Groot Gezin
Hete hangijzers
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

4. Help! Mijn broertje is papa geworden!

Hallo!

Zelf sta ik er niet meer zo bij stil: 4 kinderen. De oudste bijna 4 1/2, de tweede 3 1/2, de derde bijna 2 en de jongste 7 maanden. Als atheist krijg ik onverwacht zelfs de complimenten van moeders in ons zwaar gereformeerde dorp op het zwaar gereformeerde schoolplein. (Het onderscheid moet ik wel maken, want dit speelt wel mee in onze omgeving. En soms is het ook leuk om een compliment te krijgen uit een hechte gemeenschap, waarvan ik dacht dat 't hier maar normaal gevonden werd...)

Tel hierbij op dat onze vrienden (nog) geen papa's en mama's zijn, dus ik heb ondertussen een dikke huid gekregen over wat mensen denken over het reilen en zeilen van ons gezin.Of soms zijn we er onzeker over.

Maar ik heb tranen en tuiten en tuiten staan huilen toen mijn broertje vertelde dat zijn vrouw en hij een kind verwachtten. Eindelijk zou iemand in mijn direkte omgeving weten hoe het was. Okee, het was er pas 1 ten opzichte van mijn 4, maar het begin was er! En onlangs ben ik voor het eerst tante geworden van een nichtje. Ik ben apetrots.

Maar gaandeweg de zwangerschap van mijn ECHT lieve schoonzus (dat meen ik!) merkte ik wel dat zeker mijn broer heel erg heeft gekeken naar andere gezinnen hoe hij het vooral NIET wilde. (Deed ik ook, haha) Ik had al zo'n flauw vermoeden dat mijn huisbehouden daar onder zou vallen, maar dat ik als hoofdmoot zou dienen, had ik niet verwacht.

Zelf nemen we de kinderen overal mee naar toe, maar mijn broer schoot al volledig in paniek dat ik de dag na de geboorte langskwam met al onze 4 kinderen. Net een huis verbouwd, prachtig geworden, veel zelf ontworpen - en er schijnt geen plaats te zijn voor andermans kinderen. Waarschijnlijk wel voor mijn nichtje, want zij weet niet beter, zij groeit erin op. Maar het komt er op neer dat ik - kennen jullie de serie "Keeping up the appereances"?- de Elisabeth ben, en mijn broer de Hyacinth.( Terwijl ik in het dagelijks leven nog wel eens zo overkom, hahaha!)

Ik baal er zo van. Zelf schelen mijn broer en ik net 20 maanden, (dat heb ik niet eens gehaald met onze koters), maar het heeft altijd wel voor een hele intensieve band gezorgd met mijn broer. Dat wil ook zeggen, dat als er ruzie was, die ook heftig was.

Ik heb het al eerder gezegd tegen mijn broer: hou er rekening mee dat onze band gaat veranderen zodra je baby geboren was. "Nee joh". Een week na de geboorte is helaas de theorie bewaarheid geworden. Ook ik ben voor het eerst mama geworden, maar toch stond ik er anders - en mijn verloofde ook- tegenover. Dat was zowel door ons als door onze ouders wel voorzien.

Maar iedereen doet het op zijn en haar eigen manier. Dus zeggen we er niets van. Maar het is wel heel vervelend om te zien dat je eigen broer opeens alle wijsheid heeft en jou dus ook wel even gaat vertellen hoe de kwestie opvoeden gaat. En vol over ons heen gaat over onze koters! Hush? Nogmaals, ik heb ondertussn best een dikke huid, iedereen doet op zijn en haar eigen manier die voor ieder individu het best werkt (op een aantal gevallen na). Maar het geeft wel verdriet dat de mensen van wie je je wel wat aantrekt, opeens openheid van zaken geven en jouw gezin als voorbeeld stellen hoe zij het niet willen.

Ja, ik weet beter. Hij is net papa, een week oud! Wat stelt dat nou voor? Ja, er zijn niet zo heel veel vrouwen die me dit nadoen. Maar: ook al is het mijn kleine lieve broer, aan wiens mening ik veel waarde hecht. En hij heeft niet door hoeveel pijn hij andere mensen hij doet op dit moment doet. En we zijn bang dat dit pas het begin is.

MAAR: we hebbben het volgende bedacht. Alle speelgoedjes die mogelijkerwijs dat huis kunnen slopen (en dat zijn er nogal wat, want het is allemaal nieuw!), die gaan wij aanschaffen voor ons schattige nichtje!

Feitelijk komt het erop neer dat wij altijd competatief zijn opgegroeid. Een lange tijd ging dat goed, en nu is er een nieuwe competitie: de koters. Treurig. Ik hoop dat het nog goedkomt! Maar soms heb ik geen zin om de oudste en de wijste te zijn. Ik zou alleen maar willen zeggen: doe mij eens na, en dan gaan we eens praten. Erg he?

Zijn er mensen die deze ervaring ook hebben met broers/ zussen en hoe ervaren jullie het?

Dank voor het lezen!

Liefs, Dees, met een broer van 30, en 4 ukkiepukkies.

Reactie voor op de website?

4.1. @Dees

Hoi Dees,

Geen idee wanneer je dit gepost hebt, maar toch maar even een reactie. Die competitie ken ik wel. Mijn zus (7 jaar ouder) kreeg pas vorig jaar haar eerste kindje, terwijl die van mij al 2 en 3,5 zijn. Mijn zus kreeg dus haar eerste op haar 34e, ik was 24 bij de eerste. Daardoor is er natuurlijk een verschil in 'status'. Mijn zus had al een vaste baan, haar vriend ook. Een koophuis, auto etc. Alles goed voor elkaar. Bij ons was het een grote droom jonge ouders te worden. Heb mijn rijbewijs nog snel met een zwangere buik gehaald en we zijn na 4 maanden zwangerschap nog verhuisd naar een iets groter huurhuis.

Merk dat ik door deze inkomensverschillen, de behoefte heb om mezelf te verdedigen. Dat mijn kinderen er ook altijd leuk bijlopen, ook naar de peuterspeelzaal gaan etc. "Ondanks" dat ik "maar" thuisblijfmoeder ben. Mijn zus daarentegen heeft volgens mij vaak de behoefte om de oudste te zijn (is ze natuurlijk ook) en ondanks dat zij minder ervaring heeft, mij te overtuigen dat de creche ook heel leuk is voor kinderen etc.

Kortom, we zitten constant elkaar te overtuigen dat onze eigen ideeen ook heel goed zijn, haha! Gelukkig hebben we verder wel nog steeds een goede band. Het helpt om af en toe samen iets leuks te doen, zonder partners en kinderen.. Ik probeer vaak te relativeren. Ieder zijn eigen keus en verder vullen we elkaar juist aan. Mijn kinderen bij haar 'netjes en rustig' leren zijn. Haar zoontje straks bij ons logeren en 'lekker vies durven worden'.

Lastig hoor, altijd dat competitiegevoel! Hoe gaat het nu?

Pauline

Reactie voor op de website?

4.2. Ha Pauline! De competitie!

Haai!

Het gaat gelukkig al wat beter, hoor. Soms zijn er al zelfs telefoontjes geweest wat ze nou moesten doen. Inderdaad zit hier ook veel verschil tussen leefstijl. Zo is mijn nichtje deze week voor het eerst naar de kinderopvang gegaan, want ze werken allebei, terwijl ik vanuit huis werk ( en dus lekker makkelijk als thuisblijfmoeder te boek sta). Maar gelukkig trekt het wel bij, ik denk dat ze nu meer inzicht krijgen over ons leven. Ik ga met 4 ukkies alleen overal naartoe, en mijn broer sleept nog van alles mee, terwijl ik daar al makkelijker over denk. En het is ook leuk: vorige week zaten we spontaan bij mijn ouders met alle kleinkinderen, alle vijf. Was wel bijzonder. Gelukkig is het al wat bijgetrokken, al zullen er altijd de pesterijtjes zijn. Maar ja, ik als oudste zus moet daar maar lekker boven staan!

Groet, Dees

Reactie voor op de website?

4.3. @Dees (loslaten!)

Ik kan je verklappen: er komt een moment dat je hier echt anders in staat. Onze kinderen zijn nu 21, 20 en 16. Onze middelste is nu naar Ghana, Afrika, om daar 4 maanden ontwikkelingswerk te doen in het onderwijs. Ging schoonzus met 3 kinderen van 28, 25 en 24 ons even vertellen Hoe Het Voelt Om Je Kinderen Los Te Laten.Haar kind had ooit in Engeland gezeten voor 3 maanden. Eh, Engeland of Afrika, wel een verschilletje, dachten we.

Nee, toen kwam de voorlichting over Hoe Het Voelde Als De Kinderen Het Huis Uit Gingen. Er zou nog een heleboel rotzooi uit allerlei holen op zolder tevoorschijn komen. We hadden deze schoonzus jarenlang ontweken juist vanwege haar betuttelende toon, die ze altijd als 'grote zus' aansloeg. we accepteerden haar niet in haar rol van 'grote zus'. Juist omdat het zo onzeker klonk altijd.

Ik ben behoorlijk opruimerig, dus onze situatie verschilde erg van de hare, niks geen holen met rotzooi, bovendien heb ik een heel andere achtergrond dan zij, waardoor dat loslaten ook anders voelt. Het hield niet op.. we zijn maar gauw vertrokken.

Laat je broer los. Laat hem vader zijn op zijn eigen manier, en reken zelf af met je eventuele onzekerheid. Hij wenst niet door grote zus 'gestuurd' te worden hoe het is om ouder te zijn, hij gaat dat op eigen wijze doen. Probeer niet je broer op te voeden in het ouderschap, probeer dat 'grote zus' los te laten. Dat zal de verstandhouding een stuk beter maken dan van alles van hem te verwachten.

Mijn broer en zus zijn ook vader en moeder op een heel andere wijze dan ik het doe. Er zijn dingen waar we elkaar ook niet in begrijpen en elkaar niet verstaan. Dat is prima.

Kortom: laat het los!
Succes!

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Help! Mijn broertje is papa geworden!

  1. @Dees
  2. Ha Pauline! De competitie!
  3. @Dees (loslaten!)
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.