Groot Gezin
Terug naar Ouders Online Hete hangijzers
Ouders Online
Thema-pagina
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

74. Jaloezie tussen kinderen

Kinderen kunnen soms heel jaloers zijn op een broertje of zusje. Het kan heel onschuldig zijn, maar dat hoeft niet altijd zo te zijn. Graag vragen we om uw ervaringen op dit gebied.

Reactie voor op de website?

74.1. Jaloerse peuter

Hallo,

Ik mag zeggen dat ik na 5 kinderen een ruime ervaring heb in opvoeden, maar nu staan we toch voor een probleenm waarvan we niet meer weten wat wij er mee aan moeten vangen.

Onze één na jongste van (bijna) 3 jaar is ontzettend stout tegen haar jongere zusje (bijna) 1 jaar. Wij denken dat ze heel erg jaloers is. Zij werd geboren toen de oudste drie al 13, 11 en 7 jaar waren, en was dus een nakomertje. Twee jaar jaar heeft ze dan ook de volle aandacht gehad van ons allemaal, het was (en is) een hele lieve baby en dreumes die alles mee had waar men voor valt bij een klein kindje. Maar ze heeft ook een zeer sterk karakter. Onze tweede dochter van nu 13 jaar was als klein kind precies zo, wij hadden dan ook genoeg ervaring daarin en konden daar uitstekend mee omgaan. Maar nu onze jongste dochter, alweer bijna één jaar, er bij gekomen is is het hek van de dam. Ze tilt haar zusje op van de vloer om haar daarna heel hard weer neer te gooien, geeft haar een schop in haar gezicht als ze op de grond ligt te spelen, bind haar heel strak dingen om haar hoofd, slaat haar en ga zo maar door.

Buitenstaanders zeggen dat ze dit waarschijnlijk uit liefde doet en dat ze het niet expres doet. Het is vervelend om te zeggen maar we zien dat ze dit wel met opzet doet en haar zusje ook echt pijn wil doen.

Wij vertellen haar dat ze dit niet moet doen en leiden haar ook weer af met andere dingen. Wat we ook doen het helpt niet, boos worden, negeren, afleiden, uitleggen, nergens is ze gevoelig voor. Het gaat nu echt extreme vormen aannemen en wij zijn bang dat er een keer iets gebeurt dat schade aanricht.

Zijn er gezinnen die hier ervaring mee hebben en ons tips kunnen geven?

Hilda

Reactie voor op de website?

74.2. Toch wel te begrijpen

De houding van de driejarige is toch wel te begrijpen. Als je als klein babytje komt, en er al 3 oudere kinderen zijn, sta je natuurlijk steeds in het middelpunt. En dan ineens komt er zo'n kleine indringer, en dan gaat daar alle belangstelling naar uit. En ineens wordt geroepen hoe geweldig dat kleintje is, zo'n 3-jarige is dan bang dat zij niet meer geweldig gevonden wordt. En in haar ogen is dat de schuld van die kleine indringer.

Het lijkt me belangrijk de twee niet zonder toezicht te laten, en geef de driejarige wat vaker het idee dat ze nog steeds geweldig is. Geef haar eens alleen wat aandacht.

Nell

Reactie voor op de website?

74.3. Jalouzie/aandacht

Mijn driejarige dochter laat ik nooit alleen met de kleine omdat ik dit zowiezo niet vertrouw.

En aandacht krijgt ze nog steeds heel veel van ons en van haar oudere zussen en broer. Regelmatig zeggen wij dat ze een lieve, flinke, grote, mooie meid is en dat ze al heel veel kan enz. Ook gaat ze heel vaak alleen met ons of één van haar zussen of broer mee op stap, of iets in huis ondernemen.

Juist omdat de kleine een kindje is wat heel rustig is en nog heel veel slaapt overdag, is zij (de peuter) degene die de meeste aandacht krijgt. En wij doen dat ook heel bewust. Volgens ons kan het daar dan niet aan liggen.

Hilda

Reactie voor op de website?

74.4. Jaloerse peuters

Hallo Hilda,

Hier kennen wij dat ook. Wat je ook doet, laat haar niet alleen met de kleine. Het beste is, wat er ook gebeurt, steeds hetzelfde reageren. Doordat je er afwisselend op reageert, blijft het heel lang door gaan. Het blijft namelijk interessant als je steeds iets anders doet.

Bart is nu 12 jaar en Tom is 8 en zijn nog steeds jaloers op hun manier. Maar toe ze klein waren, was het verschrikkelijk. Nu is het zo: ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. En ik ben bang dat het wel altijd zo zal blijven!

Groetjes Ingrid

Reactie voor op de website?

74.5. Aandacht

Beste Hilda,

Misschien is het voor je dochter van 3 niet zo belangrijk wat voor 'n soort aandacht ze krijgt. Als ze haar zusje belaagt krijgt ze weliswaar negatieve aandacht (standje, afleiding, uitleg, boosheid, enz.), maar negatieve aandacht is ook aandacht. Door haar zusje te pesten kan ze aandacht als het ware aandacht afdwingen op het moment dat zij het wil.

Mijn zoontje had dat ook, bij hem had het duidelijk met een soort machtsgevoel te maken. Hij kon bepalen wanneer hij aandacht kreeg op het moment dat hij wilde. Bij ons gaat het nu beter, maar waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien is hij er wel overheen gegroeid.

Groetjes Chantal

Reactie voor op de website?

74.6. Negatieve aandacht

Hallo Chantal,

Ik ben mij er zeer van bewust dat het een kind niet gaat om het soort aandacht wat het krijgt. Positieve of negatieve aandacht, het maakt niet uit aandacht is aandacht op wat voor wijze dan ook. Ook weet ik dat je verkeerd gedrag zo veel mogelijk kan proberen te negeren, anders krijgen ze dus toch die aandacht al is het negatief.

Maar ik kan haar toch ook niet haar gang laten gaan in deze. Ik hoop dus maar dat het snel overgaat, want dat het over gaat is normaal gesproken een feit. Afwachten dan maar.

Groetjes Hilda.

Reactie voor op de website?

74.7. Zelfde probleem gehad

Hallo Hilda

Een paar maanden geleden had ik hetzelfde probleem met mijn, toen 2 1/2 jaar oude dochter en mijn jongste dochter die toen net één jaar was.

Wat heeft geholpen is vooral haar heel veel positieve aandacht geven, als de jongste sliep, leuke dingen met haar doen. Ook tussendoor steeds complimentjes geven als ze iets goed deed. Lekker spelen is ook al iets goeds. En ze mocht me steeds helpen met allerlei dingen, koken, de was opvouwen, stoffen, en dan kreeg ze ook te horen dat we zo fijn samen bezig waren.

Tegelijkertijd was ik heel consequent bij ongewenst gedrag. Ik waarschuwde een keer (maar als ze de jongste pijn doet, moet je natuurlijk wel meteen ingrijpen) en als het dan niet stopte, moest ze naar de gang (je kan haar ook in de kinderstoel laten zitten of zo, als ze maar even uit de situatie wordt gehaald). Ik werd niet erg boos, maar liet heel duidelijk merken dat ik niet leuk vond wat ze deed.

Ik merkte ook dat het ongewenste gedrag verergerde als ze moe was. Sinds ik dat weet doet ze af en toe weer een middagdutje. Dan gaat ze 's avonds wel wat later naar bed, maar ze is veel beter te spreken.

Succes, van Evelien

Reactie voor op de website?

74.8. Tegen alle regels in

Wij hebben hetzelfde probleem gehad, en hebben precies gedaan wat in voorgaande verhalen staat beschreven, namelijk positieve aandacht geven en negatief gedrag negeren. Maar dat hielp niet, mijn jongste werd gewoon gemold, en nam ik niet.

Dus beet ik haar terug, niet zo hard maar wel zo hard dat ze het voelde, tegen alle regels in, ik weet het maar het hielp wel. Ik vond het te gek, onze kleine kon zich niet verdedigen, dan moet je dat als moeder doen.

Jantine

Reactie voor op de website?

74.9. Jaloers

Bij ons was dit ook zo. Op een gegeven moment heeft een van de ouderen de jongste (toen net 3 jaar) met een schaar bewerkt. Is het expres geweest? Ik zal het nooit weten. Ik weet wel dat de slaapkamer op het slot was en ik ze nooit alleen liet. Inmiddels 1,5 jaar verder, gaat het beter. Maar af en toe geeft hij zijn broertje nog een duwtje. Oppassen dus. En ik kan mij het verhaal van de moeder die terugbeet heel goed voorstellen. Dat werkt vaak echt.

Fenne

Reactie voor op de website?

74.10. Omgaan met jalouzie/agressie tussen kinderen

Hallo Hilda,

Mijn ervaring in het omgaan met jalouzie/agressie tussen mijn kinderen lijkt erg op de reaktie van Evelien. 2 Jaar terug was ik zwanger van ons derde kindje waarbij ik bekkeninstabiliteit had en met krukken liep. We kregen diverse gezinshulpen in huis en dat alles bracht zo de nodige onrust bij onze oudste zoon van toen 2 jaar. Hij leek het niet aan te kunnen dat ik niet meer naar hem toe kon lopen en dus `gewoon mama´ kon zijn. Hij zocht negatieve aandacht door zijn zusje van 6 maanden voordurend te slaan (liefst met voorwerpen !). Alles probeerden we maar niets hielp. Na de bevalling, toen de kraamhulp weg was en wij nog een half jaar 1 vaste gezinshulp zouden hebben, ben ik een pedagoog gaan raadplegen en de volgende methode gaan volgen.

Veel positieve aandacht geven wanneer het goed gaat. En concequent het negatieve gedrag aanpakken door 1 keer waarschuwen; benoemen wat hij niet mag doen, omdat het pijn doet. Vervolgens in een andere situatie leiden. Afleiden, ander spelletje aanbieden. Bij de tweede keer in de gang zetten met de woorden dat hij niet mag slaan en daarom maar even apart moet. Ik liet hem niet langer dan een minuut in de gang en kwam er ook niet meer op terug (wat ik voorheen wel deed). Ik bleef steeds rustig tegen hem praten.

Het gedrag kon zich eerst versterken en binnen twee weken was het helemaal afgelopen !

Je kunt het ook vaak zien aankomen dat het fout zal gaan. Probeer er dan niet bij voorhand openlijk van uit te gaan dat je dochter iets zal doen en er bovenop te zitten. Probeer haar uit de situatie te halen door haar te betrekken bij jouw bezigheden. Geef haar het vertrouwen dat ze wel lief kan omgaan met haar zusje. En bevestig vooral steeds dat je van haar houdt !

Inmiddels pas ik deze methode ook toe bij onze jongste, nu 1,5. Zij wil haar zusje van 2,5 nog wel eens slaan, knijpen en bijten. Naar mijn idee is het bij haar een vervanging voor het zich verbaal uiten. Onze vierde is nu onderweg dus dat belooft nog wat !

Succes hoor! Groetjes van Cora

Reactie voor op de website?

74.11. Jaloerse peuter, inmiddels jaloerse kleuter.

Hallo allemaal,

Inmiddels is onze peuter van bijna drie jaar een kleuter van dik vier jaar geworden. Ze is nog steeds erg jaloers op haar zusje en blijft haar dus pijn doen op alle manieren. Alle tips die jullie ons gegeven hebben hadden en/of hebben wij toegepast, helaas zonder succes. Maar zoals ik al zei, onze tweede dochter (bijna 15) was ook eenzelfde soort kind als deze vierjarige boef. Eerlijk gezegd had ik dus ook niet anders verwacht dan dat haar gedrag moeilijk te beïnvloeden zou zijn.

Pasgeleden heb ik het geprobeerd met haar uit de situatie te halen, even op de gang zetten zonder boos te worden, maar na twee keer riep ze al "ja leuk op de gang weer". Wat moet je dan nog als ouder zijnde?

Ze zijn nu pas een weekje bij oma en opa wezen logeren, daar heeft ze zich naar haar zusje toe ook al misdragen. Oma en opa geloofden het nooit zo en zeiden dat het vast per ongeluk ging, maar nu hebben ze gezien dat ze het wel opzettelijk doet (ze gooide haar zusje van het bed af, het was haar bed zei ze, en met het hoofd tegen de verwarming aan) en dat ze het na een gesprekje e.d. toch blijft doen. Je kan niet zeggen dat ze bij oma en opa geen aandacht krijgt, deze mensen besteden een week lang 24 uur per dag aan de kids, niets is daarbij teveel of wat dan ook.

Het zal dus een probleem blijven ben ik bang. Verder is het echt een lief en leuk kind, net zo normaal en ondeugend als haar leeftijdgenootjes maar met een zeer vervelende eigenschap helaas. Ik weet het echt niet meer en hoop ooit eens op de gouden tip!

Groetjes Hilda.

Reactie voor op de website?

74.12. De baas over je kind blijven

Hilda,

Ik ben vader van 4 kinderen (9, 6, 3 en 1). De oudste was in het begin ook erg jaloers op zijn jongere broertje, maar daar hebben wij heel snel een einde aan gemaakt. Zolang hij nog vrij onschuldige dingen deed, als heel luid roepen om aandacht te vragen, zich ook terug als een baby beginnen te gedragen, konden we hem nog begrijpen, en waren we heel geduldig, maar als hij te ver ging, ging hij te ver. Dus toen hij zijn broertje ook fysiek begon te kwetsen, was het spel uit.

Volgens mij moet je gewoon je dochter héél duidelijk zeggen wat kan en wat niet, en als ze iets doet wat echt niet kan, vind ik dat je flink mag boos worden. Ik moet toegeven, wij hebben soms hard op onze zoon moeten roepen en hem flink moeten straffen, we waren hier niet echt trots op, maar hij heeft het wel snel afgeleerd. Dus als je dochter te ver gaat(en je beslist zelf wat voor jou te ver is), maak je dan maar flink kwaad.

Zoals je dochter nu doet lijkt het wel alsof je geen controle meer hebt over je dochter. Kinderen moeten weten waar ze staan, en jij bent en blijft nog altijd wel de baas. Ik denk niet dat begrip het gedrag van je dochter zal verbeteren. Ik heb mijn kinderen al wel meer een tik op hun handen of tegen hun hoofd gegeven. En eerlijk, veel vrienden en collega's zeggen dat ik nogal aggresief ben, maar dat zie ik niet als een nadeel bij het opvoeden van mijn kinderen.

Senne

Reactie voor op de website?

74.13. Al veel goede raad is gegeven

Hilda,

Je bent al overspoeld met goede raad, maar ik mis er toch nog één. En die wil ik aan je doorgeven: kun je haar niet betrekken (natuurlijk onder jouw begeiding) bij het verzorgen van haar zusje: kleertjes uit laten zoeken, haar de fruithap laten voeren, mee naar bed helpen brengen, een liedje voor haar zingen, een boekje "voorlezen", een toren bouwen van de stapelbekers en zo kan je zelf natuurlijk ook nog wel tig dingen verzinnen. Op die manier heb je kans dat je de negatieve spiraal doorbreekt en dat haar duidelijk wordt dat haar zusje ook een leuk speelkameraadje kan zijn. Het lijkt mij het proberen waard, al zal het wel heel langzaam gaan.

Jennie

Reactie voor op de website?

74.14. Zeer juist

Daar hebt u volkomen gelijk, kinderen zijn dikwijls teveel de baas in huis tegenwoordig, bij mij krijgen ze een goede lap rond hun oren als ze iets doen wat niet mag, ze weten direkt waar ze staan, geen verhaaltjes van anderen van "probeer dat eens". We zijn niet streng genoeg meer, en kijk maar eens naar de jeugd van tegenwoordig wat gevolgen dit heeft. Proficiat ouders, doe zo voort maar vergeet niet dat al die krapuletjes op straat ergens een stuk aan jullie te danken zijn!!!

Paul

Reactie voor op de website?

74.15. Opvoedende tik

Op zich vind ik dat opvoeden zonder slaan moet kunnen. Tenzij een kind echt te ver gaat is naar mijn mening een opvoedende tik niet verkeerd, mits dit niet op het hoofd of i.d. is! Een tik of paar petsen op de billen kan naar mijn idee niet kwaad. Wel moet dit niet uit agressie gebeuren. Er zijn manieren voor om dit verantwoord te doen, zonder schade aan te richten. Eventueel kan ik wel tips geven, indien gewenst. Maar de hoofdregel moet zijn: Niet Slaan!

Peter

Reactie voor op de website?

74.16. Beloning

Ik zag onlangs op de televisie een gelijkaardig probleem. Er werd een kinderpsycholoog bijgeroepen en die kwam op de proppen met de sticker-beloning. Kleine stickertjes (bolletjes). Als de 3-jarige flink en lief was dan kreeg hij een stickertje op zijn trui. Heel fier was hij. Sloeg hij zijn zusje binnen het half uur dan werd de sticker afgehaald met tranen tot gevolg. Was hij het half uur even flink dan kreeg hij nog een sticker. Binnen de kortste tijd was het probleem opgelost. Veel geduld en veel sterkte maar het zal zeker helpen.

Syl

Reactie voor op de website?

74.17. 3xr

Hallo

Ik heb hetzelfde probleem gehad. Doordat ik dus ook bi gehad heb en niet alles kon heb ik ook allerlei hulp in huis gehad, maatschappelijk werk, iog, ggv en noem maar op.

Alle straffen uitgedeeld die er maar zijn, zo positief mogelijk, positiever kan gewoon niet meer.

Met onrustige, jaloerse, drukke kinderen zie je vaak dat er ook een rommeltje in huis is (gebrek aan energie door de opvoeding/handicap), teveel speelgoed, beetje afwas, teveel kopjes op tafel waar niet meer uit gedronken wordt, tv aan, radio aan, druk gepraat, teveel prulletjes en noem maar op

Ik heb bij mij thuis een grote opruimbeurt gehouden. Alles wat niet nodig is of niet gebruikt wordt heb ik weggedaan. Nu ga ik niet zeggen dat het bij mij een zwijnenstal was hoor, ik had het altijd heel netjes en opgeruimd, de ramen kwam ik niet altijd aan toe, of er lag weleens speelgoed op de grond of papieren die ik moest invullen op het bijzettafeltje, of een vlekje op het vinyl. Dat soort kleine dingetjes. En ik had veel foto's en schilderijen aan de muur, allemaal kleine kastjes met kaarsenstandertjes erop e.d. Dat is nu allemaal weg en het gaat nu ruim een week prima. Als je nu bij mij binnen zou kijken staat daar gewoon echt alleen maar een bankstel, salontafel, een klein mandje met 6 stukken speelgoed en een paar boekjes, eettafel, en natuurlijk mijn pc-meubel en een rietenkastje voor mijn administratie en de tv-meubel. Mijn woonkamer is behoorlijk groot, maar er is nu ook rust in huis, ook op de slaapkamer staat niet meer dan een bed, een kast en een radio. Alle kledingkasten hebben we op zolder staan.

Petra

Reactie voor op de website?

74.18. Iets nieuws

Wat een problemen kunnen mensen toch hebben he? Tuurlijk heb ik ze zelf ook maar ik weet wel dat er 1 is die me zeker kan helpen en niet omdat er iemand is geweest die me dat verteld zou hebben maar puur uit eigen ervaring. Vaak heb ik gedacht dat ik er niet uit zou komen maar elke keer dan word ik er toch weer uitgehaald.Ik ga niemand overtuigen maar ik kan je wel een tip geven; bid voor je gezin en bezoek een volle evangelische kerk, als je genezing of een oplossing zoekt ben je bij Jezus aan het juiste adres. Ik hoop niet dat ik je nu beledigd heb of anders wist je het misschien al, in ieder geval wens ik je veel succes.

Petra

Reactie voor op de website?

74.19. Misschien helpt dit

ik ben Nikki en ik doe stage bij kleine kinderen. Misschien kan je een blad in vakjes verdelen (10 vakjes) en iedere dag dat ze haar jongste zus geen pijn heeft gedaan, mag ze een mooie sticker kleven. Na 10 dagen geef je haar een kleinigheidje. Volgens mij kan dit wel helpen.

Nikki

Reactie voor op de website?

74.20. Herkenbaar

Volgens mij is er geen gouden tip met een jaloerse peuter, ik heb er ook een van nu bijna 3 en die doet haar zusje en broertje (tweeling) ook geweld aan. Ik heb ook alles geprobeerd, maar het pijn doen blijft. Weliswaar wordt het minder als je positieve aandacht geeft, afleid etc etc, maar als er zich dan toch weer een moment voordoet dat ze haar pijn kan doen, dan doet ze t toch. Consequent gestraft met nadenken in een kinderstoel op de gang heeft nog steeds niet het gewenste effect. Na een uur is ze het weer vergeten en begint het weer opnieuw!

En daar kan ik wel moedeloos van worden, want met een tweeling kom je handen tekort en dan ook nog met een jaloerse peuter erbij! Ik ga het proberen met die stickers, ben benieuwd of dat werkt, want dat heb ik nog niet gedaan.

Tima

Reactie voor op de website?

74.21. Jaloers kindje

Hallo Hilda,

Heb net hetzelfde probleem: mijn lieve meid kan haar broertje van 1 jaar zoveel pijn doen dat ik zelf in huilen uitbarst. Dan kan ik ook heel erg kwaad worden, roepen, straffen, een tik geven... niet altijd met het gewenste effect. Laat die macho's dus maar links liggen met hun raad van een 'flinke lap rond hun oren' en 'de jeugd van tegenwoordig'. Ik weet uit ervaring dat dit zeker niet de efficiëntste manier van opvoeden is en dat uit zo'n gezinnen vaak bijzonder gefrustreerde en geweldadige kinderen groeien. Ook met bidden zal je geen kinderen opvoeden.

Ik vind wel dat de stickermethode helpt en zeker je kind leren hoe ze met de jongere positief kan omgaan. Het vraagt wel meer tijd dan je kwaad maken. Samen spelen, hem samen aan het lachen maken, leren hoe ze met hem kan spelen... want uiteindelijk zijn ze dol op elkaar. Ze is vooral gefrustreerd omdat ze niet op die manier kan spelen met hem als zij met haar grotere broer en zus. Een alternatief bieden en erg waakzaam zijn helpt echt wel.

Jaloezie zal er wel altijd bij zijn. Het is geen abnormaal gevoel, maar ze moet het wel leren beheersen en dat vraagt veel geduld. Zelfs grote mensen kunnen dat niet altijd. Veel moed!

Rebecca

Reactie voor op de website?

74.22. Jaloezie onder kinderen

Hallo,

Ik had als kind ook ontzettend last van jaloezie. Dit deed écht lichamelijke pijn zelfs. Laat staan hoe het psychies voelde.

Mijn moeder is destijds naar de winkel gegaan en heeft toen jaloezie snoepjes voor mij gekocht. Het duurde wel twee weken eer ze ze "gevonden" had, want "het waren super snoepjes" zei mijn moeder altijd.

Nu is bij mijn zoontje van zes het zelfde aan de hand. Ik ben nu nog bezig om met hem te praten, maar als het blijft ga ik naar de huisarts om "de jaloezie Pil" te halen.

Want écht, het is bijna ondraaglijk als je zo klein bent! En grote mensen slikken ook plasbo's dus ......

vriendelijke groeten. Nancy

Reactie voor op de website?

74.23. Jaloezie in alle leeftijden

Ook oudere kinderen kunnen jaloers zijn op hun broertjes en zusje. Dat hebben wij ook wel ondervonden. Vooral als het hier gaat om een verjaardagscadeau,zijn ze erg gebrand op hoeveel het wel niet koste.Stel je voor dat het wat meer was dan wat jij kreeg! Wij hebben het dan ook nooit over de prijs van een cadeau,maar wat ouderere kinderen weten al snel genoeg wat iets kost. Ook ik erger mij daar dus aan en zeg dan ook dat ik van allemaal even veel hou en dat een cadeau soms wat duurder is dan wat zij hebben gekregen. Verwende apen denk ik dan.

Dit is weer een andere vorm van jaloezie dan hier boven beschreven. Ik noem dit dan ook de welvaart en ego-jaloezie. Walgelijk eigenlijk dat je kinderen dit hebben. Ik baal hier vaak ook van en zeg dit ook tegen de kinderen als dit weer ten sprake komt.

Wie heeft dit ook? En hoe gaan jullie hier mee om?

Jessica

Reactie voor op de website?

74.24. Broertjes

Wij hebben ook een heel jaloerse oudste zoon, hij is nu ruim vier jaar, zijn kleine broertje is anderhalf. Vanaf zijn geboorte is de oudste extreem jaloers geweest, hij deed hem altijd opzettelijk pijn, moest niets van hem hebben. Hij is zelfs een keer boven op hem gaan staan toen hij drie maanden was. Ik schrok zo erg, er had wel iets blijvend beschadigd kunnen zijn!

Wij weten het soms ook echt niet meer, hebben ook alles al geprobeerd, maar het lijkt hem allemaal niets te doen. Hij gaat gewoon door met pesten en sarren. We worden er zo moedeloos van. De oudste is een heel slim en gevoelig kind, maar altijd zo bang dat wij hem minder lief vinden dan zijn broertje. Ze verschillen qua karakter in alles, de oudste is heel druk en aanwezig, de jongste is rustig, vrolijk en tevreden.

Maar hij heeft heel wat te lijden onder het regime zou je bijna zeggen, van zijn broer. Het scheelt te weten dat er nog andere ouders zijn met precies hetzelfde probleem.

Groetjes, Charlotte

Reactie voor op de website?

74.25. Verschrikkelijk! Houdt dit ooit nog wel eens op!?

Tranen schieten in me ogen van wat ik hier boven allemaal lees. Ik had goede hoop dat het misschien wel over zou gaan als hij naar de basisschool gaat maar goed.

Mijn zoontje van 2.5 is een jongentje met een pittig karaktertje. Hij zat al flink in de peuterpuberteit toen zijn zusje werd geboren. Ik had al wel een voorgevoel dat hij jaloers zou kunnen zijn. En inderdaad, hij is jaloers en doet heel lelijk tegen haar. Het doet me echt verdriet. Als ik alleen met hem ben en ze ligt te slapen, dan is er niet veel aan de hand. Hij is dan wel dwars zoals gewoonlijk, maar goed, zijn zusje ligt op bed dus daar ken hij niet bij.

Maar zodra ze wakker wordt en ik met haar bezig ben, begint hij haar te slaan op haar hoofd, hardhandig aaien, het handje hard vasthouden, krabbelen, als ik sta aan haar benen trekken en noem maar op.

Ik word hier zo moe van en heb ook alles geprobeerd en pas ook alles toe. Maar niks schijnt te helpen. Vandaag ging hij ook staan lachen toen zij ging huilen. Hoe komt ie erbij omdat te doen!?

Maar hij kan af en toe ook lief zijn, haar kusjes geven en lief aaien. En dan ineens uit het niets zeggen: ik hou van je! Dat is zoiets moois, waarom doet ie niet altijd zoo lief!!

Ik vind het wel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben/ Ik ben hier zo kapot van en schaam me ook voor andere mensen die op kraamvisite komen en zien hoe hardhandig en gemeen hij doet!

Amy

Reactie voor op de website?

74.26. Omgekeerd: kleintje jaloers op grote zus!

Dag allemaal,

Ik zit net met een omgekeerd probleem: onze zoon is 16 maanden en trekt het absoluut niet als ik z'n grote zus van 4 jaar aankleed. Gillen, aan m'n kleren trekken, haar slaan, hij gaat echt volledig door het lint. Ik probeer hem af te leiden met speelgoed enz. maar dat heeft geen effect. Ook als ik haar op schoot neem wordt hij heel boos. En dit terwijl ik echt probeer m'n aandacht te verdelen...

Heeft iemand hier ervaring mee?

Pam

Reactie voor op de website?

74.27. Reactie op: tik geven

Sommigen adviseren om jaloerse kinderen een tik te geven, maar bezint eer ge begint. Een jaloers kind weet niet hoe het met zijn emoties om moet gaan. Uit onmacht besluit het om een broertje of zusje pijn te doen. Vervolgens komt de ouder en die doet het kind pijn omdat hij of zij een ander pijn deed. Wat is dan de boodschap? Iemand pijn doen is oké? Of papa en mama weten ook niet hoe ze met hun emoties/ met mij om moeten gaan? Of; ik zal je laten zien hoe je je zusje of broertje pijn kunt doen?

Ik denk dat de boodschap moet zijn dat we binnen een gezin respectvol met elkaar om moeten gaan. Wie zich niet aan deze regel houdt, wordt even buiten de situatie (bijv. gang geplaatst). Daarna excuses aanbieden en met een schone lei opnieuw beginnen. Niet één keer, niet twee keer, maar misschien wel tientallen keren. Geduld is een waardevol bezit als het op kinderen aankomt. Hoe dan ook, bedank wel eerst wat de boodschap is die u over wilt brengen. Is de boodschap 'slaan mag binnen dit gezin' of 'wij hebben respect voor elkaar en ruzie moet geweldloos opgelost worden'?

Heel veel sterkte en succes.

PS. Pam, kun je de jongste niet af en toe afzonderen, bijvoorbeeld in de box? Op die manier kun je in ieder geval de oudste verzorgen. Wanneer hij zich misdraagt in de box kun je hem kort toespreken en dan negeren. Wanneer hij zich goed gedraagt, natuurlijk de hemel inprijzen!

Pauline

Reactie voor op de website?

74.28. Drijft me tot waanzin

Ik wil ook mn ei kwijt, tot einde raad zijn we (vooral ik) 3 maanden geleden werd onze tweede dochter geboren. Mijn eerste, die zowel voor ons de eerste is, is ook de eerste in de familie, van twee kanten. Ze is niet meer te houden sinds we uit het ziekenhuis zijn gekomen. Ze is overduidelijk jaloers. Naar haar zusje uit zich dat in bijten en dan zo "mam mag ik een kusje geven? 'ja hoor' ". Dat doet ze dan door haar hele gezicht erin te drukken en vervolgens triomfantelijk in haar wang te bijten. En dan heel trots naar mij "ik heb haar gebijt!" Ook heeft ze haar toen ze drie weken was in de bakfiets vol in haar gezichtje geschopt (baby in de maxi cosi).

Maar het probleem is eigenlijk nog niet zo zeer haar zusje (kusjes geven mag niet meer en ik ben er voortdurend bij). Ze luistert niet meer naar ons, respectloos en echt geen land mee te bezeilen. Voor de bevalling had ze wel eens streken maar dan hoefde ik maar boos te kijken en dr naam te noemen en ze begreep het. Ook het strafhoekje (onderaan de trap) is nu favoriete. Dat roept ze ook zelf al, "moet ik op de trap?" Corrigerende tik, lacht ze om, schreeuwen negeren beetpakken strafhoekje alles hebben we geprobeerd en leek ook even te werken, na een dag is het normaal.

Ze haalt het bloed onder mn nagels vandaan en vrees voor morgen. Genieten van mn babietje doe ik niet en mn grote babietje is er niet meer. Snik en een hele diepe zucht...

Eva

Reactie voor op de website?

74.29. Orthopedagoog

Beste Hilde,

Ik zou eens eens professional inschakelen als ik jou was. Je kunt misschien bij jou in de buurt een orthopedagoog raadplegen. Iemand die meer afstand heeft kan soms net even iets anders zien. Een video-opname maken van de negatieve gebeurtenissen en die samen met de orthopedagoog terug kijken. Video-opnames scheppen ook een afstand waardoor je soms ineens iets ziet of bedenkt waar je anders niet op komt. Dus misschien ontdek je zelf ook iets wat je anders kan doen als je zo;n opname bekijkt.

Ik herken je situatie en wordt af en toe goed wanhopig van onze dochter van 3 die de jongste pest en pijn doet.

Groetjes van Bianca.

Reactie voor op de website?

74.30. Niet normaal

Lieve mensen, het is toch niet meer normaal wat je allemaal moet verzinnen om twee kleine kinderen "aan" te kunnen. Wij hebben zelf twee zoontjes waar 20 maanden tussen zit en dat gaat ook niet even goed. Ook wij hebben van alles geprobeerd om het allemaal in goede banen te leiden. Tot ik dacht: niet normaal dat je met stickers, kadootjes en zogenaamde pedagogische toestanden aan de gang moet omdat je er zelf gewoon doorheen zit.

Ik ben ermee gestopt. Wij kregen vroeger toch ook geen sticker of kadootje bij goed gedrag? (ons huis barst uit elkaar van het speelgoed) Verwende nesten zijn het. Ik ben zelfs stjanskruid gaan gebruiken, daar word je rustig van. Doordat ik rustiger werd, werden mijn kinderen dat ook.

Ben gestopt met snoepjes of kadootjes, dat is voor sinterklaas en verjaardagen. Ze vechten elkaar soms de tent uit. Zolang ik geen bloed zie zal het wel goed zijn. Ik grijp niet meer constant in en dat werkt ontzettend goed!

Rien

Reactie voor op de website?

74.31. Tja , beloning of niet?

Ik heb 5 kinderen , 11jr, 9jr, 7jr, 3jr en 11 mnd.

Ik werk met lijsten, dat ze allemaal een keer de tafel moeten dekken, af moeten ruimen, de kamer opruimen.

Dit werkt goed. Geen boze gezichten of jaloers op de ander. Ze weten waar ze aan toe zijn.

En ruzie? Dat komt in de beste families voor. Gewoon erover praten, hoe jong ze ook mogen zijn. Praten is altijd nog de beste oplossing. Blijft het ruziënde kind doorgaan ... even apart zetten.

Nee hoor, af en toe word je er wel moedeloos van, maar schouders eronder. Als ze straks allemaal volwassen zijn, kunnen het wel eens de beste vrienden worden/zijn. Daar ga ik maar vanuit.

Vroeger (ik heb 3 broers) altijd ruzie. Nu niets meer van te merken.

Komt tijd, komt raad.

Chantal

Reactie voor op de website?

74.32. Terugbijten

Ik had ook een dochter die elke keer net iets te hard mij beet. Ze begon met een kusje maar eindigde met een stukje van mijn vel tussen haar tanden. Had me heilig voorgenomen terug te bijten de volgende keer. Helaas was dit midden op een parkeerplaats bij een supermarkt. Ik heb haar arm gepakt en echt flink hard gebeten. Het heeft wel geholpen ze bijt niet meer. Je moet dit wel direct na een beet doen, dan snappen ze het verband.

Berbera

Reactie voor op de website?

74.33. Voel mezelf soms zo'n mislukte moeder

Ons eerste dochtertje is nu 3,5 jaar oud. Toen ze 1,5 jaar was werd haar broertje geboren. Voor haar broertje er was, was onze dochter het ideale kind. Ze sliep al na 3 weken door, huilde nooit, lachte heel de dag door, begon al te praten op 6 maanden. Een slim, mooi, gelukkig kind (zegt de trotse moeder). Ik voelde me zo gezegend.

Na de bevalling van haar broertje bleef het nog steeds goed gaan. Een superlieve grote zus. En toen ging het plotseling helemaal mis. Het moment dat ons zoontje begon te kruipen, veranderde mijn dochtertje helemaal. Ze slaat hem, schopt hem, krabt hem, duwt hem onder water, duwt een kussen op zijn gezicht, ik kan haar geen moment alleen met hem laten. Ze kunnen ook heel goed samen spelen, maar alles wat hij heeft wil zij hebben, en ze wil net op die stoel zitten waar hij ook zit.

We hebben alles geprobeerd. We geven haar aandacht voor haar alleen, bijna elke dag gaan ofwel ik of de pappa iets leuks met haar alleen doen, en anders doen we met alle twee iets leuks. Ik heb geroepen, gehuild, genegeerd,time out, afleiden, met beloningen voor goed gedrag gewerkt, niets helpt. Nu hij 2 is gaat ie zich verdedigen, dus nu is het heen en weer vechten.

Het doet me elke keer zo'n pijn als ze weer aan het vechten zijn, ik voel me dan zo'n mislukte moeder. Ik hou zo veel van allebei mijn kinderen, zou zo graag hebben dat ze elkaar ook graag zagen.

Wendy

Reactie voor op de website?

74.34. Wat moet ik nu

ik zelf ben 13 jaar .
en de oudere zus van mijn zusje kim .
en de laatste tijd nogal verdrietig en boos is.
ik wil haar graag helpen daarmee .
want ik wil niet dat ze in zelfmoord neigingen komt.
en ze zegt ook elke keer als ze ergens boos om is bijv.dat ik het laatste beetje drinken/koekje. meestal ook bij ruzie's ,
IK HAAT JE.....IK WOU DAT JE DOOD WAS .....ALS IK DE KANS KREEG ZOU IK JE VERMOORDEN.

(informatie over mijn zusje) ze is 9 jaar . ze zit net op viool en is daar niet zo goed in dus wil ze al weer mee stoppen maar toch ook weer niet. ze wordt veel gepest en voeld zich erg onzeker . s'avonds licht ze ook vaak in bed te huilen dat ze nergens goed in is en dat ze liever dood wil dan no langer leven .

aan de ene kant snap ik ook wel dat ze verdrietig is , want onze ouders zijn gescheiden , onze vader woont in het oude huis en wij bij onze opa en oma met zijn drieen (moeder ik en kim)op een kamer, we hadden bijna een huisje maar dat gaat niet door want de bewoner die er nu in woont had een advocaat in gezet .

maar we wonen nu in deze situatie al 9 maanden en ik zelf vindt dat ook al veel te lang want onze oma is ook depresief net als onze vader .

ik hoop dat jullie tips hebben of iets dergelijks want ik voel me er niet prettig bij want ik zelf begin weer te dagdromen en dan niet van ff weg dommelen maar dat kan super lang duren op school mis ik ook delen van de les en ik was al niet zo denderend in talen ik sta ook best veel onvoldoende punten 3.2 en zo kan ik natuurlijk niet over naar de 3e .

help me a.u.b ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

Iris

Reactie voor op de website?

74.35. Voor Iris

Heel goed dat je met je zorgen naar buiten komt. Je moet hulp gaan zoeken voor jezelf. Ga op school met je mentor praten of een schoolmaatschappelijk werkster. Je kunt ook bellen naar Chris: 078-63 123 00 of hen mailen: . Bij Chris kan je je verhaal kwijt en ze kunnen je goed advies geven!

Els

Reactie voor op de website?

74.36. jaloersheid zal eindigen

Reactie op Jaloerse peuter, inmiddels jaloerse kleuter.

hallo, ik zal me even introduceren. ik ben marleen en ik heb 2 schatten van meiden. helaas is de oudste ongelofelijk jaloers al vanaf dat de jongste een paar maanden oud was. het begon vanaf het moment dat de jongste een beetje begon om te rollen en te kruipen. echt gemene dingen haalde ze uit, met de schoen in het gezicht schoppen, blokken gooien, omduwen en met harde voorwerpen op het hoofd van de jongste slaan. nu inmiddels 2 jaar later is er weinig veranderd op het feit na dat ze het alleen probeert als ik even uit het zicht ben. momenteel lijkt het te verergeren mede omdat ze een stress-periode op school heeft. het is pasgeleden uit de bus gekomen dat ze hoog-begaafd is en waarschijnlijk volgend jaar op 5 jarige leeftijd naar groep 4 zal gaan. ook heeft het veel invloed of ze genoeg heeft geslapen of niet. soms ook onbegrijpelijk, de omslag, het ene moment ben je met er bezig en is er niets aan de hand en het volgende moment is er weer bonje. ook heb ik gemerkt dat mijn eigen humeur ook veel invloed heeft. heb ik zelf een paar dagen slecht geslapen kan ik soms mopperiger uit de hoek komen als anders, maar soms gaat het een hele dag goed en slaat het om als donderslag bij heldere hemel
Marleen

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Jaloezie tussen kinderen

  1. Jaloerse peuter
  2. Toch wel te begrijpen
  3. Jalouzie/aandacht
  4. Jaloerse peuters
  5. Aandacht
  6. Negatieve aandacht
  7. Zelfde probleem gehad
  8. Tegen alle regels in
  9. Jaloers
  10. Omgaan met jalouzie/agressie tussen kinderen
  11. Jaloerse peuter, inmiddels jaloerse kleuter.
  12. De baas over je kind blijven
  13. Al veel goede raad is gegeven
  14. Zeer juist
  15. Opvoedende tik
  16. Beloning
  17. 3xr
  18. Iets nieuws
  19. Misschien helpt dit
  20. Herkenbaar
  21. Jaloers kindje
  22. Jaloezie onder kinderen
  23. Jaloezie in alle leeftijden
  24. Broertjes
  25. Verschrikkelijk! Houdt dit ooit nog wel eens op!?
  26. Omgekeerd: kleintje jaloers op grote zus!
  27. Reactie op: tik geven
  28. Drijft me tot waanzin
  29. Orthopedagoog
  30. Niet normaal
  31. Tja , beloning of niet?
  32. Terugbijten
  33. Voel mezelf soms zo\'n mislukte moeder
  34. Wat moet ik nu
  35. Voor Iris
  36. jaloersheid zal eindigen

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.