Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

40. Hoe houd je het leuk aan tafel?

Hallo allemaal,

Ik ben dringend op zoek naar tips om (zoals de titel al zegt) het leuk te houden aan tafel. We hebben 5 kids 8, 6, 4, 2 en 0 (jongste ligt nog in de wieg, dus die telt enkel mee als stoorzender). We hebben al van alles geprobeerd, maar ze blijven door elkaar praten (gillen zeg maar), en willen steeds van tafel gaan (mag niet, maar als ik opsta om bv. het toetje te pakken, zien zij dat als vrijbrief). Als er 1 een verhaal aan het vertellen is, valt een ander (of 2) in de rede etc. etc.

Ik had altijd van die (romantische?) ideeën over met zijn allen aan tafel, maar ga er steeds meer tegenop zien. Het mondt bijna altijd uit in ruzie, wij boos en niks gezellig.

Het zijn heerlijke kinderen hoor, maar aan tafel wil ik dat het rustig is, dat we om de beurt vertellen wat we willen, maar het is meer dat mijn man en ik als politie-agenten de boel moeten regeren.

Daarom mijn vraag: Hoe is dat bij jullie? (Herkenning is ook erg welkom). Tips en trucjes? Laat het weten!

Een (beetje wanhopige) Marga Groetjes

Reactie voor op de website?

40.1. Bordjes aan tafel

Ik heb vier kinderen (8, 6, 3 en 2). Bij ons is het ook een enorme herrie aan tafel. Blijven zitten is voor de twee jongsten heel lastig. Vooral omdat ze al aan tafel gaan zitten als de tafel gedekt is en al beginnen met bijvoorbeeld de tomaten. Tegen de tijd dat de rest aan tafel gaat, zijn zij al klaar. Niets aan te doen.

Van Sinterklaas heb ik ronde bordjes met een tekst erop gekregen, met de vaste teksten die iedereen roept: "meer limonade", "weet je", "ik ken een mop", etc. Het heeft een tijdje gewerkt, toen gingen er een paar stuk en de lol was er af.

Iris

Reactie voor op de website?

40.2. Doeltreffend

Hallo Marga,

Ik ben ook moeder van 5 kinderen (toevallig allemaal 2 jaar ouder dan die van jou). Bij mij is de regel dat de jongste gewoon van tafel kan gaan wanneer hij uitgegeten is en de rest helpt mee om de tafel te dekken, blijft zitten tot we allemaal klaar zijn en helpen mee met het afruimen. Door het helpen de tafel voor te bereiden (en soms ook het eten) en ook weer af te ruimen lijken ze rustiger aan tafel te zitten. En mocht het onverhoopt toch teveel lawaai worden, dan krijgt niemand een kans iets te zeggen, want dan is het gewoon helemaal stil... heel streng maar wel doeltreffend! En kijk vooral uit dat ze niet merken dat je er tegenop ziet!

Maartje

Reactie voor op de website?

40.3. Als het te erg wordt

Hoi Marga,

Heel herkenbaar hoor. Hier is het al niet beter. Wij hebben 6 kinderen in de leeftijd van 8, 7, 6, 4 1/2, 2, en 10 maanden. Je ziet zo'n beetje dezelfde leeftijd als die van jullie. Wat ik nu doe: als het te erg wordt, dan sla ik met de vlakke hand op tafel en zeg: de eerste die nu wat wil zeggen steekt zijn hand of vinger op. Bij ons werkt dat (nog wel). Mischien een ideetje voor jullie? Ik sla met mijn hand op tafel omdat ik anders toch niet boven het geschreeuw en gegil uit kom, en met een slag op tafel zijn ze bij ons meteen helemaal stil, en kan ik zeggen wat ik te zeggen heb.

Ja, het is wat ze ook op school doen, maar hier aan tafel werkt het heel goed. Ze steken braaf hun hand/vinger op als ze wat willen zeggen of vertellen. Ik weet niet hoelang het nog zal duren, maar de rust is nu tenminste weer teruggekeerd. Hoe ik het later op zal lossen weet ik nog niet, maar tijd zal het leren.

groetjes Judith

Reactie voor op de website?

40.4. Antwoorden van de grootgezinsmanagerslijst

Hieronder een compilatie van de reacties die binnenkwamen op de grootgezinsmanagerslijst.

Reactie voor op de website?

40.5. Bedankt voor de tips

Hallo allemaal,

Bedankt voor de tips. Een aantal doen we al maar we zullen er meerdere proberen. Wat heerlijk dat wij niet de enige zijn. En misschien gaat het beter als ze straks groter zijn. En natuurlijk gaat het beter als je zelf fit bent. Maar dat ben ik vaak niet meer om 6 uur. En inderdaad zijn het de buitenstaanders die altijd roepen dat dat zo gezellig is een groot gezin aan tafel. En ook ik knik dan maar wat en denk er het mijne van.

We hebben wel vreselijk gelachen om de tip dat de gsm's uitmoeten. We zien het ons al zeggen. Daar zijn ze bij ons nog te jong voor (wat is dat papa? een gsm?) Maar het relativeert wel als je erom kunt lachen. Als het te erg wordt gaan wij gewoon roepen: "en nu de gsm's uit!" (Wanneer zal het de realiteit zijn?)

Groetjes, Marga

Reactie voor op de website?

40.6. Niet zo effectief

Bij ons is het ook vaak een chaos aan tafel, wat ik na een tijdje nog vererger door erbij te gaan staan schreeuwen IK WIL RUST AAN TAFEL!!!!! Niet zo effectief, ik weet niet wat wel zou werken, maar dat doet het niet :-)

Karen

Reactie voor op de website?

40.7. Vermoeiende maaltijd

Als ik zo jullie verhalen lees over de herrie tijdend de maaltijden dan denk ik, hoe lukt het jullie toch om kalm te blijven? Inderdaad begin ik vaak al met het gevoel van: oh nee, weer dat avondeten en het bijgehorende gedoe. Fout misschien, maar ik kan het niet helpen. Ruud, mijn man heeft engelengeduld en zegt zelf ook vaak pas om 19.00 met eten klaar te zijn (we beginnen vaak om 18.00) op de dagen dat ik avonddienst heb.

Vooral de een na oudste, 4 jaar, is een kei in het rekken van tijd, en vaak is haar eten al koud en zijn wij al klaar voordat madam eens een keer wil beginnen. Zeggen dat ik ga glimmen of heel trots op haar ben als ze dan wil gaan eten helpt maar eventjes. Moet ik dan maar gewoon haar eten na een bepaald tijdstip weghalen of zo? Punt is ook dat nummer drie haar geintjes al begint over te nemen. Dus 2 koters die geen zin in eten hebben.

Ik word er inderdaad bij voorbaat al moedeloos van. De enige die eigenlijk goed eet is de jongste. hopelijk weten jullie hier evt raad mee.

Monique

Reactie voor op de website?

40.8. Regels aan tafel!

Hallo,

ik dacht dat ik te klagen had, maar eigenlijk is het hier dus heel goed geregeld aan tafel denk ik. Hier zijn de regels van ons (die zelfs door de jongste, 4 jaar, wordt opgedenderd als er een ander bij ons is).

    De oudste 2 dekken de tafel
      Plassen voor het eten (wie onder het eten moet doet het maar in zijn broek!, dit hebben we echt een keer gedaan en dat werkte preventief voor de andere keren)
    1. Pas beginnen met eten als iedereen heeft.
    2. Netjes met je mond dicht eten.
    3. Niet met volle mond praten.
    4. Bemoei je niet met het gespreksonderwerp van een ander.
    5. Door eten, als wij klaar zijn en er zit er eentje te dralen, die krijgt gewoon geen toetje.
    6. Als het warm eten op is, ruimen de oudste 2 de borden af en pakken bakjes en vla.
    7. Na het eten ruimen ze de vaatwasser in en ruimen de keuken op. Ik spring zelf gewoon overal even tussendoor bij.
    Het lijken veel regels, maar het werkt wel. En als je concequent blijft, dan gaat het perfect. Het zit er nu al jaren in en natuurlijk moeten we wel eens waarschuwen, maar niet dat eten een drama is, maar echt gezellig.

    Yvonne

    Reactie voor op de website?

    40.9. Wat tips voor je 4-jarige

    1. Schep kleine porties op, of laat zelf opscheppen met de afspraak "Wat je opschept eet je ook op!".
    2. Haal het bord na een poosje weg, maar geef haar daarvoor in de plaats niets anders.
    3. Probeer het samen eten gezellig te houden, door vooral zelf ontspannen te blijven.
    4. Pushen om te eten werkt averrechts, het is dé manier om een aversie tegen eten te krijgen.
    5. Je ziet vaak fases in het eetpatroon van je kroost, probeer daar wat laconiek mee om te gaan.
    6. Beperk het aantal tussendoortjes, en zorg dat vooral de slechte eters gezonde tussendoortjes krijgen.

    Reactie voor op de website?

    40.10. Laat je niet op kast jagen.......

    ...blijf gewoon gezellig aan tafel zitten!

    In ons huis gelden onderstaande "tafelregels". De meeste zijn gewoon stilzwijgend zo gegroeid. Af en toe moet ik natuurlijk wel eens herhalen wat bij ons de gewoonten ook al weer waren, maar meestal gaat het erg goed.

    Wij eten drie keer per dag aan tafel. Gedurende de hele maaltijd aan tafel zitten is verplicht voor iedereen die in huis is. Iedereen, groot of klein, bepaalt zelf of hij wel of niet eet. Ik schep niet zomaar op. Eenieder krijgt een leeg bord voor z'n neus en moet zelf opscheppen wat 'ie wil eten. De kleintjes mogen vragen om wat ze graag willen (van hetgeen op tafel staat!), dat schep ik dan op. Wie niets vraagt/opschept, krijgt ook niets. Dit houdt tevens in dat sommigen de ene dag alleen maar groente eten, de volgende dag alleen maar rijst en weer een volgende dag alleen maar vlees. Maar uiteindelijk krijgen ze dus wel van alles wat. De groten die zelf opscheppen worden geacht op te eten wat ze opgeschept hebben. Wat ik (op hun verzoek) heb opgeschept voor de kleintjes, mogen ze laten staan als het teveel is. Meestal schep ik erg weinig, zodat ze het vanzelf wel opeten en om een tweede portie vragen.

    Mijn standaard-reactie op "dat lust ik niet" of "dat wil ik niet eten" is: "dat hoeft ook niet". Vaak vragen ze dan even later (als de anderen er wel lekker van eten) of ze "asjeblieft ook een hapje mogen". Zien eten doet eten.

    De kleintjes eten uit een diep en onbreekbaar bord. Wie netjes met mes en vork kan eten, mag zelf in de winkel een eigen plat bord uitkiezen. Dit "statussymbool" willen ze allemaal graag, dus....... Wie opzettelijk en vaak knoeit, moet weer "oefenen" met het kinderbord. Wie smekt of met volle mond praat, wordt daar één keer op gewezen. Wie blijft "eten als een hondje" moet op de grond gaan zitten eten, net als de hondjes. Dit lijkt misschien een "hondse" maatregel, maar geloof me, éénmaal op de vloer zitten eten helpt voor zeer lange tijd!

    Mijn man en ik bepalen het tempo waarin gegeten wordt. Wij geven het begin van een gang aan en zodra wij het nagerecht op hebben, wordt de tafel zonder commentaar afgeruimd.

    Omdat ik niet boos word als ze niet eten (ook niet stiekem van binnen!), ze sowieso aan tafel moeten zitten en een volle maag toch prettiger voelt dan een lege, eten ze bij ons waarschijnlijk erg goed.

    Als handvat voor het winkelen heb ik 3 verschillende 14-dagen-menu's. Hier staat ieders lievelingskostje wel een (paar) keer op en het scheelt mij een hoop tijd. De lijst hangt in de keuken en iedereen kan dus zelf zien wanneer "zijn" gerecht op tafel komt. Verzoeken om kleine aanpassingen (b.v. "Mogen er vandaag ook worteltjes bij, daar heb ik zo'n zin in") honoreer ik soms wel en soms niet, al naar gelang de mogelijkheden.

    Als nagerecht geef ik vaak fruitsalade: stukjes appel, peer, banaan, kiwi, sinaasappel, meloen of wat er meer/minder is, door elkaar in een grote schaal. Iedereen lust het graag, vooral met yoghurt of vla erbij.

    Nog iets: één van de kleintjes zat een paar maanden in groep 1 en wilde toen opeens beslist geen tussendoortje (fruit en drinken) en geen lunch (brood en drinken) meer meenemen naar school. Dat vonden wij natuurlijk "prima". We hebben de juf en de overblijfjuf getipt, zodat hij geen kans kreeg van iemand iets te bedelen. Als hij dorst had, mocht hij uiteraard water drinken. Uit school thuis kreeg hij net zo veel fruit als hij wilde (net als de anderen) en 's avonds natuurlijk de warme maaltijd. Drie dagen later legde ook hij 's morgens bij het ontbijt weer een boterhamzakje klaar voor de lunch. Op onze vraag "waarom" kregen we: "Mijn buik wil op school ook eten".

    Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat wij geen dieet- en/of allergiekinderen hebben. Vandaar dat ik misschien ook wat makkelijk omga met het eetgedrag van ons "Hollands welvaren".

    Erika

    Reactie voor op de website?

    40.11. Gevarieerde maaltijden

    Beste Erika,

    Wat geweldig een lijst met de maaltijden erop. Mijn dames zitten nu in de ik wil niet eten fase. Ook wij maken er geen probleem van, je eet of je eet niet, en als wij klaar zijn wordt er afgeruimd.

    Wat ik graag van je zou willen weten is hoe maak je zo'n lijst. Ik vind het lastig om gevarieerde maaltijden samen te stellen. Thuis aten we vroeger wat er in de tuin stond of in de vriezer zat en verder klaar.

    Ik ben er ook nooit erg mee bezig geweest, toen we nog geen kids hadden aten we gewoon waar we zin in hadden. Sinds ik moeder ben maak ik me veel drukker over vitamientjes ed. Van tijdschriften en kookboeken wordt ik ook niet echt wijzer.

    groetjes Margriet

    Reactie voor op de website?

    40.12. Mijn organisatie

    Voor Margriet

    Ik weet eerlijk gezegd niet meer precies hoe ik mijn allereerste lijstjes samengesteld heb, maar je kunt beginnen door op te schrijven wat je de afgelopen 14 dagen gegeten hebt en wat je graag zou willen eten in de komende 14 dagen. Voor de afwisseling zou je bijvoorbeeld een buurvrouw of vriendin kunnen vragen of zij ook een aantal maaltijden op wil schrijven. Op verjaardagen mag de jarige zelf kiezen wat hij wil eten.

    Dan schrijf je alle gerechten in een logische volgorde achter elkaar, bijv.:

    1. Als je op dag 1 gekookte aardappelen eet en op dag 2 aardappelpuree zet, kun je de aardappelen in 1 keer schillen en koken.
    2. Heb je veel mensen die op een bepaalde dag niet mee kunnen eten (sport etc.) en ze moeten na-eten, dan is op die dag een eenpansgerecht erg handig.
    3. Kan een eventueel restant groente van vandaag in de salade van morgen?
    4. Verse worst en rollade zijn heerlijk als koud broodbeleg. Als je het vandaag warm bij de avondmaaltijd eet, maak dan wat meer, dan kun je het teveel morgen als broodbeleg gebruiken.
    5. Zet het gerecht wat het snelst te maken is op de dag dat jij het drukst bent (en omgekeerd).
    6. Pizza's/snacks/shoarma staan niet op de 14-dagenlijst. Die bewaar ik voor een "noodgeval", wanneer ik onverwacht niet kan koken.
    7. Kook af en toe een dubbele portie, maak hiervan eenpersoons-porties en zet ze in de diepvries.
    8. Ik houd rekening met de seizoensgroenten. Ze zijn dan goedkoper en je varieert makkelijk. Gehaktballen-gekookte aardappelen-slaboontjes in de zomer wordt gehaktballen-gekookte aardappelen-spruitjes in de herfst.
    9. Stamppot in de winter wordt aardappelsalade in de zomer; snert wordt kippensoep enz.
    10. De ene week kook ik eenmaal bami/nasi/foe yong hai, de andere week maak ik moussaka/kofta/sjasliek.
    11. Pasta (in de diverse verschijningsvormen) staat ook elke week wel een keer op de lijst. Lekker met salade!
    Als je een lijst klaar hebt met wat je de eerstkomende 14 (28?, 42?) dagen wilt eten, dan kun je met behulp daarvan kijken of je het nodige in huis hebt en een boodschappenlijst maken. Ik heb 2 lijsten (AH en Makro) en bepaal per product waar ik het wil kopen. Als ik van iets in huis het een-na-laatste pak, schrijf ik het ook op de lijst. Bovendien geef ik alles op de boodschappenlijst een nummer (alles met nr. 1 staat vooraan in de winkel en met nr. 10 achteraan). Zo voorkom ik dat ik heen en weer door de winkel loop te rennen.

    Van niet-bederfelijke levensmiddelen en andere zaken die in huis nodig zijn, koop ik heel veel tegelijk, zodat ik altijd een grijpvoorraad heb. In mijn voorraad zit altijd: (af)wasmiddel, appelmoes, blikken groente/fruit, chicken-to-night etc., drinken (pakjes voor school), drinkyoghurt (houdbaar), koffie, koffiemelk, macaroni, meel (brood/pannenkoeken), melk (houdbaar), rijst, shampoo/zeep/tandpasta, soep (pakjes/blik), suiker, toiletpapier, tomatenpuree, vermicelli. Hierdoor hoef ik eigenlijk nooit "opeens" boodschappen te doen. Ik kan goedkoop inkopen, want ik koop bijna alleen in de reclame/aanbieding.

    Vlees koop ik per 1/4 koe, kip haal ik in tien-kilo-dozen bij de pluimveeslachterij. Prijzen: minder dan de helft van de winkelprijzen. Aardappelen en uien haal ik in grote zakken bij de boer.

    Een keer per maand doe ik zelf de boodschappen. Eenmaal per week moet er dan nog brood, groente en fruit gekocht worden. Dat doet degene die op dat moment het meeste zin/tijd heeft.

    Zo op papier lijkt dit een gigantische verzameling aandachtspunten, maar als het systeem eenmaal werkt, hoef je het alleen nog maar te onderhouden. Dat kost mij op dit moment heel weinig tijd. Ik weet uit m'n hoofd wat ik nodig heb voor elke maaltijd. Een half uurtje opschrijven/controleren vóór de maandelijkse boodschappen volstaat nu. Af en toe koop ik een lekkere taart en/of cake, verpak ze per stuk/plak en stop ze in de vriezer, dus voor onverwacht bezoek ben ik ook klaar.

    Op een gegeven moment word je er steeds handiger in en gaat het steeds meer tijd schelen. Als ik bijv. vandaag aan het koken ben, een pit-vrij heb en zie dat ik morgen koude eieren nodig heb, kook ik ze nu alvast. Soms gebruik ik een vrije pit ook voor het eenpansgerecht van morgen. Even opwarmen, salade erbij: klaar.

    Mocht je inmiddels denken dat het huishouden niet mijn hobby is en ik liever lui dan moe ben: dat klopt! Maar ik moet wel: ik heb 168 uur in een week, daarvan gebruik ik er 62 voor mijn gezin (wél mijn hobby!), worden er 40+ opgeslokt door mijn werk (gelukkig aan huis!) en houd ik er 56 over om te slapen. Dan blijven er nog 10 over om te sporten en leuke dingen voor mezelf te doen. Daarvan wil ik er echt geen één meer missen voor onnodige boodschappen en overbodig werk.

    Succes! Erika

    Reactie voor op de website?

    40.13. Bedankt voor de tips Erika

    Hoi Erika,

    Heel erg bedankt voor je tips. Ik ga er lekker mee aan de slag. Het huishouden is ook niet mijn hobby, dus jou tips zijn erg handig voor mij. Ik ben op dit moment full-time mama van een meijes-tweeling van 2,5 jaar en heb nog nooit zo'n drukke baan gehad.

    Tijd voor jezelf is super belangrijk om een leuke moeder te kunnen zijn, dus ik zou je nooit liever lui dan moe willen noemen. Ik denk dat we in ons hart allemaal wel liever lui dan moe zijn. Ik ken niet zoveel mensen die geen behoefte aan tijd voor zichzelf hebben.

    groetjes Margriet

    PS: Kijk ook bij Ouders Online naar de discussie Eten met kinderen.

    Reactie voor op de website?

    40.14. Aan tafel.

    Het is heel wat om al die reakties te lezen van jullie over het eten met een groot gezin. Er zit zoveel herkenbaars in. En eigenlijk kijk ik een beetje met heimwee terug. Onze oudsten (4 stuks) zijn de deur uit: 25, 23, 22, 20. Twee ervan zijn getrouwd en wij zijn nu ook al weer een poosje opa en oma van 2 kleintjes.

    4 zijn er nog thuis en die maken de boel nog onveilig aan tafel, maar die zijn 17, 14, 12 en 9, makkie dus. Ik heb ook mijn portie gehad. Vooral als ik alleen met mijn 8 kinderen aan tafel zat, dan leek het of de baldadigheid groeide. Eigenlijk weet ik niet eens meer hoe ik dat aanpakte. Wel hadden we duidelijke regels en we beginnen onze maaltijd met gebed. Aan het einde lezen we uit de bijbel en dan is iedereen eerbiedig, daar gaan we gewoon vanuit. Daarna weer danken.

    Ik wil jullie overigens bemoedigen. Als je voor zware problemen gespaard blijft en er is liefde, dan kun je nog heel wat plezier beleven aan de keet aan tafel. Als we nu eten met een heel stel, soms dus 14 man, dan vliegen de anekdotes en reakties over de tafel. Wat een humor in een enorm tempo.

    Ik vind het wel eens jammer dat zo weinig mensen daarvan mee kunnen genieten. Het is voor gasten vaak niet bij te benen, want niemand is hier op zijn mondje gevallen. Dus troost je, ze leren ook wel heel veel van die keet. Probeer te ontspannen en te genieten.

    Elizabeth

    Reactie voor op de website?

    40.15. Aan tafel

    Bij ons is het heel simpel, we zwijgen aan tafel,we hebben geprobeerd te praten over de voorbije dag aan tafel maar van eten is er dan geen sprake meer, dus de eerste die een woord zegt vliegt naar zijn bed. Streng maar zeer doeltreffend en nu is het een gewoonte, de meeste ouders hebben gewoon geen gezag in huis en er is niets disipline meer.

    Paul

    Reactie voor op de website?

    40.16. Flinke kerel Paul!

    Gefeliciteerd dat je je kinderen zo goed gedresseerd hebt Paul, zozeer dat zelfs aan tafel geen gesprekken gevoerd kunnen worden. Bij ons gaat het heel anders, wij hebben tien kinderen en nog nooit een "flinke lel" uitgedeeld.

    Wij willen namelijk dat onze kinderen vertrouwen in ons hebben, voelen dat wij met ze mee willen leven en denken, ze in alle liefde willen begeleiden tot verantwoordelijke volwassenen, die op hun beurt hopelijk ook geleerd hebben om hun kinderen zo op te voeden.

    En weet je wat zo vreemd is Paul? Onze kinderen zijn niet crimineel geworden, ze gehoorzamen zelfs, en niet uit angst om een lel te krijgen, maar omdat ze dat graag willen! Niet te geloven hè, maar het kan echt.

    Antoinette

    Reactie voor op de website?

    40.17. Hahaha, die paul

    Je kunt beter een circus beginnen,dit is geen opvoeden en begeleiden maar africhten. En zal ik je eens wat vertellen? Ik geloof er geen hout van. Op Ouders Online noemen we dit soort reacties een troll. Het wordt geplaatst om de gemoederen te verhitten en de boel op te stoken.

    Groetjes, Yvonne

    Reactie voor op de website?

    40.18. Voor Paul en Yvonne

    Toch bestaan dit soort families. Ik ken er ook een waar nooit wordt gesproken aan tafel. Ik vind dat juist aan tafel iedereen aan woord kan komen. Iedereen is op dat moment samen. En nee, het is niet altijd gezellig. Maar dat hoort erbij. Bij veel kinderen heb je veel leven in huis, en dat is nu juist waarom het zo leuk is om veel kinderen te hebben.

    Ellen, 2 meisjes, 2 jongens, 1 op komst.

    Reactie voor op de website?

    40.19. Toch meestal gezellig aan tafel

    Afschuwelijk, zeg. Het is bij mij altijd een gekwetter van jewelste aan tafel, en meestal heel gezellig! En natuurlijk moet ik ze soms manen tot eten, maar dat is geen probleem. Ik ben het helemaal met je eens, Ellen.

    groetjes, Yvonne (moeder van Lio*, Djohnno, Steffan en Kyara)

    Reactie voor op de website?

    40.20. Vermoeiende maaltijd

    Mijn dochter van 2 zit ook altijd te spelen aan tafel of dan staat ze op en gaat even rondwandelen. Wat bij haar wel helpt is, als het weer zo ver is zet ik haar op de gang. Dan kan ze voor niemand lollig lopen doen en hoort er gewoon even niet bij. Dat vinden kinderen over het algemeen al erg genoeg. Als ze dan weer terug komt eet ze wel hoor!

    Jacq.

    Reactie voor op de website?

    40.21. Vol blijven houden

    Beste mensen,

    Wij hebben 4 kids (12, 9, 7, 2) en bij ons is het ook niet altijd gezellig aan tafel. Zeker niet als je ze fatsoen wilt bijbrengen. Wij houden vol want het resultaat is zichtbaar.

    Ook wij moeten constant blijven herhalen dat sommige dingen niet kunnen. We halen na 20 min. de borden weg en doen daar niet moeilijk over, dus ook als een kind niets of weinig heeft gegeten. Mensen in onze omgeging vinden ons erg streng maar we kunnen meestal gewoon aan tafel.

    Mijn man en ik eten 2 keer per week samen als de kids erin liggen. Ik moet zeggen dat dat heel gezellig is en dat je dan weer tijd voor elkaar hebt.

    groetjes Gerdien

    Reactie voor op de website?

    40.22. Kinderen verhongeren heus niet

    Gerdine,

    Ik ben het volkomen met je eens, wij zitten ook een maximale tijd aan tafel. Het moet gezellig blijven. En wordt het even te gezellig, dan wil ik ze best een keer erop wijzen om te gaan eten, maar maak er geen drama van. Maar ik blijf ook geen uren aan tafel zitten in de hoop dat dan toch de bordjes nog eens leeg gaan. Als wij vinden dat we lang genoeg aan tafel hebben gezeten dan ruimen we gewoon af gegeten of niet. Kinderen eten heus wel als ze honger krijgen. Ze moeten natuurlijk ook niet na een paar minuten om snoep komen zeuren want dat feest gaat bij mij niet op.

    Het eten aan tafel moet een gezellig moment zijn is onze stelling, al valt dat heus niet altijd mee. Maar soms moet je kinderen hun eigen keuzes laten maken.

    Alita

    Reactie voor op de website?

    40.23. Gezellig aan tafel

    Gezellig met kleine kinderen aan tafel, dat moeten ze langzaam aan leren. Ik heb een samengesteld gezin van 4 eigen kinderen, 3 stiefkinderen, waarvan 5 kleinzonen, en een familie die weten dat mijn tafel groot genoeg is om aan te schuiven. Toen mijn kinderen kleuters waren zaten we vaak met 8 tot 10 personen aan tafel, waaronder 4 kleuters.

    Om ruzie te voorkomen hebben wij vaste zitplaatsen. De ouder(s) bepalen veranderingen bij mee-eters. Wanneer het normaal gevraagd werd kon daarvan afgeweken worden. Eten was voor sommige kleuters niet altijd een pretje. Ik maakte daarom van dageljkse pot een verrassing op hun bord. Met de verschillende ingredienten maakte ik "schilderijen": gezichten, vormen waarmee ze op dat moment mee bezig waren, torens, huizen, een dier of een bloem. Groenten werden haren, aardappels een baard, stukjes vlees de mond en de ogen.Ook brood leent zich voor allerlei kunstwerken.

    Ook met zuivel en fruit kun je heel wat vormen maken. Het werd voor de kinderen een sport om een boze vrouw of een heel huis op te eten. Als regel moet alles geproeft worden. Een kind dat echt iets niet lust hoeft maar een klein beetje, maar het moet wel op. Bijv. ben je vier jaar, dan eet je vier spruiten. En zeg je nee, dan krijg je twee (scheppen). Daarmee voorkwam ik steeds het commentaar: ik wil niet.

    Soms helpt (zogenaamd) mee helpen koken ook wel eens om kinderen te stimuleren met eten;Een ingrediënt in de pan gooien of roeren, spullen klaarzeten uit de koelkast op het aanrecht (met hulp).

    Lang aan tafel zitten en een gesprek voeren is voor de kleintjes een hele opgaaf. Ik begon daarmee heel simpel, bijv. door met koffie drinken of om vier uur uit school samen aan tafel te gaan zitten met een beker drinken en een versnapering op een bordje. Dan samen een klein gesprek voeren tot het drinken en eten op is. Samen liedjes zingen wil de tijd nog wel eens rekken.

    Aan tafel zitten betekent van te voren naar de w.c. (en handen wassen). Als iemand iets nodig heeft, bijv. water of een ander bestek, dan regelen pa of ma dat, of diegene die daarvoor is aangewezen door hen. Van tafel mag als iedereen klaar is. Wij lieten een van de jongste aan allen die aan tafel zaten vragen : (Naam) ben je klaar? Iedereen moet duidelijk antwoorden met: Ja, ik ben klaar. Dan pas gaven we het sein: je mag van tafel. Was er tijd, dan bleven de grotere natafelen.

    Aan tafel wordt er eerst gegeten, niet met volle mond gepraat. Wie meer zit te praten en daardoor met eten achterblijft krijgt even de vraag te zwijgen en te eten en dan te praten. We probeerden dan altijd het onderwerp terug te pakken op het moment dat de eter (bijna) klaar was.

    Belangrijk vind ik dat je in het begin realiseert dat het een lang en wisselend leerproces is, waar je niet altijd de vruchten van plukt.Probeer dan een compromie te vinden waarin beide partijen zich gedeeltelijk in kunnen vinden. Bijv. het kind dat absoluut niet kan stilzitten laat je (vuile) spullen naar de keuken brengen en (toetje en bakjes) halen. Lukt het niet om aan tafel gezellig de dag na te bespreken, probeer het dan bijv. na het toetje.

    Er zullen dagen zijn dat het heel goed gaat, dagen dat je als boeman op moet treden, dagen dat een kind de spelbreker is. Beloon de gezelligheid door duidelijk te laten blijken dat je dit erg fijn vind, maar straf een ongezellige tafel niet te hard af. Laat wel duidelijk je gevoelens blijken.Maak vooral duidelijk dat het niet alleen voor jou is, maar ook ten goede van een ieder die aan tafel zit,dat het goed gaat.Stel duidelijke regels, en handhaaf die, maar wees ook soepel genoeg om ze om te buigen indien dat nodig is. (Overigens kan een regel ook tot hilariteit leiden: "Zeg maar nee, dan krijg je er twee" was aanleiding voor een buurjongetje om tijdens een maaltijd bij het opscheppen meteen nee te roepen. Op mijn vraag waarom zei hij: Ik vind dit zo lekker ik wil er wel twee scheppen van!)

    Ik hoop dat hier wat bruikbare tips tussen zaten en wens ieder heel veel tafelplezier toe.

    Ans

    Reactie voor op de website?

    40.24. Lekker gezellig Paul

    Wat een toffe boel bij jullie aan tafel. Toen ik het las leek het wel weer dat ik bij Oma en Opa was. Mond dicht en eten. Zoniet een LEL. BRRR wat koud.

    Maartje

    Reactie voor op de website?

    40.25. Aan tafel met kinderen

    Er is hier al veel gezegd en veel tips gegeven ik wil er nog een aan toevoegen. Praten doen de meeste kinderen erg graag tijdens het eten. Wat is daarvan de reden. Dit kan verschillend zijn. 1e Het zijn geen eters. 2e ze willen hun verhaal kwijt aan iedereen. 3e ze willen aandacht.

    In het eerste geval zou ik me niet te druk maken van alles een beetje is genoeg. In het tweede en derde geval had ik vroeger als oplossing gevonden. Tien minuten voor het eten had iedereen zijn handen gewassen was naar de wc geweest en kwam aan tafel. Het was al bekend dat we dan even lekker gingen kletsen over wat er allemaal gebeurd was. Als er iemand iets vertelde mocht de ander er op reageren maar er niet door praten. Was iemand te lang aan het woord dan greep ik in en vroeg een ander iets te vertellen.

    Probeer het wel spontaan te houden anders gaan ze zich te verplicht voelen iets te vertellen. Ik maakte ze wel duidelijk dat er tijdens het eten geen lange verhalen mochten komen. Hadden ze nog wel lange verhalen dan moesten die uitgesteld worden tot na het eten.

    Het werkte bij ons goed tot de kinderen op een leeftijd kwamen dat ze 's avonds overal heen moesten maar toen waren ze oud genoeg en hadden geleerd om naar een ander te luisteren en niet altijd alleen maar tijdens het eten te praten.

    Maishier

    Reactie voor op de website?

    40.26. Troost

    Ik las het al een keer, maar wil er toch even de nadruk op leggen: wees dolgelukkig als je van anderen complimentjes krijgt over het gedrag van je kinderen op bezoek: dit is het teken dat ze oppikken wat jij ze leert! Het was voor mij altijd een enorme troost dit te realiseren toen de kinderen kleiner waren en nu verlopen onze maaltijden zoals ik ze altijd gewenst had en het de kinderen geleerd heb, heerlijk met z'n zessen aan tafel, geen gezeur om op te mogen staan, we ruimen samen af en er wordt volop gekletst en ook wel eens gekibbeld aan tafel, beregezellig!

    Wilma

    Reactie voor op de website?

    40.27. Re.: als het te erg wordt

    Wat je ook kunt doen, dat werkt bij mij heel goed. Ook al zijn ze 17, 14, 14 en 11 jaar oud. En ik doe dit al vanaf dat ze aan tafel kwamen zitten is het volgende: Als er één ongevraagd te vroeg van tafel gaat, dan kan deze weer gaan zitten en dan stel ik ze de vraag ofdat ze kunnen wachten tot we allemaal van tafel gaan ofdat ze liever van tafel afgaan. Als ze kiezen voor blijven zitten dan is er niets aan de hand, maar als ze kiezen voor van tafel afgaan dan krijgen ze een keuze. <
    1. Hij/zij moet de tafel afruimen als het zijn/haar beurt niet is die avond. Of de de vaatwasser vullen. Of de andere avond niet mee-eten als ze het toch niet gezellig vinden om aan tafel te zitten.
    2. Als je zo graag van tafel wilt dan kan je door naar bed.
    Het maakt eigenlijk niet zoveel uit wat je zegt als je maar iets zegt wat je kinderen niet leuk vinden. en voer dit dreigement dat ook echt uit, anders werkt het niet. Let maar op, ze kiezen ervoor om te blijven zitten. Dan loop je dus het risico dat ze dan gaan zitten vervelen en/of klieren. Dan zeg je vervolgens weer het zelfde.

    Bij mij werkt dit wel omdat ze bij mij te lui zijn dat ze wat doen. Ze lichten alleen hun kont op als ze zelf iets leuk willen gaan doen of als je ze iets als opdracht geeft. Maar dat komt, denk ik, omdat toen ze kleiner waren ze eigenlijk nooit iets hoefde te doen. Ik ruimde altijd alles achter hun kont op. Dat is een grote fout geweest van mijn kant, maar werkt me nu toch nog al eens in mijn voordeel.

    't Is maar een tip, maar als je het probeert, dan zou ik zeggen: succes ermee.

    Reactie voor op de website?

    40.28. "tafelmanieren" à la Wolf

    Ook wij, vader, moeder en 4 kids (10, 8, 6 en 3 jaar) willen rustig ons avondeten nuttigen. Daarom ook hier voor het eten plassen en handenwassen. Wij geven ook altijd wat drinken bij het eten, één omdat sommige van onze kinderen anders te weinig drinken op een dag, twee omdat je zo geen geloop naar de kraan hebt.

    Om het door elkaar praten te voorkomen, krijgt bij ons ieder kind een beurt om zijn belevenissen te vertellen (de volgorde proberen we iedere avond anders te doen en soms mag het kind dat net gesproken heeft kiezen wie nu mag praten). Meestal wordt er verteld wat er op school gedaan is en soms ook wat er gespeeld is met de vriendjes/vriendinnetjes. Degene die niet praten, mogen wel reageren maar worden soms ook afgekapt als het naar onze mening niet bijdraagt aan het gesprek van de ander of als het eigenlijk zijn/haar eigen belevenis is. Ieder moet gewoon luisteren naar elkaar.

    Verder zitten wij als ouders ieder tussen 2 kinderen (10 en 3 aan de ene kant van de tafel en 8 en 6 aan de andere kant) in en wisselen iedere week van plaats zodat de kinderen niet altijd naast dezelfde ouder zitten. De jongste kinderen kunnen zo altijd wat gevoerd/geholpen worden met het eten. Als ik alleen eet met de kids ga in aan de kant van de jongste zitten. Toen onze kinderen wat kleiner waren, werd de jongste eigenlijk altijd vastgebonden met een tuigje om weglopen van tafel te voorkomen. Dit laatste deden we zelfs op de camping, maar gaf ons wel meer rust om te eten.

    Bij ons wordt flink gegeten en papa schept altijd op. Wil je nog meer dan moet je wachten tot papa zijn bord leeg heeft, dan wordt er verder gedeeld. De bordjes worden zo vol geschept dat we zeker weten dat ze het redelijkerwijs ook op kunnen eten en het eerste bord moet bij iedereen leeg.

    Gejo

    Reactie voor op de website?

    40.29. Eigen verantwoording

    Toen onze vier kinderen allemaal onder de vijf jaar zaten, had ik hetzelfde probleem. Bovendien moest ik vaak alleen eten met de kinderen zodat ik zelf met koud eten zat of dat mijn trek helemaal weg was. Op een gegeven moment heb ik voor mezelf als doel gesteld dat het belangrijk was dat ook ik aan mijn eten toekwam. Wij hebben de volgende regels ingesteld.
    1. Voor het eten plassen en handen wassen (ook in die volgorde).
    2. Je hoeft niet te eten maar dan mag je niet aan tafel zitten.
    3. Je mag zelf bepalen hoeveel je eet. Het bord hoeft niet leeg (mijn ogen zijn ook nog wel eens groter dan mijn maag)
    4. Er wordt pas gegeten als ik -eet smakelijk- gezegd heb.
    5. Als er iemand dorst krijgt tijdens het eten vraagt degene of iemand anders ook iets wil drinken.
    6. Bij verkeerd of geen gebruik van mes, vork of lepel dan wordt deze afgepakt.
    7. Om beurten mag er gepraat worden, je doet je best om te luisteren naar anderen. Doe je dit dan is jouw verhaal ook niet leuk genoeg om naar te luisteren en gaat de beurt over.
    8. De twee die het meest hun best gedaan hebben mogen het toetje en het fruit pakken.
    9. De andere twee mogen de tafel afruimen en de vaatwasser inruimen.
    10. Als iedereen het eten op heeft moet er ge- vraagd worden of ze van tafel mogen.
    Omdat ik zelf een slechte eter was als kind heb ik regel 3 ingesteld. Misschien niet pedagogisch maar ik weet wat het is om tegen je zin te moeten eten. Nu de kinderen wat ouder zijn 11, 9, 8 en 6 loopt het vanzelf en is het inderdaad heel gezellig aan tafel er wordt vollop gepraat én gelachen. En ik weet niet of het desondanks of vanwege regel 3 is maar ik vier kinderen die bijna alles lusten en goed eten. Zelfs spruitjes!

    Het probleem is denk ik niet dat kinderen niet willen eten maar dat volwassen willen dat kinderen eten.

    Roos

    Reactie voor op de website?

    40.30. Eetprobleem van 1,5 jaar oude zoontje

    Wij hebben een zoontje van 1,5 jaar. Hij is steeds minder gaan eten sinds 3 mnd terug. Nu lust hij niets. Hij eet een paar lepels pap of drinkt een paar slokjes melk en dan is hij klaar. Avondeten ook maar net een paar hapjes en is hij klaar. Wij zijn ten einde raad en gaan dan dwingen en dan wordt gezegd dat dat absoluut niet mag. We zijn 3 mnd verder en dan wordt het een serieus probleem. Weet iemand hierover ons meer te vertellen.

    Mvg Alibach

    Reactie voor op de website?

    40.31. re:eetprobleem

    Hoi Alibach,

    Onze oudste zoon heeft vanaf het moment dat hij wat vaster voedsel ging eten totdat hij een jaar of 3, 4 was nauwelijks gegeten. Wanhopig werden we ervan. Bij de huisarts geweest, advies gevraagd op het consultatie buro. Dwingen, boos worden geen koek en snoep overdag, niks leek te helpen.

    Totdat we zoiets hadden van: nou dan eet je toch niet. Hij kreeg wat eten opgeschept en dan werd er aan zijn maal geen aandacht meer geschonken. Als wij klaar waren met eten werd er afgeruimd (ongeacht bord vol of leeg). En daarna kwam gewoon het toetje op tafel. En hij kreeg dan ook gewoon een toetje. Ook overdag mocht hij gewoon een koekje en een snoepje (met mate weliswaar). En langzaam maar zeker is meneer gaan eten.

    Het is wel iets wat je consequent vol moet houden, en als hij dan zijn bordje leeg heeft, mag hij daar ook flink voor gecomplimenteerd worden. Inmiddels is mijn zoon al 10 en eet wel 8 boterhammen op een dag, eet altijd zijn bord leeg en vaak ook wel 2!!

    De uitspraak die mij veel steun gaf was van een kinderarts, dat kinderen zelfs groot worden van een roomijsje per dag, en dat kleine kinderen heel goed kunnen aangeven welke voedingsstoffen ze nodig hebben om te groeien. Ik wens je heel veel succes met alles!

    Grtjzzz Janne

    Reactie voor op de website?

    40.32. Zeer herkenbaar

    ZEER herkenbaar, helaas geen oplossing voorhanden, maar toch even een reactie. Wij hebben 9 kinderen waaronder drie pubers. De rest zweeft daar tussenin en de jongste is 10maanden. En toch kan het ook gezellig zijn! Ik kom zelf uit een groot gezin en heb goede herinneringen aan die tijd en ik vind het jammer dat het bij ons niet zo gaat. Wellicht ligt het toch aan de opvoeding van ons? Het is wel wat minder geworden nu we grotere tafels hebben waardoor ze verder uit elkaar zitten, alhoewel ...als ze een schop uitdelen is die altijd raak. Toch zou ik het niet willen missen het grote gezin... behalve de maaltijden dan!

    Elisabeth

    Reactie voor op de website?

    40.33. Tips om ochtenddrukte te verminderen

    Reactie op Hoe houd je het leuk aan tafel?

    Hoi Allemaal

    Ik ben op zoek naar bruikbare tips ivm de drukte s ochtends. We hebben vier kinderen in de volgende leeftijden: 14, 12, 8, 5. 's Ochtends vind ik het druk en onrustig bij ons thuis en zou deze ochtendstress graag verminderen. Wie o wie kan mij helpen.

    Mirjam

    Reactie voor op de website?

    40.34. Tips voor Mirjam

    Wij hebben 6 kinderen in de leeftijd van 16, 14, 13, 11,9 en 3 jaar oud. De oudste 3 moeten 's morgens rond 10 over 7 weg. Zij komen eerst beneden en eten samen. Pas om half 8 komen de andere 3 beneden. Als ze eerder wakker zijn, lezen ze boven nog wat of spelen op hun kamer.

    Ik vind dit voor alle kinderen de beste oplossing, want je kunt ze ieder wat makkelijker aandacht geven op deze manier. Het geeft echt een stuk rust.

    Johanna.

    Reactie voor op de website?

    40.35. Tips voor Mirjam 2

    Hallo,

    wij hebben 5 kinderen en ik deed dat altijd als volgt. (inmiddels zijn ze tussen de 21 en de 12) Ik zette de wekker om 7 uur, luisterde even heeeeeeel rustig vanuit mijn bed naar het nieuws en werd dus heerlijk rustig wakker. Om kwart over 7 was ik aangekleed, gewassen en riep ik de kinderen waarvan ik hun kleding de dag ervoor al had klaargelegd. Ging vliegensvlug met los washandje over hun toeten ('s avonds gingen ze onder de douche) waarna de oudste zich zelfstandig aankleedde en ik de kleintjes hielp.

    Om goed half 8 naar beneden met zijn allen, ze aten aan tafel en moesten minimaal 2 boterhammen eten. Waren ze om 8 uur klaar dan mocht Kindernet nog even aan, anders niet. Dat laatste kwartier gebruikte ik voor fruit plus lunchpakketjes, haren van de meiden ect. Om kwart over 8 iedereen jas aan en hup naar school.

    Als ik weer thuis kwam ruimde ik de boel wel op. De dagen dat ik moest werken zorgde ik voor schaal boterhammen zodat ze min of meer aan tafel konden picknicken, dat scheelde tijd en veel gedoe. Alleen op donderdags kregen ze corn-flakes of crueslie oid als ontbijt. Kortom alles heel vast omlijnd.

    Annemijn

    Reactie voor op de website?

    40.36. Met 5 aan tafel

    Reactie op Hoe houd je het leuk aan tafel?

    Wij hebben ook 4 kinderen 10, 9, 3 en 17 maand en ja, het is soms ook zo bij ons. Wat er wel soms kan helpen is elk op zijn beurt iets laten vertellen met te beginnen met de jongste omdat die het minste geduld hebben en daarna is het aan de ouders en moeten ze hun hand opsteken net dat ze hebben geleerd zoals in school als ze iets moeten zeggen.

    Karen

    U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

    Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

    Uw naam:
    Uw e-mail adres:
    Titel van uw bijdrage:

    Uw reactie:

    Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Hoe houd je het leuk aan tafel?

  1. Bordjes aan tafel
  2. Doeltreffend
  3. Als het te erg wordt
  4. Antwoorden van de grootgezinsmanagerslijst
  5. Bedankt voor de tips
  6. Niet zo effectief
  7. Vermoeiende maaltijd
  8. Regels aan tafel!
  9. Wat tips voor je 4-jarige
  10. Laat je niet op kast jagen.......
  11. Gevarieerde maaltijden
  12. Mijn organisatie
  13. Bedankt voor de tips Erika
  14. Aan tafel.
  15. Aan tafel
  16. Flinke kerel Paul!
  17. Hahaha, die paul
  18. Voor Paul en Yvonne
  19. Toch meestal gezellig aan tafel
  20. Vermoeiende maaltijd
  21. Vol blijven houden
  22. Kinderen verhongeren heus niet
  23. Gezellig aan tafel
  24. Lekker gezellig Paul
  25. Aan tafel met kinderen
  26. Troost
  27. Re.: als het te erg wordt
  28. "tafelmanieren" à la Wolf
  29. Eigen verantwoording
  30. Eetprobleem van 1,5 jaar oude zoontje
  31. re:eetprobleem
  32. Zeer herkenbaar
  33. Tips om ochtenddrukte te verminderen
  34. Tips voor Mirjam
  35. Tips voor Mirjam 2
  36. Met 5 aan tafel

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.