dan weer héél veel om een groot gezin te houden.

Ik respecteer de mening van Petra, maar toch denk ik dat dit niet de juiste filosofie is om kinderen op te voeden.

Julie, moeder van van: -Evert(14j) -Jesse(10j) -Jean (9j) -Marie en Sarah (5j)

44.57. De een wil het nog beter hebben dan de ander

Ik heb met verbazing alle stukjes gelezen, gelukkig zijn er niet veel moeders die op Petra lijken. Het gaat om de kinderen, maar de ouders maken de problemen er wordt voortdurend een competitie strijd gehouden over wat je een kind wel niet te bieden hebt. Natuurlijk wil iedere ouder je kind een goede toekomst bieden, maar helaas Petra alles koop je niet met geld. Ik vind: tegenwoordig de kinderen moeten van alles zo vroeg mogelijk bv. op de gymnastiek. Mag een kind ook nog een kind blijven? Over de kleding, het maakt een kind niet uit waar hij in loopt wanneer ze nog klein zijn en wees nou eerlijk is de Oilily nou altijd mooi? Waarom doen we niet allemaal gewoon? Het zijn de ouders die het elkaar moeilijk maken. De wereld bestaat straks alleen maar uit prestatie. Kinderen die alles hebben of krijgen het lijkt allemaal zo leuk, maar wat moet er van die kinderen terecht komen?

Anja

Bericht van de redactie: We denken dat hiermee de meningen voldoende uiteengezet zijn, en sluiten hierbij deze discussie.

Veel kinderen? Alleen leuk met veel geld!

  1. Wat te doen bij tegenslag?
  2. Geld maakt het leven gemakkelijker
  3. Een gevoel, geen luxe of statussymbool
  4. Uiterlijk vertoon belangrijk?
  5. Wat versta je onder leuk
  6. Wat heb je je kinderen te bieden
  7. Geld maakt niet gelukkig
  8. Echte liefde en aandacht
  9. Eigenlijk zielig
  10. Kriebels
  11. De belangrijke essentiele dingen van het leven
  12. Tevreden met wat we hebben
  13. Hoe rijk je geestelijk kunt zijn
  14. Kinderen niet centraal
  15. Kinderen om mee te pronken
  16. Alleen over dingen voor geld te koop
  17. Geld, liefde en geluk.
  18. De echte waarde van dingen
  19. Antwoord van de "slechte" moeder
  20. Het gezin van Petra
  21. Twee kanten
  22. Liefde is meer dan een bubbelbad en een eigen paard
  23. Walgelijke mentaliteit
  24. De kille spiegel van de werkelijkheid
  25. Opvoeden is ook kinderen onderwijs laten genieten
  26. Zuinigheid met vlijt...
  27. Onbezorgd genieten, slechte keus?
  28. Waarom?
  29. Onverantwoord?
  30. Reactie voor Arnold
  31. Gewoon vragen
  32. Wat moet je dan per kind verdienen??
  33. Wat een discussie!
  34. Antwoord aan Petra
  35. Reactie op discussie Petra
  36. Reactie op Petra
  37. Snobs
  38. Ik raak ook de draad een beetje kwijt
  39. Toch weer een reactie op Petra
  40. Reactie op Petra
  41. Verbazing
  42. Verlangen
  43. Fake
  44. Wie neem je in de maling???
  45. Vraag aan Petra
  46. Gevoel
  47. Leef, vanuit je hart en niet vanuit je verstand
  48. Dank je wel
  49. Veel sterkte Theo
  50. Geweldige vrouw
  51. Theo en kinderen
  52. Voor Theo
  53. Petra, ik zou alles opgeven...
  54. Ieder zijn eigen manier van geluk
  55. Arm???
  56. Iedereen heeft eigen behoeften
  57. De een wil het nog beter hebben dan de ander

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.